தமிழ் ஆன்ட்டி ஊல் கதை 2026: கொலுசு

மொட்டை மாடியில் தண்ணீர் தொட்டி அருகே ஏதோ மின்னியது. கார்த்திக் குனிந்து எடுத்தான். ஒரு வெள்ளி கொலுசு, மெல்லிய சலங்கைகளோடு. அதே நேரம் கணேஷ் போன் செய்தான். "டேய், என்னடா மாடியில?" என்றான். "ஒரு பொம்பளை கொலுசு கிடந்தது, எடுத்தேன்" என்றான் கார்த்திக். கணேஷ் சிரித்தான். "அவ்ளோதான், உன் லைஃப் இப்போ ஒரு தமிழ் ஆன்ட்டி ஊல் கதை 2026 மாதிரி ஆகப் போகுதுடா."

கார்த்திக் போனை வைத்துவிட்டு கொலுசையே பார்த்தான். இது யாருடையதென்று அவனுக்குத் தெரியும். மூன்றாவது மாடி ரேவதி ஆன்ட்டியுடையது. படியேறும்போது அவள் முன்னால் போன நாட்களில், அவள் கால்களில் இதே வெள்ளி கொலுசுகள் ஜல்ஜல்லென்று ஒலித்ததை அவன் கேட்டிருக்கிறான். அவள் பாதங்கள், அந்த சலங்கை சத்தம், அவன் மனதில் பதிந்திருந்தன. கொலுசை உள்ளங்கையில் வைத்து மூடிக் கொண்டான். மதியம் வெயில் தாழ்ந்ததும் திருப்பிக் கொடுக்கலாம் என்று முடிவு செய்தான்.

கார்த்திக்குக்கு இருபத்தொன்பது வயது. மதுரைக்கு வங்கி வேலை மாற்றலாகி வந்து இரண்டு மாதம்தான் ஆகிறது. அண்ணா நகரில் ஒரு பழைய அபார்ட்மெண்ட்டில் இரண்டாவது மாடியில் வாடகைக்கு இருக்கிறான். தனிக்கட்டை வாழ்க்கை, சமையல் தெரியாது, ஹோட்டல் சாப்பாடு. ரேவதி ஆன்ட்டியை அவன் முதன்முதலில் பார்த்தது குடிவந்த அன்றுதான். மூன்றாவது மாடி வாசலில் நின்று அவனைப் பார்த்துச் சிரித்தாள். "புதுசா குடிவந்திருக்கீங்களா? நான் ரேவதி, மூணாவது மாடி" என்றாள். அவளுக்கு முப்பத்தெட்டு வயது இருக்கும். கணவர் ரமேஷ் லாரி டிரைவர், மதுரை மும்பை ரூட். பன்னிரண்டு நாள் வெளியூர், நான்கு நாள் வீடு. மகன் சென்னையில் ஹாஸ்டலில் படிக்கிறான்.

மாலை ஆறு மணிக்கு கார்த்திக் மூன்றாவது மாடிக்கு ஏறினான். கொலுசு சட்டைப் பையில் கனத்தது. கதவைத் தட்டினான். உள்ளே தண்ணீர் சத்தம் நின்றது. "இதோ வர்றேன்" என்ற குரல். கதவு திறந்தது. கார்த்திக்கின் மூச்சு நின்றது. ரேவதி ஒரு மெல்லிய காட்டன் நைட்டியில் நின்றாள். இப்போதுதான் குளித்திருந்தாள், கூந்தல் ஈரமாக தோளில் ஒட்டியிருந்தது. நைட்டி உடலோடு ஒட்டியிருந்தது. உள்ளே பிரா அணியவில்லை என்பது தெளிவாகத் தெரிந்தது. அவள் மார்பகங்களின் வடிவம், காம்புகளின் முனை, எல்லாம்.

"என்ன கார்த்திக், இந்த நேரத்துல?" என்றாள் சிரித்தபடி. அவன் தொண்டை வறண்டது. "ஆன்ட்டி, இது... மாடியில கிடந்தது. உங்களோடதுன்னு நினைக்கிறேன்" என்று கொலுசை நீட்டினான். அவள் கண்கள் விரிந்தன. "அட! என் கொலுசு! காலையில மாடியில துணி காயப் போடும்போது விழுந்திருக்கும். உன் கண்ணு ரொம்பக் கூர்மை" என்று அவன் கையிலிருந்து அதை வாங்கினாள். அவள் விரல்கள் அவன் உள்ளங்கையை உரசின. ஒரு கணம், இருவரும் அசையவில்லை.

