मराठी विहीर कथा: विहिरीवर रात्री नंदिनीची चुदाई
ही मराठी विहीर कथा त्या संध्याकाळपासून सुरू होते जेव्हा विहिरीच्या पाण्याचा थंड वास, ओल्या मातीचा गंध आणि नंदिनीच्या पैंजणांचा आवाज गावच्या जुन्या विहिरीजवळ एकत्र आले. कोल्हापूर जिल्ह्यातल्या त्या गावात संध्याकाळ झाली होती आणि आकाशात पहिले तारे दिसू लागले होते. नंदिनी स्टीलचा हंडा घेऊन विहिरीकडे जात होती आणि तिच्या पावलांचा आवाज दगडी पायऱ्यांवर घुमत होता.
विहिरीजवळ पोहोचल्यावर नंदिनीने पाहिलं की किरण तिथे उभा होता. किरण एकतीस वर्षांचा होता, शेजारच्या घरचा पोरगा, गावातल्या विहिरी आणि पंपांचं काम करणारा. त्याचे हात मजबूत होते आणि त्याच्या कपाळावर घाम होता. तो विहिरीच्या रहाटाचं चाक दुरुस्त करत होता आणि त्याच्या हातातल्या साधनांचा आवाज संध्याकाळच्या शांततेत घुमत होता. नंदिनी त्याच्याकडे पाहत राहिली.
तू अजून इथेच आहेस, नंदिनीने विचारलं आणि तिच्या आवाजात एक वेगळीच मऊपणा होती. किरण म्हणाला, रहाटाचं चाक अडकलंय, ते नीट केल्याशिवाय पाणी काढता येणार नाही. नंदिनी हसली आणि म्हणाली, मग माझं पाणी कसं भरणार. किरणने तिच्याकडे पाहिलं आणि म्हणाला, तू थांब, मी आधी तुझा हंडा भरतो, मग चाक बघतो. त्याच्या त्या वाक्यावर नंदिनीच्या चेहऱ्यावर हसू आलं.
किरणने दोर खाली सोडला आणि हंडा पाण्यात बुडवला. पाण्याचा आवाज विहिरीत घुमला आणि थंड पाण्याचे थेंब वर उडाले. नंदिनी जवळ येऊन उभी राहिली आणि तिच्या हाताला त्याचा हात लागला. दोघंही थांबले आणि एकमेकांकडे पाहिलं. विहिरीच्या थंड हवेत त्यांच्या श्वासांचा आवाज ऐकू येत होता. किरणने तिचा हात हातात घेतला आणि तो हात ओला आणि थंड होता.
तुझा नवरा पुण्याला असतो ना, किरणने हळू आवाजात विचारलं. नंदिनी म्हणाली, हो, महिन्यातून एकदा येतो. बाकीचे दिवस मी एकटीच. तिच्या त्या एकटीच शब्दात किती तरी एकटेपणा होता. किरणने तिच्या गालावर हात ठेवला आणि म्हणाला, नंदिनी, तू एकटी नाही आहेस. मी तुझ्या शेजारीच राहतो. नंदिनी त्याच्याकडे पाहिली आणि तिच्या डोळ्यांत पाणी आलं.
किरणने तिला जवळ ओढलं आणि तिच्या ओठांवर किस केलं. नंदिनी डोळे मिटून त्याच्या मिठीत शिरली. विहिरीच्या काठावर दोघं एकमेकांच्या मिठीत होते आणि ओल्या मातीचा वास त्यांच्या भोवती होता. किरणने तिच्या ब्लाऊजचे हुक हळूहळू उघडले आणि तिच्या गोऱ्या छातीवर आपले हात फिरवले. नंदिनी श्वास रोखून त्याला पाहत होती आणि तिचे स्तन त्याच्या हातात घट्ट झाले.
किरणने तिच्या स्तनांवर आपले तोंड ठेवलं आणि तिच्या निप्पलना चोखू लागला. नंदिनी त्याचे डोकं आपल्या छातीशी दाबून धरत होती आणि तिच्या तोंडातून एक हलकीशी कण्ह बाहेर पडली. तिच्या शरीरातून एक वेगळीच उष्णता वाहत होती आणि तिच्या साडीखालची पुच्ची ओली होत होती. तिने त्याचा हात आपल्या मांडीवर ठेवला आणि किरणला कळलं की नंदिनी आता पूर्ण तयार आहे.
किरणने तिची साडी वर केली आणि तिच्या पुच्चीवर हात फिरवला. नंदिनी थरथरली आणि तिचे पाय आपोआप पसरले. किरणने तिच्या पुच्चीच्या दाण्याला बोटाने चोळायला सुरुवात केली आणि नंदिनी जोरजोरात कण्हू लागली. तिचं पाणी वाहू लागलं होतं आणि तिच्या तोंडातून किरणचं नाव सारखं येत होतं. तिने त्याचा लंड पकडला आणि तो तिच्या हातात कडक आणि गरम जाणवला.
नंदिनी खाली वाकली आणि किरणचा लंड तोंडात घेतला. विहिरीच्या काठावर बसून तिने तो हळूहळू चोखायला सुरुवात केली आणि किरणचे डोळे बंद झाले. त्याच्या तोंडातून आह नंदिनी, असंच, असंच असे आवाज येत होते. नंदिनीची जीभ त्याच्या लंडावर फिरत होती आणि तिच्या ओठांनी तो घट्ट पकडला होता. किरण तिच्या डोक्यावर हात ठेवून तिला मार्गदर्शन करत होता आणि तिच्या तोंडात त्याचा लंड आणखी कडक होत होता.
किरणने तिला उठवलं आणि तिला विहिरीच्या दगडी भिंतीला टेकवलं. त्याने तिची साडी कमरेपर्यंत वर केली आणि तिच्या पुच्चीत आपला लंड हळूहळू घातला. नंदिनी मोठ्याने ओरडली आणि तिच्या नखांनी त्याची पाठ ओरबाडली. किरणने हळूहळू आत बाहेर करायला सुरुवात केली आणि प्रत्येक धक्क्याबरोबर नंदिनी आणखी जोरात कण्हू लागली. तिची पुच्ची त्याच्या लंडाला घट्ट पकडत होती आणि विहिरीच्या पाण्याचा आवाज त्यांच्या श्वासांबरोबर मिसळला होता.
किरणचा वेग वाढत गेला आणि नंदिनी त्याच्या प्रत्येक धक्क्याला उत्तर देत होती. तिचे स्तन हवेत हलत होते आणि किरणने एका हाताने तिचा एक स्तन दाबला. तिच्या तोंडातून किरण, आणखी जोरात, आणखी जोरात असे आवाज येत होते. विहिरीच्या थंड हवेत दोघांची शरीरं घामाने चमकत होती. नंदिनीचं शरीर आक्रसलं आणि तिचं पाणी वाहून तिने पहिल्यांदा झडलं.
झडल्यानंतरही किरण थांबला नाही. त्याने तिला खाली झोपवलं आणि तिच्यावर चढला. विहिरीजवळच्या गवतावर दोघं एकमेकांत गुंतले होते. किरणने तिचे पाय आपल्या खांद्यावर घेतले आणि तिच्या पुच्चीत खोलवर धक्के मारायला सुरुवात केली. नंदिनी त्याच्या खाली वेड्यासारखी कण्हत होती आणि तिच्या हातांनी त्याची पाठ घट्ट पकडली होती. तिच्या पुच्चीच्या आवाजाने संध्याकाळ भरली होती.
किरणने तिला पालथं केलं आणि मागून तिच्या पुच्चीत लंड घातला. नंदिनी गुडघ्यांवर होती आणि तिची पाठ कमानदार झाली होती. किरणने तिच्या कंबरेवर हात ठेवून जोरजोरात धक्के मारले आणि तिच्या पुच्चीचं पाणी त्याच्या मांडीवर वाहत होतं. तिच्या तोंडातून आता फक्त आह आणि किरणचं नाव येत होतं. तिच्या शरीरात दुसऱ्यांदा एक मोठा झटका आला आणि ती पुन्हा झडली.
