मराठी अंगणवाडी टीचर कथा: अंगणवाडी टीचरला दुपारी झवलं
दुपारची वेळ होती आणि अंगणवाडीचं दार अर्धवट उघडं होतं. प्रकाश शेतातून परतताना आत डोकावला, तेव्हा बाकावर एक मोबाईल पडलेला दिसला. ही मराठी अंगणवाडी टीचर कथा तिथूनच सुरू झाली, जिथे एका विसरलेल्या फोनने दोन माणसांना एकमेकांच्या आयुष्यात ओढून आणलं.
प्रकाशने फोन हातात घेतला, स्क्रीनवर वैशाली बाईंचा फोटो होता. हसरा चेहरा, गळ्यात मंगळसूत्र, कपाळावर छोटं कुंकू. त्याने आजूबाजूला पाहिलं, अंगणवाडीत कोणीच नव्हतं, फक्त मुलांची छोटी खुर्च्या आणि भिंतीवरची रंगीत चित्रं होती.
बाईंचा फोन राहिला, हे लक्षात येताच तो थोडा हसला. फोन वाजला तर काय करायचं, या विचारात त्याने तो खिशात ठेवला आणि घराकडे वळला. रस्त्यात त्याच्या मनात एकच विचार येत होता, बाईंच्या घरी फोन द्यायला जावं, का उद्या सकाळी अंगणवाडीत द्यावा.
संध्याकाळ झाली तशी त्याने ठरवलं, आजच जाऊन द्यावा. वैशाली बाईंचं घर अंगणवाडीपासून दोन मिनिटांच्या अंतरावर होतं. त्यांच्या नवऱ्याचा ट्रक आठवड्यातून तीन चार दिवस बाहेर असायचा, हे गावात सगळ्यांना माहीत होतं.
प्रकाशने दारावर टकटक केली. आतून आवाज आला, कोण आहे. त्याने उत्तर दिलं, मी प्रकाश, बाई तुमचा फोन अंगणवाडीत राहिला होता. दार उघडलं आणि वैशाली समोर उभी होती, ओले केस, साधी साडी, चेहऱ्यावर आश्चर्य.
अरे देवा, माझा फोन, ती म्हणाली आणि हसून हात पुढे केला. तुम्ही नसता तर मी रात्रभर शोधत बसले असते. आत या, चहा पिऊन जा. प्रकाश थोडा अडखळला, पण तिच्या आग्रहापुढे त्याचं काही चाललं नाही.
आतलं घर छोटं पण नीटनेटकं होतं. भिंतीवर देवांचे फोटो, कोपऱ्यात टीव्ही, स्वयंपाकघरातून मसाल्याचा वास येत होता. वैशालीने चहा ठेवला आणि त्याच्यासमोर बसली. तुमचं शेत कुठे, ती म्हणाली.
प्रकाशने सांगितलं, गावाच्या बाहेर, उसाचं शेत आहे. ती म्हणाली, माझ्या माहेरच्यांकडे पण ऊसच होता, म्हणून मला शेतातलं सगळं माहीत आहे. तिचं बोलणं ऐकताना प्रकाशच्या लक्षात आलं, बाईंबरोबर बोलणं किती सोपं आहे.
चहा संपता संपता ती उठली आणि म्हणाली, थांबा, तुम्हाला गुळाचा शिरा देते. प्रकाश म्हणाला, नको बाई, उशीर होईल. ती हसली, अरे उशीर कसला, अजून अंधारही पडलेला नाही. तिचं हसणं ऐकून त्याच्या छातीत काहीतरी हललं.
तो घरी परतला तेव्हा रात्र झाली होती. अंथरुणावर पडून त्याला फक्त वैशालीचाच चेहरा दिसत होता. ओले केस, तिचं हसणं, चहाचा कप धरलेले हात. त्याला स्वतःलाच आश्चर्य वाटलं, एवढ्या साध्या भेटीत मन असं का गुंततंय.
दुसऱ्या दिवशी सकाळी तो मुद्दाम अंगणवाडीच्या रस्त्याने गेला. वैशाली मुलांना शिकवत होती, हातात पुस्तक, आवाजात गोडवा. त्याला पाहून तिने हसून मान हलवली. प्रकाशचं हृदय जोरात धडधडलं, त्यानेही हसून मान हलवली आणि पुढे निघाला.
दुपारी तो परत त्या रस्त्याने आला, यावेळी मुद्दाम थांबला. बाई, मुलं गेली का, त्याने विचारलं. वैशाली म्हणाली, हो, आताच सुटली, आत या, पाणी प्या. तिचं बोलणं इतकं सहज होतं की प्रकाशला नकार देता आला नाही.
आत गेल्यावर तिने त्याला पाणी दिलं आणि म्हणाली, कालचा शिरा राहिला, आज खाऊन जा. प्रकाश हसला, बाई तुम्ही असं आग्रह करत राहिलात तर मी रोज येईन. ती म्हणाली, या ना, मला पण कंपनी होईल, नवरा बाहेर असतो तेव्हा घर खूप शांत वाटतं.
तिचं हे वाक्य ऐकून प्रकाश थोडा थांबला. तिच्या डोळ्यात एकटेपणाची छटा होती, आणि त्याचबरोबर काहीतरी वेगळंच होतं. त्याने शिरा खाल्ला, तिने त्याच्याकडे पाहिलं, आणि दोघांमध्ये एक क्षणभर शांतता पसरली.
ती म्हणाली, प्रकाश, तुम्ही खूप चांगले आहात. त्याने उत्तर दिलं, बाई तुम्ही पण. तिने हसून म्हटलं, बाई नको म्हणू, वैशाली म्हणा. प्रकाशच्या तोंडून हळूच निघालं, वैशाली. तिने मान हलवली, हेच बरं वाटतं.
तिसऱ्या दिवशी तो संध्याकाळी तिच्या घरी गेला, हातात ताज्या भाज्या होत्या. तिने दार उघडलं आणि म्हणाली, अरे, हे कशाला आणलं. तो म्हणाला, शेतातल्या आहेत, ताज्या आहेत. ती म्हणाली, आत या, आज मी भाकरी करते, तुम्ही जेवूनच जा.
जेवण झाल्यावर ती भांडी घासायला गेली, प्रकाश अंगणात उभा राहिला. ती परत आली तेव्हा तिच्या साडीचा पदर खांद्यावरून सरकला होता. तिच्या ब्लाउजमधून तिच्या छातीचा आकार दिसत होता, आणि प्रकाशची नजर तिथे अडकली.
वैशालीने त्याची नजर पकडली, पण ती काही बोलली नाही. ती हळूच त्याच्याजवळ आली आणि म्हणाली, काय पाहताय. प्रकाश म्हणाला, काही नाही. ती हसली, खोटं बोलू नका, मला समजतंय. तिच्या आवाजात राग नव्हता, फक्त एक खेळकरपणा होता.
तिने त्याचा हात धरला आणि आत नेलं. प्रकाशचं हृदय जोरात धडधडत होतं. ती म्हणाली, दार लावा. त्याने दार लावलं आणि वळला, तेव्हा वैशाली अगदी त्याच्यासमोर उभी होती, तिचा श्वास त्याच्या चेहऱ्यावर येत होता.
तिने त्याच्या गालावर हात ठेवला आणि म्हणाली, मला माहीत होतं, तुम्ही परत याल. प्रकाशने तिचा हात धरला आणि तिच्या ओठांवर ओठ ठेवले. पहिलं चुंबन हळू होतं, मग ती त्याला घट्ट धरून चुंबन घेऊ लागली.
त्याने तिला जवळ ओढलं, तिच्या पाठीवरून हात फिरवला, साडीचा पदर खांद्यावरून खाली सरकवला. तिच्या ब्लाउजचे हुक त्याने हळू हळू उघडले, तिचे बूब्स त्याच्या हातात आले. ती कण्हली, हळू, प्रकाश, हळू.
त्याने तिचे बूब्स हातात धरले, बोटांनी तिची निप्पल्स चोळली, तोंडाने चोखली. वैशालीने त्याचं डोकं धरलं आणि म्हणाली, असंच, असंच कर. तिच्या शरीरातून गरम वाफा निघत होत्या, तिचा श्वास वेगाने चालला होता.
त्याने तिची साडी खाली सरकवली, पेटीकोटची नाडी सोडली, तिची चड्डी हळूच खाली ओढली. तिची चूत ओली झाली होती, त्याने बोटांनी तिला स्पर्श केला. ती थरथरली, तिच्या तोंडून आवाज निघाला, आह, प्रकाश.
