தமிழ் தங்கச்சி செக்ஸ் ஸ்டோரி: திருவிழா இரவு

தேர் வடம் இழுத்த கூட்டம் திடீரென முன்னால் தள்ள, அருண் தடுமாறி விழப் போனான். அதே நேரம் பின்னாலிருந்து யாரோ அவனைப் பிடித்து நிறுத்த, அவன் திரும்பிப் பார்த்தான். திவ்யா. அவள் முகத்தில் வியர்வை மின்ன, கண்களில் குறும்பு. "அண்ணே, தேர் இழுக்க வந்தீங்களா, இல்ல தேர்ல ஏறிட்டீங்களான்னு பாக்க வந்தீங்களா?" என்றாள், அவன் கையை இன்னும் விடாமல்.

அருண் சிரித்தான், ஆனால் அவன் கை அவள் கையில் இருந்ததை உணர்ந்ததும் சிரிப்பு நின்றது. ஐந்து வருடங்களுக்கு முன் அவன் பார்த்த திவ்யா கல்லூரி மாணவி. இன்று அவன் முன் நின்றது இருபத்து மூன்று வயது இளம்பெண், பட்டுப் புடவையில், கழுத்தில் மல்லிகைச் சரம், கண்களில் தைரியம்.

பங்குனி உத்திரத் திருவிழா. மதுரை அருகே அவன் சொந்த ஊர். நண்பன் செந்திலின் நிச்சயதார்த்தத்திற்காக சென்னையிலிருந்து வந்திருந்தான் அருண். செந்திலின் தங்கச்சி திவ்யா என்றால் அவனுக்கு சொந்தத் தங்கச்சி மாதிரிதான். அப்படித்தான் எல்லோரும் நினைத்தார்கள். அவன் உட்பட, இந்த நிமிடம் வரை.

"எப்ப வந்தீங்க அண்ணே?" திவ்யா கேட்டாள், கூட்ட நெரிசலில் அவனோடு நடந்தபடி.

"நேத்து ராத்திரி. நீ எப்படி இருக்க? வேலை கிடைச்சுதா?"

"கிடைச்சுது, மதுரைல ஒரு ஸ்கூல்ல டீச்சர் வேலை. ஆனா அத விடுங்க," அவள் அவனை ஓரக் கண்ணால் பார்த்தாள். "நீங்க ஏன் இன்னும் கல்யாணம் பண்ணிக்கல?"

அருண் திடுக்கிட்டான். "அது... சரியான பொண்ணு கிடைக்கல."

"சரியான பொண்ணுன்னா எப்படி இருக்கணும்?" திவ்யாவின் குரல் தாழ்ந்தது.

அதற்குள் தேர் நகரத் தொடங்க, கூட்டம் ஆரவாரித்தது. அருண் பதில் சொல்லாமல் வடம் பிடித்தான். ஆனால் அவன் மனம் திவ்யாவின் கேள்வியிலேயே சுற்றியது.

மாலையில் செந்தில் வீட்டு முற்றத்தில் பூ கட்டிக் கொண்டிருந்தாள் திவ்யா. அருண் அங்கே போனபோது அவள் தனியாக இருந்தாள். மல்லிகைப் பூக்களின் வாசம், தீபத்தின் வெளிச்சம், அவள் விரல்கள் பூக்களைக் கோர்த்த விதம். அருண் வாசலில் நின்று பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.

"அங்கேயே நின்னு பாப்பீங்களா, இல்ல உள்ள வருவீங்களா?" திவ்யா நிமிர்ந்து பார்க்காமலே கேட்டாள்.

அருண் உள்ளே போய் அவள் எதிரில் உட்கார்ந்தான். "உதவி பண்ணட்டுமா?"

"பூ கட்டத் தெரியுமா உங்களுக்கு?"

"கத்துக் கொடு."

திவ்யா அவன் கையைப் பிடித்து, விரல்களுக்கு இடையில் நூலை வைத்தாள். அவள் விரல்கள் அவன் விரல்களைத் தொட்டபோது அருணுக்கு மின்சாரம் பாய்ந்தது போலிருந்தது. அவள் அதை உணர்ந்தாள். உணர்ந்தும் விடவில்லை.

