मराठी व्हॉट्सॲप कथा: चुकीच्या नंबरवरून आलेला मेसेज आणि पहिल्याच भेटीत झालेली झवाझवी
संध्याकाळी सात वाजता सरिताच्या फोनवर एक मेसेज आला आणि ती बाथरूममधून बाहेर येत असतानाच तिच्या हातातला टॉवेल खाली पडला. तिच्या डोळ्यांसमोर स्क्रीनवर लिहिलेले शब्द होते, "उद्या सकाळी नऊ वाजता पोहोच, माझ्या घरी कोणी नसेल." नंबर अनोळखी होता. ही मराठी व्हॉट्सॲप कथा तिच्या आयुष्यात त्या एका चुकीच्या मेसेजपासून सुरू झाली होती.
सरिता अंधेरीच्या एका छोट्या बुटीकमध्ये काम करत होती. वय एकोणतीस. घटस्फोट होऊन दोन वर्षे झाली होती. तिचे दिवस कापड, ग्राहक आणि संध्याकाळी घरी येऊन एकटीने खाल्लेले जेवण यातच जात होते. तिने तो नंबर पाहिला. नाव नव्हते. फोटो नव्हता. फक्त तो एक मेसेज होता आणि खाली दोन निळे टिक.
तिने उत्तर लिहायला हात घातला आणि थांबली. कोणाला तरी चुकीचा मेसेज गेला होता. तिला वाटले की ती "wrong number" लिहून सोडून देईल. पण तिच्या बोटांनी काहीतरी वेगळेच टाइप केले. "कोण बोलतंय?" ती पाठवून तिने फोन सोफ्यावर ठेवला आणि स्वयंपाकघरात गेली.
दहा मिनिटांनी फोन वाजला. "सॉरी, नंबर चुकला असेल. पण तू कोण?" सरिता हसली. तिने लिहिले, "मी सरिता. अंधेरीला राहते. आणि तू?" समोरून उत्तर आले, "अविनाश. फोटोग्राफर. बांद्र्याला राहतो." तिच्या मनात आले की हा माणूस चुकीच्या नंबरवर मेसेज पाठवतो आणि तरीही इतक्या सहज बोलतो.
अविनाशने विचारले, "तू नाराज झालीस का? मी खरंच चुकून पाठवला होता." सरिताने लिहिले, "नाराज नाही. गंमत वाटली." त्याने लगेच विचारले, "तर मग गंमत चालू ठेवायची का?" सरिताने फोन बाजूला ठेवला. तिला स्वतःवरच आश्चर्य वाटले. ती अशा अनोळखी माणसाशी बोलत होती आणि तिला ते आवडत होते.
दुसऱ्या दिवशी सकाळी तिचा फोन वाजला. "गुड मॉर्निंग, सरिता. आज बुटीकमध्ये काय नवीन आलंय?" तिने उत्तर दिले, "गुड मॉर्निंग. नवीन साड्या आल्यात. तू काय शूट करतोस आज?" त्याने एक फोटो पाठवला. बांद्र्याच्या समुद्रकिनाऱ्याचा. सूर्य नुकताच वर आला होता. पाण्यावर सोनेरी रेषा पडल्या होत्या.
सरिताने तो फोटो पाहिला आणि तिच्या मनात काहीतरी हलले. तिने लिहिले, "फोटो सुंदर आहे. तू चांगला फोटोग्राफर आहेस." अविनाशने उत्तर दिले, "फोटो सुंदर आहे कारण सकाळ सुंदर आहे. तू असतीस तर अजून सुंदर झाला असता." सरिताचे गाल गरम झाले. तिने तिच्या तोंडावर हात ठेवला आणि हसली.
त्यांची गप्पा रोज वाढू लागल्या. सकाळी गुड मॉर्निंग. दुपारी जेवण काय खाल्लं. संध्याकाळी दिवस कसा गेला. अविनाश तिला त्याच्या शूटचे फोटो पाठवत होता. लग्नाचे फोटो. पोर्ट्रेट. कधी कधी तो स्वतःचा फोटो पाठवत होता. उंच, दाढी थोडी वाढलेली, डोळे खोल. सरिता त्याचे फोटो पाहत राहायची.
