தமிழ் கல்லூரி ஆசிரியை காமக்கதை: சனிக்கிழமை நூலக நேரம்

அந்த சனிக்கிழமை காலை எட்டு மணிக்கு நான் கல்லூரி வாசலில் நுழைந்தபோது, முழு வளாகமும் வெறிச்சோடி கிடந்தது. வாசல் காவலாளி முருகன் கூட என்னைப் பார்த்து, "என்னடா விக்னேஷ், சனிக்கிழமை காலையில காலேஜுக்கு வர்றியா?" என்று சிரித்தார். என் ரூம்மேட் கணேஷ் நேற்று இரவு கிண்டல் செய்தது காதில் ஒலித்தது: "டேய், உன் வாழ்க்கை இப்போ ஒரு தமிழ் கல்லூரி ஆசிரியை காமக்கதை மாதிரி ஆகப் போகுதுடா, சனிக்கிழமை ஸ்பெஷல் கிளாஸாம்." அப்போது அது வெறும் கிண்டலாகத்தான் தோன்றியது.

நான் தமிழ் இலக்கியம் மூன்றாம் ஆண்டு படிக்கிறேன், தஞ்சாவூர் கலைக் கல்லூரியில். ஒரே ஒரு அரியர் பேப்பர், சங்க இலக்கியம். அதைத் தேற்றிவிட்டால் பட்டம் கையில். எங்கள் துறைத் தலைவர் சொன்னார், புதிதாக மாற்றலாகி வந்த சரண்யா மிஸ் சனிக்கிழமை எனக்காக ஸ்பெஷல் கிளாஸ் எடுப்பாராம். சரண்யா மிஸ், இருபத்தொன்பது வயது, திருச்சியில் இருந்து மாற்றலாகி வந்தவர், இன்னும் திருமணம் ஆகாதவர் என்று கல்லூரி முழுக்க பேச்சு.

தமிழ்த் துறை கட்டிடத்தின் இரண்டாவது மாடிக்கு ஏறும்போது என் நெஞ்சு படபடத்தது. நடைபாதை முழுக்க அமைதி. துறை அறையின் கதவு திறந்திருந்தது. உள்ளே சரண்யா மிஸ் தனியாக அமர்ந்து விடைத்தாள்களைத் திருத்திக் கொண்டிருந்தார். வெள்ளை பார்டர் போட்ட மெரூன் காட்டன் புடவை, கழுத்தில் மெல்லிய செயின், கண்ணாடி. அவர் நிமிர்ந்து என்னைப் பார்த்தபோது, அந்தப் பார்வையில் கண்டிப்பும் ஏதோ ஒரு வெப்பமும் கலந்திருந்தது.

"வாடா விக்னேஷ், உட்கார். உன் அரியர் பேப்பரைப் பற்றி பேசணும்," என்றார். நான் எதிர் நாற்காலியில் அமர்ந்தேன். அவர் என் விடைத்தாளின் நகலை எடுத்து மேசை மீது வைத்தார். "சங்க இலக்கியம்னா வெறும் மனப்பாடம் இல்லை, உணர்வுடா. குறுந்தொகை பாடல்கள்ல காதல் எப்படி வெடிக்குதுன்னு உனக்குத் தெரியுமா?" என்று கேட்டபடி என் அருகில் வந்து நின்றார். அவரது புடவைத் தலைப்பு என் தோளை உரசியது. என் உடல் சிலிர்த்தது.

"இன்னைக்கு முழு கல்லூரியும் காலி. மேனேஜ்மெண்ட் மீட்டிங் மெயின் பிளாக்ல நடக்குது. நாம துறை நூலகத்துக்குப் போகலாம், அங்கதான் பழைய ஏட்டுச் சுவடிகள் எல்லாம் இருக்கு," என்றார். நான் தலையாட்டினேன். நூலக அறையின் கதவைத் திறந்து உள்ளே நுழைந்தோம். பழைய புத்தக வாசனை, தூசி படிந்த அலமாரிகள், ஒரே ஒரு ஜன்னல் வழியே வரும் வெளிச்சம். அவர் கதவை உள்பக்கம் தாழ்ப்பாள் போட்டார். என் இதயம் துடித்தது.

நூலகத்தின் நடுவில் இருந்த பெரிய மர மேசையைச் சுற்றி நாற்காலிகள் கிடந்தன. அவர் ஒரு அலமாரியில் இருந்து கனமான சுவடிக் கட்டு ஒன்றை எடுத்து வந்தார். அதைத் தூக்கும்போது அவரது புடவைத் தலைப்பு நழுவி, அவரது இடுப்பின் வெற்று சதை ஒரு கணம் தெரிந்தது. நான் பார்வையைத் திருப்ப முயன்றேன், முடியவில்லை. அவர் அதைக் கவனித்துவிட்டார் என்பது அவரது உதட்டோரச் சிரிப்பில் தெரிந்தது.

"சங்க இலக்கியத்துல காதல் பாடல்கள் ரொம்ப தைரியமானவை தெரியுமா?" என்றார் சுவடியைப் புரட்டியபடி. "தலைவன் தலைவியைப் பார்க்கும் பார்வை, அவள் உடலை வர்ணிக்கும் விதம், இதெல்லாம் இன்னைக்கு யாரும் வகுப்புல சொல்லித் தர மாட்டாங்க. ஆனா உண்மையான இலக்கியம் அதுதான்." அவர் என் அருகில் வந்து அமர்ந்தார். எங்கள் தோள்கள் உரசின. அவரது உடலின் வெப்பம் எனக்குள் பரவியது.

"இந்தப் பாடலைப் படி," என்று ஒரு பக்கத்தைக் காட்டினார். நான் படிக்கத் தொடங்கினேன். அது தலைவியின் முலைகளையும் இடுப்பையும் வர்ணிக்கும் பாடல். என் குரல் நடுங்கியது. அவர் என் கையைப் பிடித்து, "பயப்படாதே, இது இலக்கியம். இதில் வெட்கப்பட ஒன்றுமில்லை," என்றார். அவரது விரல்கள் என் விரல்களை அழுத்தின. நான் அவரைப் பார்த்தேன். அவரது கண்களில் ஏதோ ஒரு அழைப்பு இருந்தது.

"ஏன் தாழ்ப்பாள் போட்டீங்க மிஸ்?" என்று கேட்டேன், குரல் நடுங்க. அவர் சிரித்தார். "அட்டெண்டர் வந்து தொந்தரவு பண்ணக் கூடாதுன்னுதான். வேற என்ன நினைச்சே?" அந்தச் சிரிப்பில் ஏதோ இருந்தது. அவர் ஒரு பழைய சுவடியை எடுத்து என் முன் வைத்தார். "படி, குறுந்தொகை நாற்பதாவது பாடல்."

நான் படிக்கத் தொடங்கினேன். அவர் என் பின்னால் நின்று என் தோள் மீது கை வைத்தார். "இல்லைடா, இப்படி இல்லை, உணர்ச்சியோடு படி. தலைவியோட ஏக்கம் உன் குரல்ல தெரியணும்," என்று சொல்லி என் கன்னத்தைத் தன் விரலால் திருப்பினார். எங்கள் முகங்கள் மிக அருகில். அவரது மூச்சின் வெப்பம் என் உதடுகளில் பட்டது. என் பேண்ட்டுக்குள் என் சுன்னி விறைக்கத் தொடங்கியது. அதை மறைக்க நான் புத்தகத்தை மடியில் வைத்துக் கொண்டேன். அவர் அதைப் பார்த்துவிட்டார் என்பது அவரது கண்களில் தெரிந்தது.

"விக்னேஷ்," என்றார் மெதுவாக, "உனக்கு இருபத்திரண்டு வயது. இந்த வயசுல இப்படித்தான் இருக்கும். இதைப் பற்றி வெட்கப்பட ஒன்றுமில்லை." அவரது கை என் தோளில் இருந்து கீழே இறங்கி என் முதுகைத் தடவியது. நான் உறைந்து போனேன். "மிஸ்..." என்றேன். "ஷ்," என்று அவர் என் உதடுகளில் விரல் வைத்தார். "இங்கே நான் உன் மிஸ் இல்லை. இந்த நூலகத்துக்குள் நாம் வெறும் இரண்டு மனிதர்கள்."

