தமிழ் ஹவுஸ்வைஃப் செக்ஸ் ஸ்டோரி: சென்னை அபார்ட்மெண்ட் மதிய நேரம்

"மேடம், இந்தப் பார்சல் உங்களுக்கு வந்திருக்கு," என்ற குரல் கேட்டதும் மீனா செல்போனை ஓரம் வைத்துவிட்டு எழுந்தாள். வீட்டில் யாருமில்லை, சுரேஷ் காலையிலேயே ஆபீஸ் போய்விட்டான், வேலைக்காரி பூஜா மதியம் தான் வருவாள். அவள் கதவைத் திறந்தாள், எதிரே ஒரு இளைஞன் கையில் அட்டைப் பெட்டியுடன் நின்றிருந்தான். இந்தத் தமிழ் ஹவுஸ்வைஃப் செக்ஸ் ஸ்டோரி இப்படித்தான் ஒரு சாதாரண காலைப்பொழுதில் ஆரம்பமானது.

"நான் கார்த்திக், எதிர் பிளாட், டெலிவரி பையன் என் கதவுல வச்சிட்டுப் போய்ட்டான், ஆனா மேல உங்க பேரு இருக்கு," என்றான் அவன் சிரித்தபடி. மீனா அந்தப் பெட்டியைப் பார்த்தாள், அது அவள் ஆர்டர் செய்த மிக்ஸி ஜார் தான். "ஐயோ, ரொம்ப தேங்க்ஸ், நானே ரூம் நம்பர் தப்பா கொடுத்திருப்பேன் போல," என்றாள் அவள். கார்த்திக் பெட்டியை நீட்டியபோது அவன் விரல்கள் அவள் உள்ளங்கையில் சற்று உரசின.

அந்தச் சின்ன உரசலுக்கு மீனா திடுக்கிட்டாள், சுரேஷ் கடைசியாக அவளை இப்படித் தொட்டு எத்தனை நாள் ஆகிறது என்று அவளுக்கே நினைவில்லை. "நான் புதுசா குடிவந்திருக்கேன், நைட் ஷிப்ட் சாஃப்ட்வேர் வேலை, ஏதாவது தேவைப்பட்டா தயங்காம சொல்லுங்க," என்றான் கார்த்திக். அவன் குரலில் ஒரு தைரியம் இருந்தது, கண்களில் ஒரு குறும்பு இருந்தது. "மீனான்னு கூப்பிடுங்க, மேடம் வேண்டாம்," என்றாள் அவள் தானே ஆச்சரியப்படும்படி.

கார்த்திக் தலையாட்டிவிட்டுத் திரும்பினான், ஆனால் இரண்டு அடி போய்விட்டு நின்றான். "மீனா, நாளைக்கு ஞாயிறு, நான் வீட்ல தான் இருப்பேன், ஏதாவது பெட்டி பொட்டி நகர்த்தணும்னா சொல்லுங்க, நான் வந்து உதவறேன்," என்றான். மீனா சிரித்தாள். "என் வீட்டுல எல்லாம் நானே தான் நகர்த்துவேன், ஆனாலும் சரி, ஞாபகம் வச்சுக்கறேன்," என்றாள். கதவு மூடிய பிறகும் அவன் சிரிப்பு அவள் காதில் ஒலித்துக்கொண்டே இருந்தது.

மதியம் வரை மீனாவுக்கு வேலை ஓடவில்லை, சமையலறையில் காய்கறி நறுக்கும்போது கூட அவள் மனம் கார்த்திக்கிடமே சுற்றியது. அவன் தோள்கள், அவன் குரல், அந்த விரல் உரசல் எல்லாம் அவளை விடாமல் துரத்தின. சுரேஷ் நேற்று இரவு பன்னிரண்டு மணிக்கு வந்து ஒரு வார்த்தை பேசாமல் சாப்பிட்டுவிட்டுப் படுத்தான். மீனா அவன் முதுகைப் பார்த்தபடியே தூங்கிப்போனாள், திருமணம் ஆகி ஆறு வருஷத்தில் அவர்கள் ஒரே வீட்டில் வாழும் அந்நியர்கள் போல ஆகியிருந்தார்கள்.