"அண்ணே," அவள் மெதுவாகச் சொன்னாள், "நான் இப்ப சின்னப் பொண்ணு இல்ல."

"தெரியும்," அருண் குரல் கரகரத்தது.

"அப்புறம் ஏன் என்னை அப்படிப் பாக்குறீங்க? தங்கச்சியப் பாக்குற மாதிரி?"

அருண் அவள் கையை விட்டான். "திவ்யா, நீ செந்திலோட தங்கச்சி."

"அதனால? நான் வேற யாரோட தங்கச்சியோ இல்ல. உங்க ரத்த சொந்தம் இல்ல. இருபத்து மூணு வயசு ஆன பொண்ணு." அவள் எழுந்து அவன் அருகில் வந்து உட்கார்ந்தாள். "அண்ணே, நான் சின்ன வயசுல இருந்து உங்களத்தான்..." அவள் நிறுத்தினாள்.

"என்ன?"

பதிலுக்கு அவள் அவன் கன்னத்தில் முத்தமிட்டாள். லேசான, நடுங்கும் முத்தம். அருண் அசையாமல் உட்கார்ந்திருந்தான். அவன் மனதில் ஒரு போர் நடந்தது. இது தப்பு. இவள் நண்பனின் தங்கச்சி. ஆனால் அவள் உதடுகள் அவன் கன்னத்தில் இருந்த இடம் எரிந்தது.

"திவ்யா, வேண்டாம்," என்றான், ஆனால் அவன் குரலில் உறுதி இல்லை.

"ஏன் வேண்டாம்? சொல்லுங்க, ஏன்?" அவள் அவன் முகத்தைத் தன் கைகளில் ஏந்தினாள். "நான் உங்கள விரும்புறேன் அண்ணே. ரொம்ப வருஷமா."

அருண் அவள் கண்களைப் பார்த்தான். அங்கே குழந்தைத்தனம் இல்லை. ஒரு பெண்ணின் தெளிவான ஆசை இருந்தது. அவன் தோல்வியை ஒப்புக் கொண்டான். அவளை இழுத்து அணைத்து உதடுகளில் முத்தமிட்டான்.

முதல் முத்தம் மென்மையாக இருந்தது. இரண்டாவது வெறி கொண்டது. திவ்யாவின் நாக்கு அவன் வாய்க்குள் நுழைந்தது. அவள் அவன் மடியில் ஏறி உட்கார்ந்தாள். பூக்கள் கீழே சிதறின. மல்லிகை வாசம் அவர்களைச் சூழ்ந்தது.

"யாராவது வந்துடுவாங்க," அருண் மூச்சிரைத்தான்.

"எல்லாரும் கோவில்ல இருக்காங்க. தேர் நிலைக்கு வர இன்னும் ரெண்டு மணி நேரம் ஆகும்," திவ்யா சொன்னாள். "அண்ணே, தோப்புக்குப் போகலாம். வாழைத் தோப்பு. அங்க யாரும் வர மாட்டாங்க."

அருண் தயங்கினான். திவ்யா அவன் கையைப் பிடித்து இழுத்தாள். "வாங்க."

தெரு விளக்குகள் இல்லாத சந்தில் அவர்கள் நடந்தனர். திவ்யா அருண் கையைப் பிடித்திருந்தாள். தூரத்தில் யாரோ வரும் சத்தம் கேட்டதும் அருண் கையை விடுவிக்கப் பார்த்தான், ஆனால் திவ்யா இன்னும் இறுக்கப் பிடித்தாள். "பயப்படாதீங்க அண்ணே, இருட்டுல யாருக்கும் தெரியாது," என்று சிரித்தாள்.

வைக்கோல் போர் ஒன்று சந்து திருப்பத்தில் இருந்தது. திவ்யா திடீரென அருணை அதன் பின்னால் இழுத்தாள். இருட்டில் அவள் அவன் உதடுகளைக் கவ்வினாள். இந்த முத்தம் முற்றத்து முத்தத்தை விட வெறி கொண்டது. அவள் நாக்கு அவன் வாய்க்குள் சுழன்றது.

