Tamil Erotic Stories: பட்டு போல நழுவும் ஆசை

பட்டு அவள் விரல்களுக்கு இடையில் நழுவியது, குளிர்ந்த நீர் கையில் வழிவது போல, மென்மையாக, வேகமாக, நிற்காமல். திவ்யா அந்த பட்டுப் புடவையின் முந்தானையை மடித்துக் கொண்டிருந்தாள், அவள் மூச்சு கொஞ்சம் வேகமாக இருந்தது, ஏனென்றால் கார்த்திக் அவளுக்கு மிக அருகில் நின்றிருந்தான். இந்த மாதிரி காட்சிகளை அவள் இரவில் ரகசியமாகப் படிக்கும் tamil erotic stories கதைகளில் நூறு முறை கற்பனை செய்திருக்கிறாள், ஆனால் இன்று அது அவள் சொந்த புடிக்கில், அவள் சொந்த கைகளுக்கு நடுவில் உண்மையாக நடந்து கொண்டிருந்தது.

“மெதுவா திவ்யா, துணி கிழிஞ்சிடப் போகுது,” கார்த்திக் சொன்னான், அவன் குரல் அவள் காதுக்கு மிக அருகில். அவன் விரல்கள் அவள் விரல்களைத் தொட்டன, பட்டின் மேல், ஒரு நொடி, வேண்டுமென்றே இல்லாதது போல. ஆனால் அவன் விரல் நகரவில்லை.

திவ்யாவின் இதயம் அடித்தது. அவள் தலையைத் திருப்பவில்லை. திருப்பினால் அவன் முகம் அவள் முகத்துக்கு ஒரு அங்குல தூரத்தில் இருக்கும் என்று அவளுக்குத் தெரியும். “புது ஸ்டாக் கொண்டு வந்திருக்கேன்னு சொன்னீங்க,” அவள் சொன்னாள், குரலை சாதாரணமாக வைக்க முயன்று. “எங்க?”

“கார்ல இருக்கு. ஆனா முதல்ல இதைப் பாரு,” அவன் சொன்னான், அவன் கை இப்போது அவள் கையின் மேல் முழுவதுமாக, பட்டை இருவரும் சேர்ந்து பிடித்தபடி. “இந்த நிறம் உனக்கு நல்லா இருக்கும் திவ்யா. கட்டிப் பாரு.”

“கஸ்டமர் சேலை இது,” அவள் சிரித்தாள், ஆனால் சிரிப்பு நடுங்கியது. “மிஸஸ் ராஜேஸ்வரியோடது. நாளைக்கு டெலிவரி.”

“அப்போ அவங்களுக்கு நல்லா இருக்கும்னு நினைச்சு நீயே கட்டிப் பாரு. எனக்குத் தெரியணும், இந்த பார்டர் பிளவுஸோட எப்படி இருக்குன்னு.” அவன் கை அவள் இடுப்பின் பக்கம் நகர்ந்தது, மெதுவாக, கேள்வி கேட்பது போல.

திவ்யா அவன் கையைத் தள்ளவில்லை. இது தான் அந்த நொடி, அவளுக்குப் புரிந்தது. தள்ளினால் எல்லாம் முடிந்துவிடும், சாதாரணமாகிவிடும். தள்ளாவிட்டால்... அவள் பட்டை கவுண்டரில் வைத்தாள். “கடை மூடுற நேரம் ஆச்சு,” அவள் மெதுவாக சொன்னாள். “ஷட்டர் இழுத்துட்டு வா.”

கார்த்திக் கண்கள் விரிந்தன, பிறகு ஒரு மெல்லிய சிரிப்பு. அவன் கடையின் முன் கதவுக்குச் சென்று ஷட்டரை இழுத்தான், இரும்பு சத்தம் கடை முழுவதும் எதிரொலித்தது. உள்ளே இருந்த விளக்குகள் மட்டும் எரிந்தன, மஞ்சள் வெளிச்சத்தில் தொங்கிய புடவைகள் நிழல்களாக அசைந்தன.

“இப்போ சொல்லு,” அவன் திரும்பி வந்தான், “என்ன பாக்கணும்?”

“அந்த சேலையை,” திவ்யா சொன்னாள், கவுண்டரில் கிடந்த ஆழ்ந்த மெரூன் பட்டைக் காட்டி. “எனக்குக் கட்டி விடு.”

அவன் ஒரு நொடி தயங்கினான், பிறகு அருகில் வந்தான். “நான்... எனக்கு சேலை கட்டத் தெரியாது திவ்யா.”

“கத்துக்கோ,” அவள் சொன்னாள், அவள் கைகள் ஏற்கனவே அவள் சுடிதாரின் துப்பட்டாவைக் கழற்றிக் கொண்டிருந்தன. “முதல் பாடம், பெண்ணோட இடுப்பைச் சுத்தி துணியைக் கொண்டு போறது.”

கார்த்திக் பட்டை எடுத்தான். அவன் கைகள் நடுங்கின. அவன் அவள் இடுப்பைச் சுற்றி சேலையைக் கொண்டு சென்றபோது, அவன் முழங்கை அவள் வயிற்றில் உரசியது, அவன் மூச்சு அவள் கழுத்தில் பட்டது. புதுத் துணியின் வாசனை, அவன் சட்டையிலிருந்து வந்த வியர்வை கலந்த சென்ட் வாசனை, அவள் தலையில் பூசியிருந்த மல்லிகையின் மணம், எல்லாம் கலந்து அவளை மயக்கியது.

“இப்படியா?” அவன் கேட்டான், சேலையை அவள் இடுப்பில் சொருக முயன்று, அவன் விரல்கள் அவள் சுடிதாருக்குள், அவள் தொப்புளுக்கு அருகில் நழுவின.

திவ்யா மூச்சை இழுத்தாள். “இல்லை,” அவள் சொன்னாள், அவன் கையைப் பிடித்து, அவள் இடுப்பின் மேல் அழுத்தி. “இப்படி. உன் கை இங்கேயே இருக்கட்டும்.”

அவன் கண்கள் அவள் கண்களைச் சந்தித்தன. அந்தப் பார்வையில் கேள்வி இல்லை, பதில் தான் இருந்தது. அவன் அவளை இழுத்து, அவள் உதடுகளில் முத்தமிட்டான், முதலில் மெதுவாக, பிறகு பசியோடு. திவ்யா அவன் சட்டையைப் பிடித்து இழுத்தாள், அவள் நாக்கு அவன் வாய்க்குள் நுழைந்தது.

“டிரையல் ரூம்,” அவள் மூச்சு வாங்கியபடி சொன்னாள், அவன் உதடுகளிலிருந்து விலகி. “அங்க கண்ணாடி இருக்கு. நான் பார்க்கணும்.”

“என்ன பார்க்கணும்?”

“நீ என்னை எப்படிப் பார்க்குறேன்னு.”

டிரையல் ரூம் சிறியது, மூன்று பக்கமும் கண்ணாடி. திவ்யா உள்ளே சென்று திரும்பினாள். கார்த்திக் கதவைச் சாத்தினான், தாழ்ப்பாள் போட்டான். கண்ணாடியில் அவள் தன்னைப் பார்த்தாள், அவள் கன்னங்கள் சிவந்து, உதடுகள் வீங்கி, அவளுக்குப் பின்னால் அவன், அவன் கைகள் அவள் தோள்களில்.

“சேலை கட்டும் பாடம் தொடரலாமா?” அவன் கேட்டான், அவன் கைகள் அவள் தோள்களிலிருந்து கீழே, அவள் கைகள் வழியாக, அவள் இடுப்புக்கு.

“பாடம் முடிஞ்சது,” திவ்யா சொன்னாள். “இப்போ பரீட்சை.” அவள் திரும்பி, அவன் சட்டையின் பட்டன்களை ஒவ்வொன்றாகக் கழற்றத் தொடங்கினாள். முதல் பட்டன், இரண்டாவது, மூன்றாவது. அவன் மார்பு வெளிப்பட்டது, முடி அடர்ந்த, வியர்வையில் மின்னிய.

