ਹਸਪਤਾਲ ਨਾਈਟ ਡਿਊਟੀ ਪੰਜਾਬੀ: ਨਾਈਟ ਡਿਊਟੀ ਤੇ ਨਰਸ ਨਵਦੀਪ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੋਦਣ ਵਾਲੀ ਰਾਤ
ਨਵਦੀਪ ਕੌਰ ਦੀ ਅੱਜ ਹਸਪਤਾਲ ਨਾਈਟ ਡਿਊਟੀ ਪੰਜਾਬੀ ਵਾਰਡ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਉਹ ਹਸਪਤਾਲ ਦੇ ਮੁੱਖ ਗੇਟ ਤੋਂ ਅੰਦਰ ਆਈ ਤਾਂ ਘੜੀ ਰਾਤ ਦੇ ਸਾਢੇ ਦਸ ਵਜਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਕਦਮ ਤੇਜ਼ ਸਨ, ਚਿੱਟੀ ਵਰਦੀ ਸਾਫ ਸੁਥਰੀ ਸੀ ਅਤੇ ਵਾਲਾਂ ਦਾ ਜੂੜਾ ਕੱਸ ਕੇ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਨਾਈਟ ਡਿਊਟੀ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਦਿਨ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਅੱਜ ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਦੀ ਧੜਕਣ ਕੁਝ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤੇਜ਼ ਸੀ। ਡਿਊਟੀ ਰੂਮ ਵੱਲ ਜਾਂਦਿਆਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਬੈਗ ਮੋਢੇ ਤੋਂ ਉਤਾਰ ਕੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ।
ਡਿਊਟੀ ਰੂਮ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਅੱਧਾ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਅੰਦਰੋਂ ਕਾਗਜ਼ਾਂ ਦੀ ਸਰਸਰਾਹਟ ਆ ਰਹੀ ਸੀ। ਨਵਦੀਪ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਹਲਕੀ ਜਿਹੀ ਠਕ ਠਕ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਅੰਦਰ ਝਾਕਿਆ। ਡਾ. ਰਾਜਵੀਰ ਮੇਜ਼ ਤੇ ਝੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਕੁਝ ਫਾਈਲਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁੱਝਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਕੂਹਣੀਆਂ ਤੱਕ ਚੜ੍ਹੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ ਸਿਰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਿਆ ਅਤੇ ਨਵਦੀਪ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਮੁਸਕਰਾ ਪਿਆ।
ਤੁਸੀਂ ਅੱਜ ਵੀ ਸਮੇਂ ਤੇ ਆ ਗਈ, ਨਵਦੀਪ ਜੀ, ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਕਲਮ ਮੇਜ਼ ਤੇ ਰੱਖਦਿਆਂ ਕਿਹਾ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹਲਕੀ ਜਿਹੀ ਸ਼ਰਾਰਤ ਸੀ ਜੋ ਨਵਦੀਪ ਤੋਂ ਲੁਕੀ ਨਹੀਂ ਰਹੀ। ਨਵਦੀਪ ਨੇ ਅੰਦਰ ਆ ਕੇ ਬੈਗ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਕੁਰਸੀ ਤੇ ਬੈਠ ਗਈ। ਰਾਤ ਲੰਬੀ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਸੀ ਅਤੇ ਵਾਰਡ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਦੋ ਮਰੀਜ਼ ਸਨ।
ਚਾਹ ਪੀਓਗੇ, ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਜਵਾਬ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕੀਤੇ ਦੋ ਕੱਪਾਂ ਵਿੱਚ ਗਰਮ ਚਾਹ ਪਾਉਣ ਲੱਗਾ। ਚਾਹ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਈ। ਨਵਦੀਪ ਨੇ ਕੱਪ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਉਂਗਲਾਂ ਨਾਲ ਕੱਪ ਦੀ ਗਰਮੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਰਾਜਵੀਰ ਦੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੱਥਾਂ ਤੇ ਟਿਕੀਆਂ ਰਹੀਆਂ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਨਵਦੀਪ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਕਿਹਾ, ਨਾਈਟ ਡਿਊਟੀ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖਾ ਕੰਮ ਜਾਗਦੇ ਰਹਿਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਰਾਜਵੀਰ ਹੱਸ ਪਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕੱਪ ਮੇਜ਼ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਨਵਦੀਪ ਦੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਹੱਥ ਦੀ ਗਰਮੀ ਨਵਦੀਪ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਿਹਰਨ ਬਣ ਕੇ ਦੌੜ ਗਈ।
ਜਾਗਦੇ ਰਹਿਣ ਦੇ ਬਹੁਤ ਤਰੀਕੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਨੇੜੇ ਫੁਸਫੁਸਾ ਕੇ ਕਿਹਾ। ਉਸ ਦੀ ਸਾਹ ਨਵਦੀਪ ਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ। ਨਵਦੀਪ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਹਲਕੀ ਜਿਹੀ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਆ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਕੱਪ ਮੇਜ਼ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਰਾਜਵੀਰ ਵੱਲ ਮੁੜੀ।
ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ। ਪਹਿਲਾ ਚੁੰਮਣ ਹੌਲਾ ਸੀ, ਫਿਰ ਗਹਿਰਾ ਹੁੰਦਾ ਗਿਆ। ਨਵਦੀਪ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਫੜ ਲਈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ। ਦੋਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੀ।
ਅਚਾਨਕ ਵਾਰਡ ਤੋਂ ਇੱਕ ਘੰਟੀ ਵੱਜੀ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਹੋ ਗਏ। ਨਵਦੀਪ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਾਲ ਠੀਕ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਵਾਰਡ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਈ। ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਸਟੈਥੋਸਕੋਪ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲ ਪਿਆ। ਮਰੀਜ਼ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਦ ਦੀ ਦਵਾਈ ਚਾਹੀਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਨਵਦੀਪ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦਵਾਈ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।
ਵਾਰਡ ਦਾ ਚੱਕਰ ਲਗਾਉਂਦਿਆਂ ਨਵਦੀਪ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਖਾਲੀ ਕੋਰੀਡੋਰ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ। ਇੱਕ ਬੈੱਡ ਖਾਲੀ ਪਿਆ ਸੀ, ਚਿੱਟੀ ਚਾਦਰ ਸਾਫ਼ ਸੁਥਰੀ ਵਿਛੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਉਸ ਬੈੱਡ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਨਵਦੀਪ ਨੂੰ ਅੱਖ ਮਾਰੀ। ਨਵਦੀਪ ਦੇ ਗੱਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਸਿਰ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਡਿਊਟੀ ਰੂਮ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਲਾਈਟ ਮੱਧਮ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਨਵਦੀਪ ਮੇਜ਼ ਦੇ ਨੇੜੇ ਖੜ੍ਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਦੀ ਧੜਕਣ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਸੀ। ਰਾਜਵੀਰ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆਇਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟ ਲਈਆਂ। ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਵਧੇ।
ਨਵਦੀਪ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਪਿੱਛੇ ਕਰ ਕੇ ਰਾਜਵੀਰ ਦੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਟਿਕਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਸਨ ਅਤੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਅੱਧੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਸਨ। ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਚੁੰਮਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਪਹਿਲਾਂ ਹੌਲੀ, ਫਿਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ। ਉਸ ਦੀ ਜੀਭ ਨਵਦੀਪ ਦੀ ਚਮੜੀ ਤੇ ਫਿਸਲ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਨਵਦੀਪ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅੱਗ ਜਿਹੀ ਭੜਕ ਉੱਠੀ।
ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਨਵਦੀਪ ਦੀ ਵਰਦੀ ਦੇ ਬਟਨ ਇੱਕ ਇੱਕ ਕਰ ਕੇ ਖੋਲ੍ਹਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਕੰਬ ਰਹੇ ਸਨ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਛੋਹ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭਰੋਸਾ ਸੀ। ਨਵਦੀਪ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਬ੍ਰਾ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਨਿੱਪਲ ਕੱਸੇ ਹੋਏ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ।
ਨਵਦੀਪ ਦੀ ਬ੍ਰਾ ਵੀ ਜਲਦੀ ਹੀ ਫਰਸ਼ ਤੇ ਪਈ ਸੀ। ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਦੋਹਾਂ ਬੁੱਬਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਮਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਨਿੱਪਲ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਚੂਸਣ ਲੱਗਾ। ਨਵਦੀਪ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਇੱਕ ਹਲਕੀ ਜਿਹੀ ਸਿਸਕੀ ਨਿਕਲੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਵੀਰ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਏ।
ਦੂਜੇ ਬੁੱਬ ਨੂੰ ਵੀ ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਉਸੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਚੂਸਿਆ ਅਤੇ ਕੱਟਿਆ। ਨਵਦੀਪ ਦਾ ਸਰੀਰ ਹੁਣ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਰਮ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਕਰਟ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕੀ ਅਤੇ ਰਾਜਵੀਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨੇੜੇ ਖਿੱਚ ਲਿਆ। ਰਾਜਵੀਰ ਦਾ ਹੱਥ ਉਸ ਦੀ ਪੈਂਟੀ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਪੈਂਟੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ।
ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਤਿਆਰ ਹੋ, ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੈਂਟੀ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਦੀ ਉਂਗਲੀ ਨਵਦੀਪ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਫਿਸਲਣ ਲੱਗੀ। ਨਵਦੀਪ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਥੋੜ੍ਹੀਆਂ ਜਿਹੀਆਂ ਖੋਲ੍ਹ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਰਾਜਵੀਰ ਨੂੰ ਹੋਰ ਅੰਦਰ ਆਉਣ ਦਾ ਰਾਹ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦਾ ਪਾਣੀ ਰਾਜਵੀਰ ਦੀ ਉਂਗਲੀ ਤੇ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਦੋ ਉਂਗਲੀਆਂ ਨਵਦੀਪ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾਈਆਂ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਨਵਦੀਪ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਵੀਰ ਦੀ ਪੈਂਟ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ। ਲੁੰਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਗਰਮ ਸੀ।
ਨਵਦੀਪ ਨੇ ਘੁੱਟਣੇ ਭਾਰ ਬੈਠ ਕੇ ਰਾਜਵੀਰ ਦੀ ਪੈਂਟ ਖੋਲ੍ਹੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਲਿਆ। ਲੁੰਨ ਲੰਬਾ ਅਤੇ ਮੋਟਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਨਾੜੀਆਂ ਫੁੱਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਨਵਦੀਪ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗੀ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਨੇੜੇ ਲਿਆ ਕੇ ਲੁੰਨ ਦੇ ਸਿਰੇ ਤੇ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਫੇਰੀ।
ਰਾਜਵੀਰ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਇੱਕ ਗਹਿਰੀ ਸਾਹ ਨਿਕਲੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਨਵਦੀਪ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਏ। ਨਵਦੀਪ ਨੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਚੂਸਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਜੀਭ ਲੁੰਨ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਹੇਠਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਮਲ ਰਹੇ ਸਨ। ਰਾਜਵੀਰ ਦਾ ਸਰੀਰ ਤਣਾਅ ਨਾਲ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਕਾਫ਼ੀ ਦੇਰ ਚੂਸਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਵਦੀਪ ਉੱਠੀ ਅਤੇ ਰਾਜਵੀਰ ਨੂੰ ਮੇਜ਼ ਤੇ ਬਿਠਾ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੈਂਟੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਰਾਜਵੀਰ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹੇਠਾਂ ਬੈਠਣ ਲੱਗੀ। ਲੁੰਨ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਫਿਸਲਦਾ ਹੋਇਆ ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਲੱਗਾ।
ਜਦੋਂ ਲੁੰਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੰਦਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਤਾਂ ਨਵਦੀਪ ਨੇ ਇੱਕ ਲੰਬੀ ਸਾਹ ਲਈ ਅਤੇ ਰਾਜਵੀਰ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਟਿਕਾ ਦਿੱਤੇ। ਉਸ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਹੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਹਰ ਵਾਰ ਲੁੰਨ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਛੂਹਦਾ ਅਤੇ ਨਵਦੀਪ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਨਿਕਲਦੀਆਂ। ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਬ ਰਾਜਵੀਰ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ।
ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਨਵਦੀਪ ਦੇ ਬੁੱਬਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਲਦਿਆਂ ਹੋਇਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਨਵਦੀਪ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧ ਗਈ ਅਤੇ ਮੇਜ਼ ਹਿਲਣ ਲੱਗਾ। ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦਾ ਪਾਣੀ ਲੁੰਨ ਤੇ ਲੱਗ ਕੇ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਦੋਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਹੁਣ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਸਨ ਅਤੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ।
ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਅਚਾਨਕ ਨਵਦੀਪ ਨੂੰ ਉਲਟਾ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੇਜ਼ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਨਵਦੀਪ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਆਪਣੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਰੱਖੀਆਂ ਅਤੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਪੋਜ਼ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਨਵਦੀਪ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲੀਆਂ ਮੇਜ਼ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜੀ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਤੇਜ਼ ਧੱਕਿਆਂ ਨਾਲ ਨਵਦੀਪ ਦਾ ਸਰੀਰ ਹਿੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਬ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ। ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਇੱਕ ਨਿੱਪਲ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਚੂਸਦਿਆਂ ਹੋਇਆਂ ਧੱਕੇ ਮਾਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਨਵਦੀਪ ਨੂੰ ਲੱਗਾ ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲਹਿਰ ਉੱਠ ਰਹੀ ਹੋਵੇ। ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਕੱਸ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰ ਦੀ ਸਿਸਕੀ ਨਾਲ ਝੜਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਨਵਦੀਪ ਦੇ ਝੜਨ ਤੇ ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਧੱਕੇ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਨਵਦੀਪ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਫੁੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਕੁਝ ਹੀ ਪਲਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜਵੀਰ ਵੀ ਝੜ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਨਵਦੀਪ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਭਰ ਗਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਹਾਂਫਦੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਜੱਫੀ ਪਾ ਕੇ ਪਏ ਰਹੇ।
ਵਾਰਡ ਵਿੱਚ ਖਾਲੀ ਬੈੱਡ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਨਵਦੀਪ ਰੁਕ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਵੀਰ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਸ਼ਰਾਰਤ ਚਮਕ ਉੱਠੀ। ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਖਾਲੀ ਬੈੱਡ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ। ਨਵਦੀਪ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ ਅਤੇ ਬੈੱਡ ਤੇ ਬੈਠ ਗਈ।
ਖਾਲੀ ਬੈੱਡ ਦੀ ਚਿੱਟੀ ਚਾਦਰ ਤੇ ਨਵਦੀਪ ਲੇਟ ਗਈ ਅਤੇ ਰਾਜਵੀਰ ਉਸ ਦੇ ਉੱਪਰ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਨਵਦੀਪ ਦੀ ਸਕਰਟ ਫਿਰ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਚੁੰਮਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਜੀਭ ਨਵਦੀਪ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਦਾਣੇ ਤੇ ਫਿਸਲ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਨਵਦੀਪ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਕੰਬ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਜਲਦੀ ਹੀ ਨਵਦੀਪ ਫਿਰ ਝੜ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਵੀਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਪਰ ਖਿੱਚ ਲਿਆ। ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਫਿਰ ਤੋਂ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਵਾਰ ਉਹ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਧੱਕੇ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਹਰ ਧੱਕੇ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਿਆਂ ਹੋਇਆਂ। ਬੈੱਡ ਦੀ ਹਲਕੀ ਜਿਹੀ ਚਰਚਰਾਹਟ ਵਾਰਡ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ।
