दोघी मैत्रिणी मराठी कथा: कविताने सुनिताला एकांतात झवली
"दार उघड सुनीता, मी आहे, तुझी कविता," दाराबाहेरून आवाज आला आणि सुनीताच्या हातातला चमचा थबकला. ही दोघी मैत्रिणी मराठी कथा त्या संध्याकाळी सुरू झाली जेव्हा कविताने सुनीताचं दार ठोठावलं. संध्याकाळचे सात वाजले होते, पुण्यातल्या फ्लॅटमध्ये ती एकटीच होती आणि संजय नागपूरला गेला होता. तिने दार उघडलं तर समोर कविता उभी होती, हातात वाइनची बाटली, ओठांवर तेच खोडकर हसू जे शाळेत असायचं.
"अगं, तू तर उद्या येणार होतीस," सुनीता म्हणाली, पण तिच्या आवाजात तक्रार नव्हती, फक्त आश्चर्य होतं. कविताने आत येत तिच्या गालावर हलकसं चुंबन घेतलं आणि बाटली टेबलवर ठेवली. "उद्या कशाला, आजची रात्र आपलीच आहे," कविता म्हणाली आणि सुनीताच्या डोळ्यांत थेट बघत राहिली. त्या नजरेत काहीतरी वेगळं होतं, जे सुनीताला जाणवलं पण तिने दुर्लक्ष केलं.
दोघी शाळेपासूनच्या मैत्रिणी होत्या. दहा वर्षांपूर्वी शेवटचं भेटलो तेव्हा दोघींचे रस्ते वेगळे झाले होते. सुनीताचं लग्न झालं, ती पुण्यात स्थिरावली आणि कविता नाशिकमध्ये नोकरीला लागली. पण मैत्री तशीच राहिली होती, फोनवर, मेसेजवर, वर्षातून एकदा तरी भेटण्याच्या वचनावर.
कविताने स्वयंपाकघरात जाऊन दोन ग्लास काढले आणि वाइन ओतली. "संजय कुठे आहे," तिने विचारलं, जरी तिला माहीत होतं. "नागपूरला, कामासाठी, परवा येईल," सुनीता म्हणाली. कविताने ग्लास तिच्या हातात दिला आणि बोटं जरा जास्त वेळ तिच्या बोटांवर ठेवली. सुनीताला गालावर उष्णता जाणवली आणि तिने ग्लास तोंडाला लावला.
"आठवतं का, शाळेत आपण दोघी एका बेंचवर बसायचो," कविताने हसत म्हटलं. "तू नेहमी माझा डबा खायचीस आणि मी तुझं होमवर्क करायचे." सुनीता हसली. "आणि तू नेहमी माझ्या केसांत हात घालायचीस, म्हणायचीस माझे केस छान आहेत." कविताचे डोळे चमकले. "आजही तसेच आहेत," ती म्हणाली आणि खरंच तिचा हात सुनीताच्या केसांकडे गेला.
सुनीताने तो हात बाजूला केला नाही. तिला विचित्र वाटत होतं, पण चांगलंही वाटत होतं. संजय गेल्यापासून घरात एकटेपणा होता आणि कविताचं येणं म्हणजे ताज्या हवेचा झोत होता. तिने जेवण वाढलं, दोघी टेबलवर बसल्या आणि गप्पा रंगल्या. जुन्या शिक्षिका, शाळेतले प्रेम, पहिलं चुंबन, सगळं काही.
"तुझं लग्न झाल्यावर मी खूप रडले होते," कविता अचानक म्हणाली, आवाज जरा खाली गेला. "मला वाटलं, तू आता माझी राहणार नाहीस." सुनीता तिच्याकडे पाहत राहिली. "अगं वेडी, मी तुझीच आहे, लग्न झालं म्हणजे मैत्री संपत नाही." कविताने तिचा हात धरला. "पण मला फक्त मैत्री नको होती, सुनीता. कधीच नको होती."
त्या वाक्याने खोलीतलं वातावरण बदललं. सुनीताच्या छातीत धडधड वाढली. तिला समजलं होतं कविता काय म्हणतेय, पण तिच्या तोंडून शब्द निघत नव्हते. "काय म्हणतेस तू," ती कसंबसं म्हणाली. कविताने तिच्या डोळ्यांत पाहिलं. "मी तुला शाळेपासून हवी होतीस. तुझं हसणं, तुझा स्पर्श, तुझं सगळं. पण मी कधी सांगितलं नाही, कारण घाबरले होते."
सुनीता उठली आणि बाल्कनीकडे गेली. पुण्याचे दिवे खाली चमकत होते, थंड वारा तिच्या चेहऱ्यावर येत होता. मागून कविता आली आणि तिच्या शेजारी उभी राहिली. दोघींमध्ये एक हाताचं अंतर होतं, पण ते अंतर हळूहळू कमी होत होतं. "तू रागावलीस का," कविताने विचारलं. सुनीताने मान हलवली. "नाही, फक्त गोंधळलेय."
"मी तुला कधीच जबरदस्ती करणार नाही," कविता म्हणाली, तिचा आवाज मऊ होता. "पण आजची रात्र आपली आहे. संजय इथे नाही. फक्त तू आणि मी. तू मला एक संधी देशील का." सुनीताने तिच्याकडे पाहिलं. कविताचे ओठ थरथरत होते, डोळ्यांत भीती आणि आशा दोन्ही होत्या. आणि सुनीताला कळलं की तीही हेच हवं होतं, कदाचित शाळेपासूनच.
सुनीताने हळूच कविताचा हात धरला आणि तिला आत ओढलं. सोफ्यावर दोघी बसल्या, वाइनचे ग्लास बाजूला ठेवले. कविताने सुनीताच्या गालावर हात ठेवला आणि तिच्या ओठांवर हलकसं चुंबन घेतलं. पहिलं चुंबन मऊ होतं, घाबरलेलं, जणू दोघीही विचारत होत्या की हे योग्य आहे का. पण दुसऱ्या चुंबनात ती भीती गेली.
सुनीताने कविताला घट्ट धरलं आणि तिचे ओठ तिच्या ओठांवर दाबले. कविताची जीभ तिच्या तोंडात शिरली आणि सुनीताच्या अंगात एक वीज चमकली. तिने कधीच असं वाटलेलं नव्हतं, संजयसोबतही नाही. कविताचे हात तिच्या पाठीवरून खाली सरकले, तिच्या कमरेवर थांबले आणि तिला जवळ ओढलं. दोघींच्या छाती एकमेकांना टेकल्या.
"तू खूप सुंदर आहेस," कविता कुजबुजली आणि सुनीताच्या गळ्यावर चुंबनांचा वर्षाव करू लागली. सुनीताने डोळे मिटले आणि मान मागे टेकवली. कविताचे ओठ तिच्या गळ्यावरून खाली, तिच्या छातीच्या वरच्या भागावर आले. तिने सुनीताच्या कुर्त्याची बटणं हळूहळू उघडली आणि तिच्या स्तनांवर हात ठेवला. सुनीता जोरात श्वास घेऊ लागली.
कुर्ता खाली सरकला आणि कविताने तिच्या ब्राचा हुक काढला. सुनीताचे स्तन मोकळे झाले, निप्पल कडक झाले होते. कविताने एक निप्पल तोंडात घेतला आणि चोखू लागली, तर दुसऱ्या हाताने दुसरा स्तन मळू लागली. सुनीताच्या तोंडून एक सुस्कारा बाहेर पडला. तिच्या चूतमध्ये ओलसरपणा वाढत होता आणि तिला स्वतःचीच लाज वाटत नव्हती, फक्त हवं होतं.
सुनीतानेही कविताचे कपडे काढायला सुरुवात केली. कविताचा टॉप वर गेला, तिचे स्तनही मोकळे झाले. दोघी आता एकमेकींच्या अंगावर होत्या, त्वचा त्वचेला टेकली होती. सुनीताने कविताचे स्तन तोंडात घेतले आणि चोखले, तर कविताने तिच्या पाठीवर नखं फिरवली. दोघींच्या श्वासांची गती वाढली, सोफ्यावरची उष्णता वाढली.
