தமிழ் பஸ் காமகதை: மதுரை பயணம்

பஸ் இருக்கையின் பின்புறப் பையில் கையை விட்டபோது காவ்யாவின் விரல்களில் ஒரு சிறு காகிதம் தட்டுப்பட்டது. அதில் எழுதியிருந்தது, இரவு நீண்டது, நீ தனியாக இல்லை. இந்த தமிழ் பஸ் காமகதை மதுரையில் இருந்து சென்னை செல்லும் அந்த இரவு பஸ்ஸில் தொடங்குகிறது, ஒரு குறிப்பில் இருந்து.

காவ்யாவுக்கு வயது இருபத்தெட்டு, அவள் மதுரையில் வசிக்கிறாள், சென்னையில் ஒரு வேலை நேர்காணலுக்குச் சென்று கொண்டிருந்தாள். அவள் அருகில் அமர்ந்திருந்த விக்னேஷுக்கு வயது முப்பது, அவனும் சென்னை சென்று கொண்டிருந்தான். காவ்யா குறிப்பை அவனிடம் காட்டினாள், விக்னேஷ் சிரித்துவிட்டு சொன்னான், அந்த குறிப்பை அவன்தான் வைத்தான் என்று.

காவ்யா முதலில் கோபப்படுவது போல நடித்தாள், பின்பு சிரித்தாள். பஸ் இருட்டில் ஓடிக்கொண்டிருந்தது, பெரும்பாலான பயணிகள் தூங்கிவிட்டார்கள். விக்னேஷ் மெதுவாக அவள் கையைப் பிடித்தான், காவ்யா கையை எடுக்கவில்லை. அவன் விரல்கள் அவள் உள்ளங்கையில் வட்டமிட்டன, அவள் உடலில் ஒரு சூடு பரவியது.

விக்னேஷ் அவள் காதருகில் குனிந்து சொன்னான், அவள் சிரிப்பு அவனை பஸ் ஏறியதில் இருந்தே கவர்ந்தது என்று. காவ்யா அவன் தோளில் தலை சாய்த்தாள், அவன் கை அவள் இடுப்பில் பதிந்தது. பஸ் ஒரு குலுக்கலில் ஆடியபோது அவள் உடல் அவன் மீது சாய்ந்தது, அவன் மூச்சு அவள் கழுத்தில் பட்டது.

பஸ் நள்ளிரவில் ஒரு நிறுத்தத்தில் நின்றது. விக்னேஷ் காவ்யாவை கீழே இறங்கி டீ குடிக்க அழைத்தான். இருவரும் ஒரு மூலைக் கடையில் நின்று டீ குடித்தார்கள், அவன் கண்கள் அவள் சேலையின் மடிப்புகளில் நிலைத்தன. காவ்யா வேண்டுமென்றே தன் முந்தானையை சரி செய்தாள், அதனால் அவள் மார்பின் மேல் பகுதி தெரிந்தது. விக்னேஷின் மூச்சு வேகமானது.

பஸ் மீண்டும் புறப்படுவதற்கு முன் விக்னேஷ் காவ்யாவின் கையைப் பிடித்து ஒரு சிறு குறிப்பைக் கொடுத்தான். அதில் எழுதியிருந்தது, திருச்சியில் இறங்கலாமா, ஒரு இரவு மட்டும். காவ்யா அதைப் படித்துவிட்டு அவனைப் பார்த்தாள், பின்பு தலையசைத்தாள். பஸ் திருச்சி வந்தபோது இருவரும் இறங்கினார்கள், யாரிடமும் சொல்லாமல்.

அருகில் இருந்த ஒரு சிறு லாட்ஜில் அறை எடுத்தார்கள். அறைக்குள் நுழைந்ததும் விக்னேஷ் கதவைப் பூட்டினான், காவ்யா அவனை நோக்கித் திரும்பினாள். அவன் அவள் இடுப்பைப் பிடித்து தன்னருகில் இழுத்தான். அவன் கைகள் அவள் சேலையின் மீது அவள் முதுகில் சுற்றின, காவ்யா அவன் கழுத்தில் தன் உதடுகளை வைத்து மெதுவாகக் கடித்தாள்.

