ਪੰਜਾਬੀ ਪੁਰਾਣਾ ਆਸ਼ਿਕ ਕਹਾਣੀ: ਕੈਨੇਡਾ ਤੋਂ ਮੁੜਿਆ ਮਨਜੀਤ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਚੁਦਾਈ ਕਰ ਗਿਆ
ਕਾਲਜ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਪੁਰਾਣਾ ਆਸ਼ਿਕ ਕਹਾਣੀ ਉਸੇ ਦਿਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ ਜਦੋਂ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮਨਜੀਤ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਕਾਲਜ ਦੀ ਕੰਟੀਨ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਸੀ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵੱਲ ਵੇਖ ਕੇ ਮੁਸਕਰਾਇਆ ਸੀ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਦਿਲ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਧੜਕ ਉੱਠਿਆ ਸੀ।
ਉਹ ਦਿਨ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲੀ। ਮਨਜੀਤ ਅਤੇ ਉਹ ਦੋ ਸਾਲ ਇਕੱਠੇ ਰਹੇ। ਕਾਲਜ ਦੀ ਛੱਤ ਤੇ ਮਿਲਣਾ। ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲੁਕ ਕੇ ਬੈਠਣਾ। ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਹੱਥ ਫੜਨਾ। ਫਿਰ ਮਨਜੀਤ ਕੈਨੇਡਾ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਵਿਆਹ ਗੁਰਦੇਵ ਨਾਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਗੁਰਦੇਵ ਟਰਾਂਸਪੋਰਟਰ ਸੀ। ਉਹ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਲਈ ਰੂਟ ਤੇ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਅੱਜ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਆਪਣੇ ਗੁਆਂਢੀ ਦੇ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਗਈ ਸੀ। ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਗੀਤ ਚੱਲ ਰਹੇ ਸਨ। ਔਰਤਾਂ ਨੱਚ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਭੀੜ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਰੁਕ ਗਿਆ। ਉਹ ਮਨਜੀਤ ਸੀ। ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ। ਉਹ ਉਸਦੇ ਵੱਲ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹੀ ਪੁਰਾਣੀ ਚਮਕ ਸੀ।
ਮਨਜੀਤ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਇਆ। ਉਸਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਕਿਹਾ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ। ਤੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਉਹੀ ਹੈਂ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜਨ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ। ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਕੰਬ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ। ਮਨਜੀਤ। ਤੂੰ ਕਦੋਂ ਆਇਆ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਕੱਲ੍ਹ ਹੀ। ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਹੀ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਪਤੀ ਗੁਰਦੇਵ ਦਿੱਲੀ ਰੂਟ ਤੇ ਸੀ। ਉਹ ਚਾਰ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਮੁੜੇਗਾ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲੀ ਸੀ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਉਸਦਾ ਫ਼ੋਨ ਨੰਬਰ ਮੰਗਿਆ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਝਿਜਕਦੇ ਹੋਏ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਰਾਤ ਮਨਜੀਤ ਦਾ ਮੈਸੇਜ ਆਇਆ। ਕੱਲ੍ਹ ਮਿਲੀਏ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਪੂਰੀ ਰਾਤ ਨੀਂਦ ਨਹੀਂ ਲਈ।
ਅਗਲੀ ਦੁਪਹਿਰ ਮਨਜੀਤ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਘਰ ਆਇਆ। ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਖੋਲ੍ਹਿਆ। ਮਨਜੀਤ ਅੰਦਰ ਆਇਆ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਸੋਫ਼ੇ ਤੇ ਬੈਠ ਗਏ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਚਾਹ ਬਣਾਈ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਕੈਨੇਡਾ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੱਸੀਆਂ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਿਆਹ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੱਸੀਆਂ। ਉਹਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਚੁੱਪ ਛਾ ਗਈ।
ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ। ਉਸਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਤੇ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਛੁਡਾਇਆ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲਿਆ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਭਰ ਆਈਆਂ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ। ਮੈਂ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਗੱਲ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ।
ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ। ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲੇ। ਪਹਿਲਾ ਚੁੰਮਣ ਹੌਲਾ ਸੀ। ਦੂਜਾ ਡੂੰਘਾ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਫੜ ਲਈ। ਮਨਜੀਤ ਦੀ ਜੀਭ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗੀ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਚੂਸੀ। ਉਸਦਾ ਜਿਸਮ ਉਸਦੇ ਜਿਸਮ ਨਾਲ ਚਿਪਕ ਗਿਆ।
ਮਨਜੀਤ ਦੇ ਹੱਥ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਫਿਸਲਣ ਲੱਗੇ। ਉਹ ਉਸਦੇ ਸੂਟ ਦੇ ਉੱਤੋਂ ਉਸਦੇ ਜਿਸਮ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਬਟਨ ਖੋਲ੍ਹੇ। ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਨੰਗੀ ਹੋ ਗਈ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖੇ। ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਉਸਦੇ ਨਿੱਪਲ ਤੇ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗੀ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਕੇ ਸਿਰ ਪਿੱਛੇ ਕੀਤਾ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮਨਜੀਤ ਦੀ ਪੈਂਟ ਦੀ ਜ਼ਿਪ ਖੋਲ੍ਹੀ। ਉਸਦਾ ਲੰਨ ਬਾਹਰ ਆਇਆ। ਸਖ਼ਤ ਅਤੇ ਗਰਮ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜਿਆ। ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਦਬਾਉਣ ਲੱਗੀ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਉਸਦਾ ਸੂਟ ਉੱਤੋਂ ਲਾਹਿਆ। ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਫੜ ਕੇ ਦਬਾਇਆ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮਨਜੀਤ ਦੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ। ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਚੂਸਣ ਲੱਗੀ। ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜੇ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵੱਧ ਗਈ। ਮਨਜੀਤ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਉਹ ਝੜਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸੀ।
ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਬੈੱਡ ਤੇ ਲਿਟਾਇਆ। ਉਸਨੇ ਉਸਦੀ ਸਲਵਾਰ ਲਾਹੀ। ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੀ। ਗਿੱਲੀ ਅਤੇ ਤਿਆਰ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਚੱਟਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਉਸਦੇ ਦਾਣੇ ਤੇ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗੀ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਏ। ਉਸਦਾ ਜਿਸਮ ਬੈੱਡ ਤੇ ਤੜਪਣ ਲੱਗਾ।
ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਉਂਗਲ ਪਾਈ। ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ। ਫਿਰ ਦੋ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਪਾਣੀ ਵਗਣ ਲੱਗਾ। ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਕੰਬਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਉਂਗਲਾਂ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਝੜ ਗਈ। ਉਸਦਾ ਜਿਸਮ ਐਂਠ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਢਿੱਲਾ ਪੈ ਗਿਆ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮਨਜੀਤ ਨੂੰ ਉੱਤੋਂ ਖਿੱਚਿਆ। ਉਸਦਾ ਲੰਨ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਰੱਖਿਆ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਅੰਦਰ ਧੱਕਿਆ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟ ਲਿਆ। ਮਨਜੀਤ ਪੂਰਾ ਅੰਦਰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਦੰਦ ਗੱਡ ਦਿੱਤੇ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਧੱਕੇ ਲਾਉਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ।
ਹਰ ਧੱਕਾ ਡੂੰਘਾ ਸੀ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਉਸਦੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਰਹੀ ਸੀ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਫੜੇ। ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਚੁਦਾਈ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਮੰਮੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਤੇ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗੇ। ਉਸਦੀਆਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮਨਜੀਤ ਨੂੰ ਪਲਟ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਉਸਦੇ ਉੱਤੋਂ ਆ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਉਸਦੇ ਲੰਨ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਹਿੱਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਪਹਿਲਾਂ ਹੌਲੀ। ਫਿਰ ਤੇਜ਼। ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਉਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਡਿੱਗ ਰਹੇ ਸਨ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਏ। ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚੂਸਣ ਲੱਗਾ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਹੋਰ ਵੱਧ ਗਈ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ ਵਗ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮਨਜੀਤ ਦਾ ਲੰਨ ਉਸ ਵਿੱਚ ਫਿਸਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀ। ਕਦੇ ਡੂੰਘਾ। ਕਦੇ ਹਲਕਾ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਫੜ ਕੇ ਹੇਠਾਂ ਦਬਾਇਆ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਝੜ ਗਈ। ਉਸਦਾ ਜਿਸਮ ਉਸ ਤੇ ਤੜਪਣ ਲੱਗਾ।
ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਬੈੱਡ ਤੇ ਉਲਟਾ ਲਿਟਾਇਆ। ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪਿੱਛੋਂ ਫੜਿਆ। ਉਸਦੀ ਗਾਂਡ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੀ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਗਾਂਡ ਤੇ ਹੱਥ ਮਾਰਿਆ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਚੀਖੀ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਿੱਛੋਂ ਲੰਨ ਪਾਇਆ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਤਕੀਆ ਫੜ ਲਿਆ। ਮਨਜੀਤ ਤੇਜ਼ ਤੇਜ਼ ਚੁਦਾਈ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਹਰ ਧੱਕੇ ਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਗਾਂਡ ਹਿੱਲਦੀ ਸੀ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਕੇ ਖਿੱਚੇ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਿਰ ਪਿੱਛੇ ਕੀਤਾ। ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਮਨਜੀਤ ਦੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਨਿਚੋੜ ਰਹੀ ਸੀ। ਮਨਜੀਤ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਉਹ ਝੜਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸੀ।
ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਕੀਤਾ। ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਆਪਣੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਪਾਈਆਂ। ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਚੁਦਾਈ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਲੰਨ ਗਹਿਰਾਈ ਤੱਕ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਚੀਖ ਰਹੀ ਸੀ। ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ। ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨੀ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਤੀਜੀ ਵਾਰ ਝੜ ਗਈ। ਉਸਦਾ ਜਿਸਮ ਕੰਬਣ ਲੱਗਾ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਨੀ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਛੱਡਿਆ। ਉਸਦਾ ਜਿਸਮ ਕੰਬਿਆ। ਉਹ ਉਸ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਤੇਜ਼ ਸਨ। ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਖ਼ਾਮੋਸ਼ੀ ਛਾ ਗਈ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮਨਜੀਤ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖਿਆ। ਉਸਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਮੱਥੇ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ। ਤੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਮੇਰੀ ਹੈਂ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੀ ਸੀ। ਬਸ ਹਾਲਾਤਾਂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਗਲੇ ਲਾਇਆ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮਨਜੀਤ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਗੁਰਦੇਵ ਚਾਰ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਮੁੜੇਗਾ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਘੜੀ ਵੇਖੀ। ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਪੰਜ ਵੱਜ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਸਮਾਂ ਸੀ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਮੁਸਕਰਾਈ। ਚਾਰ ਦਿਨ ਬਹੁਤ ਹਨ। ਉਸਨੇ ਮਨਜੀਤ ਦਾ ਲੰਨ ਦੁਬਾਰਾ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲਿਆ। ਉਹ ਫਿਰ ਸਖ਼ਤ ਹੋਣ ਲੱਗਾ ਸੀ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮਨਜੀਤ ਦਾ ਲੰਨ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ। ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਚੂਸਣ ਲੱਗੀ। ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜੇ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵੱਧ ਗਈ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਹੀ ਝੜਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਪਰ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਲੰਨ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ। ਅਜੇ ਨਹੀਂ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਬੈੱਡ ਤੇ ਲੇਟ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ। ਮਨਜੀਤ ਉਸਦੇ ਉੱਤੋਂ ਆਇਆ। ਉਸਨੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੰਨ ਪਾਇਆ। ਇਸ ਵਾਰ ਉਹ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਚੁਦਾਈ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਹਰ ਧੱਕਾ ਲੰਮਾ ਸੀ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਨੂੰ ਨਹੁੰਆਂ ਨਾਲ ਖੁਰਚਿਆ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮਨਜੀਤ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ। ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੀ ਬਹੁਤ ਯਾਦ ਆਉਂਦੀ ਸੀ। ਹਰ ਰਾਤ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੋਚਦੀ ਸੀ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਮੈਂ ਵੀ। ਮੈਂ ਕਦੇ ਤੈਨੂੰ ਭੁਲਾਇਆ ਨਹੀਂ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੰਝੂ ਆ ਗਏ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਚੱਟ ਲਿਆ।
ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਾਈ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਉਸਦੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਰਹੀ ਸੀ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਨਾਲ ਝੜ ਗਏ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮਨਜੀਤ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਹ ਉਸਦੇ ਉੱਤੋਂ ਲੇਟੀ ਰਹੀ। ਉਸਦਾ ਜਿਸਮ ਉਸਦੇ ਜਿਸਮ ਨਾਲ ਚਿਪਕਿਆ ਸੀ।
ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ। ਤੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੈਂ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਖੁਸ਼ ਹਾਂ। ਪਰ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾਂ ਕੁਝ ਅਧੂਰਾ ਸੀ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਚੁੰਮਿਆ। ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੰਝੂ ਸਨ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੂੰਝਿਆ। ਉਹ ਮੁਸਕਰਾਈ। ਹੁਣ ਰੋਣਾ ਬੰਦ ਕਰ। ਸਾਨੂੰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪਾਉਣਾ ਹੈ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮਨਜੀਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਪੁਰਾਣੇ ਖ਼ਤ ਦਿਖਾਏ। ਉਹ ਖ਼ਤ ਜੋ ਉਸਨੇ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਮਨਜੀਤ ਨੂੰ ਲਿਖੇ ਸਨ ਪਰ ਕਦੇ ਭੇਜੇ ਨਹੀਂ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਿਆ। ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਭਰ ਆਈਆਂ। ਉਸਨੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ। ਉਹਨਾਂ ਖ਼ਤਾਂ ਵਿੱਚ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਪਿਆਰ ਲਿਖਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਪਿਆਰ ਜੋ ਅੱਜ ਵੀ ਜਿਉਂਦਾ ਸੀ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਮਨਜੀਤ ਲਈ ਚਾਹ ਬਣਾਈ। ਮਨਜੀਤ ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆਇਆ। ਉਸਨੇ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਫੜ ਲਈ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਆਪਣੇ ਮੰਮਿਆਂ ਤੇ ਰੱਖਿਆ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਇਆ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਚਾਹ ਚੁੱਲ੍ਹੇ ਤੇ ਉਬਲ ਰਹੀ ਸੀ।
ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਰਸੋਈ ਦੀ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਾਇਆ। ਉਸਨੇ ਉਸਦੀ ਸਲਵਾਰ ਹੇਠਾਂ ਖਿੱਚੀ। ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੀ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ। ਉਹ ਖੜ੍ਹੇ ਖੜ੍ਹੇ ਚੁਦਾਈ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਫੜ ਲਈ। ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਕੰਬ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਚਾਹ ਉਬਲ ਕੇ ਡਿੱਗ ਰਹੀ ਸੀ। ਪਰ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਮਨਜੀਤ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵੱਧ ਰਹੀ ਸੀ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਉਸਦੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਰਹੀ ਸੀ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਨਾਲ ਝੜ ਗਏ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮਨਜੀਤ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖਿਆ। ਚਾਹ ਠੰਢੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜਿਸਮ ਗਰਮ ਸੀ।
ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਮਨਜੀਤ ਉੱਠਿਆ। ਉਸਨੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਏ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੱਕ ਛੱਡਿਆ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖ਼ਰੀ ਵਾਰ ਚੁੰਮਿਆ। ਕੱਲ੍ਹ ਫਿਰ ਆਵਾਂਗਾ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ। ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਦੀ ਰਹੀ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਗਲੀ ਦੇ ਮੋੜ ਤੇ ਗਾਇਬ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਨਹਾ ਕੇ ਕੱਪੜੇ ਬਦਲੇ। ਉਸਨੇ ਬੈੱਡ ਦੀ ਚਾਦਰ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀ। ਘਰ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕੀਤਾ। ਉਸਦਾ ਫ਼ੋਨ ਵੱਜਿਆ। ਮਨਜੀਤ ਦਾ ਮੈਸੇਜ ਸੀ। ਕੱਲ੍ਹ ਫਿਰ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮੈਸੇਜ ਪੜ੍ਹਿਆ। ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਆ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਜਵਾਬ ਲਿਖਿਆ। ਕੱਲ੍ਹ ਫਿਰ। ਉਹੀ ਸਮਾਂ। ਉਹੀ ਦਰਵਾਜ਼ਾ। ਉਸਨੇ ਫ਼ੋਨ ਰੱਖਿਆ। ਉਸਦੀਆਂ ਰਾਤਾਂ ਹੁਣ ਹਰ ਰਾਤ ਨਵੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ।
ਅਗਲੀ ਦੁਪਹਿਰ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਲਾਲ ਸੂਟ ਪਾਇਆ। ਉਹ ਸੂਟ ਜੋ ਗੁਰਦੇਵ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪਿਛਲੀ ਦੀਵਾਲੀ ਤੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਉਹ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮੁਸਕਰਾਈ। ਉਸਦਾ ਜਿਸਮ ਸੂਟ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਵੀ ਸੋਹਣਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੁੱਲ੍ਹਿਆ। ਮਨਜੀਤ ਅੰਦਰ ਆਇਆ। ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਤੇ ਟਿਕ ਗਈਆਂ। ਉਹ ਉਸਦੇ ਨੇੜੇ ਆਇਆ। ਉਸਨੇ ਉਸਦੇ ਦੁਪੱਟੇ ਨੂੰ ਹਟਾਇਆ।
ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਕਮਰ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ। ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਉਸਦੀ ਨਾਭੀ ਤੇ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗੀ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜੇ। ਉਸਦਾ ਜਿਸਮ ਕੰਬਣ ਲੱਗਾ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਉਸਦਾ ਸੂਟ ਉੱਤੋਂ ਚੁੱਕਿਆ। ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੀ। ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਚੱਟਣ ਲੱਗਾ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਣ ਲੱਗੀਆਂ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮਨਜੀਤ ਨੂੰ ਬੈੱਡ ਤੇ ਲਿਟਾਇਆ। ਉਹ ਉਸਦੇ ਉੱਤੋਂ ਬੈਠ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਉਸਦੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲਿਆ। ਉਹ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗੀ। ਉਸਦਾ ਦੁਪੱਟਾ ਉਸਦੇ ਜਿਸਮ ਤੋਂ ਫਿਸਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਫੜੇ। ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਉਸਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਖਿੱਚਣ ਲੱਗਾ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵੱਧ ਗਈ।
ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਪਲਟ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਉਸਦੀ ਗਾਂਡ ਤੇ ਹੱਥ ਮਾਰਿਆ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਚੀਖੀ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਿੱਛੋਂ ਲੰਨ ਪਾਇਆ। ਉਹ ਤੇਜ਼ ਤੇਜ਼ ਚੁਦਾਈ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਤਕੀਆ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਸਦਾ ਜਿਸਮ ਬੈੱਡ ਤੇ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗਾ।
ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਨਾਲ ਝੜ ਗਏ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਮਨਜੀਤ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਲੇਟ ਗਈ। ਉਸਦਾ ਸੂਟ ਬੈੱਡ ਤੇ ਖਿੱਲਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਮੱਥੇ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ। ਕੱਲ੍ਹ ਫਿਰ ਮਿਲਾਂਗੇ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ। ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਸੀ। ਉਸਦੀਆਂ ਦੁਪਹਿਰਾਂ ਹੁਣ ਕਦੇ ਇਕੱਲੀਆਂ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੀਆਂ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮਨਜੀਤ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਤੇ ਰੱਖਿਆ। ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਹੁਣ ਤੇਰਾ ਹੈ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ। ਉਹ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਲੇਟਿਆ ਰਿਹਾ। ਬਾਹਰ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਅਜ਼ਾਨ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਆਉਣ ਲੱਗੀ। ਮਨਜੀਤ ਉੱਠਿਆ। ਉਸਨੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਆਖ਼ਰੀ ਵਾਰ ਚੁੰਮਿਆ। ਉਹ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਗਿਆ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਖਿੜਕੀ ਤੋਂ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਦੀ ਰਹੀ। ਉਸਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਲਹਿਰ ਦੌੜ ਰਹੀ ਸੀ।
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “ਪੰਜਾਬੀ ਪੁਰਾਣਾ ਆਸ਼ਿਕ ਕਹਾਣੀ: ਕੈਨੇਡਾ ਤੋਂ ਮੁੜਿਆ ਮਨਜੀਤ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਚੁਦਾਈ ਕਰ ਗਿਆ” also read
8 curated storiesਪੰਜਾਬੀ ਚਾਚਾ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ: ਚਾਚੇ ਦੀ ਨਜ਼ਰ (ਭਾਗ 1)
ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਗਏ ਪਤੀ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਸਿਮਰਨ ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵਿਧੁਰ ਚਾਚਾ ਬਲਦੇਵ ਨਾਲ ਇਕੱਲੀ ਹੈ। ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਇੱਕ ਸੁਣੀ ਗੱਲ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਨੀਂਦ ਉਡਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਚਾਚਾ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ, ਭਾਗ 1।
ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਮੀ ਚੁਦਾਈ ਕਹਾਣੀ: ਭਾਣਜੇ ਦਵਿੰਦਰ ਨੇ ਮਾਮੀ ਕੁਲਵਿੰਦਰ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੱਟ ਕੇ ਰਾਤ ਭਰ ਚੋਦੀ
ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਮੀ ਚੁਦਾਈ ਕਹਾਣੀ: ਮੋਗਾ ਵਿੱਚ ਮਾਮੀ ਕੁਲਵਿੰਦਰ ਦੀ ਫੋਨ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਭਾਣਜੇ ਦਵਿੰਦਰ ਨੇ ਸੁਣ ਲਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਇੱਕ ਸੁਣੀ ਹੋਈ ਗੱਲ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀ।
ਵਿਆਹ ਵਾਲੇ ਘਰ ਪੰਜਾਬੀ: ਵਿਆਹ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਭਾਬੀ ਦੀ ਚੁਦਾਈ
ਵਿਆਹ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਭਾਬੀ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਲਾੜੇ ਦਾ ਦੋਸਤ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਮਿਲਿਆ। ਤਿੰਨ ਦਿਨ, ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ, ਵਿਆਹ ਵਾਲੇ ਘਰ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਫੌਜੀ ਦੀ ਵੋਟੀ ਕਹਾਣੀ: ਫੌਜੀ ਦੇ ਜਾਣ ਮਗਰੋਂ ਵੋਟੀ ਦੀ ਦੇਵਰ ਨਾਲ ਚੁਦਾਈ
ਪੰਜਾਬੀ ਫੌਜੀ ਦੀ ਵੋਟੀ ਕਹਾਣੀ: ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਸਰਹੱਦ ਤੇ ਜਾਣ ਮਗਰੋਂ ਸਿਮਰਨ ਇਕੱਲੀ ਰਹਿ ਗਈ। ਇੱਕ ਫੋਨ ਕਾਲ, ਇੱਕ ਮੀਂਹ ਵਾਲੀ ਰਾਤ, ਅਤੇ ਦੇਵਰ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਰਾਤਾਂ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਪੰਜਾਬੀ ਫੌਜੀ ਦੀ ਵੋਟੀ ਕਹਾਣੀ: ਫੌਜੀ ਦੀ ਵੋਟੀ ਨੇ ਦੋਸਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ
ਫੌਜੀ ਦੀ ਵੋਟੀ ਜਸਮੀਤ ਅਤੇ ਪਤੀ ਦਾ ਦੋਸਤ ਅੰਮ੍ਰਿਤ। ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਘਰ 'ਚ ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ ਨਾਤੇ ਦੀ ਹੱਦ ਪਾਰ ਕਰ ਗਈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਜੇਠਾਣੀ ਕਹਾਣੀ: ਜੇਠਾਣੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਦੇਵਰ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਦੁਪਹਿਰ ਦੀ ਗਰਮ ਚੁਦਾਈ
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਸਾਂਝੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੁਪਹਿਰ ਜੇਠਾਣੀ ਅਤੇ ਦੇਵਰ ਇਕੱਲੇ ਰਹਿ ਗਏ, ਅਤੇ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਗੱਲਬਾਤ ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਕੇ ਰੁਕੀ, ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਜੇਠਾਣੀ ਕਹਾਣੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਖ਼ਰੀ ਲਾਈਨ ਤੱਕ ਬੰਨ੍ਹੀ ਰੱਖੇਗੀ।
ਦਿਓਰ ਜਠਾਣੀ ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀ: ਜਠਾਣੀ ਦੀ ਚੁਦਾਈ ਦਿਓਰ ਨਾਲ
ਦਿਓਰ ਜਠਾਣੀ ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀ। ਦਿੱਲੀ ਤੋਂ ਛੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਬਾਅਦ ਪਰਤਿਆ ਦਿਓਰ ਘਰ ਆਇਆ ਤਾਂ ਜਠਾਣੀ ਇਕੱਲੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀ।
ਮੀਂਹ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜੀ ਭਾਬੀ ਦੀ ਗਿੱਲੀ ਸਲਵਾਰ ਨੇ ਦੇਵਰ ਦਾ ਲੁੰਨ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ
ਮੀਂਹ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜੀ ਭਾਬੀ ਘਰ ਪਹੁੰਚੀ ਤਾਂ ਗਿੱਲੇ ਕੱਪੜੇ, ਖਾਲੀ ਘਰ ਅਤੇ ਦੇਵਰ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨੇ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸ਼ਾਮ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਜਿਸਦਾ ਕੋਈ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਲਗਾ ਸਕਦਾ।