Tamil Aunty Kathai: பானுமதியின் திருவிழா இரவு

"டேய் தம்பி, பிரசாதம் கொடுக்க தெரியுமா உனக்கு, இல்ல வெறுமனே முழிச்சிக்கிட்டு நிக்க போறியா?" பானுமதியின் குரல் கேட்டு விக்னேஷ் திரும்பினான். இது ஒரு tamil aunty kathai. திருச்சி புறநகர் அம்மன் கோவில் திருவிழா. பிரசாத கவுண்டர் முன் கூட்டம் அலைமோதியது. பானுமதி, முப்பத்தி எட்டு வயது, கோவில் கமிட்டி தலைவர் ராமனின் மனைவி, கவுண்டரின் ராணி. மஞ்சள் பட்டு சேலையில், நெற்றியில் பெரிய குங்குமம், கழுத்தில் தாலி கொடி மின்ன, அவள் பரபரப்பாக பொட்டலம் கட்டிக் கொண்டிருந்தாள். விக்னேஷ், இருபத்தி மூன்று வயது கல்லூரி மாணவன், தன்னார்வலர் பேட்ஜோடு அவள் உதவிக்கு நியமிக்கப்பட்டிருந்தான். அவன் கண்கள் அவள் குனியும்போது தெரிந்த முலை பிளவில் ஒட்டிக் கொண்டன.

"என்னடா பாக்குற?" என்றாள் பானுமதி, தலை நிமிராமல். விக்னேஷ் திடுக்கிட்டான். "இல்ல ஆன்ட்டி, பொட்டலம் எப்படி கட்டுறதுன்னு பாக்குறேன்," என்று சமாளித்தான். பானுமதி சிரித்தாள். "ஆன்ட்டியா? எனக்கு முப்பத்தி எட்டு தான்டா ஆகுது. ஆன்ட்டி ஆக்காத," என்றாள். பிறகு குரலை தாழ்த்தி, "பொட்டலத்தை தான் பாக்குறியா, இல்ல வேற எதையாவதா?" என்றாள். விக்னேஷின் முகம் சிவந்தது. பானுமதி அவன் தோளில் செல்லமாக அடித்தாள். அந்த அடியில் அவள் முலை அவன் கையில் உரசியது. வேண்டுமென்றே என்று இருவருக்கும் தெரியும்.

பானுமதியின் கணவர் ராமன் கமிட்டி வேலையாக கோவில் உள்ளே பரபரப்பாக இருந்தார். திருவிழா என்றால் அவருக்கு கவுண்டர் பக்கம் வர நேரம் இருக்காது என்று பானுமதிக்கு தெரியும். பதினைந்து வருட திருமணம். ராமன் நல்ல மனிதர், ஆனால் படுக்கையில் ஐந்து நிமிட மனிதர். பானுமதியின் உடம்பு ஒரு பூட்டிய கோவில் கருவறை மாதிரி. உள்ளே தீபம் எரிந்து கொண்டிருந்தது, யாரும் வந்து தரிசிக்கவில்லை. அன்று கவுண்டரில் நின்ற விக்னேஷை பார்த்ததும் அந்த கருவறை கதவு தானாக திறந்தது.

காலை பத்து மணிக்கு கூட்டம் அதிகமானது. பானுமதி பொட்டலம் கட்ட, விக்னேஷ் கொடுக்க என்று வேலை பிரிந்தது. ஒரு முறை மேல் அலமாரியில் இருந்த காலி பொட்டல கட்டை எடுக்க பானுமதி எம்பினாள். அவள் சேலை விலகி, இடுப்பு தெரிந்தது. விக்னேஷ் பின்னால் நின்று பார்த்தான். "எடுத்து தாடா," என்றாள் அவள். அவன் கையை நீட்டும்போது அவன் மார்பு அவள் முதுகில் உரசியது. பானுமதி அசையவில்லை. மாறாக இன்னும் பின்னால் சாய்ந்தாள். அவள் பின்புறம் அவன் தொடையில் அழுந்தியது. விக்னேஷின் மூச்சு சூடானது. அவன் ஆண்மை பேண்ட்டுக்குள் விடைக்க ஆரம்பித்தது. பானுமதி அதை உணர்ந்தாள். திரும்பி, "கை நடுங்குதாடா?" என்று கேட்டாள் சிரித்துக் கொண்டே. விக்னேஷ் பொட்டல கட்டை கீழே போட்டுவிட்டான். இருவரும் சிரித்தனர். கவுண்டருக்கு வெளியே யாருக்கும் உள்ளே நடப்பது தெரியவில்லை. அதுதான் பானுமதிக்கு பிடித்திருந்தது. கூட்டத்துக்கு நடுவே ரகசியம்.

மதியம் கூட்டம் குறைந்தது. பானுமதி பாயசம் கிண்டிக் கொண்டிருந்தாள். "டேய், ருசி பாருடா," என்று கரண்டியை அவன் வாய் அருகே நீட்டினாள். விக்னேஷ் குடித்தான். "நல்லா இருக்கு," என்றான். "இரு," என்று பானுமதி விரலால் கரண்டியில் ஒட்டிய பாயசத்தை வழித்து அவன் உதட்டில் தடவினாள். "இப்ப சொல்லு," என்றாள். விக்னேஷ் அவள் விரலை பார்த்தான். பிறகு தைரியமாக அவள் விரலை வாயில் வைத்து சப்பினான். பானுமதியின் கண்கள் விரிந்தன. அவள் விரல் அவன் நாக்கில் நனைந்தது. அவள் மெதுவாக விரலை வெளியே எடுத்தாள். "பொல்லாத பையன்டா நீ," என்றாள், மூச்சு வாங்க. அவள் சேலைக்குள் முலைக்காம்புகள் விடைத்தன. விக்னேஷ் அதை பார்த்தான். பானுமதி மறைக்கவில்லை.

பாயசம் சம்பவத்துக்கு பிறகு பானுமதி விக்னேஷை தவிர்த்தது போல நடித்தாள். ஆனால் மதியம் இரண்டு மணிக்கு கூட்டம் குறைந்தபோது, "டேய், பாத்திரம் கழுவ உதவி பண்ணுடா," என்று சமையல் கூடத்துக்கு அழைத்தாள். உள்ளே யாரும் இல்லை. பானுமதி திடீரென்று திரும்பி அவன் சட்டையை பிடித்து இழுத்தாள். அவன் உதட்டில் அவள் உதடு பதிந்தது. முதல் முத்தம். நீண்ட, ஈரமான, பசியான முத்தம். அவள் நாக்கு அவன் வாய்க்குள் நுழைந்தது. விக்னேஷ் அவள் இடுப்பை பிடித்து தன் மேல் அழுத்தினான். அவன் விடைத்த ஆண்மை அவள் தொடையில் அழுந்தியது. பானுமதி முனகினாள். அவள் கை அவன் பின்புறத்தை பிடித்து அழுத்தியது. "போதும்," என்று அவள் விலகினாள், மூச்சு வாங்க. "மிச்சத்தை ராத்திரி வச்சிக்கலாம். இப்ப போய் வேலையை பாரு." விக்னேஷ் வெளியே வந்தபோது அவன் உதடு வீங்கியிருந்தது. யாரும் கவனிக்கவில்லை. அல்லது கவனித்தும் கண்டுகொள்ளவில்லை.