விக்னேஷ் காவ்யாவின் சேலையை அவிழ்க்கத் தொடங்கினான், முதலில் முந்தானை தரையில் விழுந்தது, பின்பு ஜாக்கெட்டின் கொக்கிகள் ஒவ்வொன்றாகத் திறந்தன. அவள் மார்புகள் அவன் கைகளில் நிறைந்தன, அவள் முலைக்காம்புகள் விறைத்திருந்தன, விக்னேஷ் அவற்றை வாயில் வைத்துச் சப்பினான். காவ்யா முதுகை வளைத்து அவன் முடியில் விரல்களைக் கோத்தாள், அவள் மூச்சு வேகமானது, அவள் மெதுவாக முனகத் தொடங்கினாள்.

காவ்யா விக்னேஷின் சட்டையைக் கழற்றினாள், அவன் மார்பில் தன் நகங்களை ஓட்டினாள். அவள் அவன் பேண்டின் ஜிப்பைத் திறந்து அவன் சுன்னியை வெளியே எடுத்தாள், அது முழுமையாக விறைத்திருந்தது, நரம்புகள் புடைத்திருந்தன. காவ்யா அதை கையில் பிடித்து மெதுவாக ஆட்டினாள், பின்பு வாயில் வைத்துச் சப்பத் தொடங்கினாள். விக்னேஷ் அவள் தலையைப் பிடித்து மெதுவாகத் தள்ளத் தொடங்கினான்.

விக்னேஷ் காவ்யாவை கட்டிலில் படுக்க வைத்து அவள் சேலையை மேலே தூக்கினான். அவள் பாவாடைக்குள் அவள் ஜட்டி நனைந்திருந்தது. அவன் ஜட்டியை ஒருபுறம் நகர்த்தி தன் விரல்களை அவள் புண்டையில் விட்டான். காவ்யா கால்களை விரித்தாள், அவன் கையின் அசைவுக்கு ஏற்ப இடுப்பை அசைத்தாள். அவள் தண்ணீர் வெளியேறும் நிலையில் இருந்தாள், அவள் சத்தம் அறையில் எதிரொலித்தது.

காவ்யா சொன்னாள், இனி காத்திருக்க முடியாது, உள்ளே வேண்டும். விக்னேஷ் தன் சுன்னியை அவள் புண்டையின் வாயில் வைத்து மெதுவாக உள்ளே தள்ளினான். காவ்யா ஒரு நீண்ட மூச்சு விட்டாள், அவள் புண்டை அவன் சுன்னியை இறுக்கமாகப் பிடித்துக்கொண்டது. விக்னேஷ் மெதுவாக இயங்கத் தொடங்கினான், முதலில் மெதுவாக, பின்பு வேகமாக, ஒவ்வொரு இயக்கத்திலும் காவ்யாவின் முனகல் அதிகரித்தது.

கட்டிலின் சத்தமும் அவர்கள் மூச்சின் சத்தமும் அறையில் நிறைந்தது. விக்னேஷ் காவ்யாவின் கால்களை தன் தோள்களில் வைத்துக்கொண்டு இன்னும் ஆழமாகச் சென்றான். காவ்யா அவன் கைகளைப் பிடித்து, இன்னும் வேகமாக, இன்னும் வேகமாக என்றாள். அவள் உடல் நடுங்கியது, ஒரு வலுவான அதிர்வுடன் அவள் தண்ணீர் வெளியேறியது, அவள் புண்டை அவன் சுன்னியை மீண்டும் மீண்டும் இறுக்கிப் பிடித்து விட்டது.

விக்னேஷ் நிற்கவில்லை. அவன் காவ்யாவை கட்டிலில் இருந்து தூக்கி முட்டிக்காலில் நிற்க வைத்தான். அவள் சேலை இப்போது அவள் இடுப்பில் சுருண்டிருந்தது, அவள் ஈரமான புண்டை விக்னேஷ் முன் திறந்திருந்தது. விக்னேஷ் பின்னால் இருந்து தன் சுன்னியை மீண்டும் உள்ளே விட்டு அவள் பின்புறத்தைப் பிடித்து வேகமாக இயங்கத் தொடங்கினான். காவ்யா கட்டிலின் விளிம்பைப் பிடித்துக்கொண்டு ஒவ்வொரு இயக்கத்திலும் முன்னும் பின்னும் ஆடினாள்.