"உள்ளே வா, காபி போட்டுத் தர்றேன்" என்றாள். கார்த்திக் மறுக்க நினைத்தான், கால்கள் மறுத்தன. உள்ளே போனான். வீடு சுத்தமாக, வெறிச்சோடி இருந்தது. ஹாலில் டிவி ஓடிக் கொண்டிருந்தது, யாரும் பார்க்கவில்லை. அவள் சமையலறைக்குப் போய் காபி போட்டாள். அவன் சோபாவில் அமர்ந்தான். அவள் இரண்டு டம்ளரோடு வந்து அவன் அருகில், மிக அருகில் அமர்ந்தாள். அவள் தொடை அவன் தொடையை உரசியது. நைட்டியின் மெல்லிய துணி வழியே அவள் உடலின் வெப்பம் அவனுக்குள் பாய்ந்தது.

"ரமேஷ் எப்போ வருவார் ஆன்ட்டி?" என்று கேட்டான், பேச்சை மாற்ற. "இன்னும் பத்து நாள் ஆகும். மும்பை போயிருக்கார்" என்றாள். "வீடு வெறிச்சோடி கிடக்கு, கார்த்திக். பையனும் ஹாஸ்டல்ல. ராத்திரி டிவி சத்தம் இல்லாட்டி தூக்கமே வராது." அவள் குரல் தழுதழுத்தது. அவன் அவளைப் பார்த்தான். அவள் கண்களில் ஏக்கம், தனிமை, வேறு ஏதோ. அவள் டம்ளரை நீட்டும்போது அவள் விரல்கள் அவன் விரல்களில் அழுத்தமாகப் பதிந்தன. விடுவிக்கவில்லை.

காபி குடித்து முடித்தும் அவன் எழவில்லை. அவளும் எழச் சொல்லவில்லை. அவள் காலை மடக்கி அமர்ந்திருந்தாள். நைட்டி தொடை வரை விலகியிருந்தது. அவள் கால்களின் மென்மை, அந்த வெள்ளிக் கொலுசு இப்போது அவள் காலில் இல்லை என்பது, எல்லாம் அவன் கண்களில் பட்டது. அவன் பேண்ட்டுக்குள் அவன் சுன்னி விறைத்து வலித்தது. அவள் அதைப் பார்த்துவிட்டாள் என்பது அவள் உதட்டோரச் சிரிப்பில் தெரிந்தது.

"நாளைக்கு மதியம் சாப்பிட வா, கார்த்திக்" என்றாள் வாசல்வரை வந்து. "சாம்பார் சாதம் போடுறேன். தனியா சமைச்சு தனியா சாப்பிட்டு அலுத்துப் போச்சு." அவள் கை அவன் கையைப் பற்றியது. "வருவேல்ல?" அவன் தலையாட்டினான். படியிறங்கும்போது அவன் கால்கள் நடுங்கின. அன்றிரவு அவனால் தூங்க முடியவில்லை. கண்ணை மூடினால் ஈர நைட்டியில் ரேவதி, அவள் மார்பகங்களின் வடிவம், அவள் விரல்களின் அழுத்தம்.

மறுநாள் காலை கார்த்திக் துணி காயப் போட மாடிக்குப் போனான். ரேவதி ஏற்கனவே அங்கே இருந்தாள். ஒரு பழைய நைட்டியில், தலைமுடியைக் கட்டிக் கொண்டு, துணிகளைக் கம்பியில் போட்டுக் கொண்டிருந்தாள். அவனைப் பார்த்ததும் சிரித்தாள். "குட் மார்னிங்" என்றாள். அவன் அருகில் போய் நின்றான். காற்றில் அவள் நைட்டி அவள் உடலோடு ஒட்டியது. அவள் குனிந்து பக்கெட்டிலிருந்து துணி எடுக்கும்போது நைட்டியின் கழுத்து வழியே அவள் மார்பகங்கள் தெரிந்தன. அவன் பார்வையைத் திருப்ப முயன்றான், முடியவில்லை.

