ਪੰਜਾਬੀ ਟ੍ਰੇਨ ਸਫ਼ਰ ਕਹਾਣੀ: ਰਾਤ ਦੀ ਟ੍ਰੇਨ ਵਿੱਚ ਅਰਜਨ ਨੇ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ
ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਬੈਗ ਉੱਪਰਲੀ ਬਰਥ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਖਿੜਕੀ ਕੋਲ ਬੈਠ ਗਈ। ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਟ੍ਰੇਨ ਸਫ਼ਰ ਕਹਾਣੀ ਉਸੇ ਰਾਤ ਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਤੋਂ ਦਿੱਲੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਬਾਹਰ ਸਟੇਸ਼ਨ ਦੀ ਰੌਣਕ ਸੀ ਅਤੇ ਟ੍ਰੇਨ ਦੇ ਚੱਲਣ ਵਿੱਚ ਅਜੇ ਦਸ ਮਿੰਟ ਬਾਕੀ ਸਨ। ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਨੌਕਰੀ ਦੇ ਇੰਟਰਵਿਊ ਦਾ ਕਾਗਜ਼ ਸੀ ਅਤੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਜਿਹੀ ਘਬਰਾਹਟ ਸੀ।
ਤਦ ਹੀ ਕੂਪੇ ਦਾ ਪਰਦਾ ਹਟਿਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੰਬਾ ਚੌੜਾ ਮੁੰਡਾ ਅੰਦਰ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸਤਿ ਸ਼੍ਰੀ ਅਕਾਲ, ਮੈਂ ਅਰਜਨ ਹਾਂ, ਤੁਹਾਡਾ ਸਹਿ ਯਾਤਰੀ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਕਿਤਾਬ ਖੋਲ੍ਹ ਲਈ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਬੈਗ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਸਾਹਮਣੀ ਬਰਥ ਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਜਸਲੀਨ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਜਸਲੀਨ ਨੂੰ ਇਹ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਟ੍ਰੇਨ ਚੱਲ ਪਈ ਅਤੇ ਟੀਟੀ ਟਿਕਟ ਚੈੱਕ ਕਰਨ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਟਿਕਟਾਂ ਦੇਖੀਆਂ ਅਤੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਕੂਪੇ ਦਾ ਪਰਦਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿਆਂ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹਾਂ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਠੰਡ ਲੱਗੇਗੀ। ਟੀਟੀ ਦੇ ਜਾਂਦਿਆਂ ਹੀ ਅਰਜਨ ਨੇ ਪਰਦਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕੂਪੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਜਿਹੀ ਖਾਮੋਸ਼ੀ ਛਾ ਗਈ। ਜਸਲੀਨ ਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਹੁਣ ਉਹ ਇਸ ਮੁੰਡੇ ਨਾਲ ਬੰਦ ਕੂਪੇ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਰਾਤ ਇਕੱਲੀ ਰਹੇਗੀ।
ਅਰਜਨ ਨੇ ਗੱਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਦਿੱਲੀ ਕਿਉਂ ਜਾ ਰਹੀ ਹੋ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਨੌਕਰੀ ਦੇ ਇੰਟਰਵਿਊ ਲਈ ਜਾ ਰਹੀ ਹਾਂ। ਅਰਜਨ ਹੱਸਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਂ ਵੀ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਇੱਕ ਕੰਪਨੀ ਵਿੱਚ ਮੈਨੇਜਰ ਹਾਂ। ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਗੱਲਾਂ ਚੱਲ ਪਈਆਂ ਅਤੇ ਸਮਾਂ ਕਿਵੇਂ ਲੰਘ ਗਿਆ, ਪਤਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਲੱਗਿਆ। ਜਸਲੀਨ ਨੂੰ ਅਰਜਨ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਚੰਗਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਰਾਤ ਨੂੰ ਅਰਜਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਖਾਣਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਜਸਲੀਨ ਨੂੰ ਵੀ ਪਰੌਂਠੇ ਦਿੱਤੇ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਂ ਵੀ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਕੁਝ ਲਿਆਈ ਹਾਂ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬੈਗ ਵਿੱਚੋਂ ਮਠਿਆਈ ਕੱਢੀ ਅਤੇ ਅਰਜਨ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ। ਖਾਣਾ ਖਾਂਦੇ ਹੋਏ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਛੂਹ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਝਟਕਾ ਜਿਹਾ ਲੱਗਿਆ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਪਿੱਛੇ ਕਰ ਲਿਆ ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਸੀ।
ਖਾਣਾ ਖਤਮ ਹੋਣ ਤੇ ਅਰਜਨ ਨੇ ਉੱਪਰਲੀ ਬਰਥ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਕੇ ਚਾਦਰ ਵਿਛਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਜਸਲੀਨ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਲੱਗ ਗਿਆ। ਜਸਲੀਨ ਦੇ ਸਾਹ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਏ। ਉਸ ਨੇ ਮੁੜ ਕੇ ਅਰਜਨ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮਿਲ ਗਈਆਂ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਉਸ ਦੇ ਗੱਲ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ।
ਪਹਿਲਾ ਚੁੰਮਣ ਹਲਕਾ ਸੀ ਪਰ ਫਿਰ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਅਰਜਨ ਦੀ ਗਰਦਨ ਵਿੱਚ ਬਾਹਾਂ ਪਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੂਸਣ ਲੱਗੀ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਬਟਨ ਖੋਲ੍ਹਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਛਾਤੀ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਈ ਅਤੇ ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਗਹਿਰੀ ਸਾਹ ਲਈ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਦਬਾਉਣ ਲੱਗਾ।
ਜਸਲੀਨ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸਿਸਕੀ ਨਿਕਲੀ। ਉਸ ਨੇ ਅਰਜਨ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਖੋਲ੍ਹੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪੈਂਟ ਦੀ ਜ਼ਿੱਪ ਖੋਲ੍ਹੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲਿਆ। ਲੰਨ ਗਰਮ ਅਤੇ ਸਖ਼ਤ ਸੀ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਏ। ਟ੍ਰੇਨ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਘੁਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਅਰਜਨ ਨੇ ਜਸਲੀਨ ਨੂੰ ਹੇਠਲੀ ਬਰਥ ਤੇ ਲਿਟਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਗਿੱਲੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਸੁੱਜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਫੇਰਨ ਲੱਗਾ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਚੀਖਾਂ ਨਿਕਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਫਿਰ ਅਰਜਨ ਉਸ ਦੇ ਉੱਪਰ ਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਰੱਖਿਆ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਲੱਤਾਂ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਆਉਣ ਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ। ਪਹਿਲਾ ਧੱਕਾ ਹੌਲੀ ਸੀ ਪਰ ਫਿਰ ਅਰਜਨ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੱਕਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਲੰਨ ਪੂਰਾ ਅੰਦਰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਨਹੁੰ ਮਾਰੇ ਅਤੇ ਬੋਲੀ ਕਿ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਰੁਕੋ ਨਾ।
ਟ੍ਰੇਨ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵੀ ਮਿਲ ਗਈ ਸੀ। ਅਰਜਨ ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਡੂੰਘਾ ਜਾਂਦਾ ਅਤੇ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਸਿਸਕੀ ਵੱਧਦੀ ਜਾਂਦੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਹੇਠੋਂ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗੀ। ਕੂਪੇ ਦਾ ਪਰਦਾ ਹਿੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਬਰਥ ਚਰਚਰਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਜਸਲੀਨ ਨੂੰ ਕੋਈ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਬਾਹਰ ਕੋਈ ਸੁਣ ਲਵੇ।
ਫਿਰ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਅਰਜਨ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਲਿਟਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਉੱਪਰ ਬੈਠ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਉੱਪਰੋਂ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗੀ। ਉਸ ਦੇ ਦੁੱਧ ਹਰ ਝਟਕੇ ਨਾਲ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੋਵਾਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ ਵਗਣ ਲੱਗਾ।
ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਨਿਕਲਿਆ। ਜਸਲੀਨ ਅਰਜਨ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਤੇਜ਼ ਸਨ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ ਅਤੇ ਬੋਲਿਆ ਕਿ ਇਹ ਸਫ਼ਰ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਫ਼ਰ ਹੈ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੇਰਾ ਵੀ। ਫਿਰ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲਿਪਟ ਕੇ ਸੌਂ ਗਏ।
ਰਾਤ ਦੇ ਦੋ ਵਜੇ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਅੱਖ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਈ। ਟ੍ਰੇਨ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਦੌੜ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਅਰਜਨ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸੁੱਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਅਰਜਨ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ ਅਤੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨੇੜੇ ਖਿੱਚ ਲਿਆ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਨੀਂਦ ਨਹੀਂ ਆ ਰਹੀ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ ਅਤੇ ਬੋਲਿਆ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਦੋਵੇਂ ਫਿਰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਏ। ਇਸ ਵਾਰ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਪਹਿਲ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਅਰਜਨ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਉਤਾਰੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਨੂੰ ਚੁੰਮਣ ਲੱਗੀ। ਉਸ ਦੀ ਜੀਭ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਫਿਰ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਅਰਜਨ ਦੀਆਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਵੱਧ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਜਸਲੀਨ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹੇਠਾਂ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਏ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ।
ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਚੂਸਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਦੀਆਂ ਗੋਲੀਆਂ ਵੀ ਸਹਿਲਾਈਆਂ। ਅਰਜਨ ਦਾ ਸਰੀਰ ਤਣ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਬੇਕਾਬੂ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਉਸ ਨੇ ਜਸਲੀਨ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਖਿੱਚਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਲਿਟਾਇਆ ਅਤੇ ਪਿੱਛਿਓਂ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਲੱਤ ਉਸ ਦੀ ਲੱਤ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਤਾਲ ਵਿੱਚ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗੇ।
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਸੇ ਲੇਟ ਕੇ ਚੁਦਾਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਜਿਹਾ ਸਕੂਨ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਪਿੱਛਿਓਂ ਉਸ ਦੇ ਦੁੱਧ ਫੜੇ ਹੋਏ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਚੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਸਲੀਨ ਦੀਆਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਹੌਲੀ ਸਨ ਪਰ ਗਹਿਰੀਆਂ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਪਿੱਛੇ ਕਰ ਕੇ ਅਰਜਨ ਦਾ ਸਿਰ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਬੋਲੀ ਕਿ ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਹੈਂ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੂੰ ਵੀ।
ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਟ੍ਰੇਨ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਤੇ ਰੁਕੀ। ਬਾਹਰ ਚਾਹ ਵਾਲੇ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ ਅਤੇ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਖਿੜਕੀ ਤੋਂ ਚਾਹ ਮੰਗਵਾਈ। ਦੋਵੇਂ ਚਾਹ ਪੀਂਦੇ ਹੋਏ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਇਕੱਲੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਬਹੁਤ ਚਿੰਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮਾਪੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਿੰਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਬਹਾਦਰ ਹੈਂ।
ਜਸਲੀਨ ਦੇ ਫੋਨ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਦਾ ਸੁਨੇਹਾ ਆਇਆ ਕਿ ਕਿੱਥੇ ਪਹੁੰਚੀ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਜਵਾਬ ਲਿਖਿਆ ਕਿ ਟ੍ਰੇਨ ਸਮੇਂ ਤੇ ਹੈ, ਸਵੇਰੇ ਦਿੱਲੀ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵਾਂਗੀ। ਫੋਨ ਰੱਖਦੇ ਹੀ ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਨੇੜੇ ਖਿੱਚ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮਾਂ ਨੂੰ ਕੀ ਦੱਸੇਂਗੀ, ਕਿ ਤੂੰ ਕੂਪੇ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਸੀ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕੁਝ ਗੱਲਾਂ ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸੀਦੀਆਂ।
ਦੋਵੇਂ ਫਿਰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲਿਪਟ ਗਏ ਅਤੇ ਇਸ ਵਾਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕੋਈ ਜਲਦੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਜਸਲੀਨ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਹਰ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ, ਉਸ ਦੇ ਮੋਢੇ, ਉਸ ਦੇ ਦੁੱਧ, ਉਸ ਦਾ ਢਿੱਡ। ਜਸਲੀਨ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਹਲਕੀ ਸਿਸਕੀਆਂ ਨਿਕਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਹੁਣ ਉਸ ਦਾ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ, ਇਹ ਅਰਜਨ ਦਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਅਰਜਨ ਫਿਰ ਉਸ ਦੇ ਉੱਪਰ ਆਇਆ ਤਾਂ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਸ ਵਾਰ ਮੈਂ ਉੱਪਰ ਰਹਾਂਗੀ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਲੰਨ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿੱਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਪਹਿਲਾਂ ਹੌਲੀ, ਫਿਰ ਤੇਜ਼। ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਆ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਸਲੀਨ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਜਿਹੀ ਚਮਕ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਪਸੀਨਾ ਸੀ।
ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵੱਧਦੀ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ ਵਗਣ ਲੱਗਾ। ਉਸ ਨੇ ਅਰਜਨ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕੁੱਲ੍ਹੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਹਿਲਾਏ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਹੇਠੋਂ ਧੱਕੇ ਦੇਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਤਾਲ ਇੱਕ ਹੋ ਗਈ। ਜਸਲੀਨ ਚੀਖੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਅਰਜਨ ਦੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ। ਅਰਜਨ ਦਾ ਪਾਣੀ ਵੀ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਨਿਕਲਿਆ।
ਦੋਵੇਂ ਫਿਰ ਸੌਂ ਗਏ, ਪਰ ਇਸ ਵਾਰ ਜਸਲੀਨ ਅਰਜਨ ਦੀ ਬਾਹ ਵਿੱਚ ਸੁੱਤੀ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਤੇ। ਟ੍ਰੇਨ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਦੌੜ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਇੱਕ ਦੂਜਾ ਸੀ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਸੌਂਦੇ ਹੋਏ ਮੁਸਕਰਾਇਆ ਅਤੇ ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਬੋਸਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸਵੇਰੇ ਜਦੋਂ ਟ੍ਰੇਨ ਦਿੱਲੀ ਸਟੇਸ਼ਨ ਤੇ ਪਹੁੰਚੀ ਤਾਂ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਠੀਕ ਕੀਤੇ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਨੰਬਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇੰਟਰਵਿਊ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਿਲਣਾ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਨੰਬਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਬੋਲੀ ਕਿ ਮਿਲਾਂਗੇ, ਪਰ ਅਗਲੀ ਵਾਰ ਕੂਪੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਕਿਸੇ ਹੋਟਲ ਵਿੱਚ। ਅਰਜਨ ਹੱਸ ਪਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਚੁੰਮ ਲਿਆ।
ਜਸਲੀਨ ਸਟੇਸ਼ਨ ਤੇ ਉੱਤਰੀ ਅਤੇ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਕੇ ਦੇਖਿਆ। ਅਰਜਨ ਖਿੜਕੀ ਤੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਹੱਥ ਹਿਲਾਇਆ ਅਤੇ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਵੀ ਹੱਥ ਹਿਲਾਇਆ। ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਇੱਕ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਸੀ ਜੋ ਪੂਰੀ ਰਾਤ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਇੰਟਰਵਿਊ ਲਈ ਚੱਲ ਪਈ, ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਹਾਲੇ ਵੀ ਟ੍ਰੇਨ ਦੇ ਉਸ ਕੂਪੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੀ।
ਦਿੱਲੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਖ਼ਰੀ ਸਟੇਸ਼ਨ ਤੇ ਟ੍ਰੇਨ ਦਸ ਮਿੰਟ ਲਈ ਰੁਕੀ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਖਿੜਕੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਬੋਲੀ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਅਜੇ ਇੱਕ ਘੰਟਾ ਹੈ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇੱਕ ਘੰਟਾ ਬਹੁਤ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਕੂਪੇ ਦਾ ਪਰਦਾ ਫਿਰ ਤੋਂ ਬੰਦ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਜਸਲੀਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ।
ਇਸ ਵਾਰ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਕੋਈ ਸ਼ਰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਖੁਦ ਅਰਜਨ ਦੀ ਪੈਂਟ ਖੋਲ੍ਹੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜੇ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ। ਜਸਲੀਨ ਉਸ ਨੂੰ ਚੂਸ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਅਰਜਨ ਦੀ ਸਿਸਕੀ ਕੂਪੇ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ।
ਫਿਰ ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘੋੜੀ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਪਿੱਛਿਓਂ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਬਰਥ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਝੁਕਦੀ ਗਈ। ਟ੍ਰੇਨ ਫਿਰ ਚੱਲ ਪਈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਟ੍ਰੇਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਈ। ਜਦੋਂ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲਿਆ ਤਾਂ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹੁਣ ਮੈਂ ਦਿੱਲੀ ਜਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਾਂ।
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਬੈਠ ਕੇ ਨਾਸ਼ਤਾ ਕੀਤਾ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬੈਗ ਵਿੱਚੋਂ ਪਰੌਂਠੇ ਅਤੇ ਅਚਾਰ ਕੱਢਿਆ ਅਤੇ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਚਾਹ ਮੰਗਵਾਈ। ਖਾਣਾ ਖਾਂਦੇ ਹੋਏ ਅਰਜਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਇੱਕ ਦੋਸਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਹੋਟਲ ਹੈ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹੋਟਲ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਮੈਂ ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਦੇ ਘਰ ਰੁਕਾਂਗੀ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਭੈਣ ਦੇ ਘਰ ਤਾਂ ਤੂੰ ਰੁਕੇਂਗੀ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲਣ ਕਦੋਂ ਆਵੇਂਗੀ।
ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇੰਟਰਵਿਊ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਮਿਲਾਂਗੇ, ਇੱਕ ਕੌਫੀ ਪੀਵਾਂਗੇ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਚੁੰਮਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕੌਫੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਹ ਵੀ ਸੋਚ ਲਿਆ ਹੈ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਇੰਟਰਵਿਊ ਤਾਂ ਹੋਣ ਦਿਓ। ਦੋਵੇਂ ਹੱਸਣ ਲੱਗੇ ਅਤੇ ਟ੍ਰੇਨ ਦਿੱਲੀ ਵੱਲ ਦੌੜਦੀ ਰਹੀ।
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “ਪੰਜਾਬੀ ਟ੍ਰੇਨ ਸਫ਼ਰ ਕਹਾਣੀ: ਰਾਤ ਦੀ ਟ੍ਰੇਨ ਵਿੱਚ ਅਰਜਨ ਨੇ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ” also read
8 curated storiesPunjabi Dehati Sex Kahani: ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਝਗੜੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੇਰੀ ਚੁਦਾਈ
Punjabi Dehati Sex Kahani: ਵਾਢੀ ਦਾ ਮੌਸਮ ਸੀ, ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਝਗੜਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਸੇ ਝਗੜੇ ਤੋਂ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ.
ਹਸਪਤਾਲ ਨਾਈਟ ਡਿਊਟੀ ਪੰਜਾਬੀ: ਨਾਈਟ ਡਿਊਟੀ ਤੇ ਨਰਸ ਨਵਦੀਪ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੋਦਣ ਵਾਲੀ ਰਾਤ
ਹਸਪਤਾਲ ਨਾਈਟ ਡਿਊਟੀ ਪੰਜਾਬੀ ਵਾਰਡ ਵਿੱਚ ਨਰਸ ਨਵਦੀਪ ਦੀ ਰਾਤ ਡਿਊਟੀ ਤੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਬਦਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਡਾ. ਰਾਜਵੀਰ ਨਾਲ ਚਾਹ, ਚੱਕਰ ਅਤੇ ਖਾਲੀ ਵਾਰਡ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਏ ਪਲਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਪੜ੍ਹੋ।
ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਮੀ ਕਹਾਣੀ: ਗੁਰਲੀਨ ਮਾਮੀ ਨੇ ਹਰਮਨ ਕੋਲੋਂ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਚੁਦਵਾਇਆ
ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਮੀ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਆਈ ਗੁਰਲੀਨ ਮਾਮੀ ਅਤੇ ਹਰਮਨ ਵਿਚਕਾਰ ਰਿਮੋਟ ਦੀ ਬਹਿਸ ਕਿਵੇਂ ਇੱਕ ਗਰਮ ਦੁਪਹਿਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਖੇਤ ਚ ਕਹਾਣੀ: ਵਿਆਹੀ ਸੁੱਖੀ ਦੀ ਖੇਤ ਵਿਚ ਲੁੰਨ ਦੀ ਭੁੱਖ
ਪੰਜਾਬੀ ਖੇਤ ਚ ਕਹਾਣੀ: ਪਤੀ ਦੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਕੱਲੀ ਸੁੱਖੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਬਲਵਿੰਦਰ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਕਹਾਣੀ: ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੀ ਭਾਬੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਲੁੰਨ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਕਹਾਣੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਇਕ ਘਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇਕ ਸ਼ਾਮ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਹੋਣ ਨਾਲ ਦਿਓਰ ਤੇ ਭਾਬੀ ਵਿਚਕਾਰ ਇਕ ਲੰਮੀ ਰਾਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਦੀਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਨਵਦੀਪ ਦੀਦੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਦੁਪਹਿਰੇ
ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਇੱਕ ਘਰ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀਦੀ ਕਹਾਣੀ ਪਰਾਂਠਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਅਤੇ ਚੂੜੀਆਂ ਦੀ ਛਣਕ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ ਸਵੇਰੇ ਪੰਜਾਬੀ: ਭਾਬੀ ਨੇ ਸਵੇਰੇ ਦੁੱਧ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਚੋਦਿਆ
ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ ਸਵੇਰੇ ਪੰਜਾਬੀ: ਲੁਧਿਆਣੇ ਵਿੱਚ ਸਵੇਰੇ ਸਾਢੇ ਪੰਜ ਵਜੇ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਅਤੇ ਭਾਬੀ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਚਾਹ, ਇੱਕ ਛੋਹ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ ਦੀ ਉਡੀਕ।
ਪੰਜਾਬੀ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਸ਼ੀਅਨ ਕਹਾਣੀ: ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਸ਼ੀਅਨ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ ਦੁਪਹਿਰ ਰੰਗੀਨ ਕੀਤੀ
ਇੱਕ ਪੰਜਾਬੀ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਸ਼ੀਅਨ ਕਹਾਣੀ ਜਿਸ ਵਿਚ ਭੁੱਲਿਆ ਹੋਇਆ ਕੜਾ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਣਭੁੱਲੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਵਿਚ ਬਦਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।