காவ்யாவின் புண்டையில் இருந்து தண்ணீரின் சத்தம் வந்தது, ஈரமாகவும் வேகமாகவும். விக்னேஷ் ஒரு கையை முன்னால் நீட்டி அவள் புண்டையின் மேல் பகுதியைத் தேய்த்தான், காவ்யா தலையைப் பின்னால் சாய்த்து ஒரு நீண்ட ஒலி எழுப்பினாள். அவள் இரண்டாவது தண்ணீரும் வெளியேறியது, இந்த முறை இன்னும் வலுவாக, அவள் கால்கள் நடுங்கின. விக்னேஷ் அவளைப் பிடித்துக்கொண்டு இயங்கிக்கொண்டிருந்தான், அவன் தண்ணீரும் வெளியேறும் நிலையில் இருந்தது.

விக்னேஷ் காவ்யாவைத் திருப்பி அவள் வாயருகில் தன் சுன்னியைக் கொண்டு வந்தான். காவ்யா அதை வாயில் வைத்து வேகமாகச் சப்பினாள், அவள் நாக்கு சுன்னியின் கீழ் பகுதியில் சுற்றியது. விக்னேஷ் அவளைப் பார்த்து, இனி தாங்க முடியாது என்றான். காவ்யா அதை இன்னும் ஆழமாக எடுத்துக்கொண்டாள், விக்னேஷின் தண்ணீர் அவள் வாயில் வெளியேறியது, சூடாகவும் அடர்த்தியாகவும். அவள் அதை விழுங்கிவிட்டு உதடுகளைத் துடைத்துச் சிரித்தாள்.

இருவரும் கட்டிலில் ஒருவரை ஒருவர் அணைத்துக்கொண்டு படுத்தார்கள். காவ்யாவின் சேலை இப்போது முழுமையாகக் கலைந்திருந்தது, விக்னேஷின் மூச்சு மெதுவாக இயல்பானது. அவன் காவ்யாவிடம் கேட்டான், அவள் நேர்காணல் எப்போது என்று, காவ்யா சிரித்துக்கொண்டு சொன்னாள், நாளை மறுநாள் என்று, இன்று இரவு மட்டும் அவளுடையது. விக்னேஷ் சொன்னான், அவன் வேலை சென்னையில் தான், அவன் அங்கு அவளை மீண்டும் சந்திக்கலாம்.

காவ்யா அவன் மார்பில் தலை வைத்து, அடுத்த முறை அவர்கள் சென்னையில் சந்திப்பார்கள், பஸ்ஸில் இல்லை என்றாள். விக்னேஷ் சிரித்துக்கொண்டு சொன்னான், அடுத்த முறை அவன் ஒரு குறிப்பு கொண்டு வருவான், ஆனால் அது இன்னும் நீளமாக இருக்கும். காவ்யா அவன் உதடுகளை முத்தமிட்டாள், மெதுவாகவும் ஆழமாகவும்.

விக்னேஷ் உடை அணிந்து அறையின் கதவை நோக்கி நடந்தான். அவன் சொன்னான், இன்று இரவின் கதை அவர்கள் இருவருக்கு மட்டும். காவ்யா அவனை கதவு வரை வழியனுப்பினாள், அவன் உதடுகளில் ஒரு இறுதி முத்தம் கொடுத்தாள். விக்னேஷ் வெளியே சென்று நடைபாதையில் நடந்தான், ஆனால் செல்லும்போது திரும்பிப் பார்த்தான். காவ்யா கதவில் நின்றிருந்தாள், சேலையில், விரலால் அவனை நாளை வரும்படி சைகை செய்தாள்.

கதவு மூடியதும் காவ்யா தன் தொலைபேசியைப் பார்த்தாள். நேர்காணல் நிறுவனத்தின் செய்தி வந்திருந்தது, அவள் நேர்காணல் நாளை மறுநாள் தான். அவள் செய்தியைப் படித்துவிட்டு தொலைபேசியை வைத்தாள், கண்ணாடியில் தன்னைப் பார்த்தாள். அவள் முடி கலைந்திருந்தது, அவள் உதடுகள் வீங்கியிருந்தன, சேலையில் விக்னேஷின் கை அடையாளங்கள் இருந்தன. அவள் மெதுவாகச் சிரித்து, ஒரு தவறான குறிப்பு தன் இரவை சரி செய்தது என்றாள்.

இரவில் அவள் படுக்கையில் படுத்தபோது விக்னேஷின் சொற்கள் நினைவுக்கு வந்தன. அவள் கையை தன் புண்டையில் வைத்து மெதுவாகத் தேய்த்தாள், இன்றைய நினைவுகளை மீண்டும் வாழ்ந்தாள். அவள் விரல்கள் ஈரமாகின, கண்களை மூடி விக்னேஷின் பெயரை மெதுவாகச் சொன்னாள். அவள் தண்ணீர் மீண்டும் வெளியேறியது, இந்த முறை தனியாக, அவள் சிரித்துக்கொண்டு தூங்கினாள்.

அடுத்த நாள் காலை காவ்யா சீக்கிரம் எழுந்து ஜன்னல் அருகில் நின்று கீழே சாலையைப் பார்த்தாள். அவள் விக்னேஷ் ஒரு டீ கடையில் நிற்பதைப் பார்த்தாள். அவள் உள்ளே சென்று அதே சேலையை அணிந்து கதவருகில் நின்றாள். அவள் இதயம் வேகமாகத் துடித்தது, இன்றும் ஒரு குறிப்பு வரும் என்று அவளுக்குத் தெரிந்தது.

கதவு தட்டப்பட்டது, காவ்யா கதவைத் திறந்தாள். விக்னேஷ் வெளியே நின்றிருந்தான், கையில் ஒரு சிறு காகிதத்துடன், முகத்தில் அதே புன்னகையுடன். அவன் சொன்னான், இந்த குறிப்பும் தவறான இருக்கையில் வந்தது. காவ்யா அவனை உள்ளே இழுத்து கதவை மூடினாள், இருவரும் சிரித்துக்கொண்டு கட்டிலை நோக்கி நடந்தார்கள்.

இரண்டு நாட்களுக்குப் பிறகு காவ்யா சென்னைக்குப் புறப்பட்டாள். நேர்காணல் அடுத்த நாள் காலையில் இருந்தது, அவள் முன்னதாகவே சென்று ஒரு சிறு அறையில் தங்கினாள். மாலையில் அவள் தொலைபேசியில் ஒரு செய்தி வந்தது, விக்னேஷிடம் இருந்து. அதில் எழுதியிருந்தது, நான் சென்னையில் தான் இருக்கிறேன், ஒரு டீ குடிக்கலாமா.

காவ்யா சிரித்துவிட்டு, சரி என்று பதில் அனுப்பினாள். அவர்கள் ஒரு கடற்கரை சாலையில் உள்ள கடையில் சந்தித்தார்கள். விக்னேஷ் அவளைப் பார்த்து சிரித்தான், காவ்யா அவன் கையைப் பிடித்தாள். இருவரும் நடந்து சென்று ஒரு அமைதியான இடத்தில் அமர்ந்தார்கள், கடல் காற்று அவர்கள் முகத்தில் வீசியது.

விக்னேஷ் காவ்யாவிடம் கேட்டான், நேர்காணலுக்கு அவள் தயாரா என்று. காவ்யா சொன்னாள், அவள் தயார், ஆனால் இன்று இரவு அவள் அதைப் பற்றி யோசிக்க விரும்பவில்லை. விக்னேஷ் அவள் கையை இறுக்கமாகப் பிடித்து, இன்று இரவு மட்டும் அவர்களுடையது என்றான்.

இருவரும் காவ்யாவின் அறைக்குச் சென்றார்கள். அறைக்குள் நுழைந்ததும் விக்னேஷ் கதவைப் பூட்டினான், காவ்யா அவன் முன் நின்றாள். அவன் அவள் சேலையின் முந்தானையை மெதுவாக இழுத்தான், அது தரையில் விழுந்தது. காவ்யா அவன் சட்டையின் பொத்தான்களைத் திறந்தாள்.

விக்னேஷ் காவ்யாவின் கழுத்தில் முத்தமிட்டான், அவள் தோள்களில், அவள் முதுகில். அவன் கைகள் அவள் உடலில் சுற்றின, அவள் மார்புகளைப் பிடித்தன. காவ்யா கண்களை மூடி அவன் தொடுதலை அனுபவித்தாள், அவள் மூச்சு வேகமானது.

காவ்யா விக்னேஷை கட்டிலில் தள்ளினாள், அவன் மீது ஏறி அமர்ந்தாள். அவள் அவன் சுன்னியை தன் புண்டையில் மெதுவாக வைத்து கீழே இறங்கினாள். விக்னேஷ் அவள் இடுப்பைப் பிடித்து அவளுக்கு உதவினான். காவ்யா மேலும் கீழும் அசையத் தொடங்கினாள், முதலில் மெதுவாக, பின்பு வேகமாக.

அவள் மார்புகள் ஒவ்வொரு அசைவிலும் ஆடின, விக்னேஷ் அவற்றை வாயில் வைத்துச் சப்பினான். காவ்யாவின் தண்ணீர் வெளியேறியது, அவள் அவன் மார்பில் தலை வைத்து நடுங்கினாள். விக்னேஷ் அவளை இறுக்கமாகப் பிடித்துக்கொண்டு கீழிருந்து இயங்கினான்.

விக்னேஷ் காவ்யாவைத் திருப்பி அவளை கட்டிலின் விளிம்பில் உட்கார வைத்தான். அவன் அவள் கால்களை விரித்து முன்னால் இருந்து உள்ளே சென்றான். காவ்யா அவன் தோள்களைப் பிடித்துக்கொண்டு ஒவ்வொரு இயக்கத்திலும் அசைந்தாள். அவள் முனகல் அறையில் எதிரொலித்தது.

அவள் இரண்டாவது தண்ணீரும் வெளியேறியது, விக்னேஷ் தன் தண்ணீரை அவள் உள்ளே விட்டான். இருவரும் கட்டிலில் சாய்ந்தார்கள், வியர்வையில் நனைந்து, அமைதியாக. காவ்யா அவன் மார்பில் தலை வைத்து, நாளை நேர்காணல் என்றாள், ஆனால் இன்று இரவு அவள் மறக்க மாட்டாள்.

விக்னேஷ் அவள் நெற்றியில் முத்தமிட்டு, நீ நிச்சயம் வெற்றி பெறுவாய் என்றான். காவ்யா சிரித்தாள், அவன் கையைப் பிடித்தாள். இருவரும் சிறிது நேரம் பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள், பஸ் பயணம், குறிப்புகள், மதுரை, சென்னை, எல்லாவற்றையும் பற்றி.

நள்ளிரவில் விக்னேஷ் புறப்படத் தயாரானான். காவ்யா அவனை கதவு வரை வழியனுப்பினாள், அவன் உதடுகளில் முத்தம் கொடுத்தாள். விக்னேஷ் சொன்னான், நேர்காணல் முடிந்ததும் அவள் அவனை அழைக்க வேண்டும். காவ்யா தலையசைத்தாள், கதவை மூடினாள்.

அடுத்த நாள் காலை காவ்யா நேர்காணலுக்குத் தயாரானாள். அவள் கண்ணாடியில் தன்னைப் பார்த்தாள், நேற்று இரவின் அடையாளங்கள் எதுவும் தெரியவில்லை, ஆனால் அவள் மனதில் எல்லாம் இருந்தது. அவள் ஆழமாக மூச்சு விட்டு வெளியே சென்றாள்.

நேர்காணல் நன்றாக நடந்தது. மதியம் அவளுக்கு ஒரு செய்தி வந்தது, அவள் தேர்வு செய்யப்பட்டாள் என்று. காவ்யா முதலில் விக்னேஷை அழைத்தாள், அவன் சிரித்துக்கொண்டு, நான் சொன்னேன் அல்லவா என்றான். இருவரும் அன்று மாலை கொண்டாட முடிவு செய்தார்கள்.

மாலையில் அவர்கள் மீண்டும் சந்தித்தார்கள், இந்த முறை ஒரு உணவகத்தில். விக்னேஷ் அவளுக்கு ஒரு சிறு பரிசு கொடுத்தான், ஒரு குறிப்பு அடங்கிய அட்டை. அதில் எழுதியிருந்தது, இது கடைசி குறிப்பு அல்ல. காவ்யா அதைப் படித்துவிட்டு சிரித்தாள், அவன் கையைப் பிடித்தாள்.

