मराठी डॉक्टर बाई कथा: नवरा घरात असतानाच डॉक्टर बाईची चुदाई (Part 3)
"रात्री तू कुठे होतीस, शालिनी?" संजयचा आवाज पहाटेच्या अंधारात सुरीसारखा कापला गेला. शालिनीच्या अंगावर काटा आला. ही मराठी डॉक्टर बाई कथा आता त्या एका प्रश्नावर येऊन थांबली होती, ज्या प्रश्नाचं उत्तर तिच्याकडे नव्हतं. ती बेडवर बसली होती, तिच्या केसांत अजूनही स्टोअर रूममधल्या औषधांच्या वासाचा अंश होता. तिच्या मांडीवर रोहनच्या बोटांचे ठसे अजूनही जळत होते. संजय तिच्याकडे पाहत होता, त्याचे डोळे लाल होते, त्याच्या हातात तिची डायरी होती.
ती डायरी. शालिनीने दोन महिन्यांपूर्वी ती डायरी औषधांच्या पेट्यांमागे लपवली होती. त्या डायरीत तिने आपल्या एकट्या शरीराचं सत्य लिहिलं होतं. तिच्या नवऱ्याने तिला महिनोन्महिने स्पर्शही केला नव्हता. मुंबईतल्या त्याच्या कामाने, त्याच्या रात्रीच्या पार्ट्यांनी, त्याच्या दुसऱ्या आयुष्याने तिला एकटी सोडली होती. रोहनने ती डायरी वाचली होती. रोहनने तिला समजून घेतलं होतं. आणि काल रात्री, जेव्हा संजय दारावर आला होता, तेव्हा शालिनीने रोहनला आपल्या बेडरूममध्ये नेलं होतं. नंतर, दोन वाजता, ती खाली स्टोअर रूममध्ये गेली होती. तिथे रोहन वाट पाहत होता. टेबलावर, भिंतीला टेकून, औषधांच्या पेट्यांमध्ये, तिने त्याच्यासोबत त्या रात्रीची सगळी भूक भागवली होती.
"मी तुला विचारतोय, शालिनी. रात्री तू कुठे होतीस?" संजयने पुन्हा विचारलं. त्याचा आवाज आता थरथरत होता. "मी जागाच होतो. सगळी रात्र जागा होतो. खालून आवाज येत होते. बेड हलत होता. तू खाली गेलीस. का?"
शालिनीने दीर्घ श्वास घेतला. तिच्या मनात हजारो खोटी उत्तरं आली आणि गेली. ती म्हणू शकली असती की तिला झोप येत नव्हती. ती म्हणू शकली असती की ती औषधं मोजत होती. पण तिच्या शरीरावर अजूनही रोहनच्या दातांचे, त्याच्या हातांचे, त्याच्या ओठांचे ठसे होते. तिच्या साडीच्या आत तिच्या स्तनांवर त्याने सोडलेली लाल निशाणी अजूनही ताजी होती. खोटं बोलणं आता अशक्य होतं. आणि कदाचित, तिला खोटं बोलायचंही नव्हतं.
"मी खाली होते, संजय. स्टोअर रूममध्ये. रोहनसोबत." तिचा आवाज शांत होता, पण तिच्या छातीत धडधड होत होती. "आणि हो, मी तुझ्याशी खोटं बोलले. पण आता मी खोटं बोलणार नाही."
संजय स्तब्ध झाला. त्याच्या हातातली डायरी खाली पडली. डायरीचं पान उघडलं गेलं. त्या पानावर शालिनीच्या हाताने लिहिलेल्या ओळी होत्या. "आजही माझं शरीर जळतंय. मला कोणीतरी स्पर्श करावं असं वाटतं. मला कोणीतरी माझ्या आत यावं असं वाटतं." संजयने ते वाचलं. त्याचा चेहरा पांढरा पडला. "हे... हे तू लिहिलंस?"
"हो. मी लिहिलं. कारण तू मला महिनोन्महिने स्पर्शही केला नाहीस, संजय. तू मुंबईत काय करत होतास, मला माहीत नाही. पण इथे, कोल्हापुरात, मी एकटी होते. माझं शरीर एकटं होतं. माझी रात्र एकटी होती. रोहनने मला पाहिलं. रोहनने मला स्पर्श केला. रोहनने मला ते दिलं, जे तू देऊ शकला नाहीस."
संजयने डायरी उचलली आणि ती बेडवर फेकली. "तुला माहीत आहे का, शालिनी? मला हे आधीपासून माहीत होतं. तुझ्या अंगावरचा वास. तुझ्या साडीवरचे ठसे. तुझ्या ओठांवरची सूज. काल रात्री मी दार उघडलं, तेव्हा तुझ्या चेहऱ्यावरचं ते भाव... मला सगळं समजलं होतं. मी फक्त तुझ्या तोंडून ऐकायचं होतं."
शालिनीने त्याच्याकडे पाहिलं. तिच्या डोळ्यांत अश्रू नव्हते. फक्त एक थकवा होता. "मग आता काय, संजय? तू मला सोडणार? तू मला मारणार? तू मला शिक्षा देणार?"
संजय खिडकीकडे गेला. बाहेर पहाट होत होती. कोल्हापुरातल्या रस्त्यांवर दूधवाले जात होते. "मी तुला निवड द्यायला आलो होतो, शालिनी. मी मुंबईतून परत आलो, कारण माझं ट्रान्सफर परत झालंय. पण खरं सांगू? मुंबईत मीही एकटा नव्हतो. तिथेही एक बाई होती. माझ्या ऑफिसमधली. मीही तुझ्यासारखाच... तुझ्यासारखाच भुकेला होतो. फरक एवढाच की तू ते मान्य केलंस, आणि मी लपवलं."
खोलीत शांतता पसरली. शालिनीच्या छातीतला दगड अचानक हलका झाला. संजय तिच्याकडे वळला. "मी तुला एक निवड देतो. तू माझ्यासोबत राहा, आणि रोहनला सोड. किंवा तू रोहनला निवड, आणि मी मुंबईला परत जाईन. माझं ट्रान्सफर अजूनही तिथेच आहे. मी फक्त एक फोन करेन. पण एकदाच निवड. आणि मग मागे वळून पाहू नकोस."
शालिनी उठली. तिने आपली साडी नीट केली. तिच्या मनात रोहनचा चेहरा आला. त्याचे हात. त्याचे ओठ. त्याचा लंड तिच्या आत गेल्यावर तिच्या शरीरात पसरलेली ती आग. तिच्या बेडरूममध्ये, टेबलावर, भिंतीला, औषधांच्या पेट्यांमध्ये, तिने जे अनुभवलं होतं, ते तिचं होतं. तिचं सत्य होतं. "मी रोहनला निवडते, संजय."
संजयने काही क्षण तिच्याकडे पाहिलं. मग त्याने मान हलवली. "ठीक आहे. मी दुपारीच निघतो. क्लिनिक तुझं आहे. घर तुझं आहे. मी फक्त माझे कपडे घेतो." तो अलमारीकडे गेला. शालिनीने त्याला थांबवलं नाही. तिने त्याला जाऊ दिलं. तिच्या मनात आता फक्त एकच नाव होतं. रोहन.
संजय गेल्यावर शालिनी खाली आली. क्लिनिक उघडायची वेळ झाली होती. रोहन दारात उभा होता, त्याच्या हातात झाडू होती. त्याच्या डोळ्यांत भीती होती. "डॉक्टर बाई, साहेब... साहेब गेले का?" शालिनीने त्याच्याकडे पाहिलं आणि हसली. तिने त्याचा हात पकडला. तिची बोटं त्याच्या बोटांत गुंफली गेली. "हो, रोहन. संजय गेला. कायमचा. आणि आता आपल्याला लपायची गरज नाही."
रोहनने तिला आपल्याकडे ओढलं. क्लिनिकचं दार उघडं होतं, रस्त्यावर लोक जात होते, पण शालिनीला आता काहीच फरक पडत नव्हता. तिने त्याच्या ओठांवर आपले ओठ ठेवले. त्याचा हात तिच्या कमरेवर गेला. तिची साडी त्याच्या हातात सैल झाली. "डॉक्टर बाई, इथे? आता? दार उघडं आहे..." रोहनचा आवाज थरथरत होता. शालिनीने त्याचा हात आपल्या छातीवर ठेवला. "हो, इथेच. आता. दार बंद कर, रोहन. आणि मग मला ते दे, जे तू रात्री देत होतास."
