ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਸ ਬਹੂ ਕਹਾਣੀ: ਸੱਸ ਦੇ ਵਿਆਹ ਤੇ ਜਾਂਦਿਆਂ ਹੀ ਬਹੂ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਜਤਿਨ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਸਾਰੀ ਦੁਪਹਿਰ ਚੁਦਾਈ
ਜਤਿਨ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੀ ਕੁੰਡੀ ਘੁੰਮਾਈ ਤਾਂ ਧਾਤ ਦੀ ਹਲਕੀ ਖੜਕ ਸਾਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਗਈ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਕੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਬਾਂਹ ਵਿੱਚ ਖਿੱਚ ਲਿਆ। ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਦੀ ਸਾਹ ਰੁਕ ਗਈ, ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਜਤਿਨ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਲੱਗ ਗਏ, ਤੇ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਏਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚਿਪਕ ਗਏ ਕਿ ਵਿਚਕਾਰ ਹਵਾ ਵੀ ਨਾ ਰਹੀ। ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਸ ਬਹੂ ਕਹਾਣੀ ਉਸੇ ਦੁਪਹਿਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸੱਸ ਵਿਆਹ ਤੇ ਗਈ ਤੇ ਲੁਧਿਆਣੇ ਵਾਲੇ ਇਸ ਸਾਂਝੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਸਿਰਫ਼ ਦੋਵੇਂ ਰਹਿ ਗਏ।
ਸਵੇਰੇ ਸੱਸ ਨੇ ਸੂਟਕੇਸ ਬੰਨ੍ਹਦਿਆਂ ਸੌ ਵਾਰ ਹਦਾਇਤਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਸਨ, ਦੁੱਧ ਉਬਾਲਣਾ, ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਰੱਖਣਾ, ਗੁਆਂਢੀਆਂ ਨਾਲ ਜ਼ਿਆਦਾ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰਨਾ। ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਨੇ ਸਿਰ ਹਿਲਾ ਕੇ ਹਰ ਗੱਲ ਮੰਨੀ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਜਤਿਨ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਜਿਉਂ ਹੀ ਸੱਸ ਦੀ ਗੱਡੀ ਗਲੀ ਤੋਂ ਮੁੜੀ, ਜਤਿਨ ਨੇ ਖਿੜਕੀ ਤੋਂ ਝਾਕ ਕੇ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ ਤੇ ਫਿਰ ਸਿੱਧਾ ਰਸੋਈ ਵੱਲ ਭੱਜਿਆ। ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਬਰਤਨ ਧੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਸਾਬਣ ਨਾਲ ਭਿੱਜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਜਤਿਨ ਨੇ ਪਿੱਛੋਂ ਆ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ।
ਪੂਰਾ ਹਫ਼ਤਾ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਚੋਰੀ ਛਿਪੇ ਪਲ ਚੁਰਾਏ ਸਨ। ਸੱਸ ਦੇ ਸੌਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਤਿਨ ਚੁੱਪਚਾਪ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਹਰ ਵਾਰ ਸੱਸ ਦੇ ਖੰਘਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਵੱਖ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਬਾਥਰੂਮ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਸੱਸ ਨੇ ਦਸਤਕ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਨੇ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਚਲਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਛੱਤ ਤੇ ਕੱਪੜੇ ਸੁਕਾਉਂਦਿਆਂ ਜਤਿਨ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਸੀ ਤੇ ਸੱਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ ਦੋਵੇਂ ਵੱਖ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਭੱਜ ਗਏ ਸਨ। ਉਹ ਅਧੂਰੇ ਪਲ ਹੁਣ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਭੜਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਜਤਿਨ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਨੂੰ ਘੁੰਮਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦੇ ਗਿੱਲੇ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫਿਰ ਚੁੰਮਿਆ। ਇਸ ਵਾਰ ਚੁੰਮਣ ਲੰਮਾ ਸੀ, ਜੀਭਾਂ ਮਿਲੀਆਂ, ਸਾਹ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਜਤਿਨ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਲਝ ਗਈਆਂ। ਜਤਿਨ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਦਾ ਸੂਟ ਉੱਪਰੋਂ ਫੜ ਕੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਦੀ ਨੰਗੀ ਚਮੜੀ ਤੇ ਉਂਗਲਾਂ ਫੇਰੀਆਂ, ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਨੇ ਇੱਕ ਹਲਕੀ ਸਿਸਕੀ ਭਰੀ। ਰਸੋਈ ਦੀ ਖਿੜਕੀ ਤੋਂ ਧੁੱਪ ਅੰਦਰ ਆ ਰਹੀ ਸੀ, ਪਰ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਜਤਿਨ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਰਸੋਈ ਦੇ ਸਲੈਬ ਕੋਲ ਲਿਜਾਇਆ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਮਰੇ ਵੱਲ ਲਿਜਾਣ ਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ। ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਲਗਭਗ ਦੌੜਦੇ ਹੋਏ ਬੈੱਡਰੂਮ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੇ। ਜਤਿਨ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਅੰਦਰੋਂ ਬੰਦ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਇਸ ਵਾਰ ਕੁੰਡੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਡਰ ਵਾਲੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਆਜ਼ਾਦੀ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਦੁਪੱਟਾ ਉਤਾਰ ਕੇ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਸੁੱਟਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਏ, ਤੇ ਜਤਿਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਧੱਕਾ ਦੇ ਕੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ।
ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲੇਟਦਿਆਂ ਹੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਨੇ ਜਤਿਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਪਰ ਖਿੱਚ ਲਿਆ। ਜਤਿਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ, ਗਰਦਨ, ਕੰਨ, ਮੋਢੇ, ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਚੁੰਮਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਅੰਦਰ ਗਏ, ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਮੰਮੇ ਫੜੇ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਮਸਲੇ, ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਿੱਠ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਉਠਾ ਦਿੱਤਾ। ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਜਤਿਨ, ਅੱਜ ਜਲਦੀ ਨਾ ਕਰੀਂ, ਪੂਰਾ ਹਫ਼ਤਾ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤਰਸੀ ਹਾਂ। ਜਤਿਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅੱਜ ਸਾਰੀ ਦੁਪਹਿਰ ਤੇ ਸ਼ਾਮ ਸਾਡੀ ਹੈ, ਕੋਈ ਜਲਦੀ ਨਹੀਂ।
ਜਤਿਨ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਉਤਾਰੀ, ਫਿਰ ਬ੍ਰਾ ਦਾ ਹੁੱਕ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨੰਗੇ ਮੰਮੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਏ। ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਮੰਮੇ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ, ਜੀਭ ਨਾਲ ਨਿੱਪਲ ਨੂੰ ਚੱਟਿਆ, ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਮਸਲਿਆ, ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਖੁੱਲ੍ਹਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਨੇ ਜਤਿਨ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਦਬਾਇਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮੀਆਂ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਹਲਕੀ ਹਲਕੀ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਿਕਲਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਉਹ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਹੁਣ ਲੁਕਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਤੇ ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਹੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਨੂੰ ਹੋਰ ਗਰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਨੇ ਜਤਿਨ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਪੂਰੀ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ, ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਨਹੁੰ ਫੇਰੇ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੇਟ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਲੱਗੀ। ਜਤਿਨ ਦਾ ਲੁੰਨ ਪੈਂਟ ਦੇ ਅੰਦਰੋਂ ਹੀ ਸਖ਼ਤ ਹੋ ਕੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਦੇ ਪੇਟ ਨਾਲ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਉਸ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਦਬਾਇਆ, ਤੇ ਜਤਿਨ ਨੇ ਇੱਕ ਗਹਿਰੀ ਸਿਸਕੀ ਭਰੀ। ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਤਾਂ ਸਵੇਰ ਤੋਂ ਹੀ ਤਿਆਰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਜਤਿਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤੇਰੀ ਸੱਸ ਦੇ ਜਾਂਦਿਆਂ ਹੀ ਇਹ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।
ਜਤਿਨ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਦਾ ਨਾਲਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਸਲਵਾਰ ਹੇਠਾਂ ਖਿਸਕ ਗਈ, ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਸਿਰਫ਼ ਕੱਛੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਗਈ। ਜਤਿਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਨੂੰ ਫੈਲਾਇਆ, ਕੱਛੀ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਉਂਗਲਾਂ ਫੇਰੀਆਂ, ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਦਾ ਸਰੀਰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਕੰਬ ਉੱਠਿਆ। ਕੱਛੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਗਿੱਲੀ ਮਹਿਕ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਈ। ਜਤਿਨ ਨੇ ਕੱਛੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਕਰਕੇ ਉਂਗਲੀ ਅੰਦਰ ਪਾਈ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਨੇ ਬਿਸਤਰੇ ਦੀ ਚਾਦਰ ਨੂੰ ਮੁੱਠੀ ਵਿੱਚ ਭੀੰਚ ਲਿਆ।
ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਜਤਿਨ, ਬਸ ਉਂਗਲੀ ਨਾਲ ਨਾ ਤੜਫਾ, ਅੰਦਰ ਆ ਜਾ। ਜਤਿਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕੱਛੀ ਪੂਰੀ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ, ਆਪਣੀ ਪੈਂਟ ਤੇ ਕੱਛਾ ਵੀ ਉਤਾਰ ਸੁੱਟਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨੰਗਾ ਸਖ਼ਤ ਲੁੰਨ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਲੱਗ ਗਿਆ। ਜਤਿਨ ਨੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਰਗੜਿਆ, ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਫੇਰਿਆ, ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਦਾ ਪਾਣੀ ਹੋਰ ਵਗਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਜਤਿਨ ਦੀ ਕਮਰ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟ ਲਈਆਂ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ।
ਜਤਿਨ ਨੇ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਨੇ ਇੱਕ ਉੱਚੀ ਆਹ ਭਰੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਹੁੰ ਜਤਿਨ ਦੀ ਪਿੱਠ ਵਿੱਚ ਧਸ ਗਏ। ਜਤਿਨ ਨੇ ਰੁਕ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਦਰਦ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਨੇ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, ਨਹੀਂ, ਬਸ ਹੁਣ ਰੁਕੀਂ ਨਾ, ਚਲਦਾ ਰਹਿ। ਜਤਿਨ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ, ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਬਿਸਤਰਾ ਹਿੱਲਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਣ ਲੱਗੀਆਂ।
ਧੱਕਿਆਂ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਦੀ ਗਈ। ਜਤਿਨ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਦੇ ਮੰਮੇ ਫੜੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਸਲਦਿਆਂ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ, ਤੇ ਕਦੇ ਕਦੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਮ ਲੈਂਦਾ। ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਉਠਾ ਕੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਜਤਿਨ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਅੰਦਰੋਂ ਜਕੜ ਰਹੀ ਸੀ। ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਪਸੀਨੇ ਮਿਲ ਗਏ, ਚਾਦਰ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਗਈ, ਤੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਸਾਹਾਂ ਤੇ ਸਰੀਰਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਰਹਿ ਗਈ। ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਜਤਿਨ, ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਅੱਜ ਕੋਈ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ।
ਜਤਿਨ ਨੇ ਰਫ਼ਤਾਰ ਹੋਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ, ਉਸ ਦੇ ਧੱਕੇ ਹੁਣ ਗਹਿਰੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਸਨ। ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗ ਪਿਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਲੰਮੀ ਚੀਕ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਸੁੰਗੜੀ ਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹੀ, ਜਤਿਨ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਹੋਰ ਜਕੜ ਲਿਆ, ਤੇ ਜਤਿਨ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦੇਰ ਨਾ ਰੁਕ ਸਕਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਤਿੰਨ ਗਹਿਰੇ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਝੜ ਗਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਅੰਦਰ ਫੈਲ ਗਿਆ।
ਦੋਵੇਂ ਹਾਂਫਦੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਚਿਪਕੇ ਪਏ ਰਹੇ। ਜਤਿਨ ਦਾ ਲੁੰਨ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਨਰਮ ਹੋ ਕੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆਇਆ, ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਮਿਲ ਕੇ ਚਾਦਰ ਤੇ ਫੈਲ ਗਿਆ। ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਨੇ ਜਤਿਨ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, ਇਹੀ ਤਾਂ ਮੈਂ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਤੋਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਜਤਿਨ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਅਜੇ ਸ਼ਾਮ ਬਾਕੀ ਹੈ, ਇਹ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸੀ। ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖ ਲਿਆ ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਕੁਝ ਦੇਰ ਚੁੱਪਚਾਪ ਪਏ ਰਹੇ।
ਇਸੇ ਦੌਰਾਨ ਫੋਨ ਵੱਜਿਆ। ਸਕਰੀਨ ਤੇ ਸੱਸ ਦਾ ਨਾਂਅ ਚਮਕਿਆ ਤੇ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਦੀ ਧੜਕਣ ਰੁਕ ਗਈ। ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਨੇ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਸੂਟ ਠੀਕ ਕੀਤਾ, ਜਤਿਨ ਨੇ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਬਟਨ ਬੰਦ ਕੀਤੇ, ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਨੇ ਫੋਨ ਚੁੱਕ ਕੇ ਆਮ ਜਿਹੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, ਸਤਿ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ ਮੰਮੀ ਜੀ। ਸੱਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਘਰ ਸਭ ਠੀਕ ਹੈ ਨਾ, ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਹੈ ਨਾ। ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹਾਂ ਜੀ, ਸਭ ਠੀਕ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਵਿਆਹ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣੋ।
ਫੋਨ ਤੇ ਗੱਲ ਕਰਦਿਆਂ ਜਤਿਨ ਪਿੱਛੋਂ ਚੁੱਪਚਾਪ ਆਇਆ ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਜਤਿਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਹਲਕਾ ਚੁੰਮ ਲਿਆ। ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਕੰਬ ਗਈ, ਸੱਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਕੀ ਹੋਇਆ, ਠੀਕ ਹੈਂ ਨਾ। ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਨੇ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, ਹਾਂ ਜੀ, ਬਸ ਚਾਹ ਗਰਮ ਲੱਗ ਗਈ ਸੀ। ਜਤਿਨ ਨੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖ ਕੇ ਹੱਸਣਾ ਰੋਕਿਆ, ਪਰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਹੀ ਰਹੀਆਂ।
ਸ਼ਾਮ ਢਲਣ ਲੱਗੀ ਤੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹਲਕੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਫੈਲ ਗਈ। ਜਤਿਨ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਨੂੰ ਡਰਾਇੰਗ ਰੂਮ ਦੇ ਸੋਫੇ ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਆਪਣੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਰੱਖੀਆਂ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸੂਟ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਦਿੱਤਾ। ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਦੀ ਨੰਗੀ ਫੁੱਦੀ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਈ, ਜਤਿਨ ਨੇ ਉਸ ਤੇ ਮੂੰਹ ਲਾਇਆ, ਜੀਭ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਦਾਣੇ ਨੂੰ ਚੱਟਿਆ, ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਨੇ ਸੋਫੇ ਦੀ ਗੱਦੀ ਨੂੰ ਭੀੰਚ ਲਿਆ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਹੁਣ ਬਿਲਕੁਲ ਖੁੱਲ੍ਹੀਆਂ ਸਨ, ਕੋਈ ਫੁਸਫੁਸਾਹਟ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ।
ਜਤਿਨ ਨੇ ਜੀਭ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਕੀਤਾ, ਕਦੇ ਦਾਣੇ ਨੂੰ ਚੂਸਿਆ, ਕਦੇ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੱਟਿਆ, ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਦਾ ਪਾਣੀ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਲੱਗ ਗਿਆ। ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਜਤਿਨ, ਬਸ, ਹੁਣ ਅੰਦਰ ਪਾ ਦੇ, ਮੈਂ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਸਹਿ ਸਕਦੀ। ਜਤਿਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਕੱਢਿਆ, ਉਹ ਫਿਰ ਸਖ਼ਤ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਤੇ ਸੋਫੇ ਤੇ ਹੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟ ਲਈਆਂ ਤੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਉੱਚੀ ਆਹ ਭਰਨ ਲੱਗੀ।
ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਜਤਿਨ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਨੂੰ ਘੁੰਮਾਇਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਫੇ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਤੇ ਝੁਕਾਇਆ, ਤੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਪੋਜ਼ ਵਿੱਚ ਧੱਕੇ ਹੋਰ ਗਹਿਰੇ ਲੱਗ ਰਹੇ ਸਨ, ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਹੋਰ ਉੱਚੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਸੋਫੇ ਦੀ ਗੱਦੀ ਵਿੱਚ ਦਬਾ ਲਿਆ। ਜਤਿਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜੀ, ਉਸ ਦੇ ਚੂਤੜਾਂ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੇਜ਼ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ। ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਪਾਣੀ ਛੱਡਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਿਆ, ਤੇ ਜਤਿਨ ਨੇ ਉਸੇ ਵੇਗ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਦੋਵੇਂ ਸੋਫੇ ਤੇ ਹੀ ਢਹਿ ਗਏ, ਸਾਹ ਤੇਜ਼ ਸਨ, ਪਸੀਨਾ ਸੀ, ਤੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਜਿਹੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਸੀ। ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਨੇ ਜਤਿਨ ਦੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, ਅੱਜ ਦਾ ਦਿਨ ਮੈਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲਾਂਗੀ। ਜਤਿਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਸੱਸ ਕੱਲ੍ਹ ਸ਼ਾਮ ਤੱਕ ਵਾਪਸ ਆਵੇਗੀ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਅਜੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਹੋਰ ਹੈ। ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚਮਕ ਉੱਠੀਆਂ, ਉਸ ਨੇ ਜਤਿਨ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਰਾਤ ਦਾ ਵੀ ਕੋਈ ਪਲਾਨ ਬਣਾ ਲੈ।
ਰਾਤ ਦੇ ਖਾਣੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੋਵੇਂ ਫਿਰ ਬੈੱਡਰੂਮ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ। ਇਸ ਵਾਰ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਨੇ ਪਹਿਲ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਨੇ ਜਤਿਨ ਨੂੰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲਿਟਾਇਆ, ਉਸ ਦੇ ਉੱਪਰ ਬੈਠ ਗਈ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਖੁਦ ਪਾ ਲਿਆ। ਉਹ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਹੋਣ ਲੱਗੀ, ਉਸ ਦੇ ਮੰਮੇ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਤਿਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੇਠੋਂ ਫੜ ਲਿਆ, ਤੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਮਿਲੀਆਂ ਰਹੀਆਂ। ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗੀ ਕਿ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਦੀ ਤੜਪ ਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਤਿਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਦੱਸ ਦੇ, ਮੈਂ ਸੁਣਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਾਂ।
ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਅੱਗੇ ਝੁਕ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਉੱਚੀ ਚੀਕ ਨਾਲ ਤੀਜੀ ਵਾਰ ਪਾਣੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਜਤਿਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜਿਆ, ਹੇਠੋਂ ਦੋ ਗਹਿਰੇ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਝੜ ਗਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਤੇ ਹੀ ਢਹਿ ਗਏ, ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਜਤਿਨ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਪਈ ਸੀ, ਜਤਿਨ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਉਸ ਦੁਆਲੇ ਸਨ। ਬਾਹਰ ਗਲੀ ਸੁੰਨੀ ਸੀ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਨੇ ਸਿਰ ਉਠਾਇਆ, ਜਤਿਨ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ, ਤੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਕਿਹਾ, ਜਤਿਨ, ਕੱਲ੍ਹ ਸੱਸ ਆ ਜਾਵੇਗੀ, ਫਿਰ ਫਿਰ ਉਹੀ ਫੁਸਫੁਸਾਹਟਾਂ, ਉਹੀ ਬੰਦ ਦਰਵਾਜ਼ੇ। ਜਤਿਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਂਗਲਾਂ ਫੇਰੀਆਂ ਤੇ ਕਿਹਾ, ਫਿਰ ਵੀ ਅੱਜ ਦੀ ਇਹ ਸ਼ਾਮ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਰਹੇਗੀ, ਕੋਈ ਸੱਸ ਇਸ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਖੋਹ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ। ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਸੌਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਹੋਰ, ਬਸ ਇੱਕ ਵਾਰ ਹੋਰ।
ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਦੀ ਨੀਂਦ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਤਾਂ ਜਤਿਨ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਹੀ ਪਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਇੱਕ ਬਾਂਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਸੀ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਾਹ ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਨੇ ਹੌਲੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਆਪਣੇ ਮੰਮੇ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ, ਜਤਿਨ ਨੇ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਮਸਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਗਰਮੀ ਦੌੜ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਜਤਿਨ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਫੁਸਫੁਸਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਉੱਠ, ਅਜੇ ਰਾਤ ਬਾਕੀ ਹੈ। ਜਤਿਨ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ, ਮੁਸਕਰਾਇਆ, ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੇਠਾਂ ਲੈ ਲਿਆ।
ਜਤਿਨ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਚੁੰਮਣਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਲਾ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਹੇਠਾਂ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਮੰਮੇ ਚੂਸਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਜਤਿਨ ਦਾ ਹੱਥ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਂਗਲਾਂ ਦੀ ਹਰਕਤ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਵਗਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਜਤਿਨ, ਹੁਣ ਉਂਗਲਾਂ ਨਹੀਂ, ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਪਾ। ਜਤਿਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਖ਼ਤ ਲੁੰਨ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਰਗੜਿਆ, ਫਿਰ ਇੱਕ ਗਹਿਰੇ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਪਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਨੇ ਚਾਦਰ ਨੂੰ ਭੀੰਚ ਲਿਆ।
ਰਾਤ ਦੀ ਚੁੱਪ ਵਿੱਚ ਧੱਕਿਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੋਰ ਸਾਫ਼ ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਸੀ, ਪਰ ਹੁਣ ਕੋਈ ਸੱਸ ਸੁਣਨ ਵਾਲੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਜਤਿਨ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ, ਕਦੇ ਤੇਜ਼, ਕਦੇ ਹੌਲੀ, ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਉੱਪਰ ਉਠਾਉਂਦੀ ਰਹੀ। ਉਸ ਨੇ ਜਤਿਨ ਦੇ ਮੋਢੇ ਫੜੇ, ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਚਾਹਤ ਦੱਸੀ, ਤੇ ਜਤਿਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਰਫ਼ਤਾਰ ਹੋਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ। ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜੀਆਂ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਪਾਣੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਜਤਿਨ ਰੁਕਿਆ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਨੂੰ ਘੁੰਮਾ ਕੇ ਪਿੱਛੋਂ ਫੜ ਲਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ, ਤੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾ ਕੇ ਤੇਜ਼ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਨੇ ਸਿਰਹਾਣਾ ਭੀੰਚ ਲਿਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਹੋਰ ਉੱਚੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਪਾਣੀ ਛੱਡਿਆ। ਜਤਿਨ ਨੇ ਦੋ ਤਿੰਨ ਆਖ਼ਰੀ ਗਹਿਰੇ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਝੜ ਗਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਫੈਲ ਗਿਆ।
ਦੋਵੇਂ ਹਾਂਫਦੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਚਿਪਕ ਗਏ, ਜਤਿਨ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, ਹੁਣ ਤਾਂ ਸੌਂ ਜਾ, ਸਵੇਰੇ ਫਿਰ ਸੱਸ ਦਾ ਫੋਨ ਆਵੇਗਾ। ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਫੋਨ ਆਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਆਵੇ, ਇਹ ਰਾਤ ਮੈਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲਾਂਗੀ। ਉਸ ਨੇ ਜਤਿਨ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖ ਲਿਆ, ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਹੌਲੀ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੀ ਉਸ ਚੁੱਪ ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸੌਂ ਗਏ।
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਸ ਬਹੂ ਕਹਾਣੀ: ਸੱਸ ਦੇ ਵਿਆਹ ਤੇ ਜਾਂਦਿਆਂ ਹੀ ਬਹੂ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਜਤਿਨ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਸਾਰੀ ਦੁਪਹਿਰ ਚੁਦਾਈ” also read
8 curated storiesਹਸਪਤਾਲ ਨਾਈਟ ਡਿਊਟੀ ਪੰਜਾਬੀ: ਨਾਈਟ ਡਿਊਟੀ ਤੇ ਨਰਸ ਨਵਦੀਪ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੋਦਣ ਵਾਲੀ ਰਾਤ
ਹਸਪਤਾਲ ਨਾਈਟ ਡਿਊਟੀ ਪੰਜਾਬੀ ਵਾਰਡ ਵਿੱਚ ਨਰਸ ਨਵਦੀਪ ਦੀ ਰਾਤ ਡਿਊਟੀ ਤੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਬਦਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਡਾ. ਰਾਜਵੀਰ ਨਾਲ ਚਾਹ, ਚੱਕਰ ਅਤੇ ਖਾਲੀ ਵਾਰਡ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਏ ਪਲਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਪੜ੍ਹੋ।
ਪੰਜਾਬੀ ਖੇਤ ਚ ਕਹਾਣੀ: ਵਿਆਹੀ ਸੁੱਖੀ ਦੀ ਖੇਤ ਵਿਚ ਲੁੰਨ ਦੀ ਭੁੱਖ
ਪੰਜਾਬੀ ਖੇਤ ਚ ਕਹਾਣੀ: ਪਤੀ ਦੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਕੱਲੀ ਸੁੱਖੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਬਲਵਿੰਦਰ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਕਹਾਣੀ: ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੀ ਭਾਬੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਲੁੰਨ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਕਹਾਣੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਇਕ ਘਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇਕ ਸ਼ਾਮ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਹੋਣ ਨਾਲ ਦਿਓਰ ਤੇ ਭਾਬੀ ਵਿਚਕਾਰ ਇਕ ਲੰਮੀ ਰਾਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੇਲੇ ਪੰਜਾਬੀ: ਮੇਲੇ ਵਿੱਚ ਭਾਬੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੋਦ ਕੇ ਪਾਣੀ ਕੱਢਿਆ
ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੇਲੇ ਦੀ ਸ਼ਾਮ ਸੀ। ਸੁੱਖੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਮੇਲੇ ਵਿੱਚ ਆਈ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਤੇ ਟਿਕ ਗਈ। ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੇਲੇ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਦੀਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਨਵਦੀਪ ਦੀਦੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਦੁਪਹਿਰੇ
ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਇੱਕ ਘਰ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀਦੀ ਕਹਾਣੀ ਪਰਾਂਠਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਅਤੇ ਚੂੜੀਆਂ ਦੀ ਛਣਕ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਬੱਸ ਸਫ਼ਰ ਕਹਾਣੀ: ਬੱਸ ਵਿਚ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਗਿੱਲੀ ਫੁੱਦੀ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਖ਼ਤ ਲੁੰਨ
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਤੋਂ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਜਾਂਦੀ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਬੱਸ ਵਿਚ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਪਿੱਛੇ ਬੈਠੇ ਅਜਨਬੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਲਈ। ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਬੱਸ ਸਫ਼ਰ ਕਹਾਣੀ ਉਸ ਰਾਤ ਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਫ਼ੋਨ ਕਾਲ ਨੇ ਦੋ ਅਜਨਬੀਆਂ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਲਿਆ ਦਿੱਤਾ।
ਪੰਜਾਬੀ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਸ਼ੀਅਨ ਕਹਾਣੀ: ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਸ਼ੀਅਨ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ ਦੁਪਹਿਰ ਰੰਗੀਨ ਕੀਤੀ
ਇੱਕ ਪੰਜਾਬੀ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਸ਼ੀਅਨ ਕਹਾਣੀ ਜਿਸ ਵਿਚ ਭੁੱਲਿਆ ਹੋਇਆ ਕੜਾ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਣਭੁੱਲੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਵਿਚ ਬਦਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਧਵਾ ਭਾਬੀ ਕਹਾਣੀ: ਪਟਿਆਲੇ ਵਿਚ ਦੇਵਰ ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਵਿਧਵਾ ਭਾਬੀ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੀ ਪਿਆਸ ਬੁਝਾਈ
ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਤਨਹਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਟਿਆਲੇ ਦੇ ਇੱਕ ਘਰ ਵਿਚ ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ ਨੇ ਦੋ ਜ਼ਿੰਦਗੀਆਂ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀਆਂ।