ਪੰਜਾਬੀ ਬੌਸ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣਾ ਦਫ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਨਵਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਅਰਜਨ ਦਾ ਲੁੰਨ
ਮੀਂਹ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਖਿੜਕੀ ਤੋਂ ਅੰਦਰ ਆ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਨਵਰੀਤ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉਸਦੇ ਪਰਫਿਊਮ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਮਹਿਕ ਉੱਠ ਰਹੀ ਸੀ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਦਫ਼ਤਰ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਮੀਂਹ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦਿੱਤੀ, ਫਿਰ ਨਵਰੀਤ ਦੀ ਚੂੜੀਆਂ ਦੀ ਖਣਕ ਸੁਣਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਨਵਰੀਤ ਫਾਈਲਾਂ ਸੰਭਾਲ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਗਰਮੀ ਫਾਈਲਾਂ ਦੇ ਕਾਗਜ਼ਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਰਹੀ ਸੀ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਨਵਰੀਤ, ਤੁਸੀਂ ਅਜੇ ਤੱਕ ਇੱਥੇ ਹੋ,” ਅਤੇ ਨਵਰੀਤ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਸਰ, ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਤਾਂ ਅਜੇ ਤੱਕ ਇੱਥੇ ਹੋ।”
ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਇਸ ਦਫ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਅਰਜਨ ਛੱਤੀ ਸਾਲ ਦਾ ਬੌਸ ਸੀ ਅਤੇ ਨਵਰੀਤ ਪੱਚੀ ਸਾਲ ਦੀ ਨਵੀਂ ਕਰਮਚਾਰੀ ਸੀ ਜੋ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕੰਮ ਤੇ ਲੱਗੀ ਸੀ। ਨਵਰੀਤ ਨੇ ਗੁਲਾਬੀ ਸੂਟ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਛੋਟੇ ਝੁਮਕੇ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਮੀਂਹ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਅੱਜ ਰਾਤ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰੁਕ ਜਾਓ,” ਅਤੇ ਨਵਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਸਰ, ਘਰ ਜਾਣਾ ਤਾਂ ਪਵੇਗਾ, ਪਰ ਮੀਂਹ ਰੁਕਣ ਤੱਕ ਰੁਕ ਸਕਦੀ ਹਾਂ।” ਅਰਜਨ ਨੇ ਚਾਹ ਮੰਗਵਾਈ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਖਿੜਕੀ ਕੋਲ ਬੈਠ ਗਏ।
ਚਾਹ ਪੀਂਦਿਆਂ ਅਰਜਨ ਦਾ ਹੱਥ ਨਵਰੀਤ ਦੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਟਕਰਾ ਗਿਆ। ਨਵਰੀਤ ਨੇ ਹੱਥ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਖਿੱਚਿਆ, ਸਗੋਂ ਉਸਨੇ ਅਰਜਨ ਦੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਲਿਆ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਨਵਰੀਤ, ਤੁਹਾਡੇ ਹੱਥ ਬਹੁਤ ਨਰਮ ਹਨ,” ਅਤੇ ਨਵਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਸਰ, ਤੁਹਾਡੇ ਹੱਥ ਬਹੁਤ ਗਰਮ ਹਨ।” ਦੋਵੇਂ ਹੱਸ ਪਏ ਅਤੇ ਅਰਜਨ ਨੇ ਨਵਰੀਤ ਦੇ ਗੱਲ੍ਹ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ। ਨਵਰੀਤ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, “ਸਰ, ਇਹ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਬੌਸ ਹੋ।” ਅਰਜਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਦਫ਼ਤਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਮੈਂ ਬੌਸ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਦਫ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹੁਣ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੈ।”
ਅਰਜਨ ਨੇ ਨਵਰੀਤ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਮ ਲਿਆ। ਨਵਰੀਤ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਹੱਥ ਉਠਾਇਆ, ਫਿਰ ਉਸੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਚੁੰਮਣ ਨੂੰ ਡੂੰਘਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਚਿਪਕ ਗਏ, ਜੀਭਾਂ ਟਕਰਾਈਆਂ ਅਤੇ ਨਵਰੀਤ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਇੱਕ ਹਲਕੀ ਜਿਹੀ ਸਿਸਕਾਰੀ ਨਿਕਲੀ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਗੱਲ੍ਹ ਨੂੰ ਚੁੰਮਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, “ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਮਿੱਠੀ ਹੋ,” ਅਤੇ ਨਵਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਸ਼ਰਾਰਤੀ ਹੋ।” ਮੀਂਹ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚੁੰਮਣਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਦੱਬ ਗਈ, ਪਰ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਦੀ ਧੜਕਣ ਸਾਫ਼ ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਸੀ।
ਅਰਜਨ ਨੇ ਨਵਰੀਤ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸੂਟ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਉਸਦੇ ਬੁੱਬਸ ਦਬਾਏ। ਨਵਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਹੌਲੀ, ਕੋਈ ਆ ਜਾਵੇਗਾ।” ਅਰਜਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ, ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਮੈਂ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।” ਉਸਨੇ ਨਵਰੀਤ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਬਟਨ ਖੋਲ੍ਹੇ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਬ੍ਰਾ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਉਸਦੇ ਨਿੱਪਲਾਂ ਨੂੰ ਮਸਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਨਵਰੀਤ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, “ਅਰਜਨ, ਇਹ ਗਲਤ ਹੈ,” ਪਰ ਉਸਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਰੋਕ ਘੱਟ ਅਤੇ ਚਾਹਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੀ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਗਲਤ ਉਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮਨ ਤੋਂ ਨਾ ਹੋਵੇ।”
ਨਵਰੀਤ ਨੇ ਅਰਜਨ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਬਟਨ ਖੋਲ੍ਹਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ। ਅਰਜਨ ਦੀ ਛਾਤੀ ਗਰਮ ਸੀ ਅਤੇ ਨਵਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਨਿਕਲੀ,” ਅਤੇ ਨਵਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਤੇਜ਼ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਮੀਂਹ ਤੇਜ਼ ਹੈ।” ਦੋਵੇਂ ਹੱਸ ਪਏ ਅਤੇ ਫਿਰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਚਿਪਕ ਗਏ। ਨਵਰੀਤ ਨੇ ਅਰਜਨ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਆਪਣੀ ਸਲਵਾਰ ਦੇ ਉੱਪਰ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਨੂੰ ਸਹਿਲਾਇਆ ਅਤੇ ਨਵਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਥੋੜ੍ਹੀਆਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਅਰਜਨ ਨੇ ਨਵਰੀਤ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਦਾ ਨਾਲਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਪੈਂਟੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੱਥ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ ਅਤੇ ਨਵਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਗਿੱਲੀ ਸੀ। ਅਰਜਨ ਦੀ ਉਂਗਲੀ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਚਲੀ ਗਈ ਅਤੇ ਨਵਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਮੋਢੇ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, “ਹਾਂ, ਐਵੇਂ ਹੀ।” ਅਰਜਨ ਨੇ ਦੋ ਉਂਗਲੀਆਂ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਨਵਰੀਤ ਦੀ ਕਮਰ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗੀ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, “ਅਰਜਨ, ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ,” ਅਤੇ ਅਰਜਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਸਭ ਮਿਲੇਗਾ, ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਤਾਂ ਕੁਝ ਦਿਓ।”
ਨਵਰੀਤ ਨੇ ਅਰਜਨ ਦੀ ਪੈਂਟ ਦਾ ਬਟਨ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ। ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਲੰਮਾ ਅਤੇ ਸਖ਼ਤ ਸੀ ਅਤੇ ਨਵਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿਲਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਨਵਰੀਤ, ਤੁਹਾਡੇ ਹੱਥ ਜਾਦੂ ਕਰਦੇ ਹਨ,” ਅਤੇ ਨਵਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਜਾਦੂ ਤੁਹਾਡੇ ਲੁੰਨ ਵਿੱਚ ਹੈ।” ਨਵਰੀਤ ਨੇ ਝੁਕ ਕੇ ਉਸਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਚੁੰਮ ਲਿਆ, ਫਿਰ ਉਸਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਚੂਸਣ ਲੱਗੀ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸਦੀ ਚੋਟੀ ਫੜ ਲਈ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, “ਹੌਲੀ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਹੁਣੇ ਝੜ ਜਾਵਾਂਗਾ।”
ਅਰਜਨ ਨੇ ਨਵਰੀਤ ਨੂੰ ਮੇਜ਼ ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਸਲਵਾਰ ਅਤੇ ਪੈਂਟੀ ਹੇਠਾਂ ਖਿਸਕਾ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਨਵਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਿੱਲੀ ਸੀ ਅਤੇ ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਚੱਟਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਨਵਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਨਵਰੀਤ ਨੇ ਮੇਜ਼ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, “ਅਰਜਨ, ਮਤ ਰੋਕੋ, ਬੱਸ ਐਵੇਂ ਹੀ ਕਰਦੇ ਰਹੋ।” ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਚੂਸਦਿਆਂ ਉਸਦੇ ਬੁੱਬਸ ਨੂੰ ਵੀ ਦਬਾਉਣਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ। ਨਵਰੀਤ ਦੀ ਕਮਰ ਉੱਠਣ ਲੱਗੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਦੱਬੇ ਹੋਏ ਸੁਰ ਵਿੱਚ ਨਿਕਲ ਰਹੀ ਸੀ।
ਅਰਜਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਝੜ ਜਾਓ, ਡਰੋ ਨਾ,” ਅਤੇ ਨਵਰੀਤ ਨੇ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰ ਦੀ ਸਿਸਕਾਰੀ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ। ਨਵਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਇਹ ਕੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਤੁਸੀਂ,” ਅਤੇ ਅਰਜਨ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਇਹ ਤਾਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੈ।” ਨਵਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, “ਤਾਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਓ।” ਅਰਜਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਨਵਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਅੰਦਰ ਧੱਕਿਆ। ਨਵਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਆਹ, ਹੌਲੀ,” ਅਤੇ ਅਰਜਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਹੌਲੀ ਹੀ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।”
ਜਦੋਂ ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੰਦਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਤਾਂ ਨਵਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਲਪੇਟ ਲਈਆਂ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਧੱਕੇ ਲਗਾਉਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਨਵਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਹੋਰ ਵੀ ਗਿੱਲੀ ਹੁੰਦੀ ਗਈ। ਨਵਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਹਾਂ, ਹੋਰ ਤੇਜ਼।” ਅਰਜਨ ਨੇ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਨਵਰੀਤ ਦੀਆਂ ਸਿਸਕਾਰੀਆਂ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਅਰਜਨ ਨੇ ਨਵਰੀਤ ਨੂੰ ਪਲਟ ਕੇ ਮੇਜ਼ ਤੇ ਝੁਕਾਇਆ ਅਤੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਨਵਰੀਤ ਨੇ ਮੇਜ਼ ਦਾ ਕਿਨਾਰਾ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਫੜ ਕੇ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੋਦਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਨਵਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਅਰਜਨ, ਮੈਂ ਫਿਰ ਝੜਨ ਵਾਲੀ ਹਾਂ,” ਅਤੇ ਅਰਜਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਰੁਕੋ ਨਾ, ਨਾਲ ਹੀ ਝੜਦੇ ਹਾਂ।” ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਇੱਕ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ ਹੋਈ ਅਤੇ ਨਵਰੀਤ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਪਾਣੀ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਹਾਂਫਦੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਚਿਪਕ ਗਏ। ਕੁਝ ਦੇਰ ਤੱਕ ਦੋਵੇਂ ਚੁੱਪ ਰਹੇ, ਸਿਰਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਨਵਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਠੀਕ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, “ਇਹ ਤਾਂ ਪਾਗਲਪਨ ਸੀ,” ਅਤੇ ਅਰਜਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਪਾਗਲਪਨ ਹੀ ਤਾਂ ਯਾਦ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।”
ਮੀਂਹ ਹੁਣ ਵੀ ਬਾਹਰ ਪੈ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਅਰਜਨ ਨੇ ਨਵਰੀਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੈਬਿਨ ਦੇ ਸੋਫੇ ਤੇ ਲਿਟਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾ ਕੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਚੋਦਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਹਰ ਧੱਕੇ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਬੁੱਬਸ ਨੂੰ ਚੁੰਮਦਿਆਂ। ਨਵਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਨਹੁੰ ਗੱਡੇ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, “ਅਰਜਨ, ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਬੁਰੇ ਹੋ।” ਅਰਜਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਬੁਰੇ ਲੋਕ ਹੀ ਚੰਗੀ ਕਹਾਣੀ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।” ਨਵਰੀਤ ਹੱਸ ਪਈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸਦੀਆਂ ਸਿਸਕਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਖੋ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਕੱਢਿਆ ਅਤੇ ਅਰਜਨ ਨੇ ਵੀ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਝੜ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ।
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਰਜਨ ਨੇ ਨਵਰੀਤ ਨੂੰ ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਗਾ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਨਵਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾ ਕੇ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੱਕੇ ਲਗਾਉਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਨਵਰੀਤ ਨੇ ਅਰਜਨ ਦੇ ਮੋਢਿਆਂ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਅਰਜਨ ਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਲਪੇਟੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਬਸ ਅਰਜਨ ਦੀ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਦੱਬੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਨਵਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਅਰਜਨ, ਕੰਧ ਹਿੱਲ ਰਹੀ ਹੈ,” ਅਤੇ ਅਰਜਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਕੰਧ ਨਹੀਂ, ਅਸੀਂ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਹਾਂ।” ਨਵਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਚਿਹਰਾ ਉਸਦੀ ਗਰਦਨ ਵਿੱਚ ਲੁਕਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਤੇ ਇੱਕ ਸਿਸਕਾਰੀ ਨਿਕਲੀ। ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਕੰਧ ਦੇ ਸਹਾਰੇ ਹੀ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਕੱਢਿਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਚਿਪਕ ਕੇ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹੇ।
ਅਰਜਨ ਨੇ ਨਵਰੀਤ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾ ਲਿਆ, ਇਸ ਵਾਰ ਨਵਰੀਤ ਉੱਪਰ ਸੀ। ਨਵਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਅਰਜਨ ਦਾ ਲੁੰਨ ਫੜ ਕੇ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਹੋਣ ਲੱਗੀ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਬਸ ਨੂੰ ਦੋਵਾਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਦਬਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਨਿੱਪਲਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ। ਨਵਰੀਤ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਤੇਜ਼ ਹੋਈ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, “ਅਰਜਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਪਰ ਬੈਠਣਾ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ।” ਅਰਜਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਤਾਂ ਬੈਠੀ ਰਹੋ, ਉੱਠਣਾ ਨਾ।” ਨਵਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਨੂੰ ਗੋਲ ਗੋਲ ਘੁਮਾਇਆ ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਕੱਢਿਆ। ਨਵਰੀਤ ਨੇ ਥੱਕ ਕੇ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸਹਿਲਾਇਆ।
ਰਾਤ ਦੇ ਦਸ ਵੱਜਦੇ ਵੱਜਦੇ ਮੀਂਹ ਰੁਕ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਨਵਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਬੈਗ ਚੁੱਕਿਆ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, “ਕੱਲ੍ਹ ਸਵੇਰੇ ਮੀਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਕਰਮਚਾਰੀ ਹੋਵੋਗੇ, ਪਰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਨਵਰੀਤ ਹੋਵੋਗੇ।” ਨਵਰੀਤ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਦੇਖਦੇ ਹਾਂ, ਕੱਲ੍ਹ ਰਾਤ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।” ਦਫ਼ਤਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦਿਆਂ ਨਵਰੀਤ ਨੇ ਪਲਟ ਕੇ ਦੇਖਿਆ ਤਾਂ ਅਰਜਨ ਉਸੇ ਮੇਜ਼ ਤੇ ਬੈਠਾ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਹੱਥ ਹਿਲਾਇਆ ਅਤੇ ਨਵਰੀਤ ਨੇ ਵੀ ਹੱਥ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਲਿਫ਼ਟ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਿਆਂ ਨਵਰੀਤ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੀ ਗੱਲ ਸੀ ਕਿ ਜੋ ਰਾਤ ਮੀਂਹ ਦੇ ਬਹਾਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਹ ਹੁਣ ਹਰ ਰਾਤ ਦੀ ਆਦਤ ਬਣ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਆਦਤ ਉਸਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਲੱਗਣ ਲੱਗੀ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੀ।
ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ ਮੀਟਿੰਗ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਰਜਨ ਨੇ ਨਵਰੀਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੈਬਿਨ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਫਾਈਲ ਤੇ ਇੱਕ ਦਸਤਖਤ ਰਹਿ ਗਿਆ ਹੈ। ਨਵਰੀਤ ਨੇ ਫਾਈਲ ਖੋਲ੍ਹੀ ਤਾਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਨੋਟ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਸੀ, “ਅੱਜ ਰਾਤ ਫਿਰ।” ਨਵਰੀਤ ਨੇ ਨੋਟ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਮੁਸਕਰਾਇਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, “ਸਰ, ਇਹ ਨੋਟ ਫਾਈਲ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।” ਅਰਜਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਫਾਈਲ ਦਾ ਨਹੀਂ, ਮੇਰੀ ਰਾਤ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ।”
ਨਵਰੀਤ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਅਰਜਨ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋ ਗਈ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਚੁੰਮਣ ਲੱਗਾ। ਨਵਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਸਰ, ਮੀਟਿੰਗ ਪੰਜ ਮਿੰਟ ਵਿੱਚ ਹੈ,” ਅਤੇ ਅਰਜਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਪੰਜ ਮਿੰਟ ਬਹੁਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।” ਉਸਨੇ ਨਵਰੀਤ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਉਸਦੇ ਬੁੱਬਸ ਦਬਾਏ ਅਤੇ ਨਵਰੀਤ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਨਵਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਬੱਸ ਇੰਨਾ ਹੀ, ਇਸ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਹੀਂ,” ਅਤੇ ਅਰਜਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਇੰਨਾ ਹੀ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ, ਬਾਕੀ ਰਾਤ ਨੂੰ।”
ਅਰਜਨ ਨੇ ਨਵਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਸਲਵਾਰ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਹੀ ਸਹਿਲਾਇਆ ਅਤੇ ਨਵਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਥੋੜ੍ਹੀਆਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, “ਅਰਜਨ, ਮੈਨੂੰ ਮੀਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਸਭ ਪੁੱਛਣਗੇ ਕਿ ਮੈਂ ਕਿੱਥੇ ਸੀ।” ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, “ਮੀਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਦੇਖਣਾ ਨਾ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਹੱਸ ਪਵਾਂਗਾ।” ਨਵਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਠੀਕ ਕੀਤੇ, ਨੋਟ ਆਪਣੇ ਬੈਗ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਕੈਬਿਨ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਗਈ। ਮੀਟਿੰਗ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਵੀ ਉਸਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਨੋਟ ਦੀ ਲਾਈਨ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ।
ਮੀਟਿੰਗ ਖ਼ਤਮ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੀ ਨਵਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਫੋਨ ਤੇ ਦੇਖਿਆ ਤਾਂ ਅਰਜਨ ਦਾ ਮੈਸੇਜ ਸੀ, “ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਹੀ ਮੇਜ਼, ਉਹੀ ਫਾਈਲ, ਨਵੀਂ ਕਹਾਣੀ।” ਨਵਰੀਤ ਨੇ ਮੈਸੇਜ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਮੁਸਕਰਾਇਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਈ, ਪਰ ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਰਾਤ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਬੌਸ ਦੀ ਨੌਕਰੀ ਵਿੱਚ ਫਾਈਲ ਤਾਂ ਰੋਜ਼ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਅਜਿਹੀ ਰਾਤ ਰੋਜ਼ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ, ਕਦੇ ਨਹੀਂ।
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “ਪੰਜਾਬੀ ਬੌਸ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣਾ ਦਫ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਨਵਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਅਰਜਨ ਦਾ ਲੁੰਨ” also read
8 curated storiesਫਗਵਾੜਾ ਅਨਾਜ ਖਰੀਦ ਦਫ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਵਾਢੀ ਦੀਆਂ ਰਾਤਾਂ ਵਿਆਹੀ ਕਲਰਕ ਸੁਰਿੰਦਰ ਕੌਰ ਅਤੇ ਨਵਾਂ ਇੰਸਪੈਕਟਰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਗੋਦਾਮ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕੁਝ ਰਜਿਸਟਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਲਿਖ ਸਕਦੇ
ਫਗਵਾੜਾ ਅਨਾਜ ਖਰੀਦ ਦਫ਼ਤਰ। ਵਿਆਹੀ ਕਲਰਕ ਅਤੇ ਨਵਾਂ ਇੰਸਪੈਕਟਰ। ਵਾਢੀ ਦੀਆਂ ਰਾਤਾਂ ਗੋਦਾਮ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕੁਝ ਰਜਿਸਟਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਲਿਖਿਆ।
ਪੰਜਾਬੀ ਆਫਿਸ ਰੋਮਾਂਸ ਕਹਾਣੀ: ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਨਵਜੋਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਪਾਇਆ
ਪੰਜਾਬੀ ਆਫਿਸ ਰੋਮਾਂਸ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਦਫ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਦੇਰ ਰਾਤ ਤੱਕ ਰੁਕੀ ਨਵਜੋਤ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਕਹਾਣੀ।
ਪੰਜਾਬੀ ਆਫਿਸ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ: ਜਸਲੀਨ ਮੈਮ ਦੀ ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ ਵਾਲੀ ਰਾਤ
ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ ਦੀ ਰਾਤ ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਖਾਲੀ ਦਫ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਟੁੱਟੀ ਅੱਡੀ ਵਾਲੀ ਜਸਲੀਨ ਮੈਮ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗੀ, ਅਤੇ ਉੱਥੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਇੱਕ ਐਸੀ ਪੰਜਾਬੀ ਆਫਿਸ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ ਜੋ ਹੁਣ ਹਰ ਹਫ਼ਤੇ ਲਿਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਆਫਿਸ ਗਰਲ ਸੈਕਸ ਸਟੋਰੀ: ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਦੀ ਸਿਮਰਨ
ਪੰਜਾਬੀ ਆਫਿਸ ਗਰਲ ਸੈਕਸ ਸਟੋਰੀ ਵਿੱਚ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਦੀ ਸਿਮਰਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸੀਨੀਅਰ ਅਰਜਨ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਬਰਸਾਤੀ ਰਾਤ ਦਫ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਬਦਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਸੈਕਟਰੀ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਿੱਚ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਆਫਿਸ ਦੀ ਰਾਤ
ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਦਫਤਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੀ ਚਿੱਠੀ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੈਕਟਰੀ ਸਿਮਰਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੌਸ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਬਦਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਡਿਊਟੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਚੁਦਾਈ
ਪੰਜਾਬੀ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਿੱਚ ਖਰਾਬ ਸਕੂਟਰੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ, ਜਿਸ ਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਲਿਆ ਦਿੱਤਾ।
ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਸੀ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ: ਕੁਲਵੰਤ ਮਾਸੀ ਦੀ ਹਫ਼ਤੇ ਭਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾਨੀ
ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਸੀ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ: 24 ਸਾਲਾ ਹਰਮਨ ਦੀ 38 ਸਾਲਾ ਮਾਸੀ ਕੁਲਵੰਤ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਲਈ ਘਰ ਰਹਿਣ ਆਈ, ਤਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਹੋਇਆ ਜਿਸਦੀ ਕਿਸੇ ਨੇ ਕਲਪਨਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਪੰਜਾਬੀ ਚਾਚਾ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ: ਚਾਚੇ ਦੀ ਨਜ਼ਰ (ਭਾਗ 1)
ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਗਏ ਪਤੀ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਸਿਮਰਨ ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵਿਧੁਰ ਚਾਚਾ ਬਲਦੇਵ ਨਾਲ ਇਕੱਲੀ ਹੈ। ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਇੱਕ ਸੁਣੀ ਗੱਲ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਨੀਂਦ ਉਡਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਚਾਚਾ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ, ਭਾਗ 1।