தமிழ் காமக்கதை படிக்கவும்: சுவருக்கு அப்பால் ஒரு இரவு, பாகம் 2

காம்பவுண்ட் கேட்டில் கார் ஹெட்லைட் வெளிச்சம் விழுந்த அந்த நொடியில் மீனாட்சியின் இதயம் நின்றே போனது. இந்த தமிழ் காமக்கதை படிக்கவும் துணிச்சல் வேண்டும், ஏனென்றால் அடுத்த இருபது நிமிடங்கள் அவள் வாழ்க்கையின் மிக ஆபத்தான நிமிடங்கள். ரவியின் விரல்கள் அவள் மணிக்கட்டை இறுக்கமாக பற்றியிருந்தன, அவன் கண்களில் பயமும் கெஞ்சலும் ஒன்றாக தெரிந்தன.

கார்த்திக் போனில் சொன்னது இன்னும் அவள் காதில் ஒலித்தது. ஷிப்ட் கேன்சல். இருபது நிமிடத்தில் வீடு வந்துவிடுவேன். ஆனால் அவன் பதினைந்து நிமிடத்திலேயே வந்துவிட்டான் போலிருந்தது. மீனாட்சி ஒரு நொடி கூட யோசிக்கவில்லை. ரவியை பின்பக்க அறைக்குள் தள்ளி கதவை அறைந்து சாத்தினாள்.

பூட்டு கிளிக் என்று விழுந்த சத்தம் அவள் நெஞ்சில் இடி போல இறங்கியது. சாவியை எடுத்து ஹால் அலமாரியின் மேல் தட்டில் சேலைகளுக்கு அடியில் திணித்தாள். தன் புடவை தலைப்பை சரி செய்து கொண்டு கண்ணாடியில் முகத்தை பார்த்தாள். உதடுகள் வீங்கியிருந்தன, கழுத்தில் ரவியின் பற்கள் பதித்த சிவப்பு அடையாளம் தெரிந்தது.

வாசல் கதவு தட்டப்பட்டது. டம் டம் என்று மூன்று முறை. மீனாட்சி ஆழமாக மூச்சு விட்டு கதவை திறந்தாள். அதற்கு முன் அவள் கண்ணாடியில் ஒரு முறை பார்த்து தன் தலைமுடியை சரி செய்து கொண்டாள். உதட்டில் ஒட்டியிருந்த ரவியின் எச்சிலை துடைத்தாள். கார்த்திக் மழையில் முழுவதும் நனைந்து நின்றிருந்தான். அவன் சட்டை உடம்போடு ஒட்டியிருந்தது, தலையிலிருந்து தண்ணீர் சொட்டியது.

"ஆபீஸ்ல பவர் போயிடுச்சு. முழு ஷிப்டையும் கேன்சல் பண்ணிட்டாங்க," என்றான் கார்த்திக் உள்ளே நுழைந்தபடி. அவன் கண்கள் அவள் முகத்தை ஆராய்ந்தன. "ஏன் இவ்வளவு பதட்டமா இருக்க? உடம்பு சரியில்லையா?"

"மழை சத்தம் பயமா இருந்தது," என்றாள் மீனாட்சி. அவள் குரல் அவளுக்கே அந்நியமாக ஒலித்தது. கார்த்திக் தன் ஈர சட்டையை கழற்றி நாற்காலியில் போட்டான். அவன் உடம்பு வியர்வையும் மழை நீரும் கலந்த வாசனையை பரப்பியது.

அவன் அவளை நெருங்கி இடுப்பில் கை வைத்தான். "மழை நாள்ல வீட்ல தனியா இருந்தா இப்படித்தான் இருக்கும்," என்று சொல்லி அவள் கழுத்தில் முத்தமிட்டான். சரியாக ரவி கடித்த அதே இடத்தில். மீனாட்சியின் உடல் நடுங்கியது.

