Latest Tamil Kamakathaigal: காவ்யாவின் ரகசிய ஆசை Part 1

Latest tamil kamakathaigal தேடி வரும் வாசகர்களுக்காக இது ஒரு புத்தம் புதிய கதை. கோவை கோவைப்புதூர் அடுக்குமாடி குடியிருப்பில் காவ்யாவின் வீட்டு கதவு அன்று மாலை திறந்தே கிடந்தது. சமையலறையில் குக்கர் விசில் அடித்துக் கொண்டிருக்க, அவள் நைட்டியில் வியர்வை வழிய காய்கறி நறுக்கிக் கொண்டிருந்தாள். "மேடம், உங்க பார்சல்!" என்ற குரல் கேட்டு திரும்பினாள். வாசலில் நின்றிருந்தான் ஒரு இளைஞன். கையில் அவள் பெயர் எழுதிய அட்டைப்பெட்டி. அவன் கண்கள் அவள் முகத்தில் ஒரு நொடி தங்கிவிட்டு கீழே இறங்கின. காவ்யாவின் நைட்டி கழுத்து கொஞ்சம் தாழ்ந்திருந்தது. அவள் அதை கவனித்தும் சரி செய்யவில்லை. மாறாக உதட்டை கடித்துக் கொண்டு, "நீங்க யாரு?" என்றாள். குரலில் ஒரு விளையாட்டு இருந்தது.

"கார்த்திக். பக்கத்து வீடு, 302. இன்னிக்கு தான் குடி வந்தேன். உங்க பார்சல் தப்பா என் வீட்டுக்கு வந்துடுச்சு," என்றான் அவன். இருபத்தி ஏழு வயது இருக்கும். வங்கியில் வேலை என்று பிறகு தெரிந்தது. அட்டைப்பெட்டியை நீட்டும்போது அவன் விரல்கள் அவள் விரல்களை உரசின. ஒரு நொடி. இருவருமே கையை இழுக்கவில்லை. "தேங்க்ஸ் கார்த்திக்," என்றாள் காவ்யா. அவன் பெயரை அவள் உச்சரித்த விதத்தில் அவன் புருவம் உயர்ந்தது. "வீடு திறந்தே கிடக்கு, பயமா இல்லையா?" என்று கேட்டான். "பயம்னா என்னன்னு மறந்து எட்டு மாசம் ஆச்சு," என்றாள் அவள் சிரித்துக் கொண்டே. அவன் சிரிப்பில் ஏதோ ஒன்று அவள் வயிற்றுக்குள் சூடாக இறங்கியது.

காவ்யா அட்டைப்பெட்டியை வாங்கி ஓரமாக வைத்தாள். "புது வீடு பிடிச்சிருக்கா?" என்று கேட்டாள். "வீடு பிடிச்சிருக்கு. பக்கத்து வீடு இன்னும் பிடிச்சிருக்கு," என்றான் கார்த்திக், கண்களை அவள் மேலிருந்து எடுக்காமல். காவ்யா சிரித்தாள். எட்டு மாதத்தில் முதல் முறையாக யாரோ அவளை ஒரு பெண்ணாக பார்த்தார்கள். அந்த உணர்வு அவள் உடம்பு முழுக்க மின்சாரம் போல ஓடியது.

காவ்யாவுக்கு முப்பத்தி மூன்று வயது. கணவன் சுரேஷ் துபாயில் அக்கவுண்டண்ட். எட்டு மாதமாக வீடியோ காலில் மட்டுமே கணவன். மாதம் ஒரு முறை பணம் வரும். அன்பு வராது. கோவைப்புதூர் மூன்றாவது மாடியில் இரண்டு படுக்கையறை வீடு. பகலில் தையல் வேலை. இரவில் தனிமை. அவள் உடம்பு ஒரு காய்ந்த கிணறு மாதிரி இருந்தது. யாராவது எட்டிப் பார்த்தால் போதும், உள்ளே தண்ணீர் சுரக்கும் என்று அவளுக்கே தெரியும். அன்று வாசலில் நின்ற கார்த்திக் அந்த கிணற்றில் முதல் கல்லை போட்டுவிட்டு போனான்.

மறுநாள் மாலை மொட்டை மாடி. காவ்யா துணி உலர்த்திக் கொண்டிருந்தாள். காற்று பலமாக வீசியது. அவள் சேலை முந்தானை விலகி தோளில் இருந்து நழுவியது. சரி செய்ய கை உயர்த்தியவள் நின்றுவிட்டாள். எதிர் மாடியில் கார்த்திக். கையில் போன், ஆனால் கண்கள் அவள் மேல். அவள் முந்தானையை சரி செய்யாமல், மெதுவாக கிளிப் எடுத்து துணியை காயப் போட்டாள். ஒவ்வொரு அசைவும் அவனுக்காக என்று இருவருக்கும் தெரியும். அவள் ஜாக்கெட்டுக்குள் முலைகள் காற்றில் இறுக்கமாக தெரிந்தன. கார்த்திக் போனை கீழே இறக்கினான். வெறுமனே பார்த்தான். காவ்யா திரும்பும்போது அவனை பார்த்து லேசாக சிரித்தாள். அந்த சிரிப்பில் அனுமதி இருந்தது. அழைப்பும் இருந்தது.

அன்றிரவு சுரேஷ் வீடியோ கால் செய்தான். "சாப்பிட்டியா? தூங்கு, காலையில பேசுறேன்," என்றான். இரண்டு நிமிடம். எப்போதும் போல. காவ்யா போனை வைத்துவிட்டு ஜன்னல் அருகே நின்றாள். எதிர் வீட்டு ஜன்னலில் கார்த்திக் டிவி பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். வெறும் பனியனில் அவன் தோள்கள் அகலமாக தெரிந்தன. காவ்யாவின் உடம்பு அன்று மதியம் மாடியில் ஆரம்பித்த சூட்டை இன்னும் மறக்கவில்லை. அவள் தொடைகளுக்கு நடுவே ஒரு ஈரம். கணவன் தொட்டு எட்டு மாதம். அவள் கை தானாக இறங்கியது. ஆனால் அவள் நிறுத்திக் கொண்டாள். "இன்னும் இல்லை," என்று தனக்குள் சொல்லிக் கொண்டாள். "அவன் இன்னும் கொஞ்சம் தவிக்கட்டும்."

மூன்றாம் நாள் காலை. குறுகிய நடைபாதை. காவ்யா காய்கறி பையோடு வந்து கொண்டிருந்தாள். எதிரே கார்த்திக், ஆபீஸ் சட்டையில், டை கூட கட்டியிருந்தான். இருவரும் நெருங்கும்போது இடம் போதவில்லை. "ஒரு நிமிஷம்," என்று அவன் அவளை ஒட்டி நகர்ந்தான். அவன் கை அவள் இடுப்பில் பதிந்தது. வழி விடுவதற்காக என்று சொல்லலாம். ஆனால் அந்த கை ஒரு நொடி கூடுதலாக தங்கியது. அவன் உள்ளங்கை அவள் சேலை வழியே அவள் இடுப்பு சதையை அழுத்தியது. காவ்யாவின் மூச்சு நின்றது. "பாதை குறுகலா இருக்கு," என்றான் அவன், கண்களில் குறும்பு. "பாதை மட்டும் தான் குறுகலா இருக்கு," என்றாள் அவள். அவன் சிரித்துவிட்டு நகர்ந்தான். ஆனால் அவள் இடுப்பில் அவன் கை சூடு மதியம் வரை இருந்தது.

அன்று மதியம் சமையலறையில் காவ்யா பருப்பு கடைந்து கொண்டிருந்தாள். ஆனால் மனம் நடைபாதையில் இருந்தது. அவன் உள்ளங்கை அவள் இடுப்பில் பதிந்த அழுத்தம். அவள் கடைசலை வைத்துவிட்டு, சமையலறை கதவை சாத்தினாள். சேலையை உயர்த்தி, கையை உள்ளாடைக்குள் விட்டாள். அவள் கூதி ஏற்கனவே ஈரமாக இருந்தது. இரண்டு விரல் உள்ளே போனதும் அவள் சுவரில் சாய்ந்தாள். "கார்த்திக்," என்று மூச்சு விட்டாள். வேகமாக, வேகமாக. குக்கர் விசில் அடிக்கும் முன் அவள் உச்சம் கண்டாள். தண்ணீர் தொடையில் வழிந்தது. அவள் சிரித்துக் கொண்டே துடைத்தாள். பருப்பு கொஞ்சம் கருகியிருந்தது. பரவாயில்லை.

அன்று மாலை காவ்யா தைரியமாக ஒரு முடிவு எடுத்தாள். கதவை தட்டி, "கார்த்திக், பில்டர் காபி குடிக்கிறீங்களா?" என்றாள். அவன் ஆச்சரியத்தோடு வந்தான். சமையலறையில் அவள் காபி கலந்து கொண்டிருக்க, அவன் வாசல் நிலையில் சாய்ந்து நின்று அவளையே பார்த்தான். "உங்க வீட்டு காபி வாசனை எங்க வீடு வரைக்கும் வருது," என்றான். "வாசனை மட்டும் தான் வருதா?" என்று கேட்டுவிட்டு காவ்யா நாக்கை கடித்துக் கொண்டாள். ஆனால் சொன்னது சொன்னதுதான். கார்த்திக் அருகில் வந்தான். டம்ளரை வாங்கும்போது அவன் கட்டை விரல் அவள் உதட்டோரம் ஒட்டியிருந்த காபி துளியை துடைத்தது. பிறகு அந்த விரலை அவன் வாயில் வைத்து சுவைத்தான். காவ்யாவின் கால்கள் நடுங்கின. "நல்லா இருக்கு," என்றான் அவன், காபியை பற்றியா அவளை பற்றியா என்று தெரியவில்லை.

மறுநாள் மாலை காவ்யா மிக்சி ரிப்பேர் என்று பொய் சொல்லி அவனை வீட்டுக்கு அழைத்தாள். கார்த்திக் சமையலறையில் குனிந்து மிக்சியை பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். காவ்யா அவன் பின்னால் நின்றிருந்தாள். அவள் சேலை முந்தானை தோளில் இருந்து நழுவியிருந்தது. "ஒரு நிமிஷம், இப்படி பிடிங்க," என்று அவன் அவள் கையை பிடித்து மிக்சி மூடியை பிடிக்க வைத்தான். அவன் கை அவள் கையை விடவில்லை. மெதுவாக அவன் விரல்கள் அவள் மணிக்கட்டில் ஏறின. பிறகு முழங்கை. காவ்யா அசையவில்லை. அவன் கை அவள் தோள் வழியே இறங்கி, சேலை இடைவெளியில் அவள் வெற்று இடுப்பை தொட்டது. அவள் உடம்பு சிலிர்த்தது. "கார்த்திக்," என்றாள் மெதுவாக. அது தடுப்பு இல்லை, அழைப்பு என்று அவனுக்கு புரிந்தது. அவன் விரல்கள் அவள் இடுப்பு சதையை அழுத்தின. காவ்யா கண்களை மூடினாள். அவன் மூச்சு அவள் கழுத்தில் பட்டது, சூடாக. அவள் முலைகள் விம்மின. அவன் உதடுகள் அவள் கழுத்தை நெருங்கியபோது, வெளியே யாரோ கதவு தட்டும் சத்தம். இருவரும் விலகினர். பால்காரன். கார்த்திக் சிரித்துக் கொண்டே, "மிக்சி சரியாயிடுச்சு," என்று சொல்லிவிட்டு போனான். காவ்யா சமையலறையில் நின்று நடுங்கிக் கொண்டிருந்தாள். அவள் கூதி ஈரமாகி உள்ளாடை ஒட்டியிருந்தது.

அவன் போன பிறகு காவ்யா கதவை சாத்திவிட்டு படுக்கையறைக்கு போனாள். அவளால் முடியவில்லை. நைட்டியை கழற்றி எறிந்தாள். கண்ணாடி முன் நின்று தன் உடம்பை பார்த்தாள். முப்பத்தி மூன்று வயது உடம்பு, இன்னும் இறுக்கம் குறையவில்லை. முலைகள் கனமாக, காம்புகள் விடைத்து நின்றன. அவள் கை மெதுவாக முலை மேல் பதிந்தது. காம்பை இரண்டு விரலால் பிடித்து திருகினாள். "ஸ்ஸ்," என்று மூச்சு விட்டாள். இன்னொரு கை கீழே இறங்கியது. அவள் கூதி ஏற்கனவே ஈரமாக இருந்தது. விரல் உள்ளே நுழைந்ததும் அவள் உடம்பு வளைந்தது. கண்களை மூடினாள். மனதில் கார்த்திக். வாசலில் அவன் பார்த்த பார்வை. நடைபாதையில் அவன் கை. உதட்டோரம் அவன் விரல். அவள் விரல் வேகம் கூட்டினாள். இன்னொரு விரல் சேர்ந்தது. அவள் கூதி சுருங்கி விரிந்தது. "கார்த்திக்," என்று அவள் உதடுகள் முணுமுணுத்தன. உச்சம் வந்தபோது அவள் படுக்கையை இறுக்க பிடித்துக் கொண்டாள். தண்ணீர் பீறிட்டது. அவள் விரல்கள் நனைந்தன. அவள் அப்படியே படுத்திருந்தாள், மூச்சு வாங்க. ஆனால் திருப்தி வரவில்லை. விரல் வேறு. அவன் வேறு.

அடுத்த நாள் காலை காவ்யா வேண்டுமென்றே இறுக்கமான ஜாக்கெட் அணிந்தாள். கேட் அருகே கார்த்திக் பைக்கை துடைத்துக் கொண்டிருந்தான். அவள் கடந்து போகும்போது அவன் கண்கள் அவள் மார்பில் ஒட்டிக் கொண்டன. "காலையிலயே கண்ணு சரியில்லையா?" என்றாள் காவ்யா சிரிக்காமல். "கண்ணு நல்லா தான் இருக்கு. பாக்குறது தான் நல்லா இருக்கு," என்றான் அவன் தைரியமாக. காவ்யாவின் கன்னம் சிவந்தது. ஆனால் அவள் நிற்கவில்லை. நடந்து கொண்டே திரும்பி, "பாத்துட்டு மட்டும் இருந்தா போதுமா?" என்று கேட்டுவிட்டு போனாள். கார்த்திக் பைக்கை மறந்து அப்படியே நின்றான்.

நான்காம் நாள் மாலை மாடியில் காற்று மறுபடி விளையாடியது. இந்த முறை காவ்யாவின் துப்பட்டா பறந்து பக்கத்து மாடிக்கு போய் விழுந்தது. கார்த்திக் அதை எடுத்து உயர்த்தி பிடித்தான். "இது உங்களோடது தானே?" என்று கத்தினான். "ஆமா, கொண்டு வாங்க," என்றாள் அவள். "நீங்க வந்து வாங்கிக்கோங்க," என்றான் அவன் சிரித்துக் கொண்டே. காவ்யா மாடிப்படி இறங்கி 302 கதவை தட்டினாள். கதவு திறந்தது. கார்த்திக் இடுப்பில் டவலோடு நின்றிருந்தான். முடி ஈரமாக, தோளில் தண்ணீர் துளிகள். அவள் கண்கள் தானாக கீழே இறங்கின. டவலுக்கு கீழே அவன் ஆண்மை தெளிவாக தெரிந்தது, புடைத்து. அவன் அதை மறைக்க முயற்சிக்கவில்லை. "துப்பட்டா," என்றாள் காவ்யா, குரல் கரகரத்தது. அவன் துப்பட்டாவை நீட்டினான். வாங்கும்போது அவள் விரல் நடுங்கியது. "உள்ள வாங்க, அஞ்சு நிமிஷம்," என்றான் அவன் மெதுவாக. காவ்யா ஒரு நொடி தயங்கினாள். பிறகு, "இன்னிக்கு இல்ல," என்று சொல்லிவிட்டு திரும்பி நடந்தாள். ஆனால் அவள் நடையில் அவசரம் இருந்தது, பயம் இல்லை.

தன் வீட்டு வாசலில் காவ்யா திரும்பினாள். கார்த்திக் தன் வாசலில் நின்று அவளையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். டவல் இன்னும் இடுப்பில் தான். "நாளைக்கு?" என்று கேட்டான். "நாளைக்கு என்ன?" என்றாள் அவள். "நீங்க தான் சொல்லணும்," என்றான். காவ்யா ஒரு நொடி அவன் கண்களை பார்த்தாள். பிறகு கீழே, டவலின் புடைப்பை பார்த்தாள். வெளிப்படையாக. "பார்க்கலாம்," என்றாள். கதவை சாத்தும்போது அவள் கை நடுங்கியது. உள்ளே வந்து கதவில் சாய்ந்து நின்றாள். அவள் தொடைகள் ஒன்றோடு ஒன்று உரசின. ஈரம். மறுபடி.

அன்றிரவு பதினொரு மணிக்கு காவ்யாவின் போன் ஒலித்தது. தெரியாத நம்பர். "கார்த்திக் பேசுறேன். பார்சல்ல ஒரு கவர் மறந்துட்டேன்," என்றான். "என்ன கவர்?" என்றாள் அவள். "நாளைக்கு தரேன். ஆனா அதுக்கு முன்னாடி ஒன்னு கேக்கணும்," என்றான், குரல் தாழ்ந்து. "இன்னிக்கு மாடியில நீங்க வேணும்னே முந்தானையை சரி பண்ணல, சரியா?" காவ்யாவின் மூச்சு நின்றது. "தெரிஞ்சா என்ன பண்ணுவீங்க?" என்றாள் தைரியமாக. "நாளைக்கு நேர்ல சொல்றேன்," என்றான். போன் வைத்த பிறகு காவ்யா படுக்கையில் சாய்ந்தாள். அவள் கை தானாக கீழே போனது. நைட்டியை உயர்த்தி, உள்ளாடையை விலக்கி, விரலை வைத்தாள். அவள் கூதி சூடாக, ஈரமாக இருந்தது. அவன் குரல் காதில் ஒலித்தது. விரல் உள்ளே வெளியே என்று இயங்கியது. மறுகையால் முலையை பிடித்து கசக்கினாள். காம்பு விடைத்து விரல் இடுக்கில் சிக்கியது. அவள் இடுப்பு தானாக உயர்ந்து தாழ்ந்தது. "கார்த்திக், வேகமா," என்று முணுமுணுத்தாள். உச்சம் வந்தபோது அவள் தலையணையை கடித்துக் கொண்டாள். தண்ணீர் விரல் வழியே வழிந்தது. அவள் விரலை வாயில் வைத்து சுவைத்தாள். உப்பு கரித்தது. அவள் சிரித்துக் கொண்டாள். நாளைக்கு வேறு யாரோ சுவைக்கப் போகிறார்கள்.

அன்றிரவு சுரேஷ் கால் செய்தான். பாதியில் நெட்வொர்க் போய்விட்டது. திரை உறைந்தது. காவ்யா போனை வைத்துவிட்டாள். வீடு அமைதியாக இருந்தது. அவள் ஜன்னல் அருகே நின்று வெளியே பார்த்தாள். எதிர் ஜன்னல் இருட்டாக இருந்தது. கார்த்திக் தூங்கிவிட்டானா? அவள் நைட்டியின் மேல் பட்டனை கழற்றினாள். காற்று உள்ளே வந்தது. அவள் உடம்பு இன்னும் அவனை கேட்டது. நான்கு நாள் விளையாட்டு. பார்வை, தொடுதல், காபி, டவல். இனி விளையாட்டு போதும் என்று அவள் உடம்பு சொன்னது. அவள் படுக்கையில் விழுந்தாள். தூக்கம் வரவில்லை.

காவ்யா ஜன்னல் திரையை விலக்கினாள். எதிர் பால்கனியில் கார்த்திக் நின்றிருந்தான், போனை பார்த்துக் கொண்டு. அவன் நிமிர்ந்து அவளை பார்த்தான். காவ்யா திரையை மூடவில்லை. மாறாக, நைட்டியின் ஒரு தோள் பட்டையை மெதுவாக கீழே இறக்கினாள். கார்த்திக் போனை கீழே வைத்தான். அவள் கை தன் முலை மேல் பதிந்தது, அவன் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும்போதே. அவள் காம்பை திருகினாள், உதட்டை கடித்துக் கொண்டு. அவன் கை தன் பேண்ட் பாக்கெட்டுக்குள் போனது, வெளிப்படையாக. இருவரும் ஜன்னல் வழியே ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக் கொண்டு, தங்களை தாங்களே தொட்டுக் கொண்டனர். காவ்யாவின் இன்னொரு கை கீழே இறங்கி, நைட்டிக்குள் நுழைந்தது. அவள் விரல் வேகமாக இயங்கியது. அவள் உடம்பு நடுங்கியது, வாய் திறந்தது, சத்தம் வெளியே வராமல். உச்சத்தில் அவள் ஜன்னல் கம்பியை பிடித்துக் கொண்டாள். கார்த்திக் இன்னும் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். அவள் அவனை பார்த்து விரலை உதட்டில் வைத்து சுவைத்தாள். பிறகு திரையை மூடினாள்.

நள்ளிரவு பன்னிரண்டு மணி. கதவு தட்டப்பட்டது. மெதுவாக, தயக்கமாக, ஆனால் தெளிவாக. காவ்யா எழுந்தாள். இதயம் படபடத்தது. கதவு அருகே போய் கண் வழியே பார்த்தாள். நடைபாதை விளக்கு வெளிச்சத்தில் கார்த்திக். முடி ஈரமாக இல்லை, உலர்ந்திருந்தது. கையில் அவள் துப்பட்டா. "காவ்யா," என்றான் மெதுவாக. அவள் பெயரை முதல் முறையாக அவன் அப்படி சொன்னான். மேடம் இல்லை. காவ்யா. அவள் கதவை ஒரு இடைவெளி திறந்தாள். "இது உங்களோடது தானே?" என்றான் அவன், துப்பட்டாவை நீட்டி. ஆனால் அவன் கண்கள் துப்பட்டாவில் இல்லை. அவள் நைட்டியில் இருந்தன. மேல் பட்டன் கழன்றிருந்த நைட்டியில். காவ்யா துப்பட்டாவை வாங்கவில்லை. அவனையே பார்த்தாள். அவன் கண்களில் அதே பசி, மாடியில் பார்த்த அதே பசி. நான்கு நாள் விளையாட்டு இன்று முடியப் போகிறது என்று இருவருக்கும் தெரியும். காவ்யாவின் இதயம் விலா எலும்பில் மோதியது. அவள் கை கதவு பிடியில் இறுகியது. பிறகு மெதுவாக கதவை முழுக்க திறந்தாள். கார்த்திக் உள்ளே ஒரு அடி எடுத்து வைத்தான். அவன் கை கதவு நிலையில் பதிந்தது. அவர்களுக்கு இடையே ஒரு அடி இடைவெளி. அவன் சூடான மூச்சு அவள் முகத்தில் பட்டது. காவ்யாவின் நைட்டி கழுத்து வழியே அவன் பார்வை உள்ளே இறங்கியது. அவள் அதை தடுக்கவில்லை. "உள்ள வா," என்றாள் காவ்யா, குரல் கிசுகிசுப்பாக. அவள் கை அவன் சட்டையை பிடித்து உள்ளே இழுத்தது. கதவு மெதுவாக மூடியது. உள்ளே இருட்டு காத்திருந்தது. அடுத்த பாகம் விரைவில் வருகிறது.