தமிழ் விவாகரத்து செக்ஸ் கதை: மீனாவின் புதிய தொடக்கம்

இரவு மணி பதினொன்றரை. என் போன் திரையில் ஒரு புதிய எண்ணிலிருந்து குறுஞ்செய்தி ஒளிர்ந்தது. "ஹாய் மீனா, தூங்கிட்டீங்களா?" என் இதயம் ஒரு கணம் நின்றது. என் எண் யாருக்கும் தெரியாது. நான் சொல்லப்போகும் இது ஒரு உண்மையான தமிழ் விவாகரத்து செக்ஸ் கதை. என் கதை. அது அந்த ஒரு குறுஞ்செய்தியிலிருந்து தொடங்கியது.

என் பெயர் மீனா. வயது முப்பத்து நான்கு. இரண்டு வருடங்களுக்கு முன்பு விவாகரத்து ஆனது. சென்னை கோட்டூர்புரத்தில் ஒரு அபார்ட்மெண்டில் தனியாக வசிக்கிறேன். கணக்காளராக வேலை. வாழ்க்கை ஒரு நேர்கோட்டில் ஓடிக்கொண்டிருந்தது. அந்த இரவு வரை.

நான் பதில் அனுப்பினேன். "யார் நீங்க? என் நம்பர் உங்களுக்கு எப்படி தெரியும்?"

உடனே பதில் வந்தது. "நான் கார்த்திக். உங்க மாடி வீட்ல குடியிருக்கேன். என் போன் உடைஞ்சிடுச்சு, இது புது நம்பர். நாளைக்கு மெயிண்டனன்ஸ் பணம் பத்தி பேசணும், அதான் மெசேஜ் பண்ணேன்."

கார்த்திக். அந்த பெயர் எனக்கு தெரியும். மூன்று மாதங்களுக்கு முன்பு மாடி வீட்டுக்கு குடி வந்த இளைஞன். உயரமாக, உடற்பயிற்சி செய்த உடம்புடன். படிக்கட்டில் பார்க்கும்போதெல்லாம் தலையசைப்பான். ஒருமுறை என் மளிகை பையை தூக்க உதவினான். அவன் கை என் கையை தொட்ட அந்த ஒரு நொடி எனக்கு இன்னும் நினைவிருக்கிறது.

"ஓ, நீங்களா," நான் அனுப்பினேன். "இவ்வளவு லேட்டா மெசேஜ் பண்ணுவீங்கன்னு நினைக்கல."

"தூக்கம் வரல. நீங்க தூங்கலையே, அதான்," அவன் அனுப்பினான். அதில் ஒரு கண் சிமிட்டும் எமோஜி.

என் உதட்டில் சிரிப்பு வந்தது. இரண்டு வருடங்களாக எந்த ஆணும் என்னிடம் இப்படி பேசியதில்லை. சுரேஷ் போன பிறகு என் வாழ்க்கையில் ஆண்கள் வெறும் சக ஊழியர்களாகவும், கடைக்காரர்களாகவும் மட்டுமே இருந்தார்கள்.

"நீங்க எப்பவும் தனியாத்தான் இருக்கீங்களா?" அவன் கேட்டான்.

என் விரல்கள் தயங்கின. பிறகு அனுப்பினேன். "ஆமா. தனிமை பழகிடுச்சு."

"தனிமை பழகினாலும், சில இரவுகள் கஷ்டம்தான் இல்ல?"

என் மூச்சு நின்றது. அவன் என்ன சொல்ல வருகிறான் என்று எனக்கு புரிந்தது. என் உடம்பில் ஏதோ சூடாக பரவியது. நான் பதில் அனுப்பவில்லை. ஒரு நிமிடம். இரண்டு நிமிடம்.

பிறகு அவன் அனுப்பினான். "ஸாரி. அதிகமா பேசிட்டேனா?"

