ਪੰਜਾਬੀ ਬੱਸ ਸਫ਼ਰ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ: ਸੁਖਮਣੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਮਨਵੀਰ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਰਾਤ ਦੀ ਬੱਸ ਵਿੱਚ ਚੁਦਾਈ
ਸੁਖਮਣੀ ਦਾ ਫੋਨ ਵੱਜਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਸੇਜ ਖੋਲ੍ਹਿਆ. "ਪੰਜਾਬੀ ਬੱਸ ਸਫ਼ਰ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ" ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਲਿਖਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਹੁਣ ਉਹ ਖੁਦ ਉਸੇ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਬੈਠੀ ਸੀ. ਲੁਧਿਆਣਾ ਤੋਂ ਦਿੱਲੀ ਜਾਂਦੀ ਰਾਤ ਦੀ ਵੌਲਵੋ ਬੱਸ ਸਟੈਂਡ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੀਟ ਕੋਲ ਇੱਕ ਅਜਨਬੀ ਬੈਠਣ ਵਾਲਾ ਸੀ.
ਮਨਵੀਰ ਬੱਸ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਬੈਗ ਉੱਪਰ ਰੱਖਿਆ. ਉਹ ਸੁਖਮਣੀ ਕੋਲ ਬੈਠ ਗਿਆ ਅਤੇ ਖਿੜਕੀ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ. ਉਸ ਦੀ ਉਮਰ ਸਤਾਈ ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਕਾਲੀ ਜੈਕਟ ਪਾਈ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੋਨ ਸੀ. ਸੁਖਮਣੀ ਨੇ ਉਸ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਮੁਸਕਰਾਈ.
"ਖਿੜਕੀ ਵਾਲੀ ਸੀਟ ਤੁਹਾਡੀ ਹੈ?" ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ.
"ਨਹੀਂ, ਮੇਰੀ ਹੈ," ਸੁਖਮਣੀ ਨੇ ਕਿਹਾ. "ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ ਤਾਂ ਬੈਠ ਸਕਦੇ ਹੋ. ਮੈਨੂੰ ਖਿੜਕੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਦੇਖਣਾ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਅੱਜ ਰਾਤ ਹੈ, ਬਾਹਰ ਕੁਝ ਦਿਸੇਗਾ ਨਹੀਂ."
ਮਨਵੀਰ ਹੱਸਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸੀਟ ਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ. ਬੱਸ ਚੱਲ ਪਈ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਲਾਈਟਾਂ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਗਈਆਂ. ਸੁਖਮਣੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਫੋਨ ਚਾਰਜਰ ਕੱਢਿਆ ਅਤੇ ਪਲੱਗ ਲੱਭਣ ਲੱਗੀ. "ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਪਾਵਰ ਬੈਂਕ ਹੈ?" ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ.
"ਹੈ," ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪਾਵਰ ਬੈਂਕ ਕੱਢਿਆ. "ਲਓ. ਮੇਰਾ ਫੋਨ ਤਾਂ ਫੁੱਲ ਹੈ."
ਸੁਖਮਣੀ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਫੋਨ ਚਾਰਜ ਤੇ ਲਾਇਆ. ਦੋਵੇਂ ਚੁੱਪ ਬੈਠੇ ਰਹੇ. ਬੱਸ ਦੀ ਹਲਕੀ ਆਵਾਜ਼ ਅਤੇ ਏਸੀ ਦੀ ਠੰਡੀ ਹਵਾ. ਸੁਖਮਣੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਾਲ ਓਢੀ ਅਤੇ ਖਿੜਕੀ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕੀਤਾ. ਮਨਵੀਰ ਉਸ ਵੱਲ ਚੋਰੀ ਚੋਰੀ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ. ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਸਨ, ਉਸ ਦਾ ਸੂਟ ਗੁਲਾਬੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਹਲਕੀ ਲਿਪਸਟਿਕ ਸੀ.
"ਤੁਸੀਂ ਦਿੱਲੀ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ?" ਸੁਖਮਣੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ.