तिसऱ्या दिवशी रात्री अविनाशने लिहिले, "तुला एक गोष्ट सांगू? तुझ्याशी बोलायला लागल्यापासून माझा दिवस वेगळा वाटतो." सरिताने उत्तर दिले, "मलाही तसंच वाटतंय." त्याने विचारले, "मग आपण भेटायचं का? एक कॉफी?" सरिता थांबली. तिचे बोट कीबोर्डवर थरथरले. तिने लिहिले, "कुठे?"
"बांद्र्याला. एक छोटं कॅफे आहे. समुद्राजवळ. शनिवारी संध्याकाळी सहा वाजता." सरिताने उत्तर दिले, "ठीक आहे. शनिवार." तिने फोन ठेवला आणि आरशासमोर उभी राहिली. तिचे केस मोकळे होते. तिने स्वतःकडे पाहिले आणि विचार केला की शनिवारी काय घालायचे.
शुक्रवारी रात्री अविनाशचा मेसेज आला, "उद्या भेटायचंय. मी खूप उत्सुक आहे." सरिताने लिहिले, "मी पण." त्याने विचारले, "तू काय घालणार आहेस?" सरिताने हसत लिहिले, "ते सांगायचं नाही. सरप्राइज." अविनाशने लिहिले, "ठीक आहे. पण काहीही घातलंस तरी तू सुंदरच दिसशील." सरिताने फोन छातीशी धरला.
शनिवारी संध्याकाळी सरिताने निळी साडी नेसली. तिच्या मानेवर एक पातळ चेन होती. तिने केसांचा अंबाडा घातला. आरशात पाहून तिने स्वतःला एक स्मित दिले. ती अंधेरीहून बांद्र्याला निघाली. रिक्षात बसून तिला घाम फुटला होता. तिचे हात थंड पडले होते.
कॅफे छोटं होतं. लाकडी टेबलं. खिडकीतून समुद्र दिसत होता. अविनाश कोपऱ्यातल्या टेबलवर बसला होता. त्याने तिला पाहिले आणि उठून उभा राहिला. "सरिता," तो म्हणाला. त्याचा आवाज मेसेजपेक्षा खोल होता. सरिता हसली. "हाय, अविनाश." त्याने तिच्यासाठी खुर्ची ओढली.
कॉफी आली. त्यांनी गप्पा मारल्या. अविनाशने तिला त्याच्या पहिल्या कॅमेऱ्याबद्दल सांगितले. सरिताने तिला बुटीकच्या ग्राहकांबद्दल सांगितले. एक ग्राहक रोज येतो आणि काहीच विकत घेत नाही. दोघे हसले. त्यांच्या पायाखालची जमीन हळूहळू ओळखीची वाटू लागली.
अविनाशने तिच्या हाताकडे पाहिले. "तुझा हात खूप सुंदर आहे," तो म्हणाला. सरिता लाजली. "तू फोटोग्राफर आहेस म्हणून प्रत्येक गोष्ट फ्रेममध्ये पाहतोस." त्याने हसून म्हटले, "आणि तू फ्रेममध्ये खूप सुंदर दिसतेस." त्याचे बोट तिच्या बोटांना हलकेच लागले. सरिताने हात मागे घेतला नाही.
सूर्य मावळत होता. खिडकीतून सोनेरी प्रकाश आत येत होता. अविनाशने विचारले, "आणखी थोडी वेळ बसायचं का?" सरिताने मान हलवली. "बसूया." त्याने तिच्यासाठी आणखी एक कॉफी मागवली. तिच्या मनात विचार आला की ही संध्याकाळ कधीच संपायला नको.
कॅफेतून बाहेर पडताना अविनाशने विचारले, "तुला घरी सोडू?" सरिता थांबली. तिच्या मनात दोन विचार आले. एक म्हणाला घरी जा. दुसरा म्हणाला थांब. तिने म्हटले, "माझ्या घरी यायचं का? एक चहा पिऊया." अविनाशच्या डोळ्यात एक चमक आली. "चालेल," तो म्हणाला.
रिक्षात ते दोघे जवळ बसले होते. त्याचा खांदा तिच्या खांद्याला लागला होता. सरिताला त्याच्या शर्टाचा वास येत होता. माती आणि पावसाचा वास. तिच्या हृदयाचे ठोके वाढले होते. तिने खिडकीबाहेर पाहिले. रस्त्यावरचे दिवे पळत होते.
