Gujarati Sali Ni Varta: વડોદરામાં સાળીની ચૂતમાં જીજાજીનો લંડ

મીરા અને તેની બહેન રીટા વચ્ચે તે સાંજે જોરદાર દલીલ થઈ ગઈ। વડોદરાના તે ઘરમાં મીરા બે દિવસથી મહેમાન તરીકે રહી હતી, અને રીટાએ તેને કહ્યું કે તું હંમેશા મારી વસ્તુઓ વાપરે છે, ક્યારેય પૂછતી નથી। મીરાએ ગુસ્સામાં કહ્યું, દીદી, તું હંમેશા મને નાની સમજે છે, હું હવે નાની નથી રહી। બંનેની વાતો એટલી વધી ગઈ કે રીટા રડતી રડતી બહાર નીકળી ગઈ, અને મીરા એકલી ડ્રોઈંગ રૂમમાં બેસી રહી।

ત્યારે જ જીજાજી જય ઘરે આવ્યા। જયની ઉંમર ત્રીસ વર્ષ હતી, તે એક કંપનીમાં કામ કરતો હતો, અને રીટાનો પતિ હતો। મીરાની ઉંમર ચોવીસ વર્ષ હતી, તે અમદાવાદમાં ભણતી હતી અને રજાઓમાં બહેનના ઘરે આવી હતી। જયે મીરાને રડતી જોઈ અને કહ્યું, શું થયું, મીરા, રીટા કેમ ગુસ્સામાં બહાર ગઈ। મીરાએ બધી વાત કહી, અને જયે તેને પાણી આપીને શાંત કરી।

જયે કહ્યું, બહેનો વચ્ચે આવું થતું રહે છે, કાલે સવારે બધું ઠીક થઈ જશે। મીરાએ કહ્યું, જીજાજી, તમે હંમેશા મને સમજો છો, દીદી ક્યારેય સમજતી નથી। જયે તેના ખભા પર હાથ રાખ્યો, અને મીરાએ તે હાથ હટાવ્યો નહીં। બંને સોફા પર બેઠા અને વાતો કરવા લાગ્યા, ભણતરની, શહેરની, અને જીવનની। વાતો વચ્ચે મીરાએ કહ્યું, જીજાજી, તમે દીદી કરતા વધારે સારા છો, અને જય હસી પડ્યો।

રાત્રે જ્યારે રીટા મોડી ઘરે આવી, ત્યારે તે સીધી પોતાના રૂમમાં જતી રહી અને દરવાજો બંધ કરી દીધો। મીરા ગેસ્ટ રૂમમાં સૂવા ગઈ, પણ તેને ઊંઘ ન આવી। થોડી વાર પછી તે પાણી પીવા રસોડામાં ગઈ, ત્યાં જય પણ આવ્યો। બંને રસોડામાં એકલા હતા, રાત્રિની શાંતિમાં ફ્રિજનો અવાજ પણ સંભળાતો હતો। જયે કહ્યું, મીરા, તું હજુ જાગે છે, અને મીરાએ કહ્યું, ઊંઘ નથી આવતી, જીજાજી।

જયે મીરાનો હાથ પકડ્યો અને તેને નજીક ખેંચી। મીરા રોકાઈ ગઈ, પણ તેણે હાથ છોડાવ્યો નહીં। જયે કહ્યું, મીરા, તું જાણે છે હું શું કહેવા માંગુ છું। મીરાએ ધીમા અવાજે કહ્યું, જીજાજી, આ ખોટું છે, દીદીને ખબર પડશે તો। જયે કહ્યું, દરવાજો બંધ છે, કોઈને ખબર નહીં પડે, અને તેણે મીરાને પોતાની તરફ ખેંચી લીધી। મીરાએ પહેલા તો ના પાડી, પણ પછી તેણે જયના ખભા પર માથું મૂકી દીધું।

જયે મીરાના હોઠ પર પોતાના હોઠ મૂક્યા અને તેને ધીમે ધીમે ચૂમવા લાગ્યો। મીરાનું શરીર ધ્રૂજવા લાગ્યું, કારણ કે તેને કોઈએ આટલા પ્રેમથી ક્યારેય સ્પર્શ કર્યો ન હતો। જયે તેના કુરતાના બટન ખોલ્યા અને તેના બૂબ્સ પર હાથ મૂક્યો। મીરાના બૂબ્સ ભરેલા હતા અને જયે તેમને સહેલાવ્યા, પછી એકને મોંમાં લઈને ચૂસ્યો। મીરાએ આંખો બંધ કરી લીધી અને તેના મોંમાંથી હળવી સિસકારી નીકળી।

મીરાએ કહ્યું, જીજાજી, ધીમે, મને ડર લાગે છે, અને જયે કહ્યું, ડરવાની જરૂર નથી, હું તને કોઈ તકલીફ નહીં આપું। તેણે મીરાની સલવારની દોરી ખોલી અને તેની ચૂત પર હાથ મૂક્યો। મીરાની ચૂત ભીની થઈ ગઈ હતી અને જયની આંગળીઓ તેના પર ફરવા લાગી। મીરાએ જયનો શર્ટ પકડી લીધો અને કહ્યું, હા, એમ જ, અને જયે બે આંગળીઓથી તેને વધારે ઉત્તેજિત કરી।

મીરાએ જયની પેન્ટની ઝિપ ખોલી અને તેનો લંડ બહાર કાઢ્યો। તે જોઈને મીરાએ શરમાઈને મોં ફેરવી લીધું, પણ જયે તેને પોતાની તરફ કરી અને કહ્યું, અડીને જો, આ તારા માટે જ ઊભો છે। મીરાએ ધીમે ધીમે તેના લંડને હાથમાં લીધો અને સહેલાવવા લાગી। જયે આંખો બંધ કરી લીધી અને કહ્યું, મીરા, તું આ બહુ સારું કરે છે। મીરાએ સ્મિત કરીને તેના લંડ પર ચૂમ્યું અને પછી તેને મોંમાં લઈને ચૂસવા લાગી।

જયે મીરાના વાળ પકડી લીધા અને ધીમે ધીમે તેના મોંમાં ધક્કા મારવા લાગ્યો। મીરાએ તેના લંડને ઊંડાઈ સુધી લીધો અને પોતાની જીભથી તેને સહેલાવ્યો। થોડી વાર પછી જયે મીરાને સોફા પર સુવડાવી અને તેના ઉપર આવી ગયો। તેણે પોતાનો લંડ મીરાની ચૂતના મોં પર મૂક્યો અને ધીમે ધીમે અંદર ધકેલ્યો। મીરાએ કહ્યું, આહ, જીજાજી, બહુ મોટો છે, અને જયે રોકાઈને તેને સંભાળવાનો સમય આપ્યો।

પછી જયે એક જોરદાર ધક્કો માર્યો અને તેનો લંડ પૂરી રીતે મીરાની ચૂતમાં સમાઈ ગયો। મીરાએ પોતાના પગ તેની કમરે વીંટાળી લીધા અને બંને એક લયમાં હલવા લાગ્યા। જયના ધક્કા ધીમે ધીમે ઝડપી થવા લાગ્યા અને મીરાની સિસકારીઓ રૂમમાં ગુંજવા લાગી। તેણે કહ્યું, વધારે ઝડપી, મને વધારે જોઈએ છે, અને જયે પોતાની ગતિ વધારી દીધી। મીરાના બૂબ્સ દરેક ધક્કા સાથે હલતા હતા અને જયે તેમને પકડીને દબાવ્યા।

મીરાને પહેલી વાર ચરમ સુખ ત્યારે મળ્યું જ્યારે જયે તેને નીચેથી ઉપરની તરફ જોરથી ધક્કો માર્યો। તેનું શરીર ધ્રૂજ્યું અને તેની ચૂતે જયના લંડને કસીને જકડી લીધો। તેણે કહ્યું, હું ઝડી રહી છું, રોકાતા નહીં, અને જયે ત્યાં સુધી ધક્કા માર્યા જ્યાં સુધી મીરાના શ્વાસ સામાન્ય ન થઈ ગયા। મીરાએ તેને કસીને ગળે લગાવી લીધો અને કહ્યું, જીજાજી, આજે પહેલી વાર મને એવું લાગ્યું કે હું પણ કોઈને જોઈએ છું।

પણ રાત હજુ પૂરી થઈ ન હતી। જયે મીરાને પલટાવીને ઘોડી બનાવી અને પાછળથી તેની ચૂતમાં પોતાનો લંડ ફરીથી નાખ્યો। મીરાએ સોફાની ધાર પકડી લીધી અને દરેક ધક્કા પર આગળ પાછળ થવા લાગી। જયે તેની કમર પકડી અને ઝડપી ધક્કા માર્યા, જેથી મીરાની ચૂતમાંથી ભીનાશ ટપકવા લાગી। તેણે કહ્યું, મીરા, તારી ચૂત બહુ ટાઈટ છે, અને મીરાએ હસીને કહ્યું, તો પછી તેને સાચવીને રાખો।

આ સ્થિતિમાં જયનો લંડ મીરાની ચૂતમાં વધારે ઊંડાઈ સુધી જઈ રહ્યો હતો। મીરાએ પોતાની આંગળીઓથી સોફાને કસીને પકડી લીધો અને તેના મોંમાંથી સતત સિસકારીઓ નીકળી રહી હતી। જયે તેની પીઠ પર ચૂમ્યું અને કહ્યું, હું હવે વધારે વાર ટકી શકીશ નહીં। મીરાએ કહ્યું, મારી અંદર જ ઝડી જાઓ, આજે કોઈ ડર નથી, અને આ સાંભળીને જયના ધક્કા વધારે ઝડપી થઈ ગયા।

જયે છેલ્લા જોરદાર ધક્કાઓ સાથે પોતાનું પાણી મીરાની ચૂતમાં છોડી દીધું। બંને એક સાથે ઝડી ગયા અને પછી એકબીજાની બાજુમાં પડી ગયા। મીરાએ જયની છાતી પર માથું મૂક્યું અને કહ્યું, આ વાત કોઈને ખબર ન પડવી જોઈએ। જયે કહ્યું, આ આપણું રહસ્ય રહેશે, મીરા, અને મીરાએ તેની તરફ જોઈને સ્મિત કર્યું।

થોડી વાર પછી મીરા ઊઠી અને બંનેએ સાથે ચા બનાવી। રસોડામાં ઊભા રહીને જયે તેને પાછળથી ગળે લગાવી અને કહ્યું, કાલે ફરીથી। મીરાએ હસીને કહ્યું, પહેલા આજ તો પૂરી થવા દો, પણ તેની આંખોમાં સાફ દેખાતું હતું કે તે પણ એ જ ઈચ્છતી હતી। બંનેએ ચા પીધી અને પછી મીરા પોતાના રૂમમાં જતી રહી, પણ બંનેના દિલમાં એક નવી આગ સળગી ચૂકી હતી।

બીજી સવારે મીરા જ્યારે કામ પર આવી ત્યારે તેના ચહેરા પર એક અલગ જ ચમક હતી। તેણે જયને જોઈને સ્મિત કર્યું અને જયે તેને આંખ મારી। બંનેએ દિવસ ભર એકબીજાને છેડ્યા, ક્યારેક હાથ અડકી ગયો, ક્યારેક નજરો મળી ગઈ। બપોરે જ્યારે મીરાએ કહ્યું, જીજાજી, આજે હું થોડી વાર રોકાઈ શકું છું, ત્યારે જયે દરવાજો બંધ કરી દીધો।

તે બપોરે બંનેએ ફરીથી એકબીજાને પ્રેમ કર્યો, આ વખતે બેડરૂમમાં, પલંગ પર, પૂરી આઝાદી સાથે। મીરાએ પોતાનો કુરતો જાતે ઉતાર્યો અને જયની સામે ઊભી રહી ગઈ, કોઈ શરમ વગર। જયે તેને પલંગ પર સુવડાવી અને તેના આખા શરીર પર ચૂમ્યું, ગરદનથી લઈને પગ સુધી। મીરાએ કહ્યું, જીજાજી, તમે તો મને રાણી બનાવી દો છો, અને જયે કહ્યું, તું રાણી જ છે, મીરા।

આ વખતે મીરા ઉપર આવી અને જયના લંડ પર બેસી ગઈ। તેણે ધીમે ધીમે ઉપર નીચે થવાનું શરૂ કર્યું અને તેના બૂબ્સ હવામાં હલવા લાગ્યા। જયે તેમને પકડીને દબાવ્યા અને મીરાની ગતિ વધવા લાગી। મીરાએ આંખો બંધ કરી લીધી અને પોતાના હોઠ કાપી લીધા, જ્યારે તેનું શરીર ફરીથી ધ્રૂજવા લાગ્યું। તેણે કહ્યું, હું ફરીથી ઝડી રહી છું, અને જયે તેને કમરેથી પકડીને વધારે ઝડપી કરી દીધી।