அவர் குனிந்து என் உதடுகளில் முத்தமிட்டார். முதலில் மெதுவாக, பின் ஆவேசமாக. அவரது நாக்கு என் வாய்க்குள் நுழைந்தது. நான் அவரை இறுக்க அணைத்தேன். அவரது முலைகள் என் மார்பில் அழுந்தின. புடவையின் மெல்லிய துணி வழியே அவரது காம்புகள் விறைத்திருப்பதை உணர்ந்தேன். என் கைகள் அவரது இடுப்பைப் பற்றி அவரை என் மடியில் இழுத்தன.

என் கைகள் அவரது முதுகில் ஊர்ந்து புடவையின் கொசுவத்தைத் தேடின. அவர் சிரித்தபடி என் கைகளைத் தட்டிவிட்டார். "அவசரம் வேண்டாம். இன்னைக்கு முழு நாளும் நமக்குத்தான்," என்றார். ஆனால் அவரே என் கழுத்தில் முத்தமிட்டபடி என் சட்டையின் பொத்தான்களை ஒவ்வொன்றாகக் கழற்றினார். ஒவ்வொரு பொத்தான் கழலும்போதும் அவரது உதடுகள் என் தோலில் பதிந்தன. என் உடல் முழுக்க மின்சாரம் பாய்ந்தது போலிருந்தது.

"சரண்யா..." என்று நான் முனகினேன். அவர் என் பெயரைச் சொல்லி அழைத்தது அவருக்குப் பிடித்திருந்தது. "மறுபடி சொல்லு," என்றார். "சரண்யா," என்றேன் மீண்டும். அவர் என் காது மடலைக் கடித்தார். "இந்த நூலகத்துக்குள் நான் சரண்யாதான். வெளியே போனா மிஸ்." அவரது கை என் மார்பில் இறங்கி, என் வயிற்றைத் தடவி, என் பேண்ட்டின் பெல்ட்டை அடைந்தது.

"நீ ரொம்ப அவசரப்படுறேடா," என்று மூச்சு வாங்கியபடி சொன்னார். ஆனால் அவரே என் சட்டைப் பொத்தான்களைக் கழற்றத் தொடங்கினார். என் மார்பில் அவரது உதடுகள் பதிந்தன. அவர் கீழே இறங்கி என் பேண்ட் ஜிப்பைத் திறந்தார். என் சுன்னி வெளியே வந்தபோது அவர் ஒரு கணம் அதையே பார்த்தார். "இவ்வளவு பெரிசா?" என்று கிசுகிசுத்துவிட்டு, அதைத் தன் வாயில் எடுத்துக் கொண்டார்.

நான் நாற்காலியில் சாய்ந்து முனகினேன். அவரது வாய் என் சுன்னியைச் சுற்றி இறுக்கமாக மூடியிருந்தது. அவரது நாக்கு என் சுன்னியின் மொட்டைச் சுற்றிச் சுழன்றது. அவர் வேகத்தைக் கூட்டினார். என் கைகள் அவரது தலைமுடியைப் பற்றின. "மிஸ்... சரண்யா... நான்..." என்று நான் முனகினேன். அவர் என்னைப் பார்த்து கண்ணடித்துவிட்டு, இன்னும் ஆழமாக எடுத்துக் கொண்டார்.

திடீரென்று அவர் எழுந்து நின்றார். தன் புடவையை அவிழ்த்து கீழே போட்டார். உள்ளே அவர் பிரா அணியவில்லை என்பதைக் கண்டு நான் திகைத்தேன். அவரது பெரிய முலைகள், கருத்த விறைத்த காம்புகள், என் கண் முன். அவர் பாவாடையையும் அவிழ்த்தார். அவரது புண்டை ஏற்கனவே ஈரமாகப் பளபளத்தது. "வா," என்றார், நூலக மேசை மீது ஏறி அமர்ந்து கால்களை விரித்தபடி.

