ગુજરાતી ઉત્તરાયણ ની રાત વાર્તા: ધાબા પર મીરાની ચૂતમાં રાહુલનો લંડ, પતંગોની રાત
"મીરા! નીચે આવ!" સાસુનો અવાજ ધાબા નીચેથી આવ્યો, અને એ જ ક્ષણે મીરાને લાગ્યું કે આ ગુજરાતી ઉત્તરાયણ ની રાત વાર્તા તેના જીવનની સૌથી ગરમ રાત બનવાની છે.
મીરા અમદાવાદના જૂના શહેરમાં રહેતી હતી. ઉંમર સત્તાવીસ વર્ષ. પતિ સુરેશ સુરતમાં કામ કરતો હતો, મહિને એક વાર ઘરે આવતો હતો. મીરા સાસુ સાથે રહેતી હતી, દિવસભર ઘરનું કામ, રાત્રે એકલી પથારી. તેનું શરીર ભરેલું હતું, તેની આંખોમાં એક અજાણી ભૂખ હતી જેને તે કોઈને કહી શકતી નહોતી.
આજે ઉત્તરાયણ હતી. આખો દિવસ ધાબા પર પતંગો ઉડી હતી. સાંજ પડી ગઈ હતી, આકાશમાં ફટાકડા ફૂટતા હતા, અને ધાબા પર હજુ પણ લોકો હતા. મીરા છેલ્લી પતંગ ઉડાવી રહી હતી, તેનો દોર હાથમાં હતો, આંખો આકાશમાં હતી.
તેની બાજુમાં રાહુલ ઊભો હતો. ઓગણત્રીસ વર્ષનો, પાડોશી, ઊંચો, મજબૂત, તેના હાથમાં પણ પતંગનો દોર હતો. આખો દિવસ તેઓ સાથે પતંગ ઉડાવતા હતા, એકબીજાની પતંગ કાપતા હતા, હસતા હતા. દિવસભર મીરાએ અનુભવ્યું હતું કે રાહુલની નજર વારંવાર તેના પર આવીને અટકી જતી હતી. જ્યારે તે દોર ખેંચતી ત્યારે તેની સાડીનો પાલવ હવામાં ઊડતો, અને રાહુલની આંખો તેની કમર પર ટકી જતી. એક વાર પતંગની દોરીમાં ગૂંચ પડી ત્યારે રાહુલે તેનો હાથ પકડીને દોરી છોડાવી હતી, અને તેના સ્પર્શથી મીરાના શરીરમાં એક અજાણી લહેર દોડી ગઈ હતી.
બપોરે જ્યારે મીરા પાણી લેવા નીચે ગઈ ત્યારે રાહુલ પણ સીડી પર મળ્યો હતો. "તમે આજે બહુ સુંદર લાગો છો," તેણે કહ્યું હતું, અવાજ ધીમો કરીને. મીરાએ તેની સામે જોયું નહોતું, પણ તેના ગાલ લાલ થઈ ગયા હતા. તે આખો દિવસ તેના શબ્દો વિશે વિચારતી રહી હતી. કેટલા સમય પછી કોઈએ તેને સુંદર કહ્યું હતું.
"તમારી પતંગ તો કપાઈ ગઈ," રાહુલે કહ્યું, હસીને.
"તમે કાપી નાખી," મીરાએ કહ્યું, નકલી ગુસ્સો કરીને. "તમે છેતરપિંડી કરી."
"પતંગબાજીમાં બધું ચાલે," રાહુલે કહ્યું, એક ડગલું નજીક આવીને. "અને હારનારને સજા મળે."
"કેવી સજા?" મીરાએ પૂછ્યું, તેનું દિલ ધડકવા લાગ્યું.
રાહુલે જવાબ ન આપ્યો. તેના બદલે તેણે હાથ લંબાવ્યો અને મીરાના હાથમાંથી દોર લઈ લીધો. તેની આંગળીઓ મીરાની આંગળીઓને અડી ગઈ. મીરાને લાગ્યું જાણે તેના શરીરમાં કરંટ દોડી ગયો હોય.
"મીરા! નીચે આવ! જમવાનું તૈયાર છે!" સાસુનો અવાજ ફરી આવ્યો, અને આ વખતે વધારે નજીકથી. મીરા ઝડપથી પાછળ હટી ગઈ. રાહુલ પણ પાછો ફર્યો. બંને એકબીજાથી દૂર ઊભા રહ્યા, જાણે કંઈ થયું જ ન હોય.