त्याने तिला उचलून बेडवर झोपवलं. त्याने स्वतःचे कपडे काढले, त्याचा लंड कडक झाला होता. वैशालीने तो हातात धरला, हळूच दाबला, आणि म्हणाली, किती मोठा आहे. तिने तो तोंडात घेतला आणि चोखू लागली.
प्रकाशने तिचं डोकं धरलं, तिच्या तोंडात त्याचा लंड आत बाहेर होत होता. ती चोखत होती, जीभ फिरवत होती, त्याच्या डोळ्यात पाहत होती. प्रकाश म्हणाला, बस, आता बस. त्याने तिला खाली झोपवलं आणि तिच्या पायांमध्ये बसला.
त्याने तिची चूत चाटली, जीभ आत घातली, तिच्या दाण्याला चोखलं. वैशालीने त्याचं डोकं घट्ट धरलं, तिचं शरीर वाकडं झालं, तिच्या तोंडून जोरात आवाज निघाला. तिच्या चूतीतून पाणी निघालं, ती झडली, तिचं शरीर थरथरलं.
मग प्रकाशने तिच्यावर चढून तिच्या चूतीत लंड घातला. पहिल्यांदा हळू, मग जोरात. वैशालीने त्याला घट्ट मिठी मारली, तिचे पाय त्याच्या कंबरेभोवती गुंडाळले. दोघांचे श्वास एकमेकात मिसळले, बेडचा आवाज खोलीत घुमू लागला.
तो तिला जोरात झवत होता, कधी हळू कधी वेगाने. ती म्हणत होती, अजून जोरात, प्रकाश, अजून जोरात. तिच्या नखांनी त्याची पाठ ओरबाडली. प्रकाशने तिचे बूब्स दाबले, तिच्या ओठांचं चुंबन घेतलं, आणि वेग वाढवला.
शेवटी दोघं एकाच वेळी झडले. प्रकाशचं पाणी तिच्या चूतीत गेलं, वैशालीचं शरीर थंडावलं. तो तिच्यावरच पडून राहिला, ती त्याच्या केसात बोटं फिरवत होती. खोलीत फक्त दोघांचे श्वास ऐकू येत होते.
थोड्या वेळाने ती म्हणाली, आता जा, उशीर होईल. प्रकाशने कपडे घातले, ती त्याला दारापर्यंत सोडायला आली. जाताना ती म्हणाली, उद्या दुपारी या, मुलं गेल्यावर. प्रकाश हसला, नक्की येईन.
दुसऱ्या दिवशी दुपारी तो अंगणवाडीत गेला, मुलं गेल्यावर वैशालीने दार आतून लावलं. ती म्हणाली, इथे कोणी येणार नाही, घाबरू नका. प्रकाशने तिला भिंतीला टेकवलं, तिची साडी वर केली, तिच्या चूतीत बोटं घातली.
तिने त्याचा लंड बाहेर काढला, हाताने हलवला, मग तोंडात घेतला. अंगणवाडीतल्या त्या छोट्या खोलीत दोघं एकमेकांना झवत होते, बाहेर वाऱ्याचा आवाज येत होता. तिने त्याला बाकावर बसवलं आणि त्याच्यावर चढली.
ती वर खाली होत होती, तिचे बूब्स हवेत हलत होते, प्रकाशने ते धरले. तिच्या चूतीत त्याचा लंड आत बाहेर होत होता, दोघंही कण्हत होते. ती झडली, मग तोही झडला, तिच्या अंगावर पाणी पडलं.
तिने हसून म्हटलं, हे आपलं गुपित आहे, कोणाला सांगायचं नाही. प्रकाश म्हणाला, कधीच नाही. ती म्हणाली, माझ्या नवऱ्याला कळलं तर गावात बदनामी होईल. तो म्हणाला, काळजी करू नका, मी सांभाळून घेईन.
काही दिवसांनी तिचा नवरा ट्रकमधून परत आला. प्रकाशने दोन दिवस तिच्या घरी जाणं टाळलं. तिसऱ्या दिवशी तिचा मेसेज आला, तो पुन्हा बाहेर गेला आहे. प्रकाशचं मन आनंदाने भरलं, तो संध्याकाळी तिच्या घरी गेला.