நான் எழுந்து அவரருகே சென்றேன். என் சுன்னியைப் பிடித்து அவரது புண்டை வாசலில் வைத்தேன். அவர் என் இடுப்பைப் பிடித்து இழுத்தார். நான் மெதுவாக உள்ளே நுழைந்தேன். அவரது புண்டை இறுக்கமாகவும் சூடாகவும் என் சுன்னியைக் கவ்வியது. அவர் "ஆஹ்..." என்று நீண்ட முனகல் விட்டார். நான் வேகத்தைக் கூட்டினேன். மேசை ஆடியது. புத்தகங்கள் சரிந்தன.

அவர் என் கழுத்தைக் கட்டிக் கொண்டு, "இன்னும் வேகமா... ஆமா... அப்படித்தான்..." என்று கத்தினார். நான் அவரைத் தூக்கி நூலக அலமாரியில் சாய்த்து நின்றபடியே ஓத்தேன். அவரது கால்கள் என் இடுப்பைச் சுற்றிக் கொண்டன. அவரது முலைகள் குலுங்கின. நான் குனிந்து அவரது காம்பைக் கடித்தேன். அவர் துடித்தார். "விக்னேஷ்... நான் வர்றேன்..." என்று அலறியபடி அவரது உடல் நடுங்கியது. அவரது புண்டை என் சுன்னியை இறுக்கிப் பிழிந்தது.

அந்த இறுக்கத்தில் என்னால் தாக்குப் பிடிக்க முடியவில்லை. நான் அவருக்குள்ளேயே என் கஞ்சியைப் பீய்ச்சினேன். நாங்கள் இருவரும் மூச்சு வாங்கியபடி ஒருவரை ஒருவர் பிடித்துக் கொண்டு நின்றோம். அவர் என் நெற்றியில் முத்தமிட்டார். "முதல் பாடம் முடிந்தது," என்று சிரித்தார். நாங்கள் உடைகளைச் சரி செய்து கொண்டோம். அவர் என் விடைத்தாளை எடுத்து, "இப்போ உண்மையான பாடம். சங்க இலக்கியத்தில் காதல்," என்றார் கண்ணடித்தபடி.

நாங்கள் உட்கார்ந்து தண்ணீர் குடித்தோம். அவர் ஜன்னல் வழியே வெளியே பார்த்தார். "திருச்சியில நான் ஒரு பெண்கள் கல்லூரியில வேலை பார்த்தேன். அங்கே இப்படி ஒரு நாள் கூட எனக்குக் கிடைக்கலை," என்றார் மெதுவாக. "இருபத்தொன்பது வயசாச்சு. வீட்டுல கல்யாணப் பேச்சு நடக்குது. ஆனா எனக்கு இந்த வேலைதான் உலகம். இந்தப் புத்தகங்கள், இந்தப் பாடல்கள்." அவர் என் கையைப் பிடித்தார். "இன்னைக்கு நீ எனக்குக் கொடுத்தது, ரொம்ப நாளா நான் மறந்திருந்த ஒரு உணர்வு."

"நானும் இப்படி ஒரு நாளைக் கனவுல கூட நினைக்கலை," என்றேன் உண்மையாக. அவர் சிரித்தார். "கனவு காண்பது தப்பில்லைடா. சங்கப் புலவர்களே கனவுகளைப் பாடியிருக்காங்க." அவர் எழுந்து என் தலைமுடியைக் கலைத்துவிட்டார். "சரி, சாப்பாட்டு நேரம். அட்டெண்டர் வர்றதுக்குள்ள நாம துறை அறைக்குப் போகலாம்."

மதியம் ஒரு மணிக்கு நாங்கள் துறை அறைக்குத் திரும்பினோம். அட்டெண்டர் சாப்பாடு கொண்டு வந்து வைத்துவிட்டுப் போனார். சாப்பிட்டபடி அவர் உண்மையாகவே பாடம் நடத்தினார். ஆனால் அவரது கால் மேசைக்குக் கீழே என் காலை உரசிக் கொண்டே இருந்தது. சாப்பாடு முடிந்ததும் அவர் கதவைச் சாத்தினார். "சந்தேகம் கேட்க வேண்டியது இன்னும் நிறைய இருக்குடா," என்றார்.

