தமிழ் கல்யாண மண்டபம் கதை பாகம் 2: விடியற்காலையில் மணமகள் அறையில் ஜானனியின் புண்டையில் கார்த்திக் சுன்னி விட்டு ஓத்த இரவு
ஜானனி! கதவு பலமாகத் தட்டப்பட்டது. ஜானனி திடுக்கிட்டு எழுந்தாள். அவள் பிளவுஸ் இன்னும் கொக்கி போடாமல் திறந்திருந்தது. அவள் அருகில் படுத்திருந்த கார்த்திக் கண்களை அகல விரித்து அவளைப் பார்த்தான். இந்தத் தமிழ் கல்யாண மண்டபம் கதையின் இரவு இப்படி ஒரு காலையில் முடியும் என்று இருவரும் நினைக்கவில்லை.
நேற்று இரவு எல்லாம் எவ்வளவு எளிதாக நடந்தது. வரவேற்பு முடிந்து மண்டபம் காலியான பிறகு மணமகள் அறையில் கார்த்திக்கின் போன் அடித்தது. ஜானனி அதை எடுத்தாள். அவன் திரும்பி வந்தான். காவலாளி எல்லோரும் போய்விட்டார்கள் என்று நினைத்து பிரதான வாசலைப் பூட்டிவிட்டான். அந்த இரவு முழுவதும் அவர்கள் மணமகள் அறையில் ஒருவரை ஒருவர் அறிந்துகொண்டார்கள். அவன் கைகள் அவள் உடலில் சுற்றித் திரிந்தன. அவள் மூச்சு அவன் கழுத்தில் சூடாகப் பட்டது. விடியற்காலை நெருங்கியபோது அவள் பிளவுஸ் கொக்கி போடாமல் அவன் மார்பில் தூங்கிப் போனாள். இப்போது கதவு தட்டப்படுகிறது.
மணமகள் அறையில் பூக்கள் வாசனை வீசின. மல்லிகைச் சரங்கள் கட்டிலைச் சுற்றி தொங்கின. கார்த்திக் அவள் சேலை முடிச்சை மெதுவாக அவிழ்த்தான். சேலை தரையில் நழுவி விழுந்தது. ஜானனி அவன் சட்டை பொத்தான்களை ஒவ்வொன்றாகத் திறந்தாள். அவர்கள் உடைகள் ஒவ்வொன்றாகக் கீழே விழுந்தன. கட்டிலில் பூக்கள் நசுங்கின. அவன் உதடுகள் அவள் கழுத்தில் இறங்கின. அவள் விரல்கள் அவன் முதுகில் கோடு போட்டன. அந்த இரவு அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் முழுமையாக அறிந்துகொண்டார்கள். எந்த அவசரமும் இல்லை. எந்த பயமும் இல்லை. மண்டபத்தின் பூட்டிய கதவுக்கு வெளியே உலகம் இருந்தது. உள்ளே அவர்கள் மட்டும்தான்.
ஜானனி! கதவுக்கு வெளியே இருந்து மீண்டும் குரல் வந்தது. அது திவ்யாவின் குரல். மணப்பெண் திவ்யா. ஜானனி, எழுந்தியா? காலை சடங்குக்கு நேரமாச்சு. அம்மா உன்னைத் தேடுறாங்க. ஜானனியின் இதயம் வேகமாக அடித்தது. கார்த்திக் உடனே எழுந்து குளியலறைக்குள் நழுவினான். அவன் விரல் உதட்டில் வைத்து சத்தம் போடாதே என்று சைகை செய்தான்.
ஜானனி அவசரமாகச் சேலையைத் தோளில் இழுத்துப் போர்த்தினாள். முடியைக் கையால் ஒதுக்கினாள். கண்ணாடியில் தன்னைப் பார்த்தாள். உதடுகள் வீங்கியிருந்தன. கழுத்தில் சிவப்புக் குறி இருந்தது. அதைச் சேலைத் தலைப்பால் மறைத்தாள். மெதுவாகக் கதவைச் சிறிது திறந்தாள். வெளியே திவ்யா நின்றிருந்தாள். காலைச் சேலையில் மஞ்சள் பூசிய முகத்துடன் அவள் அழகாக இருந்தாள்.