அவள் அதைக் கவனித்துவிட்டாள். நிமிர்ந்து அவனைப் பார்த்தாள். "என்ன பார்க்குறே?" என்று கேட்டாள், குரலில் குறும்பு. "ஒண்ணுமில்லை ஆன்ட்டி" என்று தடுமாறினான். அவள் அவன் அருகில் வந்தாள். மாடியில் வேறு யாரும் இல்லை. அவள் கை அவன் கையைப் பற்றியது. "மதியம் மறக்காதே" என்று கிசுகிசுத்துவிட்டு, அவன் கன்னத்தில் லேசாக முத்தமிட்டுவிட்டு படியிறங்கிப் போனாள். அவன் அங்கேயே நின்றான். அவள் கொலுசு சத்தம் படிகளில் மறைந்தது. அவன் உடல் முழுக்க ஒரு வெப்பம் பரவியது. மதியம் வரை எப்படிக் காத்திருப்பது என்று அவனுக்குத் தெரியவில்லை.

மறுநாள் மதியம் பன்னிரண்டு மணிக்கு கார்த்திக் மூன்றாவது மாடிக்கு ஏறினான். சாம்பார் வாசனை படியிலேயே வந்தது. கதவு திறந்திருந்தது. "உள்ளே வா" என்ற குரல். உள்ளே நுழைந்தவன் உறைந்தான். ரேவதி ஸ்லீவ்லெஸ் பிளவுஸும் புடவையும் அணிந்திருந்தாள். புடவைத் தலைப்பு தோளில் சரியாக இல்லை. அவள் கழுத்து, தோள், கைகளின் மென்மை, எல்லாம் தெரிந்தன. அவள் அவனைப் பார்த்துச் சிரித்தாள். "என்ன பார்க்குறே? உட்கார், சாப்பாடு போடுறேன்."

தரையில் இலை போட்டு சாப்பாடு போட்டாள். அவள் குனிந்து பரிமாறும்போது பிளவுஸின் கழுத்து வழியே அவள் மார்பகங்களின் பிளவு தெரிந்தது. கார்த்திக் சாப்பாட்டைப் பார்க்கவில்லை. அவள் அதைக் கவனித்துவிட்டாள். "சாப்பாடு நல்லா இருக்கா?" என்று கேட்டாள், கண்களில் குறும்பு. "ரொம்ப" என்றான், அவளையே பார்த்து. அவள் சிரித்தாள், முகம் சிவந்தது. முப்பத்தெட்டு வயது பெண் வெட்கப்படுவதை அவன் முதன்முதலில் பார்த்தான்.

சாப்பிட்டு முடித்ததும் அவள், "கார்த்திக், ஒரு உதவி. அரிசி மூட்டையை லாஃப்ட்ல ஏத்தி விடுறியா? என்னால தூக்க முடியலை" என்றாள். சமையலறையில் ஒரு பெரிய அரிசி மூட்டை கிடந்தது. அவன் குனிந்து அதைத் தூக்கினான். அவள் பின்னால் நின்று மூட்டையைத் தாங்கினாள். அவள் மார்பகங்கள் அவன் முதுகில் அழுந்தின. அவன் உடல் முழுக்க மின்சாரம் பாய்ந்தது. மூட்டையை லாஃப்ட்டில் வைத்துவிட்டுத் திரும்பினான். அவள் மிக அருகில் நின்றாள். அவர்கள் முகங்களுக்கு இடையே ஒரு அங்குலம்தான்.

அவள் அவன் உதடுகளில் முத்தமிட்டாள். முதலில் மெதுவாக, பின் ஆவேசமாக. அவள் நாக்கு அவன் வாய்க்குள் நுழைந்தது. அவன் அவளை இறுக்க அணைத்தான். அவள் மார்பகங்கள் அவன் மார்பில் நசுங்கின. அவன் கைகள் அவள் முதுகில் ஊர்ந்து பிளவுஸின் கொக்கிகளைத் தேடின. அவள் சிரித்தபடி அவன் கைகளைப் பிடித்து தன் மார்புக்குக் கொண்டு போனாள். "இங்கே" என்று கிசுகிசுத்தாள்.

அவன் பிளவுஸின் கொக்கிகளை ஒவ்வொன்றாகக் கழற்றினான். பிளவுஸ் நழுவியது. உள்ளே அவள் பிரா அணியவில்லை. அவள் பெரிய மார்பகங்கள், கருத்து விறைத்த காம்புகள், அவன் கண் முன். அவன் குனிந்து ஒரு காம்பை வாயில் எடுத்தான். அவள் "ஆஹ்..." என்று முனகி அவன் தலையை அழுத்தினாள். அவன் மறு கையால் மறு மார்பகத்தைப் பிசைந்தான். அவள் உடல் துடித்தது. "கார்த்திக்... இப்படித்தான்... கடி..." அவன் கடித்தான். அவள் துள்ளினாள்.

அவள் அவன் சட்டையைக் கழற்றினாள். அவன் மார்பில் முத்தமிட்டபடி கீழே இறங்கினாள். அவன் பேண்ட் பெல்ட்டை அவிழ்த்து ஜிப்பைத் திறந்தாள். அவன் சுன்னி வெளியே வந்தபோது அவள் ஒரு கணம் அதையே பார்த்தாள். "இவ்வளவு பெரிசா?" என்று கிசுகிசுத்துவிட்டு அதைத் தன் வாயில் எடுத்துக் கொண்டாள். கார்த்திக் சுவரில் சாய்ந்து முனகினான். அவள் வாய் அவன் சுன்னியைச் சுற்றி இறுக்கமாக மூடியிருந்தது. அவள் நாக்கு சுன்னியின் மொட்டைச் சுற்றிச் சுழன்றது. அவள் வேகத்தைக் கூட்டினாள். அவன் கைகள் அவள் தலைமுடியைப் பற்றின.

அவன் அவளை எழுப்பி சுவரில் சாய்த்தான். அவள் புடவையை இடுப்பு வரை தூக்கினான். உள்ளே அவள் ஜட்டி அணியவில்லை. அவள் புண்டை ஏற்கனவே ஈரமாகப் பளபளத்தது. அவன் விரல்கள் அவள் புண்டையில் நுழைந்தன. அவள் துடித்தாள். "ஆமா... உள்ளே... இன்னும்..." அவன் இரண்டு விரல்களை உள்ளே விட்டு வேகமாக அசைத்தான். மறு கையால் அவள் காம்பைத் திருகினான். அவள் உடல் நடுங்கியது. "வர்றேன்... கார்த்திக்... வர்றேன்..." என்று அலறியபடி அவள் உச்சம் அடைந்தாள். அவள் புண்டையிலிருந்து சூடான ஈரம் அவன் விரல்களில் வழிந்தது. அவள் அவன் தோளில் சாய்ந்து மூச்சு வாங்கினாள்.

அவன் அவளை அணைத்துக் கொண்டான். அவன் சுன்னி இன்னும் விறைத்து அவள் தொடையில் அழுத்திக் கொண்டிருந்தது. அவள் அதைப் பிடித்து மெதுவாக அசைத்தாள். "பொறு" என்று கிசுகிசுத்தாள். "இன்னைக்கு இவ்வளவுதான். ராத்திரி பத்து மணிக்கு உன் வீட்டுக்கு வர்றேன். கதவைத் திறந்து வை." அவன் அவளைப் பார்த்தான். "ஆன்ட்டி..." "ஷ். ராத்திரி பேசிக்கலாம்." அவள் பிளவுஸைச் சரி செய்து கொண்டு சமையலறையை விட்டு வெளியே போனாள். அவன் அங்கேயே நின்றான், உடல் முழுக்க நடுங்க.

மாலை முழுக்க கார்த்திக்கால் ஒரு இடத்தில் உட்கார முடியவில்லை. சமையலறையில் அவள் வாயின் வெப்பம், அவள் புண்டையின் ஈரம், அவள் உடலின் நடுக்கம், எல்லாம் அவன் நினைவில் சுழன்றன. கணேஷ் போன் செய்தான். "என்னடா, கொலுசுக்காரி என்ன சொன்னா?" என்று கேட்டான். "ஒண்ணுமில்லைடா" என்றான் கார்த்திக். சொல்ல முடியாத ரகசியம் அவன் குரலில் ததும்பியது. கணேஷ் சிரித்தான். "டேய், உன் குரலே சொல்லுது. நடத்துடா." போனை வைத்துவிட்டு கார்த்திக் கடிகாரத்தையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். ஒவ்வொரு நிமிடமும் ஒரு மணி நேரம் போல் நீண்டது.

அன்றிரவு கார்த்திக்கால் சாப்பிட முடியவில்லை. டிவி பார்க்க முடியவில்லை. ஒன்பது ஐம்பத்தைந்துக்கு கதவைத் திறந்து வைத்துவிட்டு சோபாவில் அமர்ந்தான். சரியாகப் பத்து மணிக்கு கதவு மெதுவாகத் திறந்தது. ரேவதி உள்ளே வந்து கதவைச் சாத்தி தாழ்ப்பாள் போட்டாள். அவள் ஒரு மெல்லிய நைட்டியில் இருந்தாள். "உள்ளே ஒண்ணும் போடலை" என்றாள் சிரித்தபடி. கார்த்திக் எழுந்து அவளைத் தூக்கிக் கொண்டு படுக்கையறைக்குப் போனான்.

படுக்கையில் அவளைப் படுக்க வைத்து அவன் நைட்டியை மேலே தூக்கினான். அவள் முழு உடலும் அவன் கண் முன். அவன் அவள் கால்களுக்கு இடையே முகம் புதைத்தான். அவள் புண்டையை நாக்கால் நக்கத் தொடங்கினான். அவள் துடித்தாள். "ஆஹ்... கார்த்திக்..." அவன் நாக்கு அவள் புண்டையின் ஒவ்வொரு மடிப்பிலும் ஊர்ந்தது. அவள் கைகள் அவன் தலைமுடியைப் பற்றி அழுத்தின. அவன் வேகத்தைக் கூட்டினான். அவள் இடுப்பு மேலும் கீழும் அசைந்தது. "வர்றேன்... வர்றேன்..." என்று அலறியபடி அவள் மீண்டும் உச்சம் அடைந்தாள். அவள் உடல் வில்லாக வளைந்தது.

அவள் அவனைப் படுக்க வைத்து அவன் மீது ஏறி அமர்ந்தாள், முகம் அவன் கால்களை நோக்கி. அவள் புண்டை அவன் முகத்துக்கு நேரே. அவள் குனிந்து அவன் சுன்னியை வாயில் எடுத்துக் கொண்டாள். அவன் அவள் புண்டையை நக்கத் தொடங்கினான். இருவரும் ஒரே நேரத்தில் முனகினர். அவள் வாயின் வேகம் கூடக் கூட அவன் நாக்கின் வேகமும் கூடியது. அவள் தொடைகள் அவன் தலையை இறுக்கின. அவள் உடல் நடுங்கி அவன் முகத்திலேயே உச்சம் அடைந்தாள். அவன் அவள் ஈரத்தை முழுக்கச் சுவைத்தான். அவள் திரும்பி அவன் உதடுகளில் முத்தமிட்டாள். "உன் நாக்கு ரொம்ப மோசம்" என்று சிரித்தாள்.

அவள் அவனை இழுத்து மேலே ஏற்றினாள். "இப்போ நீ" என்று மூச்சு வாங்கியபடி சொன்னாள். அவன் தன் சுன்னியைப் பிடித்து அவள் புண்டை வாசலில் வைத்தான். அவள் அவன் இடுப்பைப் பிடித்து இழுத்தாள். அவன் மெதுவாக உள்ளே நுழைந்தான். அவள் புண்டை இறுக்கமாகவும் சூடாகவும் அவன் சுன்னியைக் கவ்வியது. இருவரும் ஒரே நேரத்தில் முனகினர். அவன் மெதுவாக இயங்கத் தொடங்கினான். ஒவ்வொரு இடியும் அவளைத் துடிக்க வைத்தது. "மெதுவா... ஆமா... அப்படித்தான்..." அவள் அவன் முதுகைப் பிறாண்டினாள்.

வேகம் கூடியது. படுக்கை கிறீச்சிட்டது. அவள் கால்கள் அவன் இடுப்பைச் சுற்றிக் கொண்டன. அவன் குனிந்து அவள் காம்புகளைக் கடித்தான். அவள் கத்தினாள். "இன்னும் வேகமா... நிறுத்தாதே..." அவன் இன்னும் வேகமாக இடித்தான். அவள் மார்பகங்கள் குலுங்கின. திடீரென்று அவள் உடல் நடுங்கியது. அவள் புண்டை அவன் சுன்னியை இறுக்கிப் பிழிந்தது. அவள் மூன்றாவது முறையாக உச்சம் அடைந்தாள். அந்த இறுக்கத்தில் அவனால் தாக்குப் பிடிக்க முடியவில்லை. அவன் அவளுக்குள்ளேயே தன் முழு கஞ்சியையும் பீய்ச்சினான்.

இருவரும் மூச்சு வாங்கியபடி ஒருவரை ஒருவர் இறுக்கப் பிடித்துக் கொண்டு கிடந்தனர். பின் அவள் எழுந்து அவனைத் திருப்பிப் படுக்க வைத்தாள். அவள் அவன் மீது ஏறி அமர்ந்தாள். அவன் சுன்னி மீண்டும் விறைத்திருந்தது. அவள் அதைத் தன் புண்டைக்குள் செருகிக் கொண்டு மேலும் கீழும் அசையத் தொடங்கினாள். "இப்போ நான் உன்னை ஓக்குறேன்" என்று கிசுகிசுத்தாள். அவன் அவள் இடுப்பைப் பிடித்துக் கொண்டு கீழிருந்து மேலே இடித்தான். அவள் தலையைப் பின்னுக்குச் சாய்த்து முனகினாள். அவள் மார்பகங்கள் அவன் முகத்தில் அழுந்தின.

பின் அவள் இறங்கி நாய் போல் நின்றாள். "பின்னாடி இருந்து" என்றாள். அவன் அவளுக்குப் பின்னால் மண்டியிட்டு அவள் புண்டைக்குள் நுழைந்தான். அவள் "ஆஹ்..." என்று கத்தினாள். அவன் வேகமாக இடிக்கத் தொடங்கினான். அவள் புட்டங்கள் அவன் தொடைகளில் மோதின. அவன் கைகள் முன்பக்கம் சென்று அவள் மார்பகங்களைப் பிசைந்தன. அவள் உடல் நடுங்கத் தொடங்கியது. "கார்த்திக்... இப்படியே... நான்..." அவள் நான்காவது முறையாக உச்சம் அடைந்தாள். அவனும் அவளுக்குள் மீண்டும் பீய்ச்சினான்.

அவள் அவன் மீது சாய்ந்து அவன் நெஞ்சில் முத்தமிட்டாள். "பன்னிரண்டு வருஷமா கல்யாணமாகி, இப்படி ஒரு ராத்திரி எனக்குக் கிடைச்சதே இல்லை" என்றாள் மெதுவாக. அவன் அவள் தலைமுடியை வருடினான். "இனிமே நிறைய ராத்திரி இருக்கு" என்றான். அவள் சிரித்தாள். "ரமேஷ் வர்றதுக்குள்ள பத்து நாள் இருக்கு. பத்து ராத்திரி." அவள் கண்களில் ஒரு புது வெளிச்சம் இருந்தது. அவன் அவளை இறுக்க அணைத்துக் கொண்டான். வெளியே மதுரை நகரம் தூங்கிக் கொண்டிருந்தது. உள்ளே இருவரின் இதயங்களும் ஒரே தாளத்தில் துடித்தன.

நள்ளிரவு தாண்டியது. இருவரும் வியர்வையில் நனைந்து, மூச்சு வாங்கியபடி படுக்கையில் கிடந்தனர். ரேவதி எழுந்து மேசை மீதிருந்த வெள்ளி கொலுசை எடுத்தாள். அவள் அதை அவன் கையில் கொடுத்தாள். "இதை இனிமே நீதான் கழட்டணும், நீதான் மாட்டணும்" என்றாள். கார்த்திக் அவள் காலைத் தன் மடியில் எடுத்து வைத்து கொலுசை மாட்டிவிட்டான். சலங்கைகள் ஜல்ஜல்லென்று ஒலித்தன. அவள் அவன் நெற்றியில் முத்தமிட்டாள். "நாளைக்கு இதே நேரம்" என்று கிசுகிசுத்துவிட்டு நைட்டியை அணிந்து கொண்டு கதவைத் திறந்து மாடியேறிப் போனாள். படிகளில் அவள் கொலுசு சத்தம் மறையும் வரை கார்த்திக் கதவருகே நின்று கேட்டுக் கொண்டிருந்தான்.