कविताने सुनीताला सोफ्यावर झोपवलं आणि तिची सलवार खाली ओढली. तिची पॅंटी ओली झाली होती. कविताने पॅंटी बाजूला सारली आणि तिच्या चूतवर बोट फिरवलं. सुनीता थरथरली. "ओह कविता," ती म्हणाली, तिचा आवाज कापत होता. कविताने तिच्या चूतचे ओठ वेगळे केले आणि जीभ आत घातली. सुनीता ओरडली, तिच्या पायांनी कविताला घट्ट धरलं.
कविताची जीभ सुनीताच्या चूतमध्ये आत बाहेर होत होती, तिच्या दाण्यावर फिरत होती. सुनीताच्या अंगात लाटा येत होत्या, तिचं शरीर कडक होत होतं आणि मग एकदम सुटलं. तिचं पाणी निघालं आणि ती जोरात ओरडली, तिच्या हातांनी कविताचे केस घट्ट धरले. कविताने थांबली नाही, ती चाटत राहिली, जोपर्यंत सुनीताचा श्वास शांत झाला नाही.
"आता माझी वेळ," सुनीता म्हणाली आणि तिने कविताला उलटं झोपवलं. तिने कविताची जीन्स आणि पॅंटी काढली. कविताची चूतही ओली होती, तिचे ओठ फुलले होते. सुनीताने तिच्या चूतवर चुंबन घेतलं आणि मग जीभ आत घातली. कविता कण्हू लागली, तिच्या हातांनी सोफा घट्ट धरला. सुनीताने तिच्या दाण्याला चोखलं आणि दोन बोटं आत घातली.
कविता ओरडत होती, तिचं शरीर थरथरत होतं. "सुनीता, थांबू नकोस, असंच, असंच," ती म्हणत होती. सुनीताने वेग वाढवला, तिची बोटं आत बाहेर होत होती आणि जीभ दाण्यावर फिरत होती. कविताचं पाणी निघालं, ती जोरात ओरडली आणि तिचं शरीर सुनीताच्या तोंडावर दाबलं गेलं. दोघी थकल्या, घामाने भिजल्या, पण दोघींच्या डोळ्यांत समाधान होतं.
पण रात्र अजून संपली नव्हती. कविताने सुनीताला बेडरूममध्ये नेलं आणि बेडवर झोपवलं. दोघी पूर्ण नग्न होत्या. कविताने सुनीताच्या अंगावर येऊन तिच्या ओठांवर चुंबन घेतलं आणि तिच्या मांडीवर बसली. तिची चूत सुनीताच्या चूतवर घासू लागली. दोघींच्या चूत एकमेकांना घासत होत्या, ओलसरपणा वाढत होता आणि दोघी कण्हत होत्या.
सुनीताने कविताला उलटं केलं आणि ती तिच्यावर आली. तिने तिच्या चूतला कविताच्या चूतवर दाबलं आणि हळूहळू हालू लागली. घर्षण वाढत होतं, दोघींच्या श्वासांची गती वाढत होती. कविताने सुनीताचे स्तन धरले आणि मळू लागली, तर सुनीताने तिच्या ओठांवर चावा घेतला. दोघी एकाच तालात हालत होत्या, जणू एकच शरीर.
"मला झडायचंय," कविता म्हणाली, तिचा आवाज तुटत होता. "मलाही," सुनीता म्हणाली. दोघींनी वेग वाढवला, चूत चूतवर जोरात घासू लागल्या. आणि मग दोघी एकाच वेळी झडल्या, दोघींचं पाणी निघालं, दोघी ओरडल्या आणि एकमेकींना घट्ट मिठी मारली. बेडरूममध्ये फक्त त्यांच्या श्वासांचा आवाज राहिला.
दोघी एकमेकींना मिठी मारून झोपल्या, घामाने भिजलेले शरीर एकमेकांना चिकटलेले. सुनीताने कविताच्या केसांत हात घातला. "मला भीती वाटतेय," ती म्हणाली. "कशाची," कविताने विचारलं. "संजय परत येईल, आणि मी त्याच्यासमोर कशी उभी राहीन," सुनीता म्हणाली. कविताने तिचा हात धरला. "तू काहीच चुकीचं केलं नाहीस. तू फक्त स्वतःला शोधलंस."
सुनीता हसली, पण तिच्या डोळ्यांत पाणी होतं. "तू उद्या जाणार ना," ती म्हणाली. कविता तिच्या कपाळावर चुंबन घेत म्हणाली, "उद्या नाही, परवा. आणि ही रात्र संपलेली नाही." तिने सुनीताच्या स्तनावर हात ठेवला आणि हळूच मळू लागली. सुनीताच्या अंगात पुन्हा उष्णता चढू लागली.
कविताने सुनीताच्या चूतवर बोट फिरवलं, ती अजूनही ओली होती. सुनीताने पाय पसरले आणि कविताला आत येऊ दिलं. कविताची दोन बोटं आत गेली, हळूहळू आत बाहेर होऊ लागली. सुनीताने तिच्या ओठांवर चुंबन घेतलं आणि तिच्या कानात कुजबुजली, "जोरात, कविता, जोरात." कविताने वेग वाढवला आणि सुनीता पुन्हा झडली, तिचं पाणी कविताच्या हातावर निघालं.
रात्रभर दोघी एकमेकींना शोधत राहिल्या, चाटत राहिल्या, झवत राहिल्या. प्रत्येक वेळी काहीतरी नवीन सापडत होतं, प्रत्येक स्पर्शात एक नवीन कबुली होती. मध्यरात्री कविताने सुनीताला बाथरूममध्ये नेलं आणि शॉवर चालू केला. गरम पाणी दोघींच्या अंगावर पडत होतं, वाफेत दोघींचे चेहरे धूसर झाले होते. कविताने सुनीताला भिंतीला टेकवलं आणि तिच्या स्तनांवर साबण लावला, हळूहळू मळत राहिली.
शॉवरच्या पाण्यात सुनीताने कविताला तिच्या मांडीवर उचललं आणि तिच्या चूतवर तिची चूत दाबली. पाणी आणि ओलसरपणा एकत्र झाला, दोघींची शरीरं घसरत होती, पण पकड घट्ट होती. कविताने सुनीताच्या गळ्यावर चावा घेतला आणि सुनीता ओरडली, तिचा आवाज पाण्याच्या आवाजात मिसळला. दोघी पुन्हा झडल्या, पाणी त्यांचं पाणी वाहून नेत होतं.
शॉवरनंतर दोघी टॉवेल गुंडाळून बेडवर परतल्या. कविताने सुनीताच्या पाठीवर हात फिरवला, तिच्या नितंबांवर चुंबन घेतलं. सुनीता पोटावर झोपली आणि कविताने तिच्या पाठीवर, तिच्या कमरेवर चुंबनांचा वर्षाव केला. तिने सुनीताच्या नितंबांमध्ये जीभ घातली आणि सुनीता थरथरली, तिच्या हातांनी चादर घट्ट धरली.
"कविता, हे खूप वेगळं आहे," सुनीता म्हणाली, तिचा आवाज खोल गेला होता. "मला कधीच असं वाटलं नव्हतं." कविताने तिच्या कानात कुजबुजली, "कारण तू कधी स्वतःला संधीच दिली नाहीस. आज तू दिलीस, आणि बघ, काय झालं." सुनीताने तिच्याकडे वळून तिच्या ओठांवर चुंबन घेतलं, दीर्घ आणि खोल, जणू तिला ते चुंबन कधी संपवायचंच नव्हतं.
पहाटे जेव्हा खिडकीतून पहिला प्रकाश आला, तेव्हा दोघी एकमेकींना मिठी मारून झोपल्या होत्या. सुनीताच्या मनात एकच विचार होता, ही रात्र संपली तरी मैत्री संपणार नाही. तिने कविताच्या चेहऱ्याकडे पाहिलं, शांत झोपलेला चेहरा, आणि तिला वाटलं की दहा वर्षं ती हेच शोधत होती, फक्त तिला माहीत नव्हतं.
सकाळी जेव्हा सुनीताला जाग आली, तेव्हा कविता तिच्याकडे बघत होती. "गुड मॉर्निंग," कविता म्हणाली आणि तिच्या ओठांवर हलकसं चुंबन घेतलं. सुनीताने तिचा हात धरला आणि म्हणाली, "कविता, आपण हे पुन्हा करू, बरोबर ना." कविता हसली आणि तिच्या कानात कुजबुजली, "आज रात्रीही, आणि उद्याही." सुनीताने तिच्या बोटांनी कविताच्या हातावर हळूच वर्तुळं काढली आणि म्हणाली, "मला आता काहीच भीती नाही, फक्त तू सोबत हवीस, कायमची, प्रत्येक रात्री."
दुसऱ्या रात्री संजय अजूनही नागपूरलाच होता आणि कविता स्वयंपाकघरात उभी होती, तिच्या हातात चमचा आणि ओठांवर गाणं. सुनीता दारात उभी राहून तिला बघत होती. कविताने मागे वळून पाहिलं आणि हसली, "काय बघतेस, ये, मदत कर." सुनीताने मागून तिला मिठी मारली आणि तिच्या गळ्यावर चुंबन घेतलं. कविताचा चमचा खाली पडला.
जेवण बाजूला राहिलं आणि दोघी हॉलमध्ये आल्या. कविताने मोबाईलवर गाणं लावलं, हळूवार संगीत खोलीत पसरलं. ती सुनीताचा हात धरून तिला नाचवू लागली. दोघींची शरीरं एकमेकांना टेकली, पावलं तालात पडत होती. सुनीताने कविताच्या कमरेवर हात ठेवला आणि तिला जवळ ओढलं. संगीतापेक्षा त्यांच्या श्वासांचा आवाज जास्त ऐकू येत होता.
नाचता नाचता कविताने सुनीताला भिंतीला टेकवलं आणि तिच्या ओठांवर खोल चुंबन घेतलं. तिचे हात सुनीताच्या कुर्त्याखाली गेले, तिच्या पाठीवरून खाली सरकले. सुनीताने तिच्या नितंबांवर हात ठेवले आणि तिला उचललं. कविताने पाय तिच्या कमरेभोवती गुंडाळले आणि दोघी तशाच बेडरूमकडे गेल्या, वाटेत कपडे खाली पडत होते.
बेडवर कविता सुनीतावर आली आणि तिच्या स्तनांवर चुंबनांचा वर्षाव केला. तिने सुनीताच्या चूतवर बोट ठेवलं आणि हळूहळू फिरवलं. सुनीता कण्हू लागली, तिच्या हातांनी कविताचे केस धरले. "आज हळू नको, जोरात कर," सुनीता म्हणाली. कविताने दोन बोटं आत घातली आणि वेग वाढवला, सुनीताचं पाणी लवकरच निघालं.
मग सुनीताने कविताला उलटं केलं आणि तिच्या चूतवर जीभ फिरवली. कविताची ओरड खोलीत घुमली. दोघींनी एकमेकींना पुन्हा पुन्हा झडवलं, जोपर्यंत दोघी थकून एकमेकींना मिठी मारून झोपल्या नाहीत. बाहेर पुण्याचे दिवे विझत होते, पण त्या फ्लॅटमध्ये उष्णता अजूनही होती. मध्यरात्री सुनीताला जाग आली आणि तिने पाहिलं की कविता अजूनही तिच्याकडे बघत होती. "झोप येत नाही," कविता म्हणाली. सुनीताने तिला जवळ ओढलं आणि तिच्या कानात कुजबुजली, "मग झोपायचं कशाला, रात्र अजून संपलेली नाही." दोघी पुन्हा एकमेकींत गुंतल्या, हळूहळू, जणू प्रत्येक क्षण जपून ठेवायचा होता.
सकाळी कविता म्हणाली, "संजय परत यायच्या आधी आपल्याकडे अजून एक रात्र आहे." सुनीताने हसत तिच्या गालावर चुंबन घेतलं आणि म्हणाली, "मग ती रात्रही आपलीच, आणि त्यानंतरची प्रत्येक रात्र आपण चोरून घेऊ."
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “दोघी मैत्रिणी मराठी कथा: कविताने सुनिताला एकांतात झवली” also read
8 curated storiesमराठी तिघे कथा: सायलीने नवऱ्याचा जुना फोन पाहिला आणि मैत्रिणीसोबत तिघांची झवाझवी रात्र घडवली
मराठी तिघे कथा मध्ये पुण्यातील फ्लॅटमध्ये सायलीला नवऱ्याचा जुना फोन सापडतो आणि एका अनपेक्षित शोधामुळे तिघांची एक खास रात्रीची गोष्ट सुरू होते।
मराठी दोस्ताची बायको कथा: नवरा टूरवर गेला आणि मी त्याच्या बायकोला रात्रभर झवलो
पुण्यातल्या एका संध्याकाळी मित्राच्या घरी गेलेला कुणाल अचानक एका फोन कॉलमुळे वेगळ्याच वळणावर पोहोचतो। ही मराठी दोस्ताची बायको कथा मैत्री, ओढ आणि एका अविस्मरणीय रात्रीची आहे।
हरणई जेट्टीवर शेवटची बोटीची लिलाव संपल्यावर विवाहित आइस प्लांट क्लर्कच्या पतीने गच्चीवरून अंधार केला जेव्हा तिने कोल्ड स्टोरेज मेकॅनिकला ब्राइन टाकीवर स्वतःला दिले
हरणई जेट्टी. शेवटची लिलाव. आइस प्लांट. विवाहित सरस्वती. मेकॅनिक बत्तीस. पती माधव गच्चीवर बसून अंधार करतो.
मराठी शेतकरी सेक्स कथा: ऊसाच्या शेतातली रात्र
मराठी शेतकरी सेक्स कथा: रात्रीच्या पाण्याच्या पाळीवर संदीप एकटाच शेतात; जेवण घेऊन आलेली बायको आशा आणि ऊसाच्या शेतात पेटलेली रात्र.
मराठी काकू सेक्स कथा: दिवाळीच्या साफसफाईत सुरेखा काकू आणि प्रतीकची मोहक दुपार
मराठी काकू सेक्स कथा: दिवाळीच्या साफसफाईसाठी प्रतीक एकाकी सुरेखा काकूच्या फ्लॅटात जातो. जड सामान हलवता हलवता ती दुपार दोघांना एका मोहक वाटेवर घेऊन जाते.
मराठी भाऊजी सेक्स कथा: आशाची साडीची गाठ
दार उघडं होतं आणि आत शिरलेल्या किरणसमोर भाऊजी आशा साडी नेसत होती. ही मराठी भाऊजी सेक्स कथा साडीच्या एका गाठीपासून सुरू झाली आणि दोघांच्या आयुष्यातली सगळ्यात गरम दुपार बनली.
मराठी साली सेक्स कथा: बायको माहेरी, सालीचा पाण्याचा खेळ
मराठी साली सेक्स कथा: बायको नाशिकला गेली, साली पुण्यात आली. पाणी बंद, एक बादली, आणि दोघांमधली वाढती जवळीक.
मराठी शेजारी नवरी सेक्स कथा: शेजारची नवरी
मराठी शेजारी नवरी सेक्स कथा: पुण्याच्या सोसायटीत शेजारी राहायला आलेले नवविवाहित जोडपे. नवरा दहा दिवस टूरवर जाताच एकाकी नवरी स्वाती आणि शेजारी प्रतीक यांच्यात सुरू होते एक धाडसी प्रेमकहाणी.