என்ன ஜானனி, நீ இங்கேயா தூங்கினே? திவ்யா புருவத்தை உயர்த்தினாள். உன் அறை மாடியில் இல்லையா? ஜானனி சிரிக்க முயன்றாள். பரிசுப் பொருட்களை அடுக்கிக்கிட்டு இருந்தேன். அப்படியே தூங்கிட்டேன். திவ்யா அறைக்குள் எட்டிப் பார்த்தாள். படுக்கை கலைந்திருந்தது. இரண்டு தலையணைகள் தரையில் கிடந்தன. ஜானனி கதவை இன்னும் கொஞ்சம் மூடினாள். உன் கண்ணு சிவந்திருக்கு, திவ்யா சொன்னாள். சரியாத் தூங்கலையா?
நேத்து ராத்திரி ரொம்ப நேரம் வேலை, ஜானனி சொன்னாள். அவள் குரல் நடுங்காமல் இருக்கப் பாடுபட்டாள். நீ போ, நான் பத்து நிமிஷத்துல வர்றேன். திவ்யா சந்தேகத்துடன் அவளை ஒரு கணம் பார்த்தாள். பிறகு தோளைக் குலுக்கினாள். சீக்கிரம் வா. அம்மா கூப்பிடுறாங்க. அவள் நடந்து போனாள். அவள் காலடிச் சத்தம் நடைபாதையில் மறைந்தது.
ஜானனி கதவைப் பூட்டினாள். முதுகைக் கதவில் சாய்த்து ஆழமாக மூச்சு விட்டாள். குளியலறைக் கதவு திறந்தது. கார்த்திக் வெளியே வந்தான். அவன் முகத்தில் பயமும் சிரிப்பும் கலந்திருந்தன. நாம மாட்டியிருப்போம்னு நினைச்சேன், அவன் சொன்னான். ஜானனி சிரித்தாள். இல்ல, அவ போயிட்டா. ஆனா இன்னும் பத்து நிமிஷம்தான். அதுக்குள்ள நாம வெளியே போகணும்.
அறை மீண்டும் அமைதியானது. வெளியே மண்டபம் விழித்துக்கொண்டிருந்தது. பாத்திரங்கள் சத்தம் கேட்டது. யாரோ கூடத்தில் நாற்காலிகளை இழுத்தார்கள். ஜானனியின் கைகள் இன்னும் நடுங்கிக்கொண்டிருந்தன. கார்த்திக் அவள் இடுப்பில் கை வைத்து அவளைத் தன்னோடு சேர்த்தான். பயப்படாதே, அவன் மெதுவாகச் சொன்னான். யாருக்கும் தெரியாது. ஜானனி அவன் மார்பில் தலை சாய்த்தாள். அவன் இதயம் வேகமாக அடிப்பதை அவள் கேட்டாள். அவனுக்கும் பயம்தான். ஆனால் அவன் கைகள் உறுதியாக இருந்தன. அந்த நொடியில் அவளுக்கு ஒன்று புரிந்தது. இந்த மனிதன் அவளைக் காப்பாற்றுவான். எந்தச் சூழலிலும்.
கார்த்திக் அவள் அருகில் வந்தான். அவள் தோளில் கை வைத்தான். ஜானனி, நேத்து ராத்திரி நடந்தது தப்புன்னு நினைக்கிறியா? அவன் குரல் மெதுவாக இருந்தது. ஜானனி அவன் கண்களைப் பார்த்தாள். இல்ல, அவள் சொன்னாள். அது தப்பு இல்ல. ஆனா இது இங்கேயே முடிஞ்சிடக் கூடாது. கார்த்திக் நிம்மதிப் பெருமூச்சு விட்டான். அவன் அவள் நெற்றியில் முத்தமிட்டான்.
உனக்குத் தெரியுமா, நிச்சயதார்த்த விழாவுல இருந்து உன்னைப் பார்த்துக்கிட்டே இருக்கேன், கார்த்திக் சொன்னான். நேத்து முழுக்க மண்டபத்துல உன் பின்னாடியே சுத்தினேன். உன்கூடப் பேச ஒரு காரணம் தேடினேன். போன் அடிச்சது ஒரு சாக்கு. ஜானனி சிரித்தாள். பொய் சொல்றே. போன் உண்மையிலேயே அடிச்சது. ஆமா, அவன் ஒத்துக்கொண்டான். ஆனா நான் திரும்பி வந்தது போனுக்காக இல்ல. உனக்காக.
ஜானனி அவன் சட்டைக் காலரைப் பிடித்து இழுத்தாள். நானும் உன்னைப் பார்த்தேன், அவள் சொன்னாள். நேத்து வரவேற்புல நீ என்னைப் பார்த்த பார்வை எனக்கு நினைவிருக்கு. அதனால்தான் போனை எடுத்தேன். அதனால்தான் கதவைத் திறந்தேன். கார்த்திக் அவள் இடுப்பில் கை வைத்தான். அப்போ இந்த இரவு தற்செயல் இல்ல. ஜானனி தலையசைத்தாள். இல்ல. இது தற்செயல் இல்ல.
