मराठी शेजारी मावशी कथा: सोनाली मावशींची चिठ्ठी

ही मराठी शेजारी मावशी कथा एका चिठ्ठीपासून सुरू होते. मी अमित, २७ वर्षांचा, ठाण्यातल्या आमच्या सोसायटीतलं घर सोडून पुण्याला नोकरीसाठी निघालो होतो, आणि निघण्याच्या आदल्या संध्याकाळी माझ्या दाराखाली एक चिठ्ठी पडली होती. पांढऱ्या कागदावर सुंदर अक्षरात लिहिलं होतं: "उद्या जातोयस म्हणे. आज संध्याकाळी चहाला ये. विसरू नकोस. सोनाली मावशी." आणि खाली एक लाल लिपस्टिकचा ठसा, ओठांचा आकार स्पष्ट दिसत होता.

सोनाली मावशी. आमच्या बिल्डिंगमध्ये तिसऱ्या मजल्यावर राहणाऱ्या, ३९ वर्षांच्या विधवा. नवरा तीन वर्षांपूर्वी हार्ट अटॅकने गेला, मुलं नाहीत, एकटीच राहते. मी तिला नेहमी "मावशी" म्हणायचो, पण खरं सांगायचं तर ती मावशी वाटायचीच नाही. गोरीपान, भरगच्च शरीर, साडी नेसली की कंबरेचा वळणं स्पष्ट दिसायचा, आणि हसली की डोळ्यात एक वेगळीच चमक यायची. ती चिठ्ठी मी तीन वेळा वाचली, आणि तो लिपस्टिकचा ठसा माझ्या बोटांनी हळूच स्पर्शून पाहिला.

संध्याकाळी सात वाजता मी तिच्या दारात उभा होतो, हातात मिठाईचा डबा. दार उघडलं आणि सोनाली मावशी समोर उभी होती, गडद निळ्या साडीत, केस मोकळे सोडलेले, कपाळावर छोटी टिकली. "ये, ये", ती म्हणाली, माझा हात धरून आत ओढत. तिच्या घरात अगरबत्तीचा वास होता, आणि टीव्हीवर जुनं गाणं हळू आवाजात वाजत होतं. "बस, उद्या पुण्याला. मोठा माणूस होणार", ती हसली, आणि तिचं हसणं ऐकून माझ्या पोटात काहीतरी हललं.

आम्ही सोफ्यावर बसलो, चहा आला. ती माझ्या अगदी जवळ बसली होती, इतकी जवळ की तिच्या साडीचा पदर माझ्या हाताला लागत होता. ती माझ्या पुण्याच्या नोकरीबद्दल विचारत होती, पण तिचे डोळे माझ्या डोळ्यांत खोलवर पाहत होते. बोलता बोलता तिने माझ्या हातावर हात ठेवला, आणि तो तिथेच राहिला, गरम, मऊ. माझा श्वास जड झाला.

"अमित", ती हळू म्हणाली, "तू लहान होतास तेव्हापासून मी तुला पाहतेय. आणि आता तू... " ती थांबली, तिची नजर माझ्या छातीवरून खाली गेली आणि परत वर आली. "आता तू पुरुष झालास." तिचं बोलणं ऐकून माझ्या अंगावर काटा आला. आम्ही दोघेही जाणत होतो की ही संभाषण आता फक्त शेजाऱ्यांची राहिली नव्हती. तिने चहाचा कप खाली ठेवला आणि माझ्याकडे वळली. "तुला माहीत आहे का, तुझ्या आईनंतर या घरात माझ्याशी मनमोकळं बोलणारं तूच एकटा होतास", ती म्हणाली. "बाकी सगळे मला फक्त 'बिचारी विधवा' म्हणून पाहतात. पण तू, तू मला नेहमी माणूस म्हणून पाहिलंस." तिच्या डोळ्यात पाणी आलं, आणि मी नकळत तिचा हात धरला.

