ગુજરાતી જીજા સાળી વાર્તા: એક અઠવાડિયું એકલા (ભાગ 1)

ગુજરાતી જીજા સાળી વાર્તા શરૂ થાય છે એક સવારે, જ્યારે ધારા બાથરૂમનો દરવાજો ધક્કો મારીને ખોલે છે અને અંદર કેતન ટુવાલ વીંટાળતો ઉભો હોય છે. "અરે જીજાજી! દરવાજો બંધ કરતા શીખો!" ધારા ચીસ પાડે છે, પણ એની આંખો એક સેકંડ માટે ટુવાલ નીચે અટકી જાય છે. કેતન હસી પડે છે. "સોરી સોરી! મને એમ કે તું હજુ સુતી હશે."

મીરા આજે સવારની બસમાં ગામડે ગઈ હતી. એની સાસુની તબિયત બગડી હતી, અને ડોક્ટરે એક અઠવાડિયું આરામ કહ્યો હતો. ઘર ખાલી ન રહે એટલે છવ્વીસ વર્ષની ધારા, જે શહેરના એક બુટિકમાં કામ કરતી હતી, દીદીના ફ્લેટમાં રહેવા આવી હતી. ચોત્રીસ વર્ષનો કેતન શાહ પ્રિન્ટિંગ પ્રેસ ચલાવતો હતો, અને આખો દિવસ ઘરે એકલો રહેવાનો વિચાર એને ગમ્યો નહોતો.

નાસ્તાના ટેબલ પર ધારાએ પૂછ્યું, "જીજાજી, તમે રોજ આટલા વહેલા ઉઠો છો?" કેતને ચા નો ઘૂંટ ભરતા કહ્યું, "પ્રેસનું કામ છે. અને તું? બુટિકમાં આજે રજા?" ધારાએ આંખ મીંચકારી. "ના, પણ દીદીએ કહ્યું છે કે તમારું ધ્યાન રાખવું. એટલે આજે હાફ ડે."

કેતન હસ્યો. ધારા હંમેશા આવી જ હતી. બોલકી, તોફાની, અને સ્હેજ શરારતી. લગ્નના ચાર વર્ષમાં એ કેટલીય વાર આ ઘરે આવી હતી, પણ આ પહેલી વાર હતી જ્યારે મીરા વગર એ આટલા દિવસ રોકાવાની હતી. એ વિચાર કેતનના મનમાં સ્હેજ ધ્રુજારી લાવ્યો, જેને એણે ચાના ઘૂંટમાં ડુબાડી દીધો.

બપોરે ધારા રસોડામાં શાક સમારતી હતી. કેતન પાણી લેવા આવ્યો, અને એની નજર ધારાની પીઠ પર અટકી. એણે સ્લીવલેસ કુર્તી પહેરી હતી, અને દુપટ્ટો ખભા પરથી સરકીને કમર સુધી આવી ગયો હતો. કેતને નજર ફેરવી લીધી, પણ એના ગળામાં સ્હેજ શોષ પડ્યો.

"જીજાજી, આ ડુંગળી સમારતા મારી આંખો બળે છે," ધારાએ ફરિયાદ કરી. કેતન એની પાછળ આવીને ઉભો રહ્યો. "લાવ, હું શીખવાડું. છરી આમ પકડ." એણે ધારાનો હાથ પકડ્યો, અને એ ક્ષણે બંનેના શરીર એકબીજાને સ્પર્શી ગયા. ધારાની પીઠ કેતનની છાતીને અડી, અને એણે શ્વાસ રોકી લીધો.

"આમ..." કેતનનો અવાજ સ્હેજ ભારે થયો. એણે ધારાના હાથ પર હાથ મૂકીને છરી ચલાવી. ધારાની ગરદન પર એના શ્વાસની ગરમી પડતી હતી. ધારા કંઈ બોલી નહીં. એના હોઠ સ્હેજ ખુલી ગયા, અને એણે માથું સ્હેજ પાછું નમાવ્યું, જાણે કેતનના ખભા પર ટેકવવા માંગતી હોય.

એ ક્ષણે કેતનનો ફોન વાગ્યો. પ્રેસનો કારીગર હતો. કેતન ઝડપથી દૂર હટ્યો, જાણે વીજળીનો ઝટકો લાગ્યો હોય. "હા... હા, હું આવું છું." ફોન મૂકીને એણે ધારા સામે જોયું. ધારાના ગાલ લાલ હતા, પણ એના હોઠ પર શરારતી સ્મિત હતું.

"જીજાજી, તમે તો ડરી ગયા," ધારાએ ટોણો માર્યો. કેતને એની સામે આંગળી ચીંધી. "તું બહુ બોલકી થઈ ગઈ છે. સંભાળીને રહેજે." ધારા હસી પડી, અને રસોડામાં એના હાસ્યનો અવાજ ગુંજી ઉઠ્યો.

સાંજે કેતન પ્રેસથી પાછો આવ્યો ત્યારે ધારા હોલમાં ટીવી જોતી હતી. એણે નાઈટી પહેરી હતી, પાતળી સ્ટ્રેપવાળી, જેમાં એના ખભા અને ગળાની રેખા સ્પષ્ટ દેખાતી હતી. કેતન દરવાજામાં જ થંભી ગયો. "આ શું પહેર્યું છે?" ધારાએ ખભા ઉછાળ્યા. "ગરમી લાગે છે. ઘરમાં જ છું ને."

જમતી વખતે બંને વચ્ચે વાતો થતી રહી. ધારાએ બુટિકની વાતો કરી, કેતને પ્રેસની. પણ બંનેની આંખો વારંવાર મળતી હતી, અને દર વખતે સ્હેજ વધુ વાર અટકતી હતી. જમ્યા પછી ધારા વાસણ માંજવા ઉભી થઈ. કેતને કહ્યું, "રહેવા દે, સવારે કામવાળી આવશે." ધારાએ પાણીનો નળ ખોલ્યો. "દીદીએ કહ્યું છે તમારું ધ્યાન રાખવું. વાસણ પણ ધ્યાનમાં આવે."

કેતન એની પાસે આવ્યો અને ટુવાલ લઈને વાસણ લૂછવા લાગ્યો. બંને બાજુબાજુમાં ઉભા હતા. ધારાના ભીના હાથ કેતનના હાથને અડતા હતા. પાણીના છાંટા ઉડીને ધારાની નાઈટી ભીંજવી રહ્યા હતા, અને પાતળું કાપડ એના શરીરને ચોંટી ગયું હતું. કેતનની નજર અનાયાસે એની છાતી પર પડી, જ્યાં ભીના કાપડ નીચે એના બરડ સ્તનોની આકૃતિ સ્પષ્ટ થઈ ગઈ હતી.

ધારાએ એની નજર પકડી લીધી. એણે કંઈ કહ્યું નહીં, પણ એ દૂર પણ ન હટી. એણે ધીમેથી પોતાનો હાથ કેતનના હાથ પર મૂક્યો. "જીજાજી..." એનો અવાજ ધ્રુજતો હતો. કેતનનો શ્વાસ ભારે થઈ ગયો. એણે ધારાનો ભીનો હાથ પકડ્યો, અને એની આંગળીઓ એના હાથ પર ફરવા લાગી.

"ધારા, આ ખોટું છે," કેતને ધીમેથી કહ્યું, પણ એણે હાથ છોડ્યો નહીં. ધારાએ એની સામે જોયું, એની આંખોમાં એક અજીબ ચમક હતી. "તો છોડી દો ને હાથ." કેતને હાથ છોડ્યો નહીં. ઉલટાનું એણે ધારાને પોતાની તરફ ખેંચી, અને એના હોઠ ધારાના હોઠ પર મુકાઈ ગયા.

પહેલું ચુંબન ધીમું હતું, અચકાતું, જાણે બંને પૂછી રહ્યા હોય કે આ ખરેખર થઈ રહ્યું છે? પછી ધારાએ કેતનના વાળમાં હાથ નાખ્યા, અને ચુંબન ઊંડું થઈ ગયું. કેતનની જીભ ધારાના મોંમાં ફરવા લાગી, અને ધારાએ એનો સાથ આપ્યો. બંનેના શ્વાસ એકબીજામાં ભળી ગયા. કેતનના હાથ ધારાની પીઠ પર ફરતા હતા, નાઈટીના પાતળા કાપડ નીચે એની ગરમ ત્વચા મહેસૂસ કરતા હતા.

કેતને ધારાને રસોડાના પ્લેટફોર્મ સાથે દબાવી. એનો એક હાથ ધારાની કમર પર હતો, બીજો એના ગાલ પર. ધારાના હાથ કેતનના શર્ટના બટન ખોલવા લાગ્યા. એક... બે... ત્રણ. કેતનની છાતી ખુલ્લી થઈ, અને ધારાએ એના હોઠ એની છાતી પર મૂક્યા. એણે ધીમેથી ચૂસવાનું શરૂ કર્યું, અને કેતનના મોંમાંથી સિસકારો નીકળી ગયો.

"અહ... ધારા..." કેતને એના વાળ પકડ્યા. ધારાએ ઉપર જોયું, એની આંખોમાં શરારત હતી. "જીજાજી, દીદીને ખબર પડશે તો?" કેતને એના હોઠ પર આંગળી મૂકી. "શ્શ... અત્યારે ફક્ત તું અને હું."

કેતને ધારાની નાઈટીની સ્ટ્રેપ ખભા પરથી સરકાવી. નાઈટી એની છાતી પરથી નીચે સરકી, અને એના ભરાવદાર સ્તનો ખુલ્લા થઈ ગયા. કેતનની આંખો પહોળી થઈ ગઈ. એણે બંને હાથોથી એના સ્તનો પકડ્યા, અને ધીમેથી દબાવ્યા. ધારાના મોંમાંથી "ઓહ..." નીકળી ગયું. કેતને એક સ્તન મોંમાં લીધું, અને જોરથી ચૂસવા લાગ્યો. એની જીભ એની ડીંટડી પર ફરતી હતી, ક્યારેક ચૂસતી, ક્યારેક કરડતી.

ધારા પ્લેટફોર્મ પર બેસી ગઈ, અને એણે પોતાના પગ પહોળા કર્યા. કેતન એના પગ વચ્ચે આવ્યો. એણે ધારાની નાઈટી ઉપર ચડાવી, અને એની જાંઘો પર હાથ ફેરવવા લાગ્યો. ધારાએ કોઈ અંડરવેર પહેર્યું નહોતું. કેતનની આંગળીઓ એની ભીની ચૂતને સ્પર્શી, અને ધારા ધ્રુજી ઉઠી.

"જીજાજી... અંદર..." ધારાએ વિનંતી કરી. કેતને બે આંગળીઓ એની ચૂતમાં ધકેલી, અને ધીમેથી અંદર બહાર કરવા લાગ્યો. ધારાની ચૂત ભીની થઈ ગઈ હતી, અને એનો રસ કેતનની આંગળીઓ પર લાગ્યો. ધારાએ કેતનના ખભા પકડ્યા, અને એના નખ એની ત્વચામાં ખૂંપી ગયા. "ઓહ જીજાજી... ચોદો મને... પ્લીઝ..."

કેતને પોતાનું પેન્ટ ખોલ્યું, અને એનો તંગ લંડ બહાર આવ્યો. ધારાએ એને હાથમાં પકડ્યો, અને ધીમેથી હલાવવા લાગી. પછી એણે નીચે નમીને એને મોંમાં લીધો. કેતનનું શરીર ધ્રુજી ઉઠ્યું. ધારાની જીભ એના લંડના ટોપા પર ફરતી હતી, અને એ ધીમેથી ચૂસતી હતી. કેતને એના વાળ પકડ્યા, અને એનું માથું આગળ પાછળ કરવા લાગ્યો.

થોડી વાર પછી કેતને ધારાને ઉભી કરી, અને એને પ્લેટફોર્મ પરથી નીચે ઉતારી. એણે ધારાને ફેરવી, અને એની પીઠ પોતાની છાતી સાથે દબાવી. એનો લંડ ધારાની ગાંડની ફાટમાં ઘસાતો હતો. કેતને ધારાની ચૂતમાં આંગળીઓ ફેરવી, એને તૈયાર કરી, અને પછી પોતાનો લંડ એની ચૂતના મોં પર મૂક્યો.

એક જોરદાર ધક્કા સાથે કેતનનો લંડ ધારાની ચૂતમાં ઉતરી ગયો. ધારાએ ચીસ પાડી, પણ કેતને એનું મોં હાથથી દબાવી દીધું. "શ્શ... પાડોશી સાંભળશે." કેતને ધીમેથી ધક્કા મારવાનું શરૂ કર્યું. દરેક ધક્કા સાથે ધારાની ચૂત એના લંડને ભીંસતી હતી. ધારાના સ્તનો હલતા હતા, અને કેતને પાછળથી એને પકડી રાખ્યા હતા.

રસોડામાં ફક્ત બંનેના શ્વાસ અને શરીરના ટકરાવાનો અવાજ ગુંજતો હતો. કેતને ગતિ વધારી. ધારાની ચૂતમાંથી પાણી નીકળવા લાગ્યું હતું, અને એના પગ ધ્રુજતા હતા. "હું... હું ઝડવાની છું..." ધારાએ હાંફતા કહ્યું. કેતને એની ડીંટડી મસળી, અને એક જોરદાર ધક્કા સાથે ધારા ઝડી ગઈ. એની ચૂતે કેતનના લંડને ભીંસી લીધો, અને એનું શરીર ધ્રુજી ઉઠ્યું.

કેતને હજુ ધક્કા મારવાનું ચાલુ રાખ્યું. એનો લંડ હજુ તંગ હતો. એણે ધારાને ફેરવીને સામે કરી, અને એને પ્લેટફોર્મ પર બેસાડી. એણે ધારાના પગ પોતાના ખભા પર મૂક્યા, અને ફરીથી એની ચૂતમાં લંડ ધકેલ્યો. આ વખતે ધક્કા વધુ ઊંડા હતા. ધારાએ કેતનની પીઠ પર નખ માર્યા. "ચોદો... જોરથી ચોદો જીજાજી..."

કેતનનો શ્વાસ ભારે થઈ ગયો હતો. એણે થોડા વધુ જોરદાર ધક્કા માર્યા, અને પછી એનો લંડ ધારાની ચૂતમાં જ ઝડી ગયો. ગરમ વીર્ય એની ચૂતમાં ભરાઈ ગયું. બંને હાંફતા ઉભા રહ્યા, એકબીજાને પકડીને. રસોડામાં સન્નાટો છવાઈ ગયો, ફક્ત બંનેના ધબકતા દિલનો અવાજ સંભળાતો હતો.

ધારાએ કેતનની છાતી પર માથું મૂક્યું. "જીજાજી, આ આપણે શું કર્યું?" કેતને એના વાળમાં હાથ ફેરવ્યો. "જે થયું એ થઈ ગયું. પણ ધારા... આ વાત મીરાને ક્યારેય ખબર ન પડવી જોઈએ." ધારાએ માથું હલાવ્યું, પણ એની આંખોમાં એક અજીબ ચમક હતી, જાણે એને આ છુપા રમતની મજા પડી ગઈ હોય.

રાત્રે બંને પોતપોતાના રૂમમાં સુવા ગયા, પણ બંનેની આંખોમાં ઊંઘ નહોતી. કેતન પથારીમાં પડખા ફેરવતો હતો. એના મનમાં ધારાનું શરીર, એની ચૂતની ભીનાશ, એના સ્તનોની નરમાશ ઘુમરાતી હતી. બાજુના રૂમમાં ધારા પણ જાગતી હતી, એની આંગળીઓ પોતાની ચૂત પર ફરતી હતી, કેતનના લંડને યાદ કરતી હતી.

બીજા દિવસે સવારે બંને વચ્ચે અજીબ શાંતિ હતી. નાસ્તામાં કોઈ બહુ બોલ્યું નહીં. પણ જ્યારે કેતન પ્રેસ જવા નીકળ્યો, ત્યારે ધારાએ દરવાજા પાસે એનો હાથ પકડ્યો. "જીજાજી, સાંજે વહેલા આવજો." એની આંખોમાં આમંત્રણ હતું. કેતને એનો હાથ દબાવ્યો. "પ્રોમિસ."

દિવસભર કેતનનું મન કામમાં લાગ્યું નહીં. પ્રેસના હિસાબમાં એણે બે વાર ભૂલ કરી. કારીગરે પૂછ્યું, "શેઠ, તબિયત તો સારી છે ને?" કેતને હસીને વાત ટાળી, પણ એના મનમાં ફક્ત સાંજ હતી. ફક્ત ધારા હતી. એણે ઘડિયાળ સામે જોયું. હજુ ચાર કલાક બાકી હતા.

સાંજે કેતન ઘરે આવ્યો ત્યારે ધારાએ દરવાજો ખોલ્યો. એણે લાલ સાડી પહેરી હતી, અને એના વાળ ખુલ્લા હતા. કેતનની આંખો પહોળી થઈ ગઈ. "આ શું? ક્યાંય જવાનું છે?" ધારાએ શરારતી સ્મિત કર્યું. "તમારા માટે જ તૈયાર થઈ છું, જીજાજી." એણે કેતનનો હાથ પકડ્યો, અને એને અંદર ખેંચ્યો.

હોલમાં મીણબત્તીઓ સળગતી હતી, અને ટેબલ પર જમવાનું તૈયાર હતું. "આ બધું?" કેતને પૂછ્યું. ધારાએ એની પાસે આવીને એના ગળામાં હાથ નાખ્યા. "કાલે રાત્રે જે થયું... મને એ ભુલાતું નથી. અને હું ઈચ્છું છું કે આજે રાત્રે એ ફરીથી થાય. પણ આ વખતે... પથારીમાં."

કેતનનો શ્વાસ અટકી ગયો. એણે ધારાને પોતાની તરફ ખેંચી, અને એના હોઠ પર જોરદાર ચુંબન કર્યું. એના હાથ ધારાની સાડીના પલ્લુ પર ગયા, અને એણે એને ખેંચીને નીચે પાડ્યો. ધારાનું બ્લાઉઝ દેખાયું, જેમાં એના સ્તનો ઉછળતા હતા. કેતને બ્લાઉઝના હૂક ખોલવા માંડ્યા.

એ જ ક્ષણે કેતનનો ફોન વાગ્યો. સ્ક્રીન પર નામ ઝબકતું હતું. મીરા. બંને થંભી ગયા. ધારાની આંખોમાં ડર હતો. કેતને ફોન ઉપાડ્યો, અને સ્પીકર પર મૂક્યો. "હેલો?" મીરાનો અવાજ આવ્યો, "કેતન? ધારા ક્યાં છે? એનો ફોન નથી લાગતો." કેતને ધારા સામે જોયું. ધારા હોઠ પર આંગળી મૂકીને "શ્શ" કરતી હતી.

"એ... એ બાથરૂમમાં છે," કેતને કહ્યું. મીરાએ કહ્યું, "સારું. સાંભળો, મારે તમને એક વાત કહેવી છે. સાસુમાની તબિયત સુધારા પર છે, પણ ડોક્ટરે કહ્યું છે કે..." ફોનમાં સ્હેજ શાંતિ છવાઈ. પછી મીરાનો અવાજ આવ્યો, ધીમો અને ગંભીર. "કેતન, મને કંઈક કહેવું છે. કાલે રાત્રે મેં તમને ફોન કર્યો હતો, અને..."

કેતનનું દિલ ધબકતું અટકી ગયું. ધારાનો ચહેરો સફેદ પડી ગયો. મીરાએ આગળ કહ્યું, "અને ફોન ઉપાડનાર... એનો અવાજ મને કંઈક અજીબ લાગ્યો. કેતન, તમે બંને... તમે બંને શું કરો છો ત્યાં?" આગલો ભાગ જલ્દી આવી રહ્યો છે...