मराठी मामी ची झवाझवी: लातूरच्या घरातली तीन रात्र

"दार लावून आत ये, तेजस," अलका मामी स्वयंपाकघराच्या दारात उभी राहून म्हणाली, आणि तिच्या ओठांवरच्या त्या वेगळ्याच हसण्याने तेजसच्या छातीत धडधडलं. मित्रांनी फोनवर ऐकवलेल्या गोष्टी त्याला आठवल्या, खरीखुरी मराठी मामी ची झवाझवी, आणि त्याला जाणवलं, आज रात्री ती गोष्ट त्याच्याच आयुष्यात घडणार होती.

तेजस सत्तावीस वर्षांचा, पुण्यात आयटी कंपनीत काम करणारा, लातूरला मामा हेमंतच्या घरी चार दिवसांसाठी आलेला. घराच्या जुन्या कागदपत्रांसाठी मदत हवी होती म्हणून बोलावलं होतं, पण तो आल्याच्या दुसऱ्याच दिवशी हेमंतला नागपूरला पाच दिवसांच्या दौऱ्यावर जावं लागलं. घरात उरले दोघेच, तेजस आणि एकोणचाळीस वर्षांची अलका मामी.

पहिल्याच रात्रीच्या जेवणात तेजसच्या लक्षात आलं होतं, काहीतरी वेगळं घडतंय. अलका त्याला वाढत होती, पोळी, भाजी, आमटी, आणि प्रत्येक वेळी तिचा हात त्याच्या खांद्यावर रेंगाळायचा, तिची बोटं त्याच्या मानेवरून फिरायची. "बारीक झालास रे पुण्यात," ती म्हणाली होती, त्याच्या डोळ्यांत पाहत. "खातोस तरी का नीट?" त्या नजरेत काळजीपेक्षा काहीतरी जास्त होतं.

रात्री गेस्ट रूमच्या पलंगावर तेजसला झोप येईना. भिंतीपलीकडे अलकाच्या खोलीतून कसला तरी आवाज येत होता, भांड्यांचा, की पावलांचा, कळेना. त्याने डोळे मिटले तर तिचा चेहरा दिसायचा, तिची साडीतली ती भरलेली काया, कमरेचा तो वळण, ब्लाऊजच्या गळ्यातून डोकावणारी छाती. एकोणचाळीस वर्षांची बाई, पण तिला पाहून त्याच्या अंगात वीज सळसळायची.

नंतर त्याला कळलं, हेमंत मामा महिन्यातले वीस दिवस दौऱ्यावर असतो, सेल्सचं काम. अलका मामीचं आयुष्य त्या मोठ्या घरात एकटीनेच जातं, स्वयंपाक, टीव्ही, शेजारणींशी गप्पा. "तुझा मामा म्हणजे फक्त फोनवरचा आवाज," ती एकदा म्हणाली होती हसत हसत, पण त्या हसण्यामागे एक खोल एकटेपणा दडला होता, जो तेजसला त्या शांत रात्री जाणवला.

दुसऱ्या दिवशी दुपारी तर कहरच झाला. "तेजस, वरच्या माळ्यावरची ती लोखंडी पेटी खाली काढायला मदत करशील का? हेमंत असता तर त्यानेच केली असती," अलका म्हणाली, आणि दोघं घराच्या मागच्या स्टोअररूममध्ये शिरले. धुळीने भरलेली छोटी खोली, एका खिडकीतून येणारा तिरपा उन्हाचा पट्टा, जुन्या सामानाचा वास. पेटी उचलताना तिचा तोल गेला आणि तेजसने तिला कमरेला घट्ट धरलं.

तिचा पदर खांद्यावरून घसरला होता, ब्लाऊजच्या गळ्यातून तिची भरलेली छाती स्पष्ट दिसत होती, आणि तिने पदर सावरला नाही. उलट तिने त्याच्याकडे पाहिलं, थेट, न लाजता. "धरलंस बरं," ती हळूच म्हणाली, तिचा श्वास त्याच्या चेहऱ्यावर गरम लागत होता. तिचे डोळे त्याच्या डोळ्यांत, ओठ अर्धवट उघडे, आणि तेजसच्या हाताखाली तिची कंबर थरथरत होती. किंवा थरथरत होते त्याचेच हात.

त्याचा अंगठा नकळत तिच्या खालच्या ओठावर फिरला, आणि तिने तो अंगठा हलकेच चावला, डोळे त्याच्यावरच रोखून. खोलीत फक्त दोघांचे धाप लागलेले श्वास आणि बाहेर कुठेतरी कावळ्याचा आवाज. "कोणी आलं तर?" तो कुजबुजला. "येणार नाही," ती म्हणाली, "आणि आलंच तर... मग पाहू." तिच्या या धाडसाने त्याच्या अंगातली आग आणखी भडकली.

मग तिने त्याच्या शर्टाची कॉलर पकडून त्याला खाली खेचलं आणि तिचे ओठ त्याच्या ओठांवर ठेवले. पहिले चुंबन घाईतले, धडपडते, मग खोल, ओलसर, तिची जीभ त्याच्या तोंडात शिरली. तेजसचे हात आपोआप तिच्या पाठीवर गेले, ब्लाऊजच्या हुकांवर थबकले. "दार," ती कुजबुजली त्याच्या ओठांवरच, "दार लाव." त्याने मागे वळून कडी लावली आणि परत तिच्याकडे धावला.

परत वळेपर्यंत तिने स्वतःची साडी कमरेभोवती गुंडाळून वर घेतली होती, आणि तिच्या गोऱ्या मांड्या धुळीच्या उन्हात चमकत होत्या. तेजसने तिला भिंतीला टेकवलं, तिची एक मांडी उचलून आपल्या कमरेभोवती घेतली. तिचा हात त्याच्या पँटवर आला, त्याच्या ताठलेल्या लंडावर दाब देत. "इतका तापलायस?" ती हसली, डोळे मिचकावत, आणि चेन उघडून त्याला बाहेर काढलं.

तिची बोटं त्याच्याभोवती आवळली गेली, हळूवारपणे वरखाली होत, आणि तेजसने डोळे मिटून भिंतीला डोकं टेकलं. मग त्याचा हात तिच्या मांड्यांवरून वर सरकला, तिच्या पँटीच्या आत, तिच्या ओल्या पुच्चीवर. तिने एक दीर्घ श्वास घेतला, तिचं डोकं मागे गेलं. "आत घाल," ती म्हणाली, तिचा आवाज घोगरा झाला होता, "आता. इथेच. लवकर."

त्याने तिला एका हाताने उचलून धरलं, दुसऱ्या हाताने आपला लंड तिच्या पुच्चीच्या तोंडाशी ठेवला, आणि एका खोल धक्क्यात आत शिरला. अलकाने त्याच्या खांद्यावर दात रोवले, ओरडू नये म्हणून. धुळीच्या खोलीत त्यांच्या श्वासांचे आवाज घुमत होते, पेटीवर आदळणारं तिचं शरीर, त्याचे खोलवर धक्के. "जोरात," ती कुजबुजत होती त्याच्या कानात, "जोरात झव मला, तेजस."

त्याने तिच्या मांड्या आणखी रुंदावल्या, तिला भिंतीवर आणखी घट्ट दाबलं, आणि प्रत्येक धक्क्याबरोबर तिच्या तोंडून बाहेर पडणारा दबलेला आवाज त्याला वेड लावत होता. तिचा एक हात त्याच्या केसांत, दुसरा त्याच्या पाठीवर, नखं त्वचेत रुतवत. जुन्या पेटीचा धातू त्यांच्या धक्क्यांनी हलत होता, त्याचा मंद आवाज खोलीत घुमत होता.

फार वेळ लागला नाही. तिची पुच्ची त्याच्याभोवती आकुंचन पावली, तिचं शरीर थरथरलं, तिच्या नखांनी त्याची पाठ ओरबाडली, आणि तिच्या त्या उष्ण ओलसरपणात तेजसचं पाणी सुटलं, खोल आत. दोघंही भिंतीला टेकून धापा टाकत उभे राहिले, घामाघूम. "हेमंतला कळलं तर मरेन मी," ती म्हणाली, साडी सावरत, पण तिच्या चेहऱ्यावर भीती नव्हती. एक वेगळीच, तृप्त चमक होती.

संध्याकाळच्या जेवणात दोघंही शांत होते, पण टेबलाखाली तिचा पाय त्याच्या पायावर होता, हळूहळू वर सरकत, मांडीवर. तेवढ्यात हेमंतचा व्हिडिओ कॉल आला. "काय रे तेजस, घर सांभाळतोयस ना? मामी त्रास तर देत नाही ना?" हेमंत स्क्रीनवर हसला. अलकाने अगदी सामान्य चेहऱ्याने विचारलं, "जेवण झालं का तुझं नागपूरला?" आणि टेबलाखाली तिचा पाय त्याच्या मांडीच्या आतल्या बाजूला पोहोचला होता. तेजसने डाळीचा घास गिळताना जोरात खोकला.

"पाणी घे," अलका म्हणाली, त्याला ग्लास देत, आणि तिच्या ओठांवर ते गुप्त हसू होतं. फोन ठेवल्यावर ती म्हणाली, "घाबरलास?" "तूच घाबरवतेस," तो म्हणाला, आणि ती मनमोकळं हसली, ते हसू ऐकून त्याच्या पोटात पुन्हा आग पेटली.

जेवणानंतर दोघं टीव्हीसमोर बसले, मध्ये एक हाताचं अंतर. पण शाल पांघरल्याच्या निमित्ताने तिचा हात त्याच्या मांडीवर आला, हळूहळू वर सरकत. तेजसचा श्वास अडकला. तेवढ्यात दाराची बेल वाजली, शेजारच्या काकू आल्या, आणि दोघंही विजेसारखे वेगळे झाले. "अलका, उद्या भाजी मार्केटला येशील का?" काकू म्हणाल्या. "हो, येते," अलका म्हणाली, अगदी शांत चेहऱ्याने, पण तिचा पाय अजूनही त्याच्या पायाला चिकटलेलाच होता.

रात्री अकरा वाजता त्याच्या खोलीचं दार हळूच वाजलं. अलका दारात उभी, हातात दुधाचा ग्लास, अंगावर फक्त पातळ नाइटगाऊन. "दूध घे," ती म्हणाली, आत येऊन अलगद दार लावत. "झोप येत नसेल तर." दिव्याच्या प्रकाशात तिच्या नाइटगाऊनमधून तिची छाती स्पष्ट दिसत होती, आत ब्रा नव्हती, तिचे निप्पल कापडावर उमटले होते.

तेजसने ग्लास बाजूला ठेवला आणि तिला जवळ ओढलं. नाइटगाऊन खांद्यावरून घसरला आणि तिचं नागवं शरीर मंद प्रकाशात त्याच्यासमोर उघडं झालं. त्याने तिच्या स्तनांना हात लावला, जड, गरम, बोटांमध्ये दाबून, तळहातांनी चोळून. तिचे निप्पल ताठरले आणि तिने एक खोल श्वास घेतला, तिचं डोकं मागे गेलं. "हो," ती कुजबुजली, "असंच."

"आज दुपारी घाई झाली," ती म्हणाली, त्याला बेडवर ढकलत, त्याच्यावर चढत. "आता निवांत. आता माझी पाळी." तिने त्याचा टीशर्ट काढला, त्याच्या छातीवर, पोटावर चुंबनांचा वर्षाव केला, हळूहळू खाली सरकत. तिने त्याचा लंड तोंडात घेतला, खोलवर, तिची जीभ त्याच्या टोकाभोवती, शिरेभोवती फिरत. तेजसने तिचे केस पकडले. "मामी..." तो विव्हळला, आणि ती हसली तोंड भरलेलं असताना, तो आवाज त्याच्या अंगातून सरसरला.

मग तो उठला, तिला बेडवर झोपवलं, तिच्या मांड्या रुंदावल्या. तिची पुच्ची ओली, फुललेली, दाणा ताठरलेला, चमकत होता. त्याने तोंड लावलं, जीभ आत फिरवली, दाण्यावर दाब दिला, आणि अलकाने उशीत तोंड खुपसलं ओरडू नये म्हणून. तिच्या मांड्या त्याच्या डोक्याभोवती आवळल्या गेल्या, तिचं शरीर कमानदार झालं, आणि ती झडली त्याच्या तोंडावर, थरथरत, त्याचं नाव कुजबुजत.

"आता ये," ती म्हणाली, हात पसरवत, डोळ्यांत आग. तो तिच्यावर आला, तिच्या मांड्या त्याच्या कमरेभोवती आवळल्या गेल्या, आणि तो हळूहळू आत शिरला. खोल, पूर्ण, तिच्या उष्णतेत बुडत. दोघांनीही एक दीर्घ श्वास घेतला त्या भरल्याच्या भावनेने. मग तो हलू लागला, खोलवर धक्के देत, तिच्या डोळ्यांत पाहत. तिचे हात त्याच्या पाठीवर, नखं त्वचेत रुतवत.

बराच वेळ ते असेच होते, त्याचे धक्के, तिचे उसासे, बेडचा मंद करकराट, रात्रीच्या शांततेत घुमणारे. मग तिने त्याला खाली ढकललं आणि वर आली, त्याच्यावर बसली, हळूहळू खालीवर होत, त्याला खोलवर घेत. तिची छाती त्याच्या चेहऱ्यासमोर हलत होती, त्याने एक निप्पल तोंडात घेतलं, चोखलं. "तेजस," ती कुजबुजली, घामाने चमकत, "असंच, थांबू नकोस, आतच."

मग तो तिला वाकवलं, तिचे हात बेडवर टेकवले, आणि मागून आत शिरला. तिची पाठ कमानदार झाली, तिचे केस बेडवर पसरले. त्याने तिची कंबर पकडली आणि खोलवर धक्के दिले, तिच्या पुच्चीच्या प्रत्येक आकुंचनाचा आनंद घेत. "हो, अशीच," ती विव्हळली उशीत, "मागूनच जास्त खोल जातोस."

तिने वेग वाढवला, तिचे केस मोकळे होऊन चेहऱ्यावर येत होते, आणि मग ती कोसळली त्याच्यावर, तिची पुच्ची त्याला घट्ट आवळत, तिचा कळस तिच्या घशातून बाहेर पडलेल्या दबलेल्या किंकाळीत. त्याने तिला घट्ट धरलं, खालून तीन खोल धक्के दिले, आणि त्याचं पाणी तिच्यात सुटलं, गरम लाटेसारखं. ती त्याच्या छातीवर कोसळली, दोघंही घामाघूम, धापा टाकत, एकमेकांत गुंतलेले.

"हेमंतला कधीच कळू देऊ नकोस," ती म्हणाली खूप वेळाने, त्याच्या छातीवर डोकं ठेवून, त्याच्या हृदयाचे ठोके ऐकत. "कळणार नाही," तो म्हणाला, तिच्या केसांतून बोटं फिरवत. "उद्या सकाळी लवकर उठ," ती उठता उठता म्हणाली, नाइटगाऊन अंगावर चढवत, दाराकडे जात. "बाई येण्याआधी. आणि तेजस..." ती वळली, "आजची रात्र मी कधीच विसरणार नाही."

ती गेल्यावर तेजस बराच वेळ छताकडे पाहत पडून राहिला. त्याला जाणवलं, ही फक्त वासनेची गोष्ट नव्हती. अलका मामीने त्याला तिच्या एकटेपणातलं एक गुपित दिलं होतं, वर्षानुवर्षं साचलेलं. "हेमंत चांगला माणूस आहे," ती एकदा म्हणाली होती, "पण चांगला नवरा नाही. नवरा म्हणजे फक्त पैसे पाठवणं नसतं, तेजस." त्याने उशी घट्ट धरली आणि ठरवलं, तिचं हे गुपित तो कधीच फोडणार नाही.

तिसऱ्या दिवशी सकाळी हेमंतचा फोन आला, दौरा दोन दिवसांनी वाढला. अलकाने फोन ठेवला आणि तेजसकडे पाहिलं, आणि तिच्या डोळ्यांत तीच ओळखीची चमक होती. स्वयंपाकघरात ती पोळ्या लाटत होती, तो दारात चहा घेत उभा होता. बाई दहा वाजता येणार होती. घड्याळात नऊ वाजले होते.

त्याने मागून तिला मिठी मारली, तिच्या मानेवर, खांद्यावर चुंबनं घेतली. तिने लाटणं बाजूला ठेवलं. "वेडा आहेस का? बाई येईल इतक्यात," ती म्हणाली, पण तिने विरोध केला नाही, उलट ओट्याला टेकली. त्याने तिची साडी वर केली, तिची पँटी खाली ओढली, आणि मागून एका खोल धक्क्यात आत शिरला. तिचा एक हात तोंडावर दाबला गेला.

ओट्यावरची भांडी हलली, चहाचा कप कलंडला आणि फरशीवर फुटला. भरभर, खोलवर, दोघांचे धाप लागलेले श्वास, तिचे दाबलेले उसासे. धोका आणि घाई यांच्या मिश्रणात दोघंही पाच मिनिटांत झडले, तितक्याच तीव्रतेने. तिने साडी सावरली, केस बांधले, फुटलेल्या कपाचे तुकडे उचलले, आणि पोळ्या लाटायला सुरुवात केली जणू काहीच घडलं नाही. फक्त तिचे गाल लाल होते.

त्या दिवशी दुपारी दोघंही तिच्या खोलीत निवांत पडून होते, तिचं डोकं त्याच्या छातीवर, त्याची बोटं तिच्या केसांत. बाहेर ऊन तापलं होतं, घरात पंख्याची घरघर. कोणीच घाईत नव्हतं, कोणीच बोलत नव्हतं. तिने त्याच्या छातीवर एक चुंबन घेतलं आणि म्हणाली, "माहितीये, गेल्या दहा वर्षांत मी इतकी हसले नव्हते, जेवढी या तीन दिवसांत हसले." तेजसने तिला घट्ट धरलं, आणि त्याला वाटलं, ही शांतता या सगळ्या वासनेइतकीच खरी होती.

चौथ्या दिवशी सकाळी तेजसची पुण्याला परतण्याची वेळ आली. बॅग भरताना त्याला आत एक घडी केलेली चिठ्ठी सापडली, तिच्याच अक्षरात लिहिलेली: "पुढच्या वेळी एकटाच ये. हेमंतला न सांगता. हा माझा नंबर, सेव करून ठेव." खाली दहा आकडी मोबाईल नंबर. त्याने नंबर सेव केला, नाव टाकलं, फक्त "A".

दारात ती उभी होती, त्याला निरोप देत, डोळ्यांत पाणी आणि ओठांवर हसू. त्याने तिला मिठी मारली, जरा जास्तच वेळ, जरा जास्तच घट्ट. ती त्याच्या कानात कुजबुजली, तिचा श्वास त्याच्या कानात गरम, "तेजस... पुढच्या वेळी चार दिवस नको, आठ दिवस ये."