ਪੰਜਾਬੀ ਨਵੇਲੀ ਦੁਲਹਨ ਦੀ ਚੁਦਾਈ: ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਸਹੁਰੇ ਘਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਦਸਤਕ ਹੋਈ ਤਾਂ ਉਹ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆਈ, ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਦਿਆਂ ਹੀ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਤੇ ਟਿਕ ਗਈਆਂ, ਜੋ ਸੂਟਕੇਸ ਲੈ ਕੇ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਲਈ ਇੱਥੇ ਰਹੇਗਾ। ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਨਵੇਲੀ ਦੁਲਹਨ ਦੀ ਚੁਦਾਈ ਉਸੇ ਆਗਮਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਵਿਆਹ ਤਿੰਨ ਹਫ਼ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਕੰਮ ਤੇ ਬਾਹਰ ਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਸਿਰਫ਼ ਉਹ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਰਹਿ ਗਏ ਸਨ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਬੁਲਾਇਆ, ਉਸ ਲਈ ਚਾਹ ਬਣਾਈ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਕੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਦੀ ਧੁੱਪ ਉਹਨਾਂ ਤੇ ਪੈ ਰਹੀ ਸੀ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਸੱਤਾਈ ਸਾਲ ਦਾ ਸੀ, ਉੱਚਾ ਕੱਦ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਹਾਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਚਮਕ ਸੀ ਜੋ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ ਸੀ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਚੌਵੀ ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ, ਨਵੀਂ ਦੁਲਹਨ, ਲਾਲ ਸੂਟ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਚੂੜੀਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਹਰ ਹਰਕਤ ਨਾਲ ਆ ਰਹੀ ਸੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਲਾਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਨਜ਼ਰਾਂ ਨਹੀਂ ਝੁਕਾਈਆਂ। ਦੋਵੇਂ ਹੱਸਦੇ ਰਹੇ, ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਮ ਹੋਣ ਤੱਕ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਲੱਗਣ ਲੱਗਾ ਕਿ ਇਹ ਮਹਿਮਾਨ ਸਿਰਫ਼ ਮਹਿਮਾਨ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ।
ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਖਾਣਾ ਬਣਾਇਆ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਥਾਲੀ ਵਿੱਚੋਂ ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਲੱਗੇ, ਜੋ ਪੰਜਾਬੀ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਮ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ, ਪਹਿਲਾਂ ਹੌਲੀ, ਫਿਰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਹ ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਛੁਡਾਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਗਲਤ ਹੈ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਡਰ ਸੀ ਜੋ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਖਤਮ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਨਜ਼ਰ ਮਾਰੀ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਅੱਗੇ ਵਧੀ, ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਚੁੰਮਣ ਹੌਲੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਡੂੰਘਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸੂਟ ਉਤਾਰਿਆ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਲੰਮਾ ਸਾਹ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਦਬਾਇਆ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਦੀਆਂ ਨੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਚੂਸਿਆ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਏ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹੌਲੀ ਨਾ ਕਰੋ, ਮੈਨੂੰ ਪੂਰਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਖੋਲ੍ਹੀ, ਉਸ ਦੀ ਪੈਂਟੀ ਥੱਲੇ ਖਿੱਚੀ, ਤਾਂ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਈਆਂ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਜੀਭ ਰੱਖੀ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਚੱਟਿਆ, ਫਿਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੂਸਿਆ, ਅਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਪਲੰਘ ਦਾ ਕਿਨਾਰਾ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲਣ ਲੱਗਾ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਹ ਸਭ ਚੱਟ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਪਲੰਘ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਉਤਾਰੀ, ਉਸ ਦੀ ਪੈਂਟ ਖਿੱਚੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲਿਆ, ਜੋ ਸਖ਼ਤ ਅਤੇ ਗਰਮ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿਲਾਇਆ, ਉੱਤੇ ਥੱਲੇ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਨੋਕ ਤੇ ਜੀਭ ਫੇਰੀ ਅਤੇ ਡੂੰਘਾਈ ਤੱਕ ਚੂਸਿਆ, ਤਾਂ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਰੁਕੀ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੂਸਿਆ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਹੋਰ ਸਖ਼ਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਬਸ ਕਰੋ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਹੀ ਝੜ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਚੁੱਕਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਲੰਘ ਤੇ ਲਿਟਾਇਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ, ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਹੌਲੀ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਧੱਕਿਆ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਆਵਾਜ਼ ਕੱਢੀ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਨਹੁੰ ਮਾਰੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਕਰਨ ਲੱਗਾ, ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਹੋਰ ਗਿੱਲੀ ਹੁੰਦੀ ਗਈ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਕਰੋ, ਮੈਨੂੰ ਪੂਰਾ ਭਰੋ, ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਆਪਣੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਰੱਖ ਲਈਆਂ। ਇਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾਈ ਤੱਕ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਮੰਮੇ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਸ ਦੀ ਸਾਹ ਟੁੱਟ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਨਾਂ ਬਾਰ ਬਾਰ ਨਿਕਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਦਬਾਇਆ, ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਿਆ, ਅਤੇ ਧੱਕਿਆਂ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਝੜੀ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਲੁੰਨ ਤੇ ਫੈਲ ਗਿਆ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਰੁਕਿਆ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਨੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਪੁੱਠਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਗੋਡਿਆਂ ਤੇ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਪਲੰਘ ਤੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜ ਕੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੱਕੇ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਕੰਬ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਗਿੱਲੀ ਅਤੇ ਗਰਮ ਸੀ, ਅਤੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਆਵਾਜ਼ ਨਿਕਲ ਰਹੀ ਸੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤੇ, ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਖਿੱਚੇ, ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਮੇਰੀ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹਾਂ, ਸਿਰਫ਼ ਤੇਰੀ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ।
ਫਿਰ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਬਿਠਾਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉੱਤੇ ਥੱਲੇ ਹੋਣ ਲੱਗੀ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਖ਼ੁਦ ਰਫ਼ਤਾਰ ਤੈਅ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਕਦੇ ਹੌਲੀ, ਕਦੇ ਤੇਜ਼, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੰਮੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਮੂੰਹ ਸਾਹਮਣੇ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੰਮੇ ਚੂਸੇ, ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜੀ, ਅਤੇ ਥੱਲੇ ਤੋਂ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਦੂਜਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਭਿੱਜ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਰਾਤ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੈ।
ਕੁਝ ਦੇਰ ਆਰਾਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਫਿਰ ਉੱਠੀ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗੀ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ, ਡੂੰਘਾਈ ਤੱਕ ਚੂਸਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਅੰਡਕੋਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਦਬਾਇਆ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਸਨ, ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਹੌਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਲੈ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਰੁਕੀ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਨੇ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਾਈ, ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਆਖ਼ਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਹੀ ਝੜ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਨਿਗਲ ਲਿਆ, ਬੁੱਲ੍ਹ ਸਾਫ਼ ਕੀਤੇ, ਅਤੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹੁਣੇ ਤੇਰੀ ਵਾਰੀ ਖ਼ਤਮ ਨਹੀਂ ਹੋਈ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਫਿਰ ਪਲੰਘ ਤੇ ਲਿਟਾਇਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ, ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਮੁੜ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਵਾਰ ਉਸ ਨੇ ਹੌਲੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਡੂੰਘੇ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ, ਅਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖਦਾ ਰਿਹਾ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਸੀ, ਪਰ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਗੱਲ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਛੱਡੀਂ, ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਧੱਕਿਆਂ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ, ਤਾਂ ਪਲੰਘ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗਾ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਕਮਰ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾਈ ਤੱਕ ਖਿੱਚ ਲਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਉਸ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਫੜ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਤੇ ਫੈਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਸਾਹਾਂ ਅਤੇ ਧੱਕਿਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਦੀਆਂ ਨੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤੇ, ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਦੁਲਹਨ ਨਹੀਂ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਫਿਰ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਚੋਦ, ਅੱਧਾ ਨਾ ਛੱਡ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਰਫ਼ਤਾਰ ਹੋਰ ਵਧਾਈ, ਉਸ ਦੇ ਧੱਕੇ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਅਤੇ ਡੂੰਘੇ ਹੁੰਦੇ ਗਏ, ਅਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਤੀਜੀ ਵਾਰ ਝੜੀ। ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਨਹੁੰ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਵਿੱਚ ਧਸ ਗਏ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਵੱਡੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਿਕਲੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਵੀ ਰੁਕਿਆ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਨੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਝੜ ਗਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਫੈਲ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਭਿੱਜ ਕੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਕੁਝ ਪਲ ਕੋਈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬੋਲਿਆ, ਸਿਰਫ਼ ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਕੋਲ ਲੇਟ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਵਾਪਸ ਆਵੇਗਾ ਤਾਂ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਆਵੇ ਤਾਂ ਆਵੇ, ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਲੁਕਾਂਗੇ ਨਹੀਂ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਸਭ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨਗੇ, ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕਰਨ ਦਿਓ, ਅਸੀਂ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗੇ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫਿਰ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ, ਹੌਲੀ ਨਾਲ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਮਨ ਦਾ ਡਰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਘੱਟ ਹੁੰਦਾ ਗਿਆ।
ਰਾਤ ਨੂੰ ਦੇਰ ਨਾਲ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਉੱਠੀ, ਪਾਣੀ ਪੀਤਾ, ਅਤੇ ਖਿੜਕੀ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਵੇਖਿਆ, ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰੌਸ਼ਨੀਆਂ ਜਗ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆਇਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਿੱਛੋਂ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਆਪਣੇ ਢਿੱਡ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹੁਣ ਇਹ ਘਰ ਸਾਡਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸਵੇਰੇ ਅਸੀਂ ਇਕੱਠੇ ਚਾਹ ਪੀਵਾਂਗੇ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਖਿੜਕੀ ਤੋਂ ਮੁੜੀ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਫਿਰ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ, ਪਰ ਹੌਲੀ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਲੰਘ ਤੇ ਲੈ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਉਂਗਲਾਂ ਨਾਲ ਹੌਲੀ ਨਾਲ ਰਗੜਿਆ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਗਈ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਾਰ ਧੱਕੇ ਹੌਲੀ ਸਨ, ਡੂੰਘੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦਾ ਨਾਂ ਲੈ ਰਹੇ ਸਨ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਉੱਤੇ ਆਈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿੱਲਦੀ ਰਹੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਸਨ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤੇ ਥੱਲੇ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤੇ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਪਾਣੀ ਫਿਰ ਨਿਕਲਿਆ, ਪਰ ਇਸ ਵਾਰ ਉਸ ਨੇ ਆਵਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਦਬਾਈ, ਉਹ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਚੀਕੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਲਿਟਾਇਆ, ਫਿਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਝੜ ਗਏ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸੌਂ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਸੀ।
ਸਵੇਰੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਫੋਨ ਵੱਜਿਆ, ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸੁਨੇਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਆਵੇਗਾ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਘਬਰਾਈ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਸੁਨੇਹਾ ਦਿਖਾਇਆ, ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਇੱਥੇ ਹੀ ਹੋਵਾਂਗੇ, ਲੁਕਾਂਗੇ ਨਹੀਂ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਤਿਆਰ ਹੋਈ, ਉਸ ਨੇ ਨੀਲਾ ਸੂਟ ਪਾਇਆ, ਵਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ, ਅਤੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਅਪਰਾਧ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹਤਾ ਸੀ।
ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਆਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਪਲ ਚੁੱਪ ਰਿਹਾ, ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਰਹੇ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬੋਲੀ, ਸਿਰਫ਼ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ, ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕੀਤਾ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ, ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹੁਣ ਇਹ ਅਧਿਆਇ ਖ਼ਤਮ ਹੋਇਆ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹਾਂ, ਖ਼ਤਮ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਨਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਦੋਵੇਂ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ, ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਹਵਾ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰਿਆਂ ਤੇ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕੱਲ੍ਹ ਜੋ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੀਵੀ ਹਾਂ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ, ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਹੱਸੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਹਾਸੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਲੁਕਾਅ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਿਰਫ਼ ਸੱਚ ਸੀ।
ਰਾਤ ਨੂੰ ਫਿਰ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਗਏ, ਪਰ ਇਸ ਵਾਰ ਜਲਦੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਿਰਫ਼ ਪਿਆਰ ਸੀ ਅਤੇ ਵਾਸਨਾ ਸੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਹੌਲੀ ਨਾਲ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਚੱਟਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫਿਰ ਗਿੱਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਚੂਸਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਲੈਅ ਵਿੱਚ ਹਿੱਲਦੇ ਰਹੇ। ਆਖ਼ਰ ਵਿੱਚ ਦੋਵੇਂ ਝੜੇ, ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸੌਂ ਗਏ, ਅਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਹੌਲੀ ਨਾਲ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਹੈਂ, ਸਿਰਫ਼ ਮੇਰਾ।
ਸਵੇਰੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਸੁੱਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਖਿੜਕੀ ਵਿੱਚੋਂ ਸਵੇਰ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਅੰਦਰ ਆ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ, ਉੱਠੀ, ਅਤੇ ਚਾਹ ਬਣਾਈ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਉੱਠਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਹੱਸੀ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅੱਜ ਦਾ ਦਿਨ ਸਾਡਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਵਿਹੜੇ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ, ਹੁਣ ਕੋਈ ਦਰਵਾਜ਼ਾ, ਕੋਈ ਡਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਸੀ।
ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਛੱਤ ਤੇ ਬੁਲਾਇਆ, ਜਿੱਥੇ ਕੱਪੜੇ ਸੁੱਕ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਹਵਾ ਹੌਲੀ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੱਪੜਿਆਂ ਪਿੱਛੇ ਖਿੱਚਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਸੂਟ ਹਟਾਇਆ, ਉਸ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ, ਅਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਫੜ ਲਈ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਹਿਲਾਇਆ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਉਂਗਲਾਂ ਨਾਲ ਰਗੜਿਆ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਹੌਲੀ ਨਾਲ ਸਿਸਕੇ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲੱਗ ਗਈ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਲੱਤ ਉੱਚੀ ਕੀਤੀ, ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ, ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਅਤੇ ਡੂੰਘੇ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਮੰਮੇ ਹਿੱਲੇ, ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲਿਆ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਾਈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਝੜ ਗਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਥੱਲੇ ਆਏ, ਅਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕੱਲ੍ਹ ਫਿਰ ਛੱਤ ਤੇ।
ਉਸ ਰਾਤ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗਈ, ਉੱਥੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਲਈ ਚਾਹ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਪਲੰਘ ਤੇ ਬੈਠ ਗਏ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਆਪਣੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀਆਂ, ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਚੱਟਿਆ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲਿਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਗਈ, ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਅੰਦਰ ਲਿਆ, ਹੌਲੀ ਨਾਲ ਹਿੱਲੀ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਝੜ ਗਏ, ਫਿਰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸੌਂ ਗਏ।
ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਲਈ ਪਰੌਂਠੇ ਬਣਾਏ, ਅਤੇ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦੇ ਹੋਏ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮੇਜ਼ ਥੱਲੇ ਉਸ ਦੀ ਲੱਤ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ, ਤਾਂ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਹੱਸ ਪਈ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਫਿਰ ਪਲੰਘ ਤੇ ਗਏ, ਜਿੱਥੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਚੂਸਿਆ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਚੂਸਿਆ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੁਸ਼ ਕਰਕੇ ਹੀ ਉੱਠੇ।
ਅਗਲੀ ਦੁਪਹਿਰ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾਇਆ, ਉੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਚੱਟ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗਿੱਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਅੰਦਰ ਲਿਆ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿੱਲੀ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਰਸੋਈ ਦੀ ਮੇਜ਼ ਤੇ ਹੀ ਝੜ ਗਏ, ਫਿਰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ ਬੈਠੇ ਰਹੇ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਹਵਾ ਠੰਢੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਗਈ।
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “ਪੰਜਾਬੀ ਨਵੇਲੀ ਦੁਲਹਨ ਦੀ ਚੁਦਾਈ: ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ” also read
8 curated storiesਸੁਹਾਗਰਾਤ ਦੀ ਰਾਤ ਪੰਜਾਬੀ: ਪਹਿਲੀ ਰਾਤ ਲਾੜੇ ਨੇ ਲਾੜੀ ਦੀ ਸੀਲ ਤੋੜੀ
ਸੁਹਾਗਰਾਤ ਦੀ ਰਾਤ ਪੰਜਾਬੀ: ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਵਿੱਚ ਨਵੀਂ ਵਿਆਹੀ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਰਾਤ, ਇੱਕ ਸੁਪਨਾ ਜੋ ਸੱਚ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪਤੀ ਜਿਸ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉਸ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀ।
ਪੰਜਾਬੀ ਸੁਹਾਗਰਾਤ ਵਾਲੀ ਰਾਤ: ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਲੰਨ ਚੂਸ ਕੇ ਪਾਣੀ ਕੱਢਿਆ
ਪੰਜਾਬੀ ਸੁਹਾਗਰਾਤ ਵਾਲੀ ਰਾਤ. ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹੀ ਗਈ ਜਸਲੀਨ ਨੂੰ ਸੁਹਾਗਰਾਤ ਦੀ ਰਾਤ ਸਿਰਹਾਣੇ ਹੇਠਾਂ ਇੱਕ ਚਿੱਠੀ ਮਿਲੀ ਅਤੇ ਉਸ ਚਿੱਠੀ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀ, ਇਸ ਦੀ ਧਮਾਕੇਦਾਰ ਕਹਾਣੀ।
ਪੰਜਾਬੀ ਸੁਹਾਗਰਾਤ ਕਹਾਣੀ: ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਲੰਨ, ਪਹਿਲੀ ਰਾਤ ਦੀ ਚੁਦਾਈ
ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਇੱਕ ਰਾਤ ਪਹਿਲਾਂ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਇੱਕ ਸੁਪਨਾ ਵੇਖਿਆ। ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਸੀ। ਅਗਲੀ ਰਾਤ ਸੁਪਨਾ ਸੱਚ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪੰਜਾਬੀ ਪਿੰਡ ਦੀ ਕੁੜੀ: ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੰਨ
ਪੰਜਾਬੀ ਪਿੰਡ ਦੀ ਕੁੜੀ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ, ਜੋ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਸੁਹਾਗਰਾਤ ਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਗੁਰਵੀਰ ਦਾ ਲੁੰਨ ਨਵਦੀਪ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ
ਮਹਿੰਦੀ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਰਾਤ। ਜਲੰਧਰ ਦੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਨਵਦੀਪ ਅਤੇ ਗੁਰਵੀਰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ। ਪੰਜਾਬੀ ਸੁਹਾਗਰਾਤ ਦੀ ਕਹਾਣੀ।
ਪੰਜਾਬੀ ਨੂੰਹ ਸੈਕਸ: ਸੁਹਾਗ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹਰਮਨ ਨੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾ ਕੇ ਚੁਦਾਈ ਕੀਤੀ
ਪੰਜਾਬੀ ਨੂੰਹ ਸੈਕਸ ਦੀ ਇਹ ਦਿਲਚਸਪ ਕਹਾਣੀ ਬਠਿੰਡੇ ਦੇ ਸਾਂਝੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਨਵੀਂ ਨੂੰਹ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਰਾਤ ਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਰਮ, ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੀ ਗਰਮੀ ਇੱਕ ਸੋਹਣੀ ਕਹਾਣੀ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਗਰਲਫ੍ਰੈਂਡ ਪਹਿਲੀ ਕਹਾਣੀ: ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਗੁਰਲੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਮਨਵੀਰ ਦਾ ਲੁੰਨ
ਪੰਜਾਬੀ ਗਰਲਫ੍ਰੈਂਡ ਪਹਿਲੀ ਕਹਾਣੀ ਜਲੰਧਰ ਦੇ ਇੱਕ ਪੀਜੀ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਗੁਰਲੀਨ ਅਤੇ ਮਨਵੀਰ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਨੇੜਤਾ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਯਾਦਗਾਰ ਦੁਪਹਿਰ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਫਰਸਟ ਨਾਈਟ ਦੀ ਚੁਦਾਈ: ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਅਰਜਨ ਦਾ ਲੁੰਨ ਪਹਿਲੀ ਰਾਤ ਹੀ ਪੂਰਾ ਅੰਦਰ ਗਿਆ
ਪੰਜਾਬੀ ਫਰਸਟ ਨਾਈਟ ਦੀ ਚੁਦਾਈ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਨਵੇਂ ਵਿਆਹੇ ਜੋੜੇ ਜਸਮੀਤ ਅਤੇ ਅਰਜਨ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਰਾਤ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਕਮਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਵੇਂ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।