தமிழ் காமகதைகள் 2026: மதுரை மார்க்கெட்டில் மலர்ந்த ஆசை

2026 ஆம் ஆண்டின் தமிழ் காமகதைகளில் மிகவும் விரும்பப்படும் கதைகளில் ஒன்று மதுரை மாட்டுத்தாவணி காய்கறி மார்க்கெட்டில் ஒரு அதிகாலையில் தொடங்கியது. அன்று மணி நான்கு. மார்க்கெட் விளக்குகள் இன்னும் முழுமையாக எரியவில்லை. செல்வி தன் கடை விரிப்பை பரப்பிக் கொண்டிருந்தாள்.

அவளுக்கு வயது இருபத்தொன்பது. கணவன் இறந்து மூன்று வருடங்கள் ஆகிவிட்டன. அதிகாலை மார்க்கெட் தான் அவள் உலகம். கத்தரிக்காய், வெண்டைக்காய், தக்காளி என்று குவியல் குவியலாக அடுக்குவாள். அவள் கைகள் வேகமாக வேலை செய்யும், ஆனால் கண்கள் வேறு எங்கோ இருக்கும்.

முருகனின் லாரி வரும் சத்தம் கேட்டதும் அவள் முதுகு நிமிர்ந்தது. அவனுக்கு முப்பத்திரண்டு வயது. திண்டுக்கல்லில் இருந்து தினமும் காய்கறி ஏற்றி வருவான். அகலமான தோள்கள், வியர்வையில் நனைந்த பனியன், எப்போதும் உதட்டில் ஒரு அரை சிரிப்பு.

லாரி அவள் கடைக்கு எதிரே நின்றது. முருகன் கீழே குதித்தான். அவன் பார்வை நேராக அவள் மீது விழுந்தது. அவள் குனிந்து கூடையை தூக்கும் போது, அவள் ஜாக்கெட்டின் மேல் பொத்தான் இறுக்கத்தில் திணறுவதை அவன் கண்கள் கவனித்தன.

செல்வி அவனைப் பார்த்துவிட்டாள். "என்ன பாக்குற?" என்றாள் குரலில் கொஞ்சம் கோபம் கலந்து. முருகன் சிரித்தான். "காய்கறி பாக்குறேன் செல்வி. நீ தான் வேற எதையோ நினைச்சுக்குற."

"பொய் சொல்லாத. உன் கண்ணு எங்க இருந்துச்சுன்னு எனக்குத் தெரியும்." அவள் கூடையை அவன் பக்கம் தள்ளினாள். "இதை எடுத்து வை. பேச்சு மட்டும் பெருசா வருது."

முருகன் கூடையை தூக்கினான். அவன் கைகள் அவள் கைகளை உரசின. ஒரு நொடி இருவரும் அசையவில்லை. மார்க்கெட் சத்தம், கூச்சல், லாரி ஹாரன் எல்லாம் தூரத்தில் மங்கியது போல இருந்தது.

"கை சுடுது," என்றான் அவன் மெதுவாக. செல்வி கையை இழுத்துக் கொண்டாள். "வேலையைப் பாரு." ஆனால் அவள் கன்னங்கள் சிவந்திருந்தன. அவளுக்கே தன் முகம் சூடாவது தெரிந்தது.

அன்று காலை முழுவதும் செல்வியால் வேலையில் கவனம் செலுத்த முடியவில்லை. வாடிக்கையாளர்கள் விலை கேட்டார்கள், அவள் தவறாகச் சொன்னாள். பக்கத்து கடை மாரியம்மா கேலி செய்தாள், "என்னடி செல்வி, இன்னைக்கு முகம் பளபளன்னு இருக்கு? யாரையாவது பாத்தியா?" செல்வி சிரித்து மழுப்பினாள், ஆனால் உள்ளுக்குள் படபடப்பு அடங்கவில்லை.

எட்டு மணி வாக்கில் முருகன் டீக்கடையில் இருந்து இரண்டு டம்ளர் டீ வாங்கி வந்தான். ஒன்றை அவளிடம் நீட்டினான். "குடி. காலையில இருந்து ஒரே வேலை." அவன் விரல்கள் டம்ளரை கொடுக்கும் போது அவள் விரல்களைத் தொட்டன. இந்த முறை அவன் கையை எடுக்கவில்லை.

செல்வி டீயை வாங்கிக் கொண்டே அவன் கையை லேசாக அழுத்தினாள். அவளுக்கே ஆச்சரியமாக இருந்தது, தான் இப்படி நடந்து கொள்வது. மூன்று வருடங்களாக அவள் தன் ஆசைகளை பூட்டி வைத்திருந்தாள். இன்று அந்தப் பூட்டு தானாகத் திறந்து கொண்டிருந்தது.

"நாளைக்கு தக்காளி விலை ஏறுமாம்," என்றான் முருகன் சாதாரணமாக. "திண்டுக்கல்லுல மழை அதிகம்." செல்வி தலையசைத்தாள். "நீ தினமும் இவ்வளவு தூரம் ஓட்டிட்டு வர்றியே, களைப்பா இல்லையா?" அவன் சிரித்தான். "இப்போ களைப்பே தெரியல."

அவன் பார்வை அவள் உதடுகளில் நிலைத்தது. செல்வி டம்ளரை உதட்டில் வைத்து டீ குடித்தாள். அவள் நாக்கு உதட்டை நனைத்தது. முருகனின் தொண்டை ஏறி இறங்கியது. "செல்வி," என்றான் அவன் குரல் கரகரக்க. "என்ன?" என்றாள் அவள் அப்பாவியாக.

"ஒண்ணுமில்ல," என்றான் அவன். ஆனால் அவன் கண்கள் எல்லாவற்றையும் சொல்லின. செல்வி தன் புடவை முந்தானையை சரி செய்வது போல அதை கொஞ்சம் விலக்கினாள். அவள் ஜாக்கெட்டின் கழுத்து கொஞ்சம் தாழ்ந்தது. முருகன் மூச்சை இழுத்துப் பிடித்தான்.

காலை ஆறு மணிக்கு மார்க்கெட் முழு வேகத்தில் இயங்கியது. கூட்டம் நெரிந்தது. முருகன் மீண்டும் மீண்டும் அவள் கடை பக்கம் வந்தான். ஒவ்வொரு முறையும் ஏதோ சாக்கு. தண்ணீர் குடிக்க, பீடி பற்ற வைக்க, வெறுமனே நிற்க.

கூட்ட நெரிசலில் அவன் அவள் பின்னால் நெருங்கி நின்றான். அவன் மார்பு அவள் முதுகில் அழுந்தியது. அவள் திரும்ப முயன்றாள், ஆனால் கூட்டம் அவளை அசைய விடவில்லை. அவன் மூச்சு அவள் கழுத்தில் சுட்டது.

"நகரு," என்றாள் அவள். ஆனால் அவள் குரலில் கோபம் இல்லை. முருகன் நகரவில்லை. அவன் கை அவள் இடுப்பில் ஒரு நொடி பதிந்து விலகியது. யாரும் பார்க்கவில்லை. அல்லது பார்த்தும் பார்க்காதது போல இருந்தார்கள்.

செல்வியின் உடல் முழுவதும் ஒரு மின்சாரம் ஓடியது. மூன்று வருடங்களாக அவள் உடலை யாரும் தொடவில்லை. அவள் தன்னைத்தானே தொட்டுக் கொள்வதுண்டு, இரவில் தனிமையில். ஆனால் ஒரு ஆணின் கை, அதுவும் இப்படி தைரியமாக, இது வேறு.

பத்து மணிக்கு வானம் இருண்டது. மழை வரும் போல இருந்தது. வியாபாரிகள் அவசர அவசரமாக சரக்கை மூடினார்கள். செல்வியும் தன் கடையை மூடத் தொடங்கினாள். மழைத்துளிகள் பெரிதாக விழத் தொடங்கின.

"ஏய், இங்க வா!" முருகன் குரல் கேட்டது. அவன் லாரி கேபின் கதவைத் திறந்து வைத்திருந்தான். செல்வி ஓடிப் போய் ஏறினாள். கதவு மூடியதும் வெளி உலகம் மறைந்தது. மழை சத்தம் மட்டும் கூரையில் அடித்தது.

