Tamil Wife Kamakathai: மதுரை பிரியாவின் கதை

பிரியா சமையலறையில் காபி போட்டுக் கொண்டிருந்தபோது, ஹாலில் கார்த்திக் போனில் பேசுவது கேட்டது. அவன் சொன்னான், அவள் என்னைப் பார்க்கும் பார்வையே வேறு, நான் இதுவரை அப்படி ஒரு பார்வையைப் பார்த்ததில்லை. பிரியாவின் கை நடுங்கியது, காபி கொஞ்சம் சிந்தியது. அவன் யாரைப் பற்றிப் பேசுகிறான் என்று அவளுக்குத் தெரியும், ஆனால் அவள் அதை ஒப்புக்கொள்ள விரும்பவில்லை. இந்த tamil wife kamakathai அந்த ஒட்டுக் கேட்ட உரையாடலில் இருந்துதான் தொடங்கியது.

பிரியா இருபத்தொன்பது வயது, மதுரையில் தனியாக வசிக்கிறாள், கணவன் சென்னையில் வேலை பார்க்கிறான். கார்த்திக் கணவனின் சிறுவயது நண்பன், மதுரைக்கு ஒரு வேலையாக வந்திருந்தான், பிரியாவின் வீட்டில் தங்கியிருந்தான். மூன்று நாட்களாக அவன் அங்கு இருந்தான், மூன்று நாட்களாக பிரியாவின் மனம் அமைதியாக இல்லை. கார்த்திக் உயரமாக, அகலமான தோள்களுடன் இருந்தான், அவன் சிரிக்கும்போது பிரியாவின் இதயம் வேகமாகத் துடித்தது.

காலையில் பிரியா காபி கொண்டு வந்தபோது, கார்த்திக் அவளைப் பார்த்துச் சிரித்தான். அவன் சொன்னான், பிரியா, உன் காபி மதுரையிலேயே சிறந்தது. பிரியா சொன்னாள், நீங்கள் எப்போதும் இப்படித்தான் புகழ்வீர்களா. கார்த்திக் சொன்னான், புகழ்ச்சி இல்லை, உண்மை. பிரியாவின் கன்னங்கள் சிவந்தன. அவள் சொன்னாள், சரி, சாப்பிடுங்கள், குளிர்ந்துவிடும்.

மதியம் பிரியா மொட்டை மாடியில் துணி காய வைத்துக் கொண்டிருந்தாள். கார்த்திக் மேலே வந்தான், கையில் ஒரு புத்தகம். அவன் சொன்னான், பிரியா, இங்கு காற்று நன்றாக இருக்கிறது. பிரியா சொன்னாள், மதுரை காற்று எப்போதும் இப்படித்தான். கார்த்திக் அவள் அருகில் நின்றான், அவன் கை அவள் கையைத் தொட்டது. பிரியா கையை எடுக்கவில்லை. அவள் சொன்னாள், கார்த்திக், இது தவறு.

கார்த்திக் சொன்னான், தவறு என்பது வலுக்கட்டாயமாக நடப்பது, இது இருவரின் விருப்பம். பிரியா அவன் கண்களைப் பார்த்தாள், பிறகு அவன் உதடுகளில் தன் உதடுகளை வைத்தாள். முதல் முத்தம் மெதுவாக இருந்தது, பிறகு ஆழமானது. கார்த்திக் அவள் சேலையின் முந்தானையை விலக்கினான், அவள் ஜாக்கெட்டின் மேல் அவள் மார்பகங்களை அழுத்தத் தொடங்கினான். பிரியா நீண்ட மூச்சு விட்டாள், நிறுத்தாதே என்றாள்.

கார்த்திக் ஜாக்கெட்டின் கொக்கிகளைத் திறந்தான், அவள் மார்பகங்களைக் கைகளில் எடுத்தான். பிரியா அவன் சட்டையைக் கழற்றினாள், அவன் மார்பில் உதடுகளை வைத்தாள். அவள் அவன் மார்பை முத்தமிட்டாள், நக்கினாள், கார்த்திக்கின் மூச்சு கனமானது. பிரியா கீழே இறங்கி அவன் பேண்டின் பட்டனைத் திறந்தாள். கார்த்திக்கின் சுன்னி ஏற்கனவே விறைத்திருந்தது. பிரியா அதைக் கையில் எடுத்து மெதுவாக ஆட்டத் தொடங்கினாள்.

கார்த்திக் சொன்னான், பிரியா, வாயில் எடு. பிரியா சிரித்துச் சொன்னாள், பொறுமையாக இரு, முதலில் உன்னை முழுமையாகப் பார்க்க விடு. அவள் சுன்னியை வாயில் எடுத்து மெதுவாகச் சப்பத் தொடங்கினாள். அவள் நாக்கு சுன்னியைச் சுற்றிச் சுழன்றது, கார்த்திக்கின் வாயிலிருந்து முனகல்கள் வெளிவந்தன. பிரியா சுன்னியைத் தொண்டை வரை எடுத்து விட்டாள். கார்த்திக் அவள் முடியைப் பிடித்துச் சொன்னான், பிரியா, நீ இதை மிகவும் நன்றாகச் செய்கிறாய்.

சிறிது நேரம் கழித்து கார்த்திக் பிரியாவைத் தூக்கிப் படுக்கையறைக்குக் கொண்டு சென்றான். அவன் அவளைப் படுக்கையில் படுக்க வைத்து, அவள் கால்களைத் தன் தோள்களில் வைத்தான். அவன் தன் சுன்னியைப் பிரியாவின் புண்டையின் வாயில் வைத்து மெதுவாகத் தள்ளினான். பிரியா சொன்னாள், ஆஹ், மெதுவாக, மெதுவாக. சுன்னி உள்ளே சென்றது, பிரியாவின் புண்டை அதை இறுக்கமாகப் பிடித்துக் கொண்டது. கார்த்திக் இடிக்கத் தொடங்கினான், முதலில் மெதுவாக, பிறகு வேகமாக.

படுக்கையின் சத்தமும் பிரியாவின் முனகல்களும் அறையில் எதிரொலித்தன. கார்த்திக் பிரியாவின் மார்பகங்களைப் பிடித்து அழுத்தியபடி ஓத்துக் கொண்டிருந்தான். பிரியா தன் கால்களை அவன் இடுப்பில் சுற்றிக் கொண்டு சொன்னாள், இன்னும் வேகமாக, கார்த்திக், இன்னும் வேகமாக. கார்த்திக் வேகத்தை அதிகரித்தான். பிரியாவின் புண்டையிலிருந்து தண்ணீர் வரத் தொடங்கியது, அவள் உச்சத்தை நெருங்கினாள்.

பிரியா கத்திச் சொன்னாள், நான் வருகிறேன், கார்த்திக், நான் வருகிறேன். அவள் உடல் நடுங்கத் தொடங்கியது, அவள் புண்டை சுன்னியை இன்னும் இறுக்கமாக அழுத்தியது. கார்த்திக்கும் வேகத்தை அதிகரித்து, சில இடிகளில் அவன் தண்ணீர் பிரியாவின் புண்டையில் வெளியேறியது. இருவரும் மூச்சு வாங்கியபடி ஒருவரை ஒருவர் அணைத்துக் கொண்டனர். பிரியா சொன்னாள், இந்த tamil wife kamakathai இப்போது என் சொந்தக் கதையாகிவிட்டது.

சிறிது நேரம் கழித்து பிரியா எழுந்து கார்த்திக்கிற்குக் காபி போட்டாள். இருவரும் மொட்டை மாடியில் உட்கார்ந்தனர். கார்த்திக் சொன்னான், பிரியா, நாளை மீண்டும் வருவேன். பிரியா சிரித்துச் சொன்னாள், நாளை வேலை இருக்கிறது, ஆனால் மாலையில் வா. கார்த்திக் அவள் கையைப் பிடித்துச் சொன்னான், மாலையில் நிச்சயம். பிரியா வானத்தைப் பார்த்து நினைத்தாள், எத்தனை மாதத் தனிமை ஒரே மாலையில் முடிந்துவிட்டது.

மாலையில் கார்த்திக் வந்ததும் பிரியா கதவைத் திறந்து அவனை உள்ளே இழுத்தாள். அவள் சொன்னாள், இன்று உனக்குப் புதிதாக ஒன்றைக் காட்டுகிறேன். அவள் அவனைப் படுக்கையறைக்கு அழைத்துச் சென்று படுக்கையில் நாய் போல் நின்றாள். அவள் சொன்னாள், பின்னால் இருந்து செய், எனக்கு இது மிகவும் பிடிக்கும். கார்த்திக் அவள் பின்னால் வந்து தன் சுன்னியை அவள் புண்டையில் செருகி இடிக்கத் தொடங்கினான். பிரியாவின் முனகல்கள் இன்னும் அதிகமாயின.

கார்த்திக் பிரியாவின் முடியைப் பிடித்து அவள் முதுகில் முத்தமிட்டான். பிரியா சொன்னாள், ஆம், இப்படியே, நிறுத்தாதே. அவள் புண்டையிலிருந்து தண்ணீர் வழிந்தது, கார்த்திக்கின் சுன்னி இன்னும் கடினமானது. சில நிமிடங்களில் பிரியா மீண்டும் உச்சம் அடைந்தாள். அவள் சொன்னாள், கார்த்திக், நீ என்னை மீண்டும் இளமையாக்கிவிட்டாய். கார்த்திக் சிரித்துச் சொன்னான், இது இன்னும் ஆரம்பம்தான் பிரியா.

இரவில் இருவரும் சேர்ந்து சாப்பிட்டனர். பிரியா சொன்னாள், என் கணவனுக்கு இதைப் பற்றி ஒருபோதும் தெரியக்கூடாது. கார்த்திக் சொன்னான், இது நம் இருவருக்கு மட்டும் தெரியும். பிரியா அவன் கையைப் பிடித்துச் சொன்னாள், நீ என் நண்பன் மட்டுமல்ல, இப்போது என் பழக்கமாகிவிட்டாய். கார்த்திக் சிரித்துச் சொன்னான், நீயும் என் மிகச் சிறப்பு நபர்.

அடுத்த நாள் கார்த்திக் வேலைக்குச் சென்றபோது, பிரியா அவன் போனதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். அவள் மனதில் அவன் தொடுதல் சுழன்றது. அவள் போனை எடுத்து அவனுக்கு மெசேஜ் அனுப்பினாள், இன்று மாலை வீட்டில் யாரும் இல்லை, சீக்கிரம் வா. கார்த்திக் பதில் அனுப்பினான், சீக்கிரம் வருகிறேன், காத்திரு. பிரியா சிரித்தபடி சமையலறைக்குச் சென்றாள்.

மாலையில் கார்த்திக் வந்ததும் பிரியா அவனைச் சமையலறைக்கு அழைத்துச் சென்றாள். அவள் சொன்னாள், இன்று இங்கே, மேடையில். கார்த்திக் சிரித்துச் சொன்னான், மேடையில் சரி. அவன் பிரியாவை மேடையில் உட்கார வைத்து, அவள் கால்களைத் திறந்து சுன்னியை உள்ளே செருகினான். பிரியா மேடையைப் பிடித்து முனகத் தொடங்கினாள்.

சமையலறையில் பாத்திரங்களின் சத்தமும் பிரியாவின் மூச்சின் சத்தமும் சேர்ந்து ஒரு விசித்திரமான இசையை உருவாக்கின. பிரியா சொன்னாள், கார்த்திக், நீ பைத்தியம், ஆனால் உன் பைத்தியம் எனக்குப் பிடிக்கும். கார்த்திக் அவளை முத்தமிட்டுச் சொன்னான், உன் இந்தக் குரல் எனக்குப் பிடிக்கும். பிரியா உச்சம் அடைந்தாள், கார்த்திக்கும் அவளுடன் சேர்ந்து உச்சம் அடைந்தான். இருவரும் சிரித்தபடி ஒருவரை ஒருவர் அணைத்துக் கொண்டனர்.

பிரியா கார்த்திக்கின் காதில் சொன்னாள், நாளை காலை மீண்டும் அதே போன் அழைப்பு வரட்டும், அதே போல். கார்த்திக் சிரித்துச் சொன்னான், அந்தப் போன் அழைப்புதான் இப்போது நம் கதையின் தொடக்கமாகிவிட்டது. பிரியா சொன்னாள், ஆம், இந்தக் கதை இன்னும் முடியவில்லை.

அடுத்த நாள் காலை பிரியா சீக்கிரம் எழுந்து மொட்டை மாடியில் நின்று காபி குடித்தாள். மதுரையின் காலை காற்று குளிராக இருந்தது, தெருவில் மெதுவாக வாழ்க்கை தொடங்கியது. பிரியா நினைத்தாள், முன்பு எவ்வளவு தனிமையாக இருந்தாள், இப்போது அவள் காலைகளில் ஒரு எதிர்பார்ப்பு இருக்கிறது. அவள் போனை எடுத்து கார்த்திக்கின் எண்ணைப் பார்த்தாள், சிரித்தபடி போனை வைத்தாள்.

காலை ஏழு மணிக்கு கதவு மணி அடித்தது, பிரியா கதவைத் திறந்தாள். கார்த்திக் முன்னால் நின்றான், கையில் பையுடன், முகத்தில் அதே சிரிப்புடன். பிரியா அவனை உள்ளே இழுத்து கதவை மூடினாள். அவள் சொன்னாள், இன்று வேலை இல்லை, இன்று நீயும் நானும் மட்டும். கார்த்திக் பையைக் கீழே வைத்து பிரியாவைத் தன் கைகளில் எடுத்துக் கொண்டான்.

பகலில் இருவரும் மதுரை கோயிலுக்குச் சென்றனர். கோயில் கூட்டத்தில் கார்த்திக் பிரியாவின் கையைப் பிடித்தான், யாரும் பார்க்காதபோது அவள் காதில் சொன்னான், கோயிலில் கூட நீதான் என் மனதில் இருக்கிறாய். பிரியா சிரித்துச் சொன்னாள், கோயிலில் இப்படிப் பேசக்கூடாது. கார்த்திக் சொன்னான், கடவுள் காதலைப் புரிந்துகொள்வார். பிரியா அவன் கையை இறுக்கமாகப் பிடித்தாள்.

மாலையில் வீடு திரும்பியதும் பிரியா கார்த்திக்கை மொட்டை மாடிக்கு அழைத்துச் சென்றாள். அங்கு துணிகள் காய்ந்து கொண்டிருந்தன, காற்றில் அவை அசைந்தன. பிரியா சொன்னாள், இங்கு யாரும் பார்க்க மாட்டார்கள். கார்த்திக் அவள் சேலையை உயர்த்தி அவள் புண்டையில் விரலைச் செருகினான். பிரியாவின் புண்டை ஏற்கனவே ஈரமாக இருந்தது. அவள் சொன்னாள், கார்த்திக், மொட்டை மாடியில் இது இன்னும் உற்சாகமாக இருக்கிறது.

கார்த்திக் விரலை உள்ளே வெளியே செய்து கொண்டிருந்தான், பிரியாவின் முனகல்கள் மெதுவாக வெளிவந்தன. அவள் சொன்னாள், இன்னும் வேகமாக, இன்னும் வேகமாக. கார்த்திக் அவளைச் சுவரில் சாய்த்து தன் சுன்னியை அவள் புண்டையில் செருகினான். திறந்த வானத்தின் கீழ், காற்றில், இருவரின் உடல்களும் ஒன்றோடு ஒன்று மோதின. பிரியா சொன்னாள், ஆம், இப்படியே, நிறுத்தாதே.

சிறிது நேரத்தில் பிரியா உச்சம் அடைந்தாள். அவள் கார்த்திக்கின் தோளில் தலையை வைத்துச் சொன்னாள், இந்த மொட்டை மாடி இப்போது நம்முடையது. கார்த்திக் சொன்னான், இந்த நட்சத்திரங்கள் நம் சாட்சிகள். இருவரும் கீழே இறங்கி வந்து காபி குடித்தனர். கார்த்திக் சொன்னான், நாளை நான் சென்னைக்குத் திரும்ப வேண்டும், ஆனால் அடுத்த வாரம் மீண்டும் வருவேன். பிரியா சொன்னாள், அடுத்த வாரம் இல்லை, இந்த வார இறுதியில் வா.

அடுத்த நாள் கார்த்திக் சென்னைக்குச் சென்றான், ஆனால் பிரியாவின் போனில் ஒவ்வொரு மணி நேரமும் மெசேஜ் வந்தது. அவன் எழுதினான், உன் நினைவு வேலையில் கூட விடவில்லை. பிரியா பதில் எழுதினாள், என் நினைவும் உன்னை விடவில்லை. இரவில் இருவரும் போனில் நீண்ட நேரம் பேசினர், அந்தப் பேச்சில் சிரிப்பும் ஏக்கமும் கலந்திருந்தன. பிரியா போனை மார்பில் வைத்து உறங்கினாள்.

வார இறுதியில் கார்த்திக் மீண்டும் வந்தான். இந்த முறை அவன் பிரியாவுக்கு ஒரு பரிசு கொண்டு வந்தான், ஒரு சிவப்பு சேலை. அவன் சொன்னான், இதை அணிந்து என் முன்னால் நில். பிரியா சேலையை அணிந்து கண்ணாடி முன் நின்றாள். கார்த்திக் பின்னால் வந்து அவளை அணைத்து அவள் கழுத்தில் முத்தமிட்டான். கண்ணாடியில் இருவரின் நிழல் தெரிந்தது.

பிரியா சொன்னாள், கண்ணாடியில் பார், நாம் எப்படி இருக்கிறோம். கார்த்திக் அவள் சேலையின் முந்தானையை விலக்கி அவள் மார்பகங்களைக் கையில் எடுத்து கண்ணாடியில் பார்த்தபடி அழுத்தத் தொடங்கினான். பிரியாவின் மூச்சு கனமானது. அவள் சொன்னாள், இப்படியே, கண்ணாடி முன்னாலேயே செய். கார்த்திக் அவள் சேலையை உயர்த்தி பின்னால் இருந்து அவள் புண்டையில் சுன்னியைச் செருகினான்.

கண்ணாடியில் அவர்களின் பிம்பமும் பிரியாவின் முனகல்களும் அறையை நிறைத்தன. சிறிது நேரத்தில் பிரியா உச்சம் அடைந்தாள். அவள் கார்த்திக்கை நோக்கித் திரும்பிச் சொன்னாள், இந்தக் கண்ணாடி இப்போது நம் சாட்சி. கார்த்திக் சிரித்துச் சொன்னான், இந்தச் சிவப்பு சேலை இப்போது எனக்கு மட்டும். இருவரும் படுக்கையில் படுத்து பிரியா சொன்னாள், நாளை காலை மீண்டும் ஒரு புதிய புகைப்படம் எடுப்பாயா. கார்த்திக் சொன்னான், ஒவ்வொரு நாளும், வாழும் வரை.

அடுத்த வாரம் பிரியாவின் கணவன் போன் செய்தான். அவன் சொன்னான், அடுத்த மாதம் வருகிறேன். பிரியா போனை வைத்ததும் கார்த்திக்கிற்கு மெசேஜ் அனுப்பினாள், அடுத்த மாதம் அவர் வருகிறார், அதுவரை ஒவ்வொரு நாளும் என்னுடையது. கார்த்திக் பதில் அனுப்பினான், ஒவ்வொரு நாளும், ஒவ்வொரு இரவும், உன்னுடையது மட்டும். பிரியா போனை மார்பில் வைத்துச் சிரித்தாள்.

அந்த இரவு கார்த்திக் பிரியாவைக் குளியலறைக்கு அழைத்துச் சென்றான். அவன் சொன்னான், இன்று ஷவரின் கீழ். பிரியா சிரித்துச் சொன்னாள், உன் விருப்பம் போல். ஷவர் தண்ணீரின் கீழ் இருவரும் நனைந்தபடி ஒருவரை ஒருவர் அணைத்துக் கொண்டனர். பிரியா கார்த்திக்கின் சுன்னியைக் கையில் எடுத்து ஆட்டத் தொடங்கினாள், கார்த்திக் அவள் மார்பகங்களை அழுத்தத் தொடங்கினான். தண்ணீரின் சத்தமும் அவர்கள் முனகல்களும் குளியலறையில் எதிரொலித்தன.

கார்த்திக் பிரியாவைச் சுவரில் சாய்த்து அவள் காலைத் தூக்கி தன் சுன்னியை அவள் புண்டையில் செருகினான். தண்ணீர் அவர்கள் உடல்களில் வழிந்து கொண்டிருந்தது, இடிகளின் தாளத்தில் பிரியாவின் முனகல்கள் அதிகரித்தன. பிரியா சொன்னாள், கார்த்திக், இன்னும் வேகமாக, இன்னும் வேகமாக. கார்த்திக் வேகத்தை அதிகரித்து இருவரும் ஒன்றாக உச்சம் அடைந்தனர். ஷவர் தண்ணீர் அவர்கள் களைத்த உடல்களில் விழுந்து கொண்டிருந்தது, இருவரும் சிரித்தபடி ஒருவரை ஒருவர் அணைத்துக் கொண்டனர்.

அந்த இரவு பிரியா கார்த்திக்கிடம் சொன்னாள், உன் வேலை முடிந்ததும் நீ சென்றுவிடுவாய், பிறகு நான் என்ன செய்வேன். கார்த்திக் அவள் கையைப் பிடித்துச் சொன்னான், நான் ஒவ்வொரு மாதமும் மதுரைக்கு வருவேன், நீ எனக்காகக் காத்திருப்பாய். பிரியா சொன்னாள், பத்து வருடம் காத்திருந்தேன் என்றால், சில மாதங்கள் என்ன. கார்த்திக் சொன்னான், இந்தக் காத்திருப்பின் நடுவில் ஒவ்வொரு நாளும் போனில் பேசுவோம், ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு புதிய புகைப்படம் அனுப்புவேன். பிரியா சிரித்துச் சொன்னாள், அப்படியானால் இந்தக் கதைக்கு முடிவு இல்லை, புதிய அத்தியாயங்கள் மட்டுமே உள்ளன.

அடுத்த நாள் காலை பிரியா கார்த்திக்கிற்கு இட்லியும் சாம்பாரும் செய்தாள். கார்த்திக் சாப்பிட்டுச் சொன்னான், பிரியா, உன் கை சமையல் மதுரையிலேயே சிறந்தது. பிரியா சொன்னாள், சமையல் மட்டுமல்ல, எல்லாமே சிறந்தது என்று நீதான் சொன்னாய். கார்த்திக் சிரித்துச் சொன்னான், ஆம், எல்லாமே சிறந்தது. இருவரும் சிரித்தபடி காலை உணவை முடித்தனர்.

கார்த்திக் செல்லும் முன் பிரியாவை வாசலில் அணைத்தான். அவன் சொன்னான், விரைவில் திரும்பி வருவேன், எனக்காகக் காத்திரு. பிரியா சொன்னாள், காத்திருப்பேன், எப்போதும் காத்திருப்பேன். கார்த்திக் சென்ற பிறகு பிரியா வாசலில் நின்று அவன் செல்வதைப் பார்த்தாள், முகத்தில் அமைதியான சிரிப்புடன். அவள் வீட்டிற்குள் சென்று போனை எடுத்து அவன் எண்ணைப் பார்த்தாள், அடுத்த வருகைக்காக நாட்களை எண்ணத் தொடங்கினாள்.

மாலையில் பிரியாவின் போனில் கார்த்திக்கின் மெசேஜ் வந்தது, சென்னை வந்துவிட்டேன், ஆனால் மனம் இன்னும் மதுரையில்தான் இருக்கிறது. பிரியா பதில் எழுதினாள், என் மனமும் உன்னுடன்தான் இருக்கிறது, விரைவில் வா. அவள் போனை மார்பில் வைத்து ஜன்னல் வழியாக மதுரை வானத்தைப் பார்த்தாள், அந்த வானத்தில் நட்சத்திரங்கள் மின்னத் தொடங்கின.

அன்று இரவு பிரியா உறங்குவதற்கு முன் கார்த்திக்கின் புகைப்படத்தைப் பார்த்தாள், அவன் சிரிப்பு அவள் மனதில் ஒலித்தது. அவள் சிரித்தபடி கண்களை மூடினாள், அடுத்த வருகையின் கனவுடன் உறங்கினாள்.