தமிழ் தங்கை ஊல் கதை: சென்னை வீட்டில் ஒரு வாரம்

இந்த தமிழ் தங்கை ஊல் கதை சென்னையில் ஒரு பழைய வீட்டில் தொடங்குகிறது, அங்கு மல்லிகை பூவின் வாசனையும், பழைய புத்தகங்களின் வாசனையும், மின்விசிறியின் மெல்லிய சத்தமும் கலந்து இருந்தன. மீனா இருபத்து நான்கு வயது, அவள் அண்ணன் அருண் இருபத்து ஆறு வயது, இருவரும் ஒரு வாரம் வீட்டில் தனியாக இருந்தார்கள், ஏனென்றால் அவர்களின் பெற்றோர் ஊருக்கு சென்றிருந்தார்கள். அந்த வீட்டின் அமைதியில், அவர்கள் இருவருக்கும் இடையில் நீண்ட நாட்களாக இருந்த ஒரு உணர்வு மெல்ல மெல்ல வெளியே வரத் தொடங்கியது.

மீனா காலையில் காபி போட்டுக் கொண்டிருந்தாள், அருண் சோபாவில் உட்கார்ந்து பேப்பர் படித்துக் கொண்டிருந்தான். அவள் அவனுக்கு காபி கொடுக்கும்போது, அவள் கை அவன் கையில் பட்டது, ஒரு நொடி மட்டும், ஆனால் அந்த நொடியில் இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்தார்கள், வேறு மாதிரி பார்த்தார்கள். மீனாவின் மனதில் ஒரு படபடப்பு தொடங்கியது, அவள் உடலில் ஒரு சூடு பரவியது, அவள் அதை மறைக்க முயன்றாள், ஆனால் அருண் அதை கவனித்துவிட்டான்.

மதியம், மீனா துணி காயப் போட மாடிக்கு சென்றாள், அருண் அவளுக்கு உதவி செய்ய வந்தான். மாடியில் காற்று வீசிக் கொண்டிருந்தது, துணிகள் பறந்து கொண்டிருந்தன, மீனாவின் புடவை காற்றில் விலகியது, அவள் இடுப்பு தெரிந்தது. அருண் அதைப் பார்த்தான், அவன் கண்கள் அங்கேயே நின்றன, மீனா அதை கவனித்தாள், ஆனால் அவள் புடவையை சரி செய்யவில்லை. அவள் மனதில் ஒரு தைரியம் வந்தது, அவள் அவனை நோக்கி ஒரு அடி எடுத்து வைத்தாள்.

அருண் மீனாவின் கையைப் பிடித்தான், அவளை தன் பக்கம் இழுத்தான், அவள் நெற்றியில் முத்தம் கொடுத்தான். மீனா அவன் கழுத்தில் கை போட்டு, அவன் உதட்டில் உதடு வைத்தாள். முதல் முத்தம் மெதுவாக இருந்தது, இரண்டாவது ஆழமாக இருந்தது, மூன்றாவது அவ்வளவு பசியுடன் இருந்தது, அதனால் மீனாவுக்கு மூச்சு விடுவது கஷ்டமாக இருந்தது. அருணின் கைகள் அவள் இடுப்பில், அவள் முதுகில் சுற்றின, மீனா அவன் சட்டையின் பட்டன்களை திறக்கத் தொடங்கினாள்.

அருண் மீனாவின் புடவையை விலக்கினான், அவள் ஜாக்கெட்டை திறந்தான், அவள் முலைகளை இரண்டு கைகளாலும் பிடித்தான். அவன் அவற்றை மெதுவாக அழுத்தினான், முத்தமிட்டான், ஒன்றை வாயில் வைத்து சப்பினான், பிறகு மற்றொன்றை சப்பினான். மீனா தலையை பின்னால் சாய்த்தாள், அவள் வாயிலிருந்து ஒரு அடக்கப்பட்ட சத்தம் வந்தது. அவள் முலைக்காம்புகள் கடினமாக இருந்தன, அருண் அவற்றை கடிக்கும்போது, அவள் வயிற்றில் ஒரு தீ பற்றியது.

மீனா அருணின் வேட்டியை அவிழ்த்தாள், அவன் சுன்னியை வெளியே எடுத்தாள், அதை கையில் பிடித்து மெதுவாக ஆட்டினாள். அது நீளமாக, தடிமனாக, முழுவதும் விறைப்பாக இருந்தது. அவள் முழங்காலிட்டு உட்கார்ந்து, அதை வாயில் வைத்தாள், மெதுவாக சப்பத் தொடங்கினாள், நாக்கால் அதன் நுனியை தடவிக் கொண்டே. அருண் அவள் தலைமுடியைப் பிடித்தான், அவள் பெயரை அழைத்தான், மீனா, மீனா. அவள் அதை இன்னும் உள்ளே வைத்தாள், கண்களில் நீர் வரும்வரை, அருண் அவளை நிறுத்தினான், ஏனென்றால் அவனுக்கு இன்னும் முடிக்க விருப்பமில்லை.

அருண் மீனாவை கட்டிலில் படுக்க வைத்தான், அவள் பாவாடையை கழற்றினான், அவள் உள்ளாடையை ஒரே இழுப்பில் கழற்றினான். மீனாவின் புண்டை ஈரமாக இருந்தது, அருண் விரலால் அதைத் தொட்டதும், மீனாவின் உடல் நடுங்கியது. அவன் இரண்டு விரல்களை உள்ளே விட்டான், மெதுவாக உள்ளே வெளியே செய்தான், கட்டை விரலால் அவள் கிளிட்டை தேய்த்தான். மீனா படுக்கையை இறுகப் பிடித்தாள், கால்களை விரித்தாள், அவள் தண்ணீர் வழியத் தொடங்கியது.

பிறகு அருண் மீனாவின் மேல் ஏறினான், அவள் கால்களை தன் தோளில் வைத்தான், ஒரே அடியில் அவன் சுன்னியை முழுவதும் உள்ளே விட்டான். மீனா சத்தமாக கத்தினாள், அவள் புண்டை அவனை இறுகப் பிடித்துக் கொண்டது. அருண் மெதுவாக இயங்கத் தொடங்கினான், ஒவ்வொரு அடியிலும் இன்னும் ஆழமாக சென்று, மீனா இடுப்பை தூக்கி அவனுக்கு ஒத்துழைத்தாள். கட்டில் ஆடியது, போர்வை கலைந்தது, இருவரின் உடல்களின் சத்தம் அறையை நிரப்பியது.

அருண் மீனாவை திருப்பினான், அவளை முழங்காலில் வைத்து, பின்னால் இருந்து உள்ளே விட்டான், அவள் தலைமுடியைப் பிடித்து, அவள் இடுப்பைப் பிடித்து. இந்த நிலையில் இன்னும் ஆழமாக இருந்தது, ஒவ்வொரு அடியும் அவளை வேறு இடத்தில் தொட்டது. மீனா இன்னும் வேகமாக, இன்னும் பலமாக என்று கேட்டாள், அருண் அதைக் கேட்டு, வேகத்தை அதிகரித்தான், மீனாவின் உடல் முழுவதும் அவனுடன் ஆடியது.

மீனாவுக்கு ஒரு பலமான உச்சம் வந்தது, அவள் உடல் இறுகியது, பிறகு தளர்ந்தது, அவள் புண்டை அவன் சுன்னியை இறுகப் பிடித்துக் கொண்டது. அருண் அவளை கீழே இறக்கினான், அவளை திருப்பினான், படுக்கையில் குனிய வைத்து, பின்னால் இருந்து மீண்டும் ஓக்கத் தொடங்கினான். அவன் அவள் தலைமுடியைப் பிடித்தான், அவள் இடுப்பைப் பிடித்தான், முழு பலத்துடன் அடித்தான். மீனாவின் கத்தல் நிற்கவில்லை. அவள் மீண்டும் உச்சம் அடையத் தொடங்கினாள், அவள் தண்ணீர் அவன் கால்கள் வரை வழிந்தது.