"கார்த்திக், நீங்க சாப்பிட்டீங்களா?" என்று அவள் பேச்சை மாற்ற முயன்றாள். ஆனால் அவன் கைகள் ஏற்கனவே அவள் புடவை தலைப்பை விலக்கியிருந்தன. அவன் உதடுகள் அவள் தோளில் ஊர்ந்தன. பின்பக்க அறையில் ரவி இருக்கிறான் என்ற நினைப்பு அவள் வயிற்றில் பயத்தையும் அதே நேரம் ஒரு விசித்திரமான கிளர்ச்சியையும் எழுப்பியது.

மீனாட்சி டவலை எடுத்து அவன் தலையை துவட்ட முயன்றாள். கார்த்திக் அவள் கையை பிடித்து நிறுத்தினான். "நீ ஏன் இவ்வளவு நடுங்குகிறாய்?" என்று கேட்டான். அவள் சிரிக்க முயன்றாள். "குளிர். மழைக்காற்று உள்ளே வருகிறது." அவன் ஜன்னலை சாத்திவிட்டு வந்தான். அவன் கைகள் அவள் தோள்களில் அழுத்தமாக பதிந்தன. பின்பக்க அறை இருக்கும் திசையை அவன் பார்க்கவில்லை என்பதை உறுதி செய்து கொண்டாள்.

"நீ சாப்பிட்டாயா?" என்று கேட்டாள் அவள். "சாப்பாடு போடவா?" கார்த்திக் தலையசைத்தான். "பசி வேறு விதமாக இருக்கிறது," என்று சொல்லி அவள் இடுப்பை இறுக்க அணைத்தான். அவன் உடலின் வெப்பம் அவள் மேல் பட்டது. அவள் இதயம் வேகமாக துடித்தது, ஆனால் இப்போது பயம் கொஞ்சம் குறைந்து வேறு ஏதோ ஒன்று கலந்திருந்தது.

கார்த்திக் அவளை தன் பக்கம் திருப்பி உதடுகளை கவ்வினான். அவன் முத்தம் அவசரமாக, பசியுடன் இருந்தது. நைட் ஷிப்ட் கேன்சலான ஏமாற்றமும், மழையில் நனைந்த குளிரும் அவனை மிருகமாக மாற்றியிருந்தன. மீனாட்சி எதிர்க்கவில்லை. எதிர்த்தால் சந்தேகம் வரும்.

அவன் அவள் ஜாக்கெட்டின் கொக்கிகளை ஒவ்வொன்றாக கழற்றினான். ஒவ்வொரு கொக்கி கழலும்போதும் அவன் உதடுகள் வெளிப்பட்ட தோலில் பதிந்தன. மீனாட்சியின் மார்பு வெளிப்பட்டதும் அவன் முகம் அதில் புதைந்தது. அவன் மூச்சின் சூடு அவள் முலைகளில் பட்டது.

அவள் முலைகளை அவன் வாய் கவ்வியபோது அவள் உதடுகளை கடித்து சத்தம் வராமல் பார்த்துக் கொண்டாள். அவன் நாக்கு அவள் காம்பை சுற்றி விளையாடியது. ஒரு கையால் அவன் இன்னொரு முலையை பிசைந்தான். சுவருக்கு அப்பால் ரவி கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறான்.

அந்த நினைப்பே அவள் உடம்பில் மின்சாரம் பாய்ச்சியது. தன் கணவன் தன் மார்பில் விளையாட, இன்னொருவன் கதவு இடுக்கு வழியாக அதை பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறான். அவள் புண்டை ஈரமாக தொடங்கியது. அவள் தன்னைத்தானே வெறுத்தாள், ஆனால் உடல் அவள் பேச்சை கேட்கவில்லை.

கார்த்திக் அவள் புடவையை கீழே இறக்கி உள்பாவாடையின் நாடாவை இழுத்தான். துணிகள் தரையில் குவிந்தன. அவளை சோபாவில் தள்ளி அவன் தன் பேண்ட்டை கழற்றினான். அவன் சுன்னி விறைத்து நின்றது, நரம்புகள் புடைத்திருந்தன.

"காலை விரி," என்றான் அவன் கரகரத்த குரலில். மீனாட்சி கால்களை விரித்தாள். அவன் அவள் மேல் ஏறி ஒரே அழுத்தில் உள்ளே நுழைந்தான். அவள் புண்டை ஏற்கனவே ஈரமாக இருந்ததால் அவன் சுன்னி எளிதாக உள்ளே சென்றது.

அவன் இயங்கத் தொடங்கினான். வேகமாக, ஆழமாக, இரக்கமின்றி. சோபா சுவரில் மோதி டம் டம் என்று சத்தம் எழுப்பியது. மீனாட்சி அவன் தோளை பற்றிக் கொண்டாள். ஒவ்வொரு அழுத்தமும் அவள் உடலை உலுக்கியது. பின்பக்க அறை கதவை அவள் கண்கள் அடிக்கடி பார்த்தன.

அவன் ஒரு கையால் அவள் முலையை பிசைந்தபடி இயங்கினான். இன்னொரு கை அவள் தொடைகளை விரித்து பிடித்திருந்தது. மீனாட்சியின் நகங்கள் அவன் முதுகில் கோடுகள் போட்டன. அவள் மூச்சு சீரற்று வந்தது. ஒவ்வொரு முறை அவன் உள்ளே ஆழமாக சென்றபோதும் அவள் உடல் மேலே தூக்கி எறியப்பட்டது.

ரவி அங்கே இருட்டில் நின்று கேட்டுக் கொண்டிருப்பான். அவள் கணவனின் சுன்னி அவள் புண்டைக்குள் இயங்கும் சத்தம், அவள் அடக்க முடியாமல் வெளிவரும் முனகல்கள். இந்த எண்ணம் அவளை மேலும் கிளர்த்தியது. அவள் இடுப்பை தானாகவே உயர்த்தி அவன் அழுத்தங்களை எதிர்கொண்டாள்.

"இன்னும் வேகமா," என்று அவள் முணுமுணுத்தாள். கார்த்திக் ஆச்சரியத்துடன் அவளை பார்த்துவிட்டு வேகத்தை கூட்டினான். அவன் வியர்வை அவள் மார்பில் சொட்டியது. அவள் முலைகள் ஒவ்வொரு அழுத்தத்திலும் குலுங்கின. அவன் அவள் காதை கடித்து, "இன்று நீ வேறு மாதிரி இருக்கிறாய்," என்று மூச்சிரைத்தான். மீனாட்சி பதில் சொல்லாமல் அவன் உதடுகளை கவ்வினாள்.

சில நிமிடங்களில் அவள் உடல் இறுக்கமடைந்தது. உச்சம் அவளை தாக்கியபோது அவள் அவன் முதுகில் நகங்களை பதித்தாள். "ஆஹ்," என்ற அவள் குரல் ஹால் முழுவதும் எதிரொலித்தது. கார்த்திக் இரண்டு அழுத்தங்களுக்கு பிறகு அவளுக்குள்ளேயே விந்தை பீய்ச்சினான்.

அவன் அவள் மேல் சரிந்து மூச்சு வாங்கினான். மீனாட்சி மேல்கூரையை பார்த்தபடி படுத்திருந்தாள். அவள் தொடைகளில் அவன் விந்து வழிந்தது. பின்பக்க அறையிலிருந்து எந்த சத்தமும் வரவில்லை. ரவி மூச்சை கூட அடக்கிக் கொண்டிருக்க வேண்டும்.

கார்த்திக் எழுந்து பாத்ரூம் சென்றான். தண்ணீர் சத்தம் கேட்டதும் மீனாட்சி வேகமாக தன் உடைகளை எடுத்து அணிந்து கொண்டாள். அவள் கைகள் நடுங்கின. பாத்ரூம் கதவு திறக்கும் முன் அவள் சமையலறைக்கு சென்று பாலை அடுப்பில் வைத்தாள்.

"தூக்கம் வருது," என்றான் கார்த்திக் பாலை குடித்துவிட்டு. அவன் படுக்கையறைக்கு சென்று கதவை சாத்திக் கொண்டான். ஐந்து நிமிடத்தில் அவன் குறட்டை சத்தம் கேட்கத் தொடங்கியது. நைட் ஷிப்ட் வேலைக்காரனின் ஆழ்ந்த தூக்கம்.

