தமிழ் ஆன்டி செக்ஸ் கதைகள்: யோகா மாஸ்டரின் மதிய நேரம்

போன் அடித்தது. மீனா தனுராசனத்தில் வளைந்திருந்தாள், விக்னேஷின் கைகள் அவள் இடுப்பைப் பிடித்து சரி செய்து கொண்டிருந்தன. இந்த தமிழ் ஆன்டி செக்ஸ் கதைகள் அந்த ஒரு போன் அழைப்பில் இருந்து தொடங்கியது, அதை மீனா எடுக்க மறுத்த அந்த நொடியில் இருந்து.

"எடுக்கவில்லையா, ஆன்ட்டி?" விக்னேஷ் கேட்டான். அவன் கைகள் இன்னும் அவள் இடுப்பில் இருந்தன.

"வேண்டாம்," மீனா மூச்சு வாங்கியபடி சொன்னாள். "கணவர்தான் இருக்கும். மதிய சாப்பாடு பற்றி கேட்பார்." அவள் நிமிர்ந்தாள். விக்னேஷின் முகம் அவள் முகத்துக்கு மிக அருகில் இருந்தது. அவன் இருபத்தேழு வயது இளைஞன், உடற்பயிற்சி செய்த உடல், கூர்மையான கண்கள்.

மீனாவுக்கு முப்பத்தாறு வயது. கோயம்புத்தூரில் வங்கி காசாளராக வேலை. பன்னிரண்டு வருட திருமணம். கணவர் சுரேஷ் வங்கி மேலாளர், வேலை வேலை என்று வீட்டுக்கு இரவு ஒன்பது மணிக்கு வருவார். வந்ததும் சாப்பிட்டு தூங்கிவிடுவார். மீனாவின் உடல் பல மாதங்களாக யாரும் தொடாத பூட்டிய அறை போல இருந்தது.

மூன்று மாதங்களுக்கு முன் முதுகு வலிக்காக யோகா தொடங்கினாள். விக்னேஷ் வீட்டுக்கே வந்து சொல்லித் தந்தான். வாரம் மூன்று நாள், மதியம் இரண்டு மணி. முதல் மாதம் எல்லாம் சாதாரணமாக இருந்தது. இரண்டாம் மாதம் அவன் கைகள் சற்று அதிக நேரம் தங்கத் தொடங்கின. மூன்றாம் மாதம் மீனா அதைத் தடுக்க மறந்துவிட்டாள்.

"இன்று உங்கள் உடல் மிகவும் நெகிழ்வாக இருக்கிறது, ஆன்ட்டி," விக்னேஷ் சொன்னான். அவன் அவளை நிமிர்த்தி நிற்க வைத்தான். அவன் கைகள் அவள் தோள்களில் இருந்தன.

"விக்னேஷ்," மீனா சொன்னாள். "என்னை ஆன்ட்டி என்று கூப்பிடாதே. மீனா என்று கூப்பிடு."

அவன் புன்னகைத்தான். "சரி... மீனா." அவள் பெயரை அவன் உச்சரித்த விதத்தில் ஏதோ இருந்தது. மீனாவின் வயிற்றில் பட்டாம்பூச்சிகள் பறந்தன.

அடுத்த ஆசனம் புஜங்காசனம். மீனா குப்புறப் படுத்து மேலே எழுந்தாள். விக்னேஷ் அவள் முதுகை அழுத்தி சரி செய்தான். அவன் விரல்கள் அவள் முதுகில் ஊர்ந்தன. மீனா கண்களை மூடிக்கொண்டாள். இது யோகா அல்ல என்று அவளுக்குத் தெரியும். இது வேறு ஏதோ.

"உங்கள் முதுகு மிகவும் மென்மையாக இருக்கிறது," அவன் கிசுகிசுத்தான்.

மீனா எழுந்து உட்கார்ந்தாள். "விக்னேஷ், நீ என்ன செய்கிறாய் என்று உனக்குத் தெரியுமா?"

"தெரியும்," அவன் அவள் கண்களைப் பார்த்தான். "மூன்று மாதங்களாகத் தெரியும். நீங்களும் அறிவீர்கள், மீனா. நாம் இருவரும் அறிவோம்."

மீனாவின் இதயம் படபடத்தது. அவள் எழுந்து தண்ணீர் குடிக்கச் சென்றாள். சமையலறை ஜன்னலில் இருந்து அக்டோபர் வெயில் வந்தது. அவள் கைகள் நடுங்கின. பின்னால் காலடிச் சத்தம் கேட்டது.

விக்னேஷ் வாசலில் நின்றான். "நான் போக வேண்டுமா?" என்று கேட்டான். "நீங்கள் சொன்னால் இனி வரமாட்டேன்."

மீனா திரும்பினாள். அவன் கண்களில் உண்மை இருந்தது. ஆசையும் இருந்தது. "போகாதே," அவள் சொன்னாள். இந்த இரண்டு வார்த்தைகளைச் சொல்ல அவளுக்கு முழு தைரியம் தேவைப்பட்டது.

விக்னேஷ் இரண்டு அடி முன்னே வந்தான். சமையலறை சிறியது. இப்போது அவர்களுக்கு இடையே ஒரு கை தூரம்தான் இருந்தது. "பயமாக இல்லையா?" என்று கேட்டான்.

"பயமாக இருக்கிறது," மீனா சொன்னாள். "ஆனால் இப்படியே வாழ்வது அதைவிட பயமாக இருக்கிறது."

அவன் அவள் கன்னத்தைத் தொட்டான். மீனா கண்களை மூடிக்கொண்டாள். பல மாதங்களுக்குப் பிறகு யாரோ அவளை ஒரு விலைமதிப்பற்ற பொருள் போலத் தொட்டார்கள். அவன் அவள் நெற்றியில் முத்தமிட்டான், பிறகு அவள் மூடிய கண்களில், பிறகு அவள் உதடுகளுக்கு அருகில் நின்றான்.

"நிறுத்து என்று சொல்," என்று கிசுகிசுத்தான்.

மீனா அவன் கழுத்தில் கைகளைப் போட்டாள். "நிறுத்தாதே," அவள் சொன்னாள். "இன்று நிறுத்தாதே."

அவர்கள் உதடுகள் சேர்ந்தன. முதல் முத்தம் மென்மையாக இருந்தது, தயங்கியது. பிறகு மீனா அவன் முடியில் விரல்களைப் புதைத்து அவனை இழுத்தாள். முத்தம் ஆழமானது. அவன் நாக்கு அவள் வாயில் நுழைந்தது, மீனா ஒரு பெருமூச்சு விட்டாள், அதை அவள் மாதங்களாக அடக்கி வைத்திருந்தாள்.

அவன் கைகள் அவள் முதுகில் ஊர்ந்தன. லெக்கின்ஸ் மேலே அவள் உடலின் சூட்டை அவன் உணர்ந்தான். "நீ மிகவும் அழகாக இருக்கிறாய்," என்று அவள் கழுத்தில் முத்தமிட்டபடி சொன்னான். "பார்த்தால் மூச்சு நிற்கும் அழகு."

மீனா அவன் டி-ஷர்ட்டைக் கழற்றினாள். அவள் கைகள் நடுங்கின, ஆனால் அவள் ஆசை நடுக்கத்தைவிடப் பெரியது. அவன் மார்பு அகலமாக இருந்தது, சூடாக இருந்தது. அவள் முகத்தை அவன் மார்பில் புதைத்துக்கொண்டாள்.

விக்னேஷ் அவளைத் தூக்கிக்கொண்டான். மீனா லேசானவள் அல்ல, ஆனால் அவன் கைகளில் வலிமை இருந்தது. அவன் அவளைப் படுக்கையறைக்கு அழைத்துச் சென்றான். மீனா அவன் கழுத்தில் முகத்தைப் புதைத்துக்கொண்டாள்.

படுக்கையில் கிடத்தியதும் அவன் அவள் மேல் குனிந்து அவளைப் பார்த்தான். "உறுதியாகவா?" என்று கடைசியாகக் கேட்டான்.

"ஆம்," மீனா சொன்னாள். "இன்று என் வாழ்க்கை எனக்குத் திரும்ப வேண்டும்."

விக்னேஷ் அவள் குர்தியைக் கழற்றத் தொடங்கினான். ஒவ்வொரு அடுக்காக விலக்கியபடி அவள் உடலில் முத்தமிட்டான். வயிறு, தொப்புள், இடுப்பு. மீனாவின் மூச்சு வேகமானது. அவன் அவள் பிராவைக் கழற்றியபோது மீனா வெட்கத்தில் கண்களை மூடிக்கொண்டாள்.

"கண்களைத் திற," விக்னேஷ் சொன்னான். "நான் உன்னைப் பார்க்க வேண்டும். முழுதாய்."

மீனா கண்களைத் திறந்தாள். அவன் பார்வையில் அவ்வளவு ஆசை இருந்தது, அவள் வெட்கம் கரைந்தது. அவளே தன் பிராவின் மீதி கொக்கிகளைக் கழற்றினாள். விக்னேஷ் அவள் முலைகளைக் கைகளில் ஏந்தினான். அவை நிறைந்து மென்மையாக இருந்தன. அவன் அவற்றை அழுத்தினான், மீனாவின் வாயில் இருந்து முனகல் வெளிவந்தது.

பிறகு விக்னேஷ் தன் வாயை அவள் ஒரு முலையில் வைத்தான். அவன் நாக்கு காம்பைச் சுற்றிச் சுழன்றது, மீனா படுக்கை விரிப்பைக் கைகளில் இறுக்கினாள். "ஆ... விக்னேஷ்..." அவள் முனகினாள். மற்ற முலையை அவன் கையால் தடவிக்கொண்டிருந்தான்.

மீனாவின் உடல் நெருப்பாய் எரிந்தது. அவள் விக்னேஷின் டிராக் பேண்ட்டின் நாடாவை அவிழ்த்தாள். அவன் சுன்னி விறைத்திருந்தது, தடித்து நீண்டு. மீனா அதைக் கையில் எடுத்தாள். சூடாக, கடினமாக, துடித்துக்கொண்டு. அவள் அதைத் தடவத் தொடங்கினாள், விக்னேஷ் கண்களை மூடி பெருமூச்சு விட்டான்.

"மீனா... உன் கைகள்..." அவன் முனகினான்.

மீனா அவனைப் படுக்க வைத்து அவன் மேல் குனிந்தாள். அவள் முதல் முறையாக ஒரு ஆணின் சுன்னியை வாயில் எடுத்தாள். சுரேஷ் அவளை இதுவரை அப்படிச் செய்யச் சொன்னதில்லை, அவளும் நினைத்ததில்லை. ஆனால் இன்று அவள் இதுவரை செய்யாத அனைத்தையும் செய்ய விரும்பினாள்.

அவள் சுன்னியின் நுனியை முத்தமிட்டாள், பிறகு மெதுவாக வாயில் எடுத்தாள். விக்னேஷ் அவள் முடியைப் பிடித்துக்கொண்டான். "ஆம்... அப்படியே... மிக நன்று..." அவன் முனகிக்கொண்டிருந்தான். அவன் முனகல்களில் இருந்து மீனா தைரியம் பெற்று வேகமானாள்.

விக்னேஷ் அவளை நிறுத்தினான். "நில், இல்லையென்றால் இப்போதே வந்துவிடும். நான் இப்போது உனக்குள் செல்ல விரும்புகிறேன்."

அவன் மீனாவைப் படுக்க வைத்து அவள் கால்களை விரித்தான். அவள் புண்டை ஈரமாக இருந்தது, நீரால் நிறைந்து. விக்னேஷ் தன் விரலை அதில் தடவினான், மீனா துள்ளினாள். "எவ்வளவு ஈரமாக இருக்கிறாய்," என்று புன்னகைத்துச் சொன்னான். "உன் உடல் எப்போதோ தயாராகிவிட்டது."

அவன் இரண்டு விரல்களை அவள் புண்டையில் நுழைத்தான். மீனா கத்தலை அடக்க கையை வாயில் வைத்தாள். விரல்கள் உள்ளே வெளியே சென்றன, அவன் கட்டைவிரல் அவள் பருப்பைத் தடவியது. மீனாவின் இடுப்பு படுக்கையில் இருந்து எழும்பியது. "போதும்... போதும் இப்போது... எனக்கு நீ வேண்டும்... முழு நீ..."

விக்னேஷ் அவள் மேல் வந்தான். அவன் தன் சுன்னியை அவள் புண்டையின் வாயில் வைத்து மெதுவாக உள்ளே தள்ளினான். மீனா அவன் முதுகை நகங்களால் கீறினாள். அவன் தடித்திருந்தான், பல மாதங்களுக்குப் பிறகு அவள் அப்படி நிறைந்ததாக உணர்ந்தாள். "ஆ... ஆம்... உள்ளே... இன்னும் உள்ளே..."

பிறகு ஓழ் தொடங்கியது. முதலில் மெதுவாக, பிறகு வேகமாக. விக்னேஷின் இடுப்பு அசைந்தது, அவன் சுன்னியின் ஒவ்வொரு இடியும் மீனாவின் புண்டையின் ஆழங்களை அடைந்தது. மீனா தன் கால்களை அவன் இடுப்பைச் சுற்றிப் பின்னிக்கொண்டாள். "இன்னும் வேகமாக... நான் உயிரோடு இருக்கிறேன் என்று எனக்கு உணர்த்து..."

அறை அவர்கள் மூச்சுகளாலும் படுக்கையின் கிரீச்சொலியாலும் நிறைந்தது. விக்னேஷ் அவள் முலைகளைச் சுவைத்தபடி இடிகளை வேகப்படுத்தினான். மீனாவின் கண்களுக்கு முன் நட்சத்திரங்கள் ஆடின. அவள் புண்டை விக்னேஷின் சுன்னியை இறுக்கியது, ஒவ்வொரு இடியிலும் நீர் வெளிவந்தது.

"நான்... நான் வரப்போகிறேன்..." மீனா கத்தினாள்.

"வா," விக்னேஷ் அவள் காதில் சொன்னான். "என்னோடு வா."

பிறகு அவள் உச்சம் அடைந்தாள். அவள் உடலில் ஒரு அலை ஓடியது, அவள் புண்டை விக்னேஷின் சுன்னியை இறுக்கிப் பிடித்தது, அவள் வாயில் இருந்து நீண்ட முனகல் வெளிவந்தது. அதே நொடியில் விக்னேஷும் உச்சம் அடைந்தான். தன் சூடான நீரை அவள் புண்டையில் விட்டு அவள் மேல் சரிந்தான். இருவரும் மூச்சு வாங்கினர்.

சிறிது நேரம் அப்படியே கிடந்தனர். பிறகு மீனாவின் கண்களில் கண்ணீர் வந்தது. "நான் பாவம் செய்துவிட்டேன்," அவள் சொன்னாள்.

விக்னேஷ் அவள் கண்ணீரைத் துடைத்தான். "நீ வாழ்க்கையை வாழ்ந்திருக்கிறாய். பாவம் என்பது நீ உனக்கே செய்துகொண்டிருந்தது, உன்னைக் கொன்றுகொண்டிருந்தது."

மீனா அவனை அணைத்துக்கொண்டாள். இது தவறு என்று அவளுக்குத் தெரியும். ஆனால் அதை நிறுத்த முடியாது என்றும் தெரியும். அந்த மதியம் ஏதோ உடைந்தது, ஏதோ ஒட்டியும் கொண்டது.

சிறிது நேரம் அமைதி நிலவியது. பிறகு மீனா பேசினாள். "சுரேஷ் என்னைக் கடைசியாக எப்போது முத்தமிட்டார் என்று தெரியுமா? ஆறு மாதங்களுக்கு முன். அதுவும் கன்னத்தில். ஒரு கடமை போல." அவள் குரல் உடைந்தது.

விக்னேஷ் அவள் கால்களைத் தன் மடியில் எடுத்து மெதுவாக அழுத்தினான். அவன் விரல்கள் அவள் பாதங்களில் ஊர்ந்தன. "இனி அந்தக் கடமைகள் வேண்டாம்," அவன் சொன்னான். "இனி விருப்பம் மட்டுமே."

அவன் அழுத்தம் மேலே ஏறியது. கெண்டைக்கால், முழங்கால், தொடை. மீனாவின் மூச்சு மீண்டும் வேகமானது. "விக்னேஷ்... நாம் இப்போதுதான்..."

"எனக்குத் தெரியும்," அவன் சொன்னான். "ஆனால் உன் உடல் இன்னும் கேட்கிறது. கேள்."

மீனா அவன் மேல் ஏறி அமர்ந்தாள். இந்த முறை அவள் மேலே இருந்தாள். அவள் அவன் சுன்னியைப் பிடித்து தன் புண்டையில் செருகினாள். அது இன்னும் ஈரமாக இருந்தது, எளிதாக உள்ளே சென்றது. மீனா மெதுவாக அசையத் தொடங்கினாள், தன் இடுப்பை வட்டமாகச் சுழற்றினாள்.

"இப்படி..." அவள் முனகினாள். "இப்படித்தான் எனக்கு வேண்டும்... என் வேகத்தில்..." விக்னேஷ் அவள் முலைகளைக் கீழிருந்து பிடித்து அழுத்தினான். அவள் தலை பின்னால் சாய்ந்தது, அவள் முடி அவன் முகத்தில் விழுந்தது.

அவள் வேகம் அதிகரித்தது. படுக்கை கிரீச்சிட்டது. அவள் புண்டை அவன் சுன்னியை இறுக்கிப் பிடித்து விடுவித்தது. "வருகிறேன்... மீண்டும் வருகிறேன்..." அவள் கத்தினாள். இரண்டாவது உச்சம் முதலதைவிட ஆழமாக இருந்தது. அவள் அவன் மார்பில் சரிந்தாள், முழு உடலும் நடுங்கியது.

அடுத்த அமர்வு வெள்ளிக்கிழமை. மீனா வேண்டுமென்றே இறுக்கமான லெக்கின்ஸும் மெல்லிய குர்தியும் அணிந்தாள். விக்னேஷ் வந்ததும் அவன் கண்கள் அவள் உடலில் தங்கின. "இன்று யோகா கற்றுக்கொள்ள வேண்டுமா, அல்லது வேறு ஏதாவது?" என்று அவன் குறும்பாகக் கேட்டான்.

"கதவை மூடு," மீனா சொன்னாள். இந்த முறை அவள்தான் முன்னின்றாள்.

விக்னேஷ் கதவைத் தாழிட்டான். மீனா அவனை ஹாலுக்கு இழுத்துச் சென்று யோகா மேட்டில் தள்ளினாள். அவள் அவன் மேல் ஏறி அமர்ந்தாள். "இன்று நான் கற்றுத் தருகிறேன்," அவள் சொன்னாள். "ஒரு புதிய ஆசனம்."

அவள் அவன் டி-ஷர்ட்டைக் கழற்றி அவன் மார்பில் முத்தமிட்டாள். கீழே இறங்கி அவன் வயிற்றில் நாக்கால் கோடு வரைந்தாள். விக்னேஷ் நெளிந்தான். "மீனா... நீ..."

"அமைதி," அவள் சொன்னாள். "இன்று நான் பேசுகிறேன், நீ கேட்கிறாய்."

அவள் அவன் பேண்ட்டைக் கழற்றி அவன் சுன்னியை வெளியே எடுத்தாள். அது ஏற்கனவே விறைத்திருந்தது. மீனா அதை வாயில் எடுத்தாள். இந்த முறை அவள் தயங்கவில்லை. அவள் தலை மேலும் கீழும் அசைந்தது, அவள் கை சுன்னியின் அடியைத் தடவியது. விக்னேஷின் கால்கள் நடுங்கின.

பிறகு மீனா எழுந்து தன் லெக்கின்ஸைக் கழற்றினாள். உள்ளே எதுவும் அணியவில்லை என்பதை விக்னேஷ் கண்டான். அவன் கண்கள் விரிந்தன. "நீ திட்டமிட்டே வந்திருக்கிறாய்," அவன் சொன்னான்.

"நேற்று இரவு முழுவதும் திட்டமிட்டேன்," மீனா சொன்னாள். அவள் அவன் மேல் அமர்ந்து அவன் சுன்னியில் தன் புண்டையை இறக்கினாள். அது எளிதாக உள்ளே சென்றது. "ஆ..." இருவரும் ஒன்றாக முனகினர்.

மீனா மேலும் கீழும் அசையத் தொடங்கினாள். அவள் புண்டை விக்னேஷின் சுன்னியை விழுங்கிக்கொண்டிருந்தது. விக்னேஷ் அவள் இடுப்பைப் பிடித்து கீழிருந்து இடித்தான். ஒவ்வொரு இடியிலும் மீனாவின் முனகல்கள் அதிகரித்தன.

"நீ... நீ மிகவும் நல்லவள்..." விக்னேஷ் மூச்சு வாங்கினான்.

மீனா அவன் கழுத்தைக் கடித்தாள். "அமைதி... தொடர்ந்து செய்... என்னை நிறுத்தாதே..." அவள் வேகம் அதிகரித்தது. யோகா மேட் நழுவியது. அவர்கள் உடல்கள் வியர்வையில் ஒட்டிக்கொண்டன.

திடீரென்று மீனாவின் போன் அடித்தது. சுரேஷ். இருவரும் உறைந்தனர். மீனா போனை எடுத்தாள். "ஹலோ?" அவள் குரல் சாதாரணமாக இருக்க முயன்றது, ஆனால் அது நடுங்கியது. விக்னேஷ் அவளுக்குள் இன்னும் இருந்தான்.

"மீனா, நான் இன்று சீக்கிரம் வருகிறேன். ஐந்து மணிக்கு," சுரேஷ் சொன்னான். "வங்கியில் மின்சாரம் போய்விட்டது."

"சரி... சரி," மீனா சொன்னாள். போனை வைத்தாள். "ஐந்து மணி. நமக்கு ஒரு மணி நேரம் இருக்கிறது."

விக்னேஷ் புன்னகைத்தான். "ஒரு மணி நேரம் போதும்." அவன் அவளைத் திருப்பிப் படுக்க வைத்து மேலே வந்தான். இந்த முறை இடிகள் வேகமாக இருந்தன, அவசரமாக இருந்தன. மீனா தன் கால்களை அவன் தோள்களில் போட்டாள்.

"இன்னும் ஆழமாக... கிழித்துவிடு என்னை..." மீனா கத்தினாள். அவளுக்கு இப்போது எந்த வெட்கமும் இல்லை. அவள் வெறும் பெண், அவன் வெறும் ஆண்.

விக்னேஷ் அவள் முடியைப் பிடித்து இழுத்தான். "நீ என்னுடையவள்," அவன் மூச்சு வாங்கினான். "மதிய நேரங்களில் மட்டும் என்னுடையவள்."

"ஆம்... உன்னுடையவள்..." மீனா பதிலளித்தாள். அவள் புண்டை அவன் சுன்னியை இறுக்கியது, அவள் மீண்டும் உச்சம் அடைந்தாள். அவளுக்குப் பின் விக்னேஷும் உச்சம் அடைந்தான், அவன் நீர் அவள் புண்டையில் நிறைந்தது.

நான்கு மணிக்கு விக்னேஷ் கிளம்பினான். மீனா குளித்து, வீட்டைச் சரி செய்து, சமையலறையில் நுழைந்தாள். ஐந்து மணிக்கு சுரேஷ் வந்தார். "இன்று முகம் மலர்ந்திருக்கிறது," அவர் சொன்னார். மீனா புன்னகைத்தாள். அவள் ரகசியம் அவள் புன்னகையில் பாதுகாப்பாக இருந்தது.

அடுத்த வாரம் மீனா ஒரு புதிய யோகா மேட் வாங்கினாள். பெரியது. இருவருக்குப் போதுமானது. விக்னேஷ் அதைப் பார்த்து சிரித்தான். "இது எதற்கு?" என்று கேட்டான்.

"நம் புதிய ஆசனத்திற்கு," மீனா கண் சிமிட்டினாள். "அதற்குப் பெயர் இன்னும் வைக்கவில்லை. நீயே வை."

விக்னேஷ் அவளை இழுத்து அணைத்தான். "அதற்குப் பெயர் மீனாசனம்," அவன் சொன்னான். "உலகின் மிக அழகான ஆசனம்."

மீனா சிரித்தாள். பன்னிரண்டு வருடங்களுக்குப் பிறகு முதல் முறையாக அவள் சிரிப்பில் உண்மையான மகிழ்ச்சி இருந்தது. மதிய நேரங்கள் இனி அவளுடையவை. முழுக்க முழுக்க அவளுடையவை.