நான் போனை படுக்கையில் வைத்தேன். எழுந்து ஜன்னல் அருகே சென்றேன். வெளியே தெரு விளக்குகள். மாடியில் அவன் வீட்டு விளக்கு எரிந்துகொண்டிருந்தது. அவன் அங்கே இருக்கிறான். என்னை பற்றி நினைத்துக்கொண்டு.

நான் திரும்பி வந்து போனை எடுத்தேன். "இல்ல. அதிகமா பேசல," நான் அனுப்பினேன். "உண்மையைத்தான் சொன்னீங்க."

"அப்போ ஒரு உண்மையை நானும் சொல்லட்டுமா? நான் உங்களை முதல் தடவை பார்த்த நாள்ல இருந்து, உங்களை பத்திதான் நினைச்சிட்டு இருக்கேன்."

என் கை நடுங்கியது. "கார்த்திக், நான் உங்களை விட பெரியவ."

"எனக்கு தெரியும். அதான் இன்னும் பிடிச்சிருக்கு."

என் உடம்பு முழுவதும் ஒரு மின்சாரம் ஓடியது. நான் படுக்கையில் உட்கார்ந்தேன். என் நைட்டியின் கீழ் என் தொடைகள் ஒன்றோடொன்று அழுந்தின.

"இப்போ என்ன பண்ணிட்டு இருக்கீங்க?" அவன் கேட்டான்.

"படுக்கையில். தூக்கம் வரல," நான் அனுப்பினேன். என் விரல்கள் தாமாகவே அடுத்த வரியை தட்டின. "நீங்க?"

"உங்களை நினைச்சிட்டு. உங்க சிரிப்பை நினைச்சிட்டு. நீங்க படிக்கட்டில் ஏறும்போது உங்க நடையை நினைச்சிட்டு."

என் கன்னங்கள் சூடாயின. யாரும் என் நடையை பார்த்து இப்படி சொன்னதில்லை. சுரேஷ் கூட இல்லை. "நீங்க ரொம்ப மோசம்," நான் அனுப்பினேன், ஆனால் என் முகத்தில் சிரிப்பு இருந்தது.

"மோசமானவங்கதான் சுவாரஸ்யமானவங்க," அவன் பதில் அனுப்பினான். "ஒரு கேள்வி கேட்கட்டுமா? கோபப்பட மாட்டீங்களே?"

"கேளுங்க."

"உங்க கணவர்... அதாவது முன்னாள் கணவர்... அவர் உங்களை சந்தோஷப்படுத்தினாரா? உண்மையை சொல்லுங்க."

என் தொண்டை அடைத்தது. இரண்டு வருடங்களாக யாரும் என்னிடம் இதை கேட்டதில்லை. நான் உண்மையை அனுப்பினேன். "இல்ல. கடைசி மூன்று வருடங்களில் அவர் என்னை தொடவே இல்லை."

சிறிது நேரம் அமைதி. பிறகு: "அவன் ஒரு முட்டாள்."

நான் சிரித்தேன். கண்களில் நீர் வந்தது, ஆனால் அது சந்தோஷ கண்ணீர். "நீங்க என்னை நேர்ல பார்க்கணுமா?" நான் அனுப்பினேன். அனுப்பிய பிறகுதான் நான் என்ன செய்தேன் என்று உணர்ந்தேன்.

"இப்பவே," அவன் பதில் உடனே வந்தது. "கதவை திறங்க."

நான் எழுந்தேன். கண்ணாடியில் என்னை பார்த்தேன். கலைந்த தலைமுடி, நைட்டி. உதட்டில் லிப்ஸ்டிக் இல்லை. பரவாயில்லை என்று தோன்றியது. நான் கதவை நோக்கி நடந்தேன்.

கதவை திறந்தேன். அவன் நின்றிருந்தான். கருப்பு டீ-ஷர்ட், அதன் கீழ் தெரிந்த தசைகள். அவன் கண்கள் என் முகத்திலிருந்து கீழே இறங்கி மீண்டும் மேலே வந்தன.