"હું આવું છું!" મીરાએ બૂમ પાડી. તે નીચે ગઈ, જમી, પણ તેનું મન ધાબા પર જ રહ્યું. રાહુલની આંગળીઓ, તેની નજર, તેનું હાસ્ય. જમતી વખતે તેના હાથમાંથી રોટલી પડી ગઈ. સાસુએ પૂછ્યું કે શું થયું છે. મીરાએ કહ્યું કે કંઈ નથી, ફક્ત થાક લાગ્યો છે. પણ તે જાણતી હતી કે તે થાક નહોતો. તે કંઈક બીજું હતું. તેના શરીરમાં એક આગ સળગી હતી જે આખો દિવસથી ધીમે ધીમે વધતી જતી હતી. રાત્રે દસ વાગ્યે બધા સૂઈ ગયા. સાસુનો ઘોરાટો સંભળાવા લાગ્યો. મીરા ઊઠી, ચૂપચાપ ધાબાના દરવાજા તરફ ગઈ. તેના પગ સીડી પર અવાજ ન કરે તેની કાળજી રાખી. તેનું દિલ એટલું જોરથી ધડકતું હતું કે તેને લાગ્યું કે આખું ઘર તે સાંભળી લેશે.
ધાબા પર રાહુલ ઊભો હતો. જાણે તે જાણતો હોય કે તે આવશે.
"તમે અહીં જ છો?" મીરાએ પૂછ્યું.
"મેં કહ્યું હતું ને," રાહુલે કહ્યું. "હારનારને સજા મળે." તે એક ડગલું નજીક આવ્યો. "મીરા, હું તમને કંઈક કહેવા માંગું છું. આજે આખો દિવસ નહીં, ઘણા મહિનાઓથી હું તમને જોઉં છું. સવારે તમે બાલ્કનીમાં ચા પીઓ છો ત્યારે, બપોરે તમે કપડાં સૂકવો છો ત્યારે. હું જાણું છું કે તમે એકલા છો. અને હું જાણું છું કે તમારી આંખોમાં શું છે."
મીરાનો શ્વાસ અટકી ગયો. "મારી આંખોમાં શું છે?"
"એ જ જે મારી આંખોમાં છે," રાહુલે કહ્યું, અને તેનો હાથ મીરાના ગાલ પર આવ્યો.
તેણે મીરાને પોતાની તરફ ખેંચી લીધી. મીરાની પીઠ ધાબાની દીવાલ સાથે અડી ગઈ. રાહુલનું મોં તેના ગળા પર આવ્યું. તેના હોઠ ગરમ હતા. મીરાએ આંખો બંધ કરી દીધી. આકાશમાં ફટાકડા ફૂટતા હતા, તેનો પ્રકાશ બંનેના ચહેરા પર પડતો હતો.
રાહુલે તેના બ્લાઉઝના બટન ખોલવા માંડ્યા. મીરાએ તેને રોક્યો નહીં. તેણે ફક્ત તેની પીઠ પર હાથ ફેરવ્યો. જ્યારે બ્લાઉઝ ખૂલ્યું, રાહુલે તેની બ્રા પર હાથ મૂક્યો. મીરાના બૂબ્સ ભરેલા હતા, તેના નિપ્પલ ખડા થઈ ગયા હતા. રાહુલે બ્રા ખોલી નાખી અને એક નિપ્પલને મોંમાં લઈ લીધો. તેની જીભ નિપ્પલની આસપાસ ફરતી હતી, તે દાંતથી હળવેથી કરડતો હતો. મીરા તેના વાળ પકડીને પોતાની તરફ ખેંચી રહી હતી. તેને લાગતું હતું જાણે તેના શરીરનો દરેક ભાગ જાગી ગયો હોય.
રાહુલના હોઠ તેના પેટ પર નીચે ઉતર્યા. તેણે તેની નાભિમાં જીભ નાખી, પછી તેની કમર પર ચૂમીઓ ભરી. મીરાની સાડીની ગાંઠ ઢીલી થઈ ગઈ હતી. રાહુલે તેની આંગળીઓ તેની કમર પર ફેરવી, ધીમે ધીમે નીચે તરફ. મીરાનું શરીર કાંપતું હતું. તેના પગ ધ્રૂજતા હતા.