கேபின் சிறியது. இருவரும் தோளோடு தோள் ஒட்டி அமர்ந்திருந்தார்கள். அவள் புடவை மழையில் நனைந்து உடலோடு ஒட்டியிருந்தது. முருகனின் பார்வை அவள் மார்பில் நிலைத்தது. இந்த முறை அவன் மறைக்கவில்லை.

"இப்படிப் பாத்தா என்ன அர்த்தம்?" என்றாள் செல்வி. முருகன் அவள் பக்கம் திரும்பினான். "அர்த்தம் உனக்குத் தெரியும்." அவன் கை அவள் கன்னத்தைத் தொட்டது. அவள் விலகவில்லை.

அவன் உதடுகள் அவள் உதடுகளைக் கவ்வின. முதலில் மெதுவாக, பின் ஆவேசமாக. செல்வி மூன்று வருட தனிமையை அந்த முத்தத்தில் கொட்டினாள். அவள் நாக்கு அவன் நாக்கோடு பின்னியது. அவள் கைகள் அவன் முடியைப் பற்றின.

முருகனின் கை அவள் முதுகில் இறங்கியது. அவன் விரல்கள் அவள் ஜாக்கெட் கொக்கிகளைத் தடவின. செல்வி அவன் சட்டைக்குள் கைவிட்டு அவன் மார்பைத் தொட்டாள். அவன் தோல் சூடாக இருந்தது. அவன் மார்பு முடிகள் அவள் விரல்களில் உரசின.

"உன் கை நடுங்குது," என்றான் முருகன் அவள் உதடுகளில் இருந்து விலகி. "பயமா இருக்கா?" செல்வி தலையசைத்தாள். "பயம் இல்ல. ஆசை தான். ரொம்ப நாள் கழிச்சு ஒரு ஆம்பளையை இப்படித் தொடுறேன்." அவள் குரல் உடைந்தது.

முருகன் அவள் நெற்றியில் முத்தமிட்டான். "அவசரம் இல்ல செல்வி. நான் எங்கயும் போக மாட்டேன்." அவன் அவள் கழுத்தில் முகம் புதைத்தான். அவன் உதடுகள் அவள் கழுத்தில் ஊர்ந்தன. செல்வி கண்களை மூடிக் கொண்டாள். அவள் உடல் முழுவதும் புல்லரித்தது.

முருகனின் கை அவள் புடவை முந்தானையை விலக்கியது. அவன் உள்ளங்கை அவள் ஜாக்கெட்டின் மேல் பதிந்தது. அவன் விரல்கள் அழுத்தின. செல்வி முனகினாள். "முருகா..." அவள் குரல் நடுங்கியது.

அவன் ஜாக்கெட் கொக்கிகளை ஒவ்வொன்றாக விடுவித்தான். அவள் மார்பகங்கள் வெளிப்பட்டன. அவன் வாய் அவள் முலைக்காம்பைக் கவ்வியது. அவன் நாக்கு சுழன்றது. செல்வி இருக்கையில் பின்னால் சாய்ந்தாள். அவள் கை அவன் தலையை அழுத்தியது.

"இங்க வேண்டாம்," என்றாள் அவள் மூச்சிரைக்க. "யாராவது பாத்துடுவாங்க." முருகன் நிமிர்ந்தான். அவன் கண்களில் வெறி இருந்தது. "அப்போ எங்க?" செல்வி அவன் சட்டையைப் பிடித்து இழுத்தாள். "என் வீடு. மார்க்கெட்டுக்குப் பின்னால தான்."

மழை கொஞ்சம் குறைந்ததும் இருவரும் இறங்கினார்கள். செல்வி முன்னால் நடந்தாள், முருகன் பின்னால். மார்க்கெட் சந்துகள் வழியாக அவள் சிறிய வீட்டை அடைந்தார்கள். கதவு திறந்ததும் அவள் அவனை உள்ளே இழுத்து கதவைத் தாழிட்டாள்.

உள்ளே நுழைந்ததும் முருகன் அவளை சுவரோடு சாய்த்தான். அவன் கைகள் அவள் புடவையை முழுவதுமாக உருவின. புடவை தரையில் விழுந்தது. ஜாக்கெட், உள்பாவாடை எல்லாம் கழன்றன. செல்வி அவன் முன் முழு நிர்வாணமாக நின்றாள்.

முருகன் ஒரு நொடி அவளைப் பார்த்தான். "அழகா இருக்க செல்வி." அவள் வெட்கத்தில் முகத்தை மூட முயன்றாள். அவன் அவள் கைகளைப் பிடித்து விலக்கினான். "மூடாத. நான் பாக்கணும்."

அவன் தன் சட்டையைக் கழற்றினான். லுங்கியை அவிழ்த்தான். அவன் பூல் விறைத்து நின்றது. செல்வியின் கண்கள் அதில் நிலைத்தன. அவள் தொண்டை வறண்டது. அவள் முன்னால் வந்து மண்டியிட்டாள்.

அவள் வாய் அவன் பூலைக் கவ்வியது. அவள் நாக்கு அதன் நுனியைச் சுற்றி வருடியது. முருகன் தலையைப் பின்னால் சாய்த்து முனகினான். "ஆஹா... செல்வி..." அவள் வாய் மேலும் கீழும் இயங்கியது. அவள் கை அவன் விதைகளை மெதுவாகப் பிடித்தது.

முருகன் அவளை எழுப்பி கட்டிலில் தள்ளினான். அவன் அவள் கால்களை விரித்தான். அவள் கூதி ஈரத்தில் மின்னியது. அவன் விரல் அதில் நுழைந்தது. செல்வி துள்ளினாள். "முருகா, போதும்... உள்ள வா..."

அவன் வாய் அவள் கூதியில் பதிந்தது. அவன் நாக்கு அவள் பருப்பைத் தேடிச் சுழன்றது. செல்வி கட்டிலைப் பிடித்துக் கொண்டு அலறினாள். அவள் இடுப்பு தானாக உயர்ந்தது. அவள் உடல் நடுங்கியது. முதல் உச்சம் அவளைத் தாக்கியது.

"இப்போ," என்றாள் அவள் மூச்சு வாங்க. "இப்போ உள்ள வா." முருகன் அவள் மேல் ஏறினான். அவன் பூல் அவள் கூதி வாசலில் உரசியது. ஒரே அழுத்தத்தில் உள்ளே நுழைந்தது. செல்வி வாய் திறந்து கத்த முயன்றாள், ஆனால் சத்தம் வரவில்லை.

அவன் இயங்கத் தொடங்கினான். முதலில் மெதுவாக, பின் வேகமாக. ஒவ்வொரு அடியும் அவள் உள்ளே ஆழமாக இறங்கியது. செல்வி அவன் முதுகை நகங்களால் பிராண்டினாள். "வேகமா... இன்னும் வேகமா..."

முருகன் வேகத்தைக் குறைத்து ஆழமாக இடித்தான். ஒவ்வொரு முறையும் அவன் பூல் முழுவதுமாக வெளியே வந்து மீண்டும் உள்ளே சென்றது. செல்வி அந்த உணர்வில் துடித்தாள். அவள் கூதி அவனை இறுக்கமாகப் பிடித்துக் கொண்டது.

"இப்படித்தான்," என்று முனகினாள் அவள். "இப்படியே..." அவள் கால்கள் அவன் இடுப்பை இறுக்கின. அவள் இடுப்பு அவன் இயக்கத்திற்கு ஏற்ப உயர்ந்து தாழ்ந்தது. இருவரின் வியர்வையும் கலந்தது. கட்டில் கிரீச்சிட்டது.

முருகன் அவள் காதில் கிசுகிசுத்தான், "உன்னை மார்க்கெட்ல முதல் முதல் பாத்தப்பவே நினைச்சேன்." "என்ன நினைச்ச?" என்றாள் செல்வி மூச்சிரைக்க. "இப்படித்தான் நினைச்சேன்," என்றான் அவன் ஒரு ஆழமான இடியுடன். செல்வி கத்தினாள்.

முருகன் அவளைத் தூக்கி சுவரோடு சாய்த்து நின்றபடி ஓத்தான். அவள் கால்கள் அவன் இடுப்பைச் சுற்றியிருந்தன. அவள் முலைகள் அவன் மார்பில் அழுந்தின. அவன் ஒவ்வொரு முறையும் உள்ளே இடித்த போது அவள் உடல் குலுங்கியது.