"ਹਾਂ," ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਕਿਹਾ. "ਕੰਮ ਲਈ. ਤੁਸੀਂ?"
"ਮੈਂ ਵੀ," ਸੁਖਮਣੀ ਨੇ ਕਿਹਾ. "ਮੇਰੀ ਭੈਣ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ. ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਜਾ ਰਹੀ ਹਾਂ. ਪਰ ਸੱਚ ਦੱਸਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਰਾਤ ਦੀ ਬੱਸ ਵਿੱਚ ਸਫ਼ਰ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਹੈ. ਕੁਝ ਅਜੀਬ ਜਿਹਾ ਰੋਮਾਂਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ."
ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਉਸ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ. "ਰੋਮਾਂਚ? ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ?"
ਸੁਖਮਣੀ ਹੱਸੀ. "ਪਤਾ ਨਹੀਂ. ਬੱਸ ਵਿੱਚ ਅਜਨਬੀਆਂ ਨਾਲ ਸਫ਼ਰ, ਹਨੇਰਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਸੁੱਤਾ ਪਿਆ. ਜਿਵੇਂ ਦੁਨੀਆ ਰੁਕ ਗਈ ਹੋਵੇ."
ਬੱਸ ਇੱਕ ਢਾਬੇ ਤੇ ਰੁਕੀ. ਡਰਾਈਵਰ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਵੀਹ ਮਿੰਟ ਦਾ ਹਾਲਟ ਹੈ. ਸਾਰੇ ਯਾਤਰੀ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰੇ. ਮਨਵੀਰ ਅਤੇ ਸੁਖਮਣੀ ਵੀ ਉਤਰੇ. ਢਾਬੇ ਤੇ ਚਾਹ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਆ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਰਾਤ ਦੀ ਹਵਾ ਠੰਡੀ ਸੀ.
"ਚਾਹ ਪੀਓਗੇ?" ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ.
"ਦੋ ਕੱਪ," ਸੁਖਮਣੀ ਨੇ ਕਿਹਾ. "ਅਤੇ ਪਕੌੜੇ ਵੀ."
ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਮੇਜ਼ ਤੇ ਬੈਠ ਗਏ. ਸੁਖਮਣੀ ਨੇ ਪਕੌੜਾ ਤੋੜਿਆ ਅਤੇ ਮਨਵੀਰ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ. ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ. "ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਦਿਲ ਦੀ ਹੋ," ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ.
"ਮੈਂ ਅਜਨਬੀਆਂ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਘੁਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ," ਸੁਖਮਣੀ ਨੇ ਕਿਹਾ. "ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦੋਂ ਅਜਨਬੀ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ."
ਮਨਵੀਰ ਦਾ ਦਿਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੜਕਣ ਲੱਗਾ. ਸੁਖਮਣੀ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਸੀ, ਇੱਕ ਸੱਦਾ. ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ. ਚਾਹ ਖਤਮ ਹੋਈ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਬੱਸ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ. ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਸੁਖਮਣੀ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਬਾਂਹ ਫੜੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, "ਬੱਸ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਬੈਠਣਾ. ਮੈਨੂੰ ਇਕੱਲੇ ਸੌਣਾ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ."
ਬੱਸ ਫਿਰ ਚੱਲ ਪਈ. ਇਸ ਵਾਰ ਲਾਈਟਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ. ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਯਾਤਰੀ ਸੌਂ ਗਏ ਸਨ. ਸੁਖਮਣੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਾਲ ਦੋਵਾਂ ਤੇ ਪਾ ਲਈ. "ਠੰਡ ਲੱਗ ਰਹੀ ਹੈ," ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ. "ਸ਼ਾਲ ਓਢ ਲਓ."