மறுநாள் காலை மீனா ஒரு முடிவு எடுத்தாள், படுக்கையறையில் இருந்த பழைய அலமாரியை நகர்த்த வேண்டும் என்று அவள் பல மாதங்களாக நினைத்துக்கொண்டிருந்தாள். தனியாக முடியாத அந்த வேலைக்கு இப்போது அவளுக்கு ஒரு சாக்கு கிடைத்திருந்தது. அவள் கதவைத் திறந்து எதிர் பிளாட்டைப் பார்த்தாள், கார்த்திக் கையில் காபி டம்ளருடன் வெளியே வந்தான். "மீனா, குட் மார்னிங், என்ன, இன்னிக்கு ஏதாவது பெட்டி நகர்த்தணுமா," என்றான் கண் சிமிட்டி.

"ஆமா, உண்மையிலேயே ஒரு அலமாரி நகர்த்தணும், ஐந்து நிமிஷம் வர முடியுமா," என்றாள் மீனா. கார்த்திக் உடனே காபி டம்ளரை உள்ளே வைத்துவிட்டு வந்தான். அலமாரி கனமாக இருந்தது, இருவரும் சேர்ந்து தள்ளினார்கள். அலமாரி சற்று ஆடியதும் மீனா தடுமாறினாள், கார்த்திக் அவள் இடுப்பைப் பிடித்து நிறுத்தினான், அவன் கை அவள் இடுப்பில் அழுத்தியதும் அவள் மூச்சு நின்றது.

"பார்த்து, மீனா," என்றான் அவன், ஆனால் கையை எடுக்கவில்லை, அவன் முகம் அவள் முகத்துக்கு மிக அருகில் இருந்தது. மீனா அவன் கண்களைப் பார்த்தாள், அதில் ஒரு கேள்வி இருந்தது, அவள் பதில் சொல்ல வேண்டிய கேள்வி. "நன்றி," என்று மட்டும் சொன்னாள், ஆனால் அவள் குரல் நடுங்கியது. கார்த்திக் மெதுவாகக் கையை எடுத்தான், ஆனால் அவன் விரல்கள் அவள் புடவை மேல் சற்றுத் தடவிவிட்டுப் போன.

அலமாரி நகர்ந்தது, இருவரும் வியர்த்திருந்தார்கள். "காபி சாப்பிடறீங்களா," என்று மீனா கேட்டாள், தன் குரலின் பதட்டத்தை மறைக்க முயன்று. "நிச்சயமா," என்றான் கார்த்திக். சமையலறையில் மீனா காபி போடும்போது அவன் கதவோரம் சாய்ந்து நின்று அவளையே பார்த்தான். "உங்க கணவர் எப்போ வருவார்," என்று கேட்டான், மீனா "நைட் பதினொண்ணு பன்னிரண்டு ஆகும், நைட் ஷிப்ட்," என்றாள்.

கார்த்திக் தலையாட்டினான், அவன் பார்வையில் ஏதோ மாறியது. "அப்போ இந்த வீட்டுல நீங்க மதியம் முழுக்கத் தனியா தான் இருக்கீங்க," என்றான் காபி டம்ளரை வாங்கிக்கொண்டு. மீனா தலையாட்டினாள். "தனிமை ரொம்பக் கொடுமை, இல்லையா மீனா," என்றான் அவன் அவள் கண்களை விடாமல் பார்த்து. மீனாவின் கைகள் நடுங்கின, அவள் பதில் சொல்லவில்லை, ஆனால் பார்வையைத் திருப்பவும் இல்லை, அந்த மௌனமே அவள் பதிலாக இருந்தது.

கார்த்திக் காபி டம்ளரை மேடையில் வைத்துவிட்டு ஒரு அடி முன்னால் வந்தான். "நான் உங்களை முதல் நாளே பார்த்தேன் மீனா, கதவு திறந்தப்போ உங்க முகம், அந்தச் சிரிப்பு, அன்னிக்கு இரவு முழுக்க எனக்குத் தூக்கம் வரலை," என்றான். மீனாவின் இதயம் படபடத்தது. "கார்த்திக், இது தப்பு, நான் கல்யாணம் ஆனவள்," என்றாள், ஆனால் அவள் கால்கள் அசையவில்லை. "எனக்குத் தெரியும், ஆனா உங்க கண்ல இருக்கற ஏக்கம் எனக்குத் தெரியுது," என்றான் அவன்.

அவன் கை அவள் கன்னத்தைத் தொட்டது, மீனா கண்களை மூடினாள். அந்தத் தொடுதலில் இத்தனை வருஷம் அவள் இழந்த எல்லாமே இருந்தது, அன்பு, ஆசை, கவனிப்பு. "வேண்டாம்," என்று அவள் உதடுகள் சொன்னன, ஆனால் அவள் உடல் அவன் பக்கம் சாய்ந்தது. கார்த்திக் அவள் உதடுகளில் முத்தமிட்டான், முதலில் மெதுவாக, பிறகு ஆவேசமாக. மீனா அவன் சட்டையை இறுக்கப் பிடித்துக்கொண்டாள், அந்த முத்தம் அவளுக்குள் ஒரு நெருப்பை மூட்டியது.

"பெட்ரூம்," என்று மட்டும் சொன்னாள் மீனா, அவன் உதடுகளிலிருந்து விலகி. கார்த்திக் அவளைத் தூக்கிக்கொண்டான், அவள் கால்கள் அவன் இடுப்பைச் சுற்றிக்கொண்டன. படுக்கையறைக்குள் நுழைந்ததும் அவன் அவளைப் படுக்கையில் கிடத்தினான். மீனா புடவையை அவிழ்த்தாள், அவன் கண்கள் அவள் உடலை விழுங்கின, அவள் ஜாக்கெட்டின் கொக்கிகளை அவன் ஒவ்வொன்றாக அவிழ்த்தான், ஒவ்வொரு கொக்கியும் அவளுக்குள் ஒரு மின்னல்.

கார்த்திக் அவள் மார்பகங்களைப் பார்த்து மூச்சுவிட்டான். "அழகா இருக்கீங்க, மீனா," என்று சொல்லி அவன் பிராவைக் கழற்றினான். அவள் முலைகள் வெளியே வந்தன, காம்புகள் விறைத்து நின்றன. அவன் ஒரு காம்பை வாயில் வைத்து உறிஞ்சினான், மறுகையால் இன்னொரு முலையைப் பிசைந்தான், மீனா "ஆஹ்," என்று முனகினாள். அவன் நாக்கு அவள் காம்பைச் சுற்றிச் சுழன்றது, அவள் உடல் வில்லாக வளைந்தது.

அவன் கை கீழே இறங்கியது, அவள் பாவாடையைத் தூக்கி உள்ளே நுழைந்தது. மீனாவின் புண்டை ஏற்கனவே ஈரமாக இருந்தது, அவள் உள்ளாடையில் ஈரம் படிந்திருந்தது. கார்த்திக் உள்ளாடையைக் கழற்றி எறிந்தான். அவன் விரல்கள் அவள் புண்டை இதழ்களைப் பிரித்து அவள் பருப்பைத் தேடிக் கண்டுபிடித்தன, "அய்யோ, கார்த்திக்," என்று மீனா கத்தினாள், அவன் விரல்கள் வேகமாக அசைந்ததும் அவள் இடுப்பு படுக்கையிலிருந்து தூக்கியது.

பிறகு அவன் கீழே இறங்கினான், அவன் முகம் அவள் தொடைகளுக்கு நடுவில் புதைந்தது. அவன் நாக்கு அவள் புண்டையை மேலிருந்து கீழாக, கீழிருந்து மேலாக நக்கியது. மீனா படுக்கை விரிப்பை இறுக்கப் பிடித்துக்கொண்டாள். அவன் நாக்கு அவள் பருப்பைச் சுற்றி வட்டமிட்டுப் பிறகு உள்ளே நுழைந்தது, மீனாவின் உடல் நடுங்கியது. "இன்னும், இன்னும்," என்று அவள் முனகினாள், அவள் முதல் உச்சம் அவன் நாக்கிலேயே வந்தது, அவள் உடல் பதறியது.

கார்த்திக் எழுந்து தன் சட்டையைக் கழற்றினான், பேண்ட்டை அவிழ்த்தான், அவன் சுன்னி விறைத்து நீண்டு நின்றது. மீனா அதைப் பார்த்து உதடுகளை நக்கினாள். அவள் எழுந்து உட்கார்ந்து அதைக் கையில் பிடித்தாள், அது சூடாகத் துடித்துக்கொண்டிருந்தது. அவள் அதை வாயில் வைத்து மெதுவாக உறிஞ்சினாள், கார்த்திக் "ஷ்ஷ்," என்று மூச்சுவிட்டு அவள் தலைமுடியைப் பிடித்தான், அவள் நாக்கு அவன் சுன்னியின் நுனியைச் சுற்றிப் பிறகு ஆழமாக உள்ளே எடுத்துக்கொண்டாள்.