அவர் தன் நாற்காலியில் அமர்ந்து என்னை அருகில் அழைத்தார். நான் சென்றதும் என்னைத் தன் மடியில் இழுத்து உட்கார வைத்தார். என் கழுத்தில் முத்தமிட்டபடி என் சட்டையைக் கழற்றினார். "காலையில நீ என்னை ஓத்தே. இப்போ நான் உன்னை ஓக்கப் போறேன்," என்று கிசுகிசுத்தார். அவர் எழுந்து தன் புடவையை மீண்டும் அவிழ்த்தார். இந்த முறை எந்தத் தயக்கமும் இல்லை.

அவர் நாற்காலியில் அமர்ந்து என்னைத் தன் மீது ஏறச் சொன்னார். நான் அவரது மடியில் அமர்ந்து என் சுன்னியை அவரது புண்டைக்குள் செருகினேன். அவர் என் இடுப்பைப் பிடித்து மேலும் கீழும் அசைத்தார். நான் அவரது முலைகளைப் பிசைந்தேன். காம்புகளைத் திருகினேன். அவர் தலையைப் பின்னுக்குச் சாய்த்து முனகினார். "ஆமா... என் முலையைக் கடிடா..." நான் கடித்தேன். அவர் துள்ளினார்.

பின் அவர் என்னை நாற்காலியில் உட்கார வைத்து, தான் என் மீது ஏறி, முதுகை என் பக்கம் திருப்பிக் கொண்டு உட்கார்ந்தார். அவரது புண்டை என் சுன்னியை மீண்டும் விழுங்கியது. அவர் முன்னும் பின்னும் அசைந்தார். நான் அவரது இடுப்பைப் பிடித்துக் கொண்டு கீழிருந்து மேலே இடித்தேன். அறை முழுக்க எங்கள் முனகல்களும் நாற்காலியின் கிறீச்சிடும் சத்தமும் நிறைந்தன.

"சரண்யா... நீங்க..." நான் பேச முயன்றேன். "ஷ், இப்போ பேசாதே, ஓடா," என்றார். அவரது உடல் வேகமாக அசைந்தது. திடீரென்று அவர் உறைந்து, பின் நடுங்கினார். அவரது புண்டையிலிருந்து சூடான ஈரம் என் தொடைகளில் வழிந்தது. அவர் உச்சம் அடைந்துவிட்டார். அவரது இறுக்கத்தில் நானும் இரண்டாவது முறையாக அவருக்குள் பீய்ச்சினேன்.

நாங்கள் ஆடைகளை அணிந்து கொண்டு அமர்ந்தோம். அவர் என் கையைப் பிடித்துக் கொண்டார். "விக்னேஷ், நான் இருபத்தொன்பது வயசுல தனியா இருக்கேன். திருச்சியில எனக்கு யாரும் இல்லை. இந்த வேலை, இந்த ஊர், எல்லாம் புதுசு. இன்னைக்கு நடந்தது..." அவர் நிறுத்தினார். "இது நம்ம ரகசியம். ஆனா உன் அரியர் பேப்பர், அதை நீ உண்மையாகவே படிச்சுத் தேறணும். அதுதான் என் கண்டிஷன்."

மாலை நான்கு மணிக்கு அவர் என்னை ஸ்டோர் ரூமுக்கு அழைத்துச் சென்றார். "பழைய விடைத்தாள் கட்டுகளை எடுக்கணும்," என்றார். ஸ்டோர் ரூம் இருட்டாக இருந்தது. ஒரே ஒரு மங்கலான பல்ப் எரிந்தது. அவர் கதவைச் சாத்தியதும் என்னைச் சுவரில் சாய்த்தார். "ஒரு முறை இன்னும்," என்று கிசுகிசுத்தார். "இந்த நாள் முடியறதுக்குள்ள."