ਨਵਦੀਪ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਰਾਜਵੀਰ ਦੀ ਕਮਰ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾ ਅੰਦਰ ਆਉਣ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਚੁੰਮਦਿਆਂ ਹੋਇਆਂ ਆਪਣੇ ਧੱਕੇ ਤੇਜ਼ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਨਵਦੀਪ ਦੇ ਨਹੁੰ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਖੁਰਚ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਹਲਕੀਆਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਨਿਕਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਝੜੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਜੱਫੀ ਪਾ ਲਈ। ਨਵਦੀਪ ਨੇ ਰਾਜਵੀਰ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਫੁਸਫੁਸਾ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਰਾਤ ਉਹ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲੇਗੀ। ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਦੋਵੇਂ ਉੱਠੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਠੀਕ ਕਰ ਕੇ ਡਿਊਟੀ ਰੂਮ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਏ।
ਰਾਤ ਦੇ ਤਿੰਨ ਵਜੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮਰੀਜ਼ ਦੀ ਘੰਟੀ ਵੱਜੀ। ਨਵਦੀਪ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਉੱਠੀ ਅਤੇ ਵਾਰਡ ਵੱਲ ਗਈ, ਰਾਜਵੀਰ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ। ਮਰੀਜ਼ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਪਾਣੀ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਨਵਦੀਪ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਪਿਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਵਾਪਸ ਆਉਂਦਿਆਂ ਕੋਰੀਡੋਰ ਵਿੱਚ ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਨਵਦੀਪ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਖਾਲੀ ਕਮਰੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਲਿਆ।
ਉਸ ਖਾਲੀ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਨਵਦੀਪ ਨੂੰ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੁੰਮਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਨਵਦੀਪ ਦੀ ਸਕਰਟ ਦੇ ਅੰਦਰ ਗਏ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਮਲਣ ਲੱਗੇ। ਨਵਦੀਪ ਨੇ ਇੱਕ ਲੱਤ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਰਾਜਵੀਰ ਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਰੱਖ ਲਈ। ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ ਅਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ।
ਕੰਧ ਨਾਲ ਲੱਗ ਕੇ ਚੁਦਾਈ ਦਾ ਆਪਣਾ ਹੀ ਮਜ਼ਾ ਸੀ। ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਨਵਦੀਪ ਦੀ ਪਿੱਠ ਕੰਧ ਨਾਲ ਰਗੜ ਖਾ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਬ ਰਾਜਵੀਰ ਦੀ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਦੱਬ ਰਹੇ ਸਨ। ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਇੱਕ ਲੱਤ ਫੜ ਕੇ ਹੋਰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਲਈ ਤਾਂ ਜੋ ਲੁੰਨ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾ ਜਾ ਸਕੇ। ਨਵਦੀਪ ਦੀਆਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਹੁਣ ਬੇਕਾਬੂ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਇਸ ਵਾਰ ਨਵਦੀਪ ਪਹਿਲਾਂ ਝੜੀ, ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਜਕੜ ਲਿਆ। ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਵੀ ਝੜ ਗਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਕੰਧ ਦੇ ਸਹਾਰੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹਾਂਫ ਰਹੇ ਸਨ। ਨਵਦੀਪ ਨੇ ਹੱਸਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅੱਜ ਦੀ ਡਿਊਟੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਡਿਊਟੀ ਹੈ।
ਸਵੇਰ ਦੇ ਪੰਜ ਵਜੇ ਨਵਦੀਪ ਅਤੇ ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਆਖਰੀ ਚੱਕਰ ਲਗਾਇਆ। ਸਾਰੇ ਮਰੀਜ਼ ਠੀਕ ਸਨ ਅਤੇ ਵਾਰਡ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਸੀ। ਪੂਰਬ ਵੱਲੋਂ ਹਲਕੀ ਜਿਹੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਆਉਣ ਲੱਗੀ ਸੀ। ਨਵਦੀਪ ਨੇ ਆਪਣਾ ਬੈਗ ਚੁੱਕਿਆ ਅਤੇ ਡਿਊਟੀ ਰੂਮ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਲੱਗੀ।
ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਅਗਲੀ ਨਾਈਟ ਡਿਊਟੀ ਤੇ ਫਿਰ ਮਿਲਦੇ ਹਾਂ। ਨਵਦੀਪ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਤਾਂ ਹਰ ਨਾਈਟ ਡਿਊਟੀ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਹੀ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ। ਦੋਵੇਂ ਹੱਸ ਪਏ ਅਤੇ ਨਵਦੀਪ ਹਸਪਤਾਲ ਦੇ ਗੇਟ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਈ, ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਇੱਕ ਖੁਸ਼ੀ ਭਰੀ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਸੀ।
ਅਗਲੀ ਰਾਤ ਨਵਦੀਪ ਫਿਰ ਡਿਊਟੀ ਤੇ ਆਈ ਅਤੇ ਸਿੱਧੀ ਸਟੋਰ ਰੂਮ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਈ। ਰਾਜਵੀਰ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਉੱਥੇ ਉਸ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰ ਕੇ ਕੁੰਡੀ ਲਾ ਲਈ ਅਤੇ ਨਵਦੀਪ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਭਰ ਲਿਆ। ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਮਿਲੇ ਅਤੇ ਚੁੰਮਣ ਗਹਿਰਾ ਹੁੰਦਾ ਗਿਆ।
ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਨਵਦੀਪ ਨੂੰ ਦਵਾਈਆਂ ਵਾਲੀ ਮੇਜ਼ ਤੇ ਬਿਠਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਲਈਆਂ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸਕਰਟ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕੀ ਅਤੇ ਪੈਂਟੀ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਦੀ ਜੀਭ ਨਵਦੀਪ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਫਿਸਲਣ ਲੱਗੀ ਅਤੇ ਨਵਦੀਪ ਨੇ ਮੇਜ਼ ਦਾ ਕਿਨਾਰਾ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਸਟੋਰ ਰੂਮ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਨਵਦੀਪ ਨੇ ਰਾਜਵੀਰ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਖਿੱਚਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੈਂਟ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਨਵਦੀਪ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਚੂਸਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਜੀਭ ਲੁੰਨ ਦੇ ਸਿਰੇ ਤੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਦਬਾ ਲਏ।
ਫਿਰ ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਨਵਦੀਪ ਨੂੰ ਮੇਜ਼ ਤੇ ਉਲਟਾ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਝੁਕਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਪਿੱਛਿਓਂ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਮੇਜ਼ ਹਿੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਨਵਦੀਪ ਦੇ ਬੁੱਬ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਝੂਲ ਰਹੇ ਸਨ।
ਨਵਦੀਪ ਨੇ ਆਪਣਾ ਇੱਕ ਹੱਥ ਪਿੱਛੇ ਕਰ ਕੇ ਰਾਜਵੀਰ ਦੀ ਲੱਤ ਫੜ ਲਈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਰਾਜਵੀਰ ਦੇ ਧੱਕੇ ਤੇਜ਼ ਹੁੰਦੇ ਗਏ ਅਤੇ ਨਵਦੀਪ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦਾ ਪਾਣੀ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਤੇ ਵਗਣ ਲੱਗਾ। ਦੋਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਸਨ ਅਤੇ ਸਟੋਰ ਰੂਮ ਦੀ ਹਵਾ ਗਰਮ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
ਅਚਾਨਕ ਨਵਦੀਪ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬ ਉੱਠਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਝੜ ਗਈ। ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਜਕੜ ਲਿਆ। ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਵੀ ਝੜ ਗਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਨਵਦੀਪ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਭਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਮੇਜ਼ ਤੇ ਹੀ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲੱਗ ਕੇ ਪਏ ਰਹੇ।
ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਨਵਦੀਪ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਠੀਕ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਸਟੋਰ ਰੂਮ ਵੀ ਹੁਣ ਸਾਡੀ ਜਗ੍ਹਾ ਹੈ। ਰਾਜਵੀਰ ਹੱਸ ਪਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਗੱਲ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ। ਦੋਵੇਂ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੇ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਡਿਊਟੀ ਤੇ ਵਾਪਸ ਚੱਲ ਪਏ।
