சென்னை ரிலீஸ் மாலை: ஒரு தமிழ் ஆபீஸ் காமக்கதை

"இந்த பக் உண்மையானது, விக்ரம்," நான் சொன்னேன், என் குரல் கான்பரன்ஸ் அறையின் கண்ணாடி சுவர்களில் எதிரொலித்தது. வெளியே மழை கொட்டிக்கொண்டிருந்தது, உள்ளே ஏசியின் மெல்லிய சத்தம் மட்டுமே கேட்டது. அந்த வெள்ளிக்கிழமை மாலை ஒரு சாதாரண ரிலீஸ் மீட்டிங்காகத் தொடங்கி, என் வாழ்க்கையின் மிகவும் சூடான தமிழ் ஆபீஸ் காமக்கதையாக மாறப்போகிறது என்று அப்போது எனக்குத் தெரியாது.

என் பெயர் பிரியா. இருபத்தெட்டு வயது. சென்னை ஓஎம்ஆர் ரோட்டில் உள்ள ஒரு டெக் பார்க்கில் QA இன்ஜினியராக வேலை செய்கிறேன். அன்று மாலை ஏழரை மணி. ரிலீஸ் மீட்டிங் முடிந்து எல்லோரும் கிளம்பிவிட்டார்கள். எல்லோரும் என்றால், விக்ரமைத் தவிர.

விக்ரம். முப்பத்து நான்கு வயது. சொல்யூஷன் ஆர்க்கிடெக்ட். ஆறடி உயரம், அகலமான தோள்கள், எப்போதும் சற்றே கலைந்திருக்கும் முடி. மீட்டிங்கில் நான் எழுப்பிய பக்கை அவன் தள்ளிவிட்டிருந்தான். "பிரியா, இது உங்க கற்பனை. புரொடக்ஷன்ல இந்த சீனாரியோ வரவே வராது," என்று எல்லோர் முன்னாலும் சொல்லியிருந்தான். என் முகம் சிவந்தது இன்னும் எனக்கு நினைவிருக்கிறது.

ஆனால் நான் பொய் சொல்லவில்லை. என்னிடம் லாக் இருந்தது. ஸ்கிரீன்ஷாட் இருந்தது. அவன் தவறு செய்திருந்தான், அதை ஒப்புக்கொள்ள அவனுக்கு தைரியம் இல்லை.

அந்த நாள் காலையிலேயே ஏதோ வித்தியாசமாக இருந்தது. ஸ்டாண்டப் மீட்டிங்கில் நான் என் அப்டேட்டைச் சொல்லும்போது விக்ரம் என்னையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். வழக்கமாக அவன் லேப்டாப்பில் மூழ்கியிருப்பான். ஆனால் அன்று அவன் கண்கள் என் முகத்திலிருந்து விலகவில்லை. நான் பேசி முடித்ததும், "நல்ல வேலை, பிரியா," என்றான், அவன் குரல் வழக்கத்தைவிட மென்மையாக. என் கன்னங்கள் சூடானதை நான் உணர்ந்தேன்.

மதிய உணவு நேரத்தில் கேண்டீனில் அவன் எனக்கு எதிரே வந்து உட்கார்ந்தான். இது இதற்கு முன் நடந்ததில்லை. ஆர்க்கிடெக்ட்கள் வழக்கமாக தங்கள் கூட்டத்தோடுதான் உட்காருவார்கள்.

"இன்னைக்கு ரிலீஸ் முக்கியம்," அவன் சொன்னான், சாப்பிட்டுக்கொண்டே. "நைட் லேட்டாகும். நீங்க இருப்பீங்களா?"

"QA இல்லாம ரிலீஸா?" நான் சிரித்தேன். "கண்டிப்பா இருப்பேன்."

அவன் சிரித்தான், அந்த சிரிப்பில் ஏதோ ஒன்று இருந்தது. அவன் பார்வை ஒரு கணம் என் உதடுகளில் நின்று, பிறகு விலகியது. என் வயிற்றில் பட்டாம்பூச்சிகள் பறந்தன. இது வெறும் கற்பனையா என்று எனக்குத் தெரியவில்லை. ஆனால் அன்று மதியம் முழுவதும் என் மனம் அவனையே சுற்றி வந்தது.