சில நிமிடங்கள் கழித்து கார்த்திக் அவளை நிறுத்தினான். "இப்போ நான் உனக்குள்ள வரணும்," என்றான். அவன் அவளைப் படுக்கையில் தள்ளி அவள் கால்களை விரித்தான், அவன் சுன்னி அவள் புண்டை வாசலில் உரசியது. மீனா மூச்சைப் பிடித்துக்கொண்டாள். அவன் மெதுவாக உள்ளே நுழைந்தான், அவள் புண்டை அவனை இறுக்கமாகப் பிடித்துக்கொண்டது, "ஆஹ், கார்த்திக், உள்ள வா," என்று அவள் கெஞ்சினாள், அவன் முழுவதும் உள்ளே போனான்.

அவன் இயங்க ஆரம்பித்தான், முதலில் மெதுவாக, பிறகு வேகமாக, ஒவ்வொரு இடியும் அவளுக்குள் ஆழமாக இறங்கியது. மீனா அவன் முதுகை நகங்களால் கீறினாள், அவன் தோளில் கடித்தாள், "இன்னும் வேகமா, கார்த்திக், இன்னும்," என்று கத்தினாள். படுக்கை கிரீச்சிட்டது. அவன் அவள் கால்களைத் தன் தோள்களில் போட்டுக்கொண்டு இன்னும் ஆழமாக இடித்தான், மீனாவின் இரண்டாவது உச்சம் வந்தது, அவள் உடல் அதிர்ந்தது, அவள் புண்டை அவன் சுன்னியை இறுக்கிப் பிழிந்தது.

கார்த்திக் அவளைத் திருப்பினான், அவள் முழங்கால்களில் நின்றாள், அவன் பின்னாலிருந்து உள்ளே நுழைந்து அவள் முடியைப் பிடித்து இழுத்தான். "உன் புண்டை ரொம்ப இறுக்கமா இருக்கு, மீனா," என்று அவன் முனகினான். அவன் இடுப்பு அவள் பின்புறத்தில் மோதியது, அந்தச் சத்தம் அறையை நிறைத்தது. மீனா தலையணையைக் கடித்துக்கொண்டு முனகினாள். அவன் கை முன்னால் வந்து அவள் பருப்பைத் தேய்த்தது, அவள் மூன்றாவது உச்சத்தை நோக்கி விரைந்தாள்.

இருவரும் ஒன்றாக உச்சம் அடைந்தார்கள், கார்த்திக் அவளுக்குள் விந்தைப் பாய்ச்சினான், மீனா அவன் பெயரைக் கத்தினாள். இருவரும் வியர்வையில் நனைந்து படுக்கையில் சரிந்தார்கள், கார்த்திக் அவள் நெற்றியில் முத்தமிட்டான். "இது தப்புன்னு உனக்குத் தோணுதா," என்று கேட்டான். மீனா அவன் மார்பில் தலை வைத்தாள், "இப்போ எதுவும் தோணலை, இப்போ நான் உயிரோட இருக்கற மாதிரி தோணுது," என்றாள்.

மதியம் முழுக்க அவர்கள் படுக்கையிலேயே இருந்தார்கள், கார்த்திக் அவள் உடலின் ஒவ்வொரு அங்குலத்தையும் முத்தமிட்டான், அவள் கழுத்து, தோள், வயிறு, தொடை. மீனா அவன் மார்பு முடிகளில் விரல்களை ஓட்டினாள். "உன் கணவன் உன்னை இப்படிப் பார்த்ததே இல்லையா," என்று கேட்டான். "பார்த்தான், ஆனா ரொம்ப வருஷம் முன்னாடி, இப்போ அவனுக்கு நான் ஒரு பழக்கம், ஆசை இல்லை," என்றாள் மீனா குரல் கம்ம, கார்த்திக் அவளை இறுக்க அணைத்துக்கொண்டான்.

மாலை ஐந்து மணிக்கு கார்த்திக் கிளம்பினான். "நான் போறேன், மீனா, ஆனா இது முடிவு இல்லை," என்று சொல்லி அவள் உதடுகளில் ஆழமாக முத்தமிட்டான். மீனா கதவை மூடிவிட்டுக் கண்ணாடியில் தன்னைப் பார்த்தாள். அவள் கன்னங்கள் சிவந்திருந்தன, உதடுகள் வீங்கியிருந்தன, கண்களில் ஒரு புது ஒளி. அவள் சிரித்தாள், நீண்ட நாட்களுக்குப் பிறகு உண்மையாகச் சிரித்தாள்.

இரவு எட்டு மணிக்கு சுரேஷ் போன் செய்தான். "மீனா, இன்னிக்கு ரிலீஸ் இருக்கு, நான் பன்னிரண்டுக்கு மேல தான் வருவேன், நீ சாப்பிட்டுத் தூங்கு," என்றான். மீனா "சரி," என்றாள், ஆனால் அவள் மனதில் வேறு திட்டம் ஓடியது. அவள் கார்த்திக்கிற்கு மெசேஜ் அனுப்பினாள், "சாப்பாடு அதிகமா செஞ்சிட்டேன், வர்றீங்களா," பதில் உடனே வந்தது, "ஐந்து நிமிஷத்துல வர்றேன்."

கார்த்திக் வந்ததும் மீனா அவனைச் சமையலறைக்கு அழைத்துச் சென்றாள். "உட்காருங்க, சாப்பாடு போடறேன்," என்றாள். ஆனால் அவன் உட்காரவில்லை, அவன் பின்னாலிருந்து அவளை அணைத்தான், அவன் கைகள் அவள் இடுப்பைச் சுற்றின. "முதல்ல இதைச் சாப்பிடலாம்," என்று கிசுகிசுத்தான். மீனா அடுப்பை அணைத்தாள், அவன் அவளைத் திருப்பிச் சமையல் மேடையில் உட்கார வைத்தான்.

அவள் நைட்டியை அவன் மேலே தூக்கினான், மீனா உள்ளாடை அணியவில்லை என்பதை அவன் கண்டுபிடித்ததும் சிரித்தான். "எனக்காகவா," என்று கேட்டான். "உனக்காகத் தான்," என்றாள் மீனா வெட்கமின்றி. அவன் மண்டியிட்டு அவள் புண்டையை நக்க ஆரம்பித்தான், சமையலறையில், மேடையில் உட்கார்ந்தபடி, மீனா தலையைப் பின்னால் சாய்த்து முனகினாள், அவன் நாக்கு அவளை வெறிபிடிக்க வைத்தது.

பிறகு அவன் எழுந்து தன் பேண்ட்டை அவிழ்த்தான், மீனா மேடையின் விளிம்பில் வந்து கால்களை விரித்தாள். அவன் உள்ளே நுழைந்தான், அவள் அவன் கழுத்தைப் பிடித்துக்கொண்டாள், சமையலறைப் பாத்திரங்கள் அதிர்ந்தன. "மெதுவா, சத்தம்," என்று மீனா சிரித்தபடி சொன்னாள், ஆனால் அவள் கண்களில் குறும்பு இருந்தது. கார்த்திக் வேகத்தைக் குறைக்காமல் அவள் உதடுகளைத் தன் உதடுகளால் மூடினான், அவள் முனகல்கள் அவன் வாய்க்குள் கரைந்தன.

சாப்பாடு ஆறிப்போனது, யாரும் கவலைப்படவில்லை, பிறகு இருவரும் பால்கனிக்குப் போனார்கள், சென்னை இரவு விளக்குகளால் மின்னியது. கார்த்திக் பால்கனி கைப்பிடியில் சாய்ந்து நின்றான், மீனா அவன் முன்னால் நின்றாள். அவன் பின்னாலிருந்து அவள் நைட்டியைத் தூக்கி உள்ளே நுழைந்தான். திறந்த வானத்தின் கீழ், நகரத்தின் சத்தங்களுக்கு நடுவில், அவர்கள் ஒன்றானார்கள், மீனா கைப்பிடியை இறுக்கப் பிடித்துக்கொண்டாள், அவன் ஒவ்வொரு இடியும் அவளை நடுங்க வைத்தது.

"யாராவது பார்த்துடுவாங்க," என்று மீனா மூச்சுவிட்டாள். "பார்க்கட்டும்," என்றான் கார்த்திக் அவள் காதில் கடித்து. அந்த ஆபத்து அவர்கள் இருவரையும் இன்னும் வெறிபிடிக்க வைத்தது. மீனா வேகமாக உச்சம் அடைந்தாள், அவள் உடல் குலுங்கியது. கார்த்திக் அவளைத் திருப்பி அவள் உதடுகளில் முத்தமிட்டபடி தன் உச்சத்தை அடைந்தான், இருவரும் பால்கனி தரையில் உட்கார்ந்து ஒருவரையொருவர் பார்த்துச் சிரித்தார்கள்.

உள்ளே வந்து இருவரும் சோபாவில் உட்கார்ந்தார்கள், கார்த்திக் மீனாவின் கால்களைத் தன் மடியில் போட்டுக்கொண்டு பாதங்களை அழுத்தினான். "உன் கால் விரல்கள் கூட அழகு," என்றான். மீனா சிரித்தாள், "யாரும் என் காலை இப்படிப் பிடிச்சதே இல்லை," என்றாள். அவன் ஒவ்வொரு விரலையும் மெதுவாக நீவினான், அந்தச் சின்னத் தொடுதல் கூட அவளுக்குள் ஒரு சிலிர்ப்பை ஏற்படுத்தியது.

"கார்த்திக், நீ ஏன் கல்யாணம் பண்ணிக்கலை," என்று மீனா கேட்டாள். அவன் சிரித்தான், "சரியான ஆள் கிடைக்கலை, இப்போ கிடைச்ச மாதிரி இருக்கு, ஆனா அவளுக்கு ஏற்கனவே கல்யாணம் ஆயிடுச்சு," என்றான். மீனாவின் முகம் சிவந்தது, "பேச்சைப் பாரு," என்று அவள் அவன் தோளில் அடித்தாள். அவன் அவள் கையைப் பிடித்து முத்தமிட்டான், அந்த நேரத்தில் சமையலறையிலிருந்து குக்கர் விசில் சத்தம் கேட்டது, இருவரும் சிரித்தார்கள்.

மீனா எழுந்து சாப்பாடு பரிமாறினாள், கார்த்திக் அவள் சமையலைப் பாராட்டினான், "என் அம்மா சமையல் மாதிரி இருக்கு," என்றான். "அம்மான்னு சொன்னா எனக்குக் கோபம் வரும்," என்று மீனா பொய்க் கோபத்துடன் சொன்னாள். "சரி சரி, என் காதலி சமையல் மாதிரி," என்று அவன் திருத்தினான். மீனா அவனைப் பார்த்தாள், "காதலியா," என்று கேட்டாள் குரல் மெதுவாக, "ஆமா, இன்னிலேர்ந்து நீ என் காதலி," என்றான் கார்த்திக் அவள் கையைப் பிடித்து.

இருவரும் சாப்பிட்டார்கள், ஆறிப்போன சாப்பாடு கூட அன்று அமிர்தமாக இருந்தது. கார்த்திக் கிளம்பும் நேரம் வந்தது, மணி பத்தரை. மீனா அவனைக் கதவு வரை அழைத்துச் சென்றாள், அவன் கதவைத் திறக்கப் போனபோது அவள் அவன் கையைப் பிடித்தாள். அவள் தன் பர்ஸிலிருந்து ஒரு சாவியை எடுத்து அவன் உள்ளங்கையில் வைத்து மூடினாள்.

"இது என் வீட்டு டூப்ளிகேட் சாவி, அவசரத்துக்கு," என்றாள் மீனா அவன் கண்களை நேராகப் பார்த்து. அவள் பார்வையில் அந்த வார்த்தைகளுக்கு அப்பாற்பட்ட ஒரு அர்த்தம் இருந்தது, கார்த்திக் அதைப் புரிந்துகொண்டான். அவன் சாவியை இறுக்கப் பிடித்துக்கொண்டு அவள் கன்னத்தில் முத்தமிட்டான், "அவசரம் வரும்போதெல்லாம் வருவேன்," என்றான். கதவு மூடியது, மீனா அதன் மேல் சாய்ந்து நின்றாள், உதடுகளில் ஒரு புன்னகையுடன்.