ਪੰਜਾਬੀ ਭੂਆ ਕਹਾਣੀ: ਮਨਜੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਅਮਰਦੀਪ ਦਾ ਲੁੰਨ
ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਅਜੇ ਚਾਹ ਦਾ ਕੱਪ ਹੱਥ ਵਿਚ ਹੀ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਲ ਵਾਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿਚੋਂ ਅਮਰਦੀਪ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਭੂਆ ਕਹਾਣੀ ਉਸੇ ਸ਼ਾਮ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿਚ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਲਈ। ਅਮਰਦੀਪ ਫੋਨ ਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਭੂਆ ਜੀ ਅੱਜ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਚਾਲ ਵਿਚ ਹੀ ਕੁਝ ਖਾਸ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਨਜੀਤ ਦੇ ਕੰਨ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਗਰਮ ਹੋ ਗਏ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸੁਣਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਉੱਥੇ ਹੀ ਜੰਮ ਗਏ ਅਤੇ ਉਹ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਕੋਲ ਖੜੀ ਰਹੀ। ਅਮਰਦੀਪ ਨੇ ਅੱਗੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜੇ ਮੌਕਾ ਮਿਲੇ ਤਾਂ ਉਹ ਮਨਜੀਤ ਨਾਲ ਇਕੱਲੇ ਵਿਚ ਗੱਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਮਨਜੀਤ ਦੇ ਦਿਲ ਦੀ ਧੜਕਣ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਉਸ ਸ਼ਾਮ ਰੋਟੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਨਜੀਤ ਛੱਤ ਤੇ ਗਈ ਤਾਂ ਅਮਰਦੀਪ ਵੀ ਉੱਥੇ ਖੜਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਭੂਆ ਜੀ, ਅੱਜ ਚੰਦ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਫਿੱਕਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੂੰ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਗੱਲਾਂ ਬਣਾਉਣਾ ਸਿੱਖ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਅਮਰਦੀਪ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਗੱਲਾਂ ਨਹੀਂ, ਸੱਚ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਉਸ ਨੇ ਮਨਜੀਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਦੇਖਿਆ ਸੀ ਤਾਂ ਹੀ ਦਿਲ ਹਾਰ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘੂਰ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਚੁੱਪ ਕਰ, ਕੋਈ ਸੁਣ ਲਵੇਗਾ। ਅਮਰਦੀਪ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸੁਣਨ ਦਿਓ, ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਮਨਜੀਤ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਸ਼ਰਮ ਦੀ ਲਾਲੀ ਆ ਗਈ।
ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਅਮਰਦੀਪ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ ਫੋਨ ਤੇ ਕੀ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੈਂ ਸਭ ਸੁਣ ਲਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਅਮਰਦੀਪ ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਘਬਰਾ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਹੱਸ ਕੇ ਬੋਲਿਆ ਕਿ ਚੰਗਾ ਹੋਇਆ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਂ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਿਆ ਸੀ, ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਹੋ, ਅਤੇ ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਬਾਂਹ ਤੇ ਹਲਕਾ ਜਿਹਾ ਮਾਰ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਬੇਸ਼ਰਮ। ਅਮਰਦੀਪ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਭੂਆ ਜੀ, ਇਕ ਵਾਰ ਮੈਨੂੰ ਮੌਕਾ ਦਿਓ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਦੇ ਨਿਰਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਹੱਥ ਛੁਡਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਇਕ ਅਜੀਬ ਜਿਹੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਪਾ ਰਹੀ ਸੀ।
ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਘਰ ਵਿਚ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਮਨਜੀਤ ਰਸੋਈ ਵਿਚ ਚਾਹ ਬਣਾ ਰਹੀ ਸੀ ਤਾਂ ਅਮਰਦੀਪ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅੰਦਰ ਆ ਜਾ, ਪਰ ਜਲਦੀ ਜਾਈਂ। ਅਮਰਦੀਪ ਨੇ ਅੰਦਰ ਆ ਕੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਹੌਲੀ ਜਿਹਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਮਨਜੀਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਮਨਜੀਤ ਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਬਹੁਤ ਚੰਗੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹੱਥ ਹਟਾ, ਇਹ ਠੀਕ ਨਹੀਂ। ਅਮਰਦੀਪ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿਚ ਕਿਹਾ ਕਿ ਠੀਕ ਗਲਤ ਤਾਂ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਦੇਖਾਂਗੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਇਕ ਮੌਕਾ ਦਿਓ।
ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਅਮਰਦੀਪ ਨੂੰ ਧੱਕਾ ਦੇਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਅਮਰਦੀਪ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿਚ ਲੈ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਅਮਰਦੀਪ ਦਾ ਸਾਥ ਦੇਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਚੁੰਮਣ ਗਰਮ ਹੁੰਦਾ ਗਿਆ। ਅਮਰਦੀਪ ਨੇ ਮਨਜੀਤ ਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿਚ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ, ਅਤੇ ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿੱਦੀ ਹੈਂ। ਅਮਰਦੀਪ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਜ਼ਿੱਦੀ ਤਾਂ ਹਾਂ, ਪਰ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੀ, ਅਤੇ ਮਨਜੀਤ ਹੱਸ ਪਈ। ਉਸ ਨੇ ਮਨਜੀਤ ਦਾ ਸੂਟ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉੱਪਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਨ ਲੱਗਾ।
ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਅਮਰਦੀਪ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅਸੀਂ ਇਹ ਥਾਂ ਤੇ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਕੋਈ ਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਅਮਰਦੀਪ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਚਲੋ ਮੇਰੇ ਘਰ, ਉੱਥੇ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਮਨਜੀਤ ਪਹਿਲਾਂ ਝਿਜਕੀ, ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਦੁਪੱਟਾ ਠੀਕ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਅਮਰਦੀਪ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਚਲੀ ਗਈ। ਅਮਰਦੀਪ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮਨਜੀਤ ਨੂੰ ਬੈੱਡਰੂਮ ਵਿਚ ਲੈ ਗਿਆ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਦੇਖ, ਇਹ ਆਖਰੀ ਵਾਰ ਸਮਝੀਂ, ਅਤੇ ਅਮਰਦੀਪ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਕਹੋ, ਪਰ ਅੱਜ ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੂਰਾ ਪਿਆਰ ਕਰਾਂਗਾ। ਉਸ ਨੇ ਮਨਜੀਤ ਨੂੰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤੇ।
ਅਮਰਦੀਪ ਨੇ ਮਨਜੀਤ ਦਾ ਸੂਟ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉਤਾਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਉਤਰੀ ਤਾਂ ਅਮਰਦੀਪ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਭੂਆ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੋਹਣੇ ਹੋ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਬੱਸ, ਗੱਲਾਂ ਘੱਟ ਕਰ, ਅਤੇ ਅਮਰਦੀਪ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਦਬਾਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਨਿੱਪਲਾਂ ਤੇ ਜੀਭ ਫੇਰੀ ਅਤੇ ਚੂਸਣ ਲੱਗਾ, ਅਤੇ ਮਨਜੀਤ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਹਲਕੀ ਜਿਹੀ ਆਹ ਨਿਕਲ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਅਮਰਦੀਪ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿਚ ਉਂਗਲਾਂ ਪਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ।
ਅਮਰਦੀਪ ਨੇ ਮਨਜੀਤ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਦੀ ਡੋਰੀ ਖੋਲ੍ਹੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਥੱਲੇ ਸਰਕਾਇਆ, ਅਤੇ ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਥੋੜੀਆਂ ਜਿਹੀਆਂ ਸੁੰਗੜਾ ਲਈਆਂ। ਜਦੋਂ ਮਨਜੀਤ ਪੂਰੀ ਨੰਗੀ ਹੋ ਗਈ ਤਾਂ ਅਮਰਦੀਪ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਸੁਪਨਾ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸੁਪਨਾ ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਵੀ ਪੂਰਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪਰ ਤੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਾ ਦੱਸੀਂ। ਅਮਰਦੀਪ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਮੀਜ਼ ਉਤਾਰੀ ਅਤੇ ਮਨਜੀਤ ਦੇ ਉੱਪਰ ਝੁਕ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਖਤ ਲੁੰਨ ਮਨਜੀਤ ਦੀਆਂ ਪੱਟਾਂ ਨਾਲ ਟਕਰਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਅਮਰਦੀਪ ਨੇ ਮਨਜੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਉਂਗਲਾਂ ਨਾਲ ਸਹਿਲਾਇਆ ਅਤੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਬੱਸ, ਹੁਣ ਹੋਰ ਨਾ ਤੜਫਾ। ਅਮਰਦੀਪ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਜੀਭ ਨਾਲ ਚੱਟਣ ਲੱਗਾ, ਅਤੇ ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਬਿਸਤਰੇ ਦੀ ਚਾਦਰ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਕਈ ਮਿੰਟਾਂ ਤੱਕ ਮਨਜੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਚੱਟਿਆ ਅਤੇ ਚੂਸਿਆ, ਅਤੇ ਮਨਜੀਤ ਦੀਆਂ ਆਹਾਂ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਗੂੰਜਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅਮਰਦੀਪ, ਤੂੰ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਪਾਗਲ ਕਰ ਦੇਵੇਂਗਾ, ਅਤੇ ਅਮਰਦੀਪ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਪਾਗਲ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਜਦੋਂ ਮਨਜੀਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚੋਂ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲਣ ਲੱਗਾ ਤਾਂ ਅਮਰਦੀਪ ਨੇ ਰੁਕ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹੁਣ ਅਸਲੀ ਮਜ਼ਾ ਬਾਕੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਮਨਜੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਅੰਦਰ ਧੱਕਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਇਕ ਲੰਮੀ ਆਹ ਭਰੀ। ਅਮਰਦੀਪ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਆਪਣਾ ਪੂਰਾ ਲੁੰਨ ਮਨਜੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਧੀਰੇ ਧੀਰੇ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਾ, ਅਤੇ ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਨਾਲ ਜਕੜ ਲਿਆ। ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਮਨਜੀਤ ਦੀਆਂ ਆਹਾਂ ਤੇਜ਼ ਹੁੰਦੀਆਂ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹਾਂ, ਏਦਾਂ ਹੀ, ਰੁਕੀਂ ਨਾ।
ਅਮਰਦੀਪ ਨੇ ਮਨਜੀਤ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਚੁੰਮਦੇ ਹੋਏ ਧੱਕਿਆਂ ਦੀ ਰਫਤਾਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਨਹੁੰ ਗੱਡ ਦਿੱਤੇ, ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਭਿੱਜ ਗਏ ਸਨ, ਪਰ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਵੇਲੇ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਕੋਈ ਫਿਕਰ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਅਮਰਦੀਪ ਨੇ ਮਨਜੀਤ ਨੂੰ ਪਲਟਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘੋੜੀ ਵਾਂਗ ਝੁਕਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਸ਼ਰਮਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਕੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ। ਅਮਰਦੀਪ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਬੱਸ ਦੇਖ, ਕਿੰਨਾ ਮਜ਼ਾ ਆਵੇਗਾ। ਉਸ ਨੇ ਪਿੱਛੋਂ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਮਨਜੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਾ।
ਮਨਜੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਅਮਰਦੀਪ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਤਕੀਏ ਵਿਚ ਮੂੰਹ ਲੁਕਾ ਲਿਆ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਹੁਣ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਨਿਕਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਅਮਰਦੀਪ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਥੋੜਾ ਉੱਪਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਦੇਖੋ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਕੇ ਅਮਰਦੀਪ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਅਮਰਦੀਪ ਨੇ ਉਸ ਪਲ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਧੱਕਿਆਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਮਨਜੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚੋਂ ਪਾਣੀ ਵਗਣ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਕੰਬਣ ਲੱਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਚੀਕ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅਮਰਦੀਪ, ਮੈਂ ਝੜ ਰਹੀ ਹਾਂ।
ਅਮਰਦੀਪ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਰਫਤਾਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਕੁਝ ਹੀ ਪਲਾਂ ਵਿਚ ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਵੀ ਮਨਜੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਨਿਕਲ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਅਮਰਦੀਪ ਨੇ ਮਨਜੀਤ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿਚ ਲੈ ਲਿਆ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਹਾਂਫਦੇ ਹੋਏ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਲੱਗੇ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਡਰ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਗਲਤ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਰ ਤੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਅਮਰਦੀਪ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿਚ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਖਾਸ ਔਰਤ ਹੋ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਡਾ ਖਿਆਲ ਰੱਖਾਂਗਾ।
ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਮਨਜੀਤ ਫਿਰ ਅਮਰਦੀਪ ਦੇ ਘਰ ਗਈ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਾਰ ਉਸ ਵਿਚ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲੀ ਝਿਜਕ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਖੁਦ ਅਮਰਦੀਪ ਨੂੰ ਬਾਹਾਂ ਵਿਚ ਲੈ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਅਮਰਦੀਪ ਨੇ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅੱਜ ਤਾਂ ਭੂਆ ਜੀ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕੱਲ੍ਹ ਤੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅੱਜ ਮੇਰੀ ਵਾਰੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਹੱਸ ਪਏ। ਉਸ ਨੇ ਅਮਰਦੀਪ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਉਤਾਰੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤੇ, ਅਤੇ ਅਮਰਦੀਪ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ।
ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਅਮਰਦੀਪ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਫੜ ਕੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਸਹਿਲਾਇਆ, ਅਤੇ ਅਮਰਦੀਪ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਜਾਦੂ ਹੈ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਚੂਸਣ ਲੱਗੀ, ਅਤੇ ਅਮਰਦੀਪ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿਚ ਹੱਥ ਪਾ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹੌਲੀ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਹੁਣੇ ਝੜ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਝੜਨਾ ਹੀ ਤਾਂ ਹੈ, ਪਰ ਅਜੇ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ ਅਮਰਦੀਪ ਨੇ ਮਨਜੀਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਪਰ ਬਿਠਾਇਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਚਲਾਓ, ਅਤੇ ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਸ਼ਰਮਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਦੇ ਲੁੰਨ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉੱਪਰ ਥੱਲੇ ਹੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਮਨਜੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਅਮਰਦੀਪ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਨਿਗਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਹਰ ਵਾਰ ਉੱਪਰ ਉੱਠਣ ਤੇ ਮਨਜੀਤ ਦੀ ਆਹ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਅਮਰਦੀਪ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਚੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ, ਅਤੇ ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਰਫਤਾਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ। ਮਨਜੀਤ ਹੁਣ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਅਮਰਦੀਪ ਦੇ ਉੱਪਰ ਬੈਠ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਖਿਲਰ ਗਏ ਸਨ। ਅਮਰਦੀਪ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਹਟਾ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿੰਨੀ ਸੋਹਣੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਹੋ, ਅਤੇ ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਚੁੱਪ ਰਹਿ ਅਤੇ ਬੱਸ ਮੈਨੂੰ ਦੇਖਦਾ ਰਹਿ।
ਕੁਝ ਹੀ ਦੇਰ ਵਿਚ ਮਨਜੀਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਫਿਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਅਮਰਦੀਪ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਂ ਫਿਰ ਝੜ ਰਹੀ ਹਾਂ। ਅਮਰਦੀਪ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਥੱਲਿਓਂ ਧੱਕੇ ਮਾਰ ਕੇ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਇਕ ਲੰਮਾ ਸਾਹ ਲਿਆ। ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੋਵੇਂ ਥੱਕ ਕੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲਿਪਟ ਗਏ, ਅਤੇ ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਦਿਨ ਮੈਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲਾਂਗੀ। ਅਮਰਦੀਪ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਇਹ ਤਾਂ ਸਿਰਫ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ।
ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਅਮਰਦੀਪ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿਚ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੂੰ ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਬਣਾ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੀ ਰਹਾਂਗੀ। ਅਮਰਦੀਪ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਨੇੜੇ ਖਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅਤੇ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰਾ ਰਹਾਂਗਾ, ਚਾਹੇ ਕੁਝ ਵੀ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਧੜਕਣ ਸੁਣਦੇ ਹੋਏ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ, ਅਤੇ ਅਮਰਦੀਪ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿਚ ਉਂਗਲਾਂ ਫੇਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸੌਂ ਜਾ, ਮੇਰੀ ਸੋਹਣੀ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਇਕ ਹਲਕੀ ਜਿਹੀ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਰਹਿ ਗਈ, ਅਤੇ ਅਮਰਦੀਪ ਨੇ ਉਸ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹੀ ਪਲ ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣਾ ਪਲ ਹੈ।
ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਸਵੇਰੇ ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਅਮਰਦੀਪ ਨੂੰ ਇਕ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜਿਆ ਜਿਸ ਦੀ ਉਸ ਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਉਮੀਦ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਸੁਨੇਹੇ ਵਿਚ ਲਿਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਅੱਜ ਰਾਤ ਛੱਤ ਤੇ ਮਿਲ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੁਝ ਖਾਸ ਲੈ ਕੇ ਆਵਾਂਗੀ। ਅਮਰਦੀਪ ਨੇ ਸੁਨੇਹਾ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਫੋਨ ਨੂੰ ਦੋ ਵਾਰ ਦੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਜਵਾਬ ਵਿਚ ਲਿਖਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਜ਼ਰੂਰ ਆਵਾਂਗਾ, ਤੁਸੀਂ ਬੱਸ ਆ ਜਾਓ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਇਹ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣਾ ਦਿਲ ਥੋੜਾ ਹਲਕਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਣ ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਲੁਕਾ ਨਹੀਂ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਇਸੇ ਸੋਚ ਵਿਚ ਗੁਜ਼ਾਰਿਆ ਕਿ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਹ ਅਮਰਦੀਪ ਨੂੰ ਕੀ ਕਹੇਗੀ।
ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਸੌਂ ਗਏ ਤਾਂ ਮਨਜੀਤ ਚੁੱਪਚਾਪ ਛੱਤ ਤੇ ਗਈ, ਅਤੇ ਅਮਰਦੀਪ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਉੱਥੇ ਖੜਾ ਉਸ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਮਨਜੀਤ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਆ ਗਈ, ਅਤੇ ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਂ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਆਉਣਾ ਹੀ ਸੀ। ਅਮਰਦੀਪ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਤ ਦੇ ਇਕ ਕੋਨੇ ਵਿਚ ਲੈ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਹਨੇਰਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਮਨਜੀਤ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਦਾ ਪੂਰਾ ਸਾਥ ਦਿੱਤਾ। ਚੰਦ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿਚ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਮਰਦੀਪ ਨੇ ਮਨਜੀਤ ਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨੇੜੇ ਖਿੱਚ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਕਿੰਨਾ ਖਾਸ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈਂ। ਅਮਰਦੀਪ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸੂਟ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਸਹਿਲਾਇਆ, ਅਤੇ ਮਨਜੀਤ ਦੀ ਸਾਹ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਮਨਜੀਤ ਨੂੰ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਉਂਗਲਾਂ ਨਾਲ ਸਹਿਲਾਇਆ, ਅਤੇ ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹੌਲੀ ਕਰ, ਕੋਈ ਸੁਣ ਲਵੇਗਾ। ਅਮਰਦੀਪ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿਚ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੁਣੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਮਨਜੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਪਾ ਦਿੱਤਾ।
ਛੱਤ ਤੇ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਅਮਰਦੀਪ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹਾਂ, ਏਦਾਂ ਹੀ, ਅਤੇ ਅਮਰਦੀਪ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਰਫਤਾਰ ਥੋੜੀ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ। ਜਦੋਂ ਮਨਜੀਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗਾ ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਅਮਰਦੀਪ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿਚ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਅਮਰਦੀਪ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਮੁਸਕਰਾਇਆ, ਅਤੇ ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਸੁਨੇਹਾ ਤਾਂ ਸਿਰਫ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸੀ, ਅੱਗੇ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਹੈ।
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “ਪੰਜਾਬੀ ਭੂਆ ਕਹਾਣੀ: ਮਨਜੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਅਮਰਦੀਪ ਦਾ ਲੁੰਨ” also read