तिने माझा हात उचलला आणि तिच्या गालावर ठेवला. तिची त्वचा मऊ आणि गरम होती. मी तिचा गाल हळूच चोळला, आणि तिने डोळे मिटले. तिच्या ओठांतून एक हलका आवाज आला, अर्धा श्वास, अर्धा हुंकार. माझं हृदय इतक्या जोरात धडधडत होतं की मला वाटलं तिला ऐकू येईल. तिने डोळे उघडले आणि माझ्याकडे पाहिलं, आणि त्या नजरेत मी सगळं वाचलं, एकटेपणा, इच्छा, आणि एक प्रश्न ज्याचं उत्तर माझ्याकडे होतं.

पुढच्याच क्षणी तिने माझा हात खाली ओढला, तिच्या छातीवर. माझा हात तिच्या ब्लाऊजवर, तिच्या स्तनावर पडला, आणि मला तिचं धडधडणारं हृदय जाणवलं. "मावशी...", मी कुजबुजलो, पण तिने माझ्या ओठांवर बोट ठेवलं. "आज रात्री मावशी नाही", ती म्हणाली, आणि मग तिने मला ओढून तिच्या ओठांवर ओठ ठेवले. तिचं चुंबन भुकेलं होतं, वर्षांच्या एकटेपणाने भरलेलं, आणि मी तिला तितक्याच भुकेने प्रतिसाद दिला.

आम्ही सोफ्यावर एकमेकांत गुंतलो. तिचे हात माझ्या शर्टची बटणं उघडत होते, घाईघाईने, आणि माझे हात तिच्या साडीचा पदर ओढत होते. जेव्हा तिचा ब्लाऊज निघाला, तेव्हा मी थबकलो. तिचे स्तन मोठे, गोरे, आणि ब्राच्या वरूनही त्यांचा आकार स्पष्ट होता. मी ब्रा काढली आणि तिचे स्तन माझ्या हातात घेतले, दाबले, चोळले. सोनालीने डोकं मागे टाकलं आणि एक खोल श्वास सोडला.

मी तिचा एक निप्पल तोंडात घेतला, चोखलं, जीभेने गोल फिरवलं, हळूच चावलं. ती माझे केस घट्ट धरून होती, मला आणखी जवळ ओढत होती. "हो, असंच", ती कुजबुजत होती. मी दुसऱ्या स्तनाकडे वळलो, त्याला तेवढंच प्रेम दिलं, आणि माझा एक हात खाली सरकला, तिच्या साडीखाली, तिच्या मांडीवर. तिची मांडी गरम आणि मऊ होती, आणि जसजसा माझा हात वर सरकत गेला, तसतसं तिचं शरीर थरथरत गेलं.

जेव्हा माझी बोटं तिच्या पॅन्टीला लागली, तेव्हा ती पूर्ण ओली होती. मी पॅन्टी बाजूला सारली आणि माझं बोट तिच्या पुच्चीत घातलं. ती इतकी ओली आणि गरम होती की माझं बोट सहज आत शिरलं. सोनाली ओरडली, माझं नाव घेत. मी माझं बोट आत-बाहेर करू लागलो, आणि माझा अंगठा तिच्या दाण्यावर घासू लागलो. तिचं शरीर सोफ्यावर वाकडं तिकडं होत होतं.

तिने मला खाली ढकललं आणि माझी पॅन्ट उघडली. जेव्हा तिने माझा लंड हातात घेतला, तेव्हा तिच्या डोळ्यात आश्चर्य आणि भूक दोन्ही दिसली. "इतका मोठा", ती म्हणाली, आणि मग तिने तो तोंडात घेतला. तिचं तोंड गरम होतं, तिची जीभ माझ्या लंडाच्या टोकावर फिरत होती, आणि ती खोलवर घेत होती. मी सोफ्यावर डोकं टेकलं, तिच्या तोंडाचा आनंद घेत. तिचा एक हात माझे गोटे चोळत होता.

मी तिला थांबवलं, तिला वर ओढलं, आणि तिला सोफ्यावर झोपवलं. तिच्या पायांमध्ये बसून मी तिची पुच्ची पाहिली, ओली, फुगलेली, माझ्यासाठी तयार. मी माझा लंड तिच्या पुच्चीच्या तोंडावर घासला, तिला छेडलं, आणि मग एका धक्क्यात आत घातला. सोनालीने मोठ्याने ओरडून माझं नाव घेतलं, आणि तिची नखं माझ्या पाठीत रुतली.

मी हळू हळू हलू लागलो, आत खोलवर जाऊन, बाहेर येऊन, तिच्या शरीराचा प्रत्येक इंच अनुभवत. तिची पुच्ची माझ्या लंडाला घट्ट पकडत होती, ओली आणि गरम. मी वेग वाढवला, माझे धक्के जोरदार झाले, आणि सोफा भिंतीवर आदळू लागला. सोनालीचे पाय माझ्या कंबरेवर होते, ती मला आणखी आत ओढत होती. "झव मला, अमित, जोरात झव", ती ओरडत होती, आणि तिचं ते बोलणं ऐकून मी वेडा झालो.

तिचा पहिला कळस आला, तिचं शरीर माझ्याखाली थरथरलं, तिची पुच्ची माझ्या लंडाभोवती आकुंचन पावली. मी थांबलो नाही, मी चालू ठेवलं, तिला दुसऱ्या कळसाकडे नेत. ती रडत होती, हसत होती, माझं नाव घेत होती. आणि मग मीही टिकलो नाही. मी तिच्यात खोलवर गेलो आणि माझं वीर्य तिच्यात सोडलं, तिचं नाव ओरडत.

आम्ही तसेच पडून राहिलो, घामाने भिजलेले, एकमेकांचे श्वास ऐकत. सोनालीने माझ्या छातीवर डोकं ठेवलं आणि माझ्या छातीवर बोटाने नक्षी काढू लागली. "तीन वर्षं", ती हळू म्हणाली. "तीन वर्षं मी एकटी झोपले. आज पहिल्यांदा मला जिवंत वाटतंय." तिचं बोलणं ऐकून माझ्या छातीत काहीतरी दाटून आलं. मी तिला घट्ट मिठी मारली.

थोड्या वेळाने सोनाली उठली आणि स्वयंपाकघरात गेली. ती परत आली तेव्हा तिच्या हातात दोन ग्लास सरबत होते, आणि तिने फक्त एक पातळ नाइटी घातली होती, ज्यातून तिचं शरीर स्पष्ट दिसत होतं. "तहान लागली असेल", ती हसली, माझ्या शेजारी बसत. मी सरबत प्यायलो, आणि तिने माझ्या ओठांवर लागलेला थेंब तिच्या बोटाने पुसला, आणि मग ते बोट स्वतःच्या तोंडात घातलं. ते पाहून माझा लंड पुन्हा ताठरू लागला.

"परत?", तिने विचारलं, माझ्या मांडीवर हात ठेवत. मी हसलो आणि तिला ओढून माझ्या मांडीवर बसवलं. तिची नाइटी वर सरकली, आणि माझा ताठरलेला लंड तिच्या ओल्या पुच्चीला लागला. ती हळूच खाली सरकली, आणि मी पुन्हा तिच्यात शिरलो. यावेळी ती माझ्या मांडीवर बसून हळू हळू हलत होती, तिचे हात माझ्या गळ्यात, तिचे ओठ माझ्या कानाशी. "तू जाण्याआधी मला अशीच आठवण ठेवायची आहे", ती कुजबुजली.

आम्ही त्या स्थितीत बराच वेळ होतो, हळू, खोल, एकमेकांच्या डोळ्यात पाहत. तिचा प्रत्येक श्वास माझ्या चेहऱ्यावर येत होता, तिच्या घामाचा वास, तिच्या केसांचा वास, सगळं मला वेडं करत होतं. जेव्हा ती पुन्हा कळसाला पोहोचली, तेव्हा तिने माझा खांदा चावला, आणि तिच्या आकुंचनांनी मला पण ओढून नेलं. आम्ही दोघे एकाच वेळी सुटलो, एकमेकांना घट्ट धरून.

पण रात्र संपली नव्हती. आम्ही चहा प्यायलो, खरंच चहा, आणि मग ती मला तिच्या बेडरूममध्ये घेऊन गेली. तिथे, मऊ गादीवर, आम्ही पुन्हा एक झालो, यावेळी हळू, एकमेकांना जाणून घेत. तिने मला वर बसवलं, माझ्या लंडावर बसली, आणि हळू हळू हलू लागली. तिचे स्तन माझ्या चेहऱ्यासमोर हलत होते, आणि मी ते चोखत होतो, चावत होतो. तिचे हात माझ्या खांद्यावर होते, तिचं डोकं मागे, तिच्या तोंडून सतत आवाज येत होते.

