தமிழ் பீச் காமகதை: மெரினா பீச்சில் அவள் புண்டையில் சுன்னியை விட்டவன்

அந்த கனவில் அலைகள் அவள் கால்களை தழுவின, அதுதான் இந்த தமிழ் பீச் காமகதை ஆரம்பம் என்று திவ்யாவுக்கு அப்போது தெரியாது. கனவில் ஒரு ஆண் அவள் பின்னால் நின்று அவள் இடுப்பை பிடித்தான். கடல் காற்று அவள் சேலையை பறக்க வைத்தது. அவள் திரும்பி பார்க்க முயன்றாள், ஆனால் அவன் முகம் தெரியவில்லை. அவன் கைகள் மட்டும் அவள் உடலில் பயணித்தன.

கனவில் அவன் அவள் சேலையை மெதுவாக விலக்கினான். அவள் தோளில் அவன் உதடுகள் பட்டதும் திவ்யாவின் உடல் சிலிர்த்தது. அவள் திரும்பி பார்க்க முயன்றாள், ஆனால் முகம் மூடுபனியில் மறைந்திருந்தது. அவன் குரல் மட்டும் கேட்டது, பயப்படாதே, நான் உன்னை காயப்படுத்த மாட்டேன். திவ்யா அந்த குரலை தன் நெஞ்சில் பதித்துக்கொண்டாள்.

கனவில் அலைகள் அவள் கால்களை மீண்டும் மீண்டும் தழுவின. அவள் மணலில் நின்று கொண்டிருந்தாள், அவன் பின்னால் இருந்து அவளை அணைத்தான். அவன் கைகள் அவள் இடுப்பிலிருந்து மேலே ஏறின. திவ்யா கண்களை மூடிக்கொண்டு அந்த ஸ்பரிசத்தை உணர்ந்தாள். அப்போதுதான் அவள் தூக்கத்திலிருந்து விழித்தாள், அவள் உடல் இன்னும் அந்த கனவின் வெப்பத்தில் இருந்தது.

திவ்யா வியர்வையில் நனைந்து எழுந்தாள். சென்னை மெரினா அருகே அவள் பிளாட்டில் இரவு மணி இரண்டு. அவள் கணவன் சிங்கப்பூரில் வேலை பார்த்தான், மாதத்தில் ஒருமுறைதான் வருவான். திவ்யாவுக்கு வயது இருபத்தெட்டு, அவள் ஒரு பள்ளியில் ஆசிரியை. அந்த கனவு அவள் மனதில் அப்படியே ஒட்டிக்கொண்டது, அவளால் மீண்டும் தூங்க முடியவில்லை.

மறுநாள் மாலை திவ்யா மெரினா பீச்சுக்கு நடக்க சென்றாள். அலைகள் கரையில் மோதும் சத்தம் அவள் கனவை நினைவூட்டியது. அவள் மணலில் நடந்து கொண்டிருந்தபோது, ஒரு கடைக்காரர் குரல் கொடுத்தார், மேடம், டீ சாப்பிடுறீங்களா. திவ்யா திரும்பி பார்த்தாள். அது ஒரு சிறிய டீ கடை, அதன் உரிமையாளர் அர்ஜுன், வயது முப்பத்திரண்டு, கடற்கரையில் பல வருடமாக கடை நடத்தி வந்தான்.

திவ்யா டீ வாங்கி குடித்தாள். அர்ஜுன் அவளிடம் பேச ஆரம்பித்தான், மேடம், நீங்க தினமும் இந்த நேரத்தில் வருவீங்களா. திவ்யா சொன்னாள், இல்லை, இன்றுதான் முதல் முறை. அர்ஜுன் சிரித்து சொன்னான், கடல் யாரையும் முதல் முறையிலேயே பிடித்துவிடும். திவ்யாவுக்கு அவன் பேச்சு பிடித்தது, அவள் அங்கேயே சிறிது நேரம் உட்கார்ந்தாள்.