"આહ," મીરાએ કહ્યું, તેના વાળમાં આંગળીઓ ફસાવીને. "રાહુલ, આ બહુ ખોટું છે."
"તો રોકી દો મને," રાહુલે કહ્યું, બીજા બૂબ્સને હાથથી દબાવતા.
મીરાએ તેને રોક્યો નહીં. તેનાથી રોકાતું નહોતું. દોઢ વર્ષથી તે એકલી હતી. તેના પતિએ તેને છેલ્લે ક્યારે સ્પર્શ કર્યો હતો તે તેને યાદ પણ નહોતું. તેણે રાહુલનો હાથ પકડ્યો અને પોતાની સાડીની ગાંઠ તરફ લઈ ગઈ.
રાહુલે સાડી ખોલી નાખી. મીરા હવે ફક્ત પેટીકોટમાં હતી. તેણે પેટીકોટ પણ નીચે સરકાવ્યો. મીરાની ચૂત તેની સામે હતી, ભીની, તૈયાર. રાહુલે ઘૂંટણિયે બેસીને તેની ચૂતને ચૂમી લીધી. તેની જીભ તેના દાણા પર ફરવા લાગી.
મીરાના મોંમાંથી એક મોટી આહ નીકળી ગઈ. તેણે તરત જ પોતાનું મોં હાથથી બંધ કરી લીધું. નીચે સાસુ સૂતી હતી. અવાજ ન થવો જોઈએ. પણ તેનું શરીર ધ્રૂજી રહ્યું હતું. રાહુલની જીભ તેની ચૂતની અંદર જઈ રહી હતી, તેનું પાણી પી રહી હતી.
"બસ," મીરાએ ફુસફુસાવીને કહ્યું. "હવે તમારો લંડ આપો. મને તમારો લંડ જોઈએ."
રાહુલ ઊભો થયો. તેણે પોતાનો પાયજામો નીચે કર્યો. તેનો લંડ ખડો હતો, લાંબો, મોટો, સખત. મીરાએ તેને હાથમાં લીધો અને હલાવવા લાગી. પછી તેણે તેને મોંમાં લઈ લીધો. તેનો મોં ભરાઈ ગયો. તે ચૂસવા લાગી, તેની જીભ લંડના માથા પર ફરતી હતી.
રાહુલે તેને ઊભી કરી અને દીવાલ તરફ ફેરવી. મીરાના બંને હાથ દીવાલ પર હતા. રાહુલે પાછળથી તેની ચૂતમાં લંડ નાખ્યો. મીરાએ દાંત કચકચાવ્યા. લંડ અંદર જઈ રહ્યો હતો, ઊંડો, પૂરો અંદર. દોઢ વર્ષ પછી પહેલી વાર તેની ચૂતમાં કોઈ લંડ હતો.
રાહુલે ધક્કા મારવા માંડ્યા. પહેલા ધીમા, પછી ઝડપી. મીરાના બૂબ્સ દરેક ધક્કા સાથે હલતા હતા. તેની ચૂતમાંથી પાણી નીકળી રહ્યું હતું, તેની જાંઘો પર વહી રહ્યું હતું. આકાશમાં એક ફટાકડો ફૂટ્યો, તેનો પ્રકાશ ધાબા પર પડ્યો, અને મીરાએ પોતાની આંખો બંધ કરી દીધી.
"વધારે જોરથી," મીરાએ કહ્યું. "વધારે જોરથી ચોદો મને."
રાહુલે ગતિ વધારી દીધી. તેનો લંડ તેની ચૂતમાં અંદર બહાર થઈ રહ્યો હતો. મીરાનું શરીર કાંપી રહ્યું હતું. તેનું પહેલું પાણી નીકળ્યું. તેના મોંમાંથી એક દબાયેલી ચીસ નીકળી. તેની ચૂત રાહુલના લંડને કસી રહી હતી.
પણ રાહુલ રોકાયો નહીં. તેણે મીરાને ફેરવી અને તેને ધાબા પર પડેલી ચાદર પર સુવડાવી. તેની પગ ખોલ્યા. તેની ચૂત તેની સામે હતી. તેણે ફરી લંડ નાખ્યો અને ધક્કા મારવા માંડ્યા. આ વખતે મીરા તેના ચહેરાને જોઈ રહી હતી, તેની આંખોમાં જોઈ રહી હતી. તેને લાગ્યું કે આ માણસ તેને ફક્ત ચોદતો નથી, તે તેને જોઈ રહ્યો છે, તેને અનુભવી રહ્યો છે. તેણે રાહુલનો ચહેરો પોતાના હાથોમાં લીધો અને તેને ચૂમી લીધી. તેની જીભ તેની જીભ સાથે મળી ગઈ. નીચે તેનો લંડ અંદર બહાર થઈ રહ્યો હતો, ઉપર તેના હોઠ તેના હોઠને ચૂસી રહ્યા હતા.