तिने दार उघडलं आणि त्याला आत ओढलं. आज मला शेतात न्यायचंय, ती म्हणाली. प्रकाश म्हणाला, शेतात. ती हसली, हो, मोकळ्या हवेत, ताऱ्यांखाली. दोघं शेतातल्या छोट्या खोलीत गेले, जिथे अवजारं ठेवली होती.
शेतातल्या खोलीत अंधार होता, फक्त दारातून चांदणं आत येत होतं. वैशालीने त्याला भिंतीला टेकवलं आणि त्याचे कपडे काढू लागली. तिचे हात त्याच्या छातीवर फिरत होते, तिचे ओठ त्याच्या मानेवर होते.
प्रकाशने तिची साडी काढली, तिला जमिनीवर पसरलेल्या गवतावर झोपवलं. तिच्या शरीरावर चांदणं पडलं होतं, तिचे बूब्स चमकत होते. त्याने तिचे बूब्स चोखले, तिच्या पोटावर चुंबनं घेतली, मग खाली सरकला.
त्याने तिची चूत चाटली, ती ओली झाली होती, तिचा वास त्याच्या नाकात भरला. वैशालीने त्याचं डोकं धरलं, तिचं शरीर वाकडं झालं. ती म्हणाली, प्रकाश, आता आत घाल, सहन होत नाही.
त्याने तिला उलटं झोपवलं, मागून तिच्या चूतीत लंड घातला. ती हातांवर वाकली होती, तिचे बूब्स खाली लटकत होते. प्रकाशने तिची कंबर धरली आणि जोरात झवू लागला. तिच्या तोंडून आवाज निघत होते, आह, आह, प्रकाश.
तो तिला तसंच झवत होता, कधी तिचे बूब्स दाबत, कधी तिच्या पाठीवर चुंबनं घेत. तिच्या चूतीतून पाणी निघत होतं, तिचं शरीर थरथरत होतं. ती झडली, तिच्या चूतीने त्याचा लंड घट्ट धरला.
मग त्याने तिला सरळ केलं, तिच्या पायांमध्ये बसून पुन्हा आत घातला. दोघंही घामाने भिजले होते, श्वास वेगाने चालला होता. शेवटी प्रकाश झडला, त्याचं पाणी तिच्या चूतीत गेलं, दोघं एकमेकांना घट्ट धरून पडून राहिले.
चांदण्यात पडून ती म्हणाली, प्रकाश, मला असं वाटतंय की मी पुन्हा जिवंत झाले आहे. तो म्हणाला, वैशाली, तू माझी आहेस. ती हसली, आणि तू माझा. दोघं हसले, आणि त्या हसण्यात एक वेगळंच सुख होतं.
घरी परतताना ती त्याच्या हातात एक छोटी वस्तू ठेवली, तिच्या अंगणवाडीतल्या कपाटाची चावी. ती म्हणाली, ही ठेव, जेव्हा वाटेल तेव्हा ये. प्रकाशने चावी मुठीत धरली, ती गरम वाटत होती, जणू तिच्या हाताची उब त्यात होती.
दुसऱ्या दिवशी सकाळी तो शेतात गेला, पण त्याचं मन तिच्याकडेच होतं. दुपारी तो अंगणवाडीच्या दारात उभा राहिला, ती मुलांना शिकवत होती. तिने त्याला पाहून डोळे मिचकावले, आणि प्रकाशचं हृदय पुन्हा जोरात धडधडलं.
संध्याकाळी तो तिच्या घरी गेला, तिने दार उघडलं आणि त्याला आत ओढलं. आज माझा नवरा उद्या येणार आहे, ती म्हणाली. प्रकाशचा चेहरा पडला, ती म्हणाली, घाबरू नका, तो परत जाईल, आणि मग आपण पुन्हा भेटू.
त्या रात्री दोघांनी पुन्हा एकमेकांना घट्ट धरलं, जणू उद्या भेट होणारच नाही. तिने त्याच्या कानात म्हटलं, उद्या दुपारी नाही, परवा सकाळी, शेतातल्या खोलीत. प्रकाशने मान हलवली, त्याच्या ओठांवर तिचं चुंबन होतं.
तो निघाला तेव्हा ती दारात उभी राहिली, तिच्या हातात त्याने दिलेली भाजीची पिशवी होती. ती हळूच म्हणाली, परवा सकाळी, विसरू नकोस. प्रकाशने मागे वळून पाहिलं, तिचा चेहरा चांदण्यात चमकत होता, आणि त्याच्या खिशात कपाटाची चावी वाजत होती.
रात्री घरी परतल्यावर प्रकाशने चावी टेबलावर ठेवली आणि तिच्याकडे पाहत बसला. त्या चावीचा आवाज त्याच्या कानात घुमत होता, आणि तिच्या शब्दांचा गोडवा त्याच्या मनात रुंजी घालत होता. त्याने डोळे मिटले, तर समोर फक्त वैशालीच दिसत होती, तिचं हसणं, तिचा स्पर्श, तिची उब.
दुसऱ्या दिवशी त्याने शेतात काम केलं, पण प्रत्येक क्षणी त्याचं मन परवा सकाळची वाट पाहत होतं. त्याने चावी खिशात ठेवली, हाताने ती दाबून पाहिली, आणि मनातल्या मनात म्हटलं, परवा सकाळी. त्याच्या चेहऱ्यावर एक वेगळंच हसू होतं, जे कोणीही पाहिलं तरी त्याचं गुपित समजू शकलं असतं.
दुसऱ्या दिवशी सकाळी प्रकाश शेतातल्या खोलीत पोहोचला, तेव्हा वैशाली आधीच तिथे होती. तिने दार आतून लावलं आणि त्याच्याकडे पाहून हसली. तुझी वाट पाहत होते, ती म्हणाली.
प्रकाशने तिला जवळ ओढलं, तिच्या ओठांवर ओठ ठेवले. तिच्या अंगावरची साडी त्याने हळूच खाली सरकवली, तिचे बूब्स त्याच्या हातात आले. ती कण्हली, तिचा श्वास वेगाने चालू लागला.
त्याने तिला गवतावर झोपवलं, तिच्या शरीरावर चुंबनं घेतली. तिची चूत ओली झाली होती, त्याने बोटांनी तिला स्पर्श केला, ती थरथरली. तिच्या तोंडून आवाज निघाला, प्रकाश, असंच कर.
त्याने तिच्या चूतीत लंड घातला, हळू हळू आत बाहेर करू लागला. ती त्याला घट्ट धरून होती, तिचे पाय त्याच्या कंबरेभोवती गुंडाळले होते. दोघांचे श्वास एकमेकात मिसळले, खोलीत फक्त त्यांचा आवाज घुमत होता.
तो वेग वाढवत होता, ती म्हणत होती, अजून जोरात, अजून जोरात. तिच्या नखांनी त्याची पाठ ओरबाडली, तिच्या चूतीतून पाणी निघू लागलं. ती झडली, तिचं शरीर वाकडं झालं, तिच्या तोंडून जोरात आवाज निघाला.
प्रकाशने तिला उलटं केलं, मागून तिच्या चूतीत लंड घातला. तिचे बूब्स खाली लटकत होते, त्याने ते धरले. तो तिला जोरात झवत होता, तिचं शरीर प्रत्येक धक्क्याने हलत होतं.
शेवटी दोघं एकाच वेळी झडले. प्रकाशचं पाणी तिच्या चूतीत गेलं, वैशालीचं शरीर थंडावलं. तो तिच्यावरच पडून राहिला, ती त्याच्या केसात बोटं फिरवत होती.
थोड्या वेळाने ती म्हणाली, आता जा, कोणी येण्याआधी. प्रकाशने कपडे घातले, तिने त्याला एक चुंबन दिलं आणि म्हणाली, उद्या पुन्हा, याच वेळी. तो हसला, नक्की येईन.
तो निघाला तेव्हा वैशालीने त्याचा हात धरला आणि म्हणाली, थांब, एक गोष्ट सांगायची आहे. प्रकाश थांबला, तिने त्याच्या कानात म्हटलं, मला तुझ्याशिवाय आता काहीच नको. त्याने तिला घट्ट मिठी मारली, तिच्या कपाळावर चुंबन घेतलं.
दुसऱ्या दिवशी दुपारी तो पुन्हा त्या खोलीत गेला, तिने त्याच्यासाठी ताजं जेवण आणलं होतं. दोघांनी एकत्र जेवण केलं, ती त्याला घास भरवत होती. जेवण संपल्यावर तिने त्याला जवळ ओढलं, त्याचे कपडे काढू लागली.