கார்த்திக் அவள் நெற்றியில் முத்தமிட்டான். நீ சிரிக்கும்போது அழகா இருக்கே, அவன் சொன்னான். ஜானனி சிரித்தாள். காவலாளி நம்மைப் பூட்டினது நல்லதாப் போச்சு, அவள் சொன்னாள். இல்லைன்னா இந்த இரவு நடந்திருக்காது. கார்த்திக் தலையசைத்தான். அது தற்செயல் இல்ல. விதி. ஜானனி அவன் தோளில் அடித்தாள். விதியா? நீ கதை பேசுறே. அவன் சிரித்தான். சரி, விதி இல்ல. நான் வேணும்னே போனை அங்கே விட்டேன். ஜானனி அவனைப் பார்த்தாள். உண்மையாவா? அவன் கண் சிமிட்டினான். ரகசியம். இருவரும் சிரித்தார்கள். அந்தச் சிரிப்பில் இரவின் பதற்றம் முழுவதும் கரைந்தது.
ஜானனி அவன் கையைப் பிடித்து குளியலறைப் பக்கம் இழுத்தாள். குளிக்கலாம், சீக்கிரம், அவள் சொன்னாள். குளியலறைக் கதவு மூடியது. தண்ணீர் சத்தம் அறையை நிரப்பியது. ஜானனி சேலையை அவிழ்த்து ஒரு பக்கம் வைத்தாள். கார்த்திக் தன் சட்டையைக் கழற்றினான். வெந்நீர் அவர்கள் உடலில் வழிந்தது. நீராவி கண்ணாடியை மூடியது.
கார்த்திக் அவள் தோளில் சோப்பு நுரையைத் தேய்த்தான். அவன் கைகள் மெதுவாக அவள் முதுகில் இறங்கின. ஜானனி கண்களை மூடினாள். தண்ணீர் அவள் கழுத்தில் வழிந்து மார்பில் இறங்கியது. அவள் முலைகள் நீரில் நனைந்து பளபளத்தன. கார்த்திக் அவள் முலைகளை இரு கைகளாலும் பிடித்து மெதுவாக அழுத்தினான். அவள் முலைக்காம்புகள் விறைத்து நின்றன. அவள் உதட்டில் இருந்து சிறு முனகல் வந்தது.
ஜானனி திரும்பி அவன் முன் மண்டியிட்டாள். தண்ணீர் அவள் முடியில் வழிந்தது. கார்த்திக்கின் சுன்னி அவள் முகத்துக்கு முன் விறைத்து நின்றது. அவள் அதைக் கையில் பிடித்தாள். மெதுவாக வாயில் வைத்தாள். அவள் நாக்கு அதன் நுனியில் சுற்றியது. கார்த்திக் சுவரில் சாய்ந்து மூச்சை இழுத்தான். ஜானனி வேகத்தைக் கூட்டினாள். அவள் வாய் அவன் சுன்னியை ஆழமாக உள்வாங்கியது. அவன் கை அவள் முடியைப் பிடித்தது. இன்னும் கொஞ்சம், அவன் முணுமுணுத்தான். ஜானனி அவன் கண்களைப் பார்த்தபடி வாயால் அவனைச் சுகப்படுத்தினாள்.
கார்த்திக் அவளைத் திருப்பினான். தண்ணீர் அவள் முதுகில் வழிந்தது. அவள் உள்ளங்கைகளைக் குளியலறை ஓடுகளில் வைத்தாள். அவன் கைகள் அவள் ஈரமான இடுப்பில் சுற்றின. அவன் விரல்கள் அவள் புண்டையைத் தேடின. அவள் உடல் நடுங்கியது. அவன் விரல் மெதுவாக உள்ளே நுழைந்து வெளியே வந்தது. ஜானனி முனகினாள். அவன் இன்னொரு விரலைச் சேர்த்தான். அவள் புண்டை ஈரம் அவன் விரல்களில் படர்ந்தது. அவன் கட்டை விரல் அவள் பருப்பைத் தேய்த்தது. ஜானனி இடுப்பை அசைத்தாள். இன்னும், அவள் சொன்னாள். இன்னும் வேகமா. கார்த்திக் அவள் காதில் முத்தமிட்டு வேகத்தைக் கூட்டினான். அவள் உடல் ஒரு முறை நடுங்கி அடங்கியது.
கார்த்திக் அவளை எழுப்பினான். அவளைச் சுவரில் சாய்த்தான். தண்ணீர் இருவர் மேலும் வழிந்துகொண்டிருந்தது. அவன் ஒரு காலைத் தூக்கி அவள் இடுப்பில் வைத்தான். அவள் புண்டை ஈரமாகவும் தயாராகவும் இருந்தது. அவன் சுன்னி அவள் புண்டையில் மெதுவாக நுழைந்தது. ஜானனி கழுத்தைப் பின்னால் சாய்த்து முனகினாள். உள்ளே, அவள் சொன்னாள். முழுசா உள்ளே. கார்த்திக் அவளை இறுக்கிப் பிடித்து முழு வேகத்தில் இயங்கினான். தண்ணீர் சத்தமும் அவள் முனகலும் குளியலறையில் எதிரொலித்தன.
அவன் வேகம் கூடியது. ஜானனி அவன் முதுகை நகங்களால் பற்றினாள். அவள் கால் அவன் இடுப்பைச் சுற்றிக்கொண்டது. அவள் புண்டை அவன் சுன்னியை இறுக்கமாகப் பிடித்தது. ஒவ்வொரு அடியும் அவள் உடலை அதிர வைத்தது. கார்த்திக் அவள் உதடுகளைக் கவ்வினான். அவள் நாக்கு அவன் வாயில் தேடியது. அவர்கள் மூச்சு ஒன்றாகக் கலந்தது. ஜானனி உடல் நடுங்கினாள். அவள் உச்சத்தை அடைந்தாள். அவள் கத்தலை அடக்க அவன் உதடுகளை அவள் வாயில் வைத்தான். கார்த்திக் சில நொடிகளில் அவள் உள்ளேயே தன் விந்தை விட்டான். இருவரும் சுவரில் சாய்ந்து மூச்சு வாங்கினார்கள்.
தண்ணீர் இன்னும் வழிந்துகொண்டிருந்தது. ஜானனி சிரித்தாள். இப்போ குளிச்சாச்சு, அவள் சொன்னாள். கார்த்திக் அவள் கன்னத்தில் முத்தமிட்டான். இது குளியல் இல்ல, இது வேற. இருவரும் சிரித்தார்கள். அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் சோப்பு போட்டுக் கழுவினார்கள். அவன் கைகள் அவள் உடலில் மெதுவாகச் சுற்றின. அவள் விரல்கள் அவன் மார்பில் கோடு போட்டன. குளியலறையின் சூடு அவர்கள் சிரிப்பில் கலந்தது.
வெளியே வந்து துண்டால் துடைத்துக்கொண்டார்கள். ஜானனி சேலையைச் சரியாகக் கட்டினாள். கார்த்திக் சட்டை பொத்தான்களைப் போட்டான். அறையைச் சரி செய்தார்கள். படுக்கையை ஒழுங்குபடுத்தினார்கள். தரையில் கிடந்த தலையணைகளை எடுத்து வைத்தார்கள். பரிசுப் பொருட்களை ஒரு பக்கமாக அடுக்கினார்கள். அறை இப்போது சாதாரணமாகத் தெரிந்தது. இரவின் அடையாளம் எதுவும் இல்லை. ஜானனி கண்ணாடியில் தன் கழுத்தைப் பார்த்தாள். சிவப்புக் குறி இன்னும் இருந்தது. சேலைத் தலைப்பை இழுத்து மறைத்தாள்.
ஜானனி கண்ணாடியில் தன்னைப் பார்த்தாள். கார்த்திக் பின்னால் வந்து நின்றான். அவன் அவள் சேலை மடிப்புகளைச் சரி செய்தான். அவன் விரல்கள் அவள் இடுப்பில் உரசின. ஜானனி திரும்பி அவன் சட்டைக் காலரைச் சரி செய்தாள். அவன் கழுத்தில் ஒரு சிவப்புக் குறி இருந்தது. அவள் உருவாக்கிய குறி. அவள் சிரித்தாள். இதை எப்படி மறைப்பே? கார்த்திக் காலரை உயர்த்தினான். இப்படி. இருவரும் கண்ணாடியில் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்தார்கள். அவர்கள் கண்களில் இரவின் நினைவு இன்னும் இருந்தது. ஆனால் முகங்கள் அமைதியாக இருந்தன. வெளி உலகுக்கு அவர்கள் சாதாரணமானவர்கள். உள்ளுக்குள் அவர்கள் ஒரு ரகசியத்தைப் பகிர்ந்துகொண்டார்கள்.
இப்போ என்ன செய்யலாம், ஜானனி கேட்டாள். இந்த இரவை இங்கேயே விட்டுட்டுப் போயிடலாமா. கார்த்திக் அவள் கைகளைப் பிடித்தான். வேண்டாம், அவன் சொன்னான். நான் இதை முடிச்சிட விரும்பல. உன்னை மறுபடி பார்க்கணும். சரியான முறையில். ஜானனி அவனைப் பார்த்தாள். எப்படி? வீட்டுல சொல்லாம எப்படி? கார்த்திக் யோசித்தான். முதல்ல நாம சந்திப்போம். பேசுவோம். அப்புறம் வீட்டுல சொல்லலாம்.
ஞாயிற்றுக்கிழமை, கார்த்திக் சொன்னான். மீனாட்சி கோவில்ல காலை பூஜை இருக்கும். நீ வருவியா? ஜானனி சிரித்தாள். வருவேன். கோவில்ல சந்திக்கிறது நல்ல சகுனம். கார்த்திக் அவள் போனை வாங்கினான். தன் எண்ணைப் பதிவு செய்தான். பெயருக்குப் பதில் மண்டபம் என்று எழுதினான். யாரும் சந்தேகப்பட மாட்டாங்க, அவன் சொன்னான். ஜானனி அவன் போனை வாங்கி தன் எண்ணைப் பதிந்தாள். ஜானனி என்று எழுதினாள். இதை யாரும் பார்க்க மாட்டாங்க, அவள் சொன்னாள். என் போன்ல பல பெயர் இருக்கு.
அறைக் கதவைத் திறந்தார்கள். நடைபாதையில் யாரும் இல்லை. காலை வெளிச்சம் ஜன்னல் வழியாக விழுந்தது. மண்டபத்தின் பெரிய கூடத்தில் சிலர் வேலை செய்துகொண்டிருந்தார்கள். நாற்காலிகளை அடுக்கினார்கள். பூக்களை எடுத்தார்கள். ஜானனியும் கார்த்திக்கும் சாதாரணமாக நடந்தார்கள். யாரும் அவர்களைக் கவனிக்கவில்லை. கார்த்திக் அவள் அருகில் நடந்தான். அவர்கள் கைகள் ஒரு கணம் உரசின. இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் பார்க்காமல் நடந்தார்கள்.
மண்டப வாசலில் திவ்யாவின் அம்மா நின்றிருந்தார். ஜானனியைப் பார்த்ததும் சிரித்தார். ஜானனி, நீ எங்கே இருந்தே? காலையில இருந்து தேடுறோம். ஜானனி அமைதியாகச் சொன்னாள். மணமகள் அறையில் பரிசு அடுக்கிக்கிட்டு இருந்தேன் ஆன்ட்டி. அம்மா தலையசைத்தார். சரி, சீக்கிரம் வா. சடங்கு ஆரம்பிக்கப் போகுது. கார்த்திக் அருகில் நின்று எதுவும் பேசாமல் பார்த்தான். அம்மா அவனைப் பார்த்து சிரித்தார். நீயும் வா தம்பி. காலை டிபன் ரெடி.
ஜானனி சடங்கு நடந்த அறைக்குள் போனாள். திவ்யா அங்கே அமர்ந்திருந்தாள். அவள் ஜானனியைப் பார்த்து சிரித்தாள். நீ எங்கே போனே? நான் தேடினேன். ஜானனி அவள் அருகில் அமர்ந்தாள். இங்கேதான் இருந்தேன். திவ்யா அவள் காதில் கிசுகிசுத்தாள். உன் கழுத்துல என்ன சிவப்பு? ஜானனி உடனே சேலைத் தலைப்பை இழுத்தாள். ஒண்ணுமில்ல, கொசு கடிச்சது. திவ்யா சிரித்தாள். கொசுவா? அது கொசு இல்லன்னு எனக்குத் தெரியும். ஜானனி முகம் சிவந்தாள். ஆனால் திவ்யா மேலும் கேட்கவில்லை. அவள் கண்களில் குறும்பு மட்டும் இருந்தது.
சடங்கு நடந்துகொண்டிருந்தது. ஜானனி திவ்யாவின் அருகில் அமர்ந்திருந்தாள். மந்திரங்கள் ஒலித்தன. பூக்கள் விழுந்தன. ஆனால் ஜானனியின் மனம் இரவிலேயே இருந்தது. அவள் கண்கள் கூடத்தின் மறுபக்கம் போயின. கார்த்திக் அங்கே நின்றிருந்தான். அவன் அவளைப் பார்த்தான். அவன் உதடுகளில் சிறு சிரிப்பு. ஜானனி உடனே தலையைத் திருப்பினாள். அவள் முகம் சிவந்தது. திவ்யா அவள் கையைப் பிடித்தாள். என்ன யோசிக்கிறே? ஜானனி சிரித்தாள். ஒண்ணுமில்ல. நீ அழகா இருக்கேன்னு பார்த்தேன். திவ்யா சிரித்தாள். ஆனால் ஜானனிக்குத் தெரியும். கார்த்திக்கும் அவளைப் பார்த்துக்கொண்டே இருந்தான். அவர்கள் ரகசியம் கூடத்தில் ஒரு நூல் போல இருவரையும் இணைத்தது.
