Latest Tamil Kamakathaigal: காவ்யாவின் கடைசி முடிவு - Part 3

Latest tamil kamakathaigal வாசகர்களே, கடந்த பாகத்தில் நாம் நிறுத்திய இடம் இதுதான். காலை ஆறு மணி. படுக்கையில் நிர்வாணமாக கிடந்த காவ்யாவின் போன் அலறியது. மறுமுனையில் சுரேஷ். "அடுத்த வாரம் ஊருக்கு வரேன், சர்ப்ரைஸ் கொடுக்கலாம்னு நினைச்சேன், ஆனா சொல்லிட்டேன்," என்றான். காவ்யாவின் கை நடுங்கியது. அருகில் தூங்கிக் கொண்டிருந்த கார்த்திக் விழித்தான்.

"என்னாச்சு?" என்றான் கார்த்திக். அவன் குரல் தூக்க கலக்கத்தில் கரகரப்பாக இருந்தது. காவ்யா போனை கீழே வைத்தாள். அவள் உதடுகள் நடுங்கின. "சுரேஷ்... அடுத்த வாரம் வராராம். ஐந்து நாள்ல."

கார்த்திக் எழுந்து உட்கார்ந்தான். அவன் கண்களில் தூக்கம் மறைந்து பயம் வந்தது. "ஐந்து நாளா? அப்போ..." அவன் முடிக்கவில்லை. முடிக்க வேண்டிய அவசியமும் இல்லை. இருவருக்கும் தெரியும். இந்த ரகசியத்திற்கு இன்னும் ஐந்து நாட்கள் மட்டுமே.

காவ்யா ஜன்னல் அருகே சென்றாள். வெளியே கோவைப்புதூர் இன்னும் தூங்கிக் கொண்டிருந்தது. தெரு விளக்குகள் அணையும் நேரம். அவள் நைட்டியை இழுத்து மூடிக் கொண்டாள். அவள் தோள்கள் குலுங்கின. கார்த்திக் பின்னால் வந்து அவளை அணைத்தான்.

"அழாதே," என்றான் அவன். அவன் உதடுகள் அவள் கழுத்தில் பதிந்தன. "ஐந்து நாள் இருக்கு. ஐந்து நாள் நம்மோடது."

காவ்யா திரும்பினாள். அவள் கண்களில் கண்ணீரும் ஆசையும் ஒன்றாக இருந்தன. "ஒரு நாள் மட்டும்," என்றாள் அவள். "இன்னைக்கு மட்டும். நாளைக்கு நான் வீட்டை சுத்தம் பண்ணனும். அவர் வரதுக்கு தயார் பண்ணனும். இன்னைக்கு மட்டும் நமக்கு."

"இன்னைக்கு மட்டும்," என்று ஒப்புக் கொண்டான் கார்த்திக். ஆனால் அவன் கைகள் ஏற்கனவே அவள் இடுப்பை சுற்றியிருந்தன. அவன் விரல்கள் அவள் நைட்டியின் கீழ் நுழைந்தன.

காவ்யா மூச்சை இழுத்தாள். "இப்போ இல்லை," என்றாள் அவள், ஆனால் அவள் உடம்பு அவனை நோக்கி சாய்ந்தது. "மதியம். இரண்டு மணிக்கு வா. அக்கம் பக்கம் எல்லாரும் தூங்கற நேரம். கதவை தட்டாதே. நான் திறந்தே வச்சிருப்பேன்."

கார்த்திக் அவள் நெற்றியில் முத்தமிட்டான். "இரண்டு மணி," என்றான். அவன் தன் உடைகளை எடுத்துக் கொண்டு, துப்பட்டாவை சுற்றிக் கொண்டு, கதவை மெல்ல திறந்து வெளியேறினான். நடைபாதை காலியாக இருந்தது.

காவ்யா கதவை மூடினாள். அவள் முதுகு கதவில் சாய்ந்தது. அவள் கண்களை மூடினாள். ஐந்து நாட்கள். அதன் பிறகு சுரேஷ். அதன் பிறகு இந்த ரகசியம் மண்ணுக்குள் புதைய வேண்டும். ஆனால் இன்று... இன்று மட்டும் அவளுடையது.

