Tamil College Kamakathaigal: கல்லூரி விழாவில் ஹரிணியின் இரவு

மேடையில் விளக்குகள் மங்கிய அந்த நொடியில் ஹரிணியின் கை சூர்யாவின் மணிக்கட்டை இறுக்கமாகப் பிடித்திருந்தது. "இப்போ", அவன் கிசுகிசுத்தான், அவள் அவனது கிடார் பெட்டியைத் தூக்கிக்கொண்டு இருட்டான பக்கவாட்டு வழியில் ஓடினாள். சென்னை புறநகர் கல்லூரியின் ஆண்டு கலாச்சார விழாவின் கடைசி நாள் அது, கூட்டம் ஆயிரக்கணக்கில் கத்திக்கொண்டிருந்தது, இந்த Tamil College Kamakathaigal கதை அந்த இரவின் மிக ரகசியமான ஒரு மணி நேரத்தைப் பற்றியது.

ஹரிணிக்கு இருபத்தொரு வயது, இறுதி ஆண்டு ஆங்கில இலக்கிய மாணவி, விழா குழுவில் தன்னார்வலர். சூர்யா இருபத்து மூன்று வயது மூத்த மாணவன், கல்லூரி இசைக்குழுவின் கிடார் கலைஞன், வளாகத்தில் அவனைத் தெரியாத பெண்ணே இல்லை. மூன்று நாட்களாக ஹரிணி அவனைத் தூரத்திலிருந்து பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள், மேடையில் அவன் விரல்கள் கம்பிகளில் ஓடும்போது அவள் வயிற்றில் ஏதோ படபடத்தது.

முதல் நாள் மாலை ஹரிணி ஒலி மேசைக்கு அருகில் தன்னார்வலராக நின்றிருந்தாள். இசைக்குழு ஒத்திகை நடத்திக்கொண்டிருந்தது, சூர்யா தன் கிடாரைச் சரி செய்து கொண்டிருந்தான். அவன் தலையை உயர்த்தி அவளைப் பார்த்துக் கண் சிமிட்டினான், ஹரிணியின் கன்னங்கள் சூடாகின. அன்று இரவு விடுதி அறையில் தன் தோழிகளிடம் அவனைப் பற்றிப் பேசிக்கொண்டே தூங்கினாள், கனவிலும் அவன் கிடார் சத்தம் கேட்டது.

இரண்டாம் நாள் மதியம் கேண்டீன் வரிசையில் அவளுக்குப் பின்னால் அவன் நின்றிருந்தான். "நீதான் நேத்து சவுண்ட் டெஸ்க் பொண்ணு, இல்லையா?" என்று கேட்டு, அவளுக்கும் சேர்த்து காபி வாங்கிக் கொடுத்தான். காபி கோப்பையைக் கொடுக்கும்போது அவன் விரல்கள் அவள் விரல்களைத் தொட்டன, அந்த ஒரு நொடித் தொடுதல் அவள் நாள் முழுவதும் மறக்க முடியாததாக இருந்தது. அன்று மாலை ஒத்திகைக்குத் தண்ணீர் பாட்டில்கள் கொண்டு சென்றபோது அவன், "நாளைக்கு கடைசி நாள், என் நிகழ்ச்சியை முன் வரிசையில் இருந்து பாரு", என்றான்.

நிகழ்ச்சி முடிய இன்னும் ஒரு மணி நேரம் இருந்தது. முதல்வர் உரைக்குப் பிறகு கடைசி இசை நிகழ்ச்சி. சூர்யா மேடைக்குப் பின்னால் வந்து ஹரிணியின் தோளில் கை வைத்தான். "என் கூடுதல் கிடார் பழைய இசை அறையில் இருக்கு. கொஞ்சம் உதவி பண்ண முடியுமா?" அவன் குரல் கூட்டத்தின் இரைச்சலுக்கு மேல் கேட்டது. ஹரிணி தலையசைத்தாள், அவள் குரல் தொண்டையில் சிக்கிக்கொண்டது.

பழைய இசை அறை மூன்றாவது மாடியில், விழா வெளிச்சத்திலிருந்து வெகு தூரம். படிக்கட்டுகளில் ஏறும்போது மின்விளக்குகள் எரியவில்லை, ஜன்னல் வழியே வந்த நிலவொளியில் மட்டும் அவர்கள் நடந்தார்கள். சூர்யாவின் தோள் அவள் தோளில் உரசியது, அந்தச் சிறு தொடுதலில் ஹரிணியின் மூச்சு தடைபட்டது. "பயப்படாதே", அவன் சிரித்தான். "பேய் எல்லாம் இங்கே இல்லை."

அறைக்கதவைத் திறந்ததும் தூசியும் பழைய மரமும் கலந்த வாசனை வந்தது. உள்ளே உடைந்த நாற்காலிகள், மூடிய பியானோ, சுவரில் சாய்ந்த கிடார்கள். சூர்யா விளக்கைப் போட்டான், மஞ்சள் ஒளி அறையை நிறைத்தது. "அதோ, மூலையில்", அவன் காட்டினான். ஹரிணி கிடார் பெட்டியை எடுக்கக் குனிந்தபோது, அவள் சுடிதாரின் துப்பட்டா நழுவி தோளிலிருந்து விழுந்தது.

சூர்யா அதைப் பார்த்தான். அவள் கழுத்தின் வளைவு, துப்பட்டா விலகிய இடத்தில் தெரிந்த தோள், அவன் பார்வை அங்கேயே நின்றது. ஹரிணி துப்பட்டாவை எடுக்கக் குனிந்தாள், ஆனால் அவன் கை அவள் கையைவிட வேகமாக இருந்தது. அவன் துப்பட்டாவை எடுத்து, அவள் தோளில் போடுவதற்குப் பதிலாக, அதை மெதுவாகத் தன் கையில் சுற்றிக்கொண்டான். "இது இல்லாமல் நீ இன்னும் அழகா இருக்கே", என்றான், குரல் தாழ்ந்து.

ஹரிணியின் இதயம் வேகமாக அடித்தது. "சூர்யா, நாம கீழே போகணும், நிகழ்ச்சி..." "இன்னும் நேரம் இருக்கு", அவன் அவளை நோக்கி ஒரு அடி எடுத்து வைத்தான். "மூணு நாளா நீ என்னையே பார்த்துக்கிட்டு இருக்கேன்னு எனக்குத் தெரியும்." ஹரிணியின் முகம் சிவந்தது. "நான்... நான் வெறும்..." "வெறும் என்ன?" அவன் அவள் முகத்தைத் தன் கைகளில் ஏந்தினான். "சொல்லு."

அவள் பதில் சொல்வதற்குப் பதிலாக அவன் உதடுகளில் முத்தமிட்டாள். அது ஒரு தைரியமான, பசியுள்ள முத்தம், மூன்று நாட்களாக அடக்கி வைத்திருந்த ஆசை எல்லாம் அதில் வெடித்தது. சூர்யா ஒரு கணம் திகைத்தான், பிறகு அவளை இறுக்கமாக அணைத்து முத்தத்தை ஆழப்படுத்தினான். அவன் நாக்கு அவள் வாய்க்குள் நுழைந்தது, ஹரிணி மெல்ல முனகினாள், அவன் சட்டையை இறுக்கப் பிடித்தாள்.

அவன் அவளை மூடிய பியானோவின் மீது சாய்த்தான், பியானோவின் குளிர்ந்த மரம் அவள் முதுகில் பட்டது. அவன் கைகள் அவள் இடுப்பில், பிறகு மேலே, அவள் மார்பகங்களைத் தன் உள்ளங்கைகளில் ஏந்தின. சுடிதாரின் மேல் அவன் அவற்றை மெதுவாகப் பிசைந்தான், ஹரிணி தலையைப் பின்னால் சாய்த்து முனகினாள். "யாராவது வந்துடுவாங்க", அவள் மூச்சிரைத்தாள். "யாரும் வரமாட்டாங்க", சூர்யா அவள் கழுத்தில் முத்தமிட்டுக்கொண்டே சொன்னான். "எல்லாரும் கீழே."

அவன் அவள் சுடிதாரின் மேல் பகுதியை மேலே தூக்கினான், அவள் கைகளை உயர்த்தி அவனுக்கு உதவினாள். உள்ளே வெள்ளை நிற உள்ளாடை, அவன் அதன் கொக்கியை ஒரே அசைவில் திறந்தான். அவள் மார்பகங்கள் வெளிப்பட்டதும் அவன் ஒரு கணம் அவற்றையே பார்த்தான், பிறகு ஒன்றை வாயில் எடுத்துக்கொண்டான். ஹரிணி அலறினாள், அவன் தலைமுடியை இறுக்கப் பிடித்தாள். அவன் நாக்கு அவள் காம்பைச் சுற்றி வட்டமடித்தது, பற்களால் மெல்லக் கடித்தது, அவள் உடல் முழுவதும் மின்சாரம் பாய்ந்தது போல் இருந்தது.

அவன் ஒரு மார்பகத்திலிருந்து மற்றொன்றுக்கு மாறினான், கைகளால் ஒன்றைப் பிசைந்துகொண்டே மற்றொன்றை வாயால் சுவைத்தான். ஹரிணியின் கால்கள் நடுங்கின, அவள் பியானோவின் மீது சாய்ந்து நிற்க முடியாமல் தடுமாறினாள். சூர்யா அவளைத் தூக்கி பியானோவின் மூடியின் மீது உட்கார வைத்தான். அவள் கால்களை அகல விரித்து அவன் அவற்றுக்கு நடுவே நின்றான்.

அவன் கை அவள் தொடைகளில் மேலே ஏறியது, சுடிதாரின் கீழ்ப்பகுதியைத் தூக்கி, அவள் உள்ளாடையை அடைந்தது. அது ஏற்கனவே ஈரமாக இருந்தது. சூர்யா அதன் மேல் விரலை வைத்து அழுத்தினான், ஹரிணி துள்ளினாள். "இவ்வளவு ஈரம்", அவன் கிசுகிசுத்தான், அவள் காதில். "எனக்காகவா?" "ஆமா", அவள் வெட்கமின்றி ஒப்புக்கொண்டாள். "உனக்காகத்தான்."

அவன் அவள் உள்ளாடையைக் கழற்றினான், அது அவள் கணுக்காலில் விழுந்தது. பிறகு அவன் மண்டியிட்டு அவள் தொடைகளை விரித்து, தன் முகத்தை அவள் பெண்ணுறுப்பில் புதைத்தான். ஹரிணி கத்தினாள், பியானோவின் மூடியை இறுக்கப் பிடித்தாள். அவன் நாக்கு அவள் பருப்பைக் கண்டுபிடித்து அதைச் சுற்றி விளையாடியது, மெதுவாக, அழுத்தமாக, அவள் இடுப்பு தானாக அசையத் தொடங்கியது.

அவன் இரண்டு விரல்களை அவளுக்குள் நுழைத்தான், அவள் இறுக்கமாக இருந்தாள், ஈரமாக இருந்தாள், அவன் விரல்கள் எளிதாக உள்ளே சென்றன. நாக்கும் விரல்களும் சேர்ந்து அவளைப் பைத்தியமாக்கின, ஹரிணி தலையை ஆட்டி, "வேண்டாம் நிறுத்தாதே, தயவுசெய்து நிறுத்தாதே" என்று பிதற்றினாள். உச்சம் அவளைத் தாக்கியபோது அவள் உடல் வில்லாக வளைந்தது, அவள் கத்தலை அடக்க அவன் தோளைக் கடித்தாள்.

அவள் நடுங்கிக்கொண்டிருக்கும்போதே சூர்யா எழுந்து தன் சட்டையைக் கழற்றினான். அவன் மார்பு வியர்வையில் மின்னியது. ஹரிணி அவன் பேண்ட்டின் பெல்ட்டைத் தானே அவிழ்த்தாள், அவன் ஆண்குறி வெளிப்பட்டதும் அவள் மூச்சை இழுத்தாள், அது பெரியதாக, துடித்துக்கொண்டு இருந்தது. அவள் அதைத் தன் கையில் எடுத்து மெதுவாக அசைத்தாள், பிறகு குனிந்து அதை வாயில் எடுத்துக்கொண்டாள்.

சூர்யா கர்ஜித்தான், அவள் தலையைப் பிடித்தான். ஹரிணி அவனை ஆழமாக எடுத்துக்கொண்டாள், தன் நாக்கால் அவன் மொட்டைச் சுற்றி வட்டமடித்தாள், அவன் இடுப்பு அசையத் தொடங்கியது. சுவரில் சாய்ந்திருந்த பழைய கண்ணாடியில் அவள் அந்தக் காட்சியைப் பார்த்தாள், தான் அவனுக்கு வாய் கொடுப்பதைப் பார்த்ததும் அவள் மீண்டும் உணர்ச்சிவசப்பட்டாள். "போதும்", சூர்யா அவளை மேலே இழுத்தான். "உனக்குள்ளே விடணும்."

அவன் அவளை பியானோவின் மூடியின் மீது படுக்க வைத்து, அவள் கால்களைத் தன் தோள்களில் போட்டுக்கொண்டு, ஒரே தள்ளில் அவளுக்குள் நுழைந்தான். ஹரிணி கத்தினாள், அவன் அவளை முழுவதுமாக நிறைத்தான், ஒவ்வொரு அங்குலமும் அவளை விரித்தது. அவன் மெதுவாக இயங்கத் தொடங்கினான், ஆழமாக, ஒவ்வொரு தள்ளலும் அவளைப் பியானோவின் மீது நகர்த்தியது, மூடிய பியானோவின் கம்பிகள் மெல்ல அதிர்ந்தன.

"சொல்லு, உனக்குப் பிடிச்சிருக்கா", சூர்யா அவள் காதில் உறுமினான், வேகத்தைக் கூட்டி. "ரொம்பப் பிடிச்சிருக்கு, ரொம்ப", ஹரிணி கத்தினாள், அவன் முதுகில் நகங்களைப் பதித்தாள். அவன் அவளை இன்னும் ஆழமாகத் தள்ளினான், அவள் மார்பகங்கள் ஒவ்வொரு அசைவிலும் குதித்தன. இரண்டாவது உச்சம் அவளைத் தாக்கியபோது அவள் அவனைச் சுற்றி இறுக்கினாள், அவன் மூன்று முறை தள்ளிவிட்டு அவளுக்குள்ளேயே உச்சமடைந்தான்.

அவர்கள் அப்படியே கிடந்தார்கள், மூச்சிரைத்து, வியர்வையில் நனைந்து, பியானோவின் மூடியின் மீது ஒட்டிக்கொண்டு. கீழே விழா முழக்கம் தொடர்ந்தது, யாரோ மைக்கில் அறிவித்துக்கொண்டிருந்தார்கள். சூர்யா அவள் நெற்றியில் முத்தமிட்டான். "நீ இன்னும் கன்னிதானே?" ஹரிணி சிரித்தாள், அவன் மார்பில் தலையை வைத்து. "இப்போ இல்லை."

சிறிது நேரம் அப்படியே கிடந்தார்கள். கீழே விழா தொடர்ந்தது, தூரத்தில் கைதட்டல் சத்தம் கேட்டது. சூர்யாவின் விரல்கள் அவள் முதுகில் மெல்லக் கோடுகள் வரைந்தன, அவள் உடல் மீண்டும் சூடாகத் தொடங்கியது. ஹரிணி எழுந்து அவன் மீது ஏறி அமர்ந்தாள், அவன் இன்னும் அவளுக்குள் இருந்தான், மீண்டும் விறைத்திருந்தான். "இந்த முறை நான்", என்றாள், அவன் உதடுகளைக் கடித்து.

அவள் மெதுவாக அசையத் தொடங்கினாள், மேலும் கீழும், அவன் கைகள் அவள் இடுப்பைப் பிடித்து வழிநடத்தின. ஹரிணி தன் மார்பகங்களை அவன் முகத்துக்கு நேராகக் கொண்டு வந்தாள், அவன் ஒன்றை வாயில் எடுத்துச் சுவைத்தான், மற்றொன்றைக் கையால் பிசைந்தான். அவள் வேகத்தைக் கூட்டினாள், அவள் கூந்தல் அவிழ்ந்து அவன் முகத்தில் விழுந்தது, இருவரும் சிரித்தார்கள், சிரிப்பு முனகலாக மாறியது.

"திரும்பு", சூர்யா அவளைத் திருப்பி, பியானோவின் மூடியின் மீது குனிய வைத்தான். பின்னாலிருந்து அவளுக்குள் நுழைந்தான், ஆழமாக, அவள் கத்தினாள். அவன் அவள் கூந்தலைப் பிடித்து மெல்ல இழுத்து, அவள் இடுப்பைத் தன் கையால் பிடித்து வேகமாக இயங்கினான். ஒவ்வொரு தள்ளலும் அவளை முன்னோக்கித் தள்ளியது, அவள் கைகள் பியானோவின் மூடியில் வழுக்கின. இந்தக் கோணத்தில் அவன் இன்னும் ஆழமாகச் சென்றான், ஹரிணி தன் உதட்டைக் கடித்து அலறலை அடக்கினாள்.

அவன் ஒரு கையை அவளுக்கு முன்னால் கொண்டு சென்று அவள் பருப்பைத் தேய்த்தான், அதே நேரத்தில் பின்னாலிருந்து தள்ளினான். இரட்டைத் தாக்குதலில் ஹரிணி நிலைகுலைந்தாள், மூன்றாவது உச்சம் அவளைப் புரட்டிப் போட்டது, அவள் உடல் நடுங்கி அவனை இறுக்கிக்கொண்டது. சூர்யாவும் அவளோடு சேர்ந்து உச்சமடைந்தான், அவள் தோளில் சாய்ந்து மூச்சிரைத்தான். இருவரும் பியானோவின் மீது சரிந்து விழுந்தார்கள், சிரித்துக்கொண்டே, வியர்வையில் நனைந்து.

கீழே இறுதிப் பாடல் தொடங்கியிருந்தது, ஆயிரம் குரல்கள் சேர்ந்து பாடும் சத்தம் மேலே வரை கேட்டது. சூர்யா ஹரிணியின் கன்னத்தில் முத்தமிட்டு, "என் வாழ்க்கையிலேயே மறக்க முடியாத விழா இது", என்றான். ஹரிணி அவன் கைபேசி எண்ணை வாங்கிக்கொண்டாள், அவன் அவள் உள்ளங்கையில் தன் எண்ணை எழுதும்போது அவள் விரல்கள் நடுங்கின.

சூர்யா மூலையில் சாய்ந்திருந்த தன் கிடாரை எடுத்து, மெதுவாக ஒரு மெட்டு வாசித்தான். அது அவர்கள் கல்லூரி விழாவில் பாடிய காதல் பாடலின் மெட்டு, ஆனால் இப்போது அது அவர்களுக்கு மட்டுமே சொந்தமானது போல் ஒலித்தது. ஹரிணி அவன் தோளில் தலையைச் சாய்த்து கண்களை மூடினாள், அவன் விரல்கள் கம்பிகளில் நடனமாடுவதைக் கேட்டாள். "இந்த மெட்டை இனி கேட்கும்போதெல்லாம் இந்த அறைதான் நினைவுக்கு வரும்", அவள் கிசுகிசுத்தாள்.

"அதுதான் என் திட்டம்", சூர்யா சிரித்து, கிடாரைக் கீழே வைத்துவிட்டு அவளைத் தன் மடியில் இழுத்தான். அவள் அவன் கழுத்தில் முகத்தைப் புதைத்தாள், அவன் வியர்வையும் அவன் பயன்படுத்திய வாசனைத் திரவியமும் கலந்த வாசனை அவளை மீண்டும் கிறங்கடித்தது. அவன் அவள் தோளில் மெல்லக் கடித்தான், அவள் சிரித்து அவனைத் தள்ளினாள். "போதும், கீழே எல்லாரும் நம்மைத் தேடுவாங்க."

"தேடட்டும்", அவன் அவள் உதடுகளில் மீண்டும் முத்தமிட்டான், இந்த முறை மெதுவாக, ஆழமாக, அவசரமின்றி. ஹரிணி அந்த முத்தத்தில் கரைந்தாள், அவன் கைகள் அவள் முதுகில் சுற்றியிருந்தன, அவள் விரல்கள் அவன் தலைமுடியில். வெளியே விழா முடிவடையும் அறிவிப்பு ஒலித்தது, மைக்கில் யாரோ நன்றி சொல்லிக்கொண்டிருந்தார்கள், ஆனால் அந்த அறைக்குள் நேரம் நின்றுவிட்டது போல் இருந்தது.

கடைசியில் அவர்கள் பிரிய வேண்டியிருந்தது. ஹரிணி தன் சுடிதாரைச் சரி செய்தாள், கலைந்த கூந்தலைக் கட்டினாள், கண்ணாடியில் தன்னைப் பார்த்தாள். அவள் கன்னங்கள் சிவந்திருந்தன, உதடுகள் வீங்கியிருந்தன, கண்களில் ஒரு புதிய ஒளி இருந்தது. "யாருக்கும் தெரியாது, இல்லையா?" என்று கேட்டாள். சூர்யா அவள் கையைப் பிடித்து, "இது நம்ம ரகசியம்", என்றான்.

படிக்கட்டுகளில் இறங்கும்போது அவன் அவள் காதில், "நாளைக்கு விழா முடிஞ்சதும், இதே அறை", என்றான். ஹரிணியின் வயிற்றில் மீண்டும் அந்தப் படபடப்பு, ஆனால் இந்த முறை அது பயமல்ல, எதிர்பார்ப்பு. அவள் தலையசைத்தாள், அவன் விரல்களை ஒரு முறை அழுத்திவிட்டு இருட்டில் மறைந்தாள்.

விழா முடிந்து விடுதிக்கு நடந்து செல்லும்போது ஹரிணியின் கைபேசி அதிர்ந்தது. சூர்யாவிடமிருந்து குறுஞ்செய்தி: "இன்னைக்கு நீ முன் வரிசையில் நின்றதைப் பார்த்தேன். நாளைக்கு விழா முடிஞ்சதும் அதே அறைக்கு வா, கிடார் பெட்டியைத் தூக்க உதவி வேணும்." ஹரிணி சிரித்துக்கொண்டே பதில் அனுப்பினாள்: "கிடார் பெட்டிக்காக மட்டும்தானா?" அவன் பதில் உடனே வந்தது: "கிடார் பெட்டி ஒரு சாக்கு, நீதான் காரணம்." ஹரிணி கைபேசியை இறுக்கப் பிடித்துக்கொண்டு, நிலவொளியில் காலியாகக் கிடந்த கல்லூரி சாலையில் நடந்தாள், அவள் இதயம் இன்னும் அந்தப் பழைய இசை அறையிலேயே துடித்துக்கொண்டிருந்தது.

கிடார் பெட்டியை எடுத்துக்கொண்டு அவர்கள் படிக்கட்டுகளில் இறங்கினார்கள், மேடைக்குப் பின்னால் கூட்டத்தில் கலந்தார்கள். யாரும் அவர்களைக் கவனிக்கவில்லை, எல்லோரும் இறுதி நிகழ்ச்சியின் பரபரப்பில் இருந்தார்கள். சூர்யா மேடைக்குச் செல்வதற்கு முன் ஹரிணியின் கையை ஒரு முறை அழுத்தினான், அவள் கண்களைப் பார்த்துக் கண் சிமிட்டினான். அந்த ஒரு பார்வையில் அந்த அறையின் எல்லா நினைவுகளும் இருந்தன.

ஹரிணி முன் வரிசையில் நின்று அவன் நிகழ்ச்சியைப் பார்த்தாள். சூர்யா கிடாரை எடுத்து முதல் மெட்டை வாசித்தபோது, அவன் பார்வை கூட்டத்தைத் தாண்டி அவளைக் கண்டுபிடித்தது. அவன் அவளுக்காகவே வாசிப்பது போல் இருந்தது, ஒவ்வொரு ஸ்வரமும் அவர்கள் ரகசியத்தை நினைவூட்டியது. ஹரிணியின் உதடுகளில் ஒரு ரகசியப் புன்னகை, அவள் தோழி அவள் தோளைத் தட்டி, "என்னடி, இவ்வளவு சந்தோஷமா இருக்கே?" என்று கேட்டாள். ஹரிணி சிரித்தாள். "விழா நல்லா போகுது, அதான்." அவள் தோழிக்குத் தெரியாது, அந்த விழாவின் மிகச் சிறந்த நிகழ்ச்சி மேடையில் நடக்கவில்லை, மூன்றாவது மாடியில் ஒரு பழைய இசை அறையில் நடந்தது என்று. மேடையில் சூர்யா இறுதி மெட்டை வாசித்து முடித்தபோது, அவன் கிடாரை உயர்த்திக் காட்டினான், கூட்டம் கைதட்டியது, ஆனால் அவன் கண்கள் ஹரிணியை மட்டுமே தேடின, அவள் அவனைப் பார்த்துப் புன்னகைத்தாள், நாளைய இரவுக்காக இருவரும் காத்திருந்தார்கள்.