दोघंही थकले होते पण त्यांची आग अजून विझली नव्हती. किरणने तिला आपल्या मांडीवर बसवलं आणि तिच्या पुच्चीत खालून धक्के मारायला सुरुवात केली. नंदिनी त्याच्या मांडीवर उड्या मारत होती आणि तिचे स्तन त्याच्या तोंडासमोर हलत होते. किरणने तिच्या निप्पलना चावलं आणि नंदिनी ओरडली. तिच्या पुच्चीत त्याचा लंड खोलवर जात होता आणि प्रत्येक धक्क्याबरोबर तिचं पाणी वाहत होतं.
शेवटी किरणचा वेग कमालीचा वाढला आणि त्याने तिच्या पुच्चीतच आपलं पाणी सोडलं. नंदिनी त्याला घट्ट मिठी मारून होती आणि तिच्या शरीरात त्याचं गरम पाणी जाणवत होतं. दोघंही एकमेकांच्या मिठीत पडून होते आणि त्यांचे श्वास हळूहळू शांत होत होते. रात्र झाली होती आणि विहिरीवर आता फक्त चांदण्यांचा प्रकाश होता.
नंदिनी उठली आणि तिने आपली साडी नीट केली. किरण तिच्याकडे पाहत होता आणि तिच्या चेहऱ्यावर एक वेगळंच समाधान होतं. नंदिनी, उद्या पण येशील ना, किरणने विचारलं. नंदिनी हसली आणि म्हणाली, उद्या संध्याकाळी सहा वाजता, याच विहिरीजवळ, हंडा घेऊन येईन. तू इथेच असशील ना. किरणने तिचा हात हातात घेतला आणि तिच्या हातावर किस केलं.
नंदिनी हंडा उचलून घराकडे निघाली आणि किरण रहाटाचं चाक दुरुस्त करायला लागला. पण दोघांच्याही मनात ती संध्याकाळ अजून जिवंत होती. नंदिनीच्या पावलांत एक नवी चाल होती आणि तिच्या चेहऱ्यावर एक लपलेलं हसू होतं. किरणने मागे वळून पाहिलं तेव्हा नंदिनी विहिरीच्या पायऱ्यांवर उभी राहून त्याच्याकडे पाहत होती आणि तिने हात हलवला.
घरी पोहोचल्यावर नंदिनी आरशासमोर उभी राहिली आणि स्वतःकडे पाहिलं. तिच्या गालांवर लाली होती आणि तिच्या ओठांवर किरणच्या किसचा स्पर्श अजून जाणवत होता. तिने आपल्या पुच्चीला हात लावला आणि तिथे अजून ओलावा होता. तिच्या मनात किरणचा लंड आणि त्याचे धक्के फिरत होते. तिने ठरवलं की उद्याची संध्याकाळ आजपेक्षा जास्त गरम असेल.
रात्री नंदिनी अंथरुणावर पडली होती आणि तिच्या नवऱ्याचा फोटो पाहत होती. फोटोवरचा नवरा पुण्यात होता आणि तिच्या शेजारी अंथरुण रिकामं होतं. तिने डोळे मिटले आणि किरणचा चेहरा तिच्या समोर आला. तिचा हात आपोआप तिच्या पुच्चीकडे गेला आणि तिने स्वतःला चोळायला सुरुवात केली. तिच्या तोंडातून किरणचं नाव हळू आवाजात येत होतं आणि ती झडल्याशिवाय थांबली नाही.
दुसऱ्या दिवशी सकाळी नंदिनी लवकर उठली आणि तिने घराचं काम लवकर संपवलं. तिच्या सासूने विचारलं, आज एवढी घाई का. नंदिनी म्हणाली, आज विहिरीवर पाणी भरायला जायचंय, लवकर जायचंय. खरं तर तिला फक्त किरणला भेटायचं होतं. तिने आपली सगळ्यात चांगली साडी नेसली आणि संध्याकाळची वाट पाहू लागली. सहा वाजता ती हंडा घेऊन विहिरीकडे निघाली तेव्हा तिच्या पावलांत एक वेगळीच उत्सुकता होती.
विहिरीजवळ पोहोचल्यावर तिने पाहिलं की किरण आधीच आला होता. त्याने रहाटाचं चाक नीट केलं होतं आणि तो तिची वाट पाहत उभा होता. नंदिनी जवळ येताच त्याने तिला मिठीत घेतलं आणि तिच्या ओठांवर जोरात किस केलं. नंदिनी त्याच्या मिठीत वितळली आणि म्हणाली, आज पण तेच करूया का. किरण हसला आणि म्हणाला, आज त्यापेक्षा जास्त करूया. दोघंही विहिरीजवळ बसले आणि त्यांची दुसरी संध्याकाळ सुरू झाली.
त्या दिवसानंतर प्रत्येक संध्याकाळी नंदिनी हंडा घेऊन विहिरीवर जात असे आणि किरण तिथे तिची वाट पाहत असे. गावातल्या कोणालाच त्यांच्या संध्याकाळच्या भेटीबद्दल काही माहीत नव्हतं. नंदिनी आता एकटी नव्हती आणि किरणला त्याच्या आयुष्यातलं सगळ्यात गोड रहस्य मिळालं होतं. विहिरीजवळची संध्याकाळ त्यांची झाली होती आणि त्यांच्या शरीरांची भाषा फक्त त्यांनाच समजत होती.
एकदा गावातल्या एका बाईने नंदिनीला विचारलं, तू दररोज संध्याकाळी विहिरीवर का जातेस, घरात तर नळ आहे. नंदिनी शांतपणे म्हणाली, विहिरीचं पाणी गोड असतं, त्याची चव वेगळी असते. तिच्या उत्तरावर त्या बाईने मान हलवली आणि निघून गेली. नंदिनी हसली आणि मनात म्हणाली, विहिरीचं पाणी नाही, किरणची चव वेगळी असते. तिच्या या रहस्याने तिला आणखी धाडसी बनवलं होतं.
किरण आणि नंदिनीची कहाणी विहिरीजवळच्या प्रत्येक संध्याकाळी नवी होत असे. कधी ते विहिरीच्या काठावर, कधी गवतावर, कधी विहिरीजवळच्या झोपडीत एकमेकांत गुंतत असत. त्यांच्या शरीरांनी एकमेकांना पूर्णपणे ओळखलं होतं आणि प्रत्येक भेटीत ते काहीतरी नवं शिकत असत. नंदिनी आता त्या गावातली सगळ्यात आनंदी बाई होती आणि तिच्या आनंदाचं कारण फक्त किरणला माहीत होतं.
पावसाळा आला तेव्हा विहिरीचं पाणी वाढलं पण त्यांच्या भेटी थांबल्या नाहीत. पावसात भिजलेली नंदिनी आणि किरण विहिरीजवळच्या झोपडीत एकमेकांना भेटत असत. पावसाच्या आवाजात त्यांच्या कण्हण्यांचा आवाज मिसळून जात असे आणि कोणीही त्यांना ऐकू शकत नसे. नंदिनीची पुच्ची पावसातही तेवढीच ओली होत असे आणि किरणचा लंड तेवढाच कडक होत असे. त्यांची कहाणी ऋतू बदलले तरी तशीच गरम राहिली.
हिवाळ्यात जेव्हा थंडी वाढली तेव्हा नंदिनी आणि किरण यांनी आपल्या भेटीची वेळ बदलली. संध्याकाळी लवकर अंधार पडत असे आणि विहिरीजवळची थंडी त्यांच्या शरीरांना एकमेकांच्या जवळ आणत असे. किरण तिला घोंगडीत गुंडाळून तिच्या पुच्चीत लंड घालत असे आणि नंदिनी त्याच्या कानात हळू आवाजात त्याचं नाव घेत असे. थंडीत त्यांच्या शरीरांची उष्णता त्यांना पुरेशी होती आणि प्रत्येक भेटीत ते एकमेकांना नव्याने शोधत असत.
उन्हाळ्यात जेव्हा विहिरीचं पाणी कमी झालं तेव्हा गावातल्या लोकांनी विहीर खोल करण्याचं ठरवलं. किरणला ते काम मिळालं आणि तो दिवसभर विहिरीजवळ राहू लागला. नंदिनी आता दिवसा पण विहिरीवर येऊ लागली. दुपारच्या उन्हात विहिरीच्या सावलीत दोघं एकमेकांत गुंतत असत आणि त्यांच्या भेटी आता दिवसातून दोनदा होऊ लागल्या. नंदिनीची पुच्ची उन्हातही तेवढीच ओली होत असे आणि किरणचा लंड तेवढाच कडक होत असे.
एकदा नंदिनीचा नवरा अचानक पुण्याहून आला तेव्हा नंदिनी घाबरली. पण नवरा फक्त दोन दिवसांसाठी आला होता आणि तो परत गेल्यावर नंदिनी आणि किरण पुन्हा विहिरीजवळ भेटले. त्या दोन दिवसांत नंदिनीने किरणची आठवण काढली होती आणि तिचं शरीर त्याच्यासाठी तडफडत होतं. परत भेटल्यावर किरणने तिला इतक्या जोरात चोदलं की नंदिनी तीन वेळा झडली. त्या रात्री विहिरीच्या पाण्याचा आवाज आणि त्यांच्या कण्हण्यांचा आवाज एकत्र येऊन गावातल्या शांततेत मिसळला.
अशा प्रकारे मराठी विहीर कथा विहिरीच्या संध्याकाळपासून सुरू होऊन दोन शरीरांच्या रहस्यात बदलली. नंदिनी आणि किरण यांची भेट अजूनही दररोज संध्याकाळी होत होती आणि त्यांच्या प्रेमाची आग कधीच विझली नाही. गावच्या त्या जुन्या विहिरीला त्यांचं रहस्य माहीत होतं आणि ती विहीर ते रहस्य कायमचं आपल्याजवळ ठेवणार होती.
त्या रात्री पौर्णिमा होती आणि चांदण्यांचा प्रकाश विहिरीच्या पाण्यावर पडला होता. नंदिनी हंडा घेऊन विहिरीवर आली तेव्हा किरण आधीच तिथे होता. त्याने तिचा हात पकडला आणि तिला विहिरीच्या काठावर बसवलं. चांदण्यात तिची साडी चमकत होती आणि तिच्या गळ्यातलं मंगळसूत्र प्रकाशात झळकत होतं. किरणने तिच्या गळ्यावर किस केलं आणि नंदिनी डोळे मिटून त्याच्या मिठीत शिरली.
किरणने तिच्या ब्लाऊजचे हुक उघडले आणि चांदण्यात तिची गोरी छाती चमकू लागली. त्याने तिच्या स्तनांवर हात फिरवला आणि तिच्या निप्पलना चोखू लागला. नंदिनी त्याचे डोकं आपल्या छातीशी दाबत होती आणि तिच्या तोंडातून हलक्या कण्ह येत होत्या. विहिरीच्या पाण्यावर चांदण्यांचा प्रकाश हलत होता आणि रात्रीची हवा थंड होती पण त्यांची शरीरं गरम होती.
किरणने तिची साडी वर केली आणि तिच्या पुच्चीवर आपले बोट फिरवले. नंदिनी थरथरली आणि तिचे पाय पसरले. तिची पुच्ची आधीपासून ओली होती. किरणने तिच्या पुच्चीच्या दाण्याला चोळलं आणि नंदिनी त्याच्या खांद्याला घट्ट पकडून कण्हू लागली. तिचं पाणी वाहू लागलं आणि तिच्या तोंडातून किरणचं नाव येत होतं. चांदण्यात तिचं शरीर चमकत होतं.
नंदिनी खाली वाकली आणि किरणचा लंड तोंडात घेतला. विहिरीच्या काठावर बसून तिने तो चोखायला सुरुवात केली आणि किरणचे डोळे बंद झाले. त्याच्या हातांनी तिचे केस पकडले होते. नंदिनीची जीभ त्याच्या लंडावर फिरत होती आणि तिच्या ओठांनी तो घट्ट पकडला होता. किरणच्या तोंडातून आह नंदिनी असे आवाज येत होते आणि चांदण्यांचा प्रकाश त्यांच्या शरीरांवर पडत होता.
किरणने तिला उठवलं आणि तिला विहिरीच्या दगडी भिंतीला टेकवलं. त्याने तिच्या पुच्चीत आपला लंड घातला आणि नंदिनी मोठ्याने कण्हली. चांदण्यात दोघं एकमेकांत गुंतले होते आणि प्रत्येक धक्क्याबरोबर विहिरीचं पाणी हलत होतं. किरणचा वेग वाढत गेला आणि नंदिनी त्याच्या प्रत्येक धक्क्याला उत्तर देत होती. तिच्या तोंडातून किरण, आणखी जोरात असे आवाज येत होते.
शेवटी किरणने तिच्या पुच्चीतच आपलं पाणी सोडलं आणि नंदिनी त्याला घट्ट मिठी मारून होती. दोघंही विहिरीच्या काठावर पडून होते आणि चांदण्यांचा प्रकाश त्यांच्यावर पडत होता. नंदिनीने किरणच्या छातीवर डोकं ठेवलं आणि म्हणाली, ही रात्र मी कधीच विसरणार नाही. किरण हसला आणि म्हणाला, उद्या पण पौर्णिमा आहे. दोघंही हसले आणि विहिरीच्या पाण्यावर चांदणं हसत राहिलं.
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “मराठी विहीर कथा: विहिरीवर रात्री नंदिनीची चुदाई” also read
8 curated storiesमराठी शेजारी सेक्स कथा: जिन्यातल्या अंधारातली रात्र
पुण्याच्या एका सोसायटीत जिन्याच्या अंधारात झालेली एक धडक आणि त्यातून पेटलेली वासना. ही मराठी शेजारी सेक्स कथा तुम्हाला शेवटपर्यंत खिळवून ठेवेल.
मराठी शेतावर वहिनी कथा: ऊसाच्या शेतात शेजाऱ्याने वहिनीची चूत चोदली
ऊसाच्या शेतातली ती दुपार प्रियाच्या आयुष्यातली सगळ्यात गरम दुपार ठरली. ही मराठी शेतावर वहिनी कथा एका शेजाऱ्याच्या आणि वहिनीच्या नात्याची आहे.
मराठी शेजारी बाई कथा: पुण्यात शेजारी बाईची गरम झवाझवी
मराठी शेजारी बाई कथा: पुण्याच्या सोसायटीत पाणी गळतीच्या तक्रारीवरून सुरू झालेली शेजारी बाई वैशाली आणि स्वप्नीलची गोष्ट।
मराठी पडोसी वहिनी कथा: पुण्यातील सोसायटीतील स्वप्न
पुण्यातील सोसायटीत राहणारी रोहिणी एका स्वप्नात नवीन शेजारी समीरला पाहते, आणि ही मराठी पडोसी वहिनी कथा एका लिफ्टच्या भेटीपासून एका उष्ण संध्याकाळीत बदलते.
मराठी शेजारी काकू कथा: शेजारी काकू सुनिताची रात्रभर झवाझवी
पुण्याच्या सोसायटीत राहणाऱ्या राहुलला एका सकाळी दाराजवळ एक चिठ्ठी सापडते, आणि ती चिठ्ठी त्याचं आयुष्य बदलून टाकते.
मराठी वस्तीवरची बाई कथा: सविताची चूत भिजली, शेजाऱ्याचा लंड आत गेला आणि रात्रभर चुदाई झाली
मराठी वस्तीवरची बाई कथा: पुण्याच्या वस्तीत सविताला शेजाऱ्याचा ओला शर्ट सापडतो. तो परत करायला गेल्यावर एका संध्याकाळी तिचं आयुष्य कायमचं बदलतं.
नवीन मराठी सेक्स स्टोरीज: खालच्या फ्लॅटमधला शेजारी
पुण्यात नव्या फ्लॅटमध्ये राहायला आलेल्या सायलीच्या बाथरूममधून खालच्या फ्लॅटमध्ये पाणी गळू लागतं. तक्रार करायला आलेला शेजारी रुत्विक तिच्या आयुष्यात नवी रंगत घेऊन येतो. वाचा ही नवीन मराठी सेक्स स्टोरीज मधली धाडसी कथा.
मराठी गावठी वहिनी कथा: गावठी वहिनी सखूने शेजाऱ्याचा लंड चोखून रात्रभर झवले
मराठी गावठी वहिनी कथा: साताऱ्याच्या गावातली सखू वहिनी एकटी होती आणि रात्री पाणी मागायला आलेला बाबन तिच्या दारात उभा होता. पुढे काय झालं ते वाचा.