સાંજે જ્યારે મીરા જવા લાગી ત્યારે જયે તેને એક નવો દુપટ્ટો આપ્યો, હળવા ગુલાબી રંગનો। મીરાએ તેને ઓઢ્યો અને કહ્યું, આ હું હંમેશા પહેરીશ, જેથી તમને યાદ રહે કે દલીલ ક્યાંથી શરૂ થઈ હતી। જયે તેને ગળે લગાવ્યો અને કહ્યું, દુપટ્ટાની ખુશ્બૂ હવે મને તારી યાદ અપાવશે, દરરોજ સવારે। મીરા હસીને જતી રહી અને જય દરવાજા પર ઊભો તેને જોતો રહ્યો।

તે પછી દરરોજ સવારે દુપટ્ટાની ખુશ્બૂ જય માટે એક નવો સંદેશ લાવતી હતી। ક્યારેક મીરા તેને જોઈને સ્મિત કરતી, ક્યારેક બંનેની નજરો મળી જતી અને બંનેને બપોરની યાદ આવી જતી। એક અઠવાડિયા પછી જ્યારે રીટા ફોન પર બોલી કે તે બીજા દિવસે ઘરે આવશે, ત્યારે મીરાએ જય તરફ જોયું અને ધીમે ધીમે કહ્યું, ત્યાં સુધી જેટલું થાય, એટલો પ્રેમ કરી લઈએ। જયે તેનો હાથ પકડ્યો અને કહ્યું, હા, દરરોજ, દરેક બપોરે।

બીજા દિવસે સવારે મીરાએ જય માટે ખાસ થેપલા બનાવ્યા અને બંનેએ ગેલેરીમાં બેસીને નાસ્તો કર્યો। પાડોશી બાઈએ ગેલેરીમાંથી જોયું ત્યારે મીરાએ સહજતાથી કહ્યું, જીજાજી છે, નાસ્તા માટે આવ્યા છે, અને તે બાઈએ હસીને માથું હલાવ્યું। જયે ટેબલ નીચે મીરાનો હાથ પકડ્યો અને બંને એકબીજા તરફ જોઈને હસ્યા, કારણ કે તેમનું રહસ્ય ફક્ત તેમને જ ખબર હતું।

રવિવારે બજારમાં જતી વખતે બંને એક જ રિક્ષામાં બેઠા, અચાનક મળવાનું નાટક કરતા। રિક્ષામાં ભીડમાં જયે મીરાનો હાથ હળવેથી પકડ્યો અને મીરાએ તેના ખભા પર માથું મૂક્યું। બજારમાંથી પાછા ફરતી વખતે જયે મીરા માટે નાની કાનની બુટ્ટી ખરીદી અને મીરાએ તે તરત જ પહેરી લીધી। તેણે કહ્યું, આ બુટ્ટી મને તારી યાદ અપાવશે, અને જયે કહ્યું, તો પછી તે દરરોજ પહેર।

તે રાત્રે મીરાએ બુટ્ટી પહેરીને જ જયને દરવાજો ખોલ્યો અને જયે તેને જોઈને કહ્યું, તું આજે વધારે સુંદર દેખાય છે, ખરેખર બહુ સુંદર। મીરાએ શરમાઈને કહ્યું, આ બધું તારા કારણે છે, અને બંને એકબીજાને ગળે લગાવીને બેડરૂમ તરફ ગયા। તે રાત્રે પણ બંનેએ એકબીજાને મનથી પ્રેમ કર્યો, બુટ્ટી હલતી રહી અને મીરાની સિસકારીઓ રૂમમાં ગુંજતી રહી, જ્યાં સુધી બંને થાકીને એકબીજાની બાહોમાં સૂઈ ન ગયા।

તે પછી દર વખતે જ્યારે બુટ્ટી વાગતી ત્યારે મીરાને જયની યાદ આવતી, અને દર વખતે જય તે અવાજ સાંભળતો ત્યારે તેને મીરાનું સ્મિત યાદ આવતું। બંનેએ પોતાના જીવનમાં આ નાનકડું રહસ્ય ખજાના તરીકે સાચવી રાખ્યું, કોઈને કહ્યા વગર, પણ એકબીજાને સંપૂર્ણ રીતે જાણીને।