"ஹாய்," அவன் சொன்னான். அவன் குரல் நான் நினைத்ததை விட கனமாக இருந்தது.

"உள்ள வாங்க," நான் சொன்னேன். அவன் உள்ளே வந்தான். நான் கதவை மூடினேன். சாவியை திருப்பினேன். அந்த சத்தம் அறையில் எதிரொலித்தது.

ஒரு நொடி நாங்கள் இருவரும் அசையவில்லை. பிறகு அவன் என் அருகே வந்தான். அவன் கை என் இடுப்பில் பதிந்தது. நான் அவன் மார்பில் சாய்ந்தேன். அவன் இதயம் படபடவென அடித்துக்கொண்டிருந்தது. என்னை போலவே அவனும் பதட்டமாக இருந்தான்.

அவன் என் முகத்தை கைகளில் ஏந்தினான். எங்கள் உதடுகள் சந்தித்தன. முதலில் மெதுவாக. பிறகு அவன் என் கீழ் உதட்டை கடித்தான். நான் வாயை திறந்தேன். அவன் நாக்கு உள்ளே நுழைந்தது.

இரண்டு வருட தாகம் ஒரு முத்தத்தில் வெடித்தது. நான் அவன் டீ-ஷர்ட்டை மேலே இழுத்தேன். அவன் அதை கழற்றி தரையில் வீசினான். அவன் மார்பு அகலமாக, உறுதியாக இருந்தது. நான் அதில் முகம் புதைத்தேன். வியர்வையும், அவன் வாசனையும்.

நான் அவன் டீ-ஷர்ட்டை மேலே இழுத்தேன். அவன் அதை கழற்றி தரையில் வீசினான். அவன் மார்பு அகலமாக, உறுதியாக இருந்தது. நான் அதில் முகம் புதைத்தேன். வியர்வையும், அவன் வாசனையும்.

அவன் என் நைட்டியின் ஸ்ட்ராப்பை தோளிலிருந்து நழுவவிட்டான். நைட்டி கீழே சரிந்தது. நான் உள்ளே எதுவும் அணியவில்லை. அவன் மூச்சு நின்றது.

"அழகா இருக்கீங்க," அவன் முணுமுணுத்தான். அவன் கைகள் என் முலைகளை மூடின. அவன் கட்டைவிரல் என் காம்புகளை தேய்த்தது. நான் அலறினேன். "கார்த்திக்..."

அவன் குனிந்து ஒரு காம்பை வாயில் எடுத்தான். சூடான வாய். நான் அவன் தலைமுடியை பிடித்து இழுத்தேன். மறு கையால் அவன் என் இன்னொரு முலையை கசக்கினான். அவன் நாக்கு என் காம்பை சுற்றி வட்டமிட்டது. என் உடம்பு முழுவதும் சூடு பரவியது.

"என் முழு உடம்பும் உங்களுக்குத்தான்," நான் முணுமுணுத்தேன். "எங்க வேணும்னாலும் தொடுங்க."

அவன் கை என் வயிற்றில் இறங்கி, என் தொடைகளுக்கு நடுவே நுழைந்தது. அவன் விரல் என் புண்டையின் ஈரத்தை உணர்ந்தது. "ரொம்ப ஈரமா இருக்கீங்க," அவன் சிரித்தான்.

"உங்களாலதான்," நான் சொன்னேன். நான் அவன் கையை பிடித்து என் உள்ளே தள்ளினேன். அவன் இரண்டு விரல்களை உள்ளே விட்டு இயக்கினான். நான் அவன் தோளை கடித்தேன்.

நான் அவனை சோபாவில் தள்ளினேன். அவன் உட்கார்ந்தான். நான் அவன் முன் மண்டியிட்டேன். அவன் பேண்ட்டின் ஜிப்பை இழுத்தேன். அவன் சுன்னி வெளியே வந்தது. நீளமாக, தடிமனாக, விறைத்து.

