சிறந்த தமிழ் காமக் கதை: பக்கத்து வீட்டு சத்தம்

"அய்யோ... மெதுவா... அய்யோ..." பக்கத்து வீட்டு பெண்ணின் முனகல் சுவர் வழியே ரேவதியின் காதில் விழுந்தபோது, அவள் கையிலிருந்த புத்தகம் நழுவி கீழே விழுந்தது. இந்த சிறந்த தமிழ் காமக் கதை அந்த இரவிலிருந்து தொடங்குகிறது, சென்னையின் ஒரு அபார்ட்மெண்டில் மெல்லிய சுவர்கள் இரண்டு தனிமையான உடல்களை எப்படி இணைத்தன என்பதன் கதை.

ரேவதி, முப்பது வயது. கணவன் சுரேஷ் ஒரு சேல்ஸ் மேனேஜர். மாதத்தில் இருபது நாள் ஊர் சுற்றுவான். திருமணமாகி ஐந்து வருடம். குழந்தை இல்லை. ரேவதி ஒரு தனியார் பள்ளியில் ஆசிரியை. பகலில் குழந்தைகள், இரவில் வெறும் வீடு.

திருமணத்தின் முதல் வருடம் எல்லாம் நன்றாக இருந்தது. சுரேஷ் வீட்டில் இருப்பான், இருவரும் சேர்ந்து சமைப்பார்கள், சினிமா பார்ப்பார்கள். படுக்கையிலும் அவன் ஆர்வமாக இருந்தான். ஆனால் பதவி உயர்வு கிடைத்ததும், அவன் வேலை அவனை விழுங்கிவிட்டது. முதலில் மாதத்தில் பத்து நாள் வெளியூர். பிறகு பதினைந்து. இப்போது இருபது. வீட்டுக்கு வரும்போது அவன் களைப்பாக இருப்பான். சாப்பிட்டுவிட்டு தூங்கிவிடுவான். ரேவதியை தொடுவது கூட மறந்துவிட்டான்.

ரேவதி முதலில் புரிந்துகொண்டாள். வேலை முக்கியம் என்று தனக்குத்தானே சொல்லிக்கொண்டாள். ஆனால் ஒரு பெண்ணின் உடலுக்கும் தேவைகள் உண்டு. இரவில் கணவன் அருகில் படுத்து குறட்டை விடும்போது, ரேவதி விழித்திருப்பாள். அவள் கை தானாக அவள் உடலில் சுற்றும். ஆனால் தனியாக செய்வது ஒரு ஆணின் ஸ்பரிசத்துக்கு ஈடாகாது. அவள் தன்னை குற்றவாளியாக உணர்ந்தாள். கணவன் இருக்கும்போதே இப்படி நினைப்பது தப்பு என்று நினைத்தாள். ஆனால் நினைப்பை நிறுத்த முடியவில்லை.

பக்கத்து வீட்டில் கார்த்திக், முப்பத்து நான்கு வயது. அவன் மனைவி திவ்யா, இருபத்தெட்டு. இருவரும் ஒரு ஐடி கம்பெனியில் வேலை. இளம் தம்பதி. சுவர் மெல்லியது. ரேவதி பல இரவுகள் அவர்களின் சிரிப்பையும், முனகல்களையும் கேட்டிருக்கிறாள். முதலில் அவளுக்கு எரிச்சலாக இருந்தது. பிறகு... பொறாமையாக. பிறகு... வேறு ஏதோவாக.

அன்று இரவு பதினொரு மணி. ரேவதி படுக்கையில் புத்தகம் படித்துக்கொண்டிருந்தாள். சுரேஷ் கோயம்புத்தூர் போயிருந்தான். வீடு அமைதியாக இருந்தது. அப்போதுதான் அந்த சத்தம் கேட்டது.

"அய்யோ... கார்த்திக்... மெதுவா..." திவ்யாவின் குரல். சுவருக்கு அப்பால். ரேவதியின் கை நடுங்கியது. புத்தகம் கீழே விழுந்தது. அவள் மூச்சைப் பிடித்துக்கொண்டு கேட்டாள்.

"உன் முலை... என்ன அழகு..." கார்த்திக்கின் குரல், கரகரப்பாக. "இன்னும்... இன்னும் சத்தமா கத்து..."

ரேவதியின் முகம் சிவந்தது. அவள் எழுந்து சுவர் அருகே சென்றாள். காதை சுவரில் வைத்தாள். சத்தம் தெளிவாக கேட்டது. திவ்யாவின் முனகல்கள், கார்த்திக்கின் மூச்சிரைப்பு, கட்டிலின் கிரீச் சத்தம்.

"ஆஆஹ்! உள்ளே... உள்ளே விடு..." திவ்யா கத்தினாள்.

ரேவதியின் உடலில் ஒரு மின்சாரம் பாய்ந்தது. அவள் கை தானாக அவள் மார்புக்கு சென்றது. அவள் நைட்டியின் மேலேயே தன் முலையை அழுத்தினாள். "அய்யோ..." அவள் வாயிலிருந்தும் ஒரு முனகல் வெளிவந்தது.

சுவருக்கு அப்பால் உச்சகட்டம். திவ்யாவின் கத்தல் உச்சத்தை அடைந்தது, பிறகு அமைதி. ரேவதி சுவரில் சாய்ந்து நின்றாள். அவள் உடல் நடுங்கிக்கொண்டிருந்தது. அவள் புண்டை ஈரமாகியிருந்தது. அவள் விரல் தானாக கீழே சென்றது. நைட்டியை உயர்த்தி, பேண்டியை விலக்கி, அவள் தன் புண்டையை தேய்த்தாள்.

"கார்த்திக்..." அவள் முணுமுணுத்தாள். அவள் கற்பனையில் கார்த்திக் அவள் மேல் இருந்தான். அவள் விரல் வேகமாக இயங்கியது. சில நிமிடங்களில் அவள் உடல் விறைத்தது. அவள் உச்சம் அடைந்தாள். சுவரில் சாய்ந்தபடியே, மூச்சிரைத்தபடி.

நாட்கள் செல்ல செல்ல, ரேவதியின் காத்திருப்பு ஒரு பழக்கமாகிவிட்டது. இரவு பத்து மணிக்கு அவள் படுக்கையில் படுத்துக்கொள்வாள். புத்தகம் கையில் இருக்கும், ஆனால் கண்கள் சுவரில். பதினொன்று, பதினொன்றரை. பக்கத்து வீட்டில் விளக்கு அணையும் சத்தம். பிறகு... அந்த சத்தங்கள். சில இரவுகள் அமைதியாக இருக்கும். அந்த இரவுகளில் ரேவதிக்கு தூக்கமே வராது. அவள் ஏமாற்றத்துடன் புரண்டு புரண்டு படுப்பாள்.

ஒரு இரவு திவ்யாவின் குரல் மிக தெளிவாக கேட்டது. "இன்னும் ஆழமா... ஆஹ்..." ரேவதி அன்று தன்னை கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை. அவள் சுவர் அருகே சென்று, நைட்டியை முழுவதும் கழற்றிவிட்டு, நிர்வாணமாக சுவரில் சாய்ந்தாள். அவள் விரல்கள் அவள் புண்டையில் வேகமாக இயங்கின. அவள் கற்பனையில் கார்த்திக் அவளை பின்னாலிருந்து அணைத்திருந்தான். அவள் உச்சம் அடைந்தபோது, அவள் வாயிலிருந்து வெளிவந்த பெயர் "கார்த்திக்." அவள் திடுக்கிட்டாள். சத்தமாக சொல்லிவிட்டோமோ என்று பயந்தாள். ஆனால் பக்கத்து வீட்டில் அவர்கள் தங்கள் உலகில் இருந்தனர்.

அன்றிலிருந்து ஒவ்வொரு இரவும் இதே கதை. ரேவதி காத்திருப்பாள். பக்கத்து வீட்டு சத்தம் கேட்கும். அவள் தன்னைத் தானே திருப்திப்படுத்திக்கொள்வாள். ஆனால் நாளாக நாளாக இது போதவில்லை. அவளுக்கு நிஜம் வேண்டும். அவளுக்கு கார்த்திக் வேண்டும்.

ஒரு சனிக்கிழமை மாலை. ரேவதி மொட்டை மாடியில் துணி உலர்த்திக்கொண்டிருந்தாள். கார்த்திக் அங்கே வந்தான். திவ்யா ஊருக்கு போயிருந்தாள், அம்மா வீட்டுக்கு. இரண்டு நாள் தனியாக இருப்பான்.

"ஹாய் ரேவதி," கார்த்திக் சிரித்தான். உயரமானவன், அகன்ற தோள்கள். வியர்வையில் நனைந்த டி-ஷர்ட் அவன் உடலோடு ஒட்டியிருந்தது. ரேவதியின் கண்கள் அவன் மார்பில் நிலைத்தன.

"ஹாய்... திவ்யா இல்லையா?" ரேவதி கேட்டாள்.

"ஊருக்கு போயிருக்கா. நான் தனியா சமைக்கணும். பாவம் நான்," கார்த்திக் சிரித்தான்.

ரேவதியின் மனதில் ஒரு திட்டம் உருவானது. "நான் சமைக்கும்போது உங்களுக்கும் சேர்த்து சமைக்கிறேன். இரவு சாப்பாட்டுக்கு வாங்க."

கார்த்திக்கின் கண்கள் பிரகாசித்தன. "நிஜமாவா? ரொம்ப தேங்க்ஸ்!"

இரவு எட்டு மணி. கார்த்திக் ரேவதி வீட்டுக்கு வந்தான். ரேவதி அன்று சிவப்பு நைட்டி அணிந்திருந்தாள். மெல்லியது. உள்ளே எதுவும்... கார்த்திக்கின் கண்கள் அவள் உடலை அளந்தன. ரேவதி அதை கவனித்தாள், தடுக்கவில்லை.

இரவு உணவு நேரத்தில் ரேவதியின் கைகள் நடுங்கின. அவள் சமையலில் கூடுதல் கவனம் செலுத்தியிருந்தாள். கார்த்திக் சாப்பிடும்போது, "உங்க சமையல் திவ்யாவை விட நல்லா இருக்கு," என்றான். ரேவதி சிரித்தாள். "அதை அவளிடம் சொல்லிவிடாதீர்கள்." இருவரும் சிரித்தனர். ஆனால் ரேவதியின் மனதில் வேறு திட்டம் ஓடிக்கொண்டிருந்தது. ஒவ்வொரு முறை கார்த்திக் அவளைப் பார்க்கும்போதும், அவள் தன் நைட்டியை சரி செய்வதுபோல் நடித்து, அவன் பார்வையை தன் உடலில் நிலைக்க வைத்தாள்.

சாப்பாடு முடிந்ததும் கார்த்திக் கிளம்ப முயன்றான். "ரொம்ப தேங்க்ஸ் ரேவதி. நான் போறேன்." ரேவதியின் இதயம் துடித்தது. இப்போது இல்லையென்றால் எப்போதும் இல்லை. "கொஞ்சம் இருங்க," அவள் சொன்னாள். "காபி போடுறேன்." கார்த்திக் தயங்கினான், பிறகு உட்கார்ந்தான். ரேவதி சமையலறைக்கு சென்றாள். காபி போடும்போது அவள் தன்னை கண்ணாடியில் பார்த்தாள். அவள் கண்களில் ஒரு புதிய ஒளி. இன்றிரவு அவள் வெறும் கேட்பவள் அல்ல. இன்றிரவு அவள் நாயகி.

சாப்பாடு முடிந்தது. இருவரும் ஹாலில் உட்கார்ந்து பேசிக்கொண்டிருந்தனர். ரேவதி கார்த்திக்கின் அருகே நகர்ந்தாள். அவள் கை தற்செயலாக அவன் தொடையில் பட்டது. அவள் கையை எடுக்கவில்லை.

கார்த்திக் அவளைப் பார்த்தான். "ரேவதி..."

"உங்களுக்கு தெரியுமா, சுவர் ரொம்ப மெல்லிசு," ரேவதி மெதுவாக சொன்னாள். "ஒவ்வொரு இரவும்... நான் கேட்கிறேன்."

கார்த்திக்கின் முகம் சிவந்தது. "ஓ... அது... சாரி..."

"சாரி எதுக்கு? எனக்கு பிடிக்கும்," ரேவதி அவன் கண்களைப் பார்த்தாள். "ஆனா கேட்பது மட்டும் போதவில்லை."

கார்த்திக் எழுந்தான். "ரேவதி, இது தப்பு. நீங்க கல்யாணமானவங்க. நானும்..."

ரேவதியும் எழுந்தாள். அவன் அருகே சென்றாள். "என் கணவன் மாதத்தில் இருபது நாள் வெளியூர். உங்களுக்கு தெரியுமா, ஒரு பெண் எத்தனை இரவு தனியாக தூங்க முடியும்?" அவள் கை அவன் மார்பில் வைத்தாள். "ஒரே ஒரு இரவு, கார்த்திக். யாருக்கும் தெரியாது."