அவர் என் முன் மண்டியிட்டு என் பேண்ட்டைக் கீழே இழுத்தார். என் சுன்னி ஏற்கனவே விறைத்திருந்தது. அவர் அதைத் தன் வாயில் எடுத்துக் கொண்டு வேகமாக ஊம்பினார். அவரது கைகள் என் கொட்டைகளைப் பிசைந்தன. நான் அவரது தலையைப் பிடித்துக் கொண்டு அவரது வாய்க்குள் இடித்தேன். அவர் கண்களில் நீர் ததும்ப, ஆனால் நிறுத்தவில்லை.

பின் அவர் எழுந்து திரும்பி நின்று, புடவையை இடுப்பு வரை தூக்கிப் பிடித்துக் கொண்டார். பழைய மேசை மீது கைகளை ஊன்றினார். "பின்னாடி இருந்து," என்றார். நான் அவருக்குப் பின்னால் நின்று என் சுன்னியை அவரது புண்டைக்குள் செருகினேன். அவர் "ஆஹ்..." என்று கத்தினார். நான் வேகமாக இடிக்கத் தொடங்கினேன். அவரது புட்டங்கள் என் தொடைகளில் மோதின.

நான் குனிந்து அவரது முதுகில் முத்தமிட்டேன். என் கைகள் முன்பக்கம் சென்று அவரது முலைகளைப் புடவைக்கு மேலேயே பிசைந்தன. "விக்னேஷ்... இப்படியே... நிறுத்தாதே..." அவரது குரல் உடைந்தது. நான் இன்னும் வேகமாக இடித்தேன். ஸ்டோர் ரூமின் பழைய மேசை கிறீச்சிட்டது. அவரது உடல் நடுங்கத் தொடங்கியது. அவர் மூன்றாவது முறையாக உச்சம் அடைந்தார்.

நான் அவரைத் திருப்பி, அவரது கால்களைத் தூக்கி என் தோள்களில் போட்டுக் கொண்டு, மேசை மீது சாய்த்து மீண்டும் உள்ளே நுழைந்தேன். இந்த முறை ஆழமாக, மெதுவாக, ஒவ்வொரு இடியும் அவரைத் துடிக்க வைத்தது. அவர் என் முதுகைப் பிறாண்டினார். "நான் வர்றேன்... வர்றேன்..." என்று அலறியபடி நான் அவருக்குள் என் முழு கஞ்சியையும் பீய்ச்சினேன். நாங்கள் இருவரும் அந்த இருட்டு அறையில் ஒருவரை ஒருவர் இறுக்கப் பிடித்துக் கொண்டு நின்றோம்.

மாலை ஐந்து மணிக்கு நாங்கள் கல்லூரியை விட்டுக் கிளம்பினோம். வாசலில் அவரது ஸ்கூட்டி நின்றிருந்தது. நாங்கள் இருவரும் சாதாரணமாகப் பேசிக் கொண்டு நடந்தோம், யார் பார்த்தாலும் மிஸ்ஸும் மாணவனும் என்றுதான் தோன்றும். ஆனால் அவரது விரல்கள் என் விரல்களை ஒரு கணம் பற்றி அழுத்திவிட்டு விட்டன. அந்த ஒரு கண அழுத்தத்தில் முழு நாளின் ரகசியமும் இருந்தது.

அவர் ஏறும்போது திரும்பிப் பார்த்தார். என் திருத்தப்பட்ட விடைத்தாளை என்னிடம் நீட்டினார். கடைசிப் பக்கத்தில் சிவப்பு மையில் எழுதியிருந்தது: "நாளைக்கும் இதே நேரம். அரியர் பேப்பர் முக்கியம். மற்றதும் முக்கியம்." அதன் கீழே அவரது கைப்பேசி எண்.

நான் அந்தத் தாளை மடித்து சட்டைப் பையில் வைத்துக் கொண்டேன். அவர் ஸ்கூட்டியைக் கிளப்பி, "படிடா," என்று சொல்லிவிட்டுச் சென்றார். நான் வாசலில் நின்று அவர் மறையும் வரை பார்த்தேன். என் பையில் இருந்த விடைத்தாள் கனமாகத் தோன்றியது, அது வெறும் தாள் இல்லை என்பது எனக்குத் தெரியும்.