நான் அதை கையில் எடுத்தேன். சூடாக இருந்தது. நான் நுனியை நாக்கால் தொட்டேன். அவன் உடம்பு துள்ளியது. பிறகு நான் அதை முழுவதும் வாயில் எடுத்தேன்.

"ஆ... மீனா..." அவன் முனகினான். நான் மேலும் கீழும் ஆடினேன். என் வாய் அவன் சுன்னியை இறுக்கமாக பிடித்திருந்தது. அவன் கை என் தலையில் இருந்தது.

"போதும்," அவன் சொன்னான். அவன் என்னை எழுப்பினான். அவன் பேண்ட்டை முழுவதும் கழற்றினான். நிர்வாணமாக என் முன் நின்றான். அவன் உடம்பு ஒரு சிலை போல இருந்தது.

அவன் என்னை சோபாவில் சாய்த்தான். என் கால்களை விரித்தான். அவன் என் புண்டையை பார்த்தான். ஈரமாக, துடித்துக்கொண்டு. அவன் விரலால் தொட்டான். நான் துள்ளினேன்.

அவன் குனிந்து என் புண்டையை நாக்கால் நக்கினான். நான் கத்தினேன். "ஆ... கார்த்திக்... அப்படித்தான்..." அவன் நாக்கு உள்ளே நுழைந்து வெளியே வந்தது. என் உடம்பு வில் போல வளைந்தது.

"இப்போ உள்ள விடுங்க," நான் கெஞ்சினேன். "ப்ளீஸ்..."

அவன் எழுந்து என் மேல் வந்தான். அவன் சுன்னியை என் புண்டை வாசலில் வைத்தான். மெதுவாக உள்ளே தள்ளினான். நான் மூச்சை இழுத்தேன். அது பெரிதாக இருந்தது. நிறைவாக இருந்தது.

"வலிக்குதா?" அவன் கேட்டான்.

"இல்ல... இன்னும் உள்ள... முழுசா..." நான் சொன்னேன். அவன் முழுவதும் உள்ளே நுழைந்தான். நாங்கள் இருவரும் ஒரே நேரத்தில் மூச்சுவிட்டோம்.

அவன் இயங்க தொடங்கினான். மெதுவாக, ஆழமாக. ஒவ்வொரு அடியிலும் நான் அவன் பெயரை முணுமுணுத்தேன். சோபா கிரீச்சிட்டது. எங்கள் வியர்வை ஒன்று கலந்தது.

பிறகு அவன் வேகத்தை கூட்டினான். "இறுக்கமா பிடிங்க," அவன் சொன்னான். நான் அவன் முதுகை நகங்களால் கீறினேன். "ஆமா... ஆமா... அப்படித்தான்..."

அவன் என்னை தூக்கினான். நான் அவன் இடுப்பை கால்களால் சுற்றினேன். அவன் சுவரில் என்னை சாய்த்து நின்றபடியே இயங்கினான். ஒவ்வொரு அடியும் என்னை சுவரில் அழுத்தியது. நான் கத்தினேன்.

"நான் வரப்போறேன்..." நான் அலறினேன். என் உடம்பு நடுங்கியது. என் புண்டை அவன் சுன்னியை சுற்றி இறுக்கியது. அலை அலையாக இன்பம் என்னை மூழ்கடித்தது.

அவன் இன்னும் சில அடிகள் அடித்தான். பிறகு அவனும் வெடித்தான். சூடான விந்து என் உள்ளே பாய்ந்தது. அவன் என் தோளில் முகம் புதைத்து மூச்சுவாங்கினான்.

நாங்கள் சோபாவில் சரிந்தோம். அவன் என்னை அணைத்துக்கொண்டான். நான் அவன் மார்பில் தலை வைத்தேன். அவன் இதயம் இன்னும் வேகமாக அடித்துக்கொண்டிருந்தது.

"சுரேஷ் ஏன் போனார்?" அவன் மெதுவாக கேட்டான். அவன் விரல்கள் என் முதுகில் கோடுகள் வரைந்துகொண்டிருந்தன.