மாலை நான்கு மணிக்கு நான் அந்த பக்கைக் கண்டுபிடித்தேன். ஸ்டேஜிங் சர்வரில் டெஸ்ட் செய்துகொண்டிருந்தபோது, எட்ஜ் கேஸ் ஒன்று தோல்வியடைந்தது. மீண்டும் முயற்சித்தேன். மீண்டும் தோல்வி. என் இதயம் வேகமாகத் துடித்தது. இது விக்ரமின் மாடியூல். அவன் எழுதிய கோட். நான் லாக்குகளைச் சேகரித்து, ஸ்கிரீன்ஷாட்களை எடுத்து, என் கண்டுபிடிப்பை உறுதி செய்தேன்.

ரிலீஸ் மீட்டிங்கில் நான் அதை எழுப்பியபோது, அவன் முகம் மாறியதை நான் பார்த்தேன். ஒரு கணம் அதிர்ச்சி, பிறகு அந்த பாதுகாப்பு முகமூடி. "பிரியா, இது உங்க கற்பனை," என்றான். அறையில் சிலர் சிரித்தார்கள். நான் என் நாற்காலியில் சிறியவளாக உணர்ந்தேன். ஆனால் உள்ளுக்குள் ஒரு நெருப்பு எரிந்தது. நான் சரியாக இருந்தேன் என்று எனக்குத் தெரியும். அவனுக்கும் தெரியும்.

"மீட்டிங் முடிஞ்சிருச்சு, பிரியா," விக்ரம் சொன்னான், தன் லேப்டாப்பை மூடிக்கொண்டே. "வீட்டுக்கு கிளம்புங்க."

"இல்லை," நான் சொன்னேன், கதவை நோக்கி நடந்து அதை மூடினேன். கண்ணாடி கதவு என்றாலும், மூடிய கதவு மூடிய கதவுதான். "முதல்ல இதைப் பாருங்க."

என் லேப்டாப்பைத் திறந்து லாக் ஃபைலைக் காட்டினேன். அவன் கண்கள் ஸ்கிரீனில் ஓடின. அவன் முகத்தில் ஒரு மாற்றம். ஒரு சிறிய, கிட்டத்தட்ட கவனிக்க முடியாத இறுக்கம்.

"எங்கிருந்து எடுத்தீங்க இதை?" அவன் குரல் தாழ்ந்தது.

"ஸ்டேஜிங் சர்வர்ல ரீபுரொடியூஸ் பண்ணேன். மூணு தடவை. மூணு தடவையும் இதே எரர்." நான் அவனை நேராகப் பார்த்தேன். "நீங்க தப்பு பண்ணீங்க, விக்ரம். எல்லோர் முன்னாடியும் என்னை கற்பனைக்காரின்னு சொன்னீங்க."

அவன் எழுந்து நின்றான். மெதுவாக என்னை நோக்கி நடந்து வந்தான். கான்பரன்ஸ் அறை "குறிஞ்சி" சிறியது. கண்ணாடி சுவர்களுக்கு வெளியே ஃப்ளோர் காலியாக இருந்தது, ஆனால் விளக்குகள் எரிந்துகொண்டிருந்தன. யார் வேண்டுமானாலும் பார்க்கலாம். அந்த எண்ணமே என் வயிற்றில் ஒரு வெப்பத்தைப் பரப்பியது.

"நீங்க சரிதான்," அவன் ஒப்புக்கொண்டான், என் முன் நின்று. அவன் மிக அருகில் இருந்தான். அவன் சட்டையிலிருந்து வந்த வாசனை, வியர்வையும் பெர்ஃப்யூமும் கலந்தது, என்னை மயக்கியது. "பக் உண்மையானது. நான் பார்த்தேன். ஆனா ரிலீஸைத் தள்ள முடியாது, பிரியா. கிளையண்ட் காத்திருக்கான்."

"அப்போ ஏன் என்னை அவமானப்படுத்தினீங்க?" என் குரல் நடுங்கியது, ஆனால் கோபத்தால் அல்ல. வேறு ஏதோ ஒன்றால்.

"ஏன்னா..." அவன் நிறுத்தினான். அவன் கண்கள் என் உதடுகளில் நிலைத்தன. "ஏன்னா மீட்டிங் முழுக்க உங்களையே பார்த்துக்கிட்டிருந்தேன், வேற எதுவும் என் மூளைக்குள்ள போகலை."

என் இதயம் நின்று துடித்தது.

"என்ன சொன்னீங்க?"

"நீங்க கேட்டது சரிதான்," அவன் மீண்டும் சொன்னான், இன்னும் அருகில் வந்து. இப்போது எங்களுக்கு இடையே ஒரு அடி தூரம்தான். "காலையிலிருந்து உங்களையே பார்த்துக்கிட்டிருக்கேன், பிரியா. நீங்க கோபத்துல பேசும்போது உங்க கண்கள் எப்படி மின்னுதுன்னு பார்த்துக்கிட்டிருக்கேன்."

நான் பின்வாங்கவில்லை. மாறாக, நான் அவன் சட்டையின் காலரைப் பிடித்து இழுத்தேன்.

"அப்போ மன்னிப்பு கேளுங்க," நான் சொன்னேன், என் உதடுகள் அவன் உதடுகளுக்கு அருகில். "வேற மாதிரி."

அவன் என்னை முத்தமிட்டான். கடுமையாக, பசியோடு, ஒரு வாரமாக அடக்கி வைத்திருந்த ஆசையெல்லாம் வெடித்தது போல. என் உதடுகளைக் கவ்வி, தன் நாக்கை என் வாய்க்குள் திணித்தான். நான் முனகினேன், அவன் முடியில் என் விரல்களைப் புதைத்தேன்.

அவன் கைகள் என் இடுப்பில் இறங்கி, என்னைத் தூக்கி கான்பரன்ஸ் டேபிள் மீது உட்கார வைத்தான். என் குர்தியின் மேல் பட்டன்களை அவசரமாகக் கழற்றினான். என் முலைகள் பிராவுக்குள் அழுந்தியிருப்பதைப் பார்த்து அவன் கண்கள் விரிந்தன.

"எவ்வளவு அழகு," அவன் முணுமுணுத்தான், பிராவை மேலே தள்ளி என் முலைகளை வெளியே எடுத்தான். கண்ணாடி சுவர்களுக்கு வெளியே யாரும் இல்லை என்றாலும், யாராவது வரக்கூடும் என்ற எண்ணம் என்னை மேலும் தூண்டியது.

அவன் ஒரு முலையை வாயில் எடுத்து சூப்பினான், மற்றதை கையால் பிசைந்தான். நான் தலையைப் பின்னால் சாய்த்து முனகினேன். "விக்ரம்... ஆ... அப்படித்தான்..."

அவன் நாக்கு என் முலைக்காம்பைச் சுற்றி விளையாடியது. அவன் கை என் தொடைகளுக்கு இடையே நுழைந்து, லெகிங்ஸுக்கு மேலேயே என் புண்டையைத் தடவியது. நான் ஏற்கனவே ஈரமாக இருந்தேன். என் ஈரம் துணி வழியே அவன் விரல்களில் ஒட்டியது.

"ஈரமா இருக்கீங்க," அவன் சிரித்தான், என் கண்களைப் பார்த்து. "கோபத்துலயா, இல்ல வேற எதுனாலயா?"

"ரெண்டும்தான்," நான் மூச்சிரைத்தேன். "இப்போ நிறுத்தாதீங்க."

அவன் என் லெகிங்ஸைக் கீழே இழுத்தான், என் ஜட்டியோடு சேர்த்து. நான் டேபிள் மீது மல்லாந்து படுத்தேன், கால்களை விரித்து. அவன் என் முன் மண்டியிட்டு, என் புண்டையைப் பார்த்தான். ஒரு கணம் வெறுமனே பார்த்தான், பிறகு தன் நாக்கை நீட்டி என் பருப்பை நக்கினான்.

நான் அலறினேன். அவன் நாக்கு வேகமாகச் சுழன்றது, என் புண்டையின் ஒவ்வொரு மடிப்பையும் நக்கி, உள்ளே நுழைந்து வெளியே வந்தது. என் இடுப்பு தானாக உயர்ந்தது. என் கைகள் அவன் தலையை அழுத்தின. "ஆ... விக்ரம்... அங்கதான்... அங்கதான்..."

அவன் இரண்டு விரல்களை என் புண்டைக்குள் திணித்து, நாக்கால் என் பருப்பைத் தொடர்ந்து தாக்கினான். நான் டேபிள் மீது நெளிந்தேன், என் முனகல்கள் கண்ணாடி அறையில் எதிரொலித்தன. வெளியே மழை இன்னும் கொட்டிக்கொண்டிருந்தது, யாரோ ஃப்ளோரில் நடக்கும் சத்தம் கேட்டது, ஆனால் எனக்கு அது பற்றிக் கவலையில்லை.

நான் உச்சத்தை அடைந்தேன், என் உடல் நடுங்கியது, என் கத்தலை அடக்க என் கையைக் கடித்தேன். அவன் எழுந்து, தன் பேண்ட்டைக் கழற்றினான். அவன் பூல் வெளியே வந்தது, கெட்டியாக, நீளமாக, நுனியில் ஈரத்துடன் துடித்துக்கொண்டிருந்தது.

என் கண்கள் விரிந்தன. "பெருசா இருக்கு..."

"உங்களுக்காகத்தான் காத்திருந்தது," அவன் சொன்னான், என் கால்களுக்கு இடையே நின்று. அவன் பூலின் நுனியை என் புண்டையின் வாசலில் வைத்துத் தேய்த்தான். நான் துடித்தேன்.

"உள்ள விடுங்க," நான் கெஞ்சினேன். "ப்ளீஸ், விக்ரம், உள்ள விடுங்க."

அவன் மெதுவாக உள்ளே நுழைந்தான். மிக மெதுவாக. ஒவ்வொரு அங்குலமும் என்னை நிரப்பியது. நான் மூச்சை இழுத்துப் பிடித்தேன். அவன் முழுவதும் உள்ளே வந்ததும் ஒரு கணம் நின்றான், என் கண்களைப் பார்த்தான்.

"இது தப்பு," அவன் முணுமுணுத்தான்.

"எனக்குத் தெரியும்," நான் சொன்னேன், என் கால்களை அவன் இடுப்பைச் சுற்றி வளைத்து. "இப்போ என்னை ஓழுங்க."

அவன் ஓக்கத் தொடங்கினான். முதலில் மெதுவாக, பிறகு வேகமாக, ஆழமாக. டேபிள் ஆடியது. என் முலைகள் ஒவ்வொரு இடிக்கும் குதித்தன. அவன் என் இடுப்பைப் பிடித்து என்னைத் தன் பூலின் மீது இழுத்தான். நான் கத்தினேன், முனகினேன், அவன் பெயரை உச்சரித்தேன்.

"யாராவது வந்துடுவாங்க," நான் மூச்சிரைத்தேன்.

"வரட்டும்," அவன் உறுமினான், இன்னும் வேகமாக இடித்து. "எல்லோரும் பார்க்கட்டும், நீ என்னோடவள்னு."

அந்த வார்த்தைகள் என்னை இரண்டாவது உச்சத்திற்குத் தள்ளின. என் புண்டை அவன் பூலைச் சுற்றி இறுக்கியது. அவன் கத்தினான், எனக்குள் வெடித்தான், அவன் விந்து என்னை நிரப்பியதை உணர்ந்தேன், சூடாக, துடிப்பாக.

நாங்கள் அப்படியே இருந்தோம், ஒட்டிக்கொண்டு, மூச்சிரைத்து. அவன் இன்னும் எனக்குள் இருந்தான். வெளியே மழை நின்றிருந்தது.

"பக் பத்தி என்ன பண்ணப் போறீங்க?" நான் கேட்டேன், அவன் நெஞ்சில் சாய்ந்து.

அவன் சிரித்தான். "நாளைக்கு காலையில ஃபிக்ஸ் பண்ணிருவேன். இன்னைக்கு ராத்திரி... இன்னைக்கு ராத்திரி வேற வேலை இருக்கு."

"என்ன வேலை?"

அவன் என்னைத் தூக்கி நிற்க வைத்து, என் குர்தியைச் சரி செய்தான். நான் என் லெகிங்ஸை எடுத்து அணிந்துகொண்டேன், என் கைகள் நடுங்கிக்கொண்டிருந்தன. அவன் என் கன்னத்தில் மெதுவாக முத்தமிட்டான்.

"சர்வர் ரூம்ல ஏசி ரொம்ப ஜில்லுனு இருக்கும்," அவன் கிசுகிசுத்தான், என் காதில் அவன் மூச்சு சூடாகப் பட்டது. "அங்க யாரும் வரமாட்டாங்க. கதவுக்கு ஆக்சஸ் கார்டு வேணும். என்கிட்ட இருக்கு."

என் உடல் மீண்டும் சூடானது. "விக்ரம், நாம இப்போதான்..."

"எனக்குத் தெரியும்," அவன் சொன்னான், என் இடுப்பில் கை வைத்து. "ஆனா உன்னைப் பார்க்கும்போதெல்லாம் எனக்கு இன்னும் வேணும்னு தோணுது. காலையிலிருந்து இதே நினைப்புதான்."