பேச்சு நீண்டது. அர்ஜுன் தன் வாழ்க்கையை பற்றி சொன்னான், கடலோடுதான் அவன் வாழ்க்கை, காலையில் மீனவர்களோடு கடலுக்கு போவான், மாலையில் கடை. அவன் சொன்னான், கடல் எப்போதும் ஒரே மாதிரி இருக்காது, சில நாள் அமைதி, சில நாள் புயல். திவ்யா சொன்னாள், என் வாழ்க்கையும் அப்படித்தான், வெளியே அமைதி, உள்ளே புயல். அர்ஜுன் அவள் கண்களை பார்த்து சொன்னான், புயலை அடக்க யாராவது வேண்டும், தனியாக முடியாது.

திவ்யா அர்ஜுனிடம் தன் பள்ளி வாழ்க்கையை பற்றி சொன்னாள். குழந்தைகள் அவளை மிகவும் பிடிக்கும், ஆனால் வீட்டுக்கு வந்ததும் தனிமை அவளை சூழ்ந்துவிடும். அர்ஜுன் சொன்னான், தனிமையை போக்க கடல் இருக்கு, நண்பர்கள் இருக்காங்க, ஆனால் மனசுக்கு பிடிச்ச ஒருத்தர் வேண்டும். திவ்யா அமைதியாக டீ குடித்தாள். அவள் மனதில் கனவு ஆணின் குரலும் அர்ஜுன் குரலும் ஒன்றாக கலந்தன.

இருட்டு வர ஆரம்பித்தது. பீச்சில் கூட்டம் குறைந்தது. அர்ஜுன் சொன்னான், மேடம், நான் கடையை மூட போறேன், நீங்க பஸ் ஸ்டாப் வரைக்கும் நான் வரேன். திவ்யா சொன்னாள், வேண்டாம், நான் போய்க்குவேன். ஆனால் அர்ஜுன் விடவில்லை. இருவரும் மணலில் நடக்க ஆரம்பித்தார்கள். அலைகள் அவர்கள் கால்களை நனைத்தன.

நடக்கும்போது அர்ஜுன் திவ்யாவின் கையை பிடித்தான். திவ்யா கையை எடுக்கவில்லை. அவள் இதயம் வேகமாக துடித்தது. அர்ஜுன் நிறுத்தி அவள் கண்களை பார்த்தான். அவன் சொன்னான், திவ்யா, நான் உன்னை முதல் பார்வையிலேயே பிடிச்சுட்டேன். திவ்யா சொன்னாள், அர்ஜுன், இது தப்பு. அர்ஜுன் சொன்னான், தப்பு சரின்னு எனக்கு தெரியாது, எனக்கு நீ வேணும்.

அர்ஜுன் திவ்யாவை தன் கடைக்கு பின்னால் இருந்த சிறிய அறைக்கு அழைத்து சென்றான். அந்த அறையில் ஒரு கட்டில், ஒரு பானை, கடல் வாசம். திவ்யா உள்ளே சென்றாள். அர்ஜுன் கதவை மூடினான். அவன் திவ்யாவின் சேலையை மெதுவாக விலக்கினான். திவ்யா கண்களை மூடிக்கொண்டாள், அவள் கனவு நிஜமாகி கொண்டிருந்தது.

அர்ஜுன் திவ்யாவின் கழுத்தில் முத்தமிட்டான். அவள் உடல் நடுங்கியது. அவன் உதடுகள் அவள் கழுத்திலிருந்து தோளுக்கு நகர்ந்தன. திவ்யாவின் கைகள் அவன் முதுகில் பதிந்தன. அவள் சொன்னாள், அர்ஜுன், என் கனவில் நீதான் வந்தாயா. அர்ஜுன் சிரித்து சொன்னான், கனவு நிஜமானால் அதை கேட்க வேண்டாம், அனுபவிக்க வேண்டும். திவ்யா அவன் தோளில் தலை சாய்த்தாள்.