நான் நீண்ட நேரம் அமைதியாக இருந்தேன். "அவருக்கு வேறொருத்தி இருந்தா. ஆபீஸ்ல. நான் கண்டுபிடிச்சேன். சண்டை போட்டேன். அவர் போயிட்டார்." என் குரல் உடைந்தது. "இரண்டு வருஷமா நான் என்னைத்தான் குறை சொல்லிட்டு இருந்தேன். நான் போதாதுன்னு நினைச்சேன்."

கார்த்திக் என் முகத்தை உயர்த்தினான். "நீங்க போதாதுன்னு யார் சொன்னது? இன்னைக்கு நீங்க எப்படி இருந்தீங்க தெரியுமா? நெருப்பு மாதிரி." அவன் என் நெற்றியில் முத்தமிட்டான். என் கண்களில் நீர் வந்தது. இந்த முறை அது வலியின் கண்ணீர் இல்லை.

"காபி போடட்டுமா?" நான் கேட்டேன், சிரித்துக்கொண்டே.

"இருங்க," அவன் சொன்னான். "இப்படியே கொஞ்ச நேரம்."

அன்று இரவு அவன் என் வீட்டிலேயே தங்கினான். நாங்கள் இரண்டு முறை காபி குடித்தோம். காபி குடித்துக்கொண்டே பேசினோம். அவன் தன் வேலையை பற்றி சொன்னான். சாப்ட்வேர் இன்ஜினியர். பெங்களூருவில் வளர்ந்தவன். அம்மா அப்பா கோயம்புத்தூரில்.

இரண்டாவது காபிக்கு பிறகு நான் அவன் கையை பிடித்து படுக்கையறைக்கு அழைத்துச் சென்றேன். இந்த முறை அவசரம் இல்லை. நான் அவனை படுக்கையில் தள்ளி அவன் மேல் ஏறினேன். என் முலைகள் அவன் முகத்தில் பதிந்தன. அவன் அவற்றை மாறி மாறி சுவைத்தான்.

நான் கீழே நகர்ந்து அவன் சுன்னியை மீண்டும் வாயில் எடுத்தேன். அது மீண்டும் விறைத்திருந்தது. நான் அதை ஆழமாக எடுத்துக்கொண்டேன். அவன் என் தலையை பிடித்துக்கொண்டு முனகினான். "மீனா... நீங்க... ஆ..."

பிறகு நான் திரும்பி அவன் மேல் உட்கார்ந்தேன். அவன் சுன்னி என் உள்ளே நுழைந்தது. நான் மெதுவாக ஆடினேன். மேலும் கீழும். என் கைகள் அவன் மார்பில். அவன் கைகள் என் இடுப்பில். நாங்கள் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக்கொண்டே இயங்கினோம்.

"இப்படி... இப்படியே..." அவன் முணுமுணுத்தான். நான் வேகத்தை கூட்டினேன். என் முலைகள் குதித்தன. அவன் அவற்றை பிடித்து கசக்கினான். என் உச்சம் நெருங்கியது. நான் அவன் மேல் சரிந்து நடுங்கினேன். அவன் என்னை இறுக்கமாக அணைத்துக்கொண்டு என் உள்ளேயே வெடித்தான்.

நாங்கள் அப்படியே தூங்கிப்போனோம். என் வாழ்க்கையில் முதல் முறையாக ஒரு ஆணின் அணைப்பில் நிம்மதியாக தூங்கினேன்.

ஞாயிறு காலை. நான் மொட்டை மாடியில் துணி காயப்போட்டுக்கொண்டிருந்தேன். கார்த்திக் மேலே வந்தான். சுற்றிலும் யாரும் இல்லை. காயும் புடவைகள் எங்களை மறைத்தன.

அவன் என்னை பின்னாலிருந்து அணைத்தான். அவன் கைகள் என் நைட்டிக்குள் நுழைந்து என் முலைகளை பிடித்தன. நான் அவன் மேல் சாய்ந்தேன். "யாராவது பார்த்துடுவாங்க," நான் முணுமுணுத்தேன்.

ஆனால் உண்மையில் எனக்கு பயம் இல்லை. இரண்டு வருடங்களாக நான் ஒரு நிழல் போல வாழ்ந்தேன். யார் கண்ணிலும் படாமல், யார் கவனத்தையும் ஈர்க்காமல். இப்போது ஒருவன் என்னை பார்க்கிறான். என்னை விரும்புகிறான். அந்த உணர்வு போதையாக இருந்தது.

அவன் கை என் நைட்டிக்குள் ஆழமாக சென்று என் காம்பை திருகியது. நான் அவன் கையை பிடித்துக்கொண்டேன். தடுக்க அல்ல. இன்னும் அழுத்த.

"பார்க்கட்டும்," அவன் சொன்னான். அவன் என் நைட்டியை மேலே தூக்கினான். நான் குனிந்து துணி கூடையை பிடித்துக்கொண்டேன். அவன் பின்னாலிருந்து உள்ளே நுழைந்தான்.

மொட்டை மாடியில், காயும் துணிகளுக்கு நடுவே, நாங்கள் இணைந்தோம். அவன் என் இடுப்பை பிடித்து வேகமாக இயங்கினான். நான் கூடையை இறுக்கமாக பிடித்துக்கொண்டு சத்தம் வராமல் பார்த்துக்கொண்டேன். ஆனால் முனகலை அடக்க முடியவில்லை.

பிறகு நான் அவன் மேல் ஏறினேன். தண்ணீர் தொட்டியின் பின்னால் உட்கார்ந்து அவனை உள்ளே எடுத்துக்கொண்டேன். நான் மேலும் கீழும் ஆடினேன். அவன் என் முலைகளை வாயில் எடுத்தான். நாங்கள் இருவரும் ஒரே நேரத்தில் உச்சம் அடைந்தோம்.

அதன் பிறகு நாங்கள் தொட்டியின் பின்னால் உட்கார்ந்து மூச்சுவாங்கினோம். கீழே தெருவில் ஆட்டோ சத்தம் கேட்டது. யாரோ கதவை தட்டும் சத்தம். நாங்கள் இருவரும் சிரித்தோம். அந்த பயமும், அந்த ரகசியமும் எங்களை இன்னும் நெருக்கமாக்கியது.

"நீங்க என் வாழ்க்கையை மாத்திட்டீங்க," நான் அவன் தோளில் சாய்ந்துகொண்டு சொன்னேன்.

"நீங்கதான் என் வாழ்க்கையை மாத்தினீங்க," அவன் சொன்னான். "நான்தான் உங்க கதவை தட்டினேன். ஆனா கதவை திறந்தது நீங்க."

திங்கள் காலை. மெயிண்டனன்ஸ் பணம் வசூலிக்க வந்தவரிடம் நான் பணம் கொடுத்தேன். என் கைகள் நடுங்கவில்லை. என் குரல் தெளிவாக இருந்தது. இரண்டு நாட்களுக்கு முன்பு இருந்த பயந்த மீனா இல்லை நான். கார்த்திக் என்னிடம் திரும்ப கொடுத்திருந்தான், நான் தொலைத்ததாக நினைத்த தைரியத்தை.

மாடி பால்கனியில் கார்த்திக் நின்று கண் சிமிட்டினான். என் போனில் குறுஞ்செய்தி வந்தது. "இன்னைக்கு ராத்திரி?"

நான் ஜன்னல் அருகே சென்று மேலே பார்த்தேன். கார்த்திக் இன்னும் பால்கனியில் நின்றிருந்தான். அவன் சிரித்தான். அந்த சிரிப்பில் என் எதிர்காலம் இருந்தது. தனிமை முடிந்துவிட்டது என்று எனக்கு தோன்றியது.