त्याने तिला बाकावर बसवलं, तिच्या पायांमध्ये बसून तिची चूत चाटली. ती कण्हत होती, तिचं शरीर थरथरत होतं. मग त्याने तिला उचलून भिंतीला टेकवलं आणि तिच्या चूतीत लंड घातला. ती त्याच्या गळ्यात हात घालून लटकली होती.
तो तिला तसंच झवत होता, तिचे बूब्स त्याच्या छातीवर दाबले जात होते. तिच्या तोंडून आवाज निघत होते, ती म्हणत होती, प्रकाश, तू माझा आहेस, फक्त माझा. त्याने वेग वाढवला, दोघंही एकाच वेळी झडले.
थकून दोघं गवतावर पडले, तिचं डोकं त्याच्या छातीवर होतं. ती म्हणाली, हे असंच चालू राहील ना. प्रकाश म्हणाला, जोपर्यंत तू म्हणशील तोपर्यंत. ती हसली, तिच्या डोळ्यात एक वेगळंच समाधान होतं.
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “मराठी अंगणवाडी टीचर कथा: अंगणवाडी टीचरला दुपारी झवलं” also read
8 curated storiesमराठी शेजारी नवरी सेक्स कथा: शेजारची नवरी
मराठी शेजारी नवरी सेक्स कथा: पुण्याच्या सोसायटीत शेजारी राहायला आलेले नवविवाहित जोडपे. नवरा दहा दिवस टूरवर जाताच एकाकी नवरी स्वाती आणि शेजारी प्रतीक यांच्यात सुरू होते एक धाडसी प्रेमकहाणी.
मराठी शेजारी मावशी सेक्स कथा: पुण्यात सुनीता मावशीच्या पुच्चीत स्वप्नीलचा लंड, स्वप्नातून सत्यात
पुण्यात स्वप्नीलने शेजारी मावशी सुनीताबद्दल एक स्वप्न पाहिले, आणि त्याच दिवशी ते स्वप्न खरे ठरले, या मराठी शेजारी मावशी सेक्स कथेत।
मराठी शेजारी मावशी कथा: सोनाली मावशींची चिठ्ठी
पुण्याला निघण्याच्या आदल्या संध्याकाळी अमितच्या दाराखाली एक चिठ्ठी पडते, खाली लिपस्टिकचा ठसा. मराठी शेजारी मावशी कथा, जिथे सोनाली मावशींची एक चिठ्ठी आयुष्य बदलून टाकते.
मराठी शेजारी काकू सेक्स कथा 2026: पुण्यातील सुनीता काकूंची पुच्ची आणि तरुण शेजारी ओंकारचा लंड
पुण्यातील सोसायटीत एका छोट्या चिठ्ठीपासून सुरू झालेली ओळख सुनीता काकू आणि तरुण शेजारी ओंकार यांना कुठे घेऊन जाते, वाचा ही उत्कंठावर्धक कथा.
मराठी शेजारी सेक्स कथा: जिन्यातल्या अंधारातली रात्र
पुण्याच्या एका सोसायटीत जिन्याच्या अंधारात झालेली एक धडक आणि त्यातून पेटलेली वासना. ही मराठी शेजारी सेक्स कथा तुम्हाला शेवटपर्यंत खिळवून ठेवेल.
मुंबई चाळ वहिनी कथा: अश्विनीच्या पुच्चीत रोहितचा लंड, चाळीची ती रात्र
मुंबई चाळ वहिनी कथा: जुन्या चाळीत राहणारी अश्विनी वहिनी आणि समोरच्या खोलीतला रोहित. एक छोटासा संवाद, एक नजर, आणि मग एक रात्र जी दोघांचं आयुष्य बदलून गेली.
मराठी शेतावर वहिनी कथा: ऊसाच्या शेतात शेजाऱ्याने वहिनीची चूत चोदली
ऊसाच्या शेतातली ती दुपार प्रियाच्या आयुष्यातली सगळ्यात गरम दुपार ठरली. ही मराठी शेतावर वहिनी कथा एका शेजाऱ्याच्या आणि वहिनीच्या नात्याची आहे.
मराठी शेजारी बाई कथा: पुण्यात शेजारी बाईची गरम झवाझवी
मराठी शेजारी बाई कथा: पुण्याच्या सोसायटीत पाणी गळतीच्या तक्रारीवरून सुरू झालेली शेजारी बाई वैशाली आणि स्वप्नीलची गोष्ट।