அர்ஜுன் ஒரு முலையை வாயில் வைத்து சப்பினான். அவன் நாக்கு அவள் முலைக்காம்பை சுற்றி வட்டமிட்டது. திவ்யாவின் விரல்கள் அவன் முடியில் புதைந்தன. அவள் முதுகு வளைந்தது. அர்ஜுன் மற்றொரு முலையை கையால் மெதுவாக அழுத்தினான். திவ்யா சொன்னாள், இப்படித்தான், இன்னும், இன்னும். அறையில் கடல் காற்று ஜன்னல் வழியே வந்து அவர்கள் வியர்வையை குளிர வைத்தது.

திவ்யா அர்ஜுன் பேண்டை கழற்றினாள். அவன் சுன்னி முழுவதும் விறைத்து நின்றது. திவ்யா அதை கையில் பிடித்து மெதுவாக ஆட்டினாள். அர்ஜுன் கண்களை மூடிக்கொண்டு சொன்னான், திவ்யா, உன் கையில் மாயம் இருக்கு. திவ்யா கீழே குனிந்து சுன்னியை வாயில் வைத்தாள். அவள் நாக்கு அதை சுற்றி சுழன்றது.

திவ்யா அர்ஜுன் காதில் கிசுகிசுத்தாள், என் கணவன் என்னை இப்படி தொட்டதே இல்லை. அர்ஜுன் சொன்னான், உன் கணவன் கடலை பார்த்ததில்லை, நான் கடலோடு வாழ்கிறேன். திவ்யா சிரித்தாள். அவள் அர்ஜுன் மார்பில் முத்தமிட்டாள். அவன் உடல் வெப்பம் அவளை மேலும் தூண்டியது. இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்து சிரித்தார்கள், அந்த சிரிப்பில் வெட்கமும் ஆசையும் கலந்திருந்தன.

சிறிது நேரம் கழித்து அர்ஜுன் திவ்யாவை தூக்கி கட்டிலில் படுக்க வைத்தான். அவள் பாவாடையை கழற்றினான். திவ்யாவின் புண்டை முழுவதும் ஈரமாக இருந்தது. அர்ஜுன் தன் விரல்களை அவள் புண்டையில் வைத்து மெதுவாக உள்ளே வெளியே செய்தான். திவ்யா படுக்கையை இறுக்க பிடித்து சொன்னாள், இனி தாங்க முடியல, உள்ளே விடு.

அர்ஜுன் தன் சுன்னியை திவ்யாவின் புண்டை வாயில் வைத்து ஒரே அழுத்தத்தில் முழுவதும் உள்ளே தள்ளினான். திவ்யாவின் கத்தல் அவள் தொண்டையிலேயே நின்றது, அவள் அர்ஜுன் முதுகை நகங்களால் பிடித்தாள். அர்ஜுன் மெதுவாக இயங்க ஆரம்பித்தான், ஒவ்வொரு இயக்கத்திலும் திவ்யாவின் முனகல் அதிகமானது. கட்டிலின் சத்தமும் இருவரின் மூச்சு சத்தமும் அறையில் எதிரொலித்தது.

திவ்யா தன் கால்களை அர்ஜுன் இடுப்பை சுற்றி கட்டிக்கொண்டாள். ஒவ்வொரு இயக்கத்திற்கும் அவள் இடுப்பை தூக்கி பதில் கொடுத்தாள். அர்ஜுன் அவள் முலைகளை வாயில் வைத்து சப்பிக்கொண்டே வேகத்தை அதிகரித்தான். திவ்யாவின் உடல் வியர்வையில் நனைந்திருந்தது, அவள் கண்கள் மூடியிருந்தன. அவள் சொன்னாள், அர்ஜுன், நான் உச்சம் அடைய போறேன், நிறுத்தாதே.

அர்ஜுன் சொன்னான், நானும் அங்கேதான் இருக்கேன், சேர்ந்து அடைவோம். இருவரும் ஒன்றாக உச்சம் அடைந்தார்கள். திவ்யாவின் உடல் நடுங்கியது, அவள் புண்டை அர்ஜுன் சுன்னியை இறுக்க பிடித்தது. அர்ஜுன் தன் முழு விந்தையும் அவள் புண்டைக்குள்ளேயே விட்டான், அவள் மீதே சோர்ந்து விழுந்தான். சிறிது நேரம் இருவரும் அப்படியே கிடந்தார்கள், ஒருவர் இதய துடிப்பை ஒருவர் கேட்டுக்கொண்டு.

சிறிது நேரம் ஓய்வெடுத்த பிறகு திவ்யா புரண்டு அர்ஜுன் மீது ஏறினாள். அவள் சொன்னாள், இப்போ என் முறை, நீ சும்மா படுத்துக்கோ. அர்ஜுன் சிரித்து கைகளை தலைக்கு பின்னால் வைத்தான். திவ்யா அவன் சுன்னியை மீண்டும் கையில் எடுத்து மெதுவாக தடவினாள். சில நிமிடங்களில் அது மீண்டும் விறைத்தது, திவ்யா தானாகவே அதை தன் புண்டைக்குள் விட்டுக்கொண்டாள்.

திவ்யா தன் இடுப்பை மேலும் கீழும் ஆட்ட ஆரம்பித்தாள். அவள் முலைகள் ஒவ்வொரு துள்ளலிலும் அசைந்தன, அர்ஜுன் அவற்றை கைகளால் பிடித்தான். திவ்யாவின் வேகம் மெதுவாக அதிகரித்தது, அவள் வாயிலிருந்து தொடர்ந்து முனகல் வந்தது. அவள் அர்ஜுன் மார்பில் கைகளை ஊன்றி கண்களை மூடி முழுவதும் அந்த உணர்வில் மூழ்கினாள். அர்ஜுன் கீழிருந்து இயங்க ஆரம்பித்ததும் திவ்யா கத்தினாள்.

இரண்டாவது முறைக்கு பிறகு அர்ஜுன் திவ்யாவை பக்கவாட்டில் திருப்பினான். அவன் பின்னால் இருந்து அவளை அணைத்து மெதுவாக இயங்கினான். திவ்யாவின் முதுகு அவன் மார்பில் ஒட்டியிருந்தது. அவன் கைகள் அவள் முலைகளை பிடித்திருந்தன. திவ்யா சொன்னாள், இந்த நிலை எனக்கு மிகவும் பிடித்திருக்கிறது. அர்ஜுன் சொன்னான், இனி ஒவ்வொரு நிலையிலும் உன்னை பெறுவேன்.

அந்த நிலையில் திவ்யா மூன்றாவது முறையும் உச்சம் அடைந்தாள். அவள் உடல் நடுங்கியது, அவள் கண்களில் கண்ணீர் வந்தது. அர்ஜுன் அவள் கண்ணீரை துடைத்து சொன்னான், இது மகிழ்ச்சியின் கண்ணீர், இதை நிறுத்த வேண்டாம். திவ்யா அவன் கையை முத்தமிட்டாள். அறையில் அமைதி நிலவியது, வெளியே அலைகள் மட்டும் கேட்டன.

இந்த முறை உச்சம் மெதுவாக வந்தது, அலைகள் கரையில் மோதுவது போல. திவ்யாவின் உடல் நடுங்க ஆரம்பித்தது, அவள் அர்ஜுன் தோள்களை இறுக்க பிடித்தாள். அர்ஜுனும் தன் இடுப்பை தூக்கி கடைசி இயக்கங்களை கொடுத்து இரண்டாவது முறையும் சேர்ந்து உச்சம் அடைந்தார்கள். திவ்யா அர்ஜுன் மார்பிலேயே விழுந்தாள், இருவரும் மூச்சு வாங்கிக்கொண்டு ஒருவரை ஒருவர் பார்த்தார்கள். திவ்யா சொன்னாள், இனி எனக்கு எந்த வருத்தமும் இல்லை, இந்த மாலை என் வாழ்க்கையில் மறக்க முடியாத மாலை.

மறுநாள் மாலை திவ்யா மீண்டும் பீச்சுக்கு வந்தாள். அர்ஜுன் கடையில் அவளுக்காக காத்திருந்தான். அவளை பார்த்ததும் அவன் சிரித்தான். அவன் சொன்னான், நீ வருவேன்னு எனக்கு தெரியும், கடல் தன் ஆட்களை திரும்ப அழைக்கும். திவ்யா சொன்னாள், கடல் இல்லை, நீதான் அழைத்தாய். இருவரும் சிரித்தார்கள். அன்று மாலை அவர்கள் மீண்டும் அந்த சிறிய அறைக்கு சென்றார்கள்.

அந்த வாரம் முழுவதும் திவ்யா ஒவ்வொரு மாலையும் பீச்சுக்கு வந்தாள். பள்ளி முடிந்ததும் அவள் நேராக மெரினாவுக்கு வருவாள். அர்ஜுன் கடையை மூடிவிட்டு அவளோடு நடப்பான். சில நாள் அவர்கள் கடற்கரையில் உட்கார்ந்து பேசுவார்கள், சில நாள் அறையில் ஒருவரை ஒருவர் பெறுவார்கள். திவ்யாவின் தனிமை முற்றிலும் மறைந்தது.

அர்ஜுன் ஒரு நாள் தன் தந்தையை பற்றி சொன்னான். அவர் ஒரு மீனவர், கடலிலேயே வாழ்ந்து கடலிலேயே மறைந்தார். அர்ஜுன் சொன்னான், என் தந்தை சொல்வார், கடல் யாரையும் ஏமாற்றாது, அது எப்போதும் உண்மையாக இருக்கும். திவ்யா சொன்னாள், நீயும் கடல் மாதிரிதான், உண்மையானவன். அர்ஜுன் அவள் நெற்றியில் முத்தமிட்டான்.

ஒரு நாள் திவ்யாவின் கணவன் சிங்கப்பூரிலிருந்து போன் செய்தான். அவன் சொன்னான், அடுத்த மாதம் வருகிறேன். திவ்யாவுக்கு சிறிது பயம் வந்தது, ஆனால் அர்ஜுன் சொன்னான், பயப்படாதே, நம் கதை கடல் மாதிரி, அது எப்போதும் இருக்கும். திவ்யா அவன் கையை பிடித்து சொன்னாள், கணவன் வந்தாலும் நீ என் கனவிலேயே இருப்பாய்.

அந்த மாலைக்கு பிறகு திவ்யா ஒவ்வொரு நாளும் தன் நாட்குறிப்பில் ஒரு வரி எழுதினாள். அந்த வரிகளில் கடல், கனவு, அர்ஜுன் மூன்றும் கலந்திருந்தன. அவள் நாட்குறிப்பை யாரும் படிக்காத இடத்தில் வைத்தாள். அது அவள் ரகசிய பொக்கிஷம்.

திவ்யா கடைக்கு பின்னால் இருந்த அறையிலிருந்து வெளியே வந்தபோது கடற்கரை இருட்டாக இருந்தது. அலைகள் இன்னும் கரையில் மோதிக்கொண்டிருந்தன. அர்ஜுன் அவளை பஸ் ஸ்டாப் வரை அழைத்து சென்றான். அவன் சொன்னான், நாளை மாலையும் வருவியா. திவ்யா சிரித்து சொன்னாள், கனவு ஒருமுறை நிஜமானால், அது தினமும் வரும். அவள் பஸ்ஸில் ஏறினாள், அர்ஜுன் கையசைத்தான்.

பஸ் நகர ஆரம்பித்ததும் திவ்யா ஜன்னல் வழியே அர்ஜுனை பார்த்தாள். அவன் கடையை நோக்கி நடந்து சென்றான். திவ்யாவின் கண்களில் கண்ணீர் வந்தது, ஆனால் அது சோகத்தின் கண்ணீர் இல்லை. அது ஒரு புதிய வாழ்க்கை தொடங்கியதின் கண்ணீர். அவள் தன் பையில் இருந்து அர்ஜுன் கொடுத்த சிறிய கிளிஞ்சலை எடுத்து பார்த்தாள்.

அந்த வார இறுதியில் அர்ஜுன் திவ்யாவை படகில் அழைத்து சென்றான். காலை நேரத்தில் கடல் அமைதியாக இருந்தது. படகில் இருவரும் மட்டுமே இருந்தார்கள். அர்ஜுன் திவ்யாவின் கையை பிடித்து சொன்னான், கடல் நடுவில் நாம் மட்டும்தான். திவ்யா சொன்னாள், இங்கே யாரும் பார்க்க மாட்டார்கள். அர்ஜுன் அவளை மெதுவாக அணைத்து முத்தமிட்டான். படகு அலைகளில் ஆடியது, அவர்கள் இருவரும் ஒருவரோடு ஒருவர் ஒட்டிக்கொண்டார்கள்.

படகில் இருந்து திரும்பிய பிறகு திவ்யா அர்ஜுன் கடைக்கு சென்றாள். அங்கே அவள் அவனுக்கு ஒரு சிறிய பரிசு கொடுத்தாள், ஒரு நீல நிற சட்டை. அர்ஜுன் அதை அணிந்து பார்த்தான். திவ்யா சொன்னாள், இது உனக்கு நன்றாக இருக்கிறது. அர்ஜுன் சொன்னான், நீ கொடுத்ததால் இது சிறப்பானது. இருவரும் அன்று மாலை கடைக்கு பின்னால் மீண்டும் ஒருவரை ஒருவர் பெற்றார்கள்.

மறுநாள் பள்ளியில் திவ்யாவின் சக ஆசிரியை கேட்டாள், திவ்யா, இன்று நீ மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறாய், என்ன விஷயம். திவ்யா சிரித்து சொன்னாள், ஒன்றுமில்லை, நேற்று கடற்கரைக்கு சென்றேன், அவ்வளவுதான். அவள் மனதில் அர்ஜுன் முகம் வந்தது. வகுப்பில் குழந்தைகள் பாடம் கேட்டார்கள், ஆனால் திவ்யாவின் மனம் மெரினா கடற்கரையில் இருந்தது.

மதியம் திவ்யா தன் பிளாட்டில் தனியாக உட்கார்ந்து அர்ஜுனுக்கு ஒரு குறுஞ்செய்தி அனுப்பினாள். அதில் எழுதியிருந்தது, இன்று மாலை வருகிறேன், கடைக்கு பின்னால் காத்திரு. அர்ஜுன் பதில் அனுப்பினான், காத்திருக்கிறேன், கடலும் நானும். திவ்யா அந்த செய்தியை மீண்டும் மீண்டும் படித்தாள். அவள் மாலை வருவதற்காக மணி பார்த்துக்கொண்டே இருந்தாள்.

அன்று இரவு திவ்யா தன் பிளாட்டில் படுத்தபோது அவளுக்கு மீண்டும் கனவு வந்தது. ஆனால் இந்த முறை கனவில் அவன் முகம் தெரிந்தது. அது அர்ஜுன் முகம். திவ்யா கனவிலேயே சிரித்தாள். அவளுக்கு தெரிந்தது, இனி கனவும் நிஜமும் ஒன்றுதான். மறுநாள் மாலை அவள் மீண்டும் மெரினா பீச்சுக்கு நடக்க ஆரம்பித்தாள். அவள் கால்கள் தானாகவே அர்ஜுன் கடையை நோக்கி சென்றன, அவள் இதயம் மகிழ்ச்சியில் துடித்தது.