மதியம் சாப்பாட்டு நேரம். பானுமதி விக்னேஷை கோவில் சமையல் கூடத்துக்கு அழைத்துப் போனாள். "உக்காருடா," என்று தரையில் அமர வைத்தாள். இலை போட்டு சாதம், குழம்பு, தயிர் வைத்தாள். பிறகு அவளும் எதிரே அமர்ந்தாள். "சாப்பிடு," என்றாள். விக்னேஷ் சாப்பிட ஆரம்பித்தான். பானுமதி திடீரென்று தன் கையால் தயிர் சாதம் உருட்டி அவன் வாயில் வைத்தாள். "ஆன்ட்டி," என்றான் அவன் ஆச்சரியமாக. "சாப்பிடுடா," என்றாள். அவன் வாய் திறந்தான். அவள் விரல்கள் அவன் உதட்டில் பட்டன. அவன் அந்த விரல்களை மெதுவாக சப்பினான். பானுமதியின் கண்கள் செருகின. அவள் இன்னொரு உருண்டை வைத்தாள். இந்த முறை அவள் விரல் அவன் வாய்க்குள் கொஞ்சம் ஆழமாக போனது. விக்னேஷ் நாக்கால் அதை சுற்றினான். பானுமதியின் தொடைகள் தானாக நெருங்கின. "போதும்," என்றாள் மெதுவாக. "மிச்சம் ராத்திரிக்கு வச்சிக்கோ." அவள் எழுந்து அவன் உதட்டோரம் ஒட்டிய தயிரை தன் முந்தானையால் துடைத்தாள். அப்போது அவள் முலை அவன் முகத்தில் உரசியது. விக்னேஷ் கண்களை மூடினான்.

"டேய், மேடைக்கு பின்னாடி ஸ்டோர் ரூம்ல வாழை இலை கட்டு இருக்கு, எடுத்துட்டு வா," என்றாள் பானுமதி மாலையில். விக்னேஷ் போனான். சிறிது நேரத்தில் பானுமதியும் வந்தாள். ஸ்டோர் ரூம் சிறியது, இருட்டு, வாழை இலை வாசனை. "எங்கடா இருக்கு?" என்று அவள் உள்ளே வந்தாள். கதவு காற்றில் மூடியது. இருவரும் நெருக்கமாக நின்றனர். பானுமதியின் முலைகள் அவன் மார்பில் அழுந்தின. "ஆன்ட்டி," என்றான் விக்னேஷ், குரல் நடுங்க. "ஷ்," என்றாள் பானுமதி. அவள் கை அவன் கழுத்தில் பதிந்தது, வியர்வையை துடைப்பது போல. பிறகு அந்த கை கீழே இறங்கியது. அவன் சட்டைக்குள் நுழைந்து அவன் மார்பை தடவியது. விக்னேஷ் மூச்சை இழுத்தான். அவள் கை மேலும் கீழே போனது. பேண்ட்டுக்கு மேல் அவன் ஆண்மை விடைத்து நின்றது. பானுமதி அதை பிடித்தாள். அழுத்தினாள். "இவ்வளவு பெரிசா வச்சிக்கிட்டு பிரசாதம் கொடுக்க வந்தியா?" என்று கிசுகிசுத்தாள். விக்னேஷ் அவள் இடுப்பை பிடித்தான். அவள் சேலை விலகியது. அவன் கை அவள் வெற்று இடுப்பில் பதிந்தது. பானுமதி அவன் காதில், "இப்ப இல்லடா. ராத்திரி தேர் வரும்போது. வாழைத் தோப்பு பக்கம் வா," என்று சொல்லிவிட்டு, அவன் உதட்டில் ஒரு முத்தம் கொடுத்துவிட்டு வெளியே போனாள். விக்னேஷ் இருட்டில் நின்று நடுங்கிக் கொண்டிருந்தான்.

ஸ்டோர் ரூம் சம்பவத்துக்கு பிறகு விக்னேஷால் வேலையில் கவனம் செலுத்த முடியவில்லை. பானுமதி மட்டும் எதுவும் நடக்காதது போல பொட்டலம் கட்டிக் கொண்டிருந்தாள். ஆனால் அவ்வப்போது அவனை பார்த்து கண்ணடிப்பாள். மாலை ஐந்து மணிக்கு அவள் அவனை மறுபடி கூப்பிட்டாள். "டேய், தண்ணீர் கேன் எடுத்துட்டு வா, ஸ்டோர் ரூம்ல இருக்கு." விக்னேஷ் போனான். பானுமதி பின்னால் வந்து கதவை சாத்தினாள். "என்ன ஆன்ட்டி," என்றான். "பானுமதி," என்று திருத்தினாள். அவள் அவன் அருகில் வந்து, பேண்ட்டுக்கு மேல் அவன் ஆண்மையை பிடித்தாள். அது ஏற்கனவே விடைத்திருந்தது. "எப்ப இருந்துடா இப்படி?" என்று கேட்டாள். "காலையில இருந்து," என்றான் அவன் வெட்கமாக. பானுமதி ஜிப்பை இறக்கி, அவன் சுன்னியை வெளியே எடுத்தாள். கையால் மெதுவாக உருவினாள். விக்னேஷ் சுவரில் சாய்ந்தான். அவள் இன்னொரு கையால் அவன் கொட்டைகளை பிடித்து மெதுவாக பிசைந்தாள். "ஆன்ட்டி, பானுமதி, வேண்டாம், வந்துடும்," என்று முனகினான். "வரட்டும்," என்றாள் அவள். ஆனால் சரியான நேரத்தில் கையை எடுத்துவிட்டாள். "ராத்திரி வரைக்கும் தாங்குடா," என்று சொல்லிவிட்டு, அவன் சுன்னி முனையில் வழிந்த துளியை விரலால் எடுத்து சுவைத்தாள். பிறகு கதவை திறந்து வெளியே போனாள். விக்னேஷ் நடுங்கும் கால்களோடு நின்றான்.

இரவு எட்டு மணி. தேர் புறப்பாடு. மேளம், கூட்டம், தீப வெளிச்சம். பானுமதி கவுண்டரை இன்னொருத்தியிடம் ஒப்படைத்துவிட்டு நழுவினாள். விக்னேஷ் ஏற்கனவே வாழைத் தோப்பு முனையில் நின்றிருந்தான். இருட்டு. தூரத்தில் மேள சத்தம். நிலா வெளிச்சத்தில் பானுமதியின் மஞ்சள் சேலை மின்னியது. "வந்துட்டியா?" என்றாள். "எப்பவோ," என்றான் அவன். பானுமதி அவன் அருகில் வந்தாள். "பயமா இருக்கா?" என்று கேட்டாள். "இல்ல," என்றான், ஆனால் கை நடுங்கியது. பானுமதி அவன் கையை எடுத்து தன் முலை மேல் வைத்தாள். "இப்படி பிடி," என்றாள். விக்னேஷ் அழுத்தினான். பானுமதி முனகினாள். "ஆமா, அப்படித்தான்."

பானுமதி அவன் கையை தன் ஜாக்கெட்டுக்குள் விட்டாள். "தொடுடா," என்றாள். விக்னேஷ் அவள் முலையை பிடித்தான். பெரிதாக, கனமாக, சூடாக. அவன் காம்பை திருகினான். பானுமதி, "ஸ்ஸ்," என்று அவன் தோளில் சாய்ந்தாள். அவள் கை அவன் முதுகில் கீறியது. "இவ்வளவு நாள் இதுக்காக தான் காத்திருந்தேன்," என்று முணுமுணுத்தாள். விக்னேஷ் அவள் சேலை முந்தானையை விலக்கி, ஜாக்கெட்டுக்கு மேல் அவள் முலையில் முத்தமிட்டான். ஈர முத்தம். பானுமதியின் உடம்பு சிலிர்த்தது. "போதும், கீழ வா," என்று அவள் அவனை தள்ளினாள்.

அவள் அவன் சட்டை பட்டன்களை கழற்றினாள். அவன் மார்பில் முத்தமிட்டாள். நாக்கால் அவன் காம்பை சுற்றினாள். விக்னேஷ் அவள் தலையை பிடித்துக் கொண்டான். பானுமதி கீழே மண்டியிட்டாள். அவன் பேண்ட் ஜிப்பை இறக்கினாள். அவன் சுன்னி வெளியே வந்தது, நீண்டு, விடைத்து. பானுமதி அதை கையில் பிடித்து மெதுவாக உருவினாள். பிறகு வாயில் வைத்தாள். விக்னேஷ் துடித்தான். "ஆன்ட்டி," என்று முனகினான். பானுமதி அவன் சுன்னியை ஆழமாக வாய்க்குள் எடுத்தாள். நாக்கு சுழன்றது. அவள் தலை மேலும் கீழும் இயங்கியது. விக்னேஷ் அவள் தலைமுடியை இறுக்க பிடித்தான். "வருது," என்று முனகினான். பானுமதி வாயை எடுத்தாள். "இப்ப இல்லடா. எனக்குள்ள தான் வரணும்," என்றாள். எழுந்து, சேலையை உயர்த்தி, வாழை மரத்தில் சாய்ந்தாள். உள்ளாடை ஏற்கனவே கழற்றப்பட்டிருந்தது. "வா," என்றாள்.

விக்னேஷ் அவள் பின்னால் நின்றான். பானுமதி அவன் சுன்னியை பிடித்து தன் கூதியில் வைத்தாள். அவள் கூதி ஈரமாக, சூடாக, தயாராக இருந்தது. அவன் மெதுவாக உள்ளே நுழைந்தான். பானுமதி, "ஸ்ஸ், ஆமா," என்று முனகினாள். அவன் முழுக்க உள்ளே போனதும் அவள் உடம்பு வளைந்தது. பதினைந்து வருடத்தில் அவள் கூதி இவ்வளவு நிறைவை உணர்ந்ததில்லை. விக்னேஷ் இயங்க ஆரம்பித்தான். முதலில் மெதுவாக, பிறகு வேகமாக. பானுமதியின் முலைகள் ஜாக்கெட்டுக்குள் குலுங்கின. அவன் கை முன்னால் வந்து அவள் முலைகளை பிடித்து கசக்கியது. "அழுத்துடா, நல்லா அழுத்து," என்று அவள் கத்தினாள். மேள சத்தத்தில் அவள் குரல் கரைந்தது. விக்னேஷ் வேகம் கூட்டினான். அவன் சுன்னி அவள் கூதிக்குள் ஆழமாக போய் வந்தது. பானுமதியின் கால்கள் நடுங்கின. "வருதுடா, வருது," என்று அவள் கத்தினாள். உச்சம் அவளை தாக்கியது. அவள் கூதி அவன் சுன்னியை இறுக்க பிடித்தது. தண்ணீர் வழிந்தது. விக்னேஷ் இன்னும் இயங்கினான். "நானும்," என்று முனகி, அவளுக்குள் ஆழமாக விட்டான். சூடான விந்து அவள் கூதியை நிறைத்தது. இருவரும் வாழை மரத்தில் சாய்ந்து மூச்சு வாங்கினர்.

முதல் ஆட்டம் முடிந்து இருவரும் மூச்சு வாங்கினர். ஆனால் விக்னேஷ் இன்னும் தயாராக இருந்தான். இருபத்தி மூன்று வயது ரத்தம். பானுமதி அதை பார்த்து சிரித்தாள். "இன்னும் வேணுமாடா?" என்று கேட்டாள். "ஆமா," என்றான் அவன் தைரியமாக. பானுமதி அவன் கையை பிடித்து நிறுத்தியிருந்த மினி வேன் அருகே அழைத்துப் போனாள். வேன் கதவை திறந்து பின் சீட்டில் ஏறினாள். "வா," என்றாள். விக்னேஷ் ஏறினான். கதவு மூடியது. உள்ளே இருட்டு, வியர்வை வாசனை, மல்லிகை வாசனை. பானுமதி சேலையை முழுக்க விலக்கினாள். ஜாக்கெட் கழற்றினாள். நிலா வெளிச்சத்தில் அவள் உடம்பு மின்னியது. பெரிய முலைகள், கருத்த காம்புகள், வயிற்று மடிப்பு, அடர்ந்த முடியோடு கூதி. விக்னேஷ் அவளை பார்த்து, "நீங்க அழகா இருக்கீங்க," என்றான். பானுமதியின் கண்கள் கலங்கின. "பதினைந்து வருஷமா யாரும் அப்படி சொன்னதில்லடா," என்றாள். அவள் அவனை கீழே தள்ளி மேலே ஏறினாள். அவன் சுன்னியை பிடித்து தன் கூதிக்குள் வைத்து மெதுவாக உட்கார்ந்தாள். "ஆஅ," என்று இருவரும் முனகினர். பானுமதி இயங்க ஆரம்பித்தாள். மேலும் கீழும். அவள் முலைகள் குலுங்கின. விக்னேஷ் அவற்றை பிடித்து வாயால் காம்பை சப்பினான். பானுமதி வேகம் கூட்டினாள். வேன் லேசாக ஆடியது. "இப்படித்தான்டா, இப்படித்தான்," என்று அவள் கத்தினாள். அவள் உச்சம் வந்தபோது அவள் உடம்பு வெட்டி வெட்டி இழுத்தது. அவள் அவன் மேல் சரிந்தாள். விக்னேஷ் அவளை இறுக்க அணைத்து, கீழிருந்து மேலே இடித்து, அவளுக்குள் தன் விந்தை விட்டான். இருவரும் வியர்வையில் நனைந்து, ஒருவரை ஒருவர் பிடித்துக் கொண்டு கிடந்தனர். வெளியே மேளம் இன்னும் ஒலித்தது. யாருக்கும் தெரியாது. அதுதான் அழகு.

வேனில் இருந்து இறங்கும்போது பானுமதியின் போன் ஒலித்தது. ராமன். "எங்க இருக்க?" என்றார். "பிரசாத கவுண்டர்ல தான். கூட்டம் அதிகம்," என்றாள் பானுமதி, குரலில் எந்த நடுக்கமும் இல்லை. பதினைந்து வருடத்தில் அவள் கற்ற முதல் பொய் இல்லை இது, ஆனால் இனிமையான பொய். போனை வைத்துவிட்டு விக்னேஷை பார்த்தாள். "பயப்படாதடா," என்றாள். இருவரும் வெவ்வேறு பாதையில் கூட்டத்துக்கு திரும்பினர். மறுநாள் காலை விக்னேஷ் சீக்கிரமே வந்தான். பானுமதி கவுண்டரில் நின்றிருந்தாள், எதுவும் நடக்காதது போல. ஆனால் அவனை பார்த்ததும் புன்னகைத்தாள். ஒரு பிரசாத பொட்டலத்தை அவன் கையில் திணித்தாள். உள்ளே பொட்டலத்தோடு ஒரு சிறு துண்டு சீட்டு. "மதியம் சமையல் கூடம். தனியா வா." விக்னேஷ் சீட்டை மடித்து பாக்கெட்டில் வைத்தான். திருவிழா இன்னும் இரண்டு நாள் இருந்தது.

பானுமதி திரும்பி அவன் உதட்டில் முத்தமிட்டாள். நீண்ட, ஆழமான முத்தம். "நல்லா இருந்துச்சுடா," என்றாள். விக்னேஷ் சிரித்தான். "ஆன்ட்டி, நீங்க," என்று ஆரம்பித்தான். "ஆன்ட்டி இல்லடா, பானுமதி," என்றாள் அவள். அவள் சேலையை சரி செய்தாள். அவன் சட்டை பட்டன்களை போட்டு விட்டாள். காலரை சரி செய்தாள். "நாளைக்கு திருவிழா இன்னும் இருக்கு. காலையில சீக்கிரம் வந்துடு. பிரசாதம் தரேன்," என்று கண்ணடித்தாள். விக்னேஷ் அவள் கையை பிடித்தான். "பிரசாதம் மட்டும் தானா?" என்று கேட்டான். பானுமதி சிரித்துக் கொண்டே, "பிரசாதத்தோட சேர்த்து வேறயும் தரேன்," என்று சொல்லிவிட்டு கூட்டத்தை நோக்கி நடந்தாள். மேளம் இன்னும் ஒலித்துக் கொண்டிருந்தது. விக்னேஷ் அவள் போவதையே பார்த்துக் கொண்டு நின்றான். அவன் உதட்டில் அவள் முத்தத்தின் ஈரம் இன்னும் இருந்தது. அவன் சட்டை பாக்கெட்டில் அவள் கொடுத்த குங்கும பொட்டலம் கனத்தது. அதை தொட்டுப் பார்த்தான். சூடாக இருந்தது, அவள் கை சூடு இன்னும் அதில் ஒட்டியிருந்தது போல.