तिचा फ्लॅट छोटा होता पण नीटनेटका. सोफा. एक टेबल. भिंतीवर एक पेंटिंग. अविनाश आत आला आणि म्हणाला, "छान घर आहे." सरिता स्वयंपाकघरात गेली आणि चहा ठेवला. तिचे हात थरथरत होते. तिने स्वतःला म्हटले, शांत हो, सरिता.
चहा घेऊन ती बाहेर आली तेव्हा अविनाश सोफ्यावर बसला होता. त्याने चहाचा कप घेतला आणि तिच्या डोळ्यात पाहिले. "सरिता," तो हळू म्हणाला, "मी तुला एक गोष्ट सांगू? मला तुझ्याकडे पाहून खूप दिवसांनी असं वाटतंय की कोणीतरी माझं आहे." सरिता त्याच्या शेजारी बसली. तिचा कप टेबलावर ठेवला.
अविनाशने तिचा हात हातात घेतला. त्याची बोटे तिच्या बोटांवर फिरली. सरिताने त्याच्याकडे पाहिले. त्याचे डोळे तिच्या ओठांवर होते. तिने डोळे मिटले नाहीत. तिने त्याला जवळ येऊ दिले. त्याचे ओठ तिच्या ओठांना लागले आणि तिच्या शरीरात एक झटका गेला.
त्याचे चुंबन हळू सुरू झाले आणि मग खोल झाले. त्याची जीभ तिच्या तोंडात शिरली. सरिताने त्याच्या केसांत बोटे घातली. त्याने तिला सोफ्यावर ओढले. तिची साडी तिच्या मांडीवरून सरकली. त्याचा हात तिच्या मांडीवर आला आणि तिच्या त्वचेवर फिरू लागला.
सरिताने त्याचा शर्ट पकडला आणि वर ओढला. त्याची छाती उघडी झाली. तिने तिचे ओठ त्याच्या छातीवर ठेवले. त्याने तिच्या पाठीवर हात फिरवला आणि तिच्या ब्लाउजचे हुक उघडले. तिचे स्तन मोकळे झाले. अविनाशने तिच्या स्तनांना हात लावला आणि हळूवार दाबले. सरिताच्या तोंडून एक सुस्कारा बाहेर पडला.
त्याने तिच्या एका स्तनाग्राला तोंड लावले. त्याची जीभ तिथे फिरली. सरिता त्याच्या केसांत बोटे घट्ट पकडून ओरडली, "अविनाश, अजून." त्याने दुसऱ्या स्तनाग्राला चावले. तिचे शरीर कमानासारखे वाकले. तिच्या मांडीत ओलावा वाढला होता.
सरिताने त्याची पँट उघडली. त्याचा लंड बाहेर आला. मोठा, कडक, गरम. तिने त्याला हातात घेतले आणि हळू हलवले. अविनाशने डोळे मिटले आणि म्हणाला, "सरिता, असं करू नकोस, मी लगेच जाईन." सरिताने हसून म्हटले, "मग जा. मला पाहायचंय."
तिने तोंड खाली नेले आणि त्याच्या लंडाला ओठ लावले. तिची जीभ त्याच्या टोकावर फिरली. अविनाशने तिचे केस पकडले. सरिता त्याला तोंडात घेत गेली. खोल. तिच्या तोंडात तो पूर्ण भरला होता. तिच्या डोळ्यात पाणी आले पण ती थांबली नाही.
अविनाशने तिला वर ओढले. "आता माझी बारी," तो म्हणाला. त्याने तिला सोफ्यावर झोपवले आणि तिची साडी वर केली. तिची चड्डी काढली. तिची चूत त्याच्यासमोर उघडी होती. ओली. गरम. त्याने तिच्या मांडीत तोंड घातले आणि तिच्या चूतला चाटले.
सरिता ओरडली. तिच्या पायांनी त्याचे डोके घट्ट धरले. त्याची जीभ तिच्या चूतच्या आत शिरली आणि फिरली. तिच्या शरीरात लाटा येऊ लागल्या. "अविनाश, मी येणार आहे," ती म्हणाली. त्याने थांबले नाही. त्याची जीभ अजून जोरात फिरली. सरिता झडली. तिचे शरीर थरथरले. तिच्या चूततून पाणी बाहेर आले.
अविनाश उठला आणि त्याने तिच्या ओठांवर चुंबन घेतले. तिला तिच्याच चवीचा स्वाद आला. त्याने तिच्या पायांत मध्ये जागा केली. त्याचा लंड तिच्या चूतच्या तोंडावर ठेवला. "सरिता, तयार आहेस?" सरिता म्हणाली, "हो. आत घाल." त्याने हळू दाब दिला आणि त्याचा लंड आत शिरला.
