தமிழ் குடும்ப காமக்கதை 2026: சென்னையில் ஜனனியும் அருணும்

மாடிப்படியில் நின்ற ஜனனியின் காதில் அருணின் குரல் விழுந்தது, இந்த தமிழ் குடும்ப காமக்கதை 2026 அந்த ஒரு வாக்கியத்தில் தொடங்கியது என்று அவள் அப்போது அறியவில்லை. அவன் தொலைபேசியில் யாரிடமோ மெதுவாகப் பேசிக் கொண்டிருந்தான். "அவளைப் பார்க்கும் போதெல்லாம் எனக்கு தூக்கம் வருவதில்லை" என்று அவன் சொன்னான். அவள் மூச்சை அடக்கிக் கொண்டு சுவரோடு ஒட்டி நின்றாள்.

அருண் சிரித்தபடி தொடர்ந்தான். "அவள் சிரிக்கும் போது வீடே வேறு மாதிரி தெரிகிறது" என்றான். ஜனனியின் இதயம் வேகமாக அடித்துக் கொண்டது. அவன் யாரைப் பற்றிப் பேசுகிறான் என்று அவளுக்குத் தெரியவில்லை, ஆனால் அந்த வார்த்தைகள் அவள் உடலில் ஒரு வெப்பத்தை ஏற்படுத்தின. அவள் கீழே இறங்காமல் அங்கேயே நின்று கேட்டுக் கொண்டிருந்தாள்.

"நாளை காலை அவளைப் பார்க்காமல் இருக்க முடியாது" என்று அவன் சொல்லிவிட்டு தொலைபேசியை வைத்தான். ஜனனி அவசரமாக கீழே இறங்கி சமையலறைக்குள் சென்றாள். அவள் கைகள் நடுங்கிக் கொண்டிருந்தன. அவள் ஒரு தம்ளர் தண்ணீர் குடித்துவிட்டு தன்னை சமாளித்துக் கொண்டாள்.

சென்னையில் இருந்த அந்த பெரிய குடும்ப வீட்டில் ஜனனி ஒரு வாரமாக தங்கியிருந்தாள். குடும்ப விழாவுக்காக உறவினர்கள் எல்லோரும் வந்திருந்தார்கள். அருண் அவர்களின் நெருங்கிய குடும்ப நண்பன், அதே வீட்டில் தங்கியிருந்தான். காலையில் எல்லோரும் சேர்ந்து சாப்பிடுவார்கள், மாலையில் முற்றத்தில் உட்கார்ந்து பேசுவார்கள்.

மறுநாள் காலை ஜனனி காபி போட சமையலறைக்கு வந்த போது அருண் அங்கே இருந்தான். அவன் அவளைப் பார்த்து சிரித்தான். "நேற்று இரவு நன்றாக தூங்கினாயா" என்று கேட்டான். அவள் முகம் சிவந்தது. "கொஞ்சம் தாமதமாகத்தான் தூக்கம் வந்தது" என்று அவள் பதில் சொன்னாள்.

அவன் காபி கப்பை அவளிடம் நீட்டிய போது அவர்கள் விரல்கள் உரசின. அந்த சிறிய தொடுகை அவளுக்குள் மின்சாரம் போல பாய்ந்தது. அவன் உடனே கையை எடுக்கவில்லை. அவளும் எடுக்கவில்லை. சமையலறை வாசலில் யாரோ நடக்கும் சத்தம் கேட்டதும் இருவரும் விலகினார்கள்.

அன்று முழுவதும் வீட்டு வேலைகள் நடந்தன. ஜனனி முற்றத்தில் காய்கறி நறுக்கிக் கொண்டிருந்தாள். அருண் தோட்டத்தில் தண்ணீர் ஊற்றிக் கொண்டிருந்தான். இருவரும் அடிக்கடி ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக் கொண்டார்கள். யாரும் கவனிக்காத நேரத்தில் அவன் கண் சிமிட்டினான், அவள் சிரித்து தலை குனிந்தாள்.

மதியம் எல்லோரும் தூங்கிய போது ஜனனி மொட்டை மாடிக்கு துணி காயப் போடச் சென்றாள். அருண் அங்கே ஏற்கனவே இருந்தான், காய்ந்த துணிகளை எடுத்துக் கொண்டிருந்தான். "உதவி செய்யட்டுமா" என்று கேட்டான். அவள் தலையசைத்தாள். இருவரும் சேர்ந்து துணிகளை மடித்தார்கள்.