या वेळी आम्ही एकाच वेळी पोहोचलो, एकमेकांना धरून, एकमेकांची नावं घेत. नंतर आम्ही बाथरूममध्ये एकत्र अंघोळ केली, एकमेकांना साबण लावला, हसलो. आरशासमोर उभं राहून तिने माझ्या गालावर लिपस्टिकचा ठसा उमटवला, अगदी चिठ्ठीवरच्यासारखा. "आठवण", ती म्हणाली, डोळे मिचकावत.

त्या रात्री आम्ही तिच्याच बेडरूममध्ये झोपलो, एकमेकांच्या मिठीत. पहाटे मला जाग आली तेव्हा सोनाली माझ्याकडे पाहत होती, तिच्या डोळ्यात एक वेगळीच शांतता. "झोपलास का नीट?", तिने विचारलं. मी हसलो आणि तिला जवळ ओढलं. सकाळच्या त्या कोवळ्या उजेडात आम्ही पुन्हा एक झालो, हळू, शांत, जणू वेळ थांबला होता. तिच्या शरीराचा प्रत्येक भाग आता मला माहीत झाला होता, आणि तिचा प्रत्येक आवाज माझ्या कानात रुतला होता.

नंतर तिने माझ्यासाठी पोहे बनवले, आणि आम्ही बाल्कनीत बसून खाल्ले, जणू नवरा-बायको. खाली सोसायटीत लोकांची वर्दळ सुरू झाली होती, पण आमच्या त्या छोट्या जगात फक्त आम्ही दोघे होतो. तिने माझ्या हातावर हात ठेवला आणि म्हणाली, "पुण्याला गेलास तरी फोन करत जा. आणि... परत ये." मी तिचा हात दाबला. "येईन", मी म्हणालो, आणि मला माहीत होतं की हा शब्द मी पाळणार.

जेवण झाल्यावर तिने मला तिच्या घराची एक किल्ली दिली. "सुट्टीत आलास की सरळ वर ये", ती म्हणाली, माझ्या डोळ्यात पाहत. "दार वाजवायची गरज नाही." ती किल्ली माझ्या हातात गरम लागत होती, जणू तिच्या हाताची उष्णता त्यात उतरली होती. मी ती किल्ली खिशात ठेवली, चिठ्ठीशेजारी. दोन्ही माझ्या परतीची हमी होती.

माझी बॅग उचलून मी निघालो तेव्हा तिने मला दारातच घट्ट मिठी मारली, इतकी घट्ट की मला तिच्या हृदयाचे ठोके ऐकू आले. "सांभाळून जा", ती म्हणाली, तिचा आवाज भरून आलेला. मी तिच्या कपाळावर एक शेवटचं चुंबन घेतलं, आणि जिना उतरलो. प्रत्येक पायरीवर मला वाटत होतं की मागे वळून पाहावं, पण मी पाहिलं नाही. मला माहीत होतं, मी परत येणारच होतो.

रात्री उशिरा मी तिच्या घरून निघालो, माझ्या गालावर तिच्या ओठांचा लाल ठसा घेऊन. जिना उतरताना मी तो पुसला नाही. घरी जाऊन मी ती चिठ्ठी पुन्हा वाचली, आता तिचा अर्थ पूर्ण वेगळा लागत होता. "विसरू नकोस." मी तिला कधीच विसरणार नाही, हे मला तेव्हाच कळलं होतं.

दुसऱ्या दिवशी मी पुण्याला निघालो. टॅक्सीत बसताना मी वर पाहिलं, तिसऱ्या मजल्याच्या खिडकीत सोनाली उभी होती, हात हलवत. मी हात हलवला, आणि टॅक्सी निघाली. पण माझ्या खिशात ती चिठ्ठी होती, घडी करून ठेवलेली, लिपस्टिकच्या ठशासह. आणि मला माहीत होतं, पुण्याहून मी परत येईन, आणि त्या चिठ्ठीचं उत्तर मी स्वतः तिच्या दारात जाऊन देईन.