ਮਨਵੀਰ ਉਸ ਦੇ ਹੋਰ ਨੇੜੇ ਹੋ ਗਿਆ. ਸ਼ਾਲ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਸੁਖਮਣੀ ਦੀ ਲੱਤ ਤੇ ਸੀ. ਸੁਖਮਣੀ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਹਟਾਇਆ. ਉਲਟਾ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪੱਟ ਵੱਲ ਖਿਸਕਾਇਆ. ਉਸ ਦੀ ਪੱਟ ਗਰਮ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਚਮੜੀ ਨਰਮ ਸੀ. ਮਨਵੀਰ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਉਸ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਤੇ ਫਿਰਨ ਲੱਗੀਆਂ ਅਤੇ ਸੁਖਮਣੀ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ.
"ਤੁਸੀਂ ਡਰਦੇ ਨਹੀਂ?" ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਫੁਸਫੁਸਾਇਆ.
"ਕਿਸ ਤੋਂ?" ਸੁਖਮਣੀ ਨੇ ਕਿਹਾ. "ਤੁਸੀਂ ਚੰਗੇ ਲੱਗਦੇ ਹੋ. ਅਤੇ ਰਾਤ ਦੀ ਬੱਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਦੇਖਦਾ."
ਉਸ ਨੇ ਮਨਵੀਰ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ. ਮਨਵੀਰ ਦੇ ਹੱਥ ਥਰਥਰਾਏ. ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਖਿੱਚਿਆ. ਸ਼ਾਲ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਚੁੰਮ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਬੱਸ ਅੱਗੇ ਵੱਧ ਰਹੀ ਸੀ.
ਸੁਖਮਣੀ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਜੈਕਟ ਦੀ ਜ਼ਿੱਪ ਖੋਲ੍ਹੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ. ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸੂਟ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਉੱਪਰ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੇਟ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ. ਉਸ ਦੀ ਚਮੜੀ ਗਰਮ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਹਲਕਾ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਸੀ.
"ਹੋਰ," ਸੁਖਮਣੀ ਨੇ ਕਿਹਾ. "ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ."
ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਬ੍ਰਾ ਖੋਲ੍ਹੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੰਮੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲਏ. ਗੋਰੇ, ਨਰਮ, ਸਖ਼ਤ ਨਿੱਪਲਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਮੇ. ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਨਿੱਪਲ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਚੂਸਣ ਲੱਗਾ. ਸੁਖਮਣੀ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਦਬਾਇਆ.
"ਆਹ, ਮਨਵੀਰ," ਉਹ ਕਰਾਹੀ. "ਇਹੀ, ਇਹੀ ਕਰਦੇ ਰਹੋ."
ਸੁਖਮਣੀ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪੈਂਟ ਦੀ ਜ਼ਿੱਪ ਖੋਲ੍ਹੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ. ਮਨਵੀਰ ਦਾ ਲੁੰਨ ਸਖ਼ਤ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ. ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗੀ. ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ. ਸ਼ਾਲ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਉਸ ਦੇ ਲੁੰਨ ਤੇ ਫਿਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਬੱਸ ਦੇ ਇੰਜਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਸ ਦੀ ਕਰਾਹ ਨੂੰ ਢਕ ਰਹੀ ਸੀ.
ਸੁਖਮਣੀ ਹੇਠਾਂ ਝੁਕੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ. ਉਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਗਰਮ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਜੀਭ ਉਸ ਦੇ ਲੁੰਨ ਤੇ ਫਿਰ ਰਹੀ ਸੀ. ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਧੱਕੇ ਦੇਣ ਲੱਗਾ. ਸੁਖਮਣੀ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਡੂੰਘਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਗਲੇ ਤੋਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਆਉਣ ਲੱਗੀਆਂ.
"ਬਸ, ਬਸ," ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਕਿਹਾ. "ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਹੁਣੇ ਝੜ ਜਾਵਾਂਗਾ."
ਸੁਖਮਣੀ ਉੱਠੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਲਵਾਰ ਖੋਲ੍ਹੀ. ਉਹ ਮਨਵੀਰ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ. ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਗਰਮ ਅਤੇ ਗਿੱਲੀ ਸੀ. ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਥੱਲੇ ਕਰਨ ਲੱਗਾ.
