ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਭਾਬੀ ਭਾਗ 3: ਅਣਜਾਣ ਮੈਸੇਜ ਵਾਲੀ ਰਾਤ, ਦਿਓਰ ਨੇ ਭਾਬੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੁਦਾਈ ਕੀਤੀ
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਭਾਬੀ ਹਰਲੀਨ ਦੀ ਨੀਂਦ ਰਾਤ ਦੇ ਦੋ ਵਜੇ ਫੋਨ ਦੀ ਹਲਕੀ ਜਿਹੀ ਵਾਈਬ੍ਰੇਸ਼ਨ ਨਾਲ ਟੁੱਟੀ। ਉਹ ਅੱਖਾਂ ਮੀਚ ਕੇ ਸਕਰੀਨ ਵੱਲ ਵੇਖਣ ਲੱਗੀ ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹ ਰੁਕ ਗਏ। ਅਣਜਾਣ ਨੰਬਰ ਤੋਂ ਇੱਕ ਫੋਟੋ ਆਈ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਫੋਟੋ, ਉਹੀ ਫੋਟੋ ਜੋ ਰਾਜਵੀਰ ਦੇ ਫੋਨ ਵਿੱਚ ਲੁਕੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਥੱਲੇ ਸਿਰਫ਼ ਚਾਰ ਸ਼ਬਦ ਲਿਖੇ ਸਨ, ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਪਤਾ ਹੈ।
ਹਰਲੀਨ ਦੇ ਹੱਥ ਕੰਬਣ ਲੱਗੇ। ਕੱਲ੍ਹ ਰਾਤ ਹੀ ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਵੀਰ ਦੇ ਫੋਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਲਾਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਫੋਟੋਆਂ ਅਤੇ ਵੀਡੀਓ ਦਾ ਫੋਲਡਰ ਵੇਖਿਆ ਸੀ। ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਮੰਨਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕੈਨੇਡਾ ਵਾਲੇ ਦੋਸਤ ਅਰਸ਼ ਨੇ ਇੱਕ ਵੀਡੀਓ ਵੇਖ ਕੇ ਸੇਵ ਕਰ ਲਈ ਸੀ। ਛੱਤ ਤੇ ਅਤੇ ਸਟੋਰਰੂਮ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਾਤ ਬੀਤੀ ਸੀ, ਪਰ ਹੁਣ ਇਹ ਮੈਸੇਜ ਸਭ ਕੁਝ ਬਦਲ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਉਹ ਬਿਨਾਂ ਚੱਪਲ ਪਾਏ ਰਾਜਵੀਰ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵੱਲ ਭੱਜੀ। ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਸੀ। ਰਾਜਵੀਰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਉਲਟਾ ਪਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਚਾਦਰ ਅੱਧੀ ਹਟੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੋਢੇ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਹਿਲਾਇਆ। ਰਾਜਵੀਰ, ਉੱਠ, ਵੇਖ ਇਹ ਕੀ ਆਇਆ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਡਰ ਸੀ, ਗੁੱਸਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਕੰਬਣੀ ਸੀ ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ।
ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ, ਫੋਨ ਫੜਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਪੀਲਾ ਪੈ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਨੰਬਰ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ, ਫਿਰ ਹਰਲੀਨ ਵੱਲ। ਇਹ ਨੰਬਰ, ਇਹ ਕੈਨੇਡਾ ਦਾ ਨੰਬਰ ਹੈ। ਅਰਸ਼, ਉਸ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਕਿਹਾ। ਉਸ ਨੇ ਹੀ ਭੇਜਿਆ ਹੈ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਇਹ ਫੋਟੋ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਹਰਲੀਨ ਬਿਸਤਰੇ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਬੈਠ ਗਈ। ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਇੰਨਾ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੜਕ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਹੀ ਧੜਕਣ ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਸੀ। ਤੂੰ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਅਰਸ਼ ਤੇਰਾ ਦੋਸਤ ਹੈ। ਦੋਸਤ ਅਜਿਹਾ ਕਰਦੇ ਨੇ? ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਵੀਰ ਦੀ ਬਾਂਹ ਫੜ ਲਈ, ਉਸ ਦੇ ਨਹੁੰ ਉਸ ਦੀ ਚਮੜੀ ਵਿੱਚ ਧੱਸ ਗਏ।
ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲਿਆ। ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਇੰਨਾ ਨੀਵਾਂ ਜਾਵੇਗਾ। ਪਰ ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਫੋਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਹੁਣੇ। ਉਸ ਨੇ ਅਰਸ਼ ਦਾ ਨੰਬਰ ਮਿਲਾਇਆ ਅਤੇ ਸਪੀਕਰ ਚਾਲੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਸਵੇਰ ਸੀ, ਘੰਟੀ ਵੱਜਦੀ ਰਹੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਅਰਸ਼ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ, ਹਾਂ ਰਾਜਵੀਰ, ਕੀ ਹੋਇਆ?