அருண் அவளை வைக்கோல் போரில் சாய்த்து அவள் உடலோடு ஒட்டினான். அவன் விறைத்த சுன்னி அவள் தொடையில் அழுந்தியது. திவ்யா முனகினாள். "அண்ணே... இங்க வேண்டாம். யாராவது..." ஆனால் அவள் கைகள் அவன் சட்டைப் பொத்தான்களைக் கழற்றிக் கொண்டிருந்தன.

"நீதான் இழுத்த," அருண் அவள் கழுத்தில் முத்தமிட்டான். அவள் சருமம் வியர்வையில் உப்புக் கரித்தது. அவன் அவள் கழுத்தைக் கடித்தான். திவ்யா துள்ளினாள். "அடையாளம் வச்சுடாதீங்க அண்ணே, அம்மா பாத்துடுவாங்க."

அவர்கள் பிரிந்தனர். திவ்யா தன் புடவையைச் சரி செய்து கொண்டாள். அவள் கன்னங்கள் சிவந்திருந்தன, உதடுகள் வீங்கியிருந்தன. "வாங்க, தோப்பு இன்னும் கொஞ்ச தூரம்தான்," என்றாள், அவன் கையை மீண்டும் பிடித்து.

நடக்கும்போது திவ்யா மெதுவாகச் சொன்னாள். "அண்ணே, உங்களுக்குத் தெரியுமா? நான் ப்ளஸ் டூ படிக்கும்போது உங்க போட்டோவ என் புத்தகத்துல வச்சிருந்தேன். செந்தில் பாத்து கிண்டல் பண்ணுவான்."

அருண் நின்றான். "நிஜமாவா?"

"நிஜமாத்தான். அப்பவே முடிவு பண்ணிட்டேன், என் வாழ்க்கைல முதல் ஆம்பள நீங்கதான்னு." அவள் குரல் உறுதியாக இருந்தது. "இன்னிக்கு அது நடக்கப் போகுது."

அருணுக்கு உடல் சூடேறியது. இந்தப் பெண் இவ்வளவு தெளிவாக, இவ்வளவு தைரியமாகப் பேசுவாள் என்று அவன் எதிர்பார்க்கவில்லை. அவன் அவளை இழுத்து மீண்டும் முத்தமிட்டான். இந்த முறை அவன் கை அவள் இடுப்பில் இறங்கி, புடவைக்கு மேல் அவள் பின்புறத்தை அழுத்தியது.

"அண்ணே..." திவ்யா மூச்சிரைத்தாள். "தோப்புக்குப் போயிடலாம். அங்க நிம்மதியா..." அவள் அவன் கையைப் பிடித்து ஓடத் தொடங்கினாள். அருண் அவள் பின்னால் ஓடினான், இருவரும் சிறு குழந்தைகள் போல் சிரித்தபடி.

வாழைத் தோப்பு இருட்டாக இருந்தது. திருவிழா வெளிச்சம் தூரத்தில் மின்னியது. நிலா வாழை இலைகளின் இடைவெளியில் விழுந்தது. திவ்யா அருணை ஒரு மரத்தடியில் தள்ளி அவன் மேல் சாய்ந்தாள்.

"அண்ணே, இன்னிக்கு நான் உங்களோடதான்," என்றாள். அவள் புடவை முந்தானையை விலக்கினாள். ஜாக்கெட்டுக்குள் அவள் மார்பகங்கள் விம்மின. அருண் கைகள் நடுங்க அவள் ஜாக்கெட் கொக்கிகளைக் கழற்றினான்.

அவள் முலைகள் வெளியே வந்தன. கோலமான, திரண்ட முலைகள். காம்புகள் விறைத்திருந்தன. அருண் ஒன்றை வாயில் வைத்துச் சப்பினான், மற்றொன்றைக் கையால் பிசைந்தான். திவ்யா அவன் தலையைப் பிடித்து மார்போடு அழுத்தினாள். "ஆமா... அப்படித்தான்... இன்னும்..."

அவள் அவன் சட்டைப் பொத்தான்களைக் கழற்றினாள். அவன் மார்பில் கைகளை ஓட்டினாள். அவன் வேட்டியை அவிழ்த்தாள். அவன் சுன்னி முழு விறைப்பில் இருந்தது. அவள் அதைக் கையில் பிடித்தாள். "அண்ணே, இவ்வளவு பெருசா..." அவள் கண்கள் விரிந்தன.

திவ்யா அவன் சட்டையை முழுவதும் கழற்றி எறிந்தாள். அவன் மார்பில் அவள் உதடுகள் இறங்கின. அவள் அவன் காம்பைக் கடித்தாள். அருண் துள்ளினான். "திவ்யா..."

"உங்களுக்கு வலிக்குதா அண்ணே?" அவள் குறும்பாகக் கேட்டாள், மீண்டும் கடித்தபடி.

"நல்லா இருக்கு... இன்னும்..." அருண் அவள் தலையைப் பிடித்தான்.

அவள் நாக்கு அவன் மார்பிலிருந்து வயிற்றுக்கு இறங்கியது. அவன் தொப்புளைச் சுற்றி நக்கினாள். அருண் வயிறு உள்வாங்கியது. அவள் விரல்கள் அவன் வேட்டி முடிச்சில் விளையாடின.

அருண் இனியும் பொறுக்க முடியாமல் அவளை எழுப்பி நிறுத்தினான். அவன் அவள் ஜாக்கெட் கொக்கிகளை ஒவ்வொன்றாகக் கழற்றினான். ஜாக்கெட் நழுவி விழுந்தது. அவன் அவள் புடவையை உருவினான். புடவை கீழே சரிந்து விழ, திவ்யா பாவாடை ஜாக்கெட்டில் நின்றாள். பிறகு ஜாக்கெட்டும் போனது.

நிலா வெளிச்சத்தில் அவள் உடல் தங்கம் போல் மின்னியது. அருண் அவளை முழுவதும் பார்த்தான். திரண்ட முலைகள், சிறுத்த இடுப்பு, வழவழப்பான தொடைகள். "நீ அழகி திவ்யா," என்றான் உண்மையாக.

"அப்படியே பாத்துட்டு இருக்கப் போறீங்களா?" திவ்யா அவன் கையை எடுத்துத் தன் மார்பில் வைத்தாள். "தொடுங்க அண்ணே."

அருண் அவள் முலைகளை இரு கைகளாலும் பிடித்துப் பிசைந்தான். மென்மையாக, பிறகு அழுத்தமாக. திவ்யா கண்களை மூடி முனகினாள். அவன் குனிந்து ஒரு காம்பை வாயில் வைத்துச் சப்பினான். அவள் விரல்கள் அவன் தலைமுடியில் புதைந்தன.

அவன் கை அவள் பாவாடைக்குள் நுழைந்தது. அவள் தொடைகளின் உள்பக்கம் வழவழப்பாக இருந்தது. அவன் விரல்கள் மேலே ஏறின. அவள் புண்டை ஈரமாக, சூடாக இருந்தது. அவன் ஒரு விரலை உள்ளே விட்டான். திவ்யா துள்ளினாள். "அண்ணே... அங்க..."

"ஷ்... விடு," அருண் இரண்டு விரல்களை உள்ளே விட்டு அசைத்தான். திவ்யா அவன் தோளைப் பிடித்துக் கொண்டாள். அவள் இடுப்பு அவன் கைக்கு ஏற்ப அசைந்தது. "இன்னும்... இன்னும் வேகமா..." அவள் கெஞ்சினாள். அவள் புண்டை அவன் விரல்களைச் சுற்றி இறுக்கியது.

அவள் குனிந்து அதை வாயில் வைத்தாள். முதலில் நுனியை நாக்கால் நக்கினாள், பிறகு மெதுமெதுவாக உள்ளே வாங்கினாள். அருண் மரத்தில் சாய்ந்து முனகினான். "திவ்யா... மெதுவா..."

ஆனால் திவ்யா மெதுவாக இல்லை. அவள் வேகமாக மேலும் கீழும் செய்தாள். அவள் எச்சில் அவன் சுன்னியில் மின்னியது. அருண் அவள் தலையைப் பிடித்தான். "போதும்... போதும், இல்லன்னா..."

திவ்யா எழுந்தாள். தன் பாவாடையைத் தூக்கினாள். உள்ளே ஜட்டி இல்லை. அருண் மூச்சை நிறுத்தினான். "நீ..."

"திருவிழாவுக்கு வரும்போதே முடிவு பண்ணிட்டேன்," அவள் கண் சிமிட்டினாள். "இன்னிக்கு ஏதாவது நடக்கும்னு."

அவள் அவன் மடியில் உட்கார்ந்து, அவன் சுன்னியைத் தன் புண்டையில் வைத்து மெதுவாக இறங்கினாள். அது உள்ளே போனது. முழுவதும். திவ்யா மூச்சை நிறுத்தினாள். "அண்ணே... வலிக்குது... ஆனா நல்லா இருக்கு..."

அவள் அசையத் தொடங்கினாள். மேலும் கீழும். மெதுவாக, பிறகு வேகமாக. வாழை இலைகள் சலசலத்தன. அவர்கள் முனகல்கள் இருட்டில் கலந்தன. திவ்யாவின் முலைகள் குதித்தன. அருண் அவற்றைப் பிடித்துப் பிசைந்தான்.

"ஓக்குங்க அண்ணே... உங்க தங்கச்சிய ஓக்குங்க..." திவ்யா கத்தினாள்.

அருண் கீழிருந்து இடிக்கத் தொடங்கினான். திவ்யா மேலிருந்து குதித்தாள். வேகம் அதிகரித்தது. "ஆமா... ஆமா... நான் வரேன்..." திவ்யா உடல் நடுங்க, அவள் புண்டை அவன் சுன்னியை இறுக்க, அவள் உச்சம் அடைந்தாள். அவள் தண்ணீர் அவனை நனைத்தது.

ஆனால் அருண் நிற்கவில்லை. அவன் அவளைத் திருப்பினான். இப்போது அவள் மரத்தில் சாய்ந்து நின்றாள். அவன் பின்னாலிருந்து அவள் இடுப்பைப் பிடித்து மீண்டும் உள்ளே போனான். இன்னும் ஆழமாக.

"ஆமா... பின்னாடி இருந்து... இன்னும் உள்ள..." திவ்யா மரத்தைப் பிடித்துக் கொண்டாள்.

அருண் அவள் தலைமுடியைப் பிடித்து இடித்தான். திவ்யா இரண்டாவது முறை உச்சத்தை நெருங்கினாள். "நான் மறுபடி... ஆமா..." அவள் உடல் மறுபடி நடுங்கியது.

அருண் சுன்னியை வெளியே எடுத்தான். "திரும்பு," என்றான். திவ்யா திரும்பினாள். அவன் அவள் வாயில் வைத்து ஆட்டினான். சூடான தண்ணீர் அவள் வாயில், முகத்தில். அவள் எல்லாவற்றையும் விழுங்கினாள்.

இருவரும் மூச்சிரைக்க மரத்தடியில் சரிந்தனர். திவ்யா அருண் மார்பில் தலை வைத்தாள். "அண்ணே, இது தப்புன்னு யாரும் சொல்ல முடியாது," என்றாள்.

திடீரென தோப்பின் ஓரத்தில் பேச்சுக் குரல்கள் கேட்டன. திருவிழாக் கமிட்டி ஆட்கள் டார்ச் விளக்குடன் வந்து கொண்டிருந்தனர். அருண் திவ்யா வாயைப் பொத்தினான். இருவரும் வாழை இலைகளுக்குப் பின்னால் பதுங்கினர், உடைகளை அவசரமாகச் சரி செய்தபடி.

டார்ச் வெளிச்சம் அவர்கள் மறைந்த இடத்தைக் கடந்து போனது. திவ்யாவின் இதயம் படபடத்தது. அருண் கை இன்னும் அவள் வாயில் இருந்தது. அவன் மறு கை அவள் இடுப்பில். ஆபத்தின் பதற்றம் இருவருக்கும் வேறு மாதிரியான கிளர்ச்சியைத் தந்தது.

குரல்கள் தொலைவில் மறைந்தன. திவ்யா அருண் கையை எடுத்துவிட்டுச் சிரித்தாள், ஆனால் சத்தம் வராமல். "மாட்டிக்கிட்டிருப்போம் அண்ணே," என்று கிசுகிசுத்தாள்.

"மாட்டல. ஆனா இனி இங்க வேண்டாம்," அருண் சொன்னான். "வா, போகலாம்."

ஆனால் திவ்யா நகரவில்லை. அவள் அவனை மரத்தில் சாய்த்து அவன் முன் மண்டியிட்டாள். "போறதுக்கு முன்னாடி ஒண்ணு," என்றாள். அவள் மீண்டும் அவன் சுன்னியை வாயில் வைத்தாள். இந்த முறை அவள் திறமை அதிகரித்திருந்தது. ஆழமாக, வேகமாக.

அருண் மரத்தில் சாய்ந்து தலையைப் பின்னால் சாய்த்தான். நிலா இலைகளின் இடைவெளியில் அவன் முகத்தில் விழுந்தது. "திவ்யா... நான்..." அவன் அவளை எழுப்பினான். அவளை மரத்தில் சாய்த்து, ஒரு காலைத் தூக்கித் தன் இடுப்பில் வைத்தான்.

அவன் மீண்டும் அவளுக்குள் நுழைந்தான். நின்ற நிலையில், அவள் முதுகு மரத்தில் அழுந்த, அவன் இடித்தான். திவ்யா அவன் கழுத்தைக் கட்டிக் கொண்டாள். "ஆமா அண்ணே... இப்படித்தான்..."

இந்த முறை இருவரும் சேர்ந்து உச்சத்தை நெருங்கினர். திவ்யா முதலில் வந்தாள், அவள் நகங்கள் அவன் முதுகில் பதிந்தன. அருண் சில இடிகளுக்குப் பிறகு வெளியே எடுத்து அவள் தொடையில் தன் தண்ணீரை விட்டான். இருவரும் மரத்தில் சாய்ந்து மூச்சிரைத்தனர்.

"இது போதும்," அருண் அவள் நெற்றியில் முத்தமிட்டான். "இனிமே யாராவது வந்துடுவாங்க."

அவர்கள் உடைகளைச் சரி செய்து கொண்டு தனித்தனியாகத் தோப்பை விட்டு வெளியேறினர். திவ்யா முதலில், அருண் ஐந்து நிமிடம் கழித்து. யாரும் சந்தேகிக்கவில்லை. திருவிழாக் கூட்டத்தில் இருவரும் கலந்தனர், ஆனால் அவர்கள் பார்வைகள் அடிக்கடி சந்தித்தன.

மறுநாள் காலையில் கோவிலில் திவ்யா அருண் கையில் திருவிழாக் காப்புக் கயிற்றைக் கட்டினாள். கூட்டத்தில் யாரும் கவனிக்காதபோது அவள் கிசுகிசுத்தாள். "இது வெறும் கயிறு இல்ல அண்ணே. என் சத்தியம். அடுத்த வருஷமும் நீங்கதான்."

அருண் அவள் கையை அழுத்தினான். "சத்தியம்," என்றான்.

கோவில் கூட்டத்தில் செந்தில் அருணைக் கூப்பிட்டான். "டேய், நிச்சயதார்த்த ஏற்பாடு பாக்க வா." அருண் போனான், ஆனால் அவன் கை காப்புக் கயிற்றைத் தொட்டபடியே இருந்தது.

மாலையில் நிச்சயதார்த்த மண்டபத்தில் திவ்யா பட்டுப் புடவையில் மின்னினாள். கூட்டத்தின் நடுவே அவள் பார்வை அருணைத் தேடியது. அவர்கள் கண்கள் சந்தித்தபோது, அவள் உதடுகள் அசையாமல் சிரித்தாள். அருண் தன் சட்டைக் கைக்குள் இருந்த கயிற்றைத் தொட்டான்.

மறுநாள் சென்னைக்குக் கிளம்பும்போது திவ்யா அவன் பையில் ஒரு மல்லிகைச் சரத்தைத் திணித்தாள். "ரயில்ல போகும்போது வாசம் பாருங்க," என்று கிசுகிசுத்தாள். "நான் பக்கத்துல இருக்குற மாதிரி இருக்கும்."

ரயில் மதுரையைத் தாண்டியபோது அருண் பையைத் திறந்து மல்லிகைச் சரத்தை எடுத்து முகர்ந்தான். வாசத்தோடு வாழைத் தோப்பு இருட்டு, அவள் முனகல், அவள் கை அவன் கையில் என எல்லாம் திரும்பி வந்தன. அவன் காப்புக் கயிற்றைப் பார்த்துச் சிரித்தான். அடுத்த பங்குனி வெகு தொலைவில் இல்லை.