தமிழ் அத்தை மகள் கதை: கல்யாண வீட்டில் அத்தை மகளுடன் சூடான ஓல்
இந்த தமிழ் அத்தை மகள் கதை ஒரு கனவில் இருந்து தொடங்கியது. விஜய் கனவில் ரேவதியை சிவப்பு புடவையில் பார்த்தான், அவள் அவனை நோக்கி வந்தாள், அவள் கை அவன் முகத்தை தொட்டது. விஜய் திடுக்கிட்டு எழுந்தான், அவன் உடல் வியர்த்திருந்தது.
மதுரையில் அத்தையின் மகன் கல்யாணம் நடக்கவிருந்தது, வீடு முழுவதும் உறவினர்கள் நிறைந்திருந்தனர். ரேவதி சென்னையில் இருந்து வந்திருந்தாள், அவளுக்கு இருபத்தாறு வயது, இரண்டு வருடங்களுக்கு முன்பு திருமணமானவள். அவள் கணவன் மோகன் வேலை காரணமாக வர முடியவில்லை.
விஜய் காலையில் எழுந்து, குளித்து, கோவிலுக்கு சென்று வந்தான். வீட்டுக்கு திரும்பும்போது, ரேவதி வாசலில் நின்று கொண்டிருந்தாள், அவள் தலைமுடியை உலர வைத்து கொண்டிருந்தாள். விஜய் அவளை பார்த்து நின்றான், ரேவதி சிரித்து, "என்ன, வேலைக்கு போகவில்லையா?" என்றாள்.
வீடு முழுவதும் கல்யாண வேலை நடந்து கொண்டிருந்தது. பெண்கள் மஞ்சள் அரைத்து கொண்டிருந்தனர், ஆண்கள் பந்தல் கட்டி கொண்டிருந்தனர், குழந்தைகள் ஓடி விளையாடி கொண்டிருந்தனர். வீட்டின் வாசலில் வாழை மரங்கள் கட்டப்பட்டிருந்தன, மாவிலை தோரணங்கள் தொங்கின.
அத்தை சமையலறையில் நின்று கொண்டு எல்லோருக்கும் உத்தரவுகள் கொடுத்து கொண்டிருந்தாள். "விஜய், நீ போய் பூ வாங்கி வா," அவள் சொன்னாள். "ரேவதி, நீ மணப்பெண்ணுக்கு மருதாணி போடு." விஜய் பூ வாங்க போகும்போது, ரேவதி அவனை பார்த்து சிரித்தாள்.
மதுரையின் வெயில் கடுமையாக இருந்தது, ஆனால் வீட்டின் உள்ளே கல்யாண உற்சாகம் நிறைந்திருந்தது. விஜய் தன் அறையில் உடை மாற்றும்போது, ரேவதி அவன் ஜன்னல் வழியாக அவனை பார்த்தாள். அவன் அவளை கவனித்து, சிரித்தான். ரேவதி வெட்கத்துடன் ஓடிவிட்டாள்.
விஜய்க்கு இருபத்தெட்டு வயது, அவன் மதுரையில் வேலை செய்தான், இன்னும் திருமணமாகவில்லை. ரேவதி வீட்டுக்குள் நுழைந்ததும், அவள் விஜயை பார்த்து சிரித்தாள். "விஜய், நீ இன்னும் கல்யாணம் செய்து கொள்ளவில்லையா?" அவள் கேட்டாள்.
"அத்தை மகளே, நீயே சொல்லு, எனக்கு யார் பெண் கொடுப்பார்கள்?" விஜய் சிரித்தான். ரேவதி அவன் அருகில் வந்து நின்றாள், அவள் புடவையின் வாசனை அவனை சூழ்ந்தது. அவள் கண்களில் ஒரு குறும்பு இருந்தது, அது விஜயை அசைத்தது.
வீடு முழுவதும் உறவினர்கள் இருந்தனர், எல்லோரும் கல்யாண வேலையில் பிஸியாக இருந்தனர். விஜய் மற்றும் ரேவதி ஒருவரை ஒருவர் பார்த்து சிரித்து கொண்டிருந்தனர், யாரும் அதை கவனிக்கவில்லை. ரேவதி அவனை கண்களால் அழைத்தாள், விஜய் பின் தொடர்ந்தான்.
விஜய்க்கு சிறு வயது நினைவுகள் வந்தன. அவனும் ரேவதியும் சிறு வயதில் ஒன்றாக விளையாடியவர்கள், ஒன்றாக கோவிலுக்கு சென்றவர்கள், ஒன்றாக மாம்பழம் திருடியவர்கள். அப்போது அவன் அவளை தன் சகோதரியாக நினைத்தான், ஆனால் இப்போது அவளை பார்க்கும்போது அவன் மனதில் வேறு எண்ணங்கள் வந்தன.
ரேவதிக்கும் அந்த நினைவுகள் வந்தன. அவள் சிறு வயதில் விஜய் பின்னால் ஓடியது, அவன் அவளுக்கு பூ பறித்து கொடுத்தது, இருவரும் மழையில் நனைந்தது, எல்லாம் அவள் நினைவில் வந்தன. அவள் மனதில் ஒரு ஏக்கம் உருவானது, அது காலப்போக்கில் காதலாக மாறியிருந்தது.
அன்று மதியம் இருவரும் தனியாக சந்தித்தனர், வீட்டின் பின்புறம் தோட்டத்தில். ரேவதி சொன்னாள், "விஜய், நீ நினைவிருக்கிறாயா, நாம் சிறு வயதில் இங்கே விளையாடினோம்?" விஜய் சிரித்தான், "எப்படி மறப்பேன், நீ என் மீது மண் எறிந்தாய், நான் உன்னை துரத்தினேன்." இருவரும் சிரித்தனர்.
அன்று இரவு விஜய்க்கு தூக்கம் வரவில்லை. மொட்டை மாடியில் அவன் அறையில் படுத்திருந்தான், ரேவதியின் நினைவுகள் அவனை வாட்டின. அவன் கனவில் பார்த்த அதே பெண், இப்போது அதே வீட்டில், அவனுக்கு சில அடிகள் தொலைவில் இருந்தாள்.
அடுத்த நாள் கல்யாண சடங்குகள் தொடங்கின. ரேவதி விஜய் அருகில் அமர்ந்தாள், அவள் புடவை அவன் கையை உரசியது. அவள் அவனிடம் தன் போனை காட்டி, "விஜய், இந்த போட்டோவை பார்," என்றாள். இருவரும் நெருக்கமாக அமர்ந்து போட்டோக்களை பார்த்தனர்.
மதியம் ரேவதி விஜயிடம் சொன்னாள், "என்னை கோவிலுக்கு அழைத்து போ," அவள் கூறினாள். விஜய் அவளை தன் வண்டியில் அழைத்து சென்றான், ரேவதி அவன் பின்னால் அமர்ந்து அவன் இடுப்பை பிடித்து கொண்டாள். அவள் உடல் அவன் முதுகில் ஒட்டியிருந்தது.
கோவிலில் இருவரும் தரிசனம் செய்தனர், பிரசாதம் வாங்கினர். ரேவதி விஜய் நெற்றியில் குங்குமம் வைத்தாள், விஜய் அவள் நெற்றியில் குங்குமம் வைத்தான். அந்த கணம் இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்து கொண்டிருந்தனர், கோவில் மணியின் ஓசை அவர்களை சூழ்ந்திருந்தது.
கோவிலில் இருந்து திரும்பும் வழியில், ரேவதி விஜயிடம் சொன்னாள், "விஜய், நான் இந்த கோவிலில் வேண்டிக் கொண்டேன், என் மனதில் இருப்பது நடக்க வேண்டும் என்று." விஜய் கேட்டான், "என்ன வேண்டிக் கொண்டாய்?" ரேவதி சிரித்து, "அது ரகசியம்," என்றாள்.
வீட்டுக்கு திரும்பும்போது, விஜய் வண்டியை மெதுவாக ஓட்டினான், ரேவதி அவன் தோளில் தலை சாய்த்தாள். மதுரையின் சாலைகள், மாலை வெளிச்சம், இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் நெருங்கி இருந்தனர். விஜய் மனதில் நினைத்தான், இந்த பயணம் முடியவே கூடாது.
கோவிலில் இருந்து திரும்பும் வழியில் மழை பெய்ய தொடங்கியது. இருவரும் ஒரு கடையின் வராண்டாவில் ஒதுங்கினர். ரேவதியின் புடவை நனைந்து அவள் உடலில் ஒட்டியிருந்தது, விஜய் அவளை பார்த்து கொண்டே இருந்தான். ரேவதி சிரித்து, "என்ன பார்க்கிறாய்?" என்றாள்.
"உன்னை," விஜய் சொன்னான். ரேவதி ஒரு கணம் அமைதியாக இருந்தாள், பிறகு சொன்னாள், "விஜய், என் திருமண வாழ்க்கை நீ நினைப்பது போல் இல்லை. மோகன் எப்போதும் வேலையில் பிஸி, அவன் என்னை கவனிப்பதே இல்லை." விஜய் அவள் கையை பிடித்தான்.
"ரேவதி, நான் உன்னை சிறு வயதில் இருந்து விரும்புகிறேன்," விஜய் சொன்னான். "நீ என் அத்தை மகள், ஆனால் என் மனதில் நீ எப்போதும் வேறு இடத்தில் இருந்தாய்." ரேவதியின் கண்கள் கலங்கின, அவள் அவன் கையை இறுக்கமாக பிடித்தாள்.
ரேவதி தன் திருமண கதையை சொன்னாள். மோகனை அவள் பெற்றோர் பார்த்து திருமணம் செய்து வைத்தனர், அவன் நல்ல மனிதன், ஆனால் அவன் எப்போதும் வேலையில் மூழ்கியிருந்தான். "அவன் என்னிடம் பேசுவதே இல்லை, விஜய்," ரேவதி சொன்னாள். "நான் அவன் வீட்டில் ஒரு பொருள் போல் இருக்கிறேன்."
விஜய் தன் தனிமையை பற்றி சொன்னான். அவன் மதுரையில் தனியாக வாழ்ந்தான், வேலைக்கு சென்று வீடு திரும்பி, யாரும் இல்லாத வீட்டில் தனியாக சாப்பிட்டான். "நானும் தனிமையில் இருக்கிறேன், ரேவதி," விஜய் சொன்னான். "நாம் இருவரும் ஒரே படகில் இருக்கிறோம்."
மழை நின்ற பிறகு, இருவரும் வீடு நோக்கி நடந்தனர். ரேவதி விஜய் கையை பிடித்து கொண்டாள், விஜய் அவள் கையை இறுக்கமாக பிடித்தான். இருவரும் ஒரு முடிவு எடுத்தனர், இந்த வாரம் அவர்களுடையது, யாருக்கும் தெரியாமல்.
அன்று இரவு, வீட்டில் எல்லோரும் தூங்கிய பிறகு, ரேவதி விஜயின் மொட்டை மாடி அறைக்கு வந்தாள். அவள் கதவை மெதுவாக தட்டினாள், விஜய் கதவை திறந்தான். ரேவதி உள்ளே வந்து கதவை மூடினாள்.
"எல்லோரும் தூங்கிவிட்டார்கள்," ரேவதி மெதுவாக சொன்னாள். விஜய் அவளை நோக்கி வந்தான், அவள் முகத்தை தன் கைகளில் எடுத்து, அவள் உதடுகளில் முத்தமிட்டான். முதலில் மெதுவாக, பிறகு ஆழமாக, பசியுடன்.
ரேவதியின் புடவை தரையில் விழுந்தது, விஜய் அவள் உடலை பார்த்தான், அவள் முலைகளை தன் கைகளில் எடுத்தான். ரேவதி அவன் சட்டையை கழற்றினாள், அவன் மார்பில் கை வைத்தாள். இருவரும் படுக்கையில் விழுந்தனர்.
விஜய் ரேவதியின் புண்டையை தன் நாக்கால் நக்கினான், ரேவதி அவன் தலையை அழுத்தினாள். அவள் உடல் நடுங்கியது, அவள் மெதுவாக கத்தினாள். விஜய் தன் சுன்னியை அவள் புண்டையில் வைத்து மெதுவாக உள்ளே தள்ளினான்.
ரேவதியின் கண்கள் மூடின, அவள் உதடுகள் திறந்திருந்தன, விஜய் மெதுவாக இயங்க தொடங்கினான். ஒவ்வொரு அசைவிலும் ரேவதியின் குரல் வெளிவந்தது. விஜய் அவளை திருப்பி, அவளை முட்டியில் அமர வைத்து, பின்னால் இருந்து அடிக்க தொடங்கினான்.
ரேவதியின் கத்தல் அறையில் எதிரொலித்தது, அவள் முலைகள் ஒவ்வொரு அடியிலும் அசைந்தன. சில நிமிடங்களில் அவள் உடல் நடுங்கியது, அவள் உரக்க கத்தினாள், அவள் தண்ணீர் வெளியேறியது. விஜய் தன்னை கட்டுப்படுத்த முடியாமல் தன் தண்ணீரை அவள் புண்டையிலேயே விட்டான்.
சிறிது நேரம் கழித்து, ரேவதி விஜய் மீது ஏறி அமர்ந்தாள், அவன் சுன்னியை தன் புண்டையில் வைத்து மெதுவாக அசைந்தாள். விஜய் அவள் முலைகளை சப்பினான், ரேவதியின் முடி அவள் முகத்தில் விழுந்தது. அவள் வேகம் அதிகரித்தது, சில நிமிடங்களில் அவள் மீண்டும் உரக்க கத்தி, விஜய் மீது அமர்ந்தபடி உச்சம் அடைந்தாள்.
ரேவதி விஜய் மார்பில் தலை வைத்து சொன்னாள், "மோகன் என்னை இப்படி பார்த்ததே இல்லை, விஜய்." விஜய் அவள் முடியை தடவி, "நீ எனக்கு அப்படி ஒன்றை கொடுத்தாய், அதை நான் எப்போதும் பெற்றதில்லை," என்றான். இருவரும் ஒருவர் அணைப்பில் தூங்கினர், ஜன்னல் வழியே வந்த குளிர் காற்றில்.
நள்ளிரவில் ரேவதி விழித்தாள், அவள் விஜயை மீண்டும் தன்னிடம் இழுத்தாள். "இன்னும் ஒரு முறை," அவள் கிசுகிசுத்தாள். விஜய் அவளை அணைத்து, அவள் உடல் முழுவதும் முத்தமிட்டான், இருவரும் மீண்டும் ஒன்றாக கலந்தனர். விடியும் வரை இருவரும் மூன்று முறை ஒன்றாக இருந்தனர்.
இருவரும் மூச்சு வாங்கியபடி படுக்கையில் விழுந்தனர். ரேவதி சொன்னாள், "இந்த வாரம் நம்முடையது, விஜய். யாருக்கும் தெரியக்கூடாது." விஜய் அவள் கையை பிடித்து, "யாருக்கும் தெரியாது," என்றான்.
அடுத்த நாட்களில் ஒரு வழக்கம் உருவானது. ரேவதி ஒவ்வொரு இரவும் விஜயின் அறைக்கு வந்தாள், சில சமயம் நள்ளிரவில், சில சமயம் அதிகாலையில். பகலில் அவர்கள் சாதாரணமாக நடந்து கொண்டனர், ஆனால் இரவில் அவர்கள் ஒருவரில் ஒருவர் மூழ்கினர்.
ஒரு நாள் மதியம், வீட்டில் எல்லோரும் தூங்கி கொண்டிருந்தபோது, ரேவதி சமையலறையில் விஜயை அழைத்தாள். அவள் அவனை பின்னால் இருந்து கட்டி பிடித்து, அவன் கழுத்தில் முத்தமிட்டாள். விஜய் அவளை திருப்பி, சமையல் மேடையில் அமர வைத்து, அங்கேயே அவளுடன் கலந்தான்.
இன்னொரு நாள் கிணற்றடியில், ரேவதி தண்ணீர் எடுக்க வந்தாள், விஜய் அங்கே வந்தான். இருவரும் கிணற்றடியில் நின்று, யாரும் பார்க்காத நேரத்தில், ஒருவரை ஒருவர் முத்தமிட்டனர். ரேவதி சிரித்து, "இது நம்முடைய இடம்," என்றாள்.
ஒரு மதியம் மொட்டை மாடியில், வெயிலில் காய்ந்த துணிகளுக்கு பின்னால், இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் அணைத்தனர். ரேவதி விஜய் சட்டையை கழற்றி, அவன் மார்பில் முத்தமிட்டாள். விஜய் அவள் புடவையை விலக்கி, அவள் முலைகளை சப்பினான். துணிகள் காற்றில் அசைந்து, இருவரையும் மறைத்தன.
ஒரு நாள் கல்யாண வீட்டில் எல்லோரும் பிஸியாக இருந்தபோது, ரேவதி விஜயை சேமிப்பு அறைக்கு அழைத்தாள். அங்கு இருட்டில், அவள் அவனை சுவரில் சாய்த்து, அவன் சுன்னியை தன் வாயில் எடுத்தாள். விஜய் அவள் தலையை பிடித்து கொண்டான்.
சேமிப்பு அறையில் இருந்து வெளியே வந்த பிறகு, ரேவதி குளியலறைக்கு சென்றாள், விஜய் அவளை பின் தொடர்ந்தான். குளியலறையில், ரேவதி தன் புடவையை கழற்றி, விஜய் முன் நின்றாள். விஜய் அவள் உடலில் தண்ணீர் ஊற்றி, அவளை குளிப்பாட்டினான், பிறகு அங்கேயே அவளுடன் கலந்தான்.
குளியலறையில் இருந்து வெளியே வரும்போது, இருவரும் ஈரமாக இருந்தனர், ஆனால் யாரும் கவனிக்கவில்லை. ரேவதி தன் முடியை துவட்டி கொண்டு, விஜயிடம் கண் சிமிட்டினாள். விஜய் சிரித்து, தன் அறைக்கு சென்றான்.
கல்யாண நாளில் ரேவதி நடனமாடினாள், விஜய் அவளை பார்த்து கொண்டே இருந்தான். மோகன் போன் செய்தபோது, ரேவதி அதை எடுக்கவில்லை. "இன்று இரவு நான் உன்னுடையவள்," அவள் விஜயிடம் கிசுகிசுத்தாள்.
கல்யாண இரவில், எல்லோரும் களைத்து தூங்கிய பிறகு, ரேவதி சமையலறைக்கு வந்தாள், விஜய் அங்கே காத்திருந்தான். சமையலறையில், இருவரும் மெதுவாக பேசி கொண்டு, ஒருவரை ஒருவர் அணைத்தனர். ரேவதி அவன் காதில், "இன்று நீ என்னுடையவன்," என்றாள்.
சமையலறை மேடையில், ரேவதி அமர்ந்தாள், விஜய் அவள் முன் நின்று, அவள் புண்டையில் தன் சுன்னியை வைத்து, மெதுவாக இயங்கினான். பாத்திரங்கள் அசைந்தன, ஆனால் யாரும் கேட்கவில்லை. இருவரும் மெதுவாக, ஆழமாக, ஒருவரில் ஒருவர் கலந்தனர்.
ஒரு இரவு அத்தை கிட்டத்தட்ட அவர்களை மொட்டை மாடியில் பார்த்துவிட்டாள். ரேவதி வேகமாக கீழே இறங்கினாள், விஜய் அறையில் ஒளிந்து கொண்டான். அத்தை கேட்டாள், "ரேவதி, நீ இங்கே என்ன செய்கிறாய்?" ரேவதி சொன்னாள், "காற்று வாங்க வந்தேன், அத்தை।" அத்தை சந்தேகத்துடன் பார்த்துவிட்டு சென்றாள்.
அடுத்த நாள் ரேவதி பயந்து கொண்டிருந்தாள். அத்தை தன்னை சந்தேகிக்கிறாளா என்று அவள் விஜயிடம் கேட்டாள். விஜய் அவளை சமாதானப்படுத்தினான், "அத்தை எதையும் பார்க்கவில்லை, நீ கவலைப்படாதே." ரேவதி அவன் கையை பிடித்து, "நாம் கவனமாக இருக்க வேண்டும்," என்றாள்.
அன்று இரவு, இருவரும் மிகவும் கவனமாக சந்தித்தனர். ரேவதி விஜய் அறைக்கு வரும்போது, கதவை பூட்டி, விளக்கை அணைத்து, மெதுவாக பேசினர். இருட்டில், இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் தேடி, அணைத்து, மீண்டும் கலந்தனர். அந்த இரவு அவர்களுக்கு மிகவும் சிறப்பாக இருந்தது.
கடைசி இரவு, கல்யாணம் முடிந்து, ரேவதி அடுத்த நாள் சென்னை திரும்பவிருந்தாள். இருவரும் மொட்டை மாடியில் நட்சத்திரங்களின் கீழ் அமர்ந்தனர். விஜய் அவளை தன் மடியில் அமர வைத்து, அவள் புண்டையில் தன் சுன்னியை வைத்து, மெதுவாக இயங்கினான்.
விடைபெறும் இரவு உணவில், குடும்பம் முழுவதும் ஒன்றாக அமர்ந்து சாப்பிட்டது. ரேவதி விஜய் அருகில் அமர்ந்தாள், அவள் கால் அவன் காலை மெதுவாக தொட்டது. யாரும் கவனிக்கவில்லை, ஆனால் விஜய் அவள் காலை தன் காலால் அழுத்தினான்.
சாப்பாட்டுக்கு பிறகு, குடும்ப புகைப்படம் எடுக்கப்பட்டது. ரேவதி விஜய் அருகில் நின்றாள், புகைப்படக்காரர் "சிரியுங்கள்" என்றார். இருவரும் சிரித்தனர், ஆனால் அவர்கள் சிரிப்பில் ஒரு ரகசியம் இருந்தது, அது புகைப்படத்தில் மட்டுமே தெரியும்.
ரேவதி தன் பெட்டியை கட்டும்போது, விஜய் அவள் அறைக்கு வந்தான். அவள் பெட்டியில் தன் புடவைகளை வைத்து கொண்டிருந்தாள், விஜய் அவளை பின்னால் இருந்து கட்டி பிடித்தான். "நாளை நீ போய்விடுவாய்," விஜய் சொன்னான். ரேவதி திரும்பி, "ஆனால் நான் மீண்டும் வருவேன்," என்றாள்.
நட்சத்திரங்களின் கீழ், மதுரையின் காற்றில், இருவரும் ஒன்றாக உச்சம் அடைந்தனர். ரேவதி அவன் காதில் சொன்னாள், "விஜய், சென்னைக்கு வா, என் வீட்டுக்கு வா. மோகன் வேலைக்கு போன பிறகு, நான் உனக்காக காத்திருப்பேன்." விஜய் அவள் வளையலை தன் கையில் எடுத்து, "நான் வருவேன்," என்றான்.
கீழே இறங்கும்போது, ரேவதி விஜய் கையை பிடித்து, "இந்த வாரம் என் வாழ்க்கையின் மிகச் சிறந்த வாரம்," என்றாள். விஜய் அவள் நெற்றியில் முத்தமிட்டு, "இது தொடக்கம் மட்டுமே," என்றான். இருவரும் தங்கள் அறைகளுக்கு சென்றனர், ஒருவர் நினைவில் ஒருவர்.
அன்று இரவு விஜய் தூங்கவில்லை, அவன் ஜன்னல் வழியே நட்சத்திரங்களை பார்த்து கொண்டிருந்தான். ரேவதியின் குரல் அவன் காதில் ஒலித்து கொண்டிருந்தது, "சென்னைக்கு வா." அவன் தன் பையில் இருந்த வளையலை எடுத்து பார்த்தான், அது இன்னும் அவள் வாசனையை தாங்கியிருந்தது.
அடுத்த நாள் காலையில் விஜய் ரேவதியை பஸ் நிலையத்திற்கு அழைத்து சென்றான். ஆட்டோவில், இருவரும் நெருக்கமாக அமர்ந்திருந்தனர், ரேவதி அவன் கையை இறுக்கமாக பிடித்திருந்தாள்.
பஸ் நிலையத்தில் கூட்டம் குறைவாக இருந்தது. ரேவதி விஜயை ஒரு மூலைக்கு அழைத்து சென்றாள், அவன் உதடுகளில் ஆழமாக முத்தமிட்டாள். "இது நம்முடைய விடை," அவள் சொன்னாள்.
பஸ் வந்ததும், ரேவதி விஜய் கையில் ஒரு சிறிய காகிதத்தை திணித்தாள். அதில் அவள் சென்னை முகவரி எழுதியிருந்தாள், "அடுத்த மாதம் வா," என்று. விஜய் காகிதத்தை தன் சட்டை பையில் வைத்து, "நான் வருவேன்," என்றான்.
பஸ் புறப்பட்டபோது, ரேவதி ஜன்னலில் இருந்து கையசைத்தாள். விஜய் அங்கேயே நின்று கொண்டிருந்தான், அவன் கையில் அவள் வளையலும், பையில் அவள் முகவரியும் இருந்தன. அவன் மனதில் ஒரே எண்ணம், அடுத்த மாதம் சென்னை.
பஸ் நிலையத்தில் இருந்து வீடு திரும்பும் வழியில், விஜய் கடைசி இரவை நினைத்து கொண்டிருந்தான். நட்சத்திரங்களின் கீழ், மொட்டை மாடியில், ரேவதி அவன் மடியில் அமர்ந்திருந்தாள், அவள் உடல் அவன் உடலுடன் ஒட்டியிருந்தது. அந்த கணம் அவன் வாழ்நாள் முழுவதும் மறக்க முடியாது.
வீட்டுக்கு வந்ததும், விஜய் தன் அறையில் ரேவதியின் வாசனையை தேடினான். அவள் தலையணையில் அவள் முடி ஒன்று இருந்தது, விஜய் அதை எடுத்து தன் பையில் வைத்தான். அவன் அவள் கொடுத்த காகிதத்தை மீண்டும் படித்தான், சென்னை முகவரி, "அடுத்த மாதம் வா."
அடுத்த மாதம், விஜய் சென்னைக்கு பஸ் ஏறினான். அவன் பையில் ரேவதியின் வளையலும், அவள் முகவரியும் இருந்தன. பஸ் சென்னை நோக்கி செல்லும்போது, விஜய் ஜன்னல் வழியே பார்த்து கொண்டிருந்தான், அவன் மனதில் ரேவதியின் சிரிப்பு மட்டுமே இருந்தது.
சென்னையில், ரேவதி வீட்டு வாசலில் காத்திருந்தாள். மோகன் வேலைக்கு சென்றிருந்தான், வீடு காலியாக இருந்தது. விஜய் வந்ததும், ரேவதி அவனை உள்ளே அழைத்து, கதவை மூடினாள். "நீ வந்துவிட்டாய்," அவள் சொன்னாள், அவன் உதடுகளில் முத்தமிட்டாள்.
அன்று முழுவதும் இருவரும் ஒன்றாக இருந்தனர், சென்னை வீட்டில், யாரும் இல்லாத நேரத்தில். ரேவதி விஜய்க்கு சமைத்து கொடுத்தாள், இருவரும் ஒன்றாக சாப்பிட்டனர், பிறகு படுக்கையில் ஒன்றாக கலந்தனர். சென்னையின் மாலை வெளிச்சம் ஜன்னல் வழியே வந்தது.
மறுநாள் காலையில், மோகன் வேலைக்கு செல்வதற்கு முன், ரேவதி அவனுக்கு காபி கொடுத்தாள். மோகன் சென்ற பிறகு, ரேவதி விஜயிடம் வந்தாள், "இன்று முழுவதும் நாம் ஒன்றாக இருப்போம்," என்றாள். விஜய் அவளை அணைத்து, "இது நம்முடைய நேரம்," என்றான்.
சென்னையில் அந்த வாரம், இருவரும் ஒவ்வொரு நாளும் ஒன்றாக இருந்தனர். காலையில் ரேவதி சமைத்தாள், மதியம் இருவரும் ஒன்றாக சாப்பிட்டனர், மாலையில் கடற்கரைக்கு சென்றனர். இரவில், மோகன் வீடு திரும்பும் முன், இருவரும் படுக்கையில் ஒன்றாக கலந்தனர்.
விஜய் மதுரை திரும்பும்போது, ரேவதி அவனுக்கு ஒரு சிறிய பரிசு கொடுத்தாள், ஒரு கைக்கடிகாரம். "இதை பார்க்கும்போது, என்னை நினைத்து கொள்," அவள் சொன்னாள். விஜய் கடிகாரத்தை அணிந்து, "அடுத்த மாதம் மீண்டும் வருவேன்," என்றான்.
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “தமிழ் அத்தை மகள் கதை: கல்யாண வீட்டில் அத்தை மகளுடன் சூடான ஓல்” also read
8 curated storiesTamil Chechi Sex Story: அபார்ட்மெண்ட் செச்சியுடன் என் ரகசிய உறவு
Tamil chechi sex story: மழையில் பறந்து வந்த சேலையுடன் தொடங்கிய கார்த்திக்கின் ரகசிய உறவு, தனிமையில் வாடும் மீரா செச்சியுடன் தீவிரமடைகிறது. முழு கதையைப் படியுங்கள்.
தமிழ் அத்தை காமக்கதை: திருப்பூர் வீட்டில் ஒரு வாரம்
தமிழ் அத்தை காமக்கதை: டூரில் இருக்கும் மாமாவின் வீட்டில் ஒரு வாரம் தங்கும் கார்த்திக், தனிமையில் வாடும் அத்தை ரேவதியுடன் நெருக்கமாகிறான். ரகசிய உறவின் கதை.
தமிழ் அத்தை செக்ஸ் ஸ்டோரி: மொட்டை மாடி இரவு
துபாயில் வேலை செய்யும் கணவரைப் பிரிந்து தவிக்கும் லட்சுமி அத்தையின் இந்த தமிழ் அத்தை செக்ஸ் ஸ்டோரி மொட்டை மாடி விளக்கு பழுதிலிருந்து தொடங்கும் ரகசிய இரவுகளின் கதை.
Tamil Wife Kamakathai: மதுரை பிரியாவின் கதை
மதுரையில் தனியாக வசிக்கும் பிரியா, கணவனின் நண்பன் கார்த்திக்கின் போன் உரையாடலை ஒட்டுக் கேட்ட பிறகு, அவள் வாழ்க்கை மாறுகிறது.
தமிழ் அத்தை காமக் கதை: சென்னையில் பிரியாவின் கூதியில் அருணின் சுன்னி, அத்தை வீட்டு இரவு
தமிழ் அத்தை காமக் கதை: சென்னையில் அத்தை வீட்டில் கிடைத்த பழைய டைரி, அருணுக்கும் பிரியாவுக்கும் இடையே ஒரு ரகசிய இரவை திறக்கிறது. ஆசை, தயக்கம், மற்றும் ஒரு வீட்டின் அமைதியில் மலரும் நெருக்கம்.
தமிழ் மாமி காமகதைகள்: வேலியைத் தாண்டிய ஆசை - பகுதி 2
தமிழ் மாமி காமகதைகள் தொடரின் இறுதிப் பகுதி: இரண்டு நாள் முன்னதாகத் திரும்பிய கணவன் வீட்டில் இருக்க, மீனாவும் அருணும் ஆபத்தான விளையாட்டைத் தொடர்கிறார்கள். முடிவு இங்கே.
Tamil Aunty Kathai: பானுமதியின் திருவிழா இரவு
Tamil Aunty Kathai: திருச்சி அம்மன் கோவில் திருவிழாவில் பிரசாத கவுண்டரை நடத்தும் பானுமதி (38), தன்னார்வலர் விக்னேஷ் (23) மேல் கண் வைக்கிறாள். பாயசம், ஸ்டோர் ரூம், வாழைத் தோப்பு என நாள் முழுக்க நீளும் ரகசிய ஆட்டம்.
தமிழ் குடும்ப காமக்கதைகள்: மச்சானின் ஒரு வாரம்
தமிழ் குடும்ப காமக்கதைகள் வரிசையில் ஒரு புதிய கதை. நைட் ஷிப்ட் வேலை பார்க்கும் கணவன், வீட்டில் ஒரு வாரம் தங்க வந்த மச்சான் கார்த்திக். மதுரை வீட்டில் செல்வியின் வாழ்க்கை ஒரு கதையாக மாறிய ஏழு நாட்கள்.