ਤੂੰ ਹਰਲੀਨ ਨੂੰ ਮੈਸੇਜ ਕਿਉਂ ਭੇਜਿਆ? ਰਾਜਵੀਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਉਹ ਗੁੱਸਾ ਸੀ ਜੋ ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੁਣਿਆ ਸੀ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਕੁਝ ਪਲ ਚੁੱਪ ਰਹੀ। ਫਿਰ ਅਰਸ਼ ਹੱਸਿਆ, ਉਹ ਹਾਸਾ ਜੋ ਸ਼ਰਾਬ ਵਾਲਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਮਜ਼ਾਕ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਯਾਰ। ਤੂੰ ਇੰਨਾ ਸੀਰੀਅਸ ਕਿਉਂ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈਂ?
ਮਜ਼ਾਕ? ਹਰਲੀਨ ਚੀਕੀ। ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਫੋਟੋ ਆਪਣੇ ਫੋਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ, ਮੇਰੀ ਵੀਡੀਓ ਸੇਵ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਮੈਸੇਜ ਭੇਜ ਕੇ ਡਰਾ ਰਿਹਾ ਹੈਂ? ਇਹ ਮਜ਼ਾਕ ਹੈ? ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੰਝੂ ਸਨ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਸੀ।
ਅਰਸ਼ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਥੋੜ੍ਹੀ ਨਰਮ ਪਈ। ਸੁਣ ਹਰਲੀਨ ਭਾਬੀ, ਮੈਂ ਗਲਤ ਕੀਤਾ, ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ। ਪਰ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਇਆ। ਵੀਡੀਓ ਸਿਰਫ਼ ਮੇਰੇ ਫੋਨ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ। ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਫੋਨ ਫੜ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਹੁਣੇ ਡਿਲੀਟ ਕਰ। ਵੀਡੀਓ ਕਾਲ ਤੇ, ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ। ਹੁਣੇ।
ਵੀਡੀਓ ਕਾਲ ਚਾਲੂ ਹੋਈ। ਅਰਸ਼ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸਕਰੀਨ ਤੇ ਆਇਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਸਨ, ਵਾਲ ਖਿੰਡੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਫੋਨ ਚੁੱਕਿਆ, ਗੈਲਰੀ ਖੋਲ੍ਹੀ, ਅਤੇ ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਵੀਡੀਓ ਉੱਥੇ ਸੀ। ਅਰਸ਼ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਿਲੈਕਟ ਕੀਤਾ, ਡਿਲੀਟ ਦਬਾਇਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਟ੍ਰੈਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਉੱਥੋਂ ਵੀ ਮਿਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਸਕਰੀਨ ਰਾਜਵੀਰ ਵੱਲ ਘੁਮਾਈ। ਵੇਖ ਲੈ, ਖਾਲੀ ਹੈ। ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬਚਿਆ।
ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਰਾਜਵੀਰ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ। ਅਜੇ ਵੀ ਕੁਝ ਬਾਕੀ ਹੈ। ਤੇਰਾ ਫੋਲਡਰ। ਉਹ ਫੋਲਡਰ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀਆਂ ਸਾਲਾਂ ਦੀਆਂ ਫੋਟੋਆਂ ਨੇ। ਉਹ ਵੀ ਹੁਣੇ ਮਿਟੇਗਾ, ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ। ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਬਿਨਾਂ ਕੁਝ ਕਹੇ ਆਪਣਾ ਫੋਨ ਚੁੱਕਿਆ, ਫੋਲਡਰ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਸਭ ਕੁਝ ਡਿਲੀਟ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਹਰ ਫੋਟੋ ਮਿਟਦੀ ਗਈ, ਹਰਲੀਨ ਦਾ ਦਿਲ ਹਲਕਾ ਹੁੰਦਾ ਗਿਆ। ਆਖ਼ਰੀ ਫੋਟੋ ਉਹ ਸੀ ਜੋ ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤਾ ਪਹਿਲਾਂ ਲਈ ਸੀ, ਉਹ ਛੱਤ ਤੇ ਖੜ੍ਹੀ ਸੀ, ਵਾਲ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਉੱਡ ਰਹੇ ਸਨ। ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਉਸ ਫੋਟੋ ਤੇ ਉਂਗਲ ਰੱਖੀ, ਇੱਕ ਪਲ ਰੁਕਿਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਡਿਲੀਟ ਦਬਾ ਦਿੱਤਾ। ਫੋਲਡਰ ਖਾਲੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਹੁਣ? ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ। ਹੁਣ ਕੋਈ ਫੋਟੋ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਵੀਡੀਓ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਸਬੂਤ ਨਹੀਂ। ਸਿਰਫ਼ ਤੂੰ ਅਤੇ ਮੈਂ, ਅਤੇ ਜੋ ਸਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੈ। ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੰਝੂ ਸਨ, ਪਰ ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਡਰ ਘੱਟ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਉਸ ਦੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ, ਉਸ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ, ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਦੀ ਗਰਮੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਦਿਵਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਔਰਤ ਉਸ ਦੀ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਦੁਨੀਆ ਕੁਝ ਵੀ ਕਹੇ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ, ਫਿਰ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ। ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਕੁੜਤਾ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਲਿਆ।
ਉਸ ਰਾਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਆਖ਼ਰੀ ਵਾਰ ਹੋਵੇ। ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸੂਟ ਉਤਾਰਿਆ, ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ, ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੂਬਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਿਪਲਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਛੂਹਿਆ। ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਸਿਸਕੀ ਲਈ, ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਧਨੁਖ ਵਾਂਗ ਮੁੜ ਗਈ।
ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਹੇਠਾਂ ਖਿੱਚੀ, ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਗਿੱਲੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਅੰਦਰ ਗਈਆਂ ਤਾਂ ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਫੜਿਆ, ਉਹ ਸਖ਼ਤ ਸੀ, ਗਰਮ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਉਹ ਚੀਕਦੀ, ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਅੰਦਰ ਖਿੱਚਦੀ।
ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਉੱਪਰ ਆ ਗਈ, ਉਸ ਦੇ ਲੁੰਨ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਉੱਪਰ ਥੱਲੇ ਹੋਣ ਲੱਗੀ, ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਡਿੱਗ ਰਹੇ ਸਨ। ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜੀ, ਉਸ ਦੇ ਬੂਬਸ ਚੂਸੇ, ਅਤੇ ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਝੜੀ ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਨਹੁੰ ਰਾਜਵੀਰ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਲਕੀਰਾਂ ਬਣਾ ਗਏ।
ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਲਿਟਾਇਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਆਪਣੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਰੱਖੀਆਂ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਤੋਂ ਅੰਦਰ ਗਿਆ, ਇਸ ਵਾਰ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਹੋਰ ਗਹਿਰਾਈ ਨਾਲ। ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਚੀਕਿਆ, ਰਾਜਵੀਰ, ਰਾਜਵੀਰ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਝੜੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਚਿਪਕੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਭਿੱਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਸਵੇਰ ਹੋਣ ਤੇ ਫੋਨ ਫਿਰ ਵੱਜਿਆ। ਇਸ ਵਾਰ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਸੀ, ਦੁਬਈ ਤੋਂ। ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਫੋਨ ਚੁੱਕਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸ਼ਾਂਤ ਸੀ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਹੋਰ ਵਧ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਹੀ ਆ ਸਕੇਗਾ, ਪਰ ਉਹ ਹੋਰ ਪੈਸੇ ਭੇਜੇਗਾ। ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖੋ। ਫੋਨ ਰੱਖ ਕੇ ਉਹ ਰਾਜਵੀਰ ਵੱਲ ਮੁੜੀ।
ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਹੋਰ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ। ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਹੋਰ, ਉਸ ਨੇ ਦੁਹਰਾਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਇਸ ਦਾ ਕੀ ਮਤਲਬ ਸੀ। ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਸਮਾਂ ਸੀ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਲ ਕੇ ਚੱਲਣਾ ਸੀ। ਕੋਈ ਫੋਟੋ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਵੀਡੀਓ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਸਬੂਤ ਨਹੀਂ।
ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਫੋਨ ਚੁੱਕਿਆ, ਉਸ ਅਣਜਾਣ ਨੰਬਰ ਨੂੰ ਬਲੌਕ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਮੈਸੇਜ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਮਿਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਅਰਸ਼ ਦਾ ਨੰਬਰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਫੋਨ ਤੋਂ ਮਿਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਵੀਰ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਹੁਣ ਉਹ ਨੰਬਰ ਮੇਰੇ ਫੋਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਜੋ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਬੀਤ ਗਿਆ। ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਫੋਨ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਗਏ, ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਚਾਹ ਬਣਾਈ, ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਪਰੌਂਠੇ ਤਲੇ। ਸਵੇਰ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਖਿੜਕੀ ਤੋਂ ਅੰਦਰ ਆ ਰਹੀ ਸੀ। ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਚਾਹ ਦਾ ਕੱਪ ਰਾਜਵੀਰ ਨੂੰ ਫੜਾਇਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਨਾਲ ਛੂਹ ਗਈਆਂ। ਉਸ ਛੋਹ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸੀ ਜੋ ਉਹ ਕਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਚੁੰਮਿਆ, ਅਤੇ ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ।
ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਰਾਜਵੀਰ ਨੂੰ ਛੱਤ ਤੇ ਲੈ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ ਸਵੇਰ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਧੁੱਪ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀਆਂ ਛੱਤਾਂ ਤੇ ਪੈ ਰਹੀ ਸੀ। ਦੂਰ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਦੀ ਘੰਟੀ ਵੱਜ ਰਹੀ ਸੀ, ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਸਵੇਰ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਸੀ। ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਦੁਪੱਟਾ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਉੱਡਣ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਸਨ।
ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਵੀਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਬਟਨ ਖੋਲ੍ਹਣ ਲੱਗੀ। ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਕੋਈ ਵੇਖ ਲਵੇਗਾ, ਪਰ ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਉਂਗਲ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀ। ਹੁਣ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਵੇਖੇਗਾ। ਹੁਣ ਇਹ ਰਾਜ਼ ਸਿਰਫ਼ ਸਾਡਾ ਹੈ।
ਛੱਤ ਤੇ, ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਅਸਮਾਨ ਹੇਠਾਂ, ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸੂਟ ਉਤਾਰਿਆ। ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਦਰ ਤੇ ਲਿਟਾਇਆ, ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਸਵੇਰ ਦੀ ਧੁੱਪ ਪੈ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੂਬਸ ਚੂਸੇ, ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਛੂਹਿਆ, ਅਤੇ ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਮੋਢਿਆਂ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟ ਲਈਆਂ। ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਚੀਕ ਮਾਰੀ, ਪਰ ਸਵੇਰ ਦੀ ਹਵਾ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਚੀਕ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਸਮੋ ਲਿਆ।