அவள் அவன் மார்பில் முத்தமிட்டாள், அவள் நாக்கு அவன் மார்புக் காம்பைச் சுற்றி வட்டமிட்டது. கார்த்திக் முனகினான், அவன் கைகள் அவள் தலைமுடியில். “திவ்யா...”

“ஷ்,” அவள் சொன்னாள், கீழே சென்று, அவன் பேன்ட்டின் பெல்ட்டை அவிழ்த்து. “இன்னைக்கு நான் தான் கடைக்காரி. நீ தான் கஸ்டமர். கஸ்டமர் பேசக் கூடாது.”

அவன் சிரித்தான், ஆனால் சிரிப்பு பாதியில் முனகலாக மாறியது, ஏனென்றால் அவள் கை அவன் ஜட்டிக்குள் நுழைந்து அவன் சுன்னியைப் பிடித்திருந்தது. அது கடினமாக, சூடாக, துடித்துக் கொண்டிருந்தது.

“பெருசா இருக்கு,” அவள் மெதுவாக சொன்னாள், கண்ணாடியில் அவன் கண்களைப் பார்த்தபடி. “டெக்ஸ்டைல் மர்ச்சண்டுக்கு எல்லாமே பெருசா தான் இருக்கும் போல.”

“திவ்யா, ப்ளீஸ்...” அவன் கெஞ்சினான்.

அவள் மண்டியிட்டாள். டிரையல் ரூமின் தரை குளிர்ந்திருந்தது, ஆனால் அவள் அதை உணரவில்லை. அவள் அவன் சுன்னியை வெளியே எடுத்து, முதலில் அதன் நுனியில் முத்தமிட்டாள், பிறகு அவள் நாக்கால் அதைச் சுற்றி நக்கினாள். உப்பு சுவை, அவன் வாசனை. அவள் அதை வாய்க்குள் எடுத்தாள், மெதுவாக, ஆழமாக.

கார்த்திக் கண்ணாடியில் பார்த்தான், அவள் தலை அவன் இடுப்பில் மேலும் கீழும் அசைவதை, அவள் கைகள் அவன் தொடைகளைப் பிடித்திருப்பதை. அவன் கை அவள் தலையில், அவளை வழிநடத்தாமல், வெறும் பிடித்தபடி. “அப்படித் தான்,” அவன் முனகினான். “அப்படியே...”

திவ்யா வேகத்தைக் கூட்டினாள், அவள் ஒரு கை அவன் கொட்டைகளை மெதுவாகப் பிடித்தது. அவன் உடல் இறுகியது, அவன் மூச்சு வேகமானது. அவளுக்குத் தெரியும் அவன் உச்சத்துக்கு வருகிறான் என்று, சரியான நொடியில் அவள் வாயை எடுத்தாள்.

“இல்லை,” அவள் சொன்னாள், எழுந்து, உதடுகளைத் துடைத்து. “இன்னும் இல்லை. என் முறை.”

அவள் தன் சுடிதாரைக் கழற்றினாள், கண்ணாடிக்கு முன்னால், அவன் பார்த்துக் கொண்டிருக்க. முதலில் டாப், பிறகு பேன்ட், பிறகு உள்ளாடைகள். அவள் உடல் வெளிப்பட்டது, முலைகள் கனமாக, காம்புகள் விறைத்து, அவள் தொடைகளுக்கு நடுவில் ஈரம்.

கார்த்திக் அவளைப் பார்த்தான், அவன் கண்கள் இருண்டன. “நீ... நீ அழகா இருக்கே திவ்யா.”

“வெறும் பார்க்க மட்டும் தானா?” அவள் கேட்டாள், கண்ணாடியில் அவனைப் பார்த்து, அவள் கை அவள் முலையைப் பிடித்து, காம்பைத் திருகி.

அவன் அவளிடம் வந்தான், அவளைத் திருப்பி கண்ணாடியைப் பார்க்க வைத்தான். அவன் கைகள் அவள் முலைகளைப் பிடித்தன, பின்னாலிருந்து, அவன் விரல்கள் காம்புகளை உருட்டின. “இப்படிப் பாரு,” அவன் அவள் காதில் மெதுவாக சொன்னான். “உன்னை நான் எப்படிப் பார்க்குறேன்னு பாரு.”

திவ்யா கண்ணாடியில் பார்த்தாள், அவன் கைகள் அவள் உடலில், அவள் முலைகள் அவன் பிடியில் வடிவம் மாறுவதை. அவள் கால்களை விரித்தாள். அவன் ஒரு கை கீழே சென்று, அவள் புண்டையைத் தொட்டது.

“ஈரமா இருக்கே,” அவன் சொன்னான், ஆச்சரியமாக இல்லை, திருப்தியாக.

“உன்னால தான்,” அவள் முனகினாள், அவன் விரல் அவள் பிளவுக்குள் நழுவியபோது. “உள்ளே... விரலை உள்ளே விடு...”

அவன் இரண்டு விரல்களை அவளுக்குள் செலுத்தினான், மெதுவாக, ஆழமாக. திவ்யா கண்ணாடியில் தன் முகத்தைப் பார்த்தாள், அவள் வாய் திறந்து, கண்கள் மூடி. அவன் விரல்கள் உள்ளே வெளியே அசைந்தன, அவன் கட்டைவிரல் அவள் பருப்பைத் தேய்த்தது.

“கார்த்திக்... நான்...” அவள் உடல் நடுங்கத் தொடங்கியது.

“வேண்டாம்,” அவன் சொன்னான், விரல்களை நிறுத்தி, ஆனால் உள்ளேயே வைத்து. “இன்னும் இல்லை. நான் சொல்றேன் எப்போன்னு. இப்போ திரும்பு.”

அவள் திரும்பினாள், அவன் முகத்தைப் பார்த்தாள். அவன் அவளைத் தூக்கி, டிரையல் ரூமின் சிறிய பெஞ்சில் உட்கார வைத்தான். அவள் கால்களை விரித்து, அவன் மண்டியிட்டு, அவள் புண்டையில் வாய் வைத்தான்.

திவ்யா கத்தினாள், சத்தம் வெளியே போகாமல் இருக்க அவள் கையைக் கடித்தாள். அவன் நாக்கு அவள் பருப்பைச் சுற்றி, அவன் உதடுகள் உறிஞ்சி, அவன் விரல்கள் மீண்டும் உள்ளே. அவள் இடுப்பு தானாக அசைந்தது, அவள் கைகள் அவன் தலைமுடியைப் பிடித்து இழுத்தன.

“அப்படித் தான், அப்படியே, நிறுத்தாதே, ப்ளீஸ் நிறுத்தாதே...” அவள் முனகினாள், வார்த்தைகள் உடைந்து.

உச்சம் அவளை அடித்தது, அலை போல, அவள் உடல் வளைந்து, அவள் கால்கள் அவன் தோள்களைச் சுற்றி இறுக்கின. அவன் நிறுத்தவில்லை, அவள் நடுக்கம் குறையும் வரை தொடர்ந்தான், பிறகு மெதுவாக விலகி, வாயைத் துடைத்து, புன்னகைத்தான்.

“இப்போ,” அவன் சொன்னான், எழுந்து, அவன் சுன்னி இன்னும் கடினமாக, “உன் முறை முடிஞ்சது. என் முறை.”

அவன் அவளை பெஞ்சில் படுக்க வைத்து, அவள் கால்களைத் தன் தோள்களில் போட்டான். அவன் சுன்னியின் நுனி அவள் புண்டையின் வாசலில், அவள் ஈரத்தில் வழுக்கி. “பாரு,” அவன் சொன்னான், கண்ணாடியைக் காட்டி. “பார்த்துக்கிட்டே இரு.”

அவன் உள்ளே நுழைந்தான், மெதுவாக, ஒரு அங்குலம், இரண்டு அங்குலம், திவ்யா கண்ணாடியில் பார்த்தாள், அவன் அவளுக்குள் மறைவதை. அவள் மூச்சு நின்றது, பிறகு வெடித்தது. “ஆ... கார்த்திக்...”

அவன் முழுவதும் உள்ளே சென்று, ஒரு நொடி நின்று, அவள் அவனை உணரட்டும் என்று. பிறகு அசையத் தொடங்கினான், முதலில் மெதுவாக, பிறகு வேகமாக, ஆழமாக. பெஞ்ச் சுவரில் மோதியது, தாளமாக, அவர்கள் மூச்சோடு சேர்ந்து.

“இறுக்கிப் பிடி,” அவன் முனகினான், “என்னை இறுக்கிப் பிடி திவ்யா.”

அவள் கால்கள் அவன் இடுப்பைச் சுற்றி இறுக்கின, அவள் கைகள் அவன் முதுகைப் பிடித்து, நகங்கள் அழுந்தின. அவன் ஒவ்வொரு முறை உள்ளே வரும்போதும் அவள் பருப்பு அவன் உடலில் உரசியது, இரண்டாவது உச்சம் கட்டத் தொடங்கியது, வேகமாக, தவிர்க்க முடியாமல்.

“நான் வர்றேன்,” அவள் கத்தினாள், “நான் வர்றேன் கார்த்திக், உள்ளே, உள்ளேயே...”

அவன் வேகத்தைக் கூட்டினான், கடைசியாக, ஆழமாக உள்ளே சென்று நின்றான், அவன் உடல் நடுங்க, அவன் சுன்னி அவளுக்குள் துடித்து, சூடான விந்தை அவளுக்குள் பாய்ச்சியது. திவ்யா அவனை இறுக்கிப் பிடித்தாள், அவள் உச்சம் அவனோடு சேர்ந்து, அவள் உடல் அலை அலையாக நடுங்கியது.

அவர்கள் அப்படியே இருந்தார்கள், மூச்சு வாங்கியபடி, வியர்வை கலந்து, பெஞ்ச் சுவரில் சாய்ந்து. கண்ணாடியில் அவர்கள் பிரதிபலிப்பு, கலைந்த தலைமுடி, சிவந்த தோல். கார்த்திக் அவள் நெற்றியில் முத்தமிட்டான்.

“மிஸஸ் ராஜேஸ்வரியோட சேலை,” திவ்யா திடீரென்று சொன்னாள், சிரித்து. “அது கவுண்டர்ல கிடக்கு. நல்லவேளை அதைக் கட்டலை.”

கார்த்திக் சிரித்தான், அவள் மேலிருந்து விலகி. “நாளைக்கு என் கோடவுனுக்கு வா. புது ஸ்டாக் வந்திருக்கு. தனியா... பார்க்கலாம்.”

“பார்க்க மட்டும் தானா?” திவ்யா கேட்டாள், அவள் உடைகளை எடுத்தபடி, ஒரு புருவத்தை உயர்த்தி.

“பார்க்குறது... தொடுறது...” அவன் அவள் இடுப்பைப் பிடித்து இழுத்து, காதில் மெதுவாக சொன்னான், “உள்ளே போறது. எல்லாம்.”

மறுநாள் மதியம் திவ்யா அவன் கோடவுனுக்குச் சென்றாள். குரோம்பேட்டை தாண்டி, பெரிய இரும்பு ஷெட்டுக்குள் துணி மூட்டைகள் மலை போல குவிந்திருந்தன. காற்றில் புதுத் துணியின் வாசனை, சணல், தூசி, அவன் அலுவலக அறையில் காபியின் மணம்.

“வா, உள்ளே வா,” கார்த்திக் அவளை அலுவலக அறைக்குள் அழைத்துச் சென்று கதவைச் சாத்தினான். அறை சிறியது, ஒரு மேஜை, இரண்டு நாற்காலிகள், பின்னால் துணி ரோல்கள் சுவர் போல அடுக்கி. அவன் கதவைத் தாழ் போட்ட சத்தம் அவள் வயிற்றில் ஒரு படபடப்பை உண்டாக்கியது.

“ஸ்டாக் எங்கே?” அவள் கேட்டாள், குறும்பாக.

“இங்கே,” அவன் சொன்னான், அவளை மேஜையின் மேல் உட்கார வைத்து. “இது தான் இன்னைக்கு ஸ்டாக்.” அவன் அவள் புடவையின் முந்தானையை விலக்கினான், நேற்று கற்ற பாடம் ஞாபகம் இருப்பது போல, வேகமாக, தயக்கமின்றி.

திவ்யா இன்று புடவை கட்டியிருந்தாள், அவனுக்காக. அடர் பச்சை, மெல்லிய ஜார்ஜெட். அவன் முந்தானையை விலக்கியபோது அவள் முலைகள் பிளவுஸில் அழுந்தி வெளிப்பட்டன. அவன் பிளவுஸின் கொக்கிகளை முன்பக்கமிருந்து அவிழ்த்தான், ஒவ்வொன்றாக, அவள் பார்த்துக் கொண்டிருக்க.

“நேத்து நீ கத்துக் கொடுத்ததை விட இது ஈஸி,” அவன் சொன்னான், பிளவுஸை விலக்கி, அவள் முலைகளை வெளியே எடுத்து. அவன் வாய் ஒரு காம்பில், அவன் கை மற்றொன்றில். திவ்யா தலையைப் பின்னால் சாய்த்து முனகினாள்.

அவன் கை அவள் புடவைக்குள், அவள் தொடைகளுக்கு நடுவில். இன்று அவள் உள்ளாடை அணியவில்லை என்பதை அவன் கண்டுபிடித்தபோது அவன் சிரித்தான். “திட்டம் போட்டு வந்திருக்கே.”

“நீ தான் சொன்னே, பார்க்குறது தொடுறது எல்லாம்னு,” அவள் சொன்னாள், அவன் தலையைத் தன் மார்பில் அழுத்தி. “நான் வெறும் தயாரா வந்தேன்.”

அவன் விரல்கள் அவளுக்குள் நுழைந்தன, அவள் ஏற்கனவே ஈரமாக இருந்தாள். அவன் அவளை மேஜையில் படுக்க வைத்து, அவள் புடவையை இடுப்பு வரை உயர்த்தி, அவன் பேன்ட்டை அவிழ்த்தான். இன்று எந்த விளையாட்டும் இல்லை, நேராக விஷயத்துக்கு.

அவன் அவளுக்குள் நுழைந்தான், நின்ற நிலையில், அவள் கால்கள் அவன் இடுப்பைச் சுற்றி. மேஜை கிரீச்சிட்டது. அவன் ஒவ்வொரு முறை உள்ளே வரும்போதும் அவள் முலைகள் குலுங்கின, அவன் அவற்றைப் பிடித்து, காம்புகளைத் திருகினான்.

“ஓலு, ஓலு என்னை,” திவ்யா முனகினாள், வெட்கம் முழுவதும் போய். “வேகமா, கார்த்திக், வேகமா ஓலு...”

அவன் வேகத்தைக் கூட்டினான், மேஜை சுவரில் மோதியது, வெளியே கோடவுனில் யாரோ நடமாடும் சத்தம் கேட்டது, ஆனால் இருவரும் நிறுத்தவில்லை. அந்த ஆபத்து அவளை இன்னும் கிளர்ந்தெழச் செய்தது.

“யாராவது வந்துடுவாங்க,” அவள் மூச்சு வாங்கியபடி சொன்னாள், ஆனால் அவள் கால்கள் அவனை இன்னும் இறுக்கிப் பிடித்தன.

“வரட்டும்,” அவன் முனகினான், “பார்க்கட்டும், நீ என்னோடவள்னு.” அவன் அவளைத் திருப்பி, மேஜையின் மேல் குப்புறப் படுக்க வைத்து, பின்னாலிருந்து உள்ளே நுழைந்தான்.