காபி குடித்து முடித்ததும் அமைதி நிலவியது. கார்த்திக் எழுந்து நின்றான். ரேவதியும் எழுந்தாள். இருவரும் கதவருகே நின்றனர். "நான் போறேன்," கார்த்திக் மெதுவாக சொன்னான். ஆனால் அவன் நகரவில்லை. ரேவதியும் நகரவில்லை. அவர்களுக்கு இடையே காற்று கனமாக இருந்தது. ரேவதி ஒரு அடி முன்னே வைத்தாள். அவள் கை அவன் கையை தொட்டது. கார்த்திக் அவள் விரல்களைப் பிடித்தான். அந்த ஸ்பரிசத்தில் இருவருக்கும் மின்சாரம் பாய்ந்தது. "ரேவதி..." அவன் குரல் நடுங்கியது. ரேவதி பதில் சொல்லவில்லை. அவள் அவன் மார்பில் சாய்ந்தாள். அவன் இதயத்துடிப்பு அவள் காதில் கேட்டது. வேகமாக, அவள் இதயத்தைப் போலவே.

கார்த்திக்கின் எதிர்ப்பு உடைந்தது. அவன் அவளை இழுத்து அணைத்தான். அவன் உதடுகள் அவள் உதடுகளில். முதல் முத்தம் வேகமாக இருந்தது. பசியோடு. ரேவதி அவன் டி-ஷர்ட்டை மேலே இழுத்தாள். கார்த்திக் அதை கழற்றி எறிந்தான்.

ரேவதியின் நைட்டி கீழே விழுந்தது. அவள் முழு நிர்வாணமாக அவன் முன் நின்றாள். கார்த்திக்கின் கண்கள் விரிந்தன. "நீ... அழகா இருக்கே..." அவன் அவள் முலைகளை கைகளில் எடுத்தான். அழுத்தினான். ரேவதி முனகினாள். "ஆஹ்... கார்த்திக்..."

கார்த்திக் ஒரு முலைக்காம்பை வாயில் எடுத்தான். சப்பினான். ரேவதி அவன் தலைமுடியைப் பிடித்தாள். "இன்னும்... இன்னும் வேகமா..." அவள் புண்டை ஈரமாகிக்கொண்டிருந்தது.

கார்த்திக் அவளை தூக்கி படுக்கையறைக்கு கொண்டு சென்றான். படுக்கையில் போட்டான். அவன் பேண்ட்டை கழற்றினான். அவன் சுன்னி வெளியே வந்தது. நீளமாக, தடிமனாக, விறைப்பாக. ரேவதியின் கண்கள் விரிந்தன. அவள் புண்டையில் மீண்டும் ஈரம்.

ரேவதி அவன் சுன்னியை கைகளில் எடுத்தாள். அதன் வெப்பம் அவள் உள்ளங்கையில் பரவியது. அவள் மெதுவாக அதை அசைத்தாள். கார்த்திக் முனகினான். "ஆஹ்... ரேவதி..." ரேவதி அவன் கண்களைப் பார்த்தபடியே சுன்னியை வாயில் எடுத்தாள். அவள் நாக்கு அதன் நுனியில் சுழன்றது. கார்த்திக் அவள் தலைமுடியைப் பிடித்தான். சில நிமிடங்கள் அவள் அவனை சுவைத்தாள். பிறகு நிமிர்ந்து, அவன் உதடுகளில் முத்தமிட்டு, "இப்போ... உள்ளே வா," என்று முணுமுணுத்தாள்.

கார்த்திக் அவள் கால்களுக்கு இடையே மண்டியிட்டான். அவன் நாக்கு அவள் புண்டையில் பட்டது. ரேவதி கத்தினாள். "ஆஆஹ்!" சுரேஷ் இதை ஒருபோதும் செய்ததில்லை. கார்த்திக்கின் நாக்கு அவள் பருப்பில் சுழன்றது. ரேவதி பைத்தியமானாள். அவள் கார்த்திக்கின் தலையை தன் தொடைகளுக்குள் அழுத்தினாள்.

கார்த்திக் உள்ளே நாக்கை விட்டு நக்கினான். ரேவதியின் உடல் நடுங்கியது. சில நிமிடங்களில் அவள் உடல் விறைத்தது. ஒரு தீவிர அலை அவள் உடலில் பாய்ந்தது. அவள் உச்சம் அடைந்தாள். கார்த்திக் அவள் ரசம் முழுவதையும் நக்கினான்.

ரேவதி மூச்சிரைத்தாள். கார்த்திக் எழுந்தான். அவன் சுன்னியை அவள் புண்டையின் வாயில் வைத்தான். ஒரே தள்ளு. சுன்னி உள்ளே சென்றது. "ஆஆஹ்!" ரேவதி கத்தினாள். அவள் புண்டை சுன்னியை இறுக்கிப் பிடித்தது. கார்த்திக் மெதுவாக இயங்கத் தொடங்கினான். ஒவ்வொரு இயக்கத்திலும் ரேவதியின் முனகல் அதிகரித்தது. "ஆஹ்... ஆஹ்... கார்த்திக்... இன்னும்... இன்னும் உள்ளே..."

கார்த்திக்கின் வேகம் அதிகரித்தது. கட்டில் கிரீச்சிட்டது. ரேவதியின் முலைகள் குலுங்கின. கார்த்திக் குனிந்து ஒரு காம்பை வாயில் எடுத்தான், சப்பிக்கொண்டே ஓத்தான். ரேவதி பைத்தியம்போல் கத்தினாள். "ஆஹ்! கிழிச்சிடு! இன்னும் வேகமா!"

கார்த்திக் அவள் கால்களை தோளில் போட்டான். ஆழமான இயக்கம். ரேவதியின் கண்கள் சுழன்றன. "ஓஓஓஹ்! கார்த்திக்! நான்... நான் வர்றேன்..." அவள் புண்டை சுன்னியை இறுக்கியது. கார்த்திக்கும் உச்சத்தில். "நானும்... வர்றேன்..." கடைசி சில ஆழமான இயக்கங்கள். கார்த்திக்கின் சூடான விந்து ரேவதியின் புண்டையில் நிரம்பியது. ரேவதி அதே நேரம் உச்சம் அடைந்தாள்.

இருவரும் வியர்வையில் நனைந்து, மூச்சிரைத்து படுத்திருந்தனர். ரேவதி கார்த்திக்கின் மார்பில் தலை வைத்தாள். "ஐந்து வருடம்," அவள் முணுமுணுத்தாள். "ஐந்து வருடத்தில் இப்படி ஒரு இரவு இல்லை."

கார்த்திக் அவள் நெற்றியில் முத்தமிட்டான். "இனி இருக்கும்."

முதல் முறைக்குப் பிறகு இருவரும் படுக்கையில் படுத்திருந்தனர். கார்த்திக் ரேவதியின் முடியை வருடினான். "உனக்கு தெரியுமா," அவன் சொன்னான், "நான் இன்று காலையில் ஜிம்மில் இருந்தபோது, இன்றிரவு இப்படி இருக்கும் என்று நினைத்துக்கூட பார்க்கவில்லை." ரேவதி சிரித்தாள். "நானும் பள்ளியில் பாடம் நடத்தும்போது இதை நினைக்கவில்லை. விதி விசித்திரமானது."

கார்த்திக் எழுந்து ஃப்ரிட்ஜிலிருந்து தண்ணீர் கொண்டு வந்தான். இருவரும் குடித்தனர். ரேவதி போர்வையில் சுற்றிக்கொண்டு ஜன்னல் அருகே நின்றாள். வெளியே சென்னையின் இரவு. விளக்குகளின் கூட்டம். கார்த்திக் பின்னாலிருந்து வந்து அவளை அணைத்தான். அவன் கைகள் போர்வைக்கு மேலே அவள் முலைகளில் பட்டன. ரேவதி கண்களை மூடினாள். அவன் சுன்னி அவள் முதுகில் அழுத்தியது. மீண்டும் விறைத்துக்கொண்டிருந்தது.

"உனக்கு களைப்பே இல்லையா?" ரேவதி சிரித்துக்கொண்டே கேட்டாள்.

"உன்னைப் பார்த்தால் களைப்பு வராது," கார்த்திக் முணுமுணுத்தான், அவள் போர்வையை கீழே இறக்கினான். அவன் அவளை ஜன்னல் கண்ணாடியில் சாய்த்தான். வெளியே நகரம், உள்ளே இருவர். கார்த்திக் பின்னாலிருந்து அவள் புண்டையில் சுன்னியை விட்டான். நின்றுகொண்டே. ரேவதியின் வாயிலிருந்து கத்தல் வெளிவந்தது. கண்ணாடி அதிர்ந்தது. இது மூன்றாவது முறை, மிகவும் காட்டுத்தனமானது.

மூன்றாவது முறைக்குப் பிறகு இருவரும் ஜன்னல் அருகே தரையில் உட்கார்ந்தனர். ரேவதி கார்த்திக்கின் தோளில் சாய்ந்தாள். "உனக்கு தெரியுமா," ரேவதி சொன்னாள், "இன்று காலையில் நான் நினைத்தேன், என் வாழ்க்கை எவ்வளவு சலிப்பாகிவிட்டது என்று. இப்போது..." கார்த்திக் அவள் உதடுகளில் விரல் வைத்தான். "இப்போது எதுவும் யோசிக்காதே. இந்த இரவை மட்டும் வாழ்." ரேவதி கண்களை மூடினாள். வெளியே ரயில் சத்தம் கேட்டது. அவள் தினமும் கேட்கும் சத்தம். ஆனால் இன்று அவள் வேறு உலகில் இருந்தாள்.

ஆனால் இரவு இன்னும் முடியவில்லை. ரேவதியின் உடலில் மீண்டும் தீ பற்றியது. ஐந்து வருட பசி ஒரு முறையில் தீராது. அவள் கார்த்திக்கின் சுன்னியை கையில் எடுத்தாள். அது மீண்டும் விறைத்துக்கொண்டிருந்தது. ரேவதி சிரித்தாள். "இப்போ நான் மேலே."

அவள் கார்த்திக் மேல் உட்கார்ந்தாள். சுன்னியை புண்டையில் வைத்து இடுப்பை அசைத்தாள். மேலும் கீழும். கார்த்திக் அவள் முலைகளைப் பிடித்து கீழிருந்து இயங்கினான். ரேவதியின் முனகல்கள் அறையில் எதிரொலித்தன. "ஆஹ்... கார்த்திக்... உன் சுன்னி... என் உள்ளே... சொர்க்கம்..."

கார்த்திக் அவளை புரட்டிப் போட்டான். பின்னாலிருந்து அவள் புண்டையில் சுன்னியை விட்டு வேகமாக ஓக்கத் தொடங்கினான். ரேவதியின் வாயிலிருந்து கத்தல்கள் வெளிவந்தன. "ஆஹ்! இன்னும் வேகமா! என்னை முடிச்சிடு!" கார்த்திக் அவள் முடியைப் பிடித்து குதிரைபோல் ஓத்தான். ஒவ்வொரு இயக்கத்திலும் ரேவதியின் புண்டையிலிருந்து ரசம் வழிந்தது. படுக்கை விரிப்பு நனைந்தது.

இருவரும் மீண்டும் ஒன்றாக உச்சம் அடைந்தனர். கார்த்திக் விந்துவை அவள் முதுகில் விட்டான். ரேவதி படுக்கையில் குப்புறப்படுத்து கிடந்தாள், மூச்சிரைத்து, சிரித்து.

நள்ளிரவில் கார்த்திக் தன் வீட்டுக்கு சென்றான். ரேவதி கதவருகே நின்று பார்த்தாள். கார்த்திக் திரும்பி சொன்னான், "நாளைக்கும் திவ்யா ஊரில் இருப்பா."

கார்த்திக் சென்ற பிறகு ரேவதி கதவை மூடினாள். அவள் கண்ணாடி முன் நின்றாள். அவள் உடலில் கார்த்திக்கின் கைகளின் அடையாளம் இன்னும் இருந்தது. அவள் சிரித்தாள். முதல் முறையாக பல வருடங்களில், அவள் தன்னை அழகாக உணர்ந்தாள். விரும்பப்படுபவளாக உணர்ந்தாள். படுக்கையில் படுத்தபோது, பக்கத்து வீட்டிலிருந்து எந்த சத்தமும் வரவில்லை. தேவையும் இல்லை. இனி அவள் கேட்பவள் அல்ல. அவள் வாழ்பவள்.

ரேவதி சிரித்தாள். "அப்போ நாளைக்கு இரவு சாப்பாடு மீண்டும் என் வீட்டில்." இருவரும் சிரித்தனர். ரேவதி உள்ளே வந்தாள். அவள் முகத்தில் அந்த சிரிப்பு, ஒரு பெண் தன்னை மீண்டும் பெண்ணாக உணரும்போது மட்டுமே வரும் சிரிப்பு.