இரவில் அவர்கள் காவ்யாவின் அறைக்குத் திரும்பினார்கள். விக்னேஷ் அவளை அணைத்துக்கொண்டு, இனி குறிப்புகள் தேவையில்லை, நேரடியாகப் பேசலாம் என்றான். காவ்யா அவன் உதடுகளை முத்தமிட்டு, ஆனால் குறிப்புகள் இன்னும் சுவாரஸ்யமானவை என்றாள். இருவரும் சிரித்துக்கொண்டு கட்டிலில் சாய்ந்தார்கள்.

அடுத்த நாள் காவ்யா நேர்காணல் நிறுவனத்தில் இருந்து ஒரு அழைப்பைப் பெற்றாள், அவள் அடுத்த சுற்றுக்கு அழைக்கப்பட்டாள். அவள் முதலில் விக்னேஷுக்கு செய்தி அனுப்பினாள், அவன் உடனே, வாழ்த்துக்கள் என்று பதில் அனுப்பினான்.

மாலையில் அவர்கள் இருவரும் ஒரு பூங்காவில் நடந்தார்கள், கைகோத்துக்கொண்டு. விக்னேஷ் அவளிடம் சொன்னான், அவன் சென்னையில் ஒரு வீடு பார்த்திருக்கிறான், காவ்யா அங்கு வரும்போது அவளுக்கு அருகில் இருக்கும். காவ்யா சிரித்தாள், அவன் கையை இறுக்கமாகப் பிடித்தாள்.

இரவில் அவர்கள் காவ்யாவின் அறைக்குத் திரும்பினார்கள். விக்னேஷ் அவள் கழுத்தில் முத்தமிட்டான், காவ்யா அவன் சட்டையைக் கழற்றினாள். இருவரும் கட்டிலில் சாய்ந்தார்கள், அவர்கள் உடல்கள் மீண்டும் ஒன்றானது, மெதுவாகவும் ஆழமாகவும்.

காவ்யாவின் தண்ணீர் வெளியேறியது, விக்னேஷ் அவளை இறுக்கமாகப் பிடித்துக்கொண்டான். இருவரும் அமைதியாகப் படுத்திருந்தார்கள், வெளியே சென்னையின் சத்தம் கேட்டது, ஆனால் அறைக்குள் எல்லாம் அமைதியாக இருந்தது.

காலையில் விக்னேஷ் புறப்படும்போது காவ்யா அவனுக்கு ஒரு குறிப்பு கொடுத்தாள். அதில் எழுதியிருந்தது, இந்த முறை குறிப்பு என்னுடையது, நீ திரும்பி வா. விக்னேஷ் அதைப் படித்துவிட்டு சிரித்தான், அவள் நெற்றியில் முத்தமிட்டான்.

அடுத்த வாரம் காவ்யா சென்னையில் தன் புதிய வேலையைத் தொடங்கினாள். முதல் நாள் மாலையில் விக்னேஷ் அவளை அலுவலக வாசலில் சந்தித்தான், கையில் ஒரு பூங்கொத்துடன். காவ்யா சிரித்துவிட்டு அவன் கையைப் பிடித்தாள்.

இருவரும் ஒரு சிறு உணவகத்தில் இரவு உணவு சாப்பிட்டார்கள், தங்கள் நாளைப் பற்றிப் பேசினார்கள். விக்னேஷ் சொன்னான், அவன் வீடு அவள் அலுவலகத்திற்கு அருகில் தான், அவள் எப்போது வேண்டுமானாலும் வரலாம். காவ்யா தலையசைத்தாள், அவன் கையை இறுக்கமாகப் பிடித்தாள்.

இரவில் அவர்கள் விக்னேஷின் வீட்டிற்குச் சென்றார்கள். காவ்யா அவன் சட்டையைக் கழற்றினாள், விக்னேஷ் அவள் சேலையை அவிழ்த்தான். இருவரும் கட்டிலில் சாய்ந்தார்கள், அவர்கள் உடல்கள் மீண்டும் ஒன்றானது, பஸ் பயணத்தின் நினைவுகள் மனதில் ஓடின.

காவ்யா சிரித்துக்கொண்டு விக்னேஷின் கையைப் பிடித்தாள், இனி எந்த பஸ்ஸும், எந்த குறிப்பும் தேவையில்லை, அவர்கள் இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் போதும் என்றாள்.