8 curated storiesਪੰਜਾਬੀ ਮਾਸੀ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ: ਕੁਲਵੰਤ ਮਾਸੀ ਦੀ ਹਫ਼ਤੇ ਭਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾਨੀ
ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਸੀ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ: 24 ਸਾਲਾ ਹਰਮਨ ਦੀ 38 ਸਾਲਾ ਮਾਸੀ ਕੁਲਵੰਤ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਲਈ ਘਰ ਰਹਿਣ ਆਈ, ਤਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਹੋਇਆ ਜਿਸਦੀ ਕਿਸੇ ਨੇ ਕਲਪਨਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਪੰਜਾਬੀ ਚਾਚਾ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ: ਚਾਚੇ ਦੀ ਨਜ਼ਰ (ਭਾਗ 1)
ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਗਏ ਪਤੀ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਸਿਮਰਨ ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵਿਧੁਰ ਚਾਚਾ ਬਲਦੇਵ ਨਾਲ ਇਕੱਲੀ ਹੈ। ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਇੱਕ ਸੁਣੀ ਗੱਲ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਨੀਂਦ ਉਡਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਚਾਚਾ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ, ਭਾਗ 1।
ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਮੀ ਚੁਦਾਈ ਕਹਾਣੀ: ਭਾਣਜੇ ਦਵਿੰਦਰ ਨੇ ਮਾਮੀ ਕੁਲਵਿੰਦਰ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੱਟ ਕੇ ਰਾਤ ਭਰ ਚੋਦੀ
ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਮੀ ਚੁਦਾਈ ਕਹਾਣੀ: ਮੋਗਾ ਵਿੱਚ ਮਾਮੀ ਕੁਲਵਿੰਦਰ ਦੀ ਫੋਨ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਭਾਣਜੇ ਦਵਿੰਦਰ ਨੇ ਸੁਣ ਲਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਇੱਕ ਸੁਣੀ ਹੋਈ ਗੱਲ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀ।
ਪੰਜਾਬੀ ਫੌਜੀ ਦੀ ਵੋਟੀ ਕਹਾਣੀ: ਫੌਜੀ ਦੀ ਵੋਟੀ ਨੇ ਦੋਸਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ
ਫੌਜੀ ਦੀ ਵੋਟੀ ਜਸਮੀਤ ਅਤੇ ਪਤੀ ਦਾ ਦੋਸਤ ਅੰਮ੍ਰਿਤ। ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਘਰ 'ਚ ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ ਨਾਤੇ ਦੀ ਹੱਦ ਪਾਰ ਕਰ ਗਈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਜੇਠਾਣੀ ਕਹਾਣੀ: ਜੇਠਾਣੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਦੇਵਰ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਦੁਪਹਿਰ ਦੀ ਗਰਮ ਚੁਦਾਈ
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਸਾਂਝੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੁਪਹਿਰ ਜੇਠਾਣੀ ਅਤੇ ਦੇਵਰ ਇਕੱਲੇ ਰਹਿ ਗਏ, ਅਤੇ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਗੱਲਬਾਤ ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਕੇ ਰੁਕੀ, ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਜੇਠਾਣੀ ਕਹਾਣੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਖ਼ਰੀ ਲਾਈਨ ਤੱਕ ਬੰਨ੍ਹੀ ਰੱਖੇਗੀ।
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਭਾਬੀ ਭਾਗ 1: ਦਿਓਰ ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਭਾਬੀ ਹਰਲੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੀ ਅੱਗ ਪਹਿਲੀ ਰਾਤ ਬੁਝਾਈ
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਭਾਬੀ ਹਰਲੀਨ ਦੇ ਘਰ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਕੈਨੇਡਾ ਤੋਂ ਪਰਤਿਆ ਦਿਓਰ ਰਾਜਵੀਰ ਇੱਕ ਰਾਜ਼ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਰਾਜ਼ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹਰਲੀਨ ਦੀ ਆਪਣੀ ਤਸਵੀਰ ਲੁਕੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਮੀਂਹ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜੀ ਭਾਬੀ ਦੀ ਗਿੱਲੀ ਸਲਵਾਰ ਨੇ ਦੇਵਰ ਦਾ ਲੁੰਨ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ
ਮੀਂਹ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜੀ ਭਾਬੀ ਘਰ ਪਹੁੰਚੀ ਤਾਂ ਗਿੱਲੇ ਕੱਪੜੇ, ਖਾਲੀ ਘਰ ਅਤੇ ਦੇਵਰ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨੇ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸ਼ਾਮ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਜਿਸਦਾ ਕੋਈ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਲਗਾ ਸਕਦਾ।
ਪੰਜਾਬੀ ਘਰਵਾਲੀ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ: ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮਹਿਮਾਨ ਦਾ ਲੰਨ ਚੂਸਿਆ
ਪੰਜਾਬੀ ਘਰਵਾਲੀ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੀ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਦੇ ਦੋਸਤ ਗੁਰਦੀਪ ਦੀ ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ। ਇੱਕ ਮਜ਼ਾਕ, ਇੱਕ ਛੂਹ, ਤੇ ਇੱਕ ਰਾਜ਼ ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਬਦਲ ਦੇਵੇ।