சடங்கு முடிந்தது. மதியம் விடைபெறும் நேரம் வந்தது. திவ்யா புகுந்த வீட்டுக்குக் கிளம்பினாள். ஜானனி அவளைக் கட்டிப் பிடித்து வழியனுப்பினாள். மண்டபம் மெதுவாகக் காலியானது. கார்த்திக் வாசலில் நின்று வேலை செய்பவர்களிடம் பேசிக்கொண்டிருந்தான். அவன் கண்கள் ஜானனியைத் தேடின. ஜானனி தன் காருக்குப் போனாள். கார் கதவைத் திறந்தாள். அவள் போன் அதிர்ந்தது. மண்டபம் என்ற பெயரில் ஒரு குறுஞ்செய்தி வந்திருந்தது. ஞாயிறு காலை பத்து மணி. கோவில் வாசல். மறந்துடாதே.
ஜானனி சிரித்தபடி பதில் எழுதினாள். மறக்க மாட்டேன். அவள் காரில் ஏறினாள். கண்ணாடியில் கார்த்திக் தெரிந்தான். அவன் வாசலில் நின்று கை அசைத்தான். ஜானனி கையை உயர்த்தினாள். கார் மண்டப வளாகத்தை விட்டு வெளியே வந்தது. மதுரை காலை வெயில் சாலையில் விழுந்தது. அவள் மனம் இலேசாக இருந்தது. இரவின் ரகசியம் இப்போது ஒரு வாக்குறுதியாக மாறியிருந்தது.
கார் சாலையில் ஓடியது. ஜானனி வண்டியை ஓட்டிக்கொண்டே இரவை நினைத்தாள். பூட்டிய வாசல். மணமகள் அறை. அவன் கிசுகிசுத்த குரல். குளியலறைத் தண்ணீர். அவன் கைகள். அவள் உடல் இன்னும் அந்த இரவை நினைவில் வைத்திருந்தது. அவள் உதட்டில் சிரிப்பு வந்தது. இது ஒரு இரவு கதை இல்ல. இது ஆரம்பம். அவள் போனைப் பார்த்தாள். மண்டபம் என்ற பெயரில் அவன் எண் இருந்தது. ஞாயிற்றுக்கிழமை இன்னும் நான்கு நாட்கள். அவள் காத்திருப்பாள். இந்த முறை கதவு பூட்டப்படாது. இந்த முறை அவர்கள் யாரிடமும் மறைய வேண்டியதில்லை.
ஞாயிற்றுக்கிழமை காலை ஜானனி கோவிலுக்குப் போனாள். கோவில் வாசலில் கார்த்திக் நின்றிருந்தான். வெள்ளைச் சட்டையில் அவன் புதிதாகத் தெரிந்தான். இருவரும் சேர்ந்து உள்ளே போனார்கள். தரிசனம் முடிந்தது. பிரசாதம் வாங்கினார்கள். வெளியே வந்ததும் கார்த்திக் அவள் கையைப் பிடித்தான். இப்போ சொல்லு, அவன் கேட்டான். நாம எங்கே போறோம்? ஜானனி சிரித்தாள். முதல்ல காபி குடிக்கலாம். அப்புறம் பார்க்கலாம். அவர்கள் நடந்தார்கள். அவர்கள் கைகள் பிரியவில்லை. கோவில் மணி ஒலித்தது. ஜானனி திரும்பி அவனைப் பார்த்தாள். ஞாயிற்றுக்கிழமை கோவில்ல சந்திப்போம்னு சொன்னேன். வந்துட்டேன். கார்த்திக் சிரித்தான். இனி ஒவ்வொரு ஞாயிறும் இங்கேதான்.
ஞாயிற்றுக்கிழமை கோவிலுக்குப் பிறகு கார்த்திக் ஜானனியைத் தன் நண்பன் வீட்டுக்கு அழைத்துச் சென்றான். நண்பன் ஊருக்குப் போயிருந்தான். வீடு காலியாக இருந்தது. கதவு மூடியதும் ஜானனி அவன் சட்டையைப் பிடித்து இழுத்தாள். மண்டபத்துல ஆரம்பிச்சதை இங்கே முடிக்கலாம், அவள் சொன்னாள். கார்த்திக் சிரித்தான். அவளைச் சுவரில் சாய்த்தான். அவன் உதடுகள் அவள் கழுத்தில் இறங்கின. ஜானனி அவன் முடியைப் பிடித்தாள்.
அவன் அவள் சேலையை அவிழ்த்தான். சேலை தரையில் விழுந்தது. ஜானனி அவன் சட்டையைக் கழற்றினாள். அவர்கள் படுக்கை அறைக்குப் போனார்கள். கார்த்திக் அவளைப் படுக்கையில் கிடத்தினான். அவன் அவள் முலைகளை வாயால் சுவைத்தான். அவள் முலைக்காம்புகள் விறைத்தன. ஜானனி முனகினாள். அவன் விரல்கள் அவள் புண்டையைத் தேடின. அவள் ஈரம் அவன் விரல்களில் பட்டது. அவன் விரல் உள்ளே நுழைந்தது. ஜானனி இடுப்பைத் தூக்கினாள். இன்னும், அவள் சொன்னாள்.
கார்த்திக் அவள் மேல் ஏறினான். அவன் சுன்னி அவள் புண்டையில் மெதுவாக நுழைந்தது. ஜானனி அவன் முதுகைப் பற்றினாள். அவன் இயங்க ஆரம்பித்தான். முதலில் மெதுவாக. பிறகு வேகமாக. படுக்கை அசைந்தது. ஜானனியின் முனகல் அறையில் எதிரொலித்தது. அவள் கால்கள் அவன் இடுப்பைச் சுற்றின. அவன் ஒவ்வொரு அடியும் அவளை உச்சத்தை நோக்கித் தள்ளியது. ஜானனி உடல் நடுங்கினாள். அவள் கத்தினாள். கார்த்திக் அவள் உதடுகளைக் கவ்வி சத்தத்தை அடக்கினான்.
அவன் வேகம் கூடியது. ஜானனி அவன் முதுகில் நகங்களைப் பதித்தாள். அவள் புண்டை அவன் சுன்னியை இறுக்கிப் பிடித்தது. கார்த்திக் முனகினான். அவன் உடல் விறைத்தது. அவன் தன் விந்தை அவள் உள்ளே விட்டான். இருவரும் மூச்சு வாங்கினார்கள். ஜானனி சிரித்தாள். இதுதான் நம்ம ஞாயிறு வழக்கமா, அவள் கேட்டாள். கார்த்திக் அவள் கன்னத்தில் முத்தமிட்டான். ஆமா. ஒவ்வொரு ஞாயிறும். அவள் அவன் மார்பில் தலை வைத்தாள். வெளியே மதிய வெயில். உள்ளே அவர்கள் இருவர் மட்டும். ஜானனி கண்களை மூடினாள். இந்த ஞாயிறு இனி அவளுக்குப் பிடித்த நாள்.
சிறிது நேரம் கழித்து ஜானனி எழுந்தாள். அவள் துண்டை எடுத்து உடலை மூடினாள். கார்த்திக் அவள் பின்னால் வந்து நின்றான். அவன் கைகள் அவள் இடுப்பில் சுற்றின. இன்னும் போகாதே, அவன் சொன்னான். ஜானனி சிரித்தாள். நான் எங்கே போறேன்? அவன் அவள் கழுத்தில் முத்தமிட்டான். அவள் திரும்பி அவன் உதடுகளைக் கவ்வினாள். துண்டு தரையில் விழுந்தது. அவர்கள் மீண்டும் படுக்கையில் விழுந்தார்கள். இந்த முறை அவள் மேலே ஏறினாள். அவள் முடி அவன் முகத்தில் விழுந்தது. அவள் இடுப்பை அசைத்தாள். மெதுவாக. ஆழமாக. கார்த்திக் அவள் முலைகளைப் பிடித்தான். ஜானனி கண்களை மூடி அவன் மேல் சவாரி செய்தாள்.
அவள் வேகம் கூடியது. அவள் மூச்சு வேகமாக வந்தது. கார்த்திக் அவள் இடுப்பைப் பிடித்து அவளுக்கு உதவினான். ஜானனி உச்சத்தை அடைந்தாள். அவள் உடல் நடுங்கியது. அவள் அவன் மேல் சாய்ந்தாள். கார்த்திக் அவளை இறுக்கிப் பிடித்தான். அவன் தன் விந்தை அவள் உள்ளே விட்டான். இருவரும் படுக்கையில் அப்படியே கிடந்தார்கள். மதிய வெயில் ஜன்னல் வழியாக விழுந்தது. ஜானனி எழுந்து உடை அணிந்தாள். கார்த்திக் அவளை வாசல் வரை கொண்டு வந்தான். அடுத்த ஞாயிறு, அவன் சொன்னான். அதே நேரம். அதே இடம். ஜானனி சிரித்தாள். கண்டிப்பா. அவள் நடந்து போனாள். அவன் வாசலில் நின்று பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “தமிழ் கல்யாண மண்டபம் கதை பாகம் 2: விடியற்காலையில் மணமகள் அறையில் ஜானனியின் புண்டையில் கார்த்திக் சுன்னி விட்டு ஓத்த இரவு” also read
8 curated storiesதமிழ் கல்யாண பொண்ணு தோழி: அனிதாவின் புண்டையில் விஜய் சுன்னி, ரிசப்ஷன் இரவு காமகதை
தமிழ் கல்யாண பொண்ணு தோழி அனிதா ரிசப்ஷன் இரவில் விஜய்யிடம் இருந்து ஒரு செய்தி பெறுகிறாள். அந்த ஒரு செய்தி அவள் இரவை மாற்றி விடுகிறது.
ரயில் பெட்டியில் தமிழ் கதை: இரவு ரயிலில் திவ்யாவை ஓத்து அவள் கூதியில் பால் விட்ட கார்த்திக்
இரவு ரயிலில் திவ்யா தன் பெட்டியில் ஏறியபோது எதிர் பெர்த்தில் இருந்தவன் அவளைப் பார்த்து சிரித்தான். ரயில் பெட்டியில் தமிழ் கதை.
தமிழ் கொரியர் காமக்கதை: கொரியர் கார்த்திக்கின் சுன்னியில் நனைந்த லட்சுமியின் புண்டை
தமிழ் கொரியர் காமக்கதை இல் ஒரு சாதாரண பார்சலும் அதில் இருந்த கையெழுத்துக் குறிப்பும் சென்னையில் லட்சுமியின் ஒரு மதியத்தை முற்றிலும் மாற்றுகின்றன.
தமிழ் ஹைவே ஹோட்டல் கதை: கார்த்திக் திவ்யாவின் புண்டையை ஓத்து தீர்த்த மழை இரவு
தமிழ் ஹைவே ஹோட்டல் கதை: மதுரை செல்லும் வழியில் கார் நின்றுபோன திவ்யா ஒரு ஹோட்டலில் தங்கினாள். அறையில் கிடைத்த ஒரு கடிதம் அவள் இரவை மாற்றியது.
தமிழ் பிளாட்மேட் கதை: தீபிகா என் சுன்னியை சப்பி புண்டையில் வாங்கினாள்
தமிழ் பிளாட்மேட் கதை: சென்னை டி நகரில் ஒரு பிளாட்டை பகிர்ந்து கொள்ள வந்த தீபிகாவும் விக்னேஷும், ஒரே மாலையில் எப்படி நெருங்கினார்கள் என்பது இந்த கதை.
தமிழ் கல்யாண மண்டபம் கதை: மணமகள் அறையில் புண்டையில் சுன்னி விட்டு ஓத்த இரவு
மதுரை கல்யாண மண்டபத்தில் ஒரு இரவு. மணமகளின் அறையில் தொலைந்த போன், பூட்டிய கதவு, இருவர் மட்டும். இந்த தமிழ் கல்யாண மண்டபம் கதை அந்த இரவு முழுவதும் நடந்ததை சொல்கிறது. விடியலில் கதவு தட்டப்படும் போது என்ன நடக்கும்?
கரண்ட் கட் தமிழ் கதை: கரண்ட் கட் இரவில் அவளை ஓத்தேன்
கரண்ட் கட் தமிழ் கதை: சென்னை அபார்ட்மெண்ட்டில் மின்சாரம் போன ஒரு வெப்பமான இரவில், இருட்டு படிக்கட்டில் தொடங்கிய ஒரு சந்திப்பு எப்படி மாறியது என்ற கதை.
பஸ்ஸில் தமிழ் கதை: இரவு பஸ்ஸில் அவன் என்னை ஓத்த கதை
பஸ்ஸில் தமிழ் கதை: சென்னை இரவு பஸ்ஸில் நர்ஸ் ஜனனி தினமும் பயணம் செய்கிறாள்। ஒரு நாள் பஸ் திடீரென நின்றபோது அவள் ஒரு அந்நியன் மீது விழுந்தாள், அந்த இரவு அவள் வாழ்க்கையை மாற்றியது।