துணி மடிக்கும் போது அவன் கை அவள் கையைப் பற்றியது. "நேற்று இரவு நான் பேசியது உன்னைப் பற்றித்தான்" என்று அவன் மெதுவாகச் சொன்னான். ஜனனி அதிர்ந்து அவனைப் பார்த்தாள். "நீ கேட்டாய் என்று எனக்குத் தெரியும்" என்றான். அவள் முகம் முழுவதும் சிவந்து போனது.

"நான் வேண்டுமென்றே கேட்கவில்லை" என்று அவள் சொன்னாள். அவன் சிரித்தான். "நீ கேட்டது நல்லதுதான், இல்லாவிட்டால் நான் இதைச் சொல்லியிருக்க மாட்டேன்" என்றான். அவள் அவன் கையை விடாமல் பிடித்துக் கொண்டாள். மாடியில் வெயில் சுட்டது, ஆனால் இருவருக்கும் அது உறைக்கவில்லை.

அன்று இரவு எல்லோரும் சாப்பிட்டு முடித்த பிறகு ஜனனி முற்றத்தில் உட்கார்ந்திருந்தாள். அருண் அவள் அருகில் வந்து உட்கார்ந்தான். வீட்டில் மற்றவர்கள் தொலைக்காட்சி பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள். இருவரும் மெதுவான குரலில் பேசினார்கள். அவன் அவள் வாழ்க்கை, வேலை, கனவுகள் பற்றிக் கேட்டான்.

பேச்சு நீண்டு கொண்டே போனது. நள்ளிரவு நெருங்கிய போதும் இருவரும் எழவில்லை. "உன்னோடு பேசுவது எனக்கு ரொம்ப பிடித்திருக்கிறது" என்று அருண் சொன்னான். "எனக்கும்" என்று ஜனனி சொன்னாள். அவள் கை அவன் கையைத் தேடியது, இருட்டில் அவர்கள் விரல்கள் கோர்த்துக் கொண்டன.

மறுநாள் காலை வீட்டில் விழா வேலைகள் அதிகமாகின. ஜனனி பூ தொடுத்துக் கொண்டிருந்தாள். அருண் அவள் அருகில் வந்து பூக்களை எடுத்துக் கொடுத்தான். அவன் விரல்கள் அவள் கழுத்தில் பட்டது போல உரசின. அவள் உடல் சிலிர்த்தது. அவள் அவனைப் பார்த்து ஒரு குறும்பு சிரிப்பு சிரித்தாள்.

மதியம் வீட்டில் யாரும் இல்லாத நேரத்தில் ஜனனி அருணை சமையலறைக்கு அழைத்தாள். "இங்கே வா, உன்னிடம் ஒன்று சொல்ல வேண்டும்" என்றாள். அவன் வந்ததும் அவள் கதவை சாத்தினாள். அவள் அவன் கன்னத்தில் மெதுவாக முத்தமிட்டாள். அவன் திகைத்து அவளைப் பார்த்தான்.

"நான்தான் முதலில் சொல்கிறேன், எனக்கு உன்னைப் பிடித்திருக்கிறது" என்று ஜனனி சொன்னாள். அருண் அவளை இறுக்கமாக அணைத்துக் கொண்டான். அவள் உடல் அவன் உடலோடு ஒட்டியது. அவன் அவள் உதடுகளில் முத்தமிட்டான், முதலில் மெதுவாக, பிறகு ஆழமாக. அவள் நாக்கு அவன் நாக்கோடு விளையாடியது.

சமையலறையில் யாரோ வரும் சத்தம் கேட்டதும் இருவரும் விலகினார்கள். ஜனனி சிரித்தபடி வெளியே சென்றாள். அன்று மாலை அருண் அவளிடம் ரகசியமாகச் சொன்னான். "இரவு எல்லோரும் தூங்கிய பிறகு மொட்டை மாடிக்கு வா" என்றான். அவள் தலையசைத்தாள், அவள் இதயம் படபடத்தது.

இரவு பதினொரு மணிக்கு வீடு அமைதியானது. ஜனனி மெதுவாக படியேறி மொட்டை மாடிக்குச் சென்றாள். அருண் அங்கே காத்திருந்தான். நிலவு வெளிச்சத்தில் அவன் முகம் தெரிந்தது. அவள் அவனிடம் ஓடிச் சென்று அணைத்துக் கொண்டாள். இருவரும் நீண்ட நேரம் முத்தமிட்டுக் கொண்டார்கள்.

அருண் அவள் முதுகைத் தடவினான், அவள் அவன் சட்டையைப் பிடித்து இழுத்தாள். அவள் கைகள் அவன் மார்பில் ஊர்ந்தன. அவன் அவள் கழுத்தில் முத்தமிட்டுக் கொண்டே கீழே இறங்கினான். அவள் முனகினாள். "மெதுவாக, யாராவது கேட்டுவிடுவார்கள்" என்று அவள் கிசுகிசுத்தாள்.

ஜனனி தானே முன்வந்து அவன் சட்டை பொத்தான்களை அவிழ்த்தாள். அவன் மார்பு வெளிப்பட்டது. அவள் அவன் மார்பில் முத்தமிட்டாள், நாக்கால் வருடினாள். அவன் அவள் தலைமுடியைக் கோதினான். "நீ ரொம்ப அழகாக இருக்கிறாய்" என்று அவன் சொன்னான். அவள் சிரித்தாள்.

அருண் அவள் புடவை முந்தானையை விலக்கினான். அவள் ரவிக்கைக்குள் அவன் கை நுழைந்தது. அவன் அவள் முலைகளை மெதுவாகப் பிடித்து கசக்கினான். அவள் மூச்சு வேகமானது. அவள் முலைக்காம்புகள் விறைத்தன. அவன் அவற்றை விரல்களால் திருகினான், அவள் உடல் துடித்தது.

ஜனனி அவன் காதில் கிசுகிசுத்தாள். "இன்னும் வேண்டும்" என்றாள். அவன் அவள் ரவிக்கையை அவிழ்த்து அவள் முலைகளை வாயால் சுவைத்தான். அவள் தலையைப் பின்னால் சாய்த்து முனகினாள். அவன் நாக்கு அவள் முலைக்காம்பைச் சுற்றி விளையாடியது. அவள் கைகள் அவன் தலைமுடியை இறுக்கப் பிடித்தன.

பிறகு ஜனனி கீழே குனிந்து அவன் பேண்ட்டை அவிழ்த்தாள். அவன் சுன்னி விறைத்து நின்றது. அவள் அதை கையால் பிடித்து மெதுவாக உருவினாள். அருண் முனகினான். அவள் அதன் நுனியில் முத்தமிட்டு நாக்கால் நக்கினாள். பிறகு அதை வாயில் எடுத்து ஆழமாக சுவைத்தாள்.

அவன் அவள் வாயில் இயங்குவதை ரசித்தான். அவள் வேகத்தை கூட்டினாள், குறைத்தாள், மீண்டும் கூட்டினாள். அவன் உடல் நடுங்கியது. "போதும், இல்லாவிட்டால் இப்போதே வந்துவிடும்" என்று அவன் சொல்லி அவளை எழுப்பினான். அவள் சிரித்தபடி அவன் உதடுகளில் முத்தமிட்டாள்.

அருண் அவள் பாவாடையைத் தூக்கி அவள் உள்ளாடையை விலக்கினான். அவள் புண்டை ஈரமாக இருந்தது. அவன் விரல்கள் அங்கே ஊர்ந்தன. அவள் கால்களை விரித்தாள். அவன் விரல் உள்ளே நுழைந்ததும் அவள் முனகினாள். அவன் விரல்களை இயக்கினான், அவள் இடுப்பு அசைந்தது.

ஜனனி அவனை இழுத்து தன் மேல் சாய்த்தாள். "இப்போது உள்ளே வா" என்று அவள் கிசுகிசுத்தாள். அருண் தன் சுன்னியை அவள் புண்டை வாசலில் வைத்து மெதுவாக தள்ளினான். அது உள்ளே நுழைந்ததும் அவள் மூச்சை இழுத்துக் கொண்டாள். இருவரும் ஒரு கணம் அசையாமல் இருந்தார்கள், பிறகு அவன் இயங்கத் தொடங்கினான்.

மொட்டை மாடியில் நிலவு வெளிச்சத்தில் அவன் அவளை ஓத்துக் கொண்டிருந்தான். அவள் கால்கள் அவன் இடுப்பைச் சுற்றிக் கொண்டன. ஒவ்வொரு இடியும் அவளுக்குள் ஆழமாக இறங்கியது. அவள் முனகல்கள் அதிகரித்தன. அவன் வேகத்தை கூட்டினான், அவள் நகங்கள் அவன் முதுகில் பதிந்தன.

"இன்னும் வேகமாக" என்று ஜனனி கெஞ்சினாள். அருண் அவளை இறுக்கப் பிடித்து வேகமாக இடித்தான். அவள் புண்டை அவன் சுன்னியை இறுக்கிக் கொண்டது. அவள் உடல் நடுங்கியது, அவள் முதல் முறையாக உச்சத்தை அடைந்தாள். அவள் அவன் தோளில் கடித்துக் கொண்டு முனகினாள்.

அவன் நிறுத்தவில்லை. அவளைத் திருப்பி முட்டி போட வைத்தான். பின்னால் இருந்து அவள் புண்டைக்குள் மீண்டும் நுழைந்தான். அவள் கைகள் தரையில் ஊன்றியிருந்தன. அவன் இடுப்பைப் பிடித்து ஆழமாக இடித்தான். ஒவ்வொரு இடியும் அவள் முலைகளை ஆட்டியது. அவள் கத்தாமல் இருக்க உதட்டைக் கடித்துக் கொண்டாள்.

ஜனனி திரும்பிப் பார்த்து அவனைப் பார்த்து சிரித்தாள். "நீ ரொம்ப மோசமானவன்" என்றாள். அவன் சிரித்தபடி அவள் கூந்தலைப் பிடித்து இழுத்தான். வேகம் மேலும் அதிகரித்தது. அவள் இரண்டாவது முறையாக உச்சத்தை நெருங்கினாள். அவள் உடல் முழுவதும் வியர்த்தது.

அருண் அவளை மீண்டும் மல்லாக்கப் படுக்க வைத்து அவள் கால்களை தோளில் தூக்கினான். அந்த நிலையில் அவன் சுன்னி மிக ஆழமாக இறங்கியது. ஜனனி கத்தினாள், உடனே வாயை மூடிக் கொண்டாள். "யாராவது கேட்டால்" என்று அவள் சிரித்தாள். அவன் அவள் வாயை முத்தத்தால் மூடினான்.

இறுதியில் அருண் வேகம் கூடி அவளுக்குள் தன் விந்தைப் பாய்ச்சினான். ஜனனி அவனை இறுக்கமாக அணைத்துக் கொண்டாள். இருவரும் மூச்சு வாங்கியபடி ஒருவர் மேல் ஒருவர் கிடந்தார்கள். நிலவு மேகத்தில் மறைந்தது. "இது நடந்தது நம்பவே முடியவில்லை" என்று அவள் சொன்னாள்.

மறுநாள் காலை இருவரும் எதுவும் நடக்காதது போல நடந்து கொண்டார்கள். ஆனால் சமையலறையில் அவன் அவளைக் கடந்து செல்லும் போது அவள் இடுப்பைக் கிள்ளினான். அவள் சிரித்து அவனை முறைத்தாள். வீட்டில் யாருக்கும் எதுவும் தெரியவில்லை, அதுதான் அவர்களுக்கு மேலும் கிளர்ச்சியாக இருந்தது.

அன்று மதியம் ஜனனி அருணை தன் அறைக்கு அழைத்தாள். கதவைத் தாழிட்டதும் அவள் அவன் மேல் பாய்ந்தாள். அவனை கட்டிலில் தள்ளி அவள் மேலே ஏறி உட்கார்ந்தாள். அவன் சுன்னி அவள் புண்டைக்குள் நுழைந்தது. அவள் மேலும் கீழும் இயங்கினாள், அவன் அவள் முலைகளைப் பிடித்து கசக்கினான்.

அவள் வேகமாக இயங்கிய போது அவள் கூந்தல் அவிழ்ந்து முகத்தில் விழுந்தது. அருண் அதை விலக்கி அவள் முகத்தைப் பார்த்தான். "நீதான் இந்த வீட்டின் மிக அழகான ரகசியம்" என்றான். அவள் சிரித்தபடி இன்னும் வேகமாக இயங்கினாள். இருவரும் சேர்ந்து உச்சத்தை அடைந்தார்கள்.

மாலையில் குடும்ப விழா களைகட்டியது. எல்லோரும் முற்றத்தில் கூடினார்கள். ஜனனி பாட்டுப் பாடினாள், அருண் தாளம் போட்டான். யாரும் அவர்கள் இருவருக்கும் இடையில் இருந்த ரகசியத்தை அறியவில்லை. அவள் அவனைப் பார்க்கும் போதெல்லாம் அவன் கண்கள் அவளைத் தேடின.

அன்று இரவு மீண்டும் மொட்டை மாடியில் சந்தித்தார்கள். இந்த முறை ஜனனி அவனுக்கு முன்னால் வந்து காத்திருந்தாள். அவன் வந்ததும் அவள் அவன் சட்டையைப் பிடித்து இழுத்து முத்தமிட்டாள். "இன்று நான் சொல்வதைக் கேள்" என்றாள். அவன் சிரித்தான்.

அவள் அவனை சுவரில் சாய்த்து அவன் பேண்ட்டை அவிழ்த்தாள். அவன் சுன்னியை வாயில் எடுத்து சுவைத்தாள். பிறகு எழுந்து சுவரைப் பிடித்துக் கொண்டு குனிந்தாள். அருண் பின்னால் இருந்து அவளுக்குள் நுழைந்து வேகமாக இடித்தான். அவள் முனகல்கள் இரவில் கரைந்தன.

அந்த இரவுக்குப் பிறகு ஜனனி அருணை வேறு கண்களால் பார்த்தாள். அவன் வெறும் குடும்ப நண்பன் இல்லை, அவள் ரகசிய காதலன் என்று அவள் மனம் சொன்னது. காலையில் அவன் காபி குடிக்கும் போது அவள் அவன் உதடுகளையே பார்த்தாள். அவன் அவளைப் பார்த்து கண் சிமிட்டியதும் அவள் முகம் சிவந்தது.

விழாவின் கடைசி நாள் நெருங்கியது. உறவினர்கள் ஒவ்வொருவராக கிளம்பத் தொடங்கினார்கள். ஜனனிக்கு அருணைப் பிரிய வேண்டுமே என்று வருத்தமாக இருந்தது. "நீ கிளம்பிய பிறகு நான் என்ன செய்வேன்" என்று அவள் அவனிடம் கேட்டாள். அவன் அவள் கையைப் பிடித்துக் கொண்டான்.

"நான் எங்கும் போகவில்லை, நீ போகும் வரை நான் இங்கேதான் இருப்பேன்" என்று அருண் சொன்னான். ஜனனி நிம்மதியாக மூச்சு விட்டாள். அன்று மதியம் இருவரும் சேர்ந்து சந்தைக்குச் சென்றார்கள். கடைகளில் நடக்கும் போது அவன் அவள் கையை மெதுவாகப் பற்றினான். யாரும் பார்க்காத நேரத்தில் அவள் அவன் தோளில் சாய்ந்தாள்.

சந்தையில் இருந்து திரும்பிய பிறகு ஜனனி தன் அறையில் ஓய்வெடுத்தாள். அருண் தண்ணீர் கொண்டு வருவது போல அவள் அறைக்கு வந்தான். கதவை மூடியதும் அவள் அவனை கட்டிலில் இழுத்தாள். இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் முத்தமிட்டுக் கொண்டார்கள். அவள் அவன் சட்டையைக் கழற்றினாள், அவன் அவள் புடவையை விலக்கினான்.

அவன் அவள் முலைகளை வாயால் சுவைத்துக் கொண்டே அவள் புண்டையில் விரல்களை இயக்கினான். ஜனனி தலையணையை இறுக்கப் பிடித்துக் கொண்டு முனகினாள். அவள் உடல் வளைந்தது. அவன் விரல் வேகம் கூடியதும் அவள் உச்சத்தை அடைந்தாள். அவள் அவன் கையைப் பிடித்து தன் மேல் இழுத்தாள்.

"இப்போது நீ உள்ளே வா" என்று அவள் சொன்னாள். அருண் அவள் கால்களை விரித்து அவளுக்குள் நுழைந்தான். மெதுவாகத் தொடங்கி வேகத்தை கூட்டினான். ஒவ்வொரு இடியும் அவளை மேலும் தூண்டியது. அவள் அவன் முதுகைப் பிறாண்டினாள். அவன் அவள் கழுத்தில் கடித்தான், அவள் சிரித்தாள்.

அவள் அவனைத் திருப்பி மேலே ஏறி உட்கார்ந்தாள். அவள் இடுப்பை அசைத்து அவனை ஆழமாக உள்வாங்கினாள். அருண் அவள் இடுப்பைப் பிடித்து அவளை இயக்கினான். இருவரும் ஒரே நேரத்தில் உச்சத்தை அடைந்தார்கள். அவள் அவன் மார்பில் சாய்ந்து மூச்சு வாங்கினாள்.

மாலையில் வீட்டில் கடைசி விருந்து நடந்தது. எல்லோரும் சிரித்துப் பேசிக் கொண்டிருந்தார்கள். ஜனனி அருண் அருகில் உட்கார்ந்தாள். மேசைக்கு அடியில் அவன் கால் அவள் காலைத் தொட்டது. அவள் அவன் காலை தன் காலால் அழுத்தினாள். இருவரும் சாதாரணமாகப் பேசுவது போல நடித்தார்கள்.

இரவு எல்லோரும் தூங்கிய பிறகு ஜனனி மொட்டை மாடிக்குச் சென்றாள். அருண் ஏற்கனவே அங்கே இருந்தான். "நாளை நீ கிளம்புகிறாய், ஆனால் இது முடியாது" என்று அவள் சொன்னாள். "இது முடியாது, இது தொடக்கம்தான்" என்று அவன் சொன்னான். அவள் அவனை அணைத்துக் கொண்டாள்.

அந்த இரவு இருவரும் முன்பை விட மெதுவாக, ஆழமாக காதல் செய்தார்கள். அருண் அவள் உடல் முழுவதும் முத்தமிட்டான். ஜனனி அவன் சுன்னியை வாயால் சுவைத்து அவனைத் தூண்டினாள். பிறகு அவள் மல்லாக்கப் படுத்து அவனை உள்ளே ஏற்றுக் கொண்டாள். ஒவ்வொரு அசைவும் நீண்டு, ஆழமாக இருந்தது.

அவள் அவன் கண்களைப் பார்த்துக் கொண்டே உச்சத்தை அடைந்தாள். அவன் அவள் பெயரை முணுமுணுத்தபடி அவளுக்குள் விந்தைப் பாய்ச்சினான். இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் பிடித்துக் கொண்டு நீண்ட நேரம் கிடந்தார்கள். "நாளை காலை நான் உன்னை வழியனுப்புவேன்" என்று அவன் சொன்னான்.

மறுநாள் காலை ஜனனி கிளம்பத் தயாரானாள். அருண் அவள் பெட்டியை எடுத்து வந்தான். வாசலில் எல்லோரும் வழியனுப்பினார்கள். ஜனனி அருணைப் பார்த்து சிரித்தாள். "மீண்டும் விரைவில் சந்திப்போம்" என்று அவள் சொன்னாள். அவன் தலையசைத்தான், அவன் கண்களில் அதே ரகசிய ஒளி இருந்தது.

கார் கிளம்பிய போது ஜனனியின் தொலைபேசியில் ஒரு குறுஞ்செய்தி வந்தது. அருண் அனுப்பியிருந்தான். "அடுத்த முறை மொட்டை மாடி இல்லை, நம் வீடு" என்று அதில் இருந்தது. ஜனனி சிரித்தபடி தொலைபேசியை மார்போடு அணைத்துக் கொண்டாள். அவள் மனம் அடுத்த சந்திப்பை எண்ணி ஏற்கனவே துடித்தது.

கார் சென்னை சாலையில் வேகமாகச் சென்றது. ஜனனி ஜன்னல் வழியே வீடுகளைப் பார்த்தாள், ஆனால் அவள் மனம் முழுவதும் அருண்தான் இருந்தான். அவள் தொலைபேசியை எடுத்து ஒரு பதிலைத் தட்டினாள். "அடுத்த முறை நம் வீடுதான், நான் காத்திருப்பேன்" என்று அவள் அனுப்பினாள்.