"ਆਹ," ਸੁਖਮਣੀ ਕਰਾਹੀ. "ਤੁਹਾਡਾ ਲੁੰਨ ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ, ਕਿੰਨਾ ਚੰਗਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ."
ਬੱਸ ਇੱਕ ਮੋੜ ਤੇ ਮੁੜੀ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਹਿੱਲ ਗਏ. ਸੁਖਮਣੀ ਦਾ ਸਰੀਰ ਉਸ ਤੇ ਹੋਰ ਦਬ ਗਿਆ. ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੰਮੇ ਫੜੇ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੋਦਣ ਲੱਗਾ. ਸੁਖਮਣੀ ਦੀਆਂ ਕਰਾਹਾਂ ਸ਼ਾਲ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਦੱਬ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਸਭ ਕੁਝ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ.
"ਜੋਰ ਨਾਲ, ਮਨਵੀਰ," ਉਹ ਬੋਲੀ. "ਮੈਨੂੰ ਜੋਰ ਨਾਲ ਚੋਦੋ. ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡਾ ਲੁੰਨ ਪੂਰਾ ਅੰਦਰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ."
ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੀਟ ਤੇ ਲਿਟਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਤੇ ਆ ਗਿਆ. ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਆਪਣੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਰੱਖੀਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾਇਆ. ਹਰ ਧੱਕੇ ਤੇ ਸੁਖਮਣੀ ਦਾ ਸਰੀਰ ਉੱਠਦਾ ਸੀ. ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਉਸ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ.
ਅਚਾਨਕ ਸੁਖਮਣੀ ਦਾ ਸਰੀਰ ਅਕੜ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਕਰਾਹਿਆ. ਉਸ ਦੀ ਝੜਤੀ ਆ ਗਈ ਸੀ. ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਉਸ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਿਆ ਸੀ. ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਰੁਕਿਆ ਨਹੀਂ. ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਲਟਾਇਆ ਅਤੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾਇਆ.
ਸੁਖਮਣੀ ਨੇ ਸੀਟ ਫੜੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਉੱਚੀ ਕੀਤੀ. ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜੀ ਅਤੇ ਜੋਰ ਨਾਲ ਧੱਕੇ ਦੇਣ ਲੱਗਾ. ਉਸ ਦੇ ਨੱਤ ਉਸ ਦੇ ਧੱਕਿਆਂ ਨਾਲ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਉਸ ਦੇ ਲੁੰਨ ਤੇ ਕੱਸ ਕੇ ਬੈਠੀ ਸੀ.
"ਮੈਂ ਫਿਰ ਝੜ ਰਹੀ ਹਾਂ," ਸੁਖਮਣੀ ਚੀਕੀ. "ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਝੜੋ. ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਝੜੋ."
ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਆਖਰੀ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਧੱਕੇ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘਾ ਗਿਆ. ਉਸ ਦਾ ਵੀਰਜ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸੁਖਮਣੀ ਨੇ ਫਿਰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਕਰਾਹਿਆ. ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਵੇਲੇ ਝੜੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਸੀਟ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ.
ਸੁਖਮਣੀ ਮਨਵੀਰ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖ ਕੇ ਲੇਟ ਗਈ. ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਉਸ ਦਾ ਵੀਰਜ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਬਾਹਰ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ. ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ.
ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਸੁਖਮਣੀ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਫਿਰ ਫੜ ਲਿਆ. "ਇੱਕ ਵਾਰ ਹੋਰ," ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ. "ਦਿੱਲੀ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਹੋਰ."
ਉਹ ਫਿਰ ਉਸ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ. ਇਸ ਵਾਰ ਉਹ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿੱਲ ਰਹੀ ਸੀ. ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਮਨਵੀਰ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਸਨ. ਦੋਵੇਂ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਝੜੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਸੌਂ ਗਏ.
"ਇਹ ਸਫ਼ਰ ਮੈਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲਾਂਗਾ," ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਕਿਹਾ.
"ਮੈਂ ਵੀ ਨਹੀਂ," ਸੁਖਮਣੀ ਨੇ ਕਿਹਾ. "ਪਰ ਦਿੱਲੀ ਆਉਣ ਤੇ ਅਸੀਂ ਅਜਨਬੀ ਬਣ ਜਾਵਾਂਗੇ?"
"ਨਹੀਂ," ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਫੋਨ ਕੱਢਿਆ. "ਨੰਬਰ ਦਿਓ. ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਿਲਾਂਗੇ."
ਸੁਖਮਣੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨੰਬਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ. "ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਭੈਣ ਦੇ ਘਰ ਆਉਣਾ. ਉਹ ਦੋ ਦਿਨ ਲਈ ਬਾਹਰ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ."
ਮਨਵੀਰ ਹੱਸਿਆ. "ਤਾਂ ਫਿਰ ਇਹ ਸਫ਼ਰ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ. ਇਹ ਤਾਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੈ."
ਸਵੇਰੇ ਜਦੋਂ ਬੱਸ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਸਟੈਂਡ ਤੇ ਪਹੁੰਚੀ, ਸੁਖਮਣੀ ਉੱਠੀ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਬੈਗ ਚੁੱਕਿਆ. ਉਸ ਨੇ ਮਨਵੀਰ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਅੱਖ ਮਾਰੀ. "ਫੋਨ ਕਰਨਾ," ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ. "ਮੈਂ ਉਡੀਕ ਕਰਾਂਗੀ." ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਦੇਖਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਅਜੇ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਧੱਕਿਆਂ ਦੀ ਯਾਦ ਤਾਜ਼ਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਫੋਨ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨੰਬਰ ਸੇਵ ਕੀਤਾ. ਬੱਸ ਤੋਂ ਉਤਰ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾ ਮੈਸੇਜ ਭੇਜਿਆ, "ਪਹੁੰਚ ਗਏ. ਅੱਜ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਮਿਲੀਏ?" ਅਤੇ ਸੁਖਮਣੀ ਦਾ ਜਵਾਬ ਤੁਰੰਤ ਆਇਆ, "ਹਾਂ, ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਸੱਤ ਵਜੇ।"
ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਸੁਖਮਣੀ ਦੀ ਭੈਣ ਬਾਹਰ ਗਈ ਸੀ. ਸੁਖਮਣੀ ਨੇ ਮਨਵੀਰ ਨੂੰ ਫੋਨ ਕੀਤਾ. "ਆ ਜਾਓ," ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ. "ਘਰ ਖਾਲੀ ਹੈ."
ਮਨਵੀਰ ਅੱਧੇ ਘੰਟੇ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ. ਸੁਖਮਣੀ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਨਾਈਟੀ ਵਿੱਚ ਸੀ. ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਨਾਈਟੀ ਪਤਲੀ ਸੀ. ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਖਿੱਚਿਆ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ.
"ਮੈਂ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਤੁਹਾਡੇ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਰਹੀ ਸੀ," ਸੁਖਮਣੀ ਨੇ ਕਿਹਾ. "ਬੱਸ ਵਾਲੀ ਰਾਤ ਮੇਰੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲ ਹੀ ਨਹੀਂ ਰਹੀ."
ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੁੱਕਿਆ ਅਤੇ ਬੈੱਡਰੂਮ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ. ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਨਾਈਟੀ ਉਤਾਰੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੰਮੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਏ. ਸੁਖਮਣੀ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਦਬਾਇਆ.
"ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡਾ ਲੁੰਨ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ," ਸੁਖਮਣੀ ਨੇ ਕਿਹਾ. "ਬੱਸ ਵਿੱਚ ਤਾਂ ਜਲਦੀ ਸੀ. ਹੁਣ ਆਰਾਮ ਨਾਲ."
ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਮੂੰਹ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੱਟਿਆ. ਸੁਖਮਣੀ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕਰਾਹ ਬੈੱਡਰੂਮ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਣ ਲੱਗੀ. ਉਸ ਦੀ ਝੜਤੀ ਆਈ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਮਨਵੀਰ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਫੈਲ ਗਿਆ.
ਫਿਰ ਮਨਵੀਰ ਉਸ ਤੇ ਆਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾਇਆ. ਦੋਵੇਂ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ, ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਭੋਗ ਰਹੇ ਸਨ. ਸੁਖਮਣੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਸਹੀ ਹੈ. ਇਹੀ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ."
ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਝੜੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸੌਂ ਗਏ. ਸਵੇਰੇ ਸੁਖਮਣੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੀ ਭੈਣ ਦੋ ਦਿਨ ਲਈ ਬਾਹਰ ਹੈ. ਦੋ ਦਿਨ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਹੋ."
ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਮਨਵੀਰ ਫਿਰ ਆਇਆ. ਇਸ ਵਾਰ ਸੁਖਮਣੀ ਨੇ ਉਸ ਲਈ ਖਾਣਾ ਬਣਾਇਆ ਸੀ. ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਖਾਣਾ ਖਾ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਸੁਖਮਣੀ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਤੇ ਆਪਣਾ ਪੈਰ ਰੱਖਿਆ. "ਖਾਣਾ ਕਿਵੇਂ ਲੱਗਾ?" ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ.
"ਖਾਣਾ ਚੰਗਾ ਹੈ," ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਕਿਹਾ. "ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਮਿਠਾਸ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ."
ਸੁਖਮਣੀ ਹੱਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੈੱਡਰੂਮ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਈ. ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੈੱਡ ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਘੁੱਟਣ ਭਾਰ ਬੈਠ ਗਈ. ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਚੂਸਣ ਲੱਗੀ. ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜੇ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ.
"ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਚੰਗੀ ਹੋ," ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਕਿਹਾ. "ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾਂ ਰਹਿਣਾ ਔਖਾ ਲੱਗੇਗਾ."
ਸੁਖਮਣੀ ਉੱਠੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਗਈ. ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗੀ. ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖ ਰਹੇ ਸਨ. ਸੁਖਮਣੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਉਸ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ.
"ਮੈਂ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹਿਣ ਲੱਗਾ," ਮਨਵੀਰ ਨੇ ਕਿਹਾ. "ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ. ਹਰ ਰੋਜ਼."
ਸੁਖਮਣੀ ਹੱਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ. "ਤਾਂ ਫਿਰ ਅੱਜ ਰਾਤ ਵੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਰਹੋ. ਸਵੇਰੇ ਭੈਣ ਆਵੇਗੀ, ਪਰ ਰਾਤ ਸਾਡੀ ਹੈ."
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “ਪੰਜਾਬੀ ਬੱਸ ਸਫ਼ਰ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ: ਸੁਖਮਣੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਮਨਵੀਰ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਰਾਤ ਦੀ ਬੱਸ ਵਿੱਚ ਚੁਦਾਈ” also read
8 curated storiesਪੰਜਾਬੀ ਢਾਬਾ ਕਹਾਣੀ: ਢਾਬੇ ਵਾਲੀ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਡਰਾਈਵਰ ਦਾ ਲੰਨ ਵੜ ਗਿਆ
ਲੁਧਿਆਣੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਹਾਈਵੇਅ ਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਢਾਬਾ ਸੀ। ਰਾਤ ਦੇ ਬਾਰਾਂ ਵਜੇ ਇੱਕ ਟਰੱਕ ਆਇਆ ਅਤੇ ਡਰਾਈਵਰ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਚਾਹ ਮੰਗੀ। ਉਸ ਰਾਤ ਢਾਬੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਹਰ ਹਫ਼ਤੇ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਣ ਲੱਗਾ।
ਪੰਜਾਬੀ ਫਲੈਟ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਕਹਾਣੀ: ਗੁਆਂਢੀ ਮੁੰਡੇ ਨਾਲ ਪਹਿਲੀ ਰਾਤ ਦੀ ਚੁਦਾਈ
ਸਿਮਰਨ ਫਲੈਟ ਵਿੱਚ ਨਵੀਂ ਆਈ ਸੀ। ਗੁਆਂਢੀ ਮੁੰਡੇ ਦੀ ਇੱਕ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਰਾਤ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀ। ਪੰਜਾਬੀ ਫਲੈਟ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਕਹਾਣੀ।
ਪੰਜਾਬੀ ਡੀਜੇ ਵਾਲਾ ਕਹਾਣੀ: ਵਿਆਹ ਵਾਲੀ ਰਾਤ ਡੀਜੇ ਹਰਮਨ ਨੇ ਨਵਦੀਪ ਨੂੰ ਚੋਦਿਆ
ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਇੱਕ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਡੀਜੇ ਹਰਮਨ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਲਾੜੀ ਦੀ ਭੈਣ ਨਵਦੀਪ ਤੇ ਟਿਕ ਗਈ। ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਡੀਜੇ ਵਾਲਾ ਕਹਾਣੀ ਉਸ ਰਾਤ ਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਡਾਂਸ ਫਲੋਰ ਦੀ ਚਮਕ ਸਟੋਰ ਰੂਮ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਈ ਅਤੇ ਦੋਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਰਾਜ਼ ਬਣ ਗਿਆ।
ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਸਾਖੀ ਕਹਾਣੀ: ਮੇਲੇ ਵਿੱਚ ਨਵਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਚੁਦਾਈ
ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਵਿਸਾਖੀ ਦੇ ਮੇਲੇ ਦੀ ਰਾਤ, ਭੰਗੜੇ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਨਵਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਗੁਰਦੀਪ ਨਾਲ ਹੋਈ, ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਸਾਖੀ ਕਹਾਣੀ ਉਸੇ ਰਾਤ ਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਹਲਦੀ ਦੀ ਰਾਤ ਕਹਾਣੀ: ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹਰਮਨ ਦਾ ਲੁੰਨ ਚੁੱਸ ਕੇ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲਿਆ
ਪੰਜਾਬੀ ਹਲਦੀ ਦੀ ਰਾਤ ਕਹਾਣੀ: ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਇੱਕ ਵਿਆਹ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹਲਦੀ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਲਾੜੀ ਦੀ ਭੈਣ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਅਤੇ ਲਾੜੇ ਦਾ ਦੋਸਤ ਹਰਮਨ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਗਏ।
ਪੰਜਾਬੀ ਡੀਜੇ ਵਾਲਾ ਕਹਾਣੀ: ਜੈਸਮੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਹਰਮਨ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੀ ਉਹ ਰਾਤ
ਪੰਜਾਬੀ ਡੀਜੇ ਵਾਲਾ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਡੀਜੇ ਹਰਮਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮੈਸੇਜ ਆਇਆ। ਵਿਆਹ ਵਾਲੀ ਰਾਤ ਦਾ ਗਾਣਾ, ਇੱਕ ਕੁੜੀ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਜੋ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਗਈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਕੋਰੀਅਰ ਕਹਾਣੀ: ਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਕੋਰੀਅਰ ਅਮਨ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਪਾਰਸਲ ਤੋਂ ਬੈੱਡਰੂਮ ਤੱਕ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਕੋਰੀਅਰ ਕਹਾਣੀ ਜਲੰਧਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇਕ ਪਾਰਸਲ ਅਤੇ ਇਕ ਸੁਣੀ ਗਈ ਗੱਲ ਉਸ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਬਦਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਬੱਸ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀ: ਨਵਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਬੱਸ ਵਾਲੇ ਅਮਨ ਨਾਲ ਜੰਮ ਕੇ ਚੁਦਾਈ
ਬੱਸ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀ: ਮੀਂਹ ਵਾਲੀ ਰਾਤ, ਆਖਰੀ ਬੱਸ ਅਤੇ ਇੱਕ ਅਜਨਬੀ ਸਫ਼ਰ ਜੋ ਨਵਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਗਿਆ।