தமிழ் கல்லூரி அக்கா காமக்கதை: சென்னையில் திவ்யா அக்காவும் அர்ஜுனும்

அர்ஜுனுக்கு அந்த முதல் நாள் இன்னும் நன்றாக நினைவில் இருந்தது. கல்லூரி கலாச்சார விழா மேடையில் திவ்யா பாடிக் கொண்டிருந்தாள், அவள் குரல் முழு அரங்கத்தையும் அமைதியாக்கியிருந்தது. அர்ஜுன் கடைசி வரிசையில் உட்கார்ந்து அவளையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். அவள் பாடி முடித்ததும் கைதட்டல் வெடித்தது, ஆனால் அர்ஜுனின் கைகள் மட்டும் அசையாமல் இருந்தன. இந்த தமிழ் கல்லூரி அக்கா காமக்கதை அந்த ஒரு பாடலில் இருந்து தொடங்கியது.

அர்ஜுன் இருபத்தொரு வயது இளைஞன், சென்னையில் ஒரு கல்லூரியில் இரண்டாம் ஆண்டு படித்துக் கொண்டிருந்தான். திவ்யா இருபத்து மூன்று வயது, இறுதி ஆண்டு மாணவி, கல்லூரியில் எல்லோருக்கும் தெரிந்த முகம். அவளை எல்லோரும் அக்கா என்று அழைத்தார்கள், ஆனால் அர்ஜுனுக்கு அவள் அக்காவை விட அதிகமாகத் தெரிந்தாள். அவள் உயரமாக, அழகாக, எப்போதும் சிரித்த முகத்துடன் இருப்பாள்.

ஒரு நாள் கல்லூரி சிம்போசியத்திற்காக இருவரும் ஒரே குழுவில் சேர்ந்தார்கள். திவ்யா தான் குழுத் தலைவி. அவள் அர்ஜுனிடம், “நீ பிரசன்டேஷன் பகுதியைப் பார்த்துக்கோ,” என்றாள். அர்ஜுன் தலையாட்டினான். அன்று முதல் இருவரும் மாலையில் நூலகத்தில் சந்திக்கத் தொடங்கினார்கள். நூலகத்தின் அமைதியில், புத்தகங்களின் வாசனையில், இருவருக்கும் இடையே ஏதோ ஒன்று மெல்ல வளர்ந்தது.

முதலில் எல்லாம் சாதாரணமாக இருந்தது. திவ்யா அர்ஜுனுக்கு பாடங்கள் சொல்லிக் கொடுத்தாள், அர்ஜுன் அவளுக்கு கணினி வேலைகளில் உதவினான். ஆனால் ஒரு மாலை நூலகம் மூடும் நேரத்தில், இருவரும் மட்டும் தனியாக இருந்தார்கள். திவ்யா தன் கையால் அர்ஜுனின் கையைத் தொட்டு, “நீ நன்றாக வேலை செய்கிறாய்,” என்றாள். அர்ஜுனின் இதயம் வேகமாகத் துடித்தது.

அடுத்த நாள் திவ்யா அர்ஜுனிடம், “என் அறைக்கு வருகிறாயா? பிரசன்டேஷன் முடிக்க வேண்டும்,” என்றாள். அர்ஜுன் தயங்கினான், ஆனால் ஒப்புக் கொண்டான். அவள் பிஜி அறை சிறியதாக, சுத்தமாக இருந்தது. சுவரில் பாடல் போஸ்டர்கள், மேசையில் புத்தகங்கள். இருவரும் மடிக்கணினி முன் உட்கார்ந்தார்கள், ஆனால் அர்ஜுனின் கவனம் திரையில் இல்லை.

திவ்யா ஒரு மெல்லிய சுடிதார் அணிந்திருந்தாள். அவள் குனிந்து எழுதும் போது அவள் மார்பு தெரிந்தது. அர்ஜுன் பார்வையைத் திருப்ப முயன்றான், ஆனால் முடியவில்லை. திவ்யா அதைக் கவனித்தாள், ஆனால் ஒன்றும் சொல்லவில்லை. அவள் மட்டும் மெல்லச் சிரித்தாள். அர்ஜுன் கேட்டான், “ஏன் சிரிக்கிறாய், அக்கா?” திவ்யா சொன்னாள், “ஒன்றுமில்லை, நீ குழந்தை மாதிரி இருக்கிறாய்.”

அன்று இரவு அர்ஜுனுக்குத் தூக்கம் வரவில்லை. அவன் படுக்கையில் படுத்து கூரையைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். அவன் மனதில் திவ்யாவின் சிரிப்பும், அவள் வாசனையும் சுற்றிக் கொண்டிருந்தன. அவன் தனக்குத் தானே சொன்னான், “அவள் அக்கா, இப்படி நினைப்பது தவறு.” ஆனால் மனம் கேட்கவில்லை.

மறுநாள் மாலை இருவரும் மீண்டும் அவள் அறையில் சந்தித்தார்கள். இந்த முறை திவ்யா காபி போட்டுக் கொடுத்தாள். காபி குடித்துக் கொண்டே இருவரும் பழைய கதைகள் பேசினார்கள். திவ்யா சொன்னாள், “எனக்கு யாரும் இல்லை, அர்ஜுன். வீட்டில் எல்லோரும் வேலையில் மூழ்கியிருக்கிறார்கள்.” அர்ஜுன் சொன்னான், “நான் இருக்கிறேன், அக்கா.” திவ்யா அவன் கையைப் பிடித்தாள்.

அந்தத் தொடுதல் இருவரையும் மாற்றியது. திவ்யா அர்ஜுனைப் பார்த்தாள், அவள் கண்களில் ஏதோ ஒன்று இருந்தது. அர்ஜுன் மெல்ல அவள் அருகில் வந்தான். திவ்யா சொன்னாள், “அர்ஜுன், இது தவறு.” அர்ஜுன் சொன்னான், “அக்கா, தவறு என்றால் ஏன் நீ என் கையை விடவில்லை?” திவ்யா பதில் சொல்லவில்லை. அவள் அவன் உதடுகளில் தன் உதடுகளை வைத்தாள்.

முதல் முத்தம் மென்மையாக இருந்தது, இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் சோதிப்பது போல. பிறகு திவ்யா தானாக அவன் கழுத்தைச் சுற்றிக் கொண்டாள், முத்தம் ஆழமானது. அர்ஜுன் அவள் இடுப்பைப் பிடித்தான். திவ்யா சொன்னாள், “அர்ஜுன், நீ என்னைப் பைத்தியமாக்குகிறாய்.” அர்ஜுன் சொன்னான், “அக்கா, நீதான் என்னைப் பைத்தியமாக்கினாய்.”

அர்ஜுன் திவ்யாவின் சுடிதார் மேல் பகுதியை மெல்ல உயர்த்தினான். திவ்யா வெறும் பிராவில் இருந்தாள். அர்ஜுன் அவள் மார்பகங்களைக் கைகளில் எடுத்து மெல்ல அழுத்தினான். திவ்யாவின் வாயிலிருந்து மெல்லிய முனகல் வந்தது. அர்ஜுன் ஒரு முலையை வாயில் எடுத்து சப்பத் தொடங்கினான். திவ்யா அவன் தலைமுடியைப் பிடித்துக் கொண்டாள்.

“அர்ஜுன், இன்னும் வேகமாக,” திவ்யா சொன்னாள். அர்ஜுன் இரண்டு முலைகளையும் மாறி மாறிச் சப்பினான், அழுத்தினான். திவ்யாவின் உடல் நடுங்கத் தொடங்கியது. அவள் அர்ஜுனின் பேண்ட் பட்டனைத் திறந்து அவன் சுன்னியை வெளியே எடுத்தாள். அது நீளமாக, விறைப்பாக இருந்தது. திவ்யா அதைக் கையில் எடுத்து மெல்ல ஆட்டத் தொடங்கினாள்.

திவ்யா படுக்கையில் உட்கார்ந்து அர்ஜுனின் சுன்னியை வாயில் எடுத்தாள். முதலில் மெல்ல, பிறகு வேகமாக. அர்ஜுன் அவள் தலைமுடியைப் பிடித்தான், “அக்கா, அப்படியே, இன்னும் உள்ளே.” திவ்யா தொண்டை வரை எடுத்துச் சப்பினாள். அர்ஜுனின் மூச்சு வேகமானது. அவன் சொன்னான், “அக்கா, நிறுத்து, இல்லையென்றால் நான் இப்போதே வந்து விடுவேன்.”

அர்ஜுன் திவ்யாவைப் படுக்கையில் படுக்க வைத்து அவள் பேண்ட்டைக் கழற்றினான். அவள் புண்டை முழுவதும் ஈரமாக இருந்தது. அர்ஜுன் விரலால் அதைத் தொட்டு மெல்ல உள்ளே வெளியே செய்யத் தொடங்கினான். திவ்யா போர்வையைக் கையில் பிடித்தாள், “அர்ஜுன், இனி தாங்க முடியாது.” அர்ஜுன் தன் வாயை அவள் புண்டையில் வைத்து நாக்கால் நக்கத் தொடங்கினான்.

திவ்யாவின் உடல் படுக்கையில் துள்ளியது. அவள் சொன்னாள், “அர்ஜுன், நிறுத்தாதே, அப்படியே, அப்படியே.” அர்ஜுன் நாக்கின் வேகத்தை அதிகரித்தான், ஒரு விரலையும் உள்ளே விட்டான். திவ்யாவின் முனகல்கள் அறையில் எதிரொலித்தன. சில நொடிகளில் அவள் உடல் இறுகியது, அவள் உரக்கக் கத்தி உச்சம் அடைந்தாள். அவள் நீர் அர்ஜுன் முகத்தில் பட்டது.

“அக்கா, நீ மிகவும் சீக்கிரம் உச்சம் அடைந்தாய்,” அர்ஜுன் சிரித்தான். திவ்யா சொன்னாள், “பல வருடத் தாகம்.” அவள் அர்ஜுனைத் தன் மேல் இழுத்தாள், “இப்போது உள்ளே விடு.” அர்ஜுன் தன் சுன்னியை அவள் புண்டை வாயில் வைத்து மெல்ல உள்ளே தள்ளினான். திவ்யா சொன்னாள், “ஆ, மெல்ல, மிகவும் பெரியது.”

அர்ஜுன் மெல்ல முழு சுன்னியையும் உள்ளே இறக்கினான். திவ்யா அவன் முதுகில் நகங்களைப் பதித்தாள். பிறகு அர்ஜுன் இயக்கத் தொடங்கினான். முதலில் மெல்ல, பிறகு வேகமாக. ஒவ்வொரு இயக்கத்திலும் படுக்கை அசைந்தது. திவ்யா சொன்னாள், “அர்ஜுன், இன்னும் வேகமாக, இன்னும் வேகமாக.” அர்ஜுன் அவள் கால்களைத் தன் தோள்களில் வைத்து இன்னும் ஆழமாக இயக்கினான்.

திவ்யாவின் முனகல்களும் அர்ஜுனின் மூச்சும் அறையில் ஒரே லயத்தில் ஒலித்தன. திவ்யா சொன்னாள், “அர்ஜுன், நான் மீண்டும் உச்சம் அடையப் போகிறேன்.” அர்ஜுன் சொன்னான், “சேர்ந்து அடைவோம்.” அவன் இயக்கத்தின் வேகத்தை மேலும் அதிகரித்தான். திவ்யாவின் உடல் இறுகியது, அவள் உரக்கக் கத்தி உச்சம் அடைந்தாள். அதே நொடியில் அர்ஜுனும் தன் விந்தை அவள் புண்டையின் உள்ளே விட்டான்.

இருவரும் மூச்சு வாங்கியபடி ஒருவரை ஒருவர் அணைத்துக் கொண்டார்கள். திவ்யா சொன்னாள், “அர்ஜுன், இந்த இரவை நான் ஒருபோதும் மறக்க மாட்டேன்.” அர்ஜுன் சொன்னான், “நானும், அக்கா.” அவன் அவள் நெற்றியில் முத்தமிட்டான். சிறிது நேரத்தில் அர்ஜுன் மீண்டும் அவளை முத்தமிடத் தொடங்கினான், திவ்யாவும் பதிலளித்தாள். இரவு இன்னும் நீண்டது.

இரண்டாவது முறை அர்ஜுன் திவ்யாவைக் குப்புறப் படுக்க வைத்தான். பின்னால் இருந்து அவள் புண்டையில் சுன்னியை விட்டு, அவள் தலைமுடியைப் பிடித்து இயக்கினான். திவ்யா சொன்னாள், “அர்ஜுன், நீ மிருகமாகி விட்டாய்.” அர்ஜுன் சொன்னான், “அக்கா, உன் புண்டைதான் என்னை மிருகமாக்கியது.” இந்த முறை இருவரும் இன்னும் நீண்ட நேரம் சென்றார்கள், இருவரும் சேர்ந்து உச்சம் அடைந்தபோது திவ்யாவின் கண்களில் நீர் வந்தது.

மறுநாள் காலை இருவரும் கல்லூரியில் சந்தித்தார்கள். எல்லோர் முன்னிலையிலும் அவர்கள் சாதாரணமாக நடந்து கொண்டார்கள். திவ்யா அர்ஜுனிடம், “பிரசன்டேஷன் நன்றாக வந்திருக்கிறது,” என்றாள். அர்ஜுன் சிரித்தான். யாருக்கும் தெரியாது, அந்த பிரசன்டேஷன் மட்டுமல்ல, அவர்கள் இரவும் முடிந்திருந்தது.

சிம்போசியம் நாள் வந்தது. இருவரும் சேர்ந்து மேடையில் பிரசன்டேஷன் கொடுத்தார்கள். எல்லோரும் கைதட்டினார்கள். திவ்யா அர்ஜுனைப் பார்த்துச் சிரித்தாள். அந்தச் சிரிப்பில் அவர்கள் இரவின் ரகசியம் ஒளிந்திருந்தது. அர்ஜுன் தனக்குத் தானே சொன்னான், “இது தொடக்கம் மட்டுமே.”

சிம்போசியத்திற்கு முன் ஒரு நாள் இருவரும் கேண்டீனில் சந்தித்தார்கள். திவ்யா காபி குடித்துக் கொண்டிருந்தாள், அர்ஜுன் அவள் எதிரில் உட்கார்ந்தான். கேண்டீனில் நிறைய மாணவர்கள் இருந்தார்கள், ஆனால் இருவருக்கும் மற்றவர்கள் தெரியவில்லை. திவ்யா மேசைக்கு அடியில் தன் காலால் அர்ஜுன் காலைத் தொட்டாள். அர்ஜுன் திடுக்கிட்டான், ஆனால் சிரித்துக் கொண்டே காபியைக் குடித்தான்.

திவ்யா சொன்னாள், “அர்ஜுன், நீ கல்லூரியில் என்னை அக்கா என்று அழைக்கிறாய், ஆனால் அறையில் வேறு மாதிரி நடந்து கொள்கிறாய்.” அர்ஜுன் சொன்னான், “அக்கா, கல்லூரியில் நீ அக்கா, அறையில் நீ என் திவ்யா.” திவ்யா சிவந்து போனாள். அவள் சொன்னாள், “இப்படிப் பேசாதே, யாராவது கேட்டு விடுவார்கள்.” அர்ஜுன் சொன்னான், “கேட்கட்டும், எனக்குக் கவலையில்லை.”

அன்று மாலை இருவரும் மொட்டை மாடிக்குச் சென்றார்கள். சென்னையின் மாலைக் காற்று வீசிக் கொண்டிருந்தது. திவ்யா கைப்பிடிச் சுவரில் சாய்ந்து நின்றாள். அர்ஜுன் அவள் பின்னால் வந்து நின்று அவள் தோள்களில் கைகளை வைத்தான். திவ்யா சொன்னாள், “அர்ஜுன், இங்கே யாராவது வந்து விடுவார்கள்.” அர்ஜுன் சொன்னான், “வரட்டும், நான் உன்னை விட மாட்டேன்.” அவன் அவள் கழுத்தில் முத்தமிட்டான்.

திவ்யா திரும்பி அர்ஜுனை முத்தமிட்டாள். மொட்டை மாடியில், திறந்த வானத்தின் கீழ், இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் இறுக்கமாகப் பிடித்துக் கொண்டார்கள். அர்ஜுன் தன் கையை அவள் சுடிதாருக்குள் விட்டு அவள் மார்பை அழுத்தினான். திவ்யா முனகினாள், “அர்ஜுன், இங்கே வேண்டாம், அறைக்குப் போவோம்.” இருவரும் வேகமாகப் படிகளில் இறங்கி அவள் அறைக்குச் சென்றார்கள்.

அறையில் நுழைந்ததும் திவ்யா கதவைப் பூட்டினாள். அர்ஜுன் அவளைத் தூக்கிப் படுக்கையில் போட்டான். திவ்யா சிரித்தாள், “நீ மிகவும் அவசரப்படுகிறாய்.” அர்ஜுன் சொன்னான், “அக்கா, உன்னைப் பார்த்தாலே எனக்கு அவசரமாகி விடுகிறது.” அவன் அவள் உடைகளை ஒவ்வொன்றாகக் கழற்றினான். திவ்யா முழு நிர்வாணமாகப் படுத்திருந்தாள், அவள் உடல் மெழுகுவர்த்தி வெளிச்சத்தில் மின்னியது.

அர்ஜுன் அவள் உடல் முழுவதும் முத்தமிட்டான், கழுத்திலிருந்து வயிறு வரை. திவ்யா சொன்னாள், “அர்ஜுன், நீ என்னைப் பைத்தியமாக்குகிறாய்.” அர்ஜுன் அவள் புண்டையில் விரல்களை விட்டு மெல்ல ஆட்டினான். திவ்யா தன் கால்களை விரித்தாள். அர்ஜுன் தன் சுன்னியை அவள் புண்டையில் வைத்து ஒரே அழுத்தத்தில் உள்ளே தள்ளினான். திவ்யா உரக்கக் கத்தினாள்.

இந்த முறை அர்ஜுன் மிகவும் வேகமாக இயங்கினான். திவ்யா அவன் தோள்களைப் பிடித்துக் கொண்டாள். படுக்கை கிரீச்சிட்டது. திவ்யா சொன்னாள், “அர்ஜுன், மெல்ல, மெல்ல.” அர்ஜுன் வேகத்தைக் குறைத்து ஆழமாக இயங்கினான். ஒவ்வொரு இயக்கமும் திவ்யாவை உச்சத்தின் அருகில் கொண்டு சென்றது. கடைசியில் இருவரும் ஒரே நேரத்தில் உச்சம் அடைந்தார்கள்.

அதன் பிறகு இருவரும் நீண்ட நேரம் பேசிக் கொண்டிருந்தார்கள். திவ்யா சொன்னாள், “அர்ஜுன், நீ என் வாழ்க்கையில் வந்தது ஒரு அதிசயம்.” அர்ஜுன் சொன்னான், “அக்கா, நீ என் வாழ்க்கையின் மிக அழகான அதிசயம்.” இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் பிடித்துக் கொண்டு தூங்கினார்கள். வெளியே சென்னை நகரம் விழித்திருந்தது, ஆனால் அந்தச் சிறிய அறையில் இருவரும் மட்டுமே இருந்தார்கள்.

அன்று மாலை திவ்யா அர்ஜுனுக்கு ஒரு குறுஞ்செய்தி அனுப்பினாள், “இன்று இரவு என் அறைக்கு வா, புதிய பாடல் கற்றுக் கொடுக்கிறேன்.” அர்ஜுன் சிரித்துக் கொண்டே பதிலளித்தான், “பாடல் மட்டுமா, அக்கா?” திவ்யா பதிலளித்தாள், “வந்து பார்.” அர்ஜுன் தன் புத்தகங்களை எடுத்துக் கொண்டு அவள் அறையை நோக்கி நடந்தான், அவன் இதயம் மீண்டும் வேகமாகத் துடித்தது.

அந்த இரவு திவ்யா ஒரு புதிய பாடலைப் பாடினாள். அவள் குரல் அறையில் ஒலித்தது, அர்ஜுன் கண்களை மூடிக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தான். பாடல் முடிந்ததும் அவன் சொன்னான், “அக்கா, உன் குரல் என்னை எங்கோ கொண்டு செல்கிறது.” திவ்யா சொன்னாள், “எங்கே?” அர்ஜுன் சொன்னான், “உன் அருகில்.” திவ்யா சிரித்து அவன் தோளில் சாய்ந்தாள்.

அடுத்த வாரம் கல்லூரியில் ஒரு புதிய நிகழ்ச்சி அறிவிக்கப்பட்டது. திவ்யாவும் அர்ஜுனும் மீண்டும் ஒரே குழுவில் சேர்ந்தார்கள். மற்ற மாணவர்கள் இருவரையும் பார்த்து, “நீங்கள் இருவரும் நல்ல ஜோடி,” என்று கேலி செய்தார்கள். திவ்யா சிவந்து போனாள், அர்ஜுன் சிரித்தான். யாருக்கும் உண்மை தெரியாது, ஆனால் அந்தக் கேலி இருவருக்கும் உண்மையாகத் தோன்றியது.

ஒரு மாலை மழை பெய்தது. கல்லூரி வளாகம் காலியாக இருந்தது. திவ்யாவும் அர்ஜுனும் நூலகத்தில் மாட்டிக் கொண்டார்கள். மழை நிற்கும் வரை இருவரும் ஜன்னல் அருகில் நின்று மழையைப் பார்த்தார்கள். திவ்யா சொன்னாள், “மழை எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும்.” அர்ஜுன் சொன்னான், “எனக்கு மழையில் நீ மிகவும் பிடிக்கும்.” திவ்யா அவன் கையைப் பிடித்து, “நீ மிகவும் குறும்புக்காரன்,” என்றாள்.

மழை நின்ற பிறகு இருவரும் அவள் அறைக்குச் சென்றார்கள். ஈரமான உடைகளுடன் இருவரும் உள்ளே நுழைந்தார்கள். திவ்யா தன் ஈரமான சுடிதாரை மாற்றினாள். அர்ஜுன் அவள் பின்னால் வந்து அவள் இடுப்பைப் பிடித்தான். திவ்யா திரும்பி அவனை முத்தமிட்டாள். ஈரமான உடைகள், குளிர்ந்த காற்று, இருவரின் சூடான உடல்கள், அந்த இரவு மறக்க முடியாததாக மாறியது.

அன்று இரவு அர்ஜுன் திவ்யாவை வேறு மாதிரி நேசித்தான். மெல்ல, பொறுமையாக, ஒவ்வொரு தொடுதலையும் ரசித்து. திவ்யா சொன்னாள், “அர்ஜுன், இன்று நீ வேறு மாதிரி இருக்கிறாய்.” அர்ஜுன் சொன்னான், “அக்கா, இன்று மழை என்னைக் கவிஞனாக்கி விட்டது.” திவ்யா சிரித்தாள், “கவிஞனே, இப்போது காதலனாக மாறு.” அர்ஜுன் அவள் விருப்பத்தை நிறைவேற்றினான்.

அடுத்த வாரம் கல்லூரியில் புதிய செமஸ்டர் தொடங்கியது. அர்ஜுன் இப்போது மூன்றாம் ஆண்டு மாணவன், திவ்யா வேலை தேடிக் கொண்டிருந்தாள். இருவரும் இப்போதும் தினமும் சந்தித்தார்கள். ஒரு நாள் அர்ஜுன் திவ்யாவிடம், “அக்கா, நீ வேலைக்குப் போனாலும் நாம் சந்திப்போம், இல்லையா?” என்று கேட்டான். திவ்யா சொன்னாள், “நிச்சயமாக, அர்ஜுன். நீ என் வாழ்க்கையில் நிரந்தரமானவன்.”

ஒரு மாலை இருவரும் கல்லூரி வளாகத்தில் நடந்து கொண்டிருந்தார்கள். பழைய நூலகம், பழைய மரம், எல்லாம் அவர்கள் கதையின் சாட்சிகள். திவ்யா சொன்னாள், “இந்த இடங்கள் நம் காதலைப் பார்த்திருக்கின்றன.” அர்ஜுன் சொன்னான், “இந்த இடங்கள் மட்டுமல்ல, இந்த நகரமே பார்த்திருக்கிறது.” இருவரும் சிரித்துக் கொண்டே கைகளைப் பிடித்து நடந்தார்கள்.

இறுதியில் திவ்யா சென்னையில் ஒரு வேலையைப் பெற்றாள். அர்ஜுன் அவளுக்கு வாழ்த்து சொன்னான். இருவரும் அன்று இரவு ஒரு சிறிய கொண்டாட்டம் நடத்தினார்கள். திவ்யா சொன்னாள், “இந்த வேலை நம் கதையை மாற்றாது.” அர்ஜுன் சொன்னான், “ஒருபோதும் மாற்றாது, அக்கா.” இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் அணைத்துக் கொண்டார்கள், அவர்கள் காதல் கல்லூரியைத் தாண்டி வாழ்க்கையில் தொடர்ந்தது.

அவர்கள் காதல் கதை கல்லூரி வளாகத்தில் தொடங்கி, வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு நாளிலும் தொடர்ந்தது. திவ்யா அக்காவும் அர்ஜுனும் இன்றும் ஒருவரை ஒருவர் நேசிக்கிறார்கள், அவர்கள் ரகசியம் அவர்கள் இருவருக்கு மட்டுமே தெரியும்.