பின் அவளை கட்டிலில் குப்புறத் தள்ளி பின்னால் இருந்து எடுத்தான். அவன் கை அவள் இடுப்பைப் பிடித்திருந்தது. அவன் வேகம் அதிகரித்தது. செல்வி தலையணையைக் கடித்துக் கொண்டு முனகினாள். அவளுக்கு இரண்டாவது உச்சம் வந்தது, இந்த முறை மிகவும் தீவிரமாக.

முருகன் அவளைத் திருப்பி அவள் மேல் ஏறச் சொன்னான். செல்வி அவன் மேல் அமர்ந்து தானே இயங்கினாள். அவள் இடுப்பு வட்டமாகச் சுழன்றது. அவள் கைகள் தன் முலைகளைப் பிடித்துக் கசக்கின. அவள் முகத்தில் ஒரு வெறித்தனமான இன்பம் தெரிந்தது.

"நான் வரப் போறேன்," என்றான் முருகன் பற்களைக் கடித்து. "உள்ளயே விடு," என்றாள் செல்வி. அவன் உடல் விறைத்தது. அவன் விந்து அவள் உள்ளே பாய்ந்தது. இருவரும் ஒன்றாக உச்சத்தை அடைந்து சரிந்தார்கள்.

சிறிது நேரம் இருவரும் பேசவில்லை. வெளியே மழை மீண்டும் பெய்யத் தொடங்கியிருந்தது. செல்வி அவன் மார்பில் தலை வைத்துப் படுத்திருந்தாள். அவன் விரல்கள் அவள் முதுகில் கோலம் போட்டன.

"நாளைக்கும் வருவியா?" என்றாள் அவள் மெதுவாக. முருகன் சிரித்தான். "தினமும் வருவேன். காய்கறி கொண்டு வர சாக்குல." செல்வி அவன் மார்பில் கிள்ளினாள். "காய்கறி மட்டும் தானா?"

"காய்கறியும்," என்றான் அவன் அவள் உதட்டைக் கடித்து, "உன்னையும் எடுத்துக்கிட்டு போகத்தான்." செல்வி சிரித்தாள். மூன்று வருடங்களுக்குப் பிறகு முதல் முறையாக அவள் சிரிப்பில் உண்மையான மகிழ்ச்சி இருந்தது.

அன்று மாலை முருகன் திண்டுக்கல் திரும்ப வேண்டும். ஆனால் அவன் கிளம்பவில்லை. "லாரி லோடு நாளைக்குத் தான்," என்றான். "இன்னைக்கு ராத்திரி இங்கயே இருக்கேன்." செல்வியின் இதயம் துடித்தது. "எங்க தங்குவ?" என்றாள். முருகன் அவளைப் பார்த்து சிரித்தான். "நீ சொல்லு."

இரவு உணவுக்குப் பின் இருவரும் மொட்டை மாடியில் அமர்ந்தார்கள். மதுரை விளக்குகள் தூரத்தில் மின்னின. காற்றில் மல்லிகை வாசனை. செல்வி அவன் தோளில் சாய்ந்தாள். "இப்படி ஒரு நாள் வரும்னு நான் நினைக்கவே இல்ல," என்றாள்.

முருகன் அவள் கையைப் பிடித்தான். "இது ஒரு நாள் இல்ல செல்வி. இது தொடக்கம்." அவன் அவளைத் தன் மடியில் இழுத்து அமர வைத்தான். மொட்டை மாடியின் இருட்டில் அவன் கைகள் அவள் புடவைக்குள் நுழைந்தன.

செல்வி சுற்றும் முற்றும் பார்த்தாள். "யாராவது பாத்துடுவாங்க." "பாக்க மாட்டாங்க," என்றான் முருகன். அவன் விரல்கள் அவள் ஜாக்கெட்டுக்குள் நுழைந்து அவள் முலைகளைப் பிடித்தன. அவன் கட்டைவிரல் அவள் காம்புகளைத் தேய்த்தது. செல்வி அவன் தோளில் சாய்ந்து முனகினாள்.

அவன் அவளை எழுப்பி கைப்பிடிச் சுவரோடு சாய்த்தான். அவள் புடவையை இடுப்பு வரை உயர்த்தினான். அவன் லுங்கியை விலக்கினான். பின்னால் இருந்து அவன் அவளுள் நுழைந்தான். திறந்த வானத்தின் கீழ், நட்சத்திரங்கள் சாட்சியாக, அவன் அவளை ஓத்தான்.

செல்வி கைப்பிடிச் சுவரை இறுக்கமாகப் பிடித்துக் கொண்டாள். அவள் வாயில் இருந்து வந்த முனகல்களை அடக்க முயன்றாள், ஆனால் முடியவில்லை. முருகனின் ஒவ்வொரு இடியும் அவளை முன்னால் தள்ளியது. அவள் உடல் மீண்டும் உச்சத்தை நோக்கி ஏறியது.

"முருகா... நான்..." அவள் வார்த்தைகள் முடியவில்லை. உச்சம் அவளைத் தாக்கியது. அவள் கால்கள் நடுங்கின. முருகன் அவளைப் பிடித்துக் கொண்டு தன் உச்சத்தை அடைந்தான். இருவரும் சுவரில் சாய்ந்து மூச்சு வாங்கினார்கள்.

கீழே இறங்கி வந்ததும் செல்வி அவனுக்கு பால் காய்ச்சிக் கொடுத்தாள். இருவரும் ஒரே கட்டிலில் படுத்தார்கள். அவள் அவன் மார்பில் தலை வைத்தாள். "நாளைக்கு மார்க்கெட்ல எல்லார் முன்னாடியும் சாதாரணமா இருக்கணும்," என்றாள் சிரித்து.

"நடிக்கத் தெரியுமா உனக்கு?" என்றான் முருகன். "கத்துக்குவேன்," என்றாள் செல்வி. "ஆனா அதிகாலை நான்கு மணிக்கு நீ லாரியோட வரும் போது என் கண்ணு உன்னைத் தேடும். அதை மட்டும் நிறுத்த முடியாது."

அன்றிரவு கட்டிலில் முருகன் அவளை மெதுவாக, பொறுமையாக எடுத்தான். அவசரம் இல்லை. அவன் உதடுகள் அவள் உடல் முழுவதும் ஊர்ந்தன. அவள் கழுத்து, தோள், முலைகள், வயிறு, தொடைகள். ஒவ்வொரு இடத்திலும் அவன் நாக்கு நின்று வருடியது.

செல்வி அவன் தலையைப் பிடித்து தன் கூதியில் அழுத்தினாள். "இங்க," என்றாள். முருகன் அவள் சொன்னபடி செய்தான். அவன் நாக்கு அவள் பருப்பைச் சுற்றி வட்டமடித்தது. செல்வியின் விரல்கள் அவன் முடியில் இறுகின. அவள் இடுப்பு தானாக உயர்ந்தது.

உச்சம் வந்த போது அவள் அவன் பெயரை மூன்று முறை சொன்னாள். பின் அவள் அவனை மேலே இழுத்தாள். "இப்போ நீ," என்றாள். முருகன் அவளுள் நுழைந்தான். இந்த முறை இருவரும் ஒரே தாளத்தில் இயங்கினார்கள். மெதுவாக, ஆழமாக, ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக் கொண்டே.

"உன் கண்ணைப் பாரு," என்றான் முருகன். "என்ன இருக்கு?" என்றாள் செல்வி. "நான்," என்றான் அவன் சிரித்து. செல்வி அவன் உதட்டைக் கடித்தாள். "திமிரு." இருவரும் சிரித்துக் கொண்டே உச்சத்தை அடைந்தார்கள்.

மறுநாள் அதிகாலை நான்கு மணிக்கு முருகனின் லாரி மார்க்கெட் மூலையில் வந்து நின்றது. செல்வி ஏற்கனவே காத்திருந்தாள். அவன் கீழே இறங்கியதும் அவள் அவனிடம் ஒரு தக்காளியை நீட்டினாள். "இது நல்லா பழுத்திருக்கா பாரு," என்றாள் கண்ணடித்து.

முருகன் தக்காளியை வாங்கி அழுத்திப் பார்த்தான். "பழுத்திருக்கு," என்றான் அவள் கண்களைப் பார்த்து. "நல்லா பழுத்திருக்கு." பக்கத்து கடை மாரியம்மா இருமினாள். இருவரும் வேலையில் மூழ்கினார்கள். ஆனால் கடைக்குக் கீழே அவர்கள் கால்கள் ஒன்றை ஒன்று தொட்டுக் கொண்டிருந்தன.