பிறகு மீனா மேலே வந்தாள். அவள் அருணின் மேல் உட்கார்ந்து, மெதுவாக இடுப்பை சுழற்றி, அவன் சுன்னியை மீண்டும் உள்ளே வாங்கினாள். இப்போது கட்டுப்பாடு அவள் கையில் இருந்தது. அவள் மெதுவாக மேலும் கீழும் ஆடத் தொடங்கினாள், அவள் முலைகள் அருணின் முகத்துக்கு முன் ஆடின, அருண் அவற்றைப் பிடித்து சப்பத் தொடங்கினான். மீனாவின் வேகம் அதிகரித்தது, அவள் மூச்சு பெருமூச்சாக மாறியது, அவள் தலைமுடி அவள் முகத்தில் விழுந்தது.

மீனாவுக்கு மீண்டும் உச்சம் வந்தது, இந்த முறை இன்னும் பலமாக. அவள் அருணின் தோளில் தலை வைத்து நடுங்கினாள், அருண் அவளை இறுகப் பிடித்தான், அவள் முதுகை தடவிக் கொடுத்தான், அவள் உடல் அமைதியாகும் வரை. பிறகு அருண் அவளை படுக்கையில் படுக்க வைத்தான், அவள் கால்களை விரித்தான், வாயை அவள் புண்டையில் வைத்தான். அவன் அதை நக்கினான், மெதுவாக, நாக்கால் அவள் கிளிட்டை சீண்டிக் கொண்டே, மீனா மீண்டும் கத்தத் தொடங்கும் வரை, அவள் தண்ணீர் மீண்டும் வழியும் வரை.

அதன் பிறகு அருண் மீனாவை ஜன்னல் அருகே அழைத்துச் சென்றான், அவளை ஜன்னலில் சாய்த்து, பின்னால் இருந்து ஓக்கத் தொடங்கினான். வெளியே சென்னையின் விளக்குகள் மின்னின, உள்ளே ஜன்னலில் இருவரின் மூச்சின் ஆவி படிந்தது. மீனா ஜன்னலைப் பிடித்தாள், ஒவ்வொரு அடியிலும் அவள் உடல் ஜன்னலில் மோதியது. யாராவது வெளியே இருந்து பார்க்கலாம் என்ற உணர்வு, இருவரையும் இன்னும் சூடாக்கியது.

கடைசியில், இருவரும் களைத்து படுக்கையில் விழுந்தபோது, அருண் மீனாவிடம் கேட்டான், உனக்குத் தெரியுமா நான் உன்னை எப்போதிருந்து விரும்புகிறேன் என்று. மீனா சிரித்துக் கேட்டாள், எப்போதிருந்து. அருண் சொன்னான், நீ முதல் முறை இந்த வீட்டில் புடவை கட்டியபோதிருந்து, நான் நினைத்தேன் உன்னை நான் ஒருபோதும் நிறுத்திப் பார்க்க விரும்பவில்லை, எனக்கு மட்டும். மீனா சிரித்தாள், அவன் கன்னத்தில் முத்தமிட்டாள், சொன்னாள், இப்போது நான் உனக்கு மட்டும் நிற்கிறேன்.

சிறிது நேரம் கழித்து, இருவரும் உடைகளை சரி செய்தபோது, அருண் மீனாவுக்கு தண்ணீர் கொடுத்தான், இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்து சிரித்தார்கள், ஏதோ நடக்கவில்லை போல, ஆனால் இருவரும் அறிவார்கள் வீட்டில் எல்லாம் மாறிவிட்டது என்று. மீனா காபி கப்பை எடுத்தாள், சமையலறைக்கு சென்றாள், திரும்பிப் பார்த்து சொன்னாள், நாளை காலை காபி நான் போடுவேன், ஆனால் நீ என் பக்கத்தில் இருக்க வேண்டும். அருண் சிரித்து சொன்னான், எப்போதும்.

ஆனால் கதை அங்கே முடியவில்லை. மீனா அருணை குளியலறைக்கு அழைத்துச் சென்றாள், இருவரும் சூடான தண்ணீரில் நின்றார்கள், தண்ணீர் அவர்கள் உடலில் வழிந்தது, அருண் அவளை சுவரில் சாய்த்து, அவள் ஒரு காலை தூக்கி, மெதுவாக உள்ளே விட்டான். மீனா அவன் தோள்களைப் பிடித்தாள், மெதுவாக முனகினாள், ஒவ்வொரு அடியையும் சூடான தண்ணீரின் சூட்டுடன் உணர்ந்தாள்.

குளித்த பிறகு, இருவரும் துண்டுடன் படுக்கைக்கு திரும்பினார்கள், இந்த முறை மீனா மேலே வந்தாள். அவள் அருணின் மேல் உட்கார்ந்து, மெதுவாக இடுப்பை சுழற்றி, அவன் சுன்னியை உள்ளே வாங்கினாள், அவள் முலைகள் அவன் முகத்துக்கு முன் ஆடின, அருண் அவற்றை சப்பினான், ஒன்றன் பின் ஒன்றாக. மீனாவின் வேகம் அதிகரித்தது, அவள் மூச்சு பெருமூச்சாக மாறியது, அவள் உச்சத்தை அடைந்தபோது, அவள் அவன் மார்பில் விழுந்து நடுங்கினாள்.

அருண் அவளை திருப்பினான், அவளை பக்கவாட்டில் படுக்க வைத்தான், அவள் ஒரு காலை தன் இடுப்பில் வைத்து, பக்கத்தில் இருந்து மெதுவாக உள்ளே விட்டான். இந்த நிலையில் இருவரும் முகத்துக்கு முகம் பார்த்தார்கள், ஒருவரின் மூச்சை மற்றவர் உணர்ந்தார்கள், ஒவ்வொரு அடியும் ஒரு பெருமூச்சை வரவழைத்தது. இது மிகவும் மெதுவான, மிகவும் ஆழமான உறவு, இருவரும் கிட்டத்தட்ட ஒரே நேரத்தில் உச்சம் அடைந்தபோது, அருண் அவள் உள்ளேயே வெளியே விட்டான், அவள் சூடான விந்து அவள் உள்ளே நிரம்பியது.

மாலையில், மீனா சமையலறையில் சமைத்துக் கொண்டிருந்தாள், அருண் பின்னால் இருந்து வந்து அவளை அணைத்தான், அவள் கழுத்தில் முத்தமிட்டான், அவன் கைகள் அவள் புடவைக்குள் சென்று, அவள் முலைகளைப் பிடித்தன. மீனா அடுப்பை அணைத்தாள், அவனை நோக்கி திரும்பினாள், சமையல் மேடையில் உட்கார்ந்து, கால்களை விரித்தாள், அருண் அவள் முன் நின்று, அவளை மெதுவாக ஓக்கத் தொடங்கினான், சமையலறையின் அமைதியில்.

மீனா அருணின் காதில் கிசுகிசுத்தாள், உனக்குத் தெரியுமா, நான் விவாகரத்து பற்றி நினைத்ததில்லை, ஆனால் இந்த வீட்டில் நான் தனியாக உணர்ந்தேன், இப்போது இல்லை. அருண் அவள் உதட்டில் முத்தமிட்டு சொன்னான், இனி நீ தனியாக இல்லை. மீனா சிரித்தாள், அவன் கழுத்தில் கை போட்டாள், அவள் உடல் மீண்டும் உச்சம் அடைந்தது, அருண் அவளுடன் சேர்ந்து உள்ளே வெளியே விட்டான்.

இரவு உணவுக்குப் பிறகு, இருவரும் மாடியில் உட்கார்ந்தார்கள், காற்று வீசிக் கொண்டிருந்தது, துணிகள் ஆடிக் கொண்டிருந்தன, மீனா அருணின் தோளில் தலை வைத்தாள், அருண் அவள் கையைப் பிடித்தான். இருவரும் அமைதியாக இருந்தார்கள், ஆனால் அந்த அமைதியில் ஒரு நிம்மதி இருந்தது, மீனா நீண்ட நாட்களாக உணராத நிம்மதி. அவள் வீடு இன்னும் பழைய வீடுதான், ஆனால் அவள் மனம் முழுவதும் புதியதாக இருந்தது.

அருண் வீட்டுக்கு திரும்பும்போது, மீனா கதவில் நின்று அவனுக்கு விடை கொடுத்தாள், அருண் அவள் கையில் ஒரு சிறிய மல்லிகை பூவை வைத்தான், சிரித்து சொன்னான், இது நாளைய வேலையின் அடையாளம். மீனா சிரித்தாள், பூவை தலையில் வைத்தாள், கதவை மூடி, அருணின் வாசனை படிந்த படுக்கையில் முகம் புதைத்து, அடுத்த நாளை எதிர்பார்த்து படுத்தாள்.

நடு இரவில் மீனாவின் தூக்கம் கலைந்தது, அவள் போனில் அருணின் மெசேஜைப் பார்த்தாள். ஒரே ஒரு வரி மட்டும் இருந்தது, நாளை காலை சீக்கிரம் வருகிறேன், காபி உன் அறையில் குடிப்போம். மீனா மெசேஜைப் படித்து சிரித்தாள், போனை மார்பில் வைத்தாள், மீண்டும் தூங்கினாள், கனவில் அருண் மீண்டும் அவள் அறைக்கு வருவதைப் பார்த்தாள்.

காலையில் எழுந்து மீனா கண்ணாடி முன் நின்றாள், தன்னைப் பார்த்து ஆச்சரியப்பட்டாள். அவள் கண்களில் ஒரு புதிய ஒளி இருந்தது, அவள் முகத்தில் ஒரு சிரிப்பு இருந்தது, நீண்ட நாட்களாக காணாமல் போன சிரிப்பு. அவள் தலை வாரினாள், ஒரு மெல்லிய புடவை கட்டினாள், சமையலறைக்கு சென்று காபி போடத் தொடங்கினாள், அருண் வருவதை எதிர்பார்த்து.

அருண் வந்தபோது, மீனா அவனுக்கு காபி கொடுத்தாள், அருண் காபி கப்பை வைத்து, மீனாவின் கையைப் பிடித்தான், அவள் விரல்களில் தன் விரல்களை கோர்த்தான். இருவரும் ஒரு நிமிடம் அமைதியாக இருந்தார்கள், பிறகு இருவரும் சிரித்தார்கள், அந்த சிரிப்பில் நேற்றைய எல்லா வார்த்தைகளும், எல்லா தொடுதல்களும், எல்லா ரகசிய தருணங்களும் மறைந்திருந்தன, அவர்கள் இருவருக்கு மட்டும் தெரிந்தவை.

அன்று மதியம், இருவரும் சேர்ந்து சமைத்தார்கள், மீனா காய்கறி நறுக்கினாள், அருண் சாதம் வடித்தான், இருவரும் சமையலறையில் சிரித்துக் கொண்டே வேலை செய்தார்கள், எப்போதாவது ஒருவரை ஒருவர் தொட்டுக் கொண்டே, யாரும் பார்க்காதபோது முத்தமிட்டுக் கொண்டே. அந்த சமையலறை இப்போது வெறும் சமையலறை இல்லை, அது அவர்கள் இருவரின் இடமாக மாறியிருந்தது.

மாலையில், பெற்றோர் ஊரில் இருந்து போன் செய்தார்கள், எல்லாம் நன்றாக இருக்கிறதா என்று கேட்டார்கள், மீனா சொன்னாள், எல்லாம் நன்றாக இருக்கிறது, வீடு அமைதியாக இருக்கிறது. அவள் சொல்லும்போது அருண் அவள் பக்கத்தில் நின்று சிரித்தான், மீனா அவன் கையைப் பிடித்து, போனை வைத்தாள், இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்து சிரித்தார்கள், அவர்கள் ரகசியம் அவர்களுக்குள் மட்டும் இருக்கும் என்று அறிந்து.

அன்று இரவு உணவுக்குப் பிறகு, மீனா அருணை மாடிக்கு அழைத்துச் சென்றாள், அங்கு நிலா வெளிச்சம் விழுந்து கொண்டிருந்தது, இருவரும் மாடியில் உட்கார்ந்து, கால்களை தொங்கவிட்டு, நகரத்தின் விளக்குகளைப் பார்த்தார்கள். அருண் மீனாவின் தோளில் கை போட்டான், மீனா அவன் மார்பில் தலை வைத்தாள், இருவரும் அமைதியாக இருந்தார்கள், அந்த அமைதி அவர்கள் இருவருக்கும் போதுமானதாக இருந்தது.

மீனா அருணிடம் சொன்னாள், நீ இல்லாமல் இந்த வீடு வெறும் சுவர்கள் மட்டும்தான், நீ இருக்கும்போது அது வீடாக மாறுகிறது. அருண் அவள் நெற்றியில் முத்தமிட்டு சொன்னான், நீ இல்லாமல் நான் வெறும் பெயர் மட்டும்தான், நீ இருக்கும்போது நான் முழுமையாகிறேன். இருவரும் சிரித்தார்கள், அந்த சிரிப்பு மாடி முழுவதும் எதிரொலித்தது, நிலா வெளிச்சத்தில் இருவரின் நிழல்களும் ஒன்றாக விழுந்தன.

அருண் மீனாவை எழுப்பினான், அவளை மாடியின் கைப்பிடியில் சாய்த்து, அவள் உதட்டில் முத்தமிட்டான், மெதுவாக, ஆழமாக, அவன் கைகள் அவள் இடுப்பில் இருந்தன, மீனா அவன் கழுத்தில் கை போட்டாள், இருவரும் நிலா வெளிச்சத்தில் ஒருவரை ஒருவர் முத்தமிட்டுக் கொண்டே நின்றார்கள், அடுத்த நாள் என்ன நடக்கும் என்று நினைக்காமல், இந்த நிமிடம் மட்டும் போதும் என்று நினைத்து.

மீனா அருணின் கையைப் பிடித்து, மாடியில் இருந்து கீழே இறங்கினாள், இருவரும் சமையலறையில் தண்ணீர் குடித்தார்கள், ஒருவரை ஒருவர் பார்த்து சிரித்தார்கள், அந்த இரவு அவர்கள் இருவருக்கும் மறக்க முடியாத இரவாக மாறியது, எப்போதும் நினைவில் இருக்கும் இரவாக.

அன்று இரவு, மீனா தன் அறையில் படுத்திருந்தபோது, அவள் கதவு மெதுவாக திறந்தது, அருண் உள்ளே வந்தான், அவள் படுக்கையில் அவள் பக்கத்தில் படுத்தான். இருவரும் பேசவில்லை, அவன் அவள் இடுப்பில் கை வைத்தான், அவள் அவன் கையைப் பிடித்தாள், இருவரும் அப்படியே தூங்கினார்கள், ஒருவரின் சூட்டில் மற்றவர், அடுத்த நாள் காலை வரை.

மறுநாள் காலை, மீனா எழுந்தபோது, அருண் ஏற்கனவே காபி போட்டுக் கொண்டிருந்தான், அவளுக்கு ஒரு கப் கொடுத்தான், இருவரும் மாடியில் உட்கார்ந்து காபி குடித்தார்கள், மல்லிகை வாசனையுடன், காற்றுடன், ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக் கொண்டே. மீனா அவன் கையைப் பிடித்தாள், அருண் அவள் கையை இறுகப் பிடித்தான், இருவரும் அறிவார்கள் இந்த வாரம் முடிந்தாலும், இந்த கதை முடியாது என்று.