மீனாட்சி அலமாரியின் மேல் தட்டிலிருந்து சாவியை எடுத்தாள். அவள் விரல்கள் அதை இறுக்கமாக பற்றியிருந்தன. படுக்கையறை கதவு வழியாக கார்த்திக்கின் குறட்டை சீராக கேட்டது. அவள் மெதுவாக பின்பக்க அறை கதவை திறந்தாள்.

இருட்டில் ரவி சுவரோரம் நின்றிருந்தான். அவன் முகம் வெளிறியிருந்தது. "எல்லாம் கேட்டது," என்றான் அவன் தாழ்ந்த குரலில். "உன் கணவன் உன்னை ஓத்த சத்தம் முழுவதும் கேட்டது."

மீனாட்சியின் முகம் சிவந்தது. "வேறு வழி இருக்கவில்லை. சந்தேகம் வந்திருந்தால் நாம் இருவரும் செத்திருப்போம்." அவள் கதவை மெதுவாக சாத்தி உள்ளே வந்தாள். அறையில் மழை ஈரத்தின் வாசனையும் அவர்கள் இருவரின் உடல் வாசனையும் நிறைந்திருந்தன.

ரவி அவளை இழுத்து அணைத்தான். அவன் உதடுகள் அவள் கழுத்தில் பதிந்தன, சரியாக கார்த்திக் முத்தமிட்ட அதே இடத்தில். "அவன் தொட்ட இடத்தை நான் அழிக்க வேண்டும்," என்று முணுமுணுத்தான். மீனாட்சி அவன் முடியை பற்றி தன் பக்கம் இழுத்தாள்.

"கடன் வசூல்காரர்கள் உண்மையிலேயே இந்த வீட்டை கண்டுபிடித்துவிட்டார்களா?" என்று கேட்டாள் அவள். ரவி தலையசைத்தான். "நேற்று மாலை தெரு முனையில் அவர்களை பார்த்தேன். இனி இங்கே இருந்தால் உனக்குத்தான் ஆபத்து. கார்த்திக்கிடம் நான் இங்கே இருந்தது தெரிந்தால் அவன் என்னை கொன்றுவிடுவான்."

"அதனால்தான் நீ போக வேண்டும்," என்றாள் மீனாட்சி உறுதியாக. "ஆனால் அதற்கு முன் இந்த இரவை நாம் முடிக்க வேண்டும். நான் விரும்பியபடி முடிக்க வேண்டும்." அவள் குரலில் இருந்த கட்டளை ரவியை அதிர்ச்சியடையச் செய்தது. அவன் சிரித்தான். "உத்தரவு, மகாராணி."

"நாளை காலை நீ போக வேண்டும்," என்றாள் அவள். "கடன் வசூல்காரர்கள் இந்த முகவரியை கண்டுபிடித்துவிட்டார்கள் என்று சொன்னாய். இங்கே இருப்பது ஆபத்து. எனக்கும் ஆபத்து."

"தெரியும்," என்றான் ரவி. அவன் கைகள் அவள் ஜாக்கெட்டின் கொக்கிகளை கழற்றத் தொடங்கின. "அதனால்தான் இந்த இரவு கடைசி. இதை நான் மறக்க மாட்டேன். நீயும் மறக்கக் கூடாது."

அவள் ஜாக்கெட் கீழே விழுந்தது. ரவியின் உதடுகள் அவள் தோளிலிருந்து கீழே இறங்கி அவள் முலைகளை அடைந்தன. அவன் நாக்கு அவள் காம்பை சுற்றி வட்டமிட்டது. மீனாட்சி சுவரில் சாய்ந்து அவன் தலையை தன் மார்பில் அழுத்தினாள்.

"மெதுவா," என்று அவள் மூச்சிரைத்தாள். "அவன் தூங்குகிறான், ஆனால் சத்தம் வந்தால் எழுந்துவிடுவான்." ரவி தலையசைத்து தன் வாயால் அவள் முலையை மென்மையாக சப்பினான். அவன் கை அவள் புடவைக்குள் நுழைந்து அவள் தொடைகளை தடவியது.

அவள் புண்டை ஏற்கனவே ஈரமாக இருந்தது. கார்த்திக்கின் விந்து இன்னும் அவளுக்குள் இருந்தது. ரவியின் விரல்கள் அந்த ஈரத்தை தொட்டபோது அவன் நின்றான். "அவனுடையது இன்னும் உனக்குள் இருக்கிறது," என்றான்.

"அதை வெளியே தள்ளிவிட்டு உன்னுடையதை நிரப்பு," என்றாள் மீனாட்சி. அவள் குரலில் இருந்த தைரியம் அவளுக்கே ஆச்சரியமாக இருந்தது. ரவியின் கண்கள் இருட்டில் பளபளத்தன. அவன் அவளை தரையில் விரித்திருந்த பாயில் படுக்க வைத்தான்.

அவன் தன் விரல்களால் அவள் புண்டையை துடைத்து சுத்தம் செய்தான். பிறகு தன் நாக்கால் அவளை நக்கத் தொடங்கினான். மீனாட்சி தன் வாயை கையால் மூடிக் கொண்டாள். அவன் நாக்கு அவள் பருப்பை தேடி கண்டுபிடித்து அதை உறிஞ்சியது.

அவன் நாக்கு உள்ளே நுழைந்து அவள் சுவர்களை தடவியது. மீனாட்சியின் இடுப்பு தானாகவே மேலே எழும்பியது. அவன் ஒரு விரலை உள்ளே நுழைத்து மெதுவாக அசைத்தபடி நாக்கால் பருப்பை தொடர்ந்து தாக்கினான். அவள் உடல் முழுவதும் மின்சாரம் ஓடியது.

"போதும், உள்ளே வா," என்று அவள் கெஞ்சினாள். ஆனால் ரவி அவசரப்படவில்லை. இது கடைசி முறை என்பதால் ஒவ்வொரு நொடியையும் நீட்டிக்க விரும்பினான். அவன் உதடுகள் அவள் தொடைகளின் உட்புறத்தில் ஊர்ந்து சிவப்பு அடையாளங்களை விட்டுச் சென்றன.

அவள் உடல் வளைந்து நெளிந்தது. இந்த முறை மெதுவாக, ஆழமாக, ஒவ்வொரு நொடியையும் ருசித்து அவன் அவளை தயார் செய்தான். அவள் தொடைகள் அவன் தலையை சுற்றி இறுக்கின. உச்சம் வந்தபோது அவள் உடல் நடுங்கியது, கண்களில் கண்ணீர் வந்தது.

ரவி எழுந்து தன் உடைகளை கழற்றினான். அவன் சுன்னி விறைத்து நின்றது. அவன் அவள் மேல் ஏறி மெதுவாக உள்ளே நுழைந்தான். மீனாட்சி அவன் முதுகை பற்றி தன்னோடு இறுக்க அணைத்துக் கொண்டாள்.

அவன் இயக்கம் மெதுவாகத் தொடங்கி படிப்படியாக வேகம் பிடித்தது. ஒவ்வொரு அழுத்தமும் ஆழமாக, நீளமாக இருந்தது. மீனாட்சி அவன் காதில் முனகினாள். "இன்னும் ஆழமா. என்னை மறக்க முடியாத அளவுக்கு."

ரவி அவள் கால்களை தன் தோளில் தூக்கி போட்டுக் கொண்டான். இந்த கோணத்தில் அவன் சுன்னி அவள் புண்டையின் ஆழத்தை தொட்டது. மீனாட்சியின் விரல்கள் பாயை பற்றி இழுத்தன. அவள் உடல் முழுவதும் வியர்த்திருந்தது.

நீண்ட நேரம் அவர்கள் அப்படியே இயங்கினார்கள். வெளியே மழை சத்தம் மட்டுமே. இருட்டில் இரண்டு உடல்கள் ஒன்றாக அசைந்தன. மீனாட்சி இரண்டு முறை உச்சம் அடைந்தாள். கடைசியில் ரவி அவளுக்குள் தன் விந்தை பீய்ச்சியபோது இருவரும் ஒரே நேரத்தில் நடுங்கினார்கள்.

அவன் அவள் மேல் சரிந்து அவள் நெற்றியில் முத்தமிட்டான். "நன்றி," என்றான். "என் வாழ்க்கையில் இப்படி ஒரு இரவு இனி வராது." மீனாட்சி பதில் சொல்லவில்லை. அவள் அவன் முடியை வருடிக் கொண்டிருந்தாள்.

சில நிமிடங்கள் அவர்கள் அப்படியே படுத்திருந்தார்கள். அவன் வியர்வை அவள் தோலில் ஒட்டியிருந்தது. அவன் இதயத் துடிப்பு அவள் மார்பில் தெளிவாக கேட்டது. மீனாட்சி மெதுவாக எழுந்து தன் உடைகளை அணிந்து கொண்டாள். ரவியும் உடை அணிந்தான். இருவரும் எதுவும் பேசவில்லை. பேசுவதற்கு வார்த்தைகள் இல்லை.

கதவை திறக்கும் முன் அவள் படுக்கையறை பக்கம் காது கொடுத்தாள். கார்த்திக்கின் குறட்டை இன்னும் கேட்டது. அவள் நிம்மதியாக மூச்சு விட்டாள். ரவியின் கையை பிடித்து அவனை வெளியே அழைத்துச் சென்றாள்.

அதிகாலை நான்கரை மணிக்கு அவள் அவனை எழுப்பினாள். ரவி தன் பையை எடுத்துக் கொண்டான். மீனாட்சி அவனை பின்பக்க கதவு வழியாக வெளியே அழைத்துச் சென்றாள். மழை நின்றிருந்தது. தெரு விளக்குகள் மங்கலாக எரிந்தன.

கேட்டருகே அவன் திரும்பி அவளை பார்த்தான். "பத்திரமா இரு," என்றான். மீனாட்சி தலையசைத்தாள். அவன் இருட்டில் மறைந்ததும் அவள் கதவை பூட்டிவிட்டு உள்ளே வந்தாள். தெருவில் மழைக்குப் பிந்தைய மண் வாசனை வீசியது. அவள் ஒரு நொடி வாசலில் நின்று அந்த வாசனையை உள்ளிழுத்தாள். இந்த இரவின் வாசனை இது. இனி எப்போது மழை பெய்தாலும் இந்த வாசனை அவளுக்கு இந்த இரவை நினைவூட்டும்.

பின்பக்க அறையின் சாவியை தன் ஜாக்கெட்டுக்குள் மறைத்து வைத்தாள்.

காலை ஏழு மணிக்கு கார்த்திக் எழுந்தபோது மீனாட்சி காபி கொண்டு வந்தாள். "நேற்று இரவு நல்லா இருந்தது," என்றான் அவன் சிரித்தபடி. அவளும் சிரித்தாள். அவன் எதையும் கவனிக்கவில்லை. அவன் கண்களில் திருப்தி மட்டுமே தெரிந்தது. மீனாட்சி காலி கப்பை எடுத்துக் கொண்டு சமையலறைக்கு சென்றாள்.

கார்த்திக் குளிக்க சென்றதும் மீனாட்சி பின்பக்க அறை கதவை பார்த்தாள். பூட்டிய கதவு. உள்ளே காலி அறை. பாய் மடித்து வைக்கப்பட்டிருந்தது. ரவி இருந்த தடயமே இல்லை. அவள் மட்டும் அறிந்த ரகசியம்.

அவள் ஜாக்கெட்டுக்குள் இருந்த சாவியை தொட்டுப் பார்த்தாள். அந்த சாவி இனி அவள் ரகசிய பெட்டகத்தின் சாவி. யாரும் திறக்க முடியாத, யாருக்கும் தெரியாத ஒரு இரவின் சாவி. அவள் உதடுகளில் ஒரு ரகசிய புன்னகை விரிந்தது.

அந்த இரவு அவளுடையது மட்டும். யாருக்கும் தெரியாது. யாருக்கும் தெரியவே தெரியாது.