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “ਹਸਪਤਾਲ ਨਾਈਟ ਡਿਊਟੀ ਪੰਜਾਬੀ: ਨਾਈਟ ਡਿਊਟੀ ਤੇ ਨਰਸ ਨਵਦੀਪ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੋਦਣ ਵਾਲੀ ਰਾਤ” also read
8 curated storiesਪੰਜਾਬੀ ਮਾਮੀ ਕਹਾਣੀ: ਗੁਰਲੀਨ ਮਾਮੀ ਨੇ ਹਰਮਨ ਕੋਲੋਂ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਚੁਦਵਾਇਆ
ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਮੀ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਆਈ ਗੁਰਲੀਨ ਮਾਮੀ ਅਤੇ ਹਰਮਨ ਵਿਚਕਾਰ ਰਿਮੋਟ ਦੀ ਬਹਿਸ ਕਿਵੇਂ ਇੱਕ ਗਰਮ ਦੁਪਹਿਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਖੇਤ ਚ ਕਹਾਣੀ: ਵਿਆਹੀ ਸੁੱਖੀ ਦੀ ਖੇਤ ਵਿਚ ਲੁੰਨ ਦੀ ਭੁੱਖ
ਪੰਜਾਬੀ ਖੇਤ ਚ ਕਹਾਣੀ: ਪਤੀ ਦੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਕੱਲੀ ਸੁੱਖੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਬਲਵਿੰਦਰ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਕਹਾਣੀ: ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੀ ਭਾਬੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਲੁੰਨ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਕਹਾਣੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਇਕ ਘਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇਕ ਸ਼ਾਮ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਹੋਣ ਨਾਲ ਦਿਓਰ ਤੇ ਭਾਬੀ ਵਿਚਕਾਰ ਇਕ ਲੰਮੀ ਰਾਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਦੀਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਨਵਦੀਪ ਦੀਦੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਦੁਪਹਿਰੇ
ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਇੱਕ ਘਰ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀਦੀ ਕਹਾਣੀ ਪਰਾਂਠਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਅਤੇ ਚੂੜੀਆਂ ਦੀ ਛਣਕ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਸ ਬਹੂ ਕਹਾਣੀ: ਸੱਸ ਦੇ ਵਿਆਹ ਤੇ ਜਾਂਦਿਆਂ ਹੀ ਬਹੂ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਜਤਿਨ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਸਾਰੀ ਦੁਪਹਿਰ ਚੁਦਾਈ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਸ ਬਹੂ ਕਹਾਣੀ ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਸਾਂਝੇ ਘਰ ਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸੱਸ ਦੇ ਵਿਆਹ ਤੇ ਜਾਂਦਿਆਂ ਹੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਤੇ ਜਤਿਨ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਪੂਰਾ ਘਰ ਇਕੱਲਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਸ਼ੀਅਨ ਕਹਾਣੀ: ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਸ਼ੀਅਨ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ ਦੁਪਹਿਰ ਰੰਗੀਨ ਕੀਤੀ
ਇੱਕ ਪੰਜਾਬੀ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਸ਼ੀਅਨ ਕਹਾਣੀ ਜਿਸ ਵਿਚ ਭੁੱਲਿਆ ਹੋਇਆ ਕੜਾ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਣਭੁੱਲੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਵਿਚ ਬਦਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਟ੍ਰੇਨ ਸਫ਼ਰ ਕਹਾਣੀ: ਰਾਤ ਦੀ ਟ੍ਰੇਨ ਵਿੱਚ ਅਰਜਨ ਨੇ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਤੋਂ ਦਿੱਲੀ ਜਾਂਦੀ ਰਾਤ ਦੀ ਟ੍ਰੇਨ ਵਿੱਚ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਅਰਜਨ ਨਾਲ ਹੋਈ। ਇੱਕ ਬੰਦ ਕੂਪਾ, ਇੱਕ ਲੰਮੀ ਰਾਤ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਫ਼ਰ ਜੋ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਗਿਆ।
ਪੰਜਾਬੀ ਹਸਪਤਾਲ ਦੀ ਚੁਦਾਈ: ਨਰਸ ਸੁਖਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਲੁੰਨ, ਰਾਤ ਦੀ ਡਿਊਟੀ
ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਇੱਕ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਬੁਖਾਰ ਨਾਲ ਦਾਖਲ ਹਰਮਨ ਦੀ ਰਾਤ ਦੀ ਡਿਊਟੀ ਵਾਲੀ ਨਰਸ ਸੁਖਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਕਹਾਣੀ ਬਣ ਗਈ ਜੋ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲੇਗੀ।