ਪੰਜਾਬੀ ਦੇਵਰ ਭਾਬੀ ਪੰਨੂ: ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਅਰਜਨ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਸਾਰੀ ਸ਼ਾਮ ਚੁਦਾਈ ਕਰਵਾਈ
ਅਰਜਨ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਵਾਲੇ ਘਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਉਹ ਪੁਰਾਣੀ ਸ਼ਾਮ ਇੱਕਦਮ ਯਾਦ ਆ ਗਈ ਜਦੋਂ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਉਸ ਵੱਲ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਖਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਦੇਵਰ ਭਾਬੀ ਪੰਨੂ ਉਸੇ ਯਾਦ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਉਸੇ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ। ਅਰਜਨ ਹੁਣ ਪੰਝੀ ਸਾਲ ਦਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆਇਆ ਸੀ। ਜਸਲੀਨ ਬੱਤੀ ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ, ਉਸਦਾ ਪਤੀ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਸੀ ਅਤੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਰਹਿ ਗਏ ਸਨ।
ਉਹ ਯਾਦ ਇੱਕ ਸਾਲ ਪੁਰਾਣੀ ਸੀ। ਉਸ ਦਿਨ ਵੀ ਸ਼ਾਮ ਦਾ ਵੇਲਾ ਸੀ ਅਤੇ ਬਿਜਲੀ ਚਲੀ ਗਈ ਸੀ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਮੋਮਬੱਤੀ ਜਗਾਈ ਸੀ ਅਤੇ ਅਰਜਨ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਬੈਠਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਜਸਲੀਨ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਸੀ ਤਾਂ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਹੱਥ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਖਿੱਚਿਆ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਡਰ ਵੀ ਸੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਜਿਹੀ ਚਾਹਤ ਵੀ ਸੀ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸ ਦਿਨ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਨਜ਼ਰ ਉਸਦੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਗਈ ਸੀ।
ਅੱਜ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਅਰਜਨ ਅੰਦਰ ਆਇਆ ਤਾਂ ਜਸਲੀਨ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਹਲਕੇ ਗੁਲਾਬੀ ਰੰਗ ਦਾ ਸੂਟ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਅਰਜਨ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਮੁਸਕਰਾਈ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਭਾਬੀ, ਤੁਸੀਂ ਅੱਜ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਲੱਗ ਰਹੇ ਹੋ। ਜਸਲੀਨ ਹੱਸ ਪਈ ਅਤੇ ਬੋਲੀ, ਚੁੱਪ ਕਰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਜ਼ਾਕ ਕਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਅਰਜਨ ਨੇ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਮਜ਼ਾਕ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਿਹਾ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਨਜ਼ਰ ਅਰਜਨ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਕਿਹਾ, ਅਰਜਨ, ਇਹ ਗਲਤ ਹੈ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਪਰ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ। ਜਸਲੀਨ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਕੰਬਣ ਲੱਗੇ।
ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਦਬਾ ਲਿਆ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਹੱਥ ਛੁਡਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਸਿਰਫ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਕਿਹਾ, ਕੋਈ ਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਹਾਂ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਲੰਮਾ ਸਾਹ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਗੱਲ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ।
ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ ਅਤੇ ਅਰਜਨ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ। ਪਹਿਲਾਂ ਚੁੰਮਣ ਹੌਲੀ ਸੀ, ਫਿਰ ਗਰਮ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਪਾ ਲਏ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਲਿਆ। ਉਸਦੀ ਸਾਹ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਅਰਜਨ ਨਾਲ ਲੱਗ ਗਿਆ। ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਬਰਤਨਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬੰਦ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
ਅਰਜਨ ਨੇ ਜਸਲੀਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਲੱਗਾ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅਰਜਨ, ਰੁਕ ਜਾ, ਮੈਨੂੰ ਡਰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਡਰੋ ਨਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਦਿਆਂਗਾ। ਉਸਨੇ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਹੀ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਨੂੰ ਦਬਾਇਆ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਇੱਕ ਹਲਕੀ ਜਿਹੀ ਸਿਸਕਾਰੀ ਲਈ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਪਿੱਛੇ ਝੁਕ ਗਿਆ।
ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਸ਼ਰਾਰਤੀ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈਂ। ਅਰਜਨ ਹੱਸਿਆ ਅਤੇ ਬੋਲਿਆ, ਸ਼ਰਾਰਤ ਤਾਂ ਹੁਣ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਢਿੱਡ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ। ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਚਮੜੀ ਗਰਮ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸਦੀ ਬਰਾ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਉਸਦੇ ਬੁੱਬਸ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਫੜ ਲਿਆ।
ਉਸ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਦੋਵੇਂ ਰਸੋਈ ਤੋਂ ਬੈੱਡਰੂਮ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਅਰਜਨ ਵੱਲ ਮੁੜੀ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਜੇ ਇਹ ਗਲਤ ਹੈ ਤਾਂ ਮੈਂ ਗਲਤ ਹੀ ਸਹੀ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਬੈਠ ਗਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਰਹੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਮਿਲੇ ਹੋਣ। ਜਸਲੀਨ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਡਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਿਰਫ ਚਾਹਤ ਸੀ।
ਅਰਜਨ ਨੇ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਬਟਨ ਇੱਕ ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਖੋਲ੍ਹੇ। ਹਰ ਬਟਨ ਖੁੱਲ੍ਹਣ ਤੇ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਸਾਹ ਤੇਜ਼ ਹੁੰਦੀ ਗਈ। ਜਦੋਂ ਕਮੀਜ਼ ਉਤਰ ਗਈ ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਬਰਾ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਈ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਬਰਾ ਨੂੰ ਵੀ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ। ਜਸਲੀਨ ਦੇ ਬੁੱਬਸ ਨੰਗੇ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਇਆ ਅਤੇ ਚੁੰਮਿਆ।
ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅਰਜਨ, ਹੌਲੀ ਕਰ, ਮੈਨੂੰ ਦਰਦ ਹੋਵੇਗਾ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਹੌਲੀ ਹੀ ਕਰਾਂਗਾ, ਤੁਸੀਂ ਸਿਰਫ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੋ। ਉਸਨੇ ਜਸਲੀਨ ਦੇ ਇੱਕ ਬੁੱਬਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ ਅਤੇ ਚੂਸਣ ਲੱਗਾ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਖਿੱਚ ਲਏ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਹਾਂ, ਇਵੇਂ ਹੀ, ਰੁਕੀਂ ਨਾ। ਉਸਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਜਿਹੀ ਮਿਠਾਸ ਸੀ।
ਫਿਰ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਅਰਜਨ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਨੇ ਅਰਜਨ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸਦੀ ਸਲਵਾਰ ਦਾ ਨਾਲਾ ਖੋਲ੍ਹਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਲਦੀ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਅੱਜ ਜਲਦੀ ਨਹੀਂ, ਅੱਜ ਪੂਰੀ ਰਾਤ ਹੈ।
ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਉਤਰ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਪੈਂਟੀ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਈ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਪੈਂਟੀ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਹੀ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਥੋੜ੍ਹੀਆਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਸਦੀ ਪੈਂਟੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਭਾਬੀ, ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਤਿਆਰ ਹੋ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਸ਼ਰਮਾ ਕੇ ਮੂੰਹ ਫੇਰ ਲਿਆ।
ਅਰਜਨ ਨੇ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਪੈਂਟੀ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹੇਠਾਂ ਖਿਸਕਾਇਆ। ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੰਗੀ ਹੋ ਗਈ, ਗਿੱਲੀ ਅਤੇ ਗਰਮ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਸਹਿਲਾਇਆ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਇੱਕ ਲੰਮੀ ਸਿਸਕਾਰੀ ਲਈ ਅਤੇ ਬਿਸਤਰੇ ਦੀ ਚਾਦਰ ਨੂੰ ਮੁੱਠੀ ਵਿੱਚ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਅਰਜਨ, ਹੋਰ ਕਰ, ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਰਜਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੱਕ ਉਂਗਲ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤੀ। ਜਸਲੀਨ ਦਾ ਸਰੀਰ ਉੱਛਲ ਪਿਆ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਹਾਂ, ਅੰਦਰ ਕਰ, ਹੋਰ ਅੰਦਰ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਦੋ ਉਂਗਲਾਂ ਪਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਜਸਲੀਨ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਕੰਬਣ ਲੱਗੀਆਂ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲਣ ਲੱਗਾ। ਉਸਨੇ ਅਰਜਨ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਰੁਕੀਂ ਨਾ।
ਫਿਰ ਅਰਜਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਚੱਟਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਚੀਕ ਮਾਰੀ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਅਰਜਨ, ਇਹ ਕੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਮਰ ਜਾਵਾਂਗੀ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਰੁਕਿਆ ਨਹੀਂ, ਉਸਨੇ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੱਟਿਆ। ਜਸਲੀਨ ਦਾ ਸਰੀਰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਉੱਠਣ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪਹਿਲਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲ ਗਿਆ।
ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਹਾਂਫਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪਾਗਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਪਾਗਲ ਤਾਂ ਹੁਣ ਕਰਾਂਗਾ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਪੈਂਟ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ। ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਪੂਰਾ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ, ਮੋਟਾ ਅਤੇ ਲੰਮਾ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਜੀਭ ਫੇਰੀ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਹੈ।
ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਅਰਜਨ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗੀ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਭਾਬੀ, ਇਵੇਂ ਹੀ ਕਰੋ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਚੂਸਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਏ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਹਾਂ, ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਅਰਜਨ ਦਾ ਲੁੰਨ ਕਾਫੀ ਦੇਰ ਤੱਕ ਚੂਸਿਆ। ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਉਸਦੇ ਲੁੰਨ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ। ਅਰਜਨ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਭਾਬੀ, ਰੁਕ ਜਾਓ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲ ਜਾਵੇਗਾ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਮੂੰਹ ਹਟਾਇਆ ਅਤੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਨਿਕਲਣ ਦੇ, ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਅਰਜਨ ਨੇ ਜਸਲੀਨ ਨੂੰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਅੰਦਰ ਧੱਕਿਆ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਇੱਕ ਚੀਕ ਮਾਰੀ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਅਰਜਨ, ਹੌਲੀ, ਬਹੁਤ ਮੋਟਾ ਹੈ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਰੁਕ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਹਿ ਲਓ, ਫਿਰ ਮਜ਼ਾ ਆਵੇਗਾ। ਉਸਨੇ ਹੋਰ ਅੰਦਰ ਧੱਕਿਆ।
ਜਦੋਂ ਅਰਜਨ ਦਾ ਲੁੰਨ ਪੂਰਾ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ ਤਾਂ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਲੰਮਾ ਸਾਹ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਹਾਂ, ਹੁਣ ਠੀਕ ਹੈ, ਹੁਣ ਕਰ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ। ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਜਸਲੀਨ ਦਾ ਸਰੀਰ ਹਿੱਲਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਬਸ ਉੱਛਲਦੇ ਸਨ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਅਰਜਨ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਨਹੁੰ ਮਾਰੇ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਕਰ।
ਅਰਜਨ ਨੇ ਧੱਕਿਆਂ ਦੀ ਰਫਤਾਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਅਰਜਨ ਦੀ ਕਮਰ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟ ਲਈਆਂ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਅਰਜਨ, ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਦੇਵਰ ਨਹੀਂ, ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈਂ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਚੁੰਮੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੁਦਾਈ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਬਿਸਤਰਾ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਫਿਰ ਅਰਜਨ ਨੇ ਜਸਲੀਨ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਆਉਣ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਜਸਲੀਨ ਉਸਦੇ ਉੱਪਰ ਬੈਠ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਹਿਲਾਉਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਬਸ ਫੜ ਲਏ ਅਤੇ ਦਬਾਉਣ ਲੱਗਾ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਦੇਖ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਚੁਦਦੀ ਹਾਂ। ਅਰਜਨ ਹੱਸਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਹਾਂ ਭਾਬੀ, ਇਵੇਂ ਹੀ ਕਰੋ।
ਜਸਲੀਨ ਉੱਪਰ ਬੈਠ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਠਦੀ ਬੈਠਦੀ ਰਹੀ। ਉਸਦਾ ਪਾਣੀ ਅਰਜਨ ਦੇ ਲੁੰਨ ਤੇ ਵਗ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਅਰਜਨ, ਮੇਰਾ ਫਿਰ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਨਿਕਾਲ ਦਿਓ, ਰੋਕੋ ਨਾ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰ ਦੀ ਚੀਕ ਮਾਰੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਦੂਜਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲ ਗਿਆ। ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਅਰਜਨ ਤੇ ਢਹਿ ਗਿਆ।
ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਰੁਕ ਕੇ ਦੋਵੇਂ ਫਿਰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਏ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਜਸਲੀਨ ਨੂੰ ਕੁੱਤੀ ਵਾਲੀ ਪੋਜ਼ੀਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਰੱਖੇ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਉੱਚੀ ਕੀਤੀ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਪਿੱਛੇ ਤੋਂ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹਾਂ, ਪਿੱਛੇ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਤੇਜ਼ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ।
ਇਸ ਪੋਜ਼ੀਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਅਰਜਨ ਦਾ ਲੁੰਨ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਤੇ ਚੀਕ ਮਾਰੀ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਅਰਜਨ, ਹੋਰ ਡੂੰਘਾ ਕਰ, ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਫੜ ਲਈ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ। ਜਸਲੀਨ ਦੇ ਬੁੱਬਸ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਭਿੱਜ ਗਿਆ ਸੀ।
ਅਰਜਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਭਾਬੀ, ਮੇਰਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅੰਦਰ ਹੀ ਨਿਕਾਲ ਦੇ, ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਆਖਰੀ ਕੁਝ ਤੇਜ਼ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪਾਣੀ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਨਿਕਲ ਗਿਆ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਵੀ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਾਲ ਦਿੱਤਾ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲੱਗ ਕੇ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਢਹਿ ਗਏ।
ਕੁਝ ਦੇਰ ਦੋਵੇਂ ਚੁੱਪ ਰਹੇ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਅਰਜਨ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਅੱਜ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਂਗਾ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਾਂਗਾ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਤੇਰਾ ਭਰਾ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਪਰ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਹੈ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ।
ਸ਼ਾਮ ਢਲ ਚੁੱਕੀ ਸੀ ਅਤੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹਨੇਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਬੱਤੀ ਜਗਾਈ ਅਤੇ ਅਰਜਨ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਚਾਹ ਬਣਾਵਾਂ? ਅਰਜਨ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਚਾਹ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਹੋਰ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਸ਼ਰਮਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਤੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਥੱਕਦਾ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਫਿਰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ।
ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਦੀ ਚੁਦਾਈ ਹੋਰ ਹੌਲੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਡੂੰਘੀ ਸੀ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਜਸਲੀਨ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਤੋਂ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਆਪਣੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਰੱਖ ਲਈਆਂ। ਉਸਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਲੰਮੇ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਹੈ ਨਾ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹਾਂ, ਬਹੁਤ।
ਇਸ ਵਾਰ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਅਰਜਨ ਦਾ ਹਰ ਧੱਕਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਹੌਲੀ ਕਰ, ਮੈਨੂੰ ਹਰ ਪਲ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਰਫਤਾਰ ਘਟਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਚੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ। ਜਸਲੀਨ ਦੇ ਹੱਥ ਅਰਜਨ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਘੁੰਮ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਫਿਰ ਗਰਮ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਫਿਰ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਗਈ।
ਜਦੋਂ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਵੀ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲ ਗਿਆ ਤਾਂ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਬੱਸ, ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਠੀਕ ਹੈ, ਅੱਜ ਲਈ ਬੱਸ। ਉਸਨੇ ਜਸਲੀਨ ਨੂੰ ਚਾਦਰ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਲੇਟ ਗਿਆ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, ਕੱਲ੍ਹ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਫਿਰ ਆਵੀਂ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰਾਂਗੀ।
ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਚੁੰਮਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਕੱਲ੍ਹ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਮੈਂ ਜ਼ਰੂਰ ਆਵਾਂਗਾ, ਭਾਬੀ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਮੁਸਕਰਾਈ। ਘਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਸੀ, ਸਿਰਫ ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਸੀ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹ ਸ਼ਾਮ ਉਸਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਖਾਸ ਸ਼ਾਮ ਬਣ ਗਈ ਸੀ।
ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ ਜਸਲੀਨ ਜਲਦੀ ਉੱਠ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਅਰਜਨ ਨੂੰ ਚਾਹ ਦਾ ਕੱਪ ਫੜਾਇਆ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਚਾਹ ਪੀਂਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਭਾਬੀ, ਕੱਲ੍ਹ ਦੀ ਸ਼ਾਮ ਮੈਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲਾਂਗਾ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਵੀ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲਾਂਗੀ, ਪਰ ਹੁਣ ਸੰਭਲ ਕੇ ਰਹਿਣਾ ਪਵੇਗਾ। ਉਸਨੇ ਅਰਜਨ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ।
ਅਰਜਨ ਨੇ ਜਸਲੀਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਖਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਚੁੰਮ ਲਏ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਵੀ ਚੁੰਮਣ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਅਰਜਨ, ਸਵੇਰੇ ਸਵੇਰੇ ਫਿਰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਸਵੇਰ ਦਾ ਪਿਆਰ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਅਰਜਨ ਨੂੰ ਬੈੱਡਰੂਮ ਵੱਲ ਲੈ ਗਈ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਸਿਰਫ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਲਈ, ਫਿਰ ਮੈਨੂੰ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਬਸ ਨੂੰ ਚੁੰਮਣ ਲੱਗਾ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਹਾਂ, ਇਵੇਂ ਹੀ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ। ਉਸਦੀ ਸਾਹ ਫਿਰ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਅਰਜਨ ਨੇ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਹੇਠਾਂ ਖਿਸਕਾਈ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ। ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਗਿੱਲੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਦੇਖ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕਿੰਨੀ ਜਲਦੀ ਤਿਆਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾਈਆਂ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗਾ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਫਿਰ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਅਰਜਨ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਚੂਸਣ ਲੱਗੀ। ਉਸਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਅਰਜਨ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਫੇਰੀ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਭਾਬੀ, ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਹੁਣ ਮਾਹਿਰ ਹੋ ਗਏ ਹੋ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਮੂੰਹ ਹਟਾ ਕੇ ਹੱਸਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਚੁੱਪ ਕਰ, ਇਹ ਸਭ ਤੇਰੀ ਹੀ ਸਿਖਾਈ ਹੈ।
ਅਰਜਨ ਨੇ ਜਸਲੀਨ ਨੂੰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲਿਟਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ। ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹਾਂ, ਸਵੇਰੇ ਇਹ ਮਜ਼ਾ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੀਆ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਚੁੰਮੇ ਅਤੇ ਧੱਕਿਆਂ ਦੀ ਰਫਤਾਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ।
ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਜਸਲੀਨ ਦਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਅਰਜਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਅਰਜਨ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾਂ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੀ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਆਖਰੀ ਤੇਜ਼ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪਾਣੀ ਵੀ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਨਿਕਲ ਗਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਹਾਂਫਦੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲੱਗ ਗਏ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹੁਣ ਉੱਠ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਇੱਥੇ ਹੀ ਲੰਘ ਜਾਵੇਗਾ।
ਅਰਜਨ ਨੇ ਉੱਠਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, ਠੀਕ ਹੈ ਭਾਬੀ, ਪਰ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਮੈਂ ਫਿਰ ਆਵਾਂਗਾ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਗੱਲ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਆਵੀਂ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰਾਂਗੀ। ਦੋਵੇਂ ਮੁਸਕਰਾਏ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ, ਪਰ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਵੇਰ ਦੀ ਯਾਦ ਬੈਠ ਗਈ ਸੀ।
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “ਪੰਜਾਬੀ ਦੇਵਰ ਭਾਬੀ ਪੰਨੂ: ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਅਰਜਨ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਸਾਰੀ ਸ਼ਾਮ ਚੁਦਾਈ ਕਰਵਾਈ” also read
8 curated storiesਪੰਜਾਬੀ ਮਾਸੀ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ: ਕੁਲਵੰਤ ਮਾਸੀ ਦੀ ਹਫ਼ਤੇ ਭਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾਨੀ
ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਸੀ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ: 24 ਸਾਲਾ ਹਰਮਨ ਦੀ 38 ਸਾਲਾ ਮਾਸੀ ਕੁਲਵੰਤ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਲਈ ਘਰ ਰਹਿਣ ਆਈ, ਤਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਹੋਇਆ ਜਿਸਦੀ ਕਿਸੇ ਨੇ ਕਲਪਨਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਮੀ ਚੁਦਾਈ ਕਹਾਣੀ: ਭਾਣਜੇ ਦਵਿੰਦਰ ਨੇ ਮਾਮੀ ਕੁਲਵਿੰਦਰ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੱਟ ਕੇ ਰਾਤ ਭਰ ਚੋਦੀ
ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਮੀ ਚੁਦਾਈ ਕਹਾਣੀ: ਮੋਗਾ ਵਿੱਚ ਮਾਮੀ ਕੁਲਵਿੰਦਰ ਦੀ ਫੋਨ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਭਾਣਜੇ ਦਵਿੰਦਰ ਨੇ ਸੁਣ ਲਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਇੱਕ ਸੁਣੀ ਹੋਈ ਗੱਲ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀ।
ਪੰਜਾਬੀ ਤਾਈ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ: ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਤਾਈ ਨੂੰ ਹਰਮਨ ਨੇ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਚੋਦਿਆ
ਪੰਜਾਬੀ ਤਾਈ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ। ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਤਾਈ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਘਰ ਆਇਆ ਹਰਮਨ, ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਦੁਪਹਿਰ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀ।
ਪੰਜਾਬੀ ਫੌਜੀ ਦੀ ਵੋਟੀ ਕਹਾਣੀ: ਫੌਜੀ ਦੇ ਜਾਣ ਮਗਰੋਂ ਵੋਟੀ ਦੀ ਦੇਵਰ ਨਾਲ ਚੁਦਾਈ
ਪੰਜਾਬੀ ਫੌਜੀ ਦੀ ਵੋਟੀ ਕਹਾਣੀ: ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਸਰਹੱਦ ਤੇ ਜਾਣ ਮਗਰੋਂ ਸਿਮਰਨ ਇਕੱਲੀ ਰਹਿ ਗਈ। ਇੱਕ ਫੋਨ ਕਾਲ, ਇੱਕ ਮੀਂਹ ਵਾਲੀ ਰਾਤ, ਅਤੇ ਦੇਵਰ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਰਾਤਾਂ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਪੰਜਾਬੀ ਫੌਜੀ ਦੀ ਵੋਟੀ ਕਹਾਣੀ: ਫੌਜੀ ਦੀ ਵੋਟੀ ਨੇ ਦੋਸਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ
ਫੌਜੀ ਦੀ ਵੋਟੀ ਜਸਮੀਤ ਅਤੇ ਪਤੀ ਦਾ ਦੋਸਤ ਅੰਮ੍ਰਿਤ। ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਘਰ 'ਚ ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ ਨਾਤੇ ਦੀ ਹੱਦ ਪਾਰ ਕਰ ਗਈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਜੇਠਾਣੀ ਕਹਾਣੀ: ਜੇਠਾਣੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਦੇਵਰ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਦੁਪਹਿਰ ਦੀ ਗਰਮ ਚੁਦਾਈ
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਸਾਂਝੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੁਪਹਿਰ ਜੇਠਾਣੀ ਅਤੇ ਦੇਵਰ ਇਕੱਲੇ ਰਹਿ ਗਏ, ਅਤੇ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਗੱਲਬਾਤ ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਕੇ ਰੁਕੀ, ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਜੇਠਾਣੀ ਕਹਾਣੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਖ਼ਰੀ ਲਾਈਨ ਤੱਕ ਬੰਨ੍ਹੀ ਰੱਖੇਗੀ।
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਭਾਬੀ ਭਾਗ 1: ਦਿਓਰ ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਭਾਬੀ ਹਰਲੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੀ ਅੱਗ ਪਹਿਲੀ ਰਾਤ ਬੁਝਾਈ
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਭਾਬੀ ਹਰਲੀਨ ਦੇ ਘਰ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਕੈਨੇਡਾ ਤੋਂ ਪਰਤਿਆ ਦਿਓਰ ਰਾਜਵੀਰ ਇੱਕ ਰਾਜ਼ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਰਾਜ਼ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹਰਲੀਨ ਦੀ ਆਪਣੀ ਤਸਵੀਰ ਲੁਕੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਦਿਓਰ ਜਠਾਣੀ ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀ: ਜਠਾਣੀ ਦੀ ਚੁਦਾਈ ਦਿਓਰ ਨਾਲ
ਦਿਓਰ ਜਠਾਣੀ ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀ। ਦਿੱਲੀ ਤੋਂ ਛੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਬਾਅਦ ਪਰਤਿਆ ਦਿਓਰ ਘਰ ਆਇਆ ਤਾਂ ਜਠਾਣੀ ਇਕੱਲੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀ।