தமிழ் அடல்ட் கதைகள்: சண்டை இரவு

"மணி பன்னிரண்டு ஆச்சு ராஜேஷ், நீங்க ஆபீஸ்ல தான் இருந்தீங்களா, இல்ல வேற எங்கயாவது சுத்திட்டு இருந்தீங்களா" என்று கதவைத் திறந்ததுமே லட்சுமி கத்தினாள். அவள் கண்களில் கோபம் கொதித்துக்கொண்டிருந்தது. "என் தோழி சொன்னா, நீங்க ரெண்டு பேரும் ஏதோ தமிழ் அடல்ட் கதைகள் மாதிரி ரொமான்டிக்கா இருக்கணும்னு, ஆனா நம்ம வீட்ல காதல் கதை இல்ல, தினமும் சண்டை கதை தான் ஓடுது." ராஜேஷ் செருப்பைக் கழற்றி ஓரமாக விட்டுவிட்டு, "ஆரம்பிச்சிட்டியா, வீட்டுக்குள்ள நுழையக்கூட விடமாட்டியா" என்று சலிப்புடன் சொன்னான்.

"மூணு வாரமா இதே கதை தான். திங்கள் லேட், செவ்வாய் லேட், புதன் லேட். நான் என்ன இந்த வீட்ல வேலைக்காரியா" என்று லட்சுமி குரலை உயர்த்தினாள். சென்னை அண்ணா நகரில் இருந்த அவர்களுடைய இரண்டு படுக்கையறை வீட்டின் ஹாலில் விளக்கு மட்டும் எரிந்துகொண்டிருந்தது. "போன் பண்ணா எடுக்க மாட்டீங்க, மெசேஜ் பண்ணா ஒரு ஓகே மட்டும் அனுப்புவீங்க. நான் மனைவியா, இல்ல உங்க ஆபீஸ் செக்ரட்டரியா."

ராஜேஷ் டையைக் கழற்றி சோபாவில் வீசினான். "புராஜெக்ட் டெட்லைன் லட்சுமி, புது மேனேஜர் வந்திருக்கான், அவன் முன்னாடி நான் தான் டீம் லீட், எல்லா பிரஷரும் என் தலையில தான். இது உனக்கு புரியாது." அவன் சொன்ன தொனி லட்சுமியின் கோபத்தை இன்னும் அதிகமாக்கியது. "எனக்கு புரியாதா, நான் என்ன முட்டாளா. கல்யாணத்துக்கு முன்னாடி நீங்க சொன்னீங்க, என் மனைவியை ராணி மாதிரி வச்சுப்பேன்னு. இப்போ ராணி இல்ல, இந்த வீட்ல நான் ஒரு காவல்காரி."

"என் தோழி சுந்தரியோட புருஷனைப் பாரு, தினமும் ஆறு மணிக்கு வீட்டுக்கு வந்துடறான், அவளை வெளிய கூட்டிட்டுப் போறான். நீங்க என்னடான்னா, நான் இருக்கேன்னே மறந்துட்டீங்க." லட்சுமியின் கண்களில் இப்போது கண்ணீர் திரண்டது. "நேத்து போன்ல உங்க மேனேஜர் பேரைப் பார்த்தேன், ராத்திரி பதினொரு மணிக்கு கால். ஒரு மனைவியா எனக்கு எப்படி இருக்கும் தெரியுமா."

ராஜேஷ் கைகளை உயர்த்தினான். "அவன் ஆம்பளைடி, கல்யாணமானவன், ரெண்டு குழந்தை இருக்கு. நீ நினைக்கிற மாதிரி எதுவும் இல்ல. நீ என்னை சந்தேகப்படறியா."

"சந்தேகம் இல்ல, கோபம். நீங்க வீட்டுக்கு வரும்போது உங்க முகத்தைப் பார்த்தே எத்தனை நாள் ஆச்சு. சாப்பாடு டேபிள்ல வச்சு ஆறிப்போய் நான் தனியா சாப்பிடறேன். டிவி பார்க்கும்போது பக்கத்துல யாரும் இல்ல. நான் என்ன கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டேன், இல்ல ஒரு வீட்டைக் காவல் காக்க வந்தேனா" என்று அவள் குரல் உடைந்தது.

"அதெல்லாம் பழைய கதை, இப்போ பேசி என்ன பிரயோஜனம்" என்று ராஜேஷ் படுக்கையறை நோக்கி நடந்தான். லட்சுமி அவன் கையைப் பிடித்து இழுத்து நிறுத்தினாள். "நில்லுங்க. என் பிறந்தநாள் அன்னைக்கு நீங்க வந்தது ராத்திரி பதினொண்ணு. என் அம்மா வந்தப்போ ரெண்டு நாள்ல அவங்களை அனுப்பிட்டீங்க. நம்ம கல்யாண நாள் டின்னரை மறந்துட்டீங்க. இதெல்லாம் பழைய கதையா." அவள் குரல் இப்போது நடுங்கியது, கோபத்திற்குப் பின்னால் அழுகை ஒளிந்திருந்தது. "கல்யாண நாள் அன்னைக்கு நான் புது புடவை கட்டிக்கிட்டு ஏழு மணியில் இருந்து காத்திருந்தேன். நீங்க வந்தது பத்து மணிக்கு, சாப்பிட்டுட்டு வந்தேன்னு சொன்னீங்க. அன்னைக்கு நான் அழுத அழுகை உங்களுக்குத் தெரியுமா."

ராஜேஷ் திரும்பி அவளைப் பார்த்தான். "நான் வேணும்னு பண்றேனா நினைக்கிற. ஆபீஸ்ல லே ஆஃப் பயம் இருக்கு லட்சுமி, பாதி டீமை வீட்டுக்கு அனுப்பிட்டாங்க. நான் லேட்டா இருந்தாதான் என் வேலை தங்கும்." அவன் குரல் தணிந்தது, ஆனால் லட்சுமி விடவில்லை. "வேலை தங்கும், ஆனா குடும்பம். நீங்க என்னைத் தொட்டு எத்தனை நாள் ஆச்சு தெரியுமா. மனைவியைத் தொடக்கூட நேரம் இல்லாத புருஷன் எதுக்கு."

அந்த வார்த்தைகள் ஹாலில் அதிர்ந்தன. ராஜேஷின் முகம் சிவந்தது. "என்ன சொன்ன, திரும்ப சொல்லு" என்று அவன் அவளை நெருங்கினான். லட்சுமி பின்வாங்காமல் நின்றாள். இருவரின் மூச்சும் வேகமாக வந்தது. "சொன்னேன், நீங்க என்னைத் தொடறதே இல்ல. நான் ஒரு பொண்ணு, எனக்கும் ஆசை இருக்கு, அதை புரிஞ்சுக்க மாட்டீங்களா" என்று அவள் சொல்லிக்கொண்டிருக்கும்போதே திடீரென அவன் சட்டைக் காலரைப் பிடித்து இழுத்தாள்.

அவன் முகம் அவள் முகத்திற்கு மிக அருகில் வந்தது. இருவரின் உதடுகளுக்கும் இடையில் ஒரு விரல் இடைவெளி தான் இருந்தது. அவள் கை அவன் சட்டைக் காலரை இன்னும் இறுக்கமாகப் பிடித்திருந்தது, அவள் விரல்கள் நடுங்கின. "விடு லட்சுமி" என்று அவன் முணுமுணுத்தான், ஆனால் அவன் கைகள் அவள் இடுப்பைப் பிடித்திருந்தன, அவன் விரல்கள் அவள் நைட்டியின் மேல் அழுந்தின. அவள் மூச்சு அவன் முகத்தில் பட்டது, சூடாக, வேகமாக. "மாட்டேன்" என்று அவள் சொன்ன அடுத்த நொடி, அவன் அவள் உதடுகளைக் கவ்வினான். அது முத்தம் இல்லை, அது ஒரு தாக்குதல். கோபம், ஏக்கம், மூன்று வார ஏக்கம் எல்லாம் அந்த ஒரு முத்தத்தில் வெடித்தது.

லட்சுமி அவன் கீழ் உதட்டைக் கடித்தாள். ராஜேஷ் வலியில் முனகினாலும் அவளை இன்னும் இறுக்கமாக அணைத்தான். அவன் கைகள் அவள் நைட்டியின் மேல் ஏறி அவள் முதுகைத் தடவின. "இப்படித்தான், இப்படித்தான் என்னைத் தொடணும்" என்று அவள் மூச்சுவிட்டுக்கொண்டே சொன்னாள். அவன் அவள் நைட்டியின் ஸ்ட்ராப்பைத் தோளில் இருந்து இழுத்து விட்டான். அவள் முலைகள் வெளியே வந்ததும் அவன் அவற்றை இரு கைகளாலும் பிடித்து அழுத்தினான். அவன் முகத்தை அவள் மார்பில் புதைத்து முலைக்காம்புகளை ஒவ்வொன்றாக வாயில் எடுத்து சப்பினான். லட்சுமியின் விரல்கள் அவன் தலைமுடியில் புதைந்தன, அவள் அவன் தலையைத் தன் மார்பில் இன்னும் அழுத்தினாள்.

"ஆஆ, மெதுவா இல்ல, இன்னும் அழுத்து" என்று லட்சுமி கத்தினாள். ராஜேஷ் அவள் முலைக்காம்புகளை விரல்களால் திருகினான். அவள் உடல் நடுங்கியது. அவள் அவன் சட்டை பட்டன்களை ஒவ்வொன்றாகப் பிய்த்து எறிந்தாள். பட்டன்கள் தரையில் சிதறின. அவன் வெறும் உடம்புடன் அவள் முன் நின்றான். அவள் அவன் மார்பில் கை வைத்துத் தள்ளி சோபாவில் உட்கார வைத்தாள்.

லட்சுமி அவன் முன் மண்டியிட்டாள். அவன் பேண்ட் ஜிப்பை இழுத்து அவன் சுன்னியை வெளியே எடுத்தாள். அது ஏற்கனவே விறைத்து நின்றது, நுனியில் ஒரு துளி வழுவழுப்பு மின்னியது. "மூணு வாரமா இதைப் பார்க்காம இருந்தேன்" என்று சொல்லிவிட்டு அவள் முதலில் அந்தத் துளியை நாக்கால் நக்கி எடுத்தாள். ராஜேஷ் உடல் துடித்தது. பிறகு அவள் அதை வாயில் எடுத்தாள். அவள் உதடுகள் அவன் சுன்னியை இறுக்கிப் பிடித்தன, அவள் தலை மேலும் கீழும் அசைந்தது. ராஜேஷ் தலையைப் பின்னால் சாய்த்து "ஸ்ஸ்ஸ், லட்சுமி" என்று முனகினான். அவள் நாக்கு அவன் சுன்னியின் நுனியைச் சுற்றி வந்தது, பிறகு அதை ஆழமாக உள்ளே எடுத்து சப்பினாள்.

அவன் கைகள் அவள் தலைமுடியைப் பிடித்தன. அவள் வேகத்தை அதிகரித்தாள், அவன் சுன்னி அவள் தொண்டை வரை சென்றது. "போதும், போதும், இல்லன்னா இங்கேயே வந்துடும்" என்று அவன் அவளைத் தூக்கினான். அவளை சோபாவில் தள்ளி அவள் நைட்டியை முழுவதுமாகக் கழற்றி எறிந்தான். அவள் உள்ளாடை ஏற்கனவே ஈரமாக இருந்தது. அவன் அதைக் கிழித்து எறிந்துவிட்டு அவள் புண்டையில் இரண்டு விரல்களைச் சொருகினான்.

"ஆஅம்மா, ஆமா, அங்க தான்" என்று லட்சுமி இடுப்பைத் தூக்கினாள். அவன் விரல்கள் அவள் புண்டைக்குள் வேகமாக இயங்கின, அவன் கட்டைவிரல் அவள் பருப்பைத் தேய்த்தது. அவள் புண்டையில் இருந்து ரசம் வழிந்து அவன் கையை நனைத்தது. "உன் புண்டை என் விரலுக்காக ஏங்கிட்டு இருக்கு பாரு" என்று அவன் கிசுகிசுத்தான். அவள் "பேசாத, உள்ள விடு" என்று கத்தினாள்.

ராஜேஷ் அவள் கால்களை விரித்து அவள் மேல் ஏறினான். அவன் சுன்னி அவள் புண்டை வாசலில் உரசியது. அவள் புண்டை ரசம் அவன் சுன்னியை நனைத்தது. ஒரே தள்ளில் அவன் முழுவதுமாக உள்ளே சென்றான். அவள் புண்டையின் சூடும் இறுக்கமும் அவனைப் பைத்தியமாக்கியது. "ஆஆஆ" என்று இருவரும் ஒரே நேரத்தில் கத்தினர். மூன்று வார இடைவெளிக்குப் பிறகு அந்த இணைப்பு மின்சாரம் பாய்ந்தது போல இருந்தது. அவன் இடுப்பை ஆட்ட ஆரம்பித்தான், முதலில் மெதுவாக, பிறகு வேகமாக. ஒவ்வொரு தள்ளிலும் அவன் சுன்னி அவள் புண்டையின் ஆழத்தைத் தொட்டது. லட்சுமி தன் கால்களால் அவன் இடுப்பைச் சுற்றி வளைத்து அவனை இன்னும் உள்ளே இழுத்தாள். "ஆமா, அங்க, அங்க தான்" என்று அவள் முனகினாள். அவன் சுன்னி அவள் புண்டையின் மேல் சுவரில் உரசிய ஒவ்வொரு முறையும் அவள் உடல் மின்சாரம் பாய்ந்தது போலத் துடித்தது. அவர்களின் வியர்வை கலந்தது, அவர்களின் மூச்சு ஒன்றானது.

லட்சுமி அவன் முதுகை நகங்களால் கீறினாள். "இன்னும் வேகமா, இன்னும் ஆழமா" என்று அவள் கெஞ்சினாள். ராஜேஷ் அவள் கால்களைத் தன் தோளில் போட்டுக்கொண்டு இன்னும் ஆழமாக இடித்தான். சோபா அவர்கள் வேகத்தில் நகர்ந்தது. அவள் முலைகள் ஒவ்வொரு இடிக்கும் குலுங்கின. அவன் குனிந்து ஒரு முலைக்காம்பை வாயில் எடுத்து சப்பிக்கொண்டே இடித்தான்.

"வருது, எனக்கு வருது" என்று லட்சுமி கத்தினாள். அவள் புண்டை அவன் சுன்னியை இறுக்கிப் பிடித்தது. அவள் உடல் வில்லாக வளைந்தது, அவள் தண்ணி அவன் சுன்னியை நனைத்தது. அதை உணர்ந்த ராஜேஷும் தன் கட்டுப்பாட்டை இழந்தான். "நானும் வரேன்" என்று கத்திக்கொண்டே அவன் தன் கஞ்சியை அவள் புண்டைக்குள் ஆழமாகப் பீய்ச்சினான். இருவரும் மூச்சுவாங்க அப்படியே கிடந்தனர்.

சில நிமிடங்கள் யாரும் பேசவில்லை. ஹாலில் கடிகாரத்தின் டிக் டிக் சத்தம் மட்டும் கேட்டது. லட்சுமி அவன் மார்பில் தலை வைத்துப் படுத்திருந்தாள். அவள் கண்களில் இருந்து ஒரு துளி கண்ணீர் அவன் மார்பில் விழுந்தது. "ஏன் அழற" என்று அவன் கேட்டான். "கோபத்துல அழல, சந்தோஷத்துல. மூணு வாரமா நான் தனியா இருந்தேன் ராஜேஷ், இன்னைக்கு தான் நீங்க என் பக்கத்துல இருக்கிற மாதிரி இருக்கு" என்றாள் அவள். அவன் அவள் கண்ணீரைத் துடைத்து அவள் உதடுகளில் மெதுவாக முத்தமிட்டான்.

"சண்டை போட்டுட்டு இப்படி முடியும்னு நினைக்கல" என்று அவள் சிரித்தாள், கண்களில் கண்ணீர் துளிர்த்தது. ராஜேஷ் அவள் தலைமுடியைத் தடவினான். "மன்னிச்சுடு லட்சுமி, நான் உன்னை ரொம்ப கஷ்டப்படுத்திட்டேன்."

"லே ஆஃப் பயம்னு சொன்னீங்க, அதை ஏன் முதல்லயே சொல்லல" என்று அவள் கேட்டாள். "உன்னைக் கவலைப்பட வைக்க வேண்டாம்னு நினைச்சேன். ஆனா நான் தான் உன்னை அதிகமா கவலைப்பட வச்சுட்டேன்." அவன் அவள் நெற்றியில் முத்தமிட்டான். "நாளைக்கு மேனேஜர்கிட்ட பேசறேன், இனி லேட் நைட் வேலை வேண்டாம்னு சொல்றேன். வேலை போனாலும் பரவாயில்ல, நீ தான் முக்கியம்."

லட்சுமி எழுந்து அவன் முகத்தைப் பார்த்தாள். "வேலை போக வேண்டாம், ஆனா எனக்கு நேரம் ஒதுக்குங்க. தினமும் ஒரு மணி நேரம், அது போதும்." அவள் அவன் உதடுகளில் மெதுவாக முத்தமிட்டாள். இந்த முறை அது கோபம் இல்லை, அது ஆசை. அவள் கை அவன் மார்பில் இருந்து கீழே இறங்கியது. அவன் சுன்னி மீண்டும் விறைக்க ஆரம்பித்திருந்தது.

"இன்னும் முடியல போல" என்று லட்சுமி குறும்பாகச் சிரித்தாள். அவள் எழுந்து அவன் மடியில் உட்கார்ந்தாள், அவள் புண்டை அவன் சுன்னியின் மேல் அழுந்தியது. "இந்த முறை நான் தான் ஓட்டுவேன்" என்று சொல்லிவிட்டு அவள் மெதுவாகக் கீழே இறங்கினாள். அவன் சுன்னி அவள் புண்டைக்குள் நுழைந்ததும் இருவரும் முனகினர். அவள் இடுப்பை வட்டமாக ஆட்ட ஆரம்பித்தாள். ஒவ்வொரு சுழற்சியிலும் அவன் சுன்னி அவள் புண்டையின் ஒவ்வொரு மூலையையும் தொட்டது. லட்சுமி தன் கைகளை அவன் மார்பில் ஊன்றி, தன் உடல் எடையை முழுவதுமாக அவன் மேல் போட்டு ஆழமாக அழுந்தினாள். "இப்படி, இப்படித்தான் எனக்கு வேணும்" என்று அவள் முனகினாள். அவள் புண்டை அவன் சுன்னியை இறுக்கிப் பிடித்து விடுவித்தது, அந்த இறுக்கம் அவனை முனக வைத்தது. அவள் வேகத்தைக் குறைத்து, ஒவ்வொரு அசைவையும் அவன் உணரும்படி மெதுவாக ஆட்டினாள், அந்த மெதுவான சித்திரவதை அவனைப் பைத்தியமாக்கியது.

ராஜேஷ் அவள் இடுப்பைப் பிடித்துக்கொண்டு அவள் அசைவுக்கு ஏற்ப கீழே இருந்து தள்ளினான். லட்சுமி அவன் தோள்களைப் பிடித்துக்கொண்டு மேலும் கீழும் குதித்தாள். அவள் முலைகள் அவன் முகத்திற்கு நேராகக் குலுங்கின. அவன் ஒரு முலையை வாயில் எடுத்து சப்பினான், இன்னொன்றைக் கையால் பிசைந்தான். "ஆமா, அப்படித்தான், என் முலையை சப்பு" என்று அவள் கத்தினாள். அவள் அவன் தலையைத் தன் மார்பில் அழுத்திப் பிடித்துக்கொண்டு இடுப்பை வேகமாக ஆட்டினாள். அவன் சுன்னி அவள் புண்டைக்குள் முழுவதுமாகச் சென்று வெளியே வந்தது, ஒவ்வொரு முறையும் அவள் புண்டை ரசம் அவன் தொடைகளில் வழிந்தது. "உன் புண்டை எவ்வளவு டைட்டா இருக்கு தெரியுமா" என்று அவன் முனகினான். "அது உங்களுக்காகவே காத்திருந்தது" என்று அவள் பதில் சொன்னாள்.