அவன் என் கையைப் பிடித்து கான்பரன்ஸ் அறையிலிருந்து வெளியே அழைத்துச் சென்றான். ஃப்ளோர் காலியாக இருந்தது. சில மானிட்டர்கள் மட்டும் மின்னிக்கொண்டிருந்தன. நாங்கள் காரிடார் வழியே நடந்தோம், என் இதயம் காதுகளில் அடித்துக்கொண்டிருந்தது. சர்வர் ரூம் கதவில் அவன் தன் ஆக்சஸ் கார்டைத் தேய்த்தான். பச்சை விளக்கு எரிந்தது. கதவு திறந்தது.

உள்ளே குளிர் எங்களைத் தாக்கியது. சர்வர் ரேக்குகள் வரிசையாக நின்றன, நீலமும் பச்சையும் விளக்குகள் மின்னின, ஃபேன்களின் ஓங்கார சத்தம் அறையை நிரப்பியது. கதவு எங்களுக்குப் பின்னால் மூடியதும், அந்த சத்தத்தில் எங்கள் முனகல்கள் யாருக்கும் கேட்காது என்று எனக்குப் புரிந்தது.

விக்ரம் என்னை ஒரு சர்வர் ரேக்கின் மீது சாய்த்தான். உலோகம் என் முதுகில் குளிர்ச்சியாகப் பட்டது, ஆனால் அவன் உடல் என் முன் சூடாக அழுந்தியது. அவன் என்னை மீண்டும் முத்தமிட்டான், இந்த முறை மெதுவாக, ஆழமாக, தன் நாக்கால் என் வாயின் ஒவ்வொரு மூலையையும் ஆராய்ந்தான்.

அவன் கைகள் என் குர்திக்குள் நுழைந்து என் முலைகளைப் பிடித்தன. பிராவைக் கீழே இழுத்து, என் முலைக்காம்புகளை விரல்களால் திருகினான். நான் அவன் தோளில் சாய்ந்து முனகினேன். சர்வர்களின் சத்தத்தில் என் முனகல் கரைந்தது.

"இங்க யாரும் கேட்க முடியாது," அவன் சொன்னான், என் கழுத்தில் முத்தமிட்டுக்கொண்டே. "நீ எவ்வளவு சத்தம் போட்டாலும் பரவாயில்லை."

அந்த வார்த்தைகள் என்னை வெறிபிடிக்கச் செய்தன. நான் அவன் சட்டை பட்டன்களை அவசரமாகக் கழற்றினேன். அவன் வெற்று மார்பு வெளிப்பட்டது, வியர்வையில் மின்னியது. நான் என் நாக்கால் அவன் மார்பை நக்கினேன், அவன் முலைக்காம்புகளைக் கடித்தேன். அவன் உறுமினான்.

நான் மண்டியிட்டு அவன் பேண்ட்டைக் கழற்றினேன். அவன் பூல் மீண்டும் கெட்டியாக எழுந்து நின்றது. நான் அதை என் கையில் எடுத்து மெதுவாக உருவினேன், பிறகு என் வாயில் எடுத்தேன். ஆழமாக. அவன் தலையைப் பின்னால் சாய்த்து கத்தினான், அவன் கைகள் என் முடியில் புதைந்தன.

நான் அவன் பூலை சூப்பினேன், என் நாக்கால் அதன் நுனியைச் சுற்றி விளையாடி, பிறகு முழுவதும் உள்ளே எடுத்தேன். என் தொண்டை வரை அது சென்றது. அவன் இடுப்பு தானாக அசைந்தது. "பிரியா... ஐயோ... நிறுத்து... இல்ல, நிறுத்தாத..."

அவன் என்னை எழுப்பி, என்னைத் திருப்பி, சர்வர் ரேக்கின் மீது குனிய வைத்தான். என் லெகிங்ஸை மீண்டும் கீழே இழுத்தான். குளிர்ந்த காற்று என் வெற்று பின்புறத்தில் பட்டது. பிறகு அவன் பூல் என் புண்டையில் நுழைந்தது, பின்னாலிருந்து, ஆழமாக.