அவள் குளித்தாள். நீண்ட நேரம். சுடு தண்ணீர் அவள் தோலில் வழிந்தது. அவள் தன் உடம்பை பார்த்தாள். முப்பத்து மூன்று வயது. இரண்டு குழந்தைகள் இல்லை. கணவன் எட்டு மாதமாக துபாயில். இந்த உடம்பு எட்டு மாதமாக காய்ந்து கிடந்தது. இப்போது கடந்த இரண்டு இரவுகளில் அது மீண்டும் பூத்திருந்தது.

அவள் மெல்லிய பச்சை நிற சுடிதார் அணிந்தாள். உள்ளே எதுவும் அணியவில்லை. அவள் கண்ணாடியில் தன்னை பார்த்து சிரித்தாள். கெட்ட சிரிப்பு. இன்று மட்டும் கெட்டவளாக இருக்க அவள் முடிவு செய்தாள்.

மதியம் ஒரு மணி. காவ்யா சமையலறையில் நின்று கொண்டிருந்தாள். அவள் கைகள் நடுங்கிக் கொண்டிருந்தன. அவள் கதவை திறந்தே வைத்திருந்தாள். சாவி துவாரத்தின் வழியே நடைபாதை தெரிந்தது. காலியாக இருந்தது.

சரியாக இரண்டு மணிக்கு ஒரு நிழல் நடைபாதையில் நகர்ந்தது. காவ்யாவின் இதயம் துடித்தது. கதவு மெல்ல திறந்தது. கார்த்திக் உள்ளே வந்தான். அவன் கதவை மூடி தாழிட்டான்.

இருவரும் ஒரு நிமிடம் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக் கொண்டு நின்றார்கள். பிறகு காவ்யா அவனை நோக்கி ஓடினாள். அவள் கைகள் அவன் கழுத்தை சுற்றின. அவள் உதடுகள் அவன் உதடுகளை தேடின.

அந்த முத்தம் வெறித்தனமாக இருந்தது. பற்கள் மோதின. நாக்குகள் சண்டையிட்டன. கார்த்திக்கின் கைகள் அவள் சுடிதார் டாப்பை மேலே தூக்கின. உள்ளே எதுவும் இல்லை என்பதை உணர்ந்த அவன் மூச்சு நின்றது.

"காவ்யா..." என்று முனகினான் அவன்.

"இன்னைக்கு எதுவும் வேண்டாம்," என்றாள் அவள். "தடைகள் வேண்டாம்." அவள் அவன் சட்டையின் பொத்தான்களை பிய்த்தாள். பொத்தான் ஒன்று தரையில் விழுந்து உருண்டது.

கார்த்திக் அவளை தூக்கி சமையல் மேடையில் உட்கார வைத்தான். அவள் கால்கள் அவன் இடுப்பை சுற்றின. அவன் அவள் கழுத்தில் முத்தமிட்டான். அவன் உதடுகள் கீழே இறங்கின. தோள். மார்பு. அவன் அவள் முலைகளை கைகளில் எடுத்தான்.

காவ்யா தலையை பின்னால் சாய்த்தாள். "ஆ..." என்று முனகினாள். அவன் வாய் அவள் முலைக்காம்பை சுற்றியது. அவன் நாக்கு வட்டமிட்டது. அவன் பற்கள் மெல்ல கடித்தன. காவ்யாவின் விரல்கள் அவன் தலைமுடியில் புதைந்தன.

"கடி," என்றாள் அவள். "இன்னைக்கு மென்மை வேண்டாம்." கார்த்திக் அவள் சொன்னபடி செய்தான். அவன் கை அவள் தொடைகளுக்கு இடையே நுழைந்தது. அவள் ஏற்கனவே ஈரமாக இருந்தாள்.

அவன் விரல்கள் அவள் பூவின் இதழ்களை விரித்தன. அவன் கட்டைவிரல் அவள் பருப்பை தேய்த்தது. காவ்யாவின் உடம்பு துள்ளியது. "கார்த்திக்... ப்ளீஸ்..." அவள் குரல் கெஞ்சியது.

கார்த்திக் தன் பேண்ட்டை கழற்றினான். அவன் சுன்னி விடைத்து நின்றது. காவ்யா அதை கையில் எடுத்தாள். அவள் விரல்கள் அதை சுற்றின. அவள் அதை தன் ஈரத்தில் தேய்த்தாள். இருவரும் முனகினார்கள்.

பிறகு அவன் அவளுக்குள் நுழைந்தான். ஒரே தள்ளலில். முழுவதுமாக. காவ்யா அலறினாள். அவள் நகங்கள் அவன் முதுகில் கீறின. "மெதுவா... மெதுவா இல்லை... வேகமா..." அவளுக்கே தெரியவில்லை அவள் என்ன சொல்கிறாள் என்று.

கார்த்திக் இயங்கினான். சமையல் மேடை ஆடியது. பாத்திரங்கள் கிலுங்கின. காவ்யாவின் முலைகள் ஒவ்வொரு தள்ளலுக்கும் துள்ளின. அவன் ஒரு கையால் அவள் முலையை பிசைந்தான். மறு கையால் அவள் பருப்பை தேய்த்தான்.

"நான்... நான் வரேன்..." என்று கத்தினாள் காவ்யா. அவள் உடம்பு விறைத்தது. அவள் பூ சுருங்கி விரிந்தது. அவள் ரசம் பீறிட்டது. அவள் அவனை இறுக்க அணைத்துக் கொண்டாள்.

கார்த்திக் அவள் முன் மண்டியிட்டான். அவன் முகம் அவள் தொடைகளுக்கு இடையே புதைந்தது. அவன் நாக்கு அவள் ஈரமான பூவை நக்கியது. காவ்யா சமையல் மேடையை இறுக்க பிடித்துக் கொண்டாள்.

அவன் நாக்கு அவள் பருப்பை சுற்றி வட்டமிட்டது. அவன் உதடுகள் அதை உறிஞ்சின. காவ்யாவின் கால்கள் நடுங்கின. "அங்கே... அங்கேதான்..." என்று முனகினாள் அவள். அவன் விரல் ஒன்று அவளுக்குள் நுழைந்தது. பிறகு இரண்டு.

காவ்யாவின் உடம்பு முன்னோக்கி வளைந்தது. அவள் கைகள் அவன் தலையை அழுத்தின. அவள் இடுப்பு அவன் முகத்தில் தேய்ந்தது. "நிறுத்தாதே... நிறுத்தவே நிறுத்தாதே..." அவள் குரல் உடைந்தது.

அவன் நாக்கின் வேகம் கூடியது. காவ்யா அலறினாள். அவள் உடம்பு துள்ளியது. அவள் ரசம் அவன் முகத்தில் பீறிட்டது. அவன் அதை நக்கி சுத்தம் செய்தான். காவ்யா மூச்சிரைத்துக் கொண்டு மேடையில் சாய்ந்தாள்.

"இது இரண்டாவது," என்று சிரித்தான் கார்த்திக். அவன் வாய் ஈரமாக மின்னியது.

"எண்ணிக்கிட்டே இரு," என்றாள் காவ்யா. "இன்னைக்கு சாதனை படைக்கலாம்." அவள் அவனை எழுப்பி அவன் உதடுகளை முத்தமிட்டாள். தன் சுவையை அவன் வாயில் உணர்ந்தாள்.

கார்த்திக் அவளை மேடையின் விளிம்புக்கு இழுத்தான். அவன் மீண்டும் அவளுக்குள் நுழைந்தான். காவ்யா அவன் தோள்களை பிடித்துக் கொண்டாள். பிறகு அவன் அவளை அப்படியே தூக்கிக் கொண்டு படுக்கையறைக்கு நடந்தான். ஒவ்வொரு அடியிலும் அவன் அவளுக்குள் ஆழமாக அசைந்தான். காவ்யா சிரித்தாள். வெறி சிரிப்பு.

படுக்கையில் அவன் அவளை குப்புற படுக்க வைத்தான். அவன் அவள் பின்னால் மண்டியிட்டான். அவள் இடுப்பை தூக்கினான். அவன் மீண்டும் அவளுக்குள் நுழைந்தான். இந்த முறை ஆழமாக. காவ்யா தலையணையை கடித்தாள்.

அவன் கை அவள் தலைமுடியை பிடித்து இழுத்தது. அவள் முதுகு வளைந்தது. "ஆமா... அப்படித்தான்..." என்று முனகினாள் அவள். அவன் வேகம் கூடியது. படுக்கை சுவரில் மோதியது. டம்டம் என்று சத்தம்.

"சத்தம்..." என்று மூச்சிரைத்தாள் காவ்யா.

"யாரும் இல்லை," என்றான் கார்த்திக். "எல்லாரும் தூங்கறாங்க." அவன் அவள் காதில் கடித்தான். காவ்யா இரண்டாவது முறையாக உச்சம் அடைந்தாள். இந்த முறை அவள் அலறல் தலையணையில் அமுங்கியது.

கார்த்திக் அவளை திருப்பினான். அவன் அவள் முகத்தை பார்த்தான். வியர்வை. கலைந்த முடி. சிவந்த உதடுகள். "நீ அழகா இருக்கே," என்றான் அவன். காவ்யா சிரித்தாள். "பொய் சொல்லாதே. நான் கலைஞ்சு கிடக்கேன்."

"அதான் அழகு," என்றான் அவன். அவன் அவள் மேல் படுத்தான். அவன் மீண்டும் அவளுக்குள் நுழைந்தான். மெதுவாக இந்த முறை. ஆழமாக. காவ்யாவின் கால்கள் அவன் இடுப்பை சுற்றின. அவள் கைகள் அவன் முதுகை தடவின.

இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக் கொண்டே இயங்கினார்கள். இது வெறி இல்லை. இது வேறு ஏதோ. காவ்யாவின் கண்களில் கண்ணீர் வந்தது. "நிறுத்தாதே," என்றாள் அவள். "ப்ளீஸ் நிறுத்தாதே."

கார்த்திக் நிறுத்தவில்லை. அவன் இயக்கம் தொடர்ந்தது. காவ்யாவின் உடம்பு மீண்டும் விறைத்தது. மூன்றாவது உச்சம். இந்த முறை அவள் அழுதாள். கண்ணீர் தலையணையை நனைத்தது. கார்த்திக்கும் தன் உச்சத்தை அடைந்தான். அவன் அவளுக்குள் தன் விந்தை பீய்ச்சினான். இருவரும் ஒன்றாக நடுங்கினார்கள்.

"குளிக்கலாம்," என்றாள் காவ்யா. "ஒண்ணா." அவள் கண்களில் குறும்பு மின்னியது. கார்த்திக் சிரித்தான். இருவரும் குளியலறைக்கு சென்றார்கள். காவ்யா ஷவரை திறந்தாள். சுடு தண்ணீர் இருவர் மேலும் கொட்டியது.

காவ்யா சோப்பை எடுத்து அவன் உடம்பில் தேய்த்தாள். அவள் கைகள் அவன் மார்பில் வழுக்கின. கீழே இறங்கின. அவள் விரல்கள் அவன் சுன்னியை சுற்றின. சோப்பு நுரையில் அது வழுக்கியது. கார்த்திக் முனகினான்.

"திரும்பு," என்றாள் அவள். அவன் திரும்பினான். அவள் அவன் முதுகில் சோப்பு தேய்த்தாள். அவள் முலைகள் அவன் முதுகில் அழுந்தின. அவள் கை அவன் கால்களுக்கு இடையே நுழைந்து அவன் கொட்டைகளை மெல்ல பிசைந்தது.

கார்த்திக் திரும்பி அவளை சுவரில் சாய்த்தான். தண்ணீர் இருவர் மேலும் வழிந்தது. அவன் அவள் முன் மண்டியிட்டான். ஷவரின் கீழ் அவன் வாய் அவள் பூவை தேடியது. தண்ணீரும் அவன் நாக்கும் ஒன்றாக அவளை தாக்கின.

காவ்யா சுவரை பிடித்துக் கொண்டாள். "ஐயோ... கார்த்திக்..." அவள் கால்கள் நடுங்கின. அவன் அவள் தொடையை தூக்கி தன் தோளில் வைத்தான். அவன் நாக்கு ஆழமாக நுழைந்தது.

காவ்யா உச்சம் அடைந்தாள். தண்ணீர் சத்தத்தில் அவள் அலறல் கரைந்தது. அவள் அவன் தலையை பிடித்து தன்னோடு அழுத்திக் கொண்டாள். அவன் எழுந்து அவளை முத்தமிட்டான்.

பிறகு காவ்யா அவன் முன் மண்டியிட்டாள். தண்ணீர் அவள் முடியில் வழிந்தது. அவள் வாய் அவன் சுன்னியை மூடியது. கார்த்திக் சுவரில் சாய்ந்தான். "காவ்யா... மெதுவா..." ஆனால் அவள் மெதுவாக இல்லை. அவள் வேகம் கூட்டினாள். அவள் நாக்கு சுழன்றது.

கார்த்திக் அவள் தலையை பிடித்தான். அவன் உடம்பு விறைத்தது. அவன் விந்து அவள் வாயில் பீறிட்டது. காவ்யா அதை விழுங்கினாள். பிறகு எழுந்து அவனை பார்த்து சிரித்தாள். "சமம்," என்றாள் அவள்.

இருவரும் சிரித்துக் கொண்டே ஒருவரை ஒருவர் துவட்டிக் கொண்டார்கள். காவ்யா துண்டை சுற்றிக் கொண்டாள். கார்த்திக் அவள் பின்னால் வந்து அவளை அணைத்தான். கண்ணாடியில் இருவரும் தெரிந்தார்கள்.

"நாம பைத்தியங்கள்," என்றான் கார்த்திக்.

"சந்தோஷமான பைத்தியங்கள்," என்றாள் காவ்யா. அவள் திரும்பி அவன் உதடுகளில் மெல்ல முத்தமிட்டாள். "வா. படுக்கைக்கு போகலாம். இன்னும் நேரம் இருக்கு."

படுக்கையில் இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் அணைத்துக் கொண்டு கிடந்தார்கள். சுத்தமான துண்டின் வாசனை. ஈரமான முடி. காவ்யா அவன் மார்பில் தலை வைத்தாள். அவன் இதய துடிப்பை கேட்டாள். "இது கடைசி," என்றாள் அவள் மெல்ல.

"தெரியும்," என்றான் கார்த்திக். அவன் குரல் கனமாக இருந்தது. "காவ்யா, நான் ஒன்னு சொல்லணும்."

காவ்யாவின் இதயம் நின்றது. "என்ன?"

கார்த்திக் எழுந்து உட்கார்ந்தான். அவன் அவள் கையை பிடித்தான். "எனக்கு டிரான்ஸ்பர் வந்திருக்கு. சென்னைக்கு. அடுத்த மாசம்."

காவ்யா அவனை பார்த்தாள். அவள் முகத்தில் எந்த உணர்ச்சியும் இல்லை. பிறகு அவள் சிரித்தாள். "நல்லது," என்றாள் அவள். "இது இப்படித்தான் முடியணும்."

"காவ்யா..."

"இல்லை, கேளு," என்றாள் அவள். "சுரேஷ் வரார். நீ சென்னை போறே. இது சரியான முடிவு. நாம யாரையும் ஏமாத்தலை. நாம... நாம ஒருத்தருக்கொருத்தர் ஒரு பரிசு கொடுத்துக்கிட்டோம். அவ்வளவுதான்."

கார்த்திக் அவள் கண்களை பார்த்தான். "ஒரு வாக்குறுதி கொடு," என்றான் அவன்.

"என்ன வாக்குறுதி?"

"சென்னையில எனக்கு ஒரு வீடு கிடைச்சதும் சொல்றேன். மாசம் ஒரு தடவை... ஒரே ஒரு நாள். நாம சந்திக்கலாம். யாருக்கும் தெரியாம."

காவ்யா நீண்ட நேரம் அமைதியாக இருந்தாள். பிறகு அவள் தலையசைத்தாள். "மாசம் ஒரு தடவை," என்றாள் அவள். "ஒரே ஒரு நாள்."

கார்த்திக் அவளை அணைத்தான். இருவரும் நீண்ட நேரம் அப்படியே கிடந்தார்கள். வெளியே மதிய வெயில் சாய்ந்து கொண்டிருந்தது. நடைபாதையில் யாரோ நடக்கும் சத்தம். இருவரும் மூச்சை பிடித்துக் கொண்டார்கள். சத்தம் கடந்து சென்றது.

"நான் கிளம்பணும்," என்றான் கார்த்திக். அவன் உடைகளை அணிந்தான். காவ்யா படுக்கையில் உட்கார்ந்து அவனை பார்த்தாள். போர்வை அவள் மார்பை மூடியிருந்தது.

காவ்யா எழுந்து தன் போனை எடுத்தாள். "இந்த நம்பரை சேவ் பண்ணிக்கோ," என்றாள் அவள். "புது சிம். யாருக்கும் தெரியாது. நீ சென்னை போனதும் இதுலதான் பேசுவோம்."

கார்த்திக் அந்த நம்பரை தன் போனில் சேவ் செய்தான். பெயராக "பால்காரன்" என்று டைப் செய்தான். காவ்யா சிரித்தாள். "ஏன் பால்காரன்?"

"யாராவது பார்த்தா சந்தேகம் வராது," என்றான் அவன் கண் சிமிட்டி. "காலையில பால் கொண்டு வரவன் கூப்பிடறான்னு நினைப்பாங்க."

காவ்யா அவன் கன்னத்தில் கிள்ளினாள். "புத்திசாலி." பிறகு அவள் முகம் தீவிரமானது. "கார்த்திக், ஒன்னு மட்டும் ஞாபகம் வச்சுக்கோ. சுரேஷ் வந்ததும் நான் நல்ல மனைவியா இருப்பேன். இது... இது நம்ம ரகசியம். வெளியே யாருக்கும் தெரியக்கூடாது."

"யாருக்கும் தெரியாது," என்று உறுதி கொடுத்தான் கார்த்திக். "இது நம்மோடது மட்டும்." அவன் அவள் நெற்றியில் முத்தமிட்டான். நீண்ட முத்தம். விடைபெறும் முத்தம்.

கதவருகே சென்ற கார்த்திக் திரும்பினான். "காவ்யா," என்றான். "இந்த மூன்று நாட்கள்... என் வாழ்க்கையிலேயே சிறந்த நாட்கள்."

காவ்யா சிரித்தாள். கண்ணீருடன். "போடா," என்றாள் அவள். "போய் பேக் பண்ணு."

கதவு மூடியது. காவ்யா படுக்கையில் சாய்ந்தாள். அவள் கை தலையணையில் இருந்த அவன் வாசனையை தேடியது. அவள் கண்களை மூடினாள். மாசம் ஒரு தடவை. ஒரே ஒரு நாள். அந்த நினைப்பே அவள் உதட்டில் சிரிப்பை வரவழைத்தது.

ஐந்து நிமிடம் கழித்து அவள் போன் அதிர்ந்தது. புது நம்பரிலிருந்து ஒரு மெசேஜ். "பால்காரன்: பால் நாளைக்கு வராது. ஆனா அடுத்த மாசம் கண்டிப்பா வரும்."

காவ்யா சிரித்தாள். அவள் டைப் செய்தாள். "காத்திருப்பேன்." அவள் போனை மார்போடு அணைத்துக் கொண்டாள். வெளியே மாலை வெயில் மறைந்து கொண்டிருந்தது. அவள் வாழ்க்கையின் ஒரு அத்தியாயம் முடிந்தது. இன்னொன்று, ரகசியமானது, இப்போதுதான் தொடங்கியது.