தமிழ் கிராம செக்ஸ் கதை: அறுவடை இரவு

விடியற்காலை கிணற்றடியில் தண்ணீர் சத்தம் கேட்டு தீபா விழித்தாள். ஜன்னல் வழியே பார்த்தாள். முருகன் குளித்துக் கொண்டிருந்தான். இடுப்பில் துண்டு கூட இல்லை. தண்ணீர் அவன் முதுகில் வழிந்தது. தீபா மூச்சைப் பிடித்துக் கொண்டு பார்த்தாள். அந்த நிமிடம் அவளுக்குத் தோன்றியது, தோழிகள் கிசுகிசுக்கும் தமிழ் கிராம செக்ஸ் கதைகள் எல்லாம் இப்படித்தான் தொடங்கும் என்று.

அவன் திரும்பினான். அவளைப் பார்த்தான். மறைக்கவில்லை. புன்னகைத்தான். தீபா சட்டென்று ஜன்னலை மூடினாள். இதயம் படபடத்தது. இருபத்தொன்பது வயது. கணவன் இறந்து மூன்று வருஷம். மூன்று வருஷமாக அவள் உடம்பு ஒரு தரிசு நிலம். இன்று அந்த நிலத்தில் முதல் மழைத்துளி விழுந்தது போல இருந்தது.

முருகன் டிராக்டர் டிரைவர். அறுவடைக்காக வந்தவன். முப்பத்திரண்டு வயது. கருத்த உடம்பு, கைகளில் காய்ப்பு. வயல் கொட்டகையில் தங்கியிருந்தான். தீபாவின் இரண்டு ஏக்கர் நெல்லையும் அவன்தான் அறுக்க வேண்டும். காலை சாப்பாடு கொண்டு போனபோது அவள் கை நடுங்கியது.

"அக்கா, காலையில நல்லா தூங்கினீங்களா?" என்றான், கண்ணடித்து. தீபாவின் முகம் சிவந்தது. "என்னடா பேசுறே?" "ஒண்ணுமில்ல அக்கா. கிணத்துத் தண்ணி ரொம்ப சில்லுனு இருந்தது." அவள் தட்டை வைத்து விட்டுத் திரும்பினாள். "சாப்பிடு." பின்னால் அவன் சிரிப்பு கேட்டது. தீபாவின் உடம்பு முழுக்க ஒரு வெப்பம் பரவியது.

அன்று மதியம் பக்கத்து வீட்டு கமலா வந்தாள். "அறுவடை எப்படிப் போகுது?" "நல்லா." "டிராக்டர்காரன் எப்படி? நம்பிக்கையானவனா?" தீபாவின் முகம் சிவந்தது. "ஏன் கேட்கிறே?" "சும்மாதான். விதவைப் பொண்ணு தனியா இருக்கே, ஜாக்கிரதைன்னு சொல்ல வந்தேன்." தீபா பல்லைக் கடித்தாள். விதவை. இந்த வார்த்தை அவளைச் சுட்டது.

கமலா போனதும் தீபா கண்ணாடி முன் நின்றாள். இருபத்தொன்பது வயது. முகம் இன்னும் இளமை. உடம்பு இன்னும் தாகம். விதவை என்றால் உடம்பு சாக வேண்டுமா? அவள் சேலையைச் சரி செய்தாள். கண்களில் ஒரு தீர்மானம். இனி யாருக்காகவும் அவள் தாகத்தை மறைக்க மாட்டாள்.

மாலை முருகன் டிராக்டரை வீட்டு முன் நிறுத்தி ஏதோ சரி செய்தான். தீபா மோர் கொண்டு வந்தாள். அவன் குடித்தபடி அவளைப் பார்த்தான். "அக்கா." "என்ன?" "உங்க கண்ணு என்னைக் கொல்லுது." தீபா சிரித்தாள். முதல் முறையாக வெட்கப்படாமல் சிரித்தாள். "குடிச்சிட்டுப் போடா."

அன்று இரவு டிராக்டர் சத்தம் கேட்டது. தீபா ஜன்னல் வழியே பார்த்தாள். முருகன் கிணற்றடியில் நின்று வானத்தைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். அவன் தோள்கள் நிலா வெளிச்சத்தில் மின்னின. தீபாவின் கை தானாக ஜன்னல் கம்பியைப் பிடித்தது. "என்ன செய்யிறே தீபா?" என்று அவளே கேட்டுக் கொண்டாள். பதில் தெரியும். ஆனால் சொல்லப் பயம்.

அந்த இரவு அவள் கனவு கண்டாள். வயல். நிலா. அவன் கைகள். விழித்தபோது வியர்வையில் நனைந்திருந்தாள். கை கீழே போனது. இந்த முறை அவள் தயங்கவில்லை. கண்களை மூடி அவன் முகத்தை நினைத்தாள். உச்சம் வந்தபோது அவள் உதடுகள் அவன் பெயரை உச்சரித்தன. அறையில் யாரும் இல்லை. ஆனால் அவள் வெட்கப்படவில்லை.

காலை அவள் கண்ணாடி முன் நின்று தலைவாரினாள். கண்களில் ஒரு புது ஒளி. கமலா சொன்ன "விதவை" வார்த்தை நினைவு வந்தது. தீபா புன்னகைத்தாள். விதவைதான். ஆனால் உயிரோடு இருக்கும் விதவை.

மதியம் வயலுக்குப் போனாள். அறுவடை மும்முரமாக நடந்தது. முருகன் டிராக்டரில். வியர்வையில் நனைந்த பனியன் உடம்பில் ஒட்டியிருந்தது. தீபா பார்க்காமல் இருக்க முயன்றாள். முடியவில்லை. அவன் டிராக்டரை நிறுத்தி இறங்கி வந்தான். "அக்கா, தண்ணி கொண்டு வந்தீங்களா?" "கொட்டகையில இருக்கு, எடுத்துக்கோ."

"நீங்க கொடுங்க." அவன் குரல் தாழ்ந்தது. தீபா சொம்பை நீட்டினாள். அவன் விரல்கள் அவள் விரல்களைத் தொட்டன. விடவில்லை. "முருகா," என்றாள், சுற்றும் பார்த்து. வேலையாட்கள் தூரத்தில். "என்ன அக்கா?" "கையை விடு." "விட மாட்டேன்." அவன் கண்கள் அவள் கண்களில். தீபாவின் மூச்சு வேகமானது. அவள் கையை இழுத்துக் கொண்டு நடந்தாள். பின்னால் அவன் பார்வை முதுகில் குத்துவது போல இருந்தது.

மதியம் வெயில் கொளுத்தியது. தீபா கஞ்சி கொண்டு போனாள். முருகன் டிராக்டர் நிழலில் உட்கார்ந்திருந்தான். "அக்கா, இங்கே உட்காருங்க." அவள் தயங்கி உட்கார்ந்தாள். அவன் சாப்பிட்டபடி பேசினான். "அக்கா, உங்களுக்கு எத்தனை வயசு?" "இருபத்தொன்பது." "எனக்கு முப்பத்திரண்டு." ஒரு இடைவெளி. "நாம..." "நாம என்ன?" அவன் சிரித்தான். "ஒண்ணுமில்ல அக்கா."

"முருகா, உனக்குக் கல்யாணம் ஆச்சா?" "இல்லை அக்கா. டிராக்டர்தான் என் பொண்டாட்டி." "பொய் சொல்லாதே." "நிஜம். ஆனா இப்போ..." அவன் அவளைப் பார்த்தான். அந்தப் பார்வையில் எல்லாம் இருந்தது. தீபா எழுந்தாள். "சாப்பிட்டுட்டு வேலையைப் பாரு." அவள் நடக்கும்போது கால்கள் தடுமாறின. பின்னால் அவன் மெதுவாகச் சிரிப்பது கேட்டது.

மாலை சாப்பாடு கொண்டு போனபோது கொட்டகையில் அவன் மட்டும் இருந்தான். "மத்தவங்க?" "வீட்டுக்குப் போயிட்டாங்க. நான் டிராக்டரைப் பார்க்கணும்." தீபா சாப்பாட்டை வைத்தாள். திரும்பும்போது அவன் அவள் கையைப் பிடித்தான். "அக்கா." "என்ன?" "காலையில பார்த்ததை மறக்க முடியலைன்னு சொன்னேன்." தீபா துள்ளினாள். "நான் எதுவும் பார்க்கலை." "பொய் சொல்லாதீங்க. உங்க கண்ணு சொல்லுது."

அவன் அவளை இழுத்து வைக்கோல் குவியலில் சாய்த்தான். தீபா திமிறினாள். "வேண்டாம், யாராவது வந்துடுவாங்க." "வர மாட்டாங்க." அவன் உதடுகள் அவள் கழுத்தில். தீபாவின் எதிர்ப்பு கரைந்தது. மூன்று வருஷ தாகம். அவன் கைகள் அவள் சேலைக்குள் நுழைந்தன. அவள் முலைகளை ஜாக்கெட்டோடு பிசைந்தான். தீபா முனகினாள்.

"அக்கா, உங்க உடம்பு..." "ஷ். பேசாதே." அவள் அவன் பனியனைக் கழற்றினாள். அவன் மார்பில் முகம் புதைத்தாள். வியர்வை, மண், டீசல் வாசனை. அவளுக்குப் பைத்தியம் பிடித்தது. அவன் அவள் ஜாக்கெட் கொக்கிகளைக் கழற்றினான். பிராவையும். அவள் முலைகள் வெளியே வந்தன. அவன் ஒன்றை வாயில் எடுத்தான். தீபா வைக்கோலைப் பிடித்துக் கொண்டாள்.

அவன் கை கீழே போய் அவள் பாவாடையைத் தூக்கியது. அவன் விரல் அவள் புண்டையைத் தொட்டது. "அக்கா, நீங்க ரொம்ப ஈரமா இருக்கீங்க." "முருகா, போதும்..." ஆனால் அவள் கால்கள் தானாக விரிந்தன. அவன் விரல் உள்ளே நுழைந்தது. தீபா துள்ளினாள். இன்னொரு விரல். அவன் விரல்கள் விளையாடின. அவள் இடுப்பு தானாக அசைந்தது.

திடீரென்று வெளியே குரல். "முருகா!" வேலையாட்களில் ஒருவன். இருவரும் உறைந்தனர். தீபா சேலையைச் சரி செய்து கொண்டு எழுந்தாள். முருகன் சாதாரணமாக வெளியே போனான். தீபாவின் இதயம் வாய்க்கு வந்தது. கொட்டகையில் தனியாக நின்று அவள் நடுங்கினாள். பயம். ஆனால் பயத்தை விட ஆசை பெரிதாக இருந்தது.

மறுநாள் காலை தீபா அவனைத் தவிர்த்தாள். சாப்பாட்டை வேலைக்காரியிடம் கொடுத்து விட்டாள். மதியம் கிணற்றடிக்குத் தண்ணீர் எடுக்கப் போனபோது முருகன் அங்கே நின்றிருந்தான். "ஏன் ஓடுறீங்க?" "நான் ஓடலை." "பொய்." அவன் அவளைக் கிணற்றுச் சுவரில் சாய்த்து மென்மையாக முத்தமிட்டான். நெற்றியில். கண்களில். "பயப்படாதீங்க அக்கா. நான் இருக்கேன்."

தீபாவின் கண்களில் நீர் வந்தது. மூன்று வருஷமாக யாரும் அவளிடம் இப்படிப் பேசவில்லை. "முருகா..." "ஷ்." அவன் அவள் கையைப் பிடித்தான். "நாளைக்குப் பேசுவோம்." அவள் தலையசைத்தாள். அன்று இரவு அவள் ஒரு முடிவு எடுத்தாள். இனி ஓட மாட்டாள். தாகத்தை மறைக்க மாட்டாள்.

அன்று மாலை தீபா வயல் வரப்பில் நடந்தாள். நெற்கதிர்கள் காற்றில் அசைந்தன. தூரத்தில் முருகன் டிராக்டரில். அவள் நின்று பார்த்தாள். அவனும் பார்த்தான். இருவருக்கும் இடையே வயல் முழுக்க ஒரு மின்சாரம் ஓடியது. தீபாவின் உதட்டில் புன்னகை. நாளை காலை.

இரவு சாப்பாடு கொண்டு போகவில்லை. வேலைக்காரியிடம் கொடுத்து விட்டாள். படுக்கையில் புரண்டாள். கிணற்றடி காட்சி. கொட்டகை. அவன் விரல்கள். தீபாவின் கை தானாகக் கீழே போனது. அவள் தன்னைத் தானே தேய்த்தாள். முருகன் முகம் நினைவில். உச்சம் வந்தபோது அவள் பெயரை உச்சரிக்காமல் இருக்கப் பாடுபட்டாள். பின் வெறுமையாகப் பார்த்தாள். இது போதாது. அவன் வேண்டும்.

மறுநாள் காலை அவளே கொட்டகைக்குப் போனாள். முருகன் டிராக்டரைத் துடைத்துக் கொண்டிருந்தான். "அக்கா?" "இரவு," என்றாள் அவள். "என்ன?" "இரவு பத்து மணிக்கு வயலுக்கு வா. வடக்கு மூலை." அவன் கண்கள் விரிந்தன. பின் புன்னகை. "வரேன் அக்கா." தீபா திரும்பி நடந்தாள். அவள் வாழ்க்கையில் முதல் முறையாக அவள் ஒரு ஆணை அழைத்திருந்தாள்.

இரவு பத்து மணி. நிலா. வயல் வெள்ளியாக மின்னியது. தீபா வடக்கு மூலையில் காத்திருந்தாள். முருகன் வந்தான். "அக்கா..." அவள் அவன் மேல் பாய்ந்து உதடுகளில் முத்தமிட்டாள். அவன் அவளை இறுக்கி அணைத்தான். இருவரும் வைக்கோல் போரில் விழுந்தனர். இந்த முறை பயம் இல்லை. தயக்கம் இல்லை.

அவன் அவள் சேலையை உருவினான். ஜாக்கெட்டைக் கிழிப்பது போலக் கழற்றினான். பாவாடை நாடாவை அவிழ்த்தான். தீபா நிர்வாணமாக நிலா வெளிச்சத்தில் கிடந்தாள். முருகன் அவளைப் பார்த்துக் கொண்டே இருந்தான். "அக்கா, நீங்க நிலா மாதிரி இருக்கீங்க." "இன்னைக்கு நான் உன்னுடையவ." அவன் வேஷ்டியை உருவினான். அவன் சுண்ணி நிலா வெளிச்சத்தில் துடித்தது.

தீபா அதைக் கையில் எடுத்தாள். பெரிது. சூடு. அவள் அதை வாயில் எடுத்தாள். முருகன் அதிர்ந்தான். "அக்கா!" அவள் நாக்கு சுழன்றது. அவன் தலைமுடியைப் பிடித்தான். அவள் ஆழமாக எடுத்தாள். விட்டாள். மறுபடி. முருகன் முனகினான். "போதும் அக்கா, வந்துடும்." "வரட்டும். ஆனா உள்ளே இல்லை." அவள் தொடர்ந்தாள். அவன் அவள் வாயிலேயே கஞ்சியைப் பீய்ச்சினான். தீபா விழுங்கினாள்.

தீபா அவனை இழுத்து நீண்ட முத்தம் கொடுத்தாள். அவன் நாக்கில் அவள் சுவை. "அக்கா, நீங்க வேற மாதிரி," என்றான். "எப்படி?" "சொல்லத் தெரியலை. ஆனா எனக்குப் பிடிச்சிருக்கு." மூன்று வருஷமாக யாரும் அவளை இப்படிப் பார்த்ததில்லை. பெண்ணாக.

அவன் அவள் கழுத்தில் முத்தமிட்டபடி கீழே இறங்கினான். தோள். மார்பு. வயிறு. ஒவ்வொரு இடத்திலும் நின்று சுவைத்தான். தீபா நெளிந்தாள். "முருகா, போதும்."

"இப்போ என் முறை," என்று முருகன் அவளைப் புரட்டிப் போட்டான். அவன் முகம் அவள் தொடைகளுக்கு நடுவே புதைந்தது. அவன் நாக்கு அவள் புண்டையை நக்கியது. தீபா வைக்கோலைப் பிறாண்டினாள். நிலா, காற்று, அவன் நாக்கு. அவள் கத்தாமல் இருக்க உதட்டைக் கடித்தாள். அவன் நாக்கு வேகமாகச் சுழன்றது. அவள் உடம்பு விறைத்து உச்சம் அடைந்தாள். கால்கள் நடுங்கின.

பின் அவன் மேலே வந்தான். அவள் கால்களை விரித்தாள். அவன் சுண்ணி அவள் புண்டை வாசலில் உரசியது. "வா," என்றாள். அவன் மெதுவாக உள்ளே நுழைந்தான். தீபா மூச்சை இழுத்தாள். மூன்று வருஷத்துக்குப் பிறகு. நிறைவு. அவள் கண்களில் நீர் வந்தது. "அக்கா, வலிக்குதா?" "இல்லை. சந்தோஷம்."

அவன் இயங்கத் தொடங்கினான். மெதுவாக, ஆழமாக. தீபா அவன் முதுகைப் பிறாண்டினாள். "வேகமா." அவன் வேகத்தைக் கூட்டினான். வைக்கோல் சரசரத்தது. அவள் முனகல் வயலை நிறைத்தது. அவன் ஒவ்வொரு முறை உள்ளே அழுத்தும்போதும் அவள் துள்ளினாள். "அக்கா, நீங்க..." "பேசாதே. செய்."

அவன் அவளைத் தூக்கி மடியில் உட்கார வைத்தான். தீபா மேலே இருந்து இயங்கினாள். நிலா வெளிச்சத்தில் அவள் முலைகள் குதித்தன. முருகன் அவற்றை வாயில் எடுத்தான். அவள் வேகமாக அசைந்தாள். உச்சம் நெருங்கியது. அலை அலையாக. பின் அவள் உடம்பு வெடித்தது. அவள் அவனை இறுக்கிக் கட்டிக் கொண்டாள்.

பின் அவள் குப்புறப் படுத்தாள். முருகன் பின்னாலிருந்து உள்ளே நுழைந்தான். அவன் கை அவள் முலைகளைப் பிடித்தது. இன்னொரு கை கீழே போய்த் தேய்த்தது. தீபா வைக்கோலைப் பிறாண்டினாள். அவன் வேகமாக இயங்கினான். "அக்கா, வருது." "உள்ளே விடு," என்றாள் அவள் திடீரென்று. அவன் அதிர்ந்தான். "அக்கா?" "பயப்படாதே. நான் பார்த்துக்கிறேன்." அவன் அவளுக்குள்ளேயே கஞ்சியைப் பீய்ச்சினான். சூடு அவள் உடம்பு முழுக்கப் பரவியது.

இருவரும் வைக்கோலில் கிடந்தனர். நிலா உச்சியில். "அக்கா," என்றான் மெதுவாக. "என்ன?" "நாளைக்கு அறுவடை முடிஞ்சுடும்." தீபாவின் நெஞ்சு கனத்தது. "தெரியும்." "அடுத்த வருஷம்..." "அடுத்த வருஷம் நீ வருவே." "வருவேன்." அவன் அவள் நெற்றியில் முத்தமிட்டான். தீபா அவன் கையைப் பிடித்துக் கொண்டாள். விட மனமில்லை.

அடுத்த இரவும் அவர்கள் சந்தித்தனர். இந்த முறை கொட்டகையில். மெதுவாக, ஆசையாக. முருகன் அவள் உடம்பின் ஒவ்வொரு அங்குலத்தையும் முத்தமிட்டான். தீபா அவன் தலைமுடியைக் கோதினாள். "நீ போனதும் நான் என்ன செய்வேன்?" "என்னை நினைப்பீங்க." "அது போதுமா?" அவன் பதில் சொல்லவில்லை. உதடுகளால் பதில் சொன்னான்.

அவன் உள்ளே நுழைந்தபோது தீபா அவன் கண்களைப் பார்த்தாள். மெதுவான இயக்கம். ஆழமான பார்வை. இது உடம்பு மட்டும் இல்லை என்று இருவருக்கும் தெரியும். ஆனால் இருவரும் அதைச் சொல்லவில்லை. சில உண்மைகள் சொல்லப்படாமலே இனிக்கும். உச்சத்தில் அவள் அவன் பெயரை முணுமுணுத்தாள். அவன் அவள் காதில் "அக்கா" என்றான். அந்த வார்த்தை இப்போது வேறு மாதிரி ஒலித்தது.

விடியும் முன் தீபா வீடு திரும்பினாள். வேலைக்காரி எழுந்திருக்கவில்லை. அவள் குளித்து, பூஜை அறையில் விளக்கேற்றினாள். கண்களை மூடினாள். குற்ற உணர்வு வரும் என்று நினைத்தாள். வரவில்லை. அமைதி மட்டும் வந்தது. விளக்கின் சுடர் அவள் முகத்தில் ஆடியது.

கடைசி நாள் காலை தீபா தன் கணவனின் பழைய சட்டை ஒன்றை எடுத்தாள். நல்ல நிலையில் இருந்தது. அதை மடித்து முருகனிடம் கொடுத்தாள். "என்ன அக்கா இது?" "வெச்சுக்கோ." அவன் அவளைப் பார்த்தான். புரிந்தது. அவன் அந்தச் சட்டையை மார்போடு அணைத்தான். தீபாவின் கண்கள் கலங்கின. "அழாதீங்க," என்றான், அவள் கண்ணீரைத் துடைத்து.

மறுநாள் அறுவடை முடிந்தது. முருகன் டிராக்டரைக் கிளப்பினான். தீபா கூலியைக் கொடுத்தாள். கூடவே ஒரு பொட்டலம். "சாப்பாடு. வழியில சாப்பிடு." அவன் கண்கள் அவள் கண்களில். "அக்கா..." "போயிட்டு வா." டிராக்டர் கிளம்பியது. தூசி பறந்தது. தீபா வாசலில் நின்று பார்த்தாள்.

அன்று மதியம் அவள் சாப்பிட உட்கார்ந்தாள். இரண்டு இலை போடப் போனாள். பின் நிறுத்தினாள். ஒரு இலை. தனியாகச் சாப்பிட்டாள். ஆனால் ஒவ்வொரு கவளத்திலும் அவன் நினைவு. மோர் குடிக்கும்போது அவன் சிரிப்பு நினைவு வந்தது. தீபா தனியாகச் சிரித்தாள். வீடு வெறிச்சோடிக் கிடந்தது. ஆனால் அவள் மனம் நிறைந்திருந்தது.

கொட்டகையைச் சுத்தம் செய்யப் போனபோது அவன் துண்டு கிடந்தது. தீபா அதை எடுத்தாள். அவன் வாசனை இன்னும் இருந்தது. அவள் அதை மடித்துத் தன் பெட்டியில் வைத்தாள். யாருக்கும் தெரியாத ரகசியம். அவளுடைய ரகசியம்.

மறுநாள் காலை கமலா வந்தாள். "அறுவடை முடிஞ்சுதா? டிராக்டர்காரன் போயிட்டானா?" "போயிட்டான்." "நல்லது. இனி நிம்மதி." தீபா புன்னகைத்தாள். நிம்மதியா? இல்லை. ஆனால் வருத்தமும் இல்லை. அவள் வாழ்க்கையில் முதல் முறையாக அவள் ஒரு ரகசியத்தைச் சுமந்தாள். இனிமையான ரகசியம்.

இரவு அவள் வயலுக்குப் போனாள். வடக்கு மூலை. வைக்கோல் போர் அங்கேயே இருந்தது. அவள் அதைத் தொட்டாள். அவன் வாசனை இன்னும் இருந்தது. தீபா புன்னகைத்தாள். தரிசு நிலம் இனி தரிசு இல்லை. அடுத்த அறுவடைக்கு இன்னும் எத்தனை மாதம் என்று அவள் விரல்களால் எண்ணினாள். காத்திருப்பு இனித்தது.