મીરાએ તેની પગ રાહુલની કમર પર વીંટાળી દીધી. તે તેને વધારે ઊંડો લેવા માંગતી હતી. રાહુલે તેની એક પગ પોતાના ખભા પર મૂકી અને ધક્કા વધારે ઊંડા કરવા માંડ્યા. મીરાની ચૂતમાંથી પાણી વહી રહ્યું હતું. તેના મોંમાંથી અવાજો નીકળતા હતા જેને તે રોકી શકતી નહોતી. તેણે પોતાનો હાથ મોં પર મૂક્યો, પણ આહ તેમ છતાં બહાર નીકળી જતી હતી.
"આજની રાત," રાહુલે કહ્યું, તેના કાનમાં ફુસફુસાવીને. "આજની રાત ફક્ત આપણી છે."
તેના ધક્કા વધતા ગયા. મીરાનું બીજું પાણી નીકળ્યું, આ વખતે પહેલા કરતાં વધારે જોરથી. તેનું આખું શરીર કાંપી ઊઠ્યું. પછી રાહુલે પણ પોતાનું પાણી તેની ચૂતમાં છોડી દીધું, ગરમ, ભરેલું. બંને હાંફી રહ્યા હતા, ધાબા પર પડ્યા હતા, આકાશમાં ફટાકડા ફૂટતા હતા. મીરાએ તેના ગળામાં હાથ નાખ્યો અને તેની છાતી પર માથું મૂકી દીધું. તે તેના દિલના ધબકારા સાંભળી રહી હતી.
થોડી વાર બંને ચૂપચાપ પડ્યા રહ્યા. મીરાએ આકાશ તરફ જોયું. ફટાકડાનો પ્રકાશ ઓછો થઈ ગયો હતો, પણ તારા ચમકતા હતા. "તમે ક્યારેય કોઈને કહેશો નહીં," તેણે કહ્યું, અવાજ ધીમો કરીને.
"ક્યારેય નહીં," રાહુલે કહ્યું, તેના વાળમાં હાથ ફેરવતા. "આ આપણું રહસ્ય છે. ફક્ત આપણું."
મીરા ઊઠીને બેસી ગઈ. તેણે પોતાની સાડીનો પાલવ પોતાના ખભા પર નાખ્યો, પણ તેનું શરીર હજુ ગરમ હતું. રાહુલે તેને પાછળથી પકડી લીધી અને તેના ખભા પર ચૂમી લીધી. "એક વાર ફરી?" તેણે પૂછ્યું, તેના કાનમાં ફુસફુસાવીને.
મીરા હસી પડી. "તમારામાં હજુ તાકાત બાકી છે?"
"તમારા માટે હંમેશા," રાહુલે કહ્યું, અને તેને ફરી ચાદર પર સુવડાવી. આ વખતે તે ધીમે ધીમે આગળ વધ્યો. તેની જીભ તેના બૂબ્સ પર, તેના પેટ પર, તેની જાંઘો પર. મીરાની આંખો બંધ થઈ ગઈ. જ્યારે તેણે ફરી લંડ નાખ્યો ત્યારે તેનું શરીર પહેલેથી જ તૈયાર હતું. ધક્કા ધીમા હતા, ઊંડા હતા, દરેક ધક્કો તેને આનંદના એક નવા મોજામાં લઈ જતો હતો. તેનું ત્રીજું પાણી ધીમે ધીમે નીકળ્યું, જાણે તેના શરીરમાંથી બધી થાક અને એકલતા વહી ગઈ હોય.
મીરાએ તેના ગળામાં હાથ નાખ્યો. "આવતીકાલે ફરી," તેણે કહ્યું. "આ જ સમયે. આ જ ધાબા પર."
રાહુલે તેને ચૂમી લીધી. "આવતીકાલે ફરી."
બીજા દિવસે સવારે મીરા વહેલી ઊઠી. તેણે ધાબા પર જઈને જોયું. ચાદર હજુ ત્યાં જ પડી હતી, પતંગની દોરીનો ગૂંચળો એક ખૂણામાં હતો. તેણે ચાદર ઉપાડી, તેને સાચવીને મૂકી, અને નીચે આવી. તેના ચહેરા પર એક અજાણી ચમક હતી. સાસુએ પૂછ્યું કે તે આટલી ખુશ કેમ છે. મીરાએ ફક્ત હસીને કહ્યું કે ઉત્તરાયણની રાત સારી ગઈ.
મીરા ઊઠી, કપડાં પહેર્યા, અને ચૂપચાપ નીચે ગઈ. સાસુ હજુ પણ ઘોરાટા બોલાવતી હતી. મીરા પોતાની પથારીમાં પડી, તેના હોઠો પર એક સ્મિત હતું જે આખી રાત ન ગયું.
બીજા દિવસે બપોરે સાસુ પાડોશમાં ગઈ હતી. મીરા ઘરમાં એકલી હતી. દરવાજો ખખડ્યો. મીરાએ દરવાજો ખોલ્યો. સામે રાહુલ ઊભો હતો, હાથમાં પતંગની દોરીનો ગૂંચળો.
"આ તમારી છે," રાહુલે કહ્યું. "કાલે ધાબા પર રહી ગઈ હતી."
મીરાએ દોરી લીધી, પણ રાહુલનો હાથ છોડ્યો નહીં. "અંદર આવો," તેણે કહ્યું. "ચા પીવો."
રાહુલ અંદર આવ્યો. મીરાએ દરવાજો બંધ કર્યો અને તરત જ તેને પોતાની તરફ ખેંચી લીધો. રસોડામાં જ તેના બ્લાઉઝના બટન ખૂલવા માંડ્યા. રાહુલે તેને રસોડાના ઓટલા પર બેસાડી દીધી. તેની સાડી ઉપર સરકી ગઈ. તેની ચૂત તેની સામે હતી.
"કાલે રાત્રે મને ઊંઘ ન આવી," મીરાએ કહ્યું, તેના લંડને હાથમાં લેતા. "હું આખી રાત તમારા વિશે વિચારતી રહી."
રાહુલે તેના હોઠ ચૂમ્યા. "મને પણ નહીં." તેણે તેની ચૂતમાં લંડ નાખ્યો. ઓટલા પર ધક્કા મારતા તેનું શરીર દરેક ધક્કા સાથે હલતું હતું. મીરાએ તેના ખભા પકડી લીધા. તેના બૂબ્સ તેની છાતી સાથે અથડાતા હતા.
"વધારે જોરથી," મીરાએ કહ્યું. "અહીં કોઈ સાંભળશે નહીં."
રાહુલે ગતિ વધારી. મીરાનું પાણી નીકળ્યું, ઓટલા પર વહ્યું. પછી રાહુલે પણ પોતાનું પાણી છોડ્યું. બંને હસી પડ્યા. મીરાએ ચા બનાવી, પણ ચા પીતા પહેલા તેણે રાહુલને ફરી ચૂમી લીધી. ચા ઠંડી થઈ ગઈ, પણ બંનેને પરવા નહોતી. રાહુલે મીરાને પોતાની ગોદમાં બેસાડી અને તેના ગળા પર ચૂમીઓ ભરી. મીરાએ તેના વાળમાં હાથ ફેરવ્યો. "તમે રોજ આવશો?" તેણે પૂછ્યું. રાહુલે કહ્યું, "જ્યારે પણ તમે બોલાવશો." મીરાએ તેની છાતી પર માથું મૂક્યું અને તેના દિલના ધબકારા સાંભળ્યા. ઘર શાંત હતું, બહાર પતંગોની દોરીઓ હવામાં ઊડતી હતી, અને રસોડામાં બે લોકો એકબીજામાં ખોવાયેલા હતા.
"આજથી," તેણે કહ્યું. "જ્યારે સાસુ બહાર જાય, ત્યારે તમે આવશો."
રાહુલે કહ્યું, "હું દરરોજ આવીશ."
ચા પીધા પછી રાહુલે મીરાનો હાથ પકડ્યો અને તેને બેડરૂમ તરફ લઈ ગયો. "એક વાર ફરી," તેણે કહ્યું. "પથારીમાં, આરામથી." મીરાએ ના ન પાડી. પથારી પર તે તેની ઉપર આવ્યો, તેના બૂબ્સને ચૂસ્યો, તેની ચૂતમાં આંગળીઓ નાખી, અને પછી ધીમે ધીમે તેને ચોદ્યો. આ વખતે બંને ધીમા હતા, દરેક ધક્કાનો આનંદ લેતા હતા. મીરાનું પાણી ફરી નીકળ્યું, અને આ વખતે રાહુલે પણ પોતાનું પાણી તેની ચૂતમાં છોડી દીધું. બંને પથારીમાં પડ્યા રહ્યા, એકબીજાને પકડીને, જ્યાં સુધી બહારથી સાસુના પગલાંનો અવાજ ન સંભળાયો.
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “ગુજરાતી ઉત્તરાયણ ની રાત વાર્તા: ધાબા પર મીરાની ચૂતમાં રાહુલનો લંડ, પતંગોની રાત” also read
8 curated storiesગુજરાતી મુસાફર સેક્સ વાર્તા: કિંજલની એક રાત
સુરતથી રાજકોટની રાતની બસમાં કિંજલની બાજુમાં બેઠેલો અજાણ્યો મુસાફર હાર્દિક. ટાયર ફાટતાં બંને એક લોજના રૂમમાં રોકાય છે. ગુજરાતી મુસાફર સેક્સ વાર્તા જે એક જ રાતમાં બધી હદો તોડી નાખે છે.
ગુજરાતી મુસાફરી વાર્તા: માઉન્ટ આબુની મીરા
ગુજરાતી મુસાફરી વાર્તા માં અમદાવાદની મીરા માઉન્ટ આબુના એકલા પ્રવાસમાં રાજને મળે છે અને એક રાત તેમની જિંદગીની સૌથી યાદગાર રાત બની જાય છે।
ટ્રેનના ડબ્બામાં ગુજરાતી ભાભીની ચુદાઈ
રાતની ટ્રેનના ડબ્બામાં સીટ પર થયેલી દલીલ. આ ટ્રેનના ડબ્બામાં ગુજરાતી વાર્તા રીનાના જીવનનું સૌથી બોલ્ડ પાનું છે.
ગુજરાતી કુરિયર વાર્તા: કુરિયરવાળા જયના લંડથી મીરાની ચૂત ભીંજાઈ ગઈ
ગુજરાતી કુરિયર વાર્તા માં અમદાવાદના ફ્લેટમાં સાંજે પાર્સલ લઈને આવેલા જય અને મીરા વચ્ચે જૂની યાદ ફરી જીવંત થાય છે અને એક અણધારી નજીકતા સર્જાય છે.
ગુજરાતી ઉત્તરાયણ વાર્તા: અગાસી પર પતંગ ઉડાવતા મીરાની ચૂતમાં જયનો લંડ અને આખો દિવસ ચોદાઈ
ઉત્તરાયણની સવારે અગાસી પર પતંગની દોરી ગૂંચવાઈ અને આ ગુજરાતી ઉત્તરાયણ વાર્તામાં બે પાડોશી વચ્ચે એવી વાત શરૂ થઈ કે આખો દિવસ બદલાઈ ગયો.
ગુજરાતી કોલ ગર્લ વાર્તા: સુરતમાં રીનાએ જયનો લંડ પોતાની ચૂતમાં લઈને આખી રાત ચુદાઈ કરી
સુરતની હોટલમાં રીના અને જયની ગુજરાતી કોલ ગર્લ વાર્તા, આગમનથી સવાર સુધીની એક યાદગાર રાતની કહાણી।
ગુજરાતી ફ્લેટ વાળી છોકરી વાર્તા: કિંજલે જયનો લંડ ચૂસી ચૂતમાં લીધો
ગુજરાતી ફ્લેટ વાળી છોકરી વાર્તા માં અમદાવાદના ફ્લેટમાં રહેતી કિંજલ અને પાડોશી જય વચ્ચે એક સાંજે કંઈક થાય છે।
ગુજરાતી ટ્રેન વાર્તા: દિવસની ટ્રેનમાં મીરાએ કુણાલનો લંડ ચૂતમાં લઈને સફર ગરમ કરી
ગુજરાતી ટ્રેન વાર્તા: સુરતથી વડોદરા દિવસની ટ્રેનમાં મીરા અને કુણાલની અજાણી મુલાકાત કેવી રીતે નજીકતા બની, તે વાંચો.