सरिताच्या तोंडून एक मोठा आवाज बाहेर पडला. तिची चूत त्याच्या लंडाभोवती घट्ट झाली. अविनाशने हळू हळू आत बाहेर करायला सुरुवात केली. प्रत्येक धक्क्यासोबत सरिता वर उचलली जात होती. त्याने तिचे स्तन पकडले आणि जोरात दाबले.
त्याची गती वाढली. सोफा हलू लागला. सरिताने त्याच्या पाठीवर नखे खुपसली. "जोरात, अविनाश, जोरात," ती ओरडली. त्याने तिला उचलले आणि बेडरूममध्ये नेले. तिला बेडवर टाकले आणि तिच्यावर चढला. त्याचा लंड तिच्या चूतत खोलवर जात होता.
सरिता त्याच्याखाली वळवळत होती. तिचे पाय त्याच्या कमरेभोवती गुंडाळले होते. प्रत्येक धक्का तिच्या आत काहीतरी पेटवत होता. तिने त्याच्या ओठांना चावले. त्याने तिच्या मानेवर चावे घेतले. तिच्या मानेवर लाल खुणा उमटल्या.
अविनाशने तिला उलटे केले. आता ती बेडवर गुडघ्यावर होती. त्याने मागून तिच्या चूतत लंड घातला. ही पोजिशन तिला अजून खोल वाटली. त्याचे हात तिच्या स्तनांवर होते. त्याने तिचे केस ओढले आणि तिच्या कानात म्हटले, "तू माझी आहेस, सरिता." सरिता म्हणाली, "हो. मी तुझीच आहे."
त्याच्या धक्क्यांचा आवाज खोलीत भरला होता. सरिताचे ओरडणे वाढले. "मी येणार आहे, अविनाश, मी येणार आहे." तिचे शरीर पुन्हा थरथरले. तिची चूत आकुंचन पावली. अविनाशने जोरात शेवटचे काही धक्के दिले आणि तोही झडला. त्याचे पाणी तिच्या चूतत भरले.
दोघे बेडवर कोसळले. घाम. श्वास. त्याने तिला छातीशी धरले. सरिता त्याच्या छातीवर डोके ठेवून ऐकत होती. त्याच्या हृदयाचे ठोके हळूहळू शांत होत होते. खोलीत फक्त पंख्याचा आवाज होता.
थोड्या वेळाने अविनाशने म्हटले, "सरिता, ही रात्र माझ्या आयुष्यातली सगळ्यात चांगली रात्र आहे." सरिताने हसून म्हटले, "माझ्याही." त्याने तिच्या कपाळावर चुंबन घेतले. तिने त्याच्या हातावर बोट फिरवले. दोघेही झोपेच्या काठावर होते.
रात्री उशिरा सरिता जागी झाली. अविनाश तिच्या शेजारी झोपला होता. त्याचा एक हात तिच्या कमरेवर होता. तिने त्याच्याकडे पाहिले आणि तिच्या मनात आले की हा माणूस एका चुकीच्या मेसेजमधून आला होता. तिने त्याच्या चेहऱ्यावर हात फिरवला आणि पुन्हा डोळे मिटले.
तिने हळू म्हटले, "अविनाश, झोपलास का?" त्याने डोळे न उघडता तिचा हात पकडला आणि म्हणाला, "नाही. तुला पाहतोय." सरिता हसली. "डोळे बंद करून पाहतोस?" त्याने डोळे उघडले आणि तिच्याकडे पाहिले. "तू डोळे बंद करूनही दिसतेस," तो म्हणाला. तिने त्याच्या छातीवर डोके ठेवले आणि त्याच्या हृदयाचा आवाज ऐकला.
थोड्या वेळाने त्याने तिच्या पाठीवर हात फिरवायला सुरुवात केली. त्याची बोटे तिच्या मणक्यावरून खाली सरकली. सरिताने डोळे मिटले. "तुझे हात खूप उबदार आहेत," ती म्हणाली. अविनाशने तिच्या खांद्यावर चुंबन घेतले. "तू माझ्याजवळ असशील तर माझे हात नेहमीच उबदार राहतील," तो म्हणाला. सरिता त्याच्या जवळ सरकली. तिच्या शरीराची उष्णता त्याच्या शरीराला लागली.
सकाळी सूर्यप्रकाश खिडकीतून आत आला. सरिताने डोळे उघडले. अविनाश तिच्या शेजारी नव्हता. तिचे हृदय एक क्षण थांबले. मग तिला स्वयंपाकघरातून आवाज आला. अविनाश चहा करत होता. तो शर्ट न घालताच उभा होता. तिने बेडवरून त्याच्याकडे पाहिले आणि हसली.
तो दोन कप चहा घेऊन आला आणि बेडवर बसला. "गुड मॉर्निंग, सरिता," तो म्हणाला. सरिताने चहा घेतला आणि त्याच्या खांद्यावर डोके ठेवले. तिच्या फोनवर एक नोटिफिकेशन आले. अविनाशचा मेसेज होता, "गुड मॉर्निंग." तिने फोन पाहिला आणि हसली.
दुसऱ्या रात्री अविनाशने सरिताला एक फोटो पाठवला. तो फोटो बांद्र्याच्या समुद्रकिनाऱ्यावरचा होता. फोटोमध्ये त्याची सावली पाण्यावर पडली होती. सरिताने लिहिले, "तू आता कुठे आहेस?" त्याने उत्तर दिले, "तुझ्याच आठवणीत."
सरिता हसली आणि तिने त्याला एक फोटो पाठवला. तिच्या बुटीकमध्ये ठेवलेली एक नवीन साडी. अविनाशने लिहिले, "ही साडी तुझ्यावर खूप सुंदर दिसेल. पण त्याहून सुंदर तू साडीशिवाय दिसतेस." सरिताचे गाल लाल झाले. तिने लिहिले, "तू खूप बोलतोस."
अविनाशने व्हॉइस मेसेज पाठवला. त्याचा आवाज तिच्या कानात घुमला. "सरिता, मला तुझा आवाज ऐकायचाय. बोल ना." सरिताने त्याला कॉल केला. दोघे तासभर बोलले. त्यांच्या गप्पा रात्रीच्या अंधारात रंगल्या.
कॉल संपल्यावर अविनाशने लिहिले, "उद्या पुन्हा भेटायचं का? यावेळी माझ्या घरी." सरिता थांबली. तिने लिहिले, "तुझ्या घरी काय आहे?" अविनाशने उत्तर दिले, "माझा कॅमेरा. आणि माझं बेड." सरिताने फोन छातीशी धरला आणि हसली.
दुसऱ्या दिवशी संध्याकाळी सरिता बांद्र्याला गेली. अविनाशच्या घरात कॅमेरे, फोटो आणि पुस्तकं होती. भिंतीवर त्याचे मोठे मोठे फोटो लावले होते. सरिता एका फोटोजवळ उभी राहिली. तो फोटो एका जोडप्याचा होता. समुद्रकिनाऱ्यावर हातात हात घालून चालणारे.
अविनाश मागून आला आणि तिच्या खांद्यावर हात ठेवला. "हा फोटो माझा आवडता आहे," तो म्हणाला. सरिताने विचारले, "का?" त्याने तिच्या कानात म्हटले, "कारण त्यात दोघं एकमेकांशिवाय अपूर्ण आहेत. जसं मी तुझ्याशिवाय." सरिताने त्याच्याकडे वळून पाहिले. त्याचे ओठ तिच्या ओठांना लागले.
त्याने तिला भिंतीला लावले. त्याचे हात तिच्या कमरेवरून वर सरकले. तिचे स्तन त्याच्या छातीला चिकटले. सरिताने त्याचा शर्ट काढला. त्याची छाती तिच्या हाताखाली गरम होती. तिने त्याच्या छातीवर ओठ ठेवले आणि त्याच्या स्तनाग्राला चावले. अविनाश ओरडला.
अविनाशने तिची साडी खाली सरकवली. तिची चूत ओली होती. त्याने बोट आत घातले आणि फिरवले. सरिता थरथरली. "अविनाश, बेडवर नेऊन घे," ती म्हणाली. त्याने तिला उचलले आणि बेडवर टाकले. त्याचा लंड तिच्या चूतत शिरला आणि दोघे एका लयीत हलू लागले. रात्र खोल होत गेली आणि त्यांची गप्पा शरीराच्या भाषेत रंगल्या.