வேகம் அதிகரித்தது. லட்சுமியின் கூந்தல் கலைந்து முகத்தில் ஒட்டியது, வியர்வை அவள் முதுகில் வழிந்தது. "திரும்பு" என்று ராஜேஷ் சொன்னான். அவள் புரிந்துகொண்டு அவன் மடியில் இருந்து இறங்காமல் திரும்பி, அவனுக்கு முதுகைக் காட்டி மீண்டும் உட்கார்ந்தாள். இந்தக் கோணத்தில் அவன் சுன்னி இன்னும் ஆழமாகச் சென்றது. அவள் சோபாவின் கைப்பிடியைப் பிடித்துக்கொண்டு இடுப்பை ஆட்டினாள்.

ராஜேஷ் அவள் சூத்தை இரு கைகளாலும் பிடித்து அழுத்தினான். "உன் சூத்து என்னைப் பைத்தியமாக்குது" என்று அவன் முனகினான். அவன் விரல்கள் அவள் சூத்தில் அழுந்தியதும் அவள் "ஆமா, அப்படித்தான் பிடி" என்று முனகினாள். அவன் ஒரு கையை அவள் சூத்தில் வைத்துக்கொண்டே இன்னொரு கையால் அவள் முலையைப் பின்னால் இருந்து பிசைந்தான். லட்சுமி தன் தலையைப் பின்னால் சாய்த்து அவன் தோளில் வைத்தாள், அவன் அவள் கழுத்தில் முத்தமிட்டான். அவள் சிரித்துக்கொண்டே வேகத்தை அதிகரித்தாள். அவன் ஒரு கையால் அவள் பருப்பைத் தேய்த்தான். அவன் விரல் அவள் பருப்பில் வட்டமிட்ட ஒவ்வொரு முறையும் அவள் உடல் துடித்தது. "ஐயோ, அங்க வேண்டாம், என்னால முடியல" என்று அவள் கத்தினாலும் அவள் இடுப்பு நிற்கவில்லை. அவன் சுன்னி அவள் புண்டையின் ஆழத்தில் இடித்துக்கொண்டிருக்க, அவன் விரல் அவள் பருப்பைத் தேய்த்துக்கொண்டிருக்க, லட்சுமி இரட்டை இன்பத்தில் மூழ்கினாள்.

இரட்டை இன்பத்தில் லட்சுமி "ஐயோ, ஐயோ, வருது" என்று அலறினாள். அவள் புண்டை சுருங்கி விரிந்தது, அவள் இரண்டாவது முறையாக உச்சத்தை அடைந்தாள்.

அவள் உச்சத்தின் இறுக்கத்தில் ராஜேஷால் தாக்குப்பிடிக்க முடியவில்லை. அவன் அவள் இடுப்பை இறுக்கிப் பிடித்து அவளைத் தன் மேல் அழுத்தி, தன் கஞ்சியை இரண்டாவது முறையாக அவளுக்குள் பீய்ச்சினான். "லட்சுமி, லட்சுமி" என்று அவன் அவள் பெயரை முணுமுணுத்தான். இருவரும் வியர்வையில் நனைந்து, ஒருவரை ஒருவர் பிடித்துக்கொண்டு சோபாவில் சரிந்தனர்.

ஜன்னல் வழியே சென்னையின் இரவு காற்று உள்ளே வந்தது. லட்சுமி அவன் மார்பில் சாய்ந்து அவன் இதயத் துடிப்பைக் கேட்டாள். "ராஜேஷ்" என்று அவள் மெதுவாகச் சொன்னாள். "சொல்லு" என்றான் அவன். அவள் நிமிர்ந்து அவன் கண்களைப் பார்த்து, "நாளைக்கும் லேட்டா வந்தீங்கன்னா சண்டை தான், ஆனா முடிவு இன்னைக்கு மாதிரியே இருக்கும், இது சத்தியம்" என்றாள். ராஜேஷ் சிரித்துக்கொண்டே அவளை இறுக்க அணைத்தான்.