ਨਹਾਉਂਦੀ ਭਾਬੀ ਵੇਖੀ ਪੰਜਾਬੀ: ਨਹਾਉਂਦੀ ਭਾਬੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੋਦ ਕੇ ਪਾਣੀ ਕੱਢਿਆ
ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਸਵੇਰੇ ਹੀ ਰੂਪ ਨੂੰ ਫ਼ੋਨ ਤੇ ਗੱਲ ਕਰਦਿਆਂ ਸੁਣ ਲਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਕਹਿ ਰਹੀ ਸੀ ਕਿ ਉਸਦਾ ਪਤੀ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਲਈ ਬਾਹਰ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਉਹ ਤੇ ਜਸਕਰਨ ਹੀ ਰਹਿਣਗੇ। ਨਹਾਉਂਦੀ ਭਾਬੀ ਵੇਖੀ ਪੰਜਾਬੀ ਵਾਲਾ ਖ਼ਿਆਲ ਉਸਦੇ ਦਿਮਾਗ਼ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੜਕਣ ਲੱਗਾ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹ ਹਫ਼ਤਾ ਉਸਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਯਾਦਗਾਰ ਹਫ਼ਤਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਰਸੋਈ ਵੱਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਦੇਖਦਾ ਰਿਹਾ। ਉਹ ਚਾਹ ਬਣਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸਦੀ ਸਲਵਾਰ ਕਮੀਜ਼ ਦਾ ਦੁਪੱਟਾ ਢਿੱਲਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਗਲੇ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਦੀ ਲਕੀਰ ਦਿਸ ਰਹੀ ਸੀ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਜਲਦੀ ਨਜ਼ਰ ਹਟਾ ਲਈ, ਪਰ ਰੂਪ ਨੇ ਉਸਦੀ ਨਜ਼ਰ ਫੜ ਲਈ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਕੀ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਏਂ ਦੇਵਰ ਜੀ, ਚਾਹ ਪੀਣੀ ਏ ਤਾਂ ਬੈਠ ਜਾ, ਖੜਾ ਖੜਾ ਕੀ ਵੇਖੀ ਜਾਨਾ ਏਂ।
ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਭਾਬੀ, ਮੈਂ ਤਾਂ ਬਸ ਇੰਝ ਹੀ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੁਸੀਂ ਅੱਜ ਕੁਝ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੀ ਸੋਹਣੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਹੋ। ਰੂਪ ਹੱਸ ਪਈ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਹਾਸੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ਰਾਰਤ ਸੀ ਜੋ ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਚਾਹ ਦਾ ਕੱਪ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਉਂਗਲ ਜਾਣ ਬੁੱਝ ਕੇ ਜਸਕਰਨ ਦੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਲੱਗ ਗਈ। ਜਸਕਰਨ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਰੰਟ ਦੌੜ ਗਿਆ।
ਸਵੇਰ ਦਾ ਵੇਲਾ ਸੀ ਅਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਪਿੰਡ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਸੀ। ਰੂਪ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤੇਰਾ ਵੀਰਾ ਅੱਜ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਜਾ ਰਿਹਾ ਏ, ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਲਈ। ਘਰ ਦਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖੀਂ, ਤੇ ਮੇਰਾ ਵੀ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਭਾਬੀ, ਤੁਸੀਂ ਫ਼ਿਕਰ ਨਾ ਕਰੋ, ਮੈਂ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖਾਂਗਾ। ਰੂਪ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵੱਲ ਗਹਿਰਾਈ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦਾ, ਪੱਕਾ ਵਾਅਦਾ ਕਰ।
ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਵੀਰਾ ਚਲਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਦੋਵੇਂ ਰਹਿ ਗਏ। ਰੂਪ ਨੇ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਬਾਲਟੀ ਭਰ ਕੇ ਰੱਖੀ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਨਹਾਉਣ ਜਾ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਧਿਆਨ ਰੱਖੀਂ, ਕੋਈ ਆਵੇ ਤਾਂ ਦੱਸੀਂ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ, ਪਰ ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਤੇਜ਼ ਧੜਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹ ਉਹ ਮੌਕਾ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਉਹ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੋਂ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਵਿਹੜੇ ਵਾਲੇ ਇਸ਼ਨਾਨਘਰ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਉਣ ਲੱਗੀ। ਰੂਪ ਗੁਣਗੁਣਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਕੋਈ ਪੁਰਾਣਾ ਪੰਜਾਬੀ ਗੀਤ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਪਾਣੀ ਦੀ ਛਣਕਾਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਜਸਕਰਨ ਦੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੱਲ ਰਹੀ ਸੀ। ਜਸਕਰਨ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਵਿਹੜੇ ਵੱਲ ਤੁਰਿਆ ਅਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨਘਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੀ ਝਿਰੀ ਤੋਂ ਅੰਦਰ ਵੇਖਣ ਲੱਗਾ। ਉਸਦਾ ਸਾਹ ਰੁਕ ਗਿਆ।
