தமிழ் அத்தை காமக்கதை: திருப்பூர் வீட்டில் ஒரு வாரம்

"கார்த்திக்! எழுந்தியாடா? காலையிலேயே கார்பென்டர் வந்துடுவான்!" அத்தை ரேவதியின் குரல் கதவுக்கு வெளியே கேட்டது. கார்த்திக் கண்களைத் திறந்தான். மணி ஆறு. திருப்பூரில் அத்தை வீட்டுக்கு வந்து இது இரண்டாம் நாள். இந்த தமிழ் அத்தை காமக்கதை இப்படி ஒரு காலை அழைப்பில் தொடங்கும் என்று அவன் கனவிலும் நினைக்கவில்லை.

கதவைத் திறந்தான். வெளியே ரேவதி அத்தை நின்றிருந்தாள், இரவு நைட்டியில். முப்பத்தொன்பது வயது, ஆனால் உடம்பு இன்னும் இறுக்கமாக இருந்தது. நைட்டியின் மேல் பட்டன்கள் இரண்டு திறந்திருந்தன.

"என்ன அத்தை, இவ்வளவு காலையில?" கார்த்திக் கொட்டாவி விட்டான்.

"அந்த பழைய இரும்பு பீரோவை மாடிக்கு மாத்தணும். கார்பென்டர் வந்து புது கட்டில் போடுறான். நீ கொஞ்சம் கை கொடு," அத்தை சொன்னாள், அவன் தோளைப் பிடித்து இழுத்துக்கொண்டு நடந்தாள்.

பின் அறையில் பெரிய இரும்பு பீரோ இருந்தது. இருவரும் சேர்ந்து தள்ளினார்கள். அத்தையின் உடம்பு அவன் மீது உரசியது, வியர்வையின் வாசனையும் பவுடர் வாசனையும் கலந்து வந்தது.

"இன்னும் கொஞ்சம்... இன்னும் கொஞ்சம்..." அத்தை மூச்சிரைத்தாள். பீரோ நகரும்போது அவள் தடுமாறி அவன் மீது சாய்ந்தாள். அவளுடைய மார்பு அவன் நெஞ்சில் அழுந்தியது. இருவரும் ஒரு வினாடி அசையாமல் நின்றார்கள்.

"ஸாரிடா," அத்தை விலகினாள், ஆனால் அவள் கண்களில் ஏதோ மாறியிருந்தது. கார்த்திக்கின் உடம்பிலும் ஏதோ மாறியிருந்தது.

பீரோ இடம் மாறியது. "காபி போடுறேன், குளிச்சிட்டு வா," அத்தை சொல்லிவிட்டு சமையலறைக்குப் போனாள். கார்த்திக் குளியலறைக்குள் நுழைந்தபோது அவன் கைகள் நடுங்கிக்கொண்டிருந்தன.

காபி மேஜையில் இருவரும் எதிரெதிரே உட்கார்ந்தார்கள். அத்தை இப்போது சேலை கட்டியிருந்தாள், ஆனால் சாதாரண ப்ளவுஸ். அவள் முறுக்கை எடுத்து அவனுக்கு ஊட்டினாள். "சாப்பிடுடா, ஒல்லியா இருக்க."

அவள் விரல்கள் அவன் உதட்டில் பட்டன. கார்த்திக் அவள் கண்களைப் பார்த்தான். அத்தை பார்வையைத் திருப்பவில்லை.

"உனக்கு கேர்ள் ஃப்ரெண்ட் இருக்காளாடா?" அத்தை திடீரென்று கேட்டாள், காபி டம்ளரைச் சுற்றிக்கொண்டு.

கார்த்திக் சிரித்தான். "இல்ல அத்தை. அத்தை மாதிரி அழகான பொண்ணு யாரும் கிடைக்கல."

"போடா!" அத்தை அவன் தோளில் அடித்தாள், ஆனால் அவள் முகம் மலர்ந்தது. "உன் வயசுல உன் மாமா என்னைப் பார்த்ததும் இப்படித்தான் பேசுவார். ஆனா கல்யாணத்துக்கு அப்புறம் எல்லாம் மாறிடுச்சு."

"எப்படி மாறுச்சு?" கார்த்திக் கேட்டான்.

அத்தை எழுந்து அடுப்படிக்குப் போனாள். "வா, சரியான ஃபில்டர் காபி எப்படி போடுறதுன்னு கத்துத் தரேன்." கார்த்திக் அவள் பின்னால் நின்றான். அத்தை அவன் கைகளைப் பிடித்து டபராவைச் சுற்றக் கற்றுக்கொடுத்தாள். அவள் உடம்பு அவன் மீது அழுந்தியது.

"மெதுவா... இப்படி..." அவள் குரல் அவன் காதுக்கு அருகில் ஒலித்தது. கார்த்திக்கின் மூச்சு வேகமானது. அத்தையின் கூந்தல் வாசனை அவனை மயக்கியது.

"அத்தை..." அவன் மெதுவாகச் சொன்னான்.

"ம்?" அத்தை திரும்பவில்லை, ஆனால் அவள் கைகள் அவன் கைகளை விடவில்லை.

"ஒண்ணுமில்ல," கார்த்திக் சொன்னான், ஆனால் அவன் உடம்பு எல்லாவற்றையும் சொல்லியது. அத்தை அதை உணர்ந்தாள். அவள் உதடுகளில் ஒரு சிறு சிரிப்பு வந்தது.

"காபி குடி," அவள் டம்ளரை நீட்டினாள். "சூடா இருக்கும்போதே குடிக்கணும். ஆறிட்டா ருசி போயிடும்."

கார்த்திக் காபியை வாங்கும்போது அவர்கள் விரல்கள் மீண்டும் உரசின. இந்த முறை இருவரும் விலகவில்லை.

"மாமா எப்ப வருவார்?" கார்த்திக் கேட்டான், அமைதியை உடைக்க.

"டூர் நீண்டுடுச்சு. இன்னும் நாலு நாள் ஆகும்," அத்தை சொன்னாள். "நல்லவேளை நீ வந்த. வீட்ல தனியா இருக்க பயமா இருந்துச்சு."

மதியம் அத்தை மொட்டை மாடிக்கு அழைத்தாள். "மோட்டார் சுவிட்ச் பாருடா, தண்ணி ஏறல." மாடியில் காற்று பலமாக வீசியது. அத்தையின் சேலை முந்தானை பறந்தது, அவள் அதைப் பிடிக்க ஓடினாள்.

கார்த்திக் சுவிட்ச் பார்த்துக்கொண்டிருந்தபோது அத்தை பின்னால் வந்து நின்றாள். "என்னாச்சு?"

"வயர் லூஸ். இருங்க, சரி பண்றேன்." அவன் குனிந்து வயரை இழுத்தான். அத்தை அவன் தோளில் கை வைத்து நின்றாள். அவளுடைய சேலை அவன் முதுகில் உரசியது.

மோட்டார் ஓடத் தொடங்கியது. இருவரும் திரும்பினார்கள், முகம் முகத்துக்கு நேராக. காற்றில் அத்தையின் கூந்தல் அவன் முகத்தில் பட்டது. ஒரு வினாடி... இரண்டு வினாடி... யாரும் விலகவில்லை.

கீழே இருந்து கார்பென்டரின் குரல் கேட்டது. இருவரும் விலகினார்கள், ஆனால் அந்த வினாடிகள் இருவர் மனதிலும் பதிந்துவிட்டன.

மதிய உணவுக்குப் பிறகு அத்தை பழைய ஸ்டோர் ரூமைத் திறந்தாள். "என் கல்யாண ஆல்பம் இங்கதான் இருக்கு. எடுத்துப் பார்க்கலாமா?"

ஸ்டோர் ரூம் சிறியதாக இருந்தது, தூசி நிறைந்தது. இருவரும் பெட்டிகளுக்கு நடுவே நெருக்கமாக உட்கார்ந்தார்கள். அத்தை பழைய ஆல்பத்தைத் திறந்தாள்.

"பாரு, இது நான். இருபத்தி இரண்டு வயசு." புகைப்படத்தில் இளம் ரேவதி, மணப்பெண் அலங்காரத்தில், கண்கள் மின்னின.

"அத்தை, நீங்க அப்பவும் இப்பவும் ஒண்ணுதான்," கார்த்திக் சொன்னான். "இப்பகூட இதே அழகுதான்."

அத்தை அவனைப் பார்த்தாள். "பொய் சொல்லாதடா. வயசாகிடுச்சு."

"உண்மையைச் சொல்றேன்." கார்த்திக் அவள் கையைப் பிடித்தான். அத்தை கையை இழுக்கவில்லை.

"உன் மாமா இந்த ஆல்பத்தைக் கடைசியா எப்ப திறந்தார்னு தெரியுமா? அஞ்சு வருஷம் இருக்கும்," அத்தையின் குரல் கம்மியது. "அவருக்கு நான் ஒரு சமையல்காரி, வீட்டு வேலைக்காரி. அவ்வளவுதான்."

கார்த்திக் அவள் தோளில் கை போட்டான். "அத்தை எனக்கு அப்படி இல்ல. நீங்க... நீங்க ரொம்ப ஸ்பெஷல்."

அத்தை அவன் தோளில் தலை சாய்த்தாள். சிறிய அறையில் இருவரின் மூச்சுச் சத்தம் மட்டும் கேட்டது. அவள் கை அவன் கையை இறுகப் பிடித்தது.

"கார்த்திக், நாம தப்பு பண்ணிடக் கூடாது," அவள் மெதுவாகச் சொன்னாள்.

"தெரியும் அத்தை," கார்த்திக் சொன்னான், ஆனால் அவன் அவள் கையை விடவில்லை. அத்தையும் விடவில்லை.

மாலையில் அத்தையின் தோழி வருவதாக இருந்த டின்னர் கேன்சல் ஆனது. "அவளுக்கு உடம்பு சரியில்லையாம்," அத்தை சொன்னாள், ஆனால் அவள் குரலில் நிம்மதி இருந்தது. "நாம ரெண்டு பேரும் சாப்பிடலாம்."

அத்தை உறவினர் வீடியோ காலுக்காக ஸ்லீவ்லெஸ் ப்ளவுஸ் அணிந்தாள். கால் முடிந்ததும் அவள் ப்ளவுஸை மாற்றவில்லை. சமையலறையில் அவள் தோசை ஊற்றும்போது கார்த்திக் பின்னால் நின்று பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.

"என்னடா அப்படி பாக்குற?" அத்தை திரும்பாமல் கேட்டாள்.

"அத்தை அழகா இருக்கீங்க," கார்த்திக் சொன்னான். அவன் குரல் கரகரத்தது.

அத்தை திரும்பினாள். தோசைக்கல் மறந்துபோனது. "கார்த்திக்..." அவள் குரலில் எச்சரிக்கையும் ஆசையும் கலந்திருந்தன.

அவன் முன்னால் வந்தான். அத்தை பின்னால் நகர்ந்து சுவரில் சாய்ந்தாள். அவன் அவள் இடுப்பில் கை வைத்தான். அத்தை தடுக்கவில்லை.

அவன் உதடுகள் அவள் கழுத்தில் பதிந்தன. அத்தையின் கைகள் அவன் முதுகில் இறுகின. "வேண்டாம்டா... நான் உன் அத்தை..." அவள் சொன்னாள், ஆனால் அவள் உடம்பு அவனை நோக்கி நகர்ந்தது.

"அத்தைதான். அதான் இவ்வளவு ஆசை," கார்த்திக் அவள் காதில் கிசுகிசுத்தான். அவன் கை அவள் ப்ளவுஸுக்குள் நுழைந்தது.

அத்தையின் முலைகள் அவன் உள்ளங்கையில் நிறைந்தன. அவள் மூச்சு வேகமானது. "கதவு... கதவை சாத்து..." அவள் முனகினாள்.

கார்த்திக் சமையலறைக் கதவைத் தாழிட்டான். திரும்பும்போது அத்தை அவனை இழுத்து அணைத்தாள். அவள் உதடுகள் அவன் உதடுகளைக் கவ்வின, நாக்குகள் பின்னின.

அவன் அவள் சேலையை உருவினான். சேலை தரையில் விழுந்தது. ப்ளவுஸின் கொக்கிகள் ஒவ்வொன்றாகத் திறந்தன. அத்தை வெறும் பாவாடையில் நின்றாள், மார்பு ஏறி இறங்கியது.

அவன் அவள் பாவாடையின் நாடாவை அவிழ்த்தான். பாவாடை தரையில் விழுந்தது. இப்போது அத்தை முழு நிர்வாணமாக நின்றாள், சமையலறை விளக்கின் வெளிச்சத்தில் அவள் உடம்பு தங்கமாக மின்னியது.

"அத்தை, நீங்க தேவதை மாதிரி இருக்கீங்க," கார்த்திக் சொன்னான், அவளை மேலிருந்து கீழாகப் பார்த்து.

அத்தை வெட்கத்தில் முகத்தை மூடினாள். "பார்க்காதடா..."

கார்த்திக் அவள் கைகளை விலக்கி, அவள் முகத்தைத் தன் கைகளில் ஏந்தினான். "பார்ப்பேன். இந்த அழகை யார் வேண்டாம்னு சொல்வா?" அவன் அவள் உதடுகளில் முத்தமிட்டான், நீண்ட, ஆழமான முத்தம்.

அத்தை அவன் சட்டையின் பட்டன்களை ஒவ்வொன்றாகத் திறந்தாள். அவள் விரல்கள் நடுங்கின, ஆனால் நிற்கவில்லை. சட்டை தரையில் விழுந்தது. அவள் அவன் மார்பில் கைகளை வைத்து, அவன் இதயத் துடிப்பை உணர்ந்தாள்.

"இவ்வளவு வேகமா துடிக்குது," அவள் சிரித்தாள்.

"அத்தையைப் பார்த்தா யாருக்கும் இப்படித்தான் துடிக்கும்," கார்த்திக் சொன்னான். அத்தை அவன் பேண்ட்டை இறக்கினாள். அவன் உடம்பு முழுக்க அவள் பார்வையில் நடுங்கியது.

கார்த்திக் முழங்காலிட்டு அவள் பாவாடையை உயர்த்தினான். அவளுடைய தொடைகளுக்கு நடுவே அவன் முகம் பதிந்தது. அத்தையின் விரல்கள் அவன் தலைமுடியில் புதைந்தன.

"ஐயோ... கார்த்திக்..." அத்தை சுவரில் சாய்ந்து நின்றாள், கால்கள் நடுங்கின. அவன் நாக்கு அவள் புண்டையில் விளையாடியது, உள்ளே நுழைந்து வெளியே வந்தது.

அத்தையின் உடம்பு வில்லாக வளைந்தது. அவள் உச்சம் அடைந்தபோது அவன் தலையை இறுகப் பிடித்தாள். சமையலறையில் தோசைக்கல் புகைந்துகொண்டிருந்தது, யாருக்கும் கவலையில்லை.

அத்தை அவனை எழுப்பி, அவன் சட்டையைக் கழற்றினாள். அவன் பேண்ட்டை இறக்கி, அவன் சுன்னியைக் கையில் எடுத்தாள். "இவ்வளவு பெருசா?" அவள் கண்கள் விரிந்தன.

அவள் முழங்காலிட்டு அவனை வாயில் எடுத்தாள். கார்த்திக் சமையல் மேடையைப் பிடித்துக்கொண்டான். அத்தையின் வாய் அவன் மீது ஏறி இறங்கியது, நாக்கு சுழன்றது.

"போதும் அத்தை... வந்துடும்..." கார்த்திக் முனகினான்.

அத்தை எழுந்து சமையல் மேடையில் உட்கார்ந்தாள், கால்களை விரித்தாள். "வா," என்றாள். கார்த்திக் முன்னால் வந்து அவளுக்குள் நுழைந்தான்.

அத்தையின் புண்டை இறுக்கமாக இருந்தது, ஈரமாக இருந்தது. அவன் ஒவ்வொரு முறை உள்ளே போகும்போதும் அத்தை "ஆ... ஆ..." என்று முனகினாள். அவள் கால்கள் அவன் இடுப்பைச் சுற்றிக்கொண்டன.

கார்த்திக் வேகத்தைக் கூட்டினான். சமையல் மேடை ஆடியது, பாத்திரங்கள் சத்தம் போட்டன. அத்தையின் முலைகள் குதித்தன, அவன் அவற்றைப் பிடித்துக்கொண்டான்.

"இன்னும்... இன்னும் வேகமா..." அத்தை கத்தினாள். அவள் நகங்கள் அவன் முதுகில் கீறின.

இருவரும் ஒரே நேரத்தில் உச்சம் அடைந்தார்கள். கார்த்திக் அத்தையின் தோளில் சாய்ந்தான், இருவரும் வியர்வையில் நனைந்திருந்தார்கள்.

சிறிது நேரம் இருவரும் அப்படியே நின்றார்கள், ஒருவரை ஒருவர் பிடித்துக்கொண்டு. தோசைக்கல் கருகும் வாசனை வந்தது. அத்தை சிரித்துக்கொண்டே கல்லை அணைத்தாள்.

"தோசை கருகிடுச்சு," அவள் சொன்னாள்.

"பரவாயில்ல அத்தை. இன்னைக்கு கருகின தோசைதான் ஸ்பெஷல்," கார்த்திக் அவள் இடுப்பைப் பிடித்துக்கொண்டு சொன்னான்.

அத்தை அவனுக்கு தோசையை ஊட்டினாள். கருகின ஓரத்தை அவளே கடித்து எடுத்தாள். "நல்லாத்தான் இருக்கு," என்றாள் கண்ணடித்து.

சாப்பிட்டு முடித்ததும் அத்தை பாத்திரம் கழுவப் போனாள். கார்த்திக் பின்னால் வந்து அவளை அணைத்தான். தண்ணீர் ஓடிக்கொண்டிருந்தது, அத்தையின் கைகள் நுரையில் இருந்தன.

"கார்த்திக், போதும்," அத்தை சிரித்தாள். "வேலை செய்ய விடு."

"நீங்க வேலை செய்யுங்க, நான் என் வேலையைச் செய்றேன்," கார்த்திக் அவள் கழுத்தில் முத்தமிட்டான்.

அத்தை பாத்திரத்தை வைத்துவிட்டு அவன் பக்கம் திரும்பினாள். ஈரக் கைகளால் அவன் முகத்தைப் பிடித்து முத்தமிட்டாள். "இன்னைக்கு ராத்திரி," அவள் கிசுகிசுத்தாள். "ராத்திரி முழுக்க நமக்குத்தான்."

"இது தப்புடா," அத்தை மெதுவாகச் சொன்னாள், ஆனால் அவள் கைகள் அவனை விடவில்லை.

"தப்புன்னா ஏன் இவ்வளவு நல்லா இருக்கு?" கார்த்திக் அவள் நெற்றியில் முத்தமிட்டான்.

அத்தை சிரித்தாள், கண்களில் கண்ணீர். "உன் மாமாவுக்கு இதெல்லாம் தெரியாதுடா. அவருக்கு வேலைதான் முக்கியம். நான்... நான் எத்தனை வருஷமா தனியா இருக்கேன் தெரியுமா?"

இரவு சாப்பாட்டுக்குப் பிறகு அத்தை அவன் அறைக்கு வந்தாள், போர்வையுடன். "கொசு கடிக்குது, இங்க படுத்துக்கட்டுமா?" என்றாள், கண்ணடித்து.

அந்த இரவு இருவரும் மூன்று முறை இணைந்தார்கள். ஒவ்வொரு முறையும் வித்தியாசமாக, ஒவ்வொரு முறையும் ஆழமாக. அத்தை அவன் மார்பில் தலை வைத்துத் தூங்கினாள்.

முதல் முறை வேகமாக, ஆசையின் வெறியில் முடிந்தது. இரண்டாம் முறை மெதுவாக, ஒருவரை ஒருவர் ரசித்து. அத்தை அவன் மேலே அமர்ந்து, அவன் கண்களைப் பார்த்துக்கொண்டே இயங்கினாள். "இப்படி யாரும் என்னைப் பார்த்ததில்லடா," அவள் சொன்னாள்.

மூன்றாம் முறை, அதிகாலை நான்கு மணிக்கு, அத்தை அவனை எழுப்பினாள். "ஒரு முறை இன்னும்," அவள் கிசுகிசுத்தாள். "மாமா வர்றதுக்குள்ள இது கடைசி இரவா இருக்கலாம்."

கார்த்திக் அவளைப் பின்னாலிருந்து அணைத்தான். இருவரும் ஒரே போர்வைக்குள், உடம்பு உடம்போடு ஒட்டி. அவன் அவளுக்குள் நுழைந்தபோது அத்தை அவன் கையைத் தன் மார்பில் வைத்துக்கொண்டாள்.

"இந்த வாரம் என் வாழ்க்கையிலேயே சிறந்த வாரம்," அத்தை சொன்னாள், உச்சத்தின் விளிம்பில்.

"எனக்கும் அத்தை," கார்த்திக் அவள் கழுத்தில் முத்தமிட்டான். "எனக்கும்."

விடிந்ததும் அத்தை முதலில் எழுந்து, அவன் நெற்றியில் முத்தமிட்டுவிட்டு சமையலறைக்குப் போனாள். யார் பார்த்தாலும் அவள் வெறும் அத்தைதான். ஆனால் கார்த்திக்குக்குத் தெரியும், அந்த சேலைக்குப் பின்னால் ஒரு ரகசிய உலகம் இருக்கிறது, அது அவனுக்கு மட்டும் சொந்தமானது.

காலையில் மாமாவிடமிருந்து போன் வந்தது.

மறுநாள் காலை கார்த்திக் முன்னால் எழுந்தான். சமையலறையில் அத்தை காபி போட்டுக்கொண்டிருந்தாள், பச்சை சேலையில். அவன் பின்னால் வந்து அவளை அணைத்தான்.

"குட் மார்னிங் அத்தை," அவன் அவள் கழுத்தில் முகம் புதைத்தான்.

"குட் மார்னிங்," அத்தை சிரித்தாள். "காபி குடிச்சிட்டு குளிக்கப் போ."

"காபிக்கு முன்னாடி ஒண்ணு வேணும்," கார்த்திக் அவளைத் தன் பக்கம் திருப்பினான்.

அத்தை அவன் கண்களில் இருந்த ஆசையைப் பார்த்தாள். "இப்பவா? காலையிலயா?"

"இப்பவே," கார்த்திக் அவளைத் தூக்கி படுக்கையறைக்கு நடந்தான். அத்தை சிரித்துக்கொண்டே அவன் கழுத்தைக் கட்டிக்கொண்டாள்.

படுக்கையில் அவன் அவள் சேலையை விலக்கி, காலை வெளிச்சத்தில் அவள் உடம்பை ரசித்தான். "அத்தை, நீங்க காலையில இன்னும் அழகா இருக்கீங்க."

அந்த காலை உறவு மெதுவாக, இனிமையாக இருந்தது. ஜன்னல் வழியே வந்த வெளிச்சத்தில் இருவரின் நிழல்கள் ஒன்றாக ஆடின. அத்தை அவன் காதில், "என்னை விட்டுப் போகாதடா," என்று முனகினாள்.

"போக மாட்டேன் அத்தை. இந்த வாரம் முழுக்க உங்ககூடத்தான்," கார்த்திக் சொன்னான், அவளை இறுக அணைத்து.

இருவரும் ஒன்றாக உச்சம் அடைந்தபோது, வெளியே போன் ஒலித்தது. அத்தை எழுந்து போனை எடுத்தாள். மாமாதான்.

"ரெண்டு நாள்," அவள் சொன்னாள், அவன் கையைப் பிடித்து. "ரெண்டு நாள் நமக்கு."

போனை வைத்துவிட்டு அத்தை படுக்கையறைக்குத் திரும்பி வந்தாள். கார்த்திக் போர்வைக்குள் இருந்து அவளைப் பார்த்தான்.

"என்ன சொன்னார் மாமா?"

"டூர் இன்னும் ரெண்டு நாள் நீண்டுடுச்சாம்," அத்தை சொன்னாள். அவள் முகத்தில் வருத்தமும் மகிழ்ச்சியும் ஒன்றாகத் தெரிந்தன. "அவர் வர்றதுக்குள்ள நாம..."

அத்தை போர்வைக்குள் நுழைந்து அவன் மார்பில் தலை வைத்தாள். "கார்த்திக், இந்த வாரம் முடிஞ்சதும் நீ ஊருக்குப் போயிடுவ. அப்புறம்?"

"அப்புறம் நான் அடிக்கடி வருவேன் அத்தை. மாமா டூர் போகும்போதெல்லாம்," கார்த்திக் அவள் தலைமுடியைக் கோதினான்.

அத்தை நிமிர்ந்து அவன் உதடுகளில் முத்தமிட்டாள். "வாக்கு கொடு."

"வாக்கு," கார்த்திக் சொன்னான், அவள் கையைப் பிடித்து. வெளியே காலை வெயில் ஜன்னல் வழியே வந்தது, இருவரின் ரகசியத்தை யாரும் அறியாமல்.