நான் கத்தினேன். சத்தமாக. யாரும் கேட்க முடியாது என்ற சுதந்திரம் என்னைப் பைத்தியமாக்கியது. அவன் என் இடுப்பைப் பிடித்து வேகமாக இடித்தான். ஒவ்வொரு இடியும் என்னை ரேக்கின் மீது தள்ளியது. என் முலைகள் தொங்கி ஆடின. அவன் ஒரு கையால் என் முலையைப் பிடித்து பிசைந்தான், மறு கையால் என் பருப்பைத் தேய்த்தான்.

"இப்படித்தான்," நான் கத்தினேன். "இப்படித்தான் என்னை ஓழுங்க, விக்ரம்! ஆழமா! வேகமா!"

அவன் இன்னும் வேகமாக இடித்தான். சர்வர்களின் விளக்குகள் எங்கள் வியர்த்த உடல்களில் மின்னின. நான் மூன்றாவது முறையாக உச்சத்தை அடைந்தேன், என் உடல் நடுங்கியது, என் புண்டை அவன் பூலை இறுக்கிப் பிழிந்தது. அவன் என் முதுகில் சாய்ந்து, என் கழுத்தைக் கடித்துக்கொண்டே எனக்குள் வெடித்தான்.

நாங்கள் அப்படியே நின்றோம், ஒட்டிக்கொண்டு, சர்வர்களின் குளிர்ந்த காற்றில் வியர்த்து. அவன் மெதுவாக வெளியே வந்தான், என்னைத் திருப்பி, என் நெற்றியில் முத்தமிட்டான்.

"நீங்க மன்னிப்பு கேட்ட முறை..." நான் மூச்சிரைத்தேன், சிரித்துக்கொண்டே, "எனக்கு ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு."

அவன் சிரித்தான், அந்த சிரிப்பு சர்வர்களின் சத்தத்தில் கிட்டத்தட்ட கேட்கவில்லை. "அப்போ தினமும் மன்னிப்பு கேட்க வேண்டியதுதான்."

நாங்கள் உடைகளைச் சரி செய்துகொண்டு, சர்வர் ரூமிலிருந்து வெளியே வந்தோம். ஃப்ளோர் இன்னும் காலியாக இருந்தது. மணி பத்தரை. வெளியே மழை முற்றிலும் நின்றிருந்தது, சாலைகள் விளக்கொளியில் மின்னின.

லிஃப்டில் இறங்கும்போது அவன் என் கையைப் பிடித்தான். யாரும் பார்க்கவில்லை. ஆனால் அந்தத் தொடுதலில் ஒரு உறுதி இருந்தது.

"திங்கட்கிழமை ஸ்டாண்டப்ல," அவன் சொன்னான், என் கண்களைப் பார்த்து, "நான் எல்லோர் முன்னாடியும் சொல்வேன். அந்த பக் உண்மையானதுன்னு. நீங்க சரின்னு. பகிரங்கமா மன்னிப்பு கேட்பேன்."

என் தொண்டை அடைத்தது. "உண்மையாவா?"

"உண்மையா." அவன் என் கையை இறுக்கினான். "ஆனா அதுக்கப்புறம்... அதுக்கப்புறம் நாம டின்னருக்குப் போகலாமா? முறையா. ஒரு டேட்டுக்கு."

நான் சிரித்தேன், என் கண்கள் கலங்கின. "ஒரு நிபந்தனை."

"என்ன?"

"டின்னருக்கு அப்புறம்... மூணாவது ரவுண்டு. உங்க வீட்ல. கண்ணாடி சுவர் இல்லாத இடத்துல."

அவன் என்னை லிஃப்டிலேயே இழுத்து முத்தமிட்டான். கதவு திறந்தபோது நாங்கள் பிரிந்தோம், முகத்தில் ஒன்றும் தெரியாதது போல. ஆனால் என் உதடுகள் வீங்கியிருந்தன, அவன் சட்டை கசங்கியிருந்தது, நாங்கள் இருவரும் அறிவோம்.

திங்கட்கிழமை காலை ஸ்டாண்டப் மீட்டிங்கில் நாங்கள் மீண்டும் சந்திக்கும்போது, யாருக்கும் தெரியாது. ஆனால் நாங்கள் இருவரும் அறிவோம். அந்த வெள்ளிக்கிழமை மாலை, குறிஞ்சி கான்பரன்ஸ் அறையில் தொடங்கி சர்வர் ரூமில் தொடர்ந்த கதை இன்னும் முடியவில்லை என்பதை. இது ஒரு தமிழ் ஆபீஸ் காமக்கதையின் முதல் அத்தியாயம் மட்டுமே.