सकाळी सरिता उठली तेव्हा अविनाश तिच्यासाठी नाश्ता करत होता. त्याने तिला एक प्लेट दिली. "खा," तो म्हणाला. सरिताने एक घास खाल्ला आणि हसली. "तू चांगला स्वयंपाक करतोस," ती म्हणाली. अविनाशने तिच्या ओठांवरचा एक कण काढला आणि म्हणाला, "फक्त तुझ्यासाठी." सरिता त्याच्या मिठीत शिरली. तिच्या मनात आले की ही सकाळ रोज अशीच असावी.
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “मराठी व्हॉट्सॲप कथा: चुकीच्या नंबरवरून आलेला मेसेज आणि पहिल्याच भेटीत झालेली झवाझवी” also read
8 curated storiesमराठी ट्रेन सेक्स कथा: रात्रीच्या डब्यात अश्विनीने विक्रमचा लंड पुच्चीत घेतला
पुण्याहून कोल्हापूरकडे जाणाऱ्या रात्रीच्या गाडीत एका बर्थवर सापडलेल्या छोट्या वस्तूमुळे अश्विनी आणि विक्रम यांची ओळख होते आणि ती रात्र दोघांच्याही आयुष्यातील अविस्मरणीय रात्र ठरते. ही मराठी ट्रेन सेक्स कथा प्रवास, आकर्षण आणि अनपेक्षित जवळीकीची गोष्ट आहे.
मराठी बस प्रवास झवाझवी: रात्रीच्या बसमध्ये अनोळखी तरुणासोबत तिची पहिली झवाझवी
मराठी बस प्रवास झवाझवी: पुण्याहून नागपूरला जाणाऱ्या रात्रीच्या बसमध्ये स्वप्ना आणि अनिकेत यांची गोष्ट, जिथे एका धक्क्याने सुरू झालेली ओळख एका अविस्मरणीय रात्रीत बदलते.
मराठी लोकल ट्रेन कथा: गर्दीत तिची चूत माझ्या लंडाला घासली, मग डब्यातच चुदाई झाली
मराठी लोकल ट्रेन कथा: मुंबई लोकलच्या गर्दीत रोज भेटणाऱ्या सुरेखा आणि अजयची गोष्ट. एक नजर, एक स्पर्श आणि थांबलेली ट्रेन. पुढे काय झालं ते पाहा.
लग्नाच्या रात्री सालीची सील तोडली: मराठी साली लग्नात कथा (भाग १)
लग्नाच्या गडबडीत सालीचा एक मेसेज सागरचं आयुष्य बदलून टाकतो. ही मराठी साली लग्नात कथा वाचा, शेवटपर्यंत थांबू नका.
मराठी बस प्रवास कथा: रात्रीच्या बसमध्ये सापडलेली स्मिता
एक मराठी बस प्रवास कथा: मध्यरात्रीच्या एसटीत विसरलेली डायरी, तिची मालकीण स्मिता आणि पुणे ते कोल्हापूर एका अविस्मरणीय रात्रीचा प्रवास.
ट्रेनच्या बर्थवर मराठी: रात्री अपर बर्थवर अनोळखी माणसासोबत चुदाई
ट्रेनच्या बर्थवर मराठी कथा. रात्रीच्या प्रवासात रेश्मा अपर बर्थवर झोपली होती, तेवढ्यात समोरच्या बर्थवरचा अनोळखी माणूस तिच्याशी बोलू लागला. त्यानंतर त्या रात्री जे घडले ते तिच्या आयुष्यातील सर्वात वेगळा अनुभव ठरला.
मराठी ट्रेन कथा: रात्रीच्या डब्यात सायलीने आदित्यचा लंड पुच्चीत घेऊन प्रवास गरम केला
मराठी ट्रेन कथा: कोल्हापूर ते मुंबई रात्रीच्या प्रवासात सायली आणि आदित्य यांची अनोळखी भेट कशी जवळीक बनली, ते वाचा.
मराठी फार्महाऊस पार्टी कथा: पार्टीत वहिनीला चोदून तिची चूत पाण्याने भरली
निताच्या नवऱ्याच्या मित्राने आयोजित केलेल्या फार्महाऊस पार्टीत ती एकटी पडते आणि तिच्याबद्दलचं एक बोलणं तिच्या कानावर पडतं. ही मराठी फार्महाऊस पार्टी कथा त्या रात्रीपासून सुरू होते.