ਰੂਪ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨੰਗੀ ਖੜ੍ਹੀ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਉਸਦੇ ਵੱਡੇ ਗੋਰੇ ਮੰਮੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਿੱਜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਸਦਾ ਪੇਟ ਨਰਮ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦਿਸ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਸਾਬਣ ਲਗਾ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਉਸਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਤੇ ਘੁੰਮ ਰਹੇ ਸਨ। ਜਸਕਰਨ ਦਾ ਲੰਨ ਉਸਦੀ ਪੈਂਟ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਆਪਣੇ ਲੰਨ ਤੇ ਰੱਖ ਲਿਆ।
ਰੂਪ ਨੇ ਅਚਾਨਕ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਜਸਕਰਨ ਦੀ ਅੱਖ ਝਿਰੀ ਵਿੱਚ ਫੜ ਲਈ। ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਨਹੀਂ ਹੋਈ, ਸਗੋਂ ਮੁਸਕਰਾ ਪਈ। ਉਸਨੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, ਦੇਵਰ ਜੀ, ਝਿਰੀ ਤੋਂ ਵੇਖਣ ਨਾਲੋਂ ਅੰਦਰ ਆ ਕੇ ਵੇਖ ਲਵੋ, ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਾਫ਼ ਦਿਸੇਗਾ। ਜਸਕਰਨ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਲਾਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਪਰ ਉਸਦੇ ਪੈਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵੱਲ ਵਧ ਗਏ। ਉਸਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਅੰਦਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਰੂਪ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਕਮਰ ਤੇ ਰੱਖੇ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਨਹਾਉਂਦੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸ਼ਰਮ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਭਾਬੀ, ਤੁਸੀਂ ਇੰਨੀ ਸੋਹਣੀ ਹੋ ਕਿ ਵੇਖੇ ਬਿਨਾਂ ਰਿਹਾ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ। ਰੂਪ ਨੇ ਉਸਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ ਉਸਦੀ ਠੋਡੀ ਫੜੀ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਹੁਣ ਨੇੜੇ ਤੋਂ ਵੇਖ ਲੈ, ਤੇ ਜੋ ਕਰਨਾ ਏ ਕਰ ਲੈ। ਉਸਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦਾਅਵਤ ਸੀ ਜਿਸਨੂੰ ਜਸਕਰਨ ਨਾਂਹ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ।
ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਸਦਾ ਗਿੱਲਾ ਸਰੀਰ ਜਸਕਰਨ ਦੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਲੱਗ ਗਿਆ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਜਸਕਰਨ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਨੂੰ ਭਿੱਜਣ ਲੱਗਾ। ਰੂਪ ਨੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਚੁੰਮਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਜਸਕਰਨ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਨੂੰ ਚੂਸਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਦਾ ਸੁਆਦ ਮਿੱਠਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਸਾਹ ਗਰਮ ਸੀ।
ਰੂਪ ਨੇ ਜਸਕਰਨ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਬਟਨ ਖੋਲ੍ਹੇ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ। ਉਸਦੇ ਨਹੁੰ ਜਸਕਰਨ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਹਲਕੇ ਹਲਕੇ ਚੱਲ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਜਸਕਰਨ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗਾ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਰੂਪ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਲੱਗਾ। ਉਹ ਨਰਮ, ਭਰੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਗਰਮ ਸਨ। ਰੂਪ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਇੱਕ ਹਲਕੀ ਸਿਸਕੀ ਨਿਕਲੀ।
ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਇੱਕ ਮੰਮੇ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਨਿੱਪਲ ਨੂੰ ਚੂਸਣ ਲੱਗਾ। ਰੂਪ ਨੇ ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲਗਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਹਾਂ, ਇੰਝ ਹੀ ਚੂਸ, ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਾ ਆ ਰਿਹਾ ਏ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਦੂਜੇ ਮੰਮੇ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਦਬਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਨਿੱਪਲ ਨੂੰ ਉਂਗਲਾਂ ਨਾਲ ਮਰੋੜਿਆ। ਰੂਪ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਗਿੱਲੀ ਹੋਣ ਲੱਗੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਕੰਬਣ ਲੱਗੀਆਂ।
ਰੂਪ ਨੇ ਜਸਕਰਨ ਦੀ ਪੈਂਟ ਦਾ ਬਟਨ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਖੜ੍ਹਾ ਲੰਨ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਲਿਆ। ਉਹ ਲੰਮਾ, ਮੋਟਾ ਅਤੇ ਗਰਮ ਸੀ। ਰੂਪ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗੀ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਵਾਹ ਦੇਵਰ ਜੀ, ਤੁਹਾਡਾ ਲੰਨ ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵੀਰੇ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਡਾ ਏ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਭਾਬੀ, ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੀ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ ਏ, ਤੇ ਹੁਣ ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਏ।
ਰੂਪ ਨੇ ਜਸਕਰਨ ਦੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਚੂਸਣ ਲੱਗੀ। ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਲੰਨ ਦੇ ਸਿਰੇ ਤੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਮੂੰਹ ਲੰਨ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਕੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜੇ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਦੀ ਹਰਕਤ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗਾ। ਰੂਪ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਾਰਤ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਲੰਨ ਨੂੰ ਹੋਰ ਅੰਦਰ ਲੈ ਕੇ ਚੂਸ ਰਹੀ ਸੀ। ਜਸਕਰਨ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਨਿਕਲਣ ਲੱਗੀਆਂ।
ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਉਠਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨਘਰ ਦੀ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਗਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਜਸਕਰਨ ਦੀ ਕਮਰ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਰੱਖਿਆ। ਰੂਪ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਪਾ ਦੇ, ਹੁਣ ਹੋਰ ਨਾ ਤੜਫਾ, ਮੈਨੂੰ ਤੇਰਾ ਲੰਨ ਅੰਦਰ ਚਾਹੀਦਾ ਏ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਇੱਕ ਧੱਕਾ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਲੰਨ ਅੱਧਾ ਅੰਦਰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਰੂਪ ਨੇ ਉਸਦੀ ਗਰਦਨ ਫੜ ਲਈ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਚੁੰਮੀਆਂ ਵਰਸਾ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਦੂਜਾ ਧੱਕਾ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਪੂਰਾ ਲੰਨ ਉਸਦੀ ਗਿੱਲੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਗਿਆ। ਰੂਪ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਇੱਕ ਲੰਮੀ ਸਿਸਕੀ ਨਿਕਲੀ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਰੂਪ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਗਿੱਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਉਣ ਲੱਗੀ। ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਤੇ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨਘਰ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਗਰਮੀ ਭਰ ਗਈ ਸੀ।
ਰੂਪ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੋਦ, ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੀ ਚੁਦਾਈ ਦਾ ਮਜ਼ਾ ਆ ਰਿਹਾ ਏ, ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਫੱਟੀ ਜਾ ਰਹੀ ਏ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਧੱਕੇ ਗਹਿਰੇ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਏ। ਰੂਪ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਕੱਸ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਉੱਛਲਣ ਲੱਗੇ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਉਸਦਾ ਇੱਕ ਮੰਮਾ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਚੂਸਦਿਆਂ ਚੋਦਦਾ ਰਿਹਾ।
ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਉਤਾਰਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮੰਜੇ ਤੇ ਲਿਟਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਰੂਪ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ ਵਗ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਚੱਟਣ ਲੱਗਾ। ਰੂਪ ਨੇ ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਹਾਂ, ਇੰਝ ਹੀ ਚੱਟ, ਮੈਨੂੰ ਝੜਨਾ ਏ।
ਜਸਕਰਨ ਦੀ ਜੀਭ ਰੂਪ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਦਾਣੇ ਤੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਰੂਪ ਦਾ ਸਰੀਰ ਐਂਠਣ ਲੱਗਾ। ਉਸਦੀਆਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਹੁਣ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਨਿਕਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਜਸਕਰਨ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੱਸੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਝੜ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਦਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲ ਰਿਹਾ ਏ। ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਅਕੜ ਗਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਛੱਡਿਆ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਉਸਦਾ ਪਾਣੀ ਚੱਟ ਲਿਆ ਅਤੇ ਮੁਸਕਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਰੂਪ ਦੇ ਝੜਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਸਕਰਨ ਰੁਕਿਆ ਨਹੀਂ। ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਫਿਰ ਤੋਂ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਆਪਣੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਰੱਖ ਲਈਆਂ। ਉਸਦੇ ਧੱਕੇ ਹੁਣ ਹੋਰ ਗਹਿਰੇ ਸਨ ਅਤੇ ਲੰਨ ਹਰ ਵਾਰ ਉਸਦੀ ਬੱਚੇਦਾਨੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਰੂਪ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹਾਂ, ਇੰਝ ਹੀ ਚੋਦ, ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇਰੀ ਏ, ਜਿੰਨਾ ਚਾਹੇਂ ਚੋਦ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਦਾਣੇ ਨੂੰ ਉਂਗਲ ਨਾਲ ਰਗੜਿਆ ਅਤੇ ਰੂਪ ਫਿਰ ਤੋਂ ਝੜਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਗਈ।
ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਘੋੜੀ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਪਿੱਛੇ ਤੋਂ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦੀ ਗੋਰੀ ਗਾਂਡ ਸਵੇਰ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਉਸਤੇ ਹੱਥ ਮਾਰਿਆ। ਰੂਪ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਆਹ, ਮਾਰ, ਤੇ ਚੋਦ, ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੀ ਚੁਦਾਈ ਵਿੱਚ ਜੰਨਤ ਮਿਲ ਰਹੀ ਏ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਫੜੀ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਾ। ਉਸਦੀ ਗਾਂਡ ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਹਿੱਲ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਤੇ ਵਗ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਰੂਪ ਦੀ ਗਾਂਡ ਤੇ ਫਿਰ ਹੱਥ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਤੋਂ ਚੋਦਦਾ ਰਿਹਾ। ਰੂਪ ਨੇ ਆਪਣਾ ਚਿਹਰਾ ਸਿਰਹਾਣੇ ਵਿੱਚ ਦੱਬਿਆ ਅਤੇ ਸਿਸਕੀਆਂ ਦੱਬਦੀ ਰਹੀ। ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦਾ ਪਾਣੀ ਮੰਜੇ ਤੇ ਵਗ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਉਸਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਚੁੰਮੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਖਿੱਚੇ। ਰੂਪ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਇੰਝ ਚੋਦ ਰਿਹਾ ਏਂ ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਵਹੁਟੀ ਹੋਵਾਂ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਏ।