திவ்யா கத்தினாள், இந்தக் கோணம் ஆழமாக, அவள் உள்ளே ஒவ்வொரு நரம்பையும் தொட்டது. அவன் கை அவள் முன்னால் சென்று அவள் பருப்பைத் தேய்த்தது, அவன் மறு கை அவள் கூந்தலைப் பிடித்து இழுத்தது. அவள் குண்டி அவன் தொடைகளில் மோதியது, சத்தமாக, தாளமாக.

“உன் குண்டி,” அவன் முனகினான், “என்னைப் பைத்தியமாக்குது திவ்யா...”

உச்சம் அவளைத் தாக்கியது, கடுமையாக, அவள் உடல் மேஜையில் வளைந்து, அவள் விரல்கள் மேஜையின் விளிம்பைப் பிடித்து வெளுத்தன. அவன் சில நொடிகள் கழித்து, அவளுக்குள், ஆழமாக, அவன் எடையால் அவளை மேஜையில் அழுத்தி.

வெளியே யாரோ கதவைத் தட்டினார்கள். “சார்? சார் உள்ளே இருக்கீங்களா?”

இருவரும் உறைந்தார்கள், அவன் இன்னும் அவளுக்குள். திவ்யா அவன் வாயைத் தன் கையால் மூடினாள், அவள் கண்கள் விரிந்து, ஆனால் அவள் உதடுகளில் குறும்புச் சிரிப்பு. கார்த்திக் மூச்சை அடக்கி, “இரு... வர்றேன்,” என்று கரகரத்த குரலில் சொன்னான்.

காலடிச் சத்தம் விலகியது. திவ்யா சிரித்தாள், மெதுவாக, அவன் இன்னும் அவளுக்குள் இருக்க. “உன் ஸ்டாக் ரூம் சூப்பர்,” அவள் சொன்னாள். “ஆனா உன் டைமிங் மோசம்.”

அவன் அவளுக்குள்ளிருந்து விலகி, அவளைத் திருப்பி, அவள் நெற்றியில் முத்தமிட்டான். “நாளைக்கு கடைக்கு வர்றேன். புது ஸ்டாக் கொண்டு வர்றேன். நிறைய... ஸ்டாக்.”

“எத்தனை மூட்டை?” அவள் கேட்டாள், புடவையைச் சரி செய்தபடி.

“ஒரு மூட்டை போதும்,” அவன் சொன்னான், அவள் குண்டியில் செல்லமாக அடித்து. “அதுக்குள்ளே எல்லாம் இருக்கும்.”

திவ்யா சிரித்து, அவன் சட்டையைச் சரி செய்தாள். “அப்போ நாளைக்கு கடை மூடுற நேரத்துக்கு வா. ஷட்டர் இழுக்கத் தெரியும் தானே உனக்கு?”

“நேத்து கத்துக்கிட்டேன்,” கார்த்திக் சொன்னான், கதவைத் திறந்து, வெளியே பார்த்து, யாரும் இல்லை என்று சைகை செய்தான். “சில பாடங்கள் ஒரே நாள்ல மனப்பாடம் ஆயிடும்.”

திவ்யா வெளியே நடந்தாள், துணி மூட்டைகளுக்கு நடுவில், அவள் புடவை சரியாக, தலைமுடி சரியாக, ஆனால் அவள் உதடுகளில் அந்தச் சிரிப்பு மட்டும் மறையவில்லை. பின்னால் கார்த்திக் குரல் கேட்டது, தொழிலாளியிடம், சாதாரணமாக, “அந்த மூட்டையை டி நகர் புடிக்கு அனுப்பிடு. திவ்யா மேடம் கடைக்கு.”

“எந்த மூட்டை சார்?”

“அந்தப் பெரியது,” கார்த்திக் சொன்னான், திவ்யாவைப் பார்த்து கண்ணடித்து. “ரொம்பப் பெரியது.”