ਰਾਜਵੀਰ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਗਿਆ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ, ਫਿਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ। ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਫੜੀ, ਉਸ ਦੇ ਨਹੁੰ ਉਸ ਦੀ ਚਮੜੀ ਵਿੱਚ ਧੱਸੇ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਰਾਜਵੀਰ, ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਕੱਟੇ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਝੜੇ, ਧੁੱਪ ਵਿੱਚ, ਹਵਾ ਵਿੱਚ, ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਉਸ ਛੱਤ ਤੇ।
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਉੱਥੇ ਹੀ ਪਏ ਰਹੇ, ਚਾਦਰ ਵਿੱਚ ਲਿਪਟੇ ਹੋਏ, ਸਵੇਰ ਦੀ ਧੁੱਪ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਤੇ ਪੈ ਰਹੀ ਸੀ। ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਰਾਜਵੀਰ ਦੇ ਸੀਨੇ ਤੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਰੱਖਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਧੜਕਣ ਸੁਣੀ। ਉਸ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਕਿਹਾ, ਹੁਣ ਕੋਈ ਫੋਟੋ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਵੀਡੀਓ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਅਰਸ਼ ਨਹੀਂ। ਸਿਰਫ਼ ਤੂੰ, ਸਿਰਫ਼ ਮੈਂ, ਅਤੇ ਇਹ ਛੱਤ।
ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਂਗਲਾਂ ਫੇਰੀਆਂ। ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਕਦੇ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗੇਗਾ। ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਉਸ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਡਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਿਰਫ਼ ਉਹ ਚਮਕ ਸੀ ਜੋ ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੇਖੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਕਦੇ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਰਾਜ਼ ਹੁਣ ਸਿਰਫ਼ ਸਾਡਾ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ।
ਸੂਰਜ ਪੂਰਾ ਨਿਕਲ ਆਇਆ ਸੀ। ਹਰਲੀਨ ਉੱਠੀ, ਆਪਣਾ ਸੂਟ ਪਾਇਆ, ਅਤੇ ਹੇਠਾਂ ਰਸੋਈ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਕੁਝ ਹੋਇਆ ਹੀ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਰਾਜਵੀਰ ਛੱਤ ਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਂਦੀ ਵੇਖਦਾ ਰਿਹਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਹਲਕੀ ਜਿਹੀ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਸੀ। ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਉਸ ਹਵੇਲੀ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਾਜ਼ ਹੁਣ ਦਫ਼ਨ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੁਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ।
ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਫੋਟੋ ਜਲੰਧਰ ਦੇ ਇੱਕ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਲਈ ਗਈ ਸੀ, ਹਰਲੀਨ ਦੇ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤਾ ਪਹਿਲਾਂ। ਰਾਜਵੀਰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਉੱਨੀ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਕੋਲ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣਾ ਫੋਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਕੰਬ ਰਹੇ ਸਨ। ਹਰਲੀਨ ਛੱਤ ਤੇ ਖੜ੍ਹੀ ਸੀ, ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦਾ ਸੂਟ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਉੱਡ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਹੇਠਾਂ ਵਿਆਹ ਦੀ ਰੌਣਕ ਵੇਖ ਰਹੀ ਸੀ।
ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਫੋਨ ਚੁੱਕਿਆ ਅਤੇ ਚੁੱਪਚਾਪ ਉਸ ਦੀ ਫੋਟੋ ਲੈ ਲਈ। ਕਲਿੱਕ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਹਲਕੀ ਜਿਹੀ ਸੀ, ਪਰ ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਸੁਣ ਲਈ। ਉਹ ਮੁੜੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਵਾਲ ਸੀ। ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਫੋਟੋ ਕਿਉਂ ਲਈ? ਰਾਜਵੀਰ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਲਾਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਕੁਝ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ, ਪਰ ਸ਼ਬਦ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇ। ਹਰਲੀਨ ਉਸ ਕੋਲ ਆਈ, ਫੋਨ ਲੈ ਕੇ ਫੋਟੋ ਵੇਖੀ, ਅਤੇ ਹੱਸ ਪਈ।
ਫੋਟੋ ਸੋਹਣੀ ਆਈ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਪਰ ਇਹ ਫੋਟੋ ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦਿਖਾਈ ਤਾਂ ਨਹੀਂ? ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ, ਨਹੀਂ, ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਮੇਰੀ ਹੈ। ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਗੱਲ ਤੇ ਹਲਕਾ ਜਿਹਾ ਥੱਪੜ ਮਾਰਿਆ, ਚੰਗਾ, ਸਾਂਭ ਕੇ ਰੱਖੀਂ। ਉਸ ਰਾਤ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਛੱਤ ਤੇ ਬੈਠੇ ਰਹੇ, ਵਿਆਹ ਦੇ ਗੀਤ ਹੇਠਾਂ ਵੱਜ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਫੋਟੋ ਲਈ, ਇਸ ਵਾਰ ਉਸ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ।
ਉਸ ਰਾਤ ਦੇਰ ਨਾਲ, ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਸੌਂ ਗਏ ਸਨ, ਹਰਲੀਨ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਗਈ। ਰਾਜਵੀਰ ਉੱਥੇ ਹੀ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ। ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਚੁੰਮੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਹਰਲੀਨ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਬਿਜਲੀ ਦੌੜ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਧੱਕਿਆ, ਪਰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਚਮਕ ਸੀ ਜੋ ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਫਿਰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲੀ।
ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹਰਲੀਨ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਚਲੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਰਾਜਵੀਰ ਕੈਨੇਡਾ। ਪਰ ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਫੋਟੋ ਉਸ ਦੇ ਫੋਨ ਵਿੱਚ ਰਹੀ, ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ, ਹਰ ਫੋਨ ਬਦਲਣ ਤੇ ਉਹ ਫੋਟੋ ਨਾਲ ਚਲੀ ਗਈ। ਅੱਜ ਜਦੋਂ ਹਰਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਫੋਟੋ ਨੂੰ ਮਿਟਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਹ ਛੱਤ, ਉਹ ਪੀਲਾ ਸੂਟ, ਅਤੇ ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਚੁੰਮੀ ਯਾਦ ਆ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਵੀਰ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਤੂੰ ਉਹ ਫੋਟੋ ਮਿਟਾ ਦਿੱਤੀ, ਪਰ ਉਹ ਰਾਤ ਮੈਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲਾਂਗੀ।
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਭਾਬੀ ਭਾਗ 3: ਅਣਜਾਣ ਮੈਸੇਜ ਵਾਲੀ ਰਾਤ, ਦਿਓਰ ਨੇ ਭਾਬੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੁਦਾਈ ਕੀਤੀ” also read
8 curated storiesਪੰਜਾਬੀ ਚਾਚਾ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ: ਚਾਚੇ ਦੀ ਨਜ਼ਰ (ਭਾਗ 1)
ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਗਏ ਪਤੀ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਸਿਮਰਨ ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵਿਧੁਰ ਚਾਚਾ ਬਲਦੇਵ ਨਾਲ ਇਕੱਲੀ ਹੈ। ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਇੱਕ ਸੁਣੀ ਗੱਲ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਨੀਂਦ ਉਡਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਚਾਚਾ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ, ਭਾਗ 1।
ਪੰਜਾਬੀ ਤਾਈ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ: ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਤਾਈ ਨੂੰ ਹਰਮਨ ਨੇ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਚੋਦਿਆ
ਪੰਜਾਬੀ ਤਾਈ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ। ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਤਾਈ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਘਰ ਆਇਆ ਹਰਮਨ, ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਦੁਪਹਿਰ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀ।
ਵਿਆਹ ਵਾਲੇ ਘਰ ਪੰਜਾਬੀ: ਵਿਆਹ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਭਾਬੀ ਦੀ ਚੁਦਾਈ
ਵਿਆਹ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਭਾਬੀ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਲਾੜੇ ਦਾ ਦੋਸਤ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਮਿਲਿਆ। ਤਿੰਨ ਦਿਨ, ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ, ਵਿਆਹ ਵਾਲੇ ਘਰ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਫੌਜੀ ਦੀ ਵੋਟੀ ਕਹਾਣੀ: ਫੌਜੀ ਦੇ ਜਾਣ ਮਗਰੋਂ ਵੋਟੀ ਦੀ ਦੇਵਰ ਨਾਲ ਚੁਦਾਈ
ਪੰਜਾਬੀ ਫੌਜੀ ਦੀ ਵੋਟੀ ਕਹਾਣੀ: ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਸਰਹੱਦ ਤੇ ਜਾਣ ਮਗਰੋਂ ਸਿਮਰਨ ਇਕੱਲੀ ਰਹਿ ਗਈ। ਇੱਕ ਫੋਨ ਕਾਲ, ਇੱਕ ਮੀਂਹ ਵਾਲੀ ਰਾਤ, ਅਤੇ ਦੇਵਰ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਰਾਤਾਂ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਪੰਜਾਬੀ ਜੇਠਾਣੀ ਕਹਾਣੀ: ਜੇਠਾਣੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਦੇਵਰ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਦੁਪਹਿਰ ਦੀ ਗਰਮ ਚੁਦਾਈ
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਸਾਂਝੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੁਪਹਿਰ ਜੇਠਾਣੀ ਅਤੇ ਦੇਵਰ ਇਕੱਲੇ ਰਹਿ ਗਏ, ਅਤੇ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਗੱਲਬਾਤ ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਕੇ ਰੁਕੀ, ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਜੇਠਾਣੀ ਕਹਾਣੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਖ਼ਰੀ ਲਾਈਨ ਤੱਕ ਬੰਨ੍ਹੀ ਰੱਖੇਗੀ।
ਮੀਂਹ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜੀ ਭਾਬੀ ਦੀ ਗਿੱਲੀ ਸਲਵਾਰ ਨੇ ਦੇਵਰ ਦਾ ਲੁੰਨ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ
ਮੀਂਹ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜੀ ਭਾਬੀ ਘਰ ਪਹੁੰਚੀ ਤਾਂ ਗਿੱਲੇ ਕੱਪੜੇ, ਖਾਲੀ ਘਰ ਅਤੇ ਦੇਵਰ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨੇ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸ਼ਾਮ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਜਿਸਦਾ ਕੋਈ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਲਗਾ ਸਕਦਾ।
ਪੰਜਾਬੀ ਸਰਪੰਚ ਦੀ ਨੂੰਹ ਕਹਾਣੀ: ਪਤੀ ਦੀ ਬੇਵਫ਼ਾਈ ਫੜੀ ਤਾਂ ਮਾਸਟਰ ਨੇ ਨੂੰਹ ਨੂੰ ਨੰਗਾ ਕਰ ਕੇ ਚੋਦਿਆ
ਸਰਪੰਚ ਦੀ ਨੂੰਹ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਕੁੜਤੇ ਦੀ ਜੇਬ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚਿੱਠੀ ਲੱਭੀ। ਉਸ ਚਿੱਠੀ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ ਪਿੰਡ ਦੇ ਮਾਸਟਰ ਨਾਲ ਜੋ ਹੋਇਆ, ਪੂਰੀ ਕਹਾਣੀ ਪੜ੍ਹੋ।
ਨਹਾਉਂਦੀ ਭਾਬੀ ਵੇਖੀ ਪੰਜਾਬੀ: ਨਹਾਉਂਦੀ ਭਾਬੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੋਦ ਕੇ ਪਾਣੀ ਕੱਢਿਆ
ਨਹਾਉਂਦੀ ਭਾਬੀ ਵੇਖੀ ਪੰਜਾਬੀ: ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਉਸਦਾ ਵੀਰਾ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਲਈ ਬਾਹਰ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।