ਜਸਕਰਨ ਦਾ ਲੰਨ ਹੁਣ ਫੱਟਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਲਿਟਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਉੱਤੇ ਆ ਕੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਆਖ਼ਰੀ ਤੇਜ਼ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ। ਰੂਪ ਨੇ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਨੂੰ ਜਕੜਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਅੰਦਰ ਹੀ ਕੱਢ, ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪਾਣੀ ਕੱਢ, ਮੈਨੂੰ ਤੇਰਾ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਅੰਦਰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨਾ ਏ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰ ਦਾ ਧੱਕਾ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪਾਣੀ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਨਿਕਲ ਗਿਆ। ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਇੱਕੋ ਵੇਲੇ ਕੰਬੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਥੰਮ ਗਏ।
ਦੋਵੇਂ ਪਸੀਨੇ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੇਟੇ ਰਹੇ। ਸਵੇਰ ਦੀ ਧੁੱਪ ਖਿੜਕੀ ਤੋਂ ਅੰਦਰ ਆ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਚਿੜੀਆਂ ਚਹਿਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਰੂਪ ਨੇ ਜਸਕਰਨ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਦੇਵਰ ਏਂ, ਪਰ ਅੱਜ ਤੋਂ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਸਭ ਕੁਝ ਏਂ, ਇਹ ਹਫ਼ਤਾ ਸਾਡਾ ਏ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਂਗਲਾਂ ਫੇਰੀਆਂ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਹਫ਼ਤਾ ਕੀ, ਹਰ ਹਫ਼ਤਾ ਸਾਡਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਦੋਂ ਵੀ ਵੀਰਾ ਬਾਹਰ ਜਾਵੇਗਾ।
ਰੂਪ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਏ ਅਤੇ ਰਸੋਈ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ। ਜਾਂਦਿਆਂ ਉਸਨੇ ਮੁੜ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਅੱਜ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਫਿਰ ਨਹਾਉਣ ਜਾਵਾਂਗੀ, ਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਰੱਖਾਂਗੀ, ਤੂੰ ਆ ਜਾਈਂ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਜ਼ਰੂਰ ਆਵਾਂਗਾ, ਤੁਹਾਡੀ ਫੁੱਦੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਮੈਨੂੰ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਵੀ ਬੁਲਾਉਂਦੀ ਰਹੇਗੀ। ਰੂਪ ਨੇ ਉਂਗਲ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਚੁੱਪ ਰਹਿਣ ਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ।
ਜਸਕਰਨ ਮੰਜੇ ਤੇ ਲੇਟਿਆ ਛੱਤ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਰਿਹਾ। ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਰੂਪ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਉਸਦੇ ਚੁੰਮਣ ਦਾ ਸੁਆਦ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਫ਼ੋਨ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਸੁਣਨਾ ਉਸਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਹਫ਼ਤਾ ਹੁਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਮੁਸਕਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਉਸਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਦੁਪਹਿਰ ਹੋਈ ਤਾਂ ਰੂਪ ਨੇ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਬਾਲਟੀ ਭਰੀ ਅਤੇ ਜਸਕਰਨ ਵੱਲ ਵੇਖ ਕੇ ਮੁਸਕਰਾਈ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਫਿਰ ਨਹਾਉਣ ਜਾ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਰੱਖਾਂਗੀ, ਤੂੰ ਆ ਜਾਈਂ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਇਸ਼ਨਾਨਘਰ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਿਆ। ਰੂਪ ਨੇ ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਉਤਾਰੇ ਅਤੇ ਜਸਕਰਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋ ਗਈ। ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਸਵੇਰ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸੋਹਣਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਸਵੇਰ ਦੀ ਚੁਦਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਰ ਵੀ ਭਰੇ ਹੋਏ ਲੱਗ ਰਹੇ ਸਨ।
ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਲੱਗਾ। ਰੂਪ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਸਵੇਰ ਵਾਲਾ ਮਜ਼ਾ ਅਜੇ ਤੱਕ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਘੁੱਲ ਰਿਹਾ ਏ, ਤੇ ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਫਿਰ ਚਾਹੀਦਾ ਏ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਨਿੱਪਲਾਂ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਚੂਸਣ ਲੱਗਾ। ਰੂਪ ਨੇ ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲਗਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਂਗਲਾਂ ਫੇਰਨ ਲੱਗੀ। ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਫਿਰ ਗਿੱਲੀ ਹੋਣ ਲੱਗੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਜਸਕਰਨ ਦਾ ਹੱਥ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾਈਆਂ ਅਤੇ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਰੂਪ ਨੇ ਉਸਦੇ ਮੋਢੇ ਫੜ ਲਏ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, ਤੇਰੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਪਾਗਲ ਕਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਨੇ, ਤੇ ਹੁਣ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਪਾ ਦੇ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਰੱਖਿਆ। ਰੂਪ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਇੱਕ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਅੰਦਰ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਰੂਪ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਇੱਕ ਲੰਮੀ ਸਿਸਕੀ ਨਿਕਲੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਜਸਕਰਨ ਨੂੰ ਜਕੜ ਲਿਆ।
ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਗਾ ਕੇ ਚੋਦਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉਸਦੇ ਧੱਕੇ ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਗਹਿਰੇ ਸਨ ਅਤੇ ਰੂਪ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਗਿੱਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਆ ਰਹੀ ਸੀ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਉਸਦੀ ਗਾਂਡ ਤੇ ਹੱਥ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ। ਰੂਪ ਦੇ ਮੰਮੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਉੱਛਲ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਇਸ਼ਨਾਨਘਰ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਬਿਠਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਰੂਪ ਨੇ ਉਸਦਾ ਲੰਨ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਚੂਸਣ ਲੱਗੀ। ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਲੰਨ ਦੇ ਸਿਰੇ ਤੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਕੇ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਹਿਲਾਉਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਰੂਪ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਾਰਤ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਲੰਨ ਨੂੰ ਹੋਰ ਅੰਦਰ ਲੈ ਕੇ ਚੂਸ ਰਹੀ ਸੀ। ਜਸਕਰਨ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਨਿਕਲਣ ਲੱਗੀਆਂ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਲੰਨ ਫੱਟਣ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਗਿਆ।
ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਉਠਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਮੰਜੇ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਤੇਜ਼ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ। ਰੂਪ ਨੇ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਨੂੰ ਜਕੜਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਅੰਦਰ ਹੀ ਕੱਢ, ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪਾਣੀ ਕੱਢ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰ ਦਾ ਧੱਕਾ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਨਿਕਲ ਗਿਆ। ਰੂਪ ਵੀ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਝੜ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਛੱਡਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੇਟ ਗਏ ਅਤੇ ਰੂਪ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਕੱਲ੍ਹ ਸਵੇਰੇ ਫਿਰ ਨਹਾਵਾਂਗੀ, ਤੇ ਤੂੰ ਫਿਰ ਆ ਜਾਈਂ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਚੁੰਮੀ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਆਵਾਂਗਾ, ਇਹ ਹਫ਼ਤਾ ਸਾਡਾ ਏ।
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “ਨਹਾਉਂਦੀ ਭਾਬੀ ਵੇਖੀ ਪੰਜਾਬੀ: ਨਹਾਉਂਦੀ ਭਾਬੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੋਦ ਕੇ ਪਾਣੀ ਕੱਢਿਆ” also read
8 curated storiesਪੰਜਾਬੀ ਮਾਸੀ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ: ਕੁਲਵੰਤ ਮਾਸੀ ਦੀ ਹਫ਼ਤੇ ਭਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾਨੀ
ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਸੀ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ: 24 ਸਾਲਾ ਹਰਮਨ ਦੀ 38 ਸਾਲਾ ਮਾਸੀ ਕੁਲਵੰਤ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਲਈ ਘਰ ਰਹਿਣ ਆਈ, ਤਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਹੋਇਆ ਜਿਸਦੀ ਕਿਸੇ ਨੇ ਕਲਪਨਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਪੰਜਾਬੀ ਚਾਚਾ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ: ਚਾਚੇ ਦੀ ਨਜ਼ਰ (ਭਾਗ 1)
ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਗਏ ਪਤੀ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਸਿਮਰਨ ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵਿਧੁਰ ਚਾਚਾ ਬਲਦੇਵ ਨਾਲ ਇਕੱਲੀ ਹੈ। ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਇੱਕ ਸੁਣੀ ਗੱਲ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਨੀਂਦ ਉਡਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਚਾਚਾ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ, ਭਾਗ 1।
ਪੰਜਾਬੀ ਤਾਈ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ: ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਤਾਈ ਨੂੰ ਹਰਮਨ ਨੇ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਚੋਦਿਆ
ਪੰਜਾਬੀ ਤਾਈ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ। ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਤਾਈ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਘਰ ਆਇਆ ਹਰਮਨ, ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਦੁਪਹਿਰ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀ।
ਪੰਜਾਬੀ ਫੌਜੀ ਦੀ ਵੋਟੀ ਕਹਾਣੀ: ਫੌਜੀ ਦੇ ਜਾਣ ਮਗਰੋਂ ਵੋਟੀ ਦੀ ਦੇਵਰ ਨਾਲ ਚੁਦਾਈ
ਪੰਜਾਬੀ ਫੌਜੀ ਦੀ ਵੋਟੀ ਕਹਾਣੀ: ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਸਰਹੱਦ ਤੇ ਜਾਣ ਮਗਰੋਂ ਸਿਮਰਨ ਇਕੱਲੀ ਰਹਿ ਗਈ। ਇੱਕ ਫੋਨ ਕਾਲ, ਇੱਕ ਮੀਂਹ ਵਾਲੀ ਰਾਤ, ਅਤੇ ਦੇਵਰ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਰਾਤਾਂ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਪੰਜਾਬੀ ਫੌਜੀ ਦੀ ਵੋਟੀ ਕਹਾਣੀ: ਫੌਜੀ ਦੀ ਵੋਟੀ ਨੇ ਦੋਸਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ
ਫੌਜੀ ਦੀ ਵੋਟੀ ਜਸਮੀਤ ਅਤੇ ਪਤੀ ਦਾ ਦੋਸਤ ਅੰਮ੍ਰਿਤ। ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਘਰ 'ਚ ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ ਨਾਤੇ ਦੀ ਹੱਦ ਪਾਰ ਕਰ ਗਈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਜੇਠਾਣੀ ਕਹਾਣੀ: ਜੇਠਾਣੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਦੇਵਰ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਦੁਪਹਿਰ ਦੀ ਗਰਮ ਚੁਦਾਈ
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਸਾਂਝੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੁਪਹਿਰ ਜੇਠਾਣੀ ਅਤੇ ਦੇਵਰ ਇਕੱਲੇ ਰਹਿ ਗਏ, ਅਤੇ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਗੱਲਬਾਤ ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਕੇ ਰੁਕੀ, ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਜੇਠਾਣੀ ਕਹਾਣੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਖ਼ਰੀ ਲਾਈਨ ਤੱਕ ਬੰਨ੍ਹੀ ਰੱਖੇਗੀ।
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਭਾਬੀ ਭਾਗ 1: ਦਿਓਰ ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਭਾਬੀ ਹਰਲੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੀ ਅੱਗ ਪਹਿਲੀ ਰਾਤ ਬੁਝਾਈ
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਭਾਬੀ ਹਰਲੀਨ ਦੇ ਘਰ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਕੈਨੇਡਾ ਤੋਂ ਪਰਤਿਆ ਦਿਓਰ ਰਾਜਵੀਰ ਇੱਕ ਰਾਜ਼ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਰਾਜ਼ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹਰਲੀਨ ਦੀ ਆਪਣੀ ਤਸਵੀਰ ਲੁਕੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਦਿਓਰ ਜਠਾਣੀ ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀ: ਜਠਾਣੀ ਦੀ ਚੁਦਾਈ ਦਿਓਰ ਨਾਲ
ਦਿਓਰ ਜਠਾਣੀ ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀ। ਦਿੱਲੀ ਤੋਂ ਛੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਬਾਅਦ ਪਰਤਿਆ ਦਿਓਰ ਘਰ ਆਇਆ ਤਾਂ ਜਠਾਣੀ ਇਕੱਲੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀ।