ગુજરાતી સાળી સેક્સ સ્ટોરી: ભૂમિકાનો રાઝ (ભાગ 1)

"જીજાજી! આ બ્લાઉઝનો હૂક લગાવોને, મારો હાથ નથી પહોંચતો." ભૂમિકા અરીસા સામે ઊભી હતી અને એની સાડી હજુ અડધી જ ડ્રેપ થઈ હતી. આ એક Gujarati saali sex story હતી જે Surat ના એક સામાન્ય ઘરમાં શરૂ થઈ હતી, પણ એ રાત્રે જે થવાનું હતું એની કોઈને કલ્પના નહોતી.

મારી આંગળીઓ એની ખુલ્લી પીઠને અડી અને એનું શરીર એકદમ કંપી ઊઠ્યું. અરીસામાં અમારી નજરો મળી. એના હોઠ પર એક તોફાની સ્મિત હતું, જાણે એ બધું જાણતી હોય કે મારા હાથ શા માટે ધ્રૂજી રહ્યા છે.

"તમારા હાથ આટલા ધ્રૂજે છે કેમ, જીજાજી?" એણે ધીમા અવાજે પૂછ્યું. "શરદી લાગી છે?" "શરદી નથી," મેં કહ્યું, હૂક લગાવતાં લગાવતાં, "તારી સાડીનો રંગ આંખોમાં વાગે છે."

એ હસી પડી. જીગ્ના ગઈકાલે જ બરોડા ગઈ હતી. એની મમ્મીને તાવ હતો અને ડૉક્ટરે બે-ત્રણ દિવસ સાથે રહેવાનું કહ્યું હતું. ઘરમાં હવે ત્રણ દિવસ માટે માત્ર અમે બે જ હતા. હું, નિલેશ શાહ, છત્રીસ વર્ષનો, Surat માં કાપડની દુકાન ચલાવતો. અને એ, ભૂમિકા, પચ્ચીસ વર્ષની, મારી સાળી, સલૂનમાં કામ કરતી, જેના લગ્ન બે મહિના પછી રિતિક સાથે નક્કી થયા હતા.

હૂક લાગી ગયો. એ ફરી અને એની સાડીનો પાલવ જાણીજોઈને ખભા પરથી સરકી ગયો. મારી નજર એની છાતી પર અટકી ગઈ અને એણે એ જોયું. "જુઓ છો શું?" એણે પૂછ્યું, પણ એના અવાજમાં ગુસ્સો નહોતો, એક રમત હતી.

"રિતિક તને આવી રીતે જોતો નથી?" મેં પૂછ્યું. એના ચહેરા પર છાયા આવી ગઈ. "રિતિકને તો સોનાના ભાવ અને મહેમાનોની યાદીમાંથી ફુરસદ જ નથી મળતી," એ બોલી. "એણે આજ સુધી મારો હાથ પણ ઢંગથી નથી પકડ્યો."

મારા ગળામાં કંઈક અટક્યું. "તો આજે ફંક્શનમાં તું મારો હાથ પકડજે," મેં મજાકમાં કહ્યું. "પકડીશ," એણે કહ્યું, અને એની આંખોમાં કંઈક એવું હતું જે મજાક નહોતું. "તમે જ સંભાળજો પછી."

પાડોશીના દીકરાની સગાઈનું ફંક્શન હતું. આખી સોસાયટી ભેગી થઈ હતી. ભૂમિકા મારી બાજુમાં જ બેઠી. લોકો વચ્ચે એનો હાથ મારા હાથને અડતો રહ્યો. એક વાર એણે મારા કાનમાં કહ્યું, "જીજાજી, પેલા કાકા આપણને જોઈ રહ્યા છે. હવે હાથ હટાવો નહીં, નહીં તો શંકા જશે." મેં હાથ ન હટાવ્યો.

પાછા ફરતી વખતે અમે મારા સ્કૂટર પર આવ્યા. રાતના દસ વાગ્યા હતા. Surat ની ગલીઓમાં ઠંડી હવા હતી. ભૂમિકા પાછળ બેઠી અને વળાંક પર એનું શરીર મારી પીઠ સાથે ચોંટી ગયું. એની છાતી મારી પીઠ પર દબાઈ અને એના હાથ મારા ખભા પર કસાઈ ગયા. મારા શરીરમાં એક ધ્રુજારી દોડી ગઈ જેને હું રોકી ન શક્યો.

"ધીમે ચલાવોને," એણે મારા કાન પાસે કહ્યું, એનો શ્વાસ મારી ગરદન પર ગરમ લાગ્યો. મેં સ્કૂટર ધીમું કર્યું, પણ મારા દિલની ધડકન વધી ગઈ હતી.

ઘરે પહોંચીને એ સીધી રસોડામાં ગઈ. "ચા બનાવું?" એણે પૂછ્યું. "બનાવ," મેં કહ્યું. હું હોલમાં બેઠો, પણ મારી નજર રસોડાના દરવાજા પર જ હતી. એ સાડીમાં ચા ગાળતી હતી, અને એના દરેક હલનચલનમાં એક જાણીજોઈને કરેલી ધીમી ગતિ હતી.

હું ઊભો થયો અને રસોડામાં ગયો. એ ચાના વાસણ સામે ઊભી હતી. હું એની પાછળ જઈને ઊભો રહ્યો, એટલો નજીક કે મારો શ્વાસ એના વાળને હલાવતો હતો. "ચામાં ખાંડ નાખી?" મેં પૂછ્યું. "તમે જ નાખી દો," એણે કહ્યું, પાછળ ફર્યા વગર.

મેં મારા હાથ એની કમર પર મૂક્યા. એ હલી નહીં. ચાનું પાણી ઉકળતું રહ્યું. "જીજાજી," એણે ધીમેથી કહ્યું, "આ ખોટું છે." "તો મને રોક," મેં કહ્યું. એણે મને રોક્યો નહીં.

મેં એના ખભા પરથી સાડીનો પાલવ સરકાવ્યો અને એની ગરદન પર મારા હોઠ મૂક્યા. એના મોંમાંથી એક ધીમી સિસકારી નીકળી. એ ફરી અને હવે અમે સામસામે હતા. એની આંખોમાં ડર નહોતો, માત્ર એક ભૂખ હતી જેને એણે ક્યારેય છુપાવી નહોતી.

અમારા હોઠ મળ્યા. એ ચુંબન ધીમું શરૂ થયું, પણ થોડી જ વારમાં એ ભયંકર બની ગયું. એના હાથ મારા વાળમાં હતા, મારા હાથ એની પીઠ પર. એણે મારા નીચલા હોઠને દાંતથી કાપ્યો અને હું ધ્રૂજી ઊઠ્યો.

"એક કલાક પહેલાં તમે આ હૂક લગાવ્યો હતો," એણે મારા કાનમાં ફૂસફૂસાવ્યું, "હવે ખોલો." મારી આંગળીઓએ એ હૂક ખોલ્યો જે મેં જ લગાવ્યો હતો. બ્લાઉઝ ખૂલ્યું અને એના સ્તન મારા હાથમાં આવ્યા. એ ગરમ હતા, ભારે હતા, અને એના નિપલ્સ મારી હથેળીમાં કઠણ થઈ ગયા.

મેં એને ઉઠાવીને રસોડાના પ્લેટફોર્મ પર બેસાડી. એની સાડી ઉપર ચડાવી. એની પેન્ટી ભીની થઈ ગઈ હતી, એ હું મારી આંગળીઓથી અનુભવી શકતો હતો. મેં પેન્ટી બાજુ પર સરકાવી અને મારા હોઠ એની ચુત પર મૂક્યા.

"આહ... જીજાજી..." એની આંગળીઓ મારા વાળમાં કસાઈ ગઈ. મેં મારી જીભ એની ચુતમાં ફેરવી, ધીમે ધીમે, પછી ઝડપથી. એના પગ મારા ખભા પર આવી ગયા. એનું શરીર ધ્રૂજતું હતું અને એના મોંમાંથી અવાજો નીકળતા હતા જેને એ રોકવાનો પ્રયત્ન પણ નહોતી કરતી.

થોડી જ વારમાં એનું શરીર એકદમ તંગ થઈ ગયું અને પછી છૂટી ગયું. એ ઝડી ગઈ હતી, મારા મોં પર, અને એની આંખોમાં આંસુ હતાં. "કોઈએ... કોઈએ મને આવું ક્યારેય..." એ બોલી ન શકી. મેં એના હોઠ પર ચુંબન કર્યું અને એને મારા હાથોમાં લીધી.

પછી એણે મારો શર્ટ ખોલ્યો. એની આંગળીઓ મારી છાતી પર ફરી. એણે મારી પેન્ટ ખોલી અને મારો લંડ બહાર કાઢ્યો. એ કઠણ હતો, તંગ હતો, અને એની આંખોમાં એને જોઈને એક ચમક આવી ગઈ. "આટલો..." એણે ફૂસફૂસાવ્યું, "રિતિકનો તો..."

"રિતિકની વાત ન કર," મેં કહ્યું. એ હસી અને મારા લંડને એના હાથમાં લીધો. એણે ધીમે ધીમે હલાવ્યો, પછી એના હોઠ એના પર મૂક્યા. એનું મોં ગરમ હતું, ભીનું હતું. એણે મારો લંડ મોંમાં લીધો અને હું લગભગ ચીસ પાડી ઊઠ્યો.

એની જીભ મારા લંડ પર ફરતી હતી, અને એના હાથ મારા અંડકોશને સહેલાવતા હતા. મેં એના વાળ પકડ્યા અને ધીમે ધીમે એના મોંમાં ધક્કા મારવા લાગ્યો. એને કોઈ વાંધો નહોતો. એનાથી તો એ વધુ ઉત્તેજિત થતી હતી.

"બસ," મેં કહ્યું, મારો શ્વાસ ફૂલી ગયો હતો, "હવે હું તને..." મેં એને પ્લેટફોર્મ પરથી ઉતારી અને સિંક સામે ઝુકાવી. એની સાડી કમર સુધી ચડાવેલી હતી. મેં મારો લંડ એની ચુતના મોં પર મૂક્યો અને એક જ ધક્કામાં અંદર ઉતારી દીધો.

"આહહ..." એની ચીસ રસોડામાં ગૂંજી. એ ચુસ્ત હતી, ભીની હતી, ગરમ હતી. મેં ધક્કા મારવા શરૂ કર્યા, પહેલાં ધીમે, પછી ઝડપથી. મારા હાથ એના સ્તનો પર હતા, એના નિપલ્સને મસળતા હતા.

"જોરથી... જીજાજી... જોરથી..." એ બોલતી રહી. મેં એની કમર પકડી અને પૂરી તાકાતથી ધક્કા માર્યા. સિંક હલતું હતું, વાસણો ખખડતાં હતાં. અમને કોઈ પરવા નહોતી.

પછી મેં એને ફેરવી અને પ્લેટફોર્મ પર સુવડાવી. એના પગ મારા ખભા પર હતા. આ પોઝિશનમાં હું વધુ ઊંડે જઈ શકતો હતો. એની આંખો બંધ હતી, એના હોઠ ખુલ્લા હતા, અને એના ચહેરા પર એક એવો આનંદ હતો જે મેં ક્યારેય કોઈના ચહેરા પર જોયો નહોતો.

"હું આવું છું..." મેં કહ્યું. "અંદર જ... અંદર જ કાઢો..." એણે કહ્યું. અને મેં એની ચુતમાં જ મારું પાણી કાઢ્યું. એનું શરીર મારી નીચે ધ્રૂજતું રહ્યું અને એ પણ ફરી ઝડી ગઈ.

અમે બંને હાંફતા હતા. ચાનું વાસણ ઉકળીને ઊભરાઈ ગયું હતું અને ગેસ પર ચા ઢોળાઈ હતી. અમે એકબીજા સામે જોયું અને હસી પડ્યા. "ચા તો બગડી," એણે કહ્યું. "ચા કાલે પીશું," મેં કહ્યું.

એણે સાડી સરખી કરી, પણ એના ચહેરા પરની લાલી છુપાતી નહોતી. "જીગ્નાબેનને ખબર પડશે તો?" એણે પૂછ્યું. "ખબર નહીં પડે," મેં કહ્યું, "આ આપણા બે વચ્ચે જ રહેશે." એણે માથું હલાવ્યું, પણ એની આંખોમાં એક ડર હતો જે મેં જોયો.

રાત્રે એ મારા બેડરૂમના દરવાજે આવી. "ઊંઘ નથી આવતી," એણે કહ્યું. હું એનો હાથ પકડીને અંદર લઈ ગયો. આ વખતે કોઈ ઉતાવળ નહોતી. અમે પલંગ પર સૂતા અને એકબીજાને જોતા રહ્યા.

એ મારા ઉપર આવી. એણે ધીમે ધીમે મારા કપડાં ઉતાર્યા અને પછી પોતાના. ચાંદની બારીમાંથી આવતી હતી અને એનું શરીર ચાંદનીમાં ચમકતું હતું. એ સુંદર હતી, અને એ મારી હતી, ઓછામાં ઓછી આ રાત માટે.

એ મારા લંડ પર બેઠી અને ધીમે ધીમે નીચે સરકી. અમે બંને એકસાથે સિસકારા કર્યા. એણે હલવાનું શરૂ કર્યું, પહેલાં ધીમે, પછી ઝડપથી. એના સ્તન મારા ચહેરા સામે હલતા હતા અને મેં એને મારા મોંમાં લીધા.

એના નિપલ્સને ચૂસતાં ચૂસતાં મેં એની કમર પકડી. એ મારા ઉપર ઊછળતી હતી, એના વાળ મારા ચહેરા પર પડતા હતા. "તમે... તમે કેટલા..." એ બોલી ન શકી. એનું શરીર તંગ થયું અને એ મારા લંડ પર જ ઝડી ગઈ, એનું પાણી મારા પેટ પર વહેતું હતું.

પછી હું ઉપર આવ્યો. મેં એના પગ પહોળા કર્યા અને ફરી એનામાં ઉતર્યો. આ વખતે અમે એકબીજાની આંખોમાં જોતા હતા. દરેક ધક્કા સાથે એ મારું નામ લેતી હતી, "નિલેશ... નિલેશ..." પહેલી વાર એણે મને જીજાજી નહીં, મારા નામથી બોલાવ્યો હતો.

અમે સાથે જ ઝડ્યા. એ રાત્રે અમે બે વાર નહીં, ત્રણ વાર એકબીજામાં ડૂબ્યા. છેલ્લી વાર પછી એ મારી છાતી પર સૂતી હતી, એની આંગળીઓ મારી છાતીના વાળમાં ફરતી હતી.

"રિતિકે મને ક્યારેય આ રીતે સ્પર્શ પણ નથી કર્યો," એણે ધીમેથી કહ્યું. "એ તો લગ્ન પછી..." "લગ્ન પછી એ કરશે," મેં કહ્યું, પણ મારા અવાજમાં એક કડવાશ હતી જેને હું છુપાવી ન શક્યો. "તમે ઈર્ષા કરો છો?" એણે પૂછ્યું, સ્મિત સાથે. "કરું છું," મેં કબૂલ્યું.

"તો આ બે મહિના..." એણે કહ્યું, "આ બે મહિના હું તમારી છું. લગ્ન પછી જે થશે એ પછી જોઈશું." એના શબ્દોમાં એક વચન હતું અને એક ધમકી પણ. મેં એને મારી બાહોમાં કસી.

સવારે અમે જુદા જુદા રૂમમાંથી ઊઠ્યા, જાણે કંઈ જ ન થયું હોય. એણે થેપલાં બનાવ્યાં. નાસ્તાના ટેબલ પર અમારા પગ ટેબલ નીચે એકબીજાને અડતા રહ્યા. અમે સામાન્ય વાતો કરતા રહ્યા, પણ અમારી આંખો બીજું જ કહેતી હતી.

બપોરે રિતિકનો ફોન આવ્યો. લગ્નની ખરીદીની વાતો. ભૂમિકા હસતાં હસતાં એની સાથે વાત કરતી હતી, અને હું બાજુના રૂમમાંથી સાંભળતો હતો. મારા પેટમાં એક ગાંઠ પડી ગઈ હતી. એ મારી હતી, ગઈ રાત્રે તો હતી જ, પણ બે મહિના પછી એ કોઈ બીજાની થઈ જશે.

સાંજે અમે ટીવી જોતા હતા. સોફા પર અમે થોડા નજીક બેઠા હતા. મારો હાથ ધીમે ધીમે એના હાથ તરફ સરકતો હતો. એણે મારી સામે જોયું અને હસી. એનો હાથ મારા હાથમાં આવ્યો.

અને ત્યારે જ દરવાજાની ઘંટડી વાગી. ટિંગ ટોંગ! અમે બંને ચોંકી ઊઠ્યા. અમારા હાથ અલગ થઈ ગયા. "આ સમયે કોણ?" મેં પૂછ્યું. ભૂમિકાનો ચહેરો ફિક્કો પડી ગયો હતો.

એ દરવાજા તરફ ગઈ, સાડી સરખી કરતાં કરતાં. એણે દરવાજો ખોલ્યો અને બહારથી એક પરિચિત અવાજ આવ્યો, "ભૂમિકા! આટલી વાર લગાવી દરવાજો ખોલવામાં?" મારું લોહી થીજી ગયું. એ અવાજ જીગ્નાનો હતો. મારી પત્ની. એક દિવસ વહેલી પાછી આવી ગઈ હતી.

"જીગ્નાબેન!" ભૂમિકાની ચીસમાં આશ્ચર્ય હતું અને ડર પણ. "તમે... તમે તો કાલે આવવાના હતા!" "મમ્મીને સારું થઈ ગયું," જીગ્ના અંદર આવતાં બોલી, "અને મને ઘરની યાદ આવતી હતી." એની નજર મારા પર પડી અને એ હસી. "શું થયું? તમે બંને આટલા ગભરાયેલા કેમ લાગો છો?"

મારા શર્ટના કોલર પર ભૂમિકાના વાળનો એક ગુચ્છો હતો. મારા હોઠ પર હજુ એના ચુંબનની ભીનાશ હતી. અને જીગ્ના દરવાજામાં ઊભી હતી, સૂટકેસ સાથે, સ્મિત સાથે, કંઈ જ જાણ્યા વગર. ભૂમિકાએ મારી સામે જોયું અને એની આંખોમાં એક જ સવાલ હતો. હવે શું?

જીગ્ના અંદર આવી અને દરવાજો બંધ થયો. એના પગલાં હોલમાં ગૂંજ્યા. ભૂમિકાનો હાથ ધ્રૂજતો હતો. અને મારા મનમાં એક જ વાત ઘૂમતી હતી. આ રાઝ હવે કેટલો સમય છુપાશે? આગલો ભાગ જલ્દી આવી રહ્યો છે...