रोहनने दार बंद केलं. कुलूप लावलं. शालिनीने त्याला केबिनमध्ये नेलं. तिने टेबलावरची औषधं बाजूला सरकवली. ती टेबलावर बसली. तिची साडी तिच्या मांडीवरून वर सरकली. तिच्या पायांमधली उष्णता रोहनला जाणवली. त्याने तिच्या मांडीवर हात ठेवला. हळूहळू वर सरकवला. तिची चड्डी ओली झाली होती. त्याने ती बाजूला सरकवली. तिची चूत त्याच्यासमोर उघडी होती, ओली, गरम, त्याची वाट पाहत होती.
"डॉक्टर बाई, तुम्ही खूप ओल्या झालात." रोहनने तिच्या कानात कुजबुजलं. त्याची बोटं तिच्या चूतमध्ये शिरली. शालिनीने आपले डोळे बंद केले. तिच्या तोंडून एक सुस्कारा बाहेर पडला. "हो, रोहन. मी तुझ्यासाठीच ओली होते. सकाळपासून. तुझ्या बोटांची वाट पाहत होते. आता मला आत घे. मला पूर्णपणे घे."
रोहनने आपली पॅन्ट खाली सरकवली. त्याचा लंड ताठ उभा होता, शालिनीच्या आठवणीने फुगलेला. त्याने तिच्या चूतवर आपला लंड ठेवला. हळूहळू आत ढकलला. शालिनीने त्याच्या खांद्यांना घट्ट पकडलं. तिच्या नखांनी त्याच्या पाठीवर ओरखडे उमटले. "अहह... रोहन... असंच... अजून आत... अजून खोल..." तिचा आवाज केबिनमध्ये घुमला. रोहनने तिला जोरात ढकलायला सुरुवात केली. टेबल हलू लागलं. त्यावरची बाटली खाली पडली. पण त्यांना काहीच फरक पडत नव्हता.
शालिनीने आपले पाय त्याच्या कमरेभोवती गुंडाळले. तिने त्याला आपल्याकडे ओढलं. त्याच्या प्रत्येक धक्क्याने तिच्या शरीरात आग पेटत होती. तिचे स्तन त्याच्या छातीवर दाबले जात होते. तिची साडी खाली पडली होती. तिचा ब्लाऊज उघडला होता. तिचे स्तन त्याच्या हातात होते. त्याने तिच्या निप्पलला चावलं. शालिनी ओरडली. "रोहन... मी येणार आहे... मी येणार आहे..." तिच्या शरीरात एक लाट आली. तिची चूत त्याच्या लंडाभोवती घट्ट झाली. तिच्या आतून पाणी वाहू लागलं. रोहननेही आपला वेग वाढवला. "डॉक्टर बाई... मी पण... मी पण येणार..." त्याने तिच्या आतच आपलं पाणी सोडलं. दोघेही टेबलावरच पडले. घामाने भिजलेले. श्वास घेत.
काही वेळाने शालिनी उठली. तिने आपली साडी नीट केली. तिने रोहनचा हात पकडला. "आता वर चल. माझ्या बेडरूममध्ये. तिथे आपल्याला कोणीच त्रास देणार नाही. आता ही रात्र नाही, रोहन. आता हा दिवस आहे. आणि दिवसाउजेडी, मला तुला माझ्या बेडवर हवं आहेस." रोहनने तिच्याकडे पाहिलं. त्याच्या डोळ्यांत प्रेम होतं. आणि भूकही होती. तो तिच्यासोबत वर गेला.
बेडरूममध्ये शालिनीने त्याला बेडवर ढकललं. ती त्याच्यावर बसली. तिने आपली साडी काढली. तिचं पूर्ण शरीर त्याच्यासमोर उघडं होतं. तिचे स्तन, तिची कंबर, तिच्या मांडीमधली ओल. ती त्याच्यावर झुकली. तिने त्याचा लंड आपल्या हातात घेतला. तो पुन्हा ताठ झाला होता. तिने तो आपल्या तोंडात घेतला. हळूहळू चोखायला लागली. रोहनने तिचे केस पकडले. "डॉक्टर बाई... असंच... असंच चोखा..." शालिनीने त्याच्याकडे पाहून हसलं. तिचे ओठ त्याच्या लंडावर फिरत होते. तिची जीभ त्याच्या टोकावर खेळत होती.
मग ती त्याच्यावर बसली. तिने त्याचा लंड आपल्या चूतमध्ये घेतला. हळूहळू खाली बसली. तिच्या शरीरात तो पूर्णपणे शिरला. तिने आपली कंबर हलवायला सुरुवात केली. वर खाली. वर खाली. तिचे स्तन तिच्या हालचालीने हलत होते. रोहनने तिची कंबर पकडली. त्याने खालून तिला ढकलायला सुरुवात केली. दोघांच्याही श्वासांची गती वाढली. खोलीत फक्त त्यांच्या शरीरांच्या आवाजाचा गजर होता. शालिनीने आपले डोळे बंद केले. तिच्या तोंडून नाव बाहेर पडलं. "रोहन... रोहन... मी तुझी आहे... फक्त तुझी..."
तिच्या शरीरात पुन्हा ती लाट आली. यावेळी ती जोरात होती. तिची चूत त्याच्या लंडाभोवती आकुंचन पावली. तिने त्याला घट्ट धरलं. रोहननेही आपलं पाणी तिच्या आत सोडलं. दोघेही बेडवर पडले. शालिनी त्याच्या छातीवर डोकं ठेवून पडली. तिच्या बोटांनी त्याच्या छातीवर हळूहळू रेषा काढल्या. "रोहन, ऐक. आता आपलं काहीही लपलेलं नाही. संजय गेला. ही क्लिनिक माझी आहे. हे घर माझं आहे. आणि तू... तू माझा आहेस."
रोहनने तिला घट्ट मिठी मारली. "डॉक्टर बाई, मी तुमचाच आहे. काल रात्रीपासून नाही, त्या दिवसापासून जेव्हा मी तुमची डायरी वाचली. तुमच्या प्रत्येक शब्दात मी तुमची भूक वाचली होती. आणि आता मी ती भूक रोज भागवणार. सकाळी, दुपारी, रात्री. जेव्हा तुम्ही म्हणाल, तेव्हा."
दुपारी क्लिनिकमध्ये पेशंटची गर्दी होती. शालिनी प्रत्येक पेशंटला तपासत होती, औषधं लिहित होती, पण तिच्या मनात फक्त रोहन होता. तिच्या मांडीवर अजूनही त्याच्या हातांची उष्णता होती. तिच्या चूतमध्ये अजूनही त्याचं पाणी होतं. प्रत्येक वेळी ती खुर्चीवर हलली, तेव्हा तिला ते जाणवलं. तिच्या चेहऱ्यावर एक हलकंसं हसू येत होतं. पेशंट निघून गेल्यावर ती स्टोअर रूमकडे गेली. तिथे रोहन औषधांच्या पेट्या मोजत होता. तिने मागून त्याला मिठी मारली. तिचे स्तन त्याच्या पाठीला लागले. "डॉक्टर बाई, पेशंट आहेत बाहेर..." रोहन कुजबुजला. शालिनीने त्याचा हात आपल्या साडीखाली नेला. "फक्त एक मिनिट, रोहन. फक्त एक मिनिट मला तुझी बोटं हवी आहेत." तिच्या चूतमध्ये त्याची बोटं शिरली. तिने आपलं तोंड त्याच्या खांद्यावर दाबलं. तिच्या शरीरात एक छोटी लाट आली. तिने त्याच्या हाताला घट्ट धरलं. "बस. आता संध्याकाळी. संध्याकाळी मी तुला पूर्णपणे घेणार."
संध्याकाळी क्लिनिक बंद झालं. शालिनीने दार लावलं. ती वर गेली. रोहन तिच्या मागे आला. बेडरूममध्ये तिने त्याला बेडवर ढकललं. ती त्याच्यावर झुकली. तिने त्याचा शर्ट काढला. तिची जीभ त्याच्या छातीवर फिरली. खाली. खाली. त्याच्या पोटावर. त्याच्या लंडावर. तिने तो तोंडात घेतला. जोरात चोखायला लागली. रोहनने तिचे केस पकडले. "डॉक्टर बाई, असंच... असंच..." शालिनीने त्याच्याकडे पाहिलं. तिचे डोळे चमकत होते. "आज रात्री मी तुला झोपू देणार नाही, रोहन. आज रात्र आपली आहे. फक्त आपली." तिने त्याचा लंड आपल्या चूतमध्ये घेतला. तिची कंबर हलू लागली. बेड हलू लागला. खोलीत त्यांच्या श्वासांचा, त्यांच्या शरीरांचा आवाज घुमू लागला. तिच्या तोंडून नाव बाहेर पडत होतं. "रोहन... रोहन..."
शालिनी हसली. ती उठली. तिने खिडकी उघडली. बाहेर कोल्हापुरातला दिवस उजळत होता. खाली क्लिनिकचं दार होतं. तिने ते दार पाहिलं. मग तिने रोहनकडे पाहिलं. "चल, खाली. क्लिनिक उघडायचं आहे. पेशंट येतील. पण लक्षात ठेव, रोहन. दुपारी जेव्हा पेशंट संपतील, तेव्हा तू स्टोअर रूममध्ये ये. तिथे औषधांच्या पेट्यांमागे, मी तुझी वाट पाहणार." रोहनने मान हलवली. शालिनीने त्याचा हात पकडला. दोघेही खाली गेले. शालिनीने क्लिनिकचं दार उघडलं. तिच्या चेहऱ्यावर आता भीती नव्हती. फक्त एक शांत, तृप्त हसू होतं. तिने रोहनकडे पाहिलं आणि म्हणाली, "आता लपायचं नाही, रोहन. कधीच नाही."
दुसऱ्या दिवशी सकाळी शालिनी लवकर उठली. संजय गेल्यापासून घरात एक वेगळीच शांतता होती. ती खाली आली. क्लिनिकचं दार अजून उघडलं नव्हतं. रोहन स्टोअर रूममध्ये औषधांच्या पेट्या मांडत होता. त्याची पाठ तिच्याकडे होती. शालिनी हळूच मागून गेली. तिने त्याच्या कमरेवर हात ठेवला. रोहन दचकला. मग हसला. "डॉक्टर बाई, तुम्ही इथे? पेशंट येतील."
"अजून वेळ आहे, रोहन. अजून अर्धा तास आहे." शालिनीने त्याला पेट्यांकडे ढकललं. तिची साडी तिच्या मांडीवरून वर सरकली. तिने त्याचा हात आपल्या छातीवर ठेवला. "काल रात्री तू मला झोपू दिलं नाहीस. आणि आज सकाळी मी तुला काम करू देणार नाही." रोहनने तिच्या ओठांवर आपले ओठ ठेवले. त्याचा हात तिच्या साडीखाली गेला. तिची चूत अजूनही ओली होती. काल रात्रीचं पाणी अजूनही तिथे होतं. त्याची बोटं आत शिरली. शालिनीने आपलं डोकं मागे टाकलं. तिच्या तोंडून सुस्कारा बाहेर पडला.
"डॉक्टर बाई, इथे औषधांच्या पेट्यांमध्ये..." रोहन कुजबुजला. शालिनीने त्याच्याकडे पाहिलं. तिचे डोळे चमकत होते. "हो, इथेच. इथेच तर आपली कहाणी सुरू झाली होती, रोहन. या पेट्यांमागेच तू माझी डायरी वाचली होतीस. या पेट्यांमध्येच तू मला पहिल्यांदा स्पर्श केला होतास. आज मी तुला इथेच माझं सगळं देणार." तिने त्याची पॅन्ट खाली सरकवली. त्याचा लंड ताठ उभा होता. तिने तो आपल्या चूतवर ठेवला. हळूहळू आत घेतला. पेट्या हलू लागल्या. एक बाटली खाली पडली. पण त्यांना काहीच फरक पडत नव्हता.
शालिनीने आपले पाय त्याच्या कमरेभोवती गुंडाळले. तिच्या प्रत्येक धक्क्याने तिच्या शरीरात आग पेटत होती. "रोहन... अजून जोरात... अजून खोल..." तिचा आवाज स्टोअर रूममध्ये घुमला. रोहनने तिला जोरात ढकलायला सुरुवात केली. तिचे स्तन त्याच्या छातीवर दाबले जात होते. तिच्या तोंडून नाव बाहेर पडत होतं. तिच्या नखांनी त्याच्या पाठीवर ओरखडे उमटले. तिच्या श्वासांची गती वाढली. तिचं पूर्ण शरीर त्याच्या प्रत्येक धक्क्याने हलत होतं. मग तिच्या शरीरात ती लाट आली. तिने त्याला घट्ट धरलं. रोहननेही आपलं पाणी तिच्या आत सोडलं. दोघेही पेट्यांवरच पडले. घामाने भिजलेले. शालिनीने त्याच्या कानात कुजबुजलं. "आता रोज सकाळी, रोहन. रोज सकाळी इथेच. ही आपली जागा आहे."
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “मराठी डॉक्टर बाई कथा: नवरा घरात असतानाच डॉक्टर बाईची चुदाई (Part 3)” also read
8 curated storiesमराठी सहकारी मुलगी कथा: टूरवर मनिषाची चुदाई
मराठी सहकारी मुलगी कथा: ऑफिस टूरवर गेलेल्या मनिषा आणि नितीनची कहाणी, जी एका मेसेजपासून सुरू झाली।
नाशिक जिल्ह्याच्या जुन्या कालवा कार्यालयात पावसाळ्याच्या रात्री पाणीसोड आदेशानंतर विवाहित अन्नपूर्णा आणि नवा अभियंता फाइल रूममध्ये जे नोंद वहीत लिहिता येत नाही
पावसाळ्याच्या रात्री पाणी सोडण्याची नोंद. विवाहित अन्नपूर्णा आणि ज्युनियर अभियंता सुधीर फाइल रूममध्ये राहिले.
Marathi Office Vahini Katha: ऑफिसमध्ये वहिनीची चूत भिजली, सहकाऱ्याने रात्रभर चोदलं
ही marathi office vahini katha आहे उशिरापर्यंत चाललेल्या ऑफिस कामाची, जिथे एक विवाहित स्त्री आणि तिचा तरुण सहकारी यांच्यात एक गुप्त नातं उलगडतं.
मराठी नाईट शिफ्ट कथा: रात्री ऑफिसमध्ये बॉसने झवली अनन्याला
ही मराठी नाईट शिफ्ट कथा आहे पुण्याच्या बीपीओ ऑफिसमधली, जिथे रात्री दोन वाजता रिकाम्या फ्लोअरवर अनन्या आणि तिचा बॉस कुणाल एकटे उरतात. एक स्पर्श, एक नजर, आणि मग सुरू होतो खेळ जो पहाटेपर्यंत थांबत नाही
वर्षांत्तीच्या अखेरी खाती नंतर कॉन्फरन्स रूममध्ये बॉसने दरवाजा लावला आणि मला टेबलावर घेतले
वर्षांत कलोझिंगची रात्र. ऑफिस रिकाम रिकामा. बॉसने कॉन्फरन्स रूमचा दरवाजा आतला आणि तेव्हा नंतर कुठल्या श़ब्दांची रेषा कोणत्याची नहवी.
मराठी बॉस सेक्रेटरी सेक्स कथा 2026: मुंबईत अंजली आणि समीरची ऑफिसमधली रात्र
मराठी बॉस सेक्रेटरी सेक्स कथा 2026: मुंबईत उशिरा थांबलेले बॉस समीर आणि सेक्रेटरी अंजली यांच्यात शेवटच्या फाईलवरून सुरू झालेला तणाव कसा एका अविस्मरणीय रात्रीत बदलतो, हे वाचा.
नाशिकच्या जुन्या द्राक्ष निर्यात परिषद कार्यालयात उन्हाळ्याची एसी बंद असताना विवाहित लेखापालिने कंटेनर अधिकाऱ्याला ते खाते उघडले जे कुठल्याही ऑडिट रिपोर्टवर कधी चढत नाही
नाशिकची जुनी द्राक्ष निर्यात परिषद. उन्हाळ्याची एसी बंद. विवाहित रेवती आणि अधिष्ठान. ते खाते जे ऑडिटवर कधी चढत नाही.
मराठी डॉक्टर बाई कथा: डॉक्टर बाईची डायरी वाचून तिला चोदलं, भाग १
कोल्हापूरच्या एका छोट्या क्लिनिकमध्ये डॉक्टर बाईंची डायरी एका तरुण असिस्टंटच्या हाती लागते. त्या डायरीत लपलेलं सत्य वाचून त्याचं आयुष्य बदलून जातं. ही मराठी डॉक्टर बाई कथा वाचा.