தமிழ் புரொஃபசர் காமக்கதை: கேபின் வாக்குவாதம் (பகுதி 1)

சென்னை கலைக் கல்லூரியின் தமிழ்த்துறை கேபினில் அன்று மாலை நடந்த அந்த வாக்குவாதம் தான் இந்த தமிழ் புரொஃபசர் காமக்கதையின் தொடக்கம். "என் தீஸிஸ் ப்ரபோசலை நீங்கள் இப்படி நிராகரிக்க முடியாது, சார்!" என்று மீனாட்சி கத்தியபோது அவள் குரல் கேபின் சுவர்களில் மோதி எதிரொலித்தது. பேராசிரியர் ராகவன் தன் மூக்குக்கண்ணாடியை சரி செய்துகொண்டு அவளை குளிர்ந்த பார்வையால் பார்த்தார்.

"முடியும், மீனாட்சி. சங்க இலக்கியத்தில் காமம் என்ற தலைப்பில் ஒரு தீஸிஸ் இந்த கல்லூரியில் அனுமதிக்க முடியாது," என்றார் அவர். அவரது குரல் அமைதியாக இருந்தது, ஆனால் அதில் ஒரு இறுக்கம் இருந்தது. மீனாட்சியின் கன்னங்கள் கோபத்தால் சிவந்தன, அவள் மார்பு வேகமாக ஏறி இறங்கியது. வெளியே மழை ஜன்னல் கண்ணாடியில் தட்டிக்கொண்டிருந்தது.

"கோழைத்தனம், சார்! இதற்கு பெயர் கோழைத்தனம்!" என்றாள் அவள், மேஜையை நோக்கி ஒரு அடி எடுத்து வைத்து. "நீங்கள் வகுப்பில் குறுந்தொகை பாடும்போது கண்கள் மின்னுகின்றன, ஆனால் அதை எழுத்தில் பார்க்க பயப்படுகிறீர்கள்." ராகவனின் விரல்கள் மேஜை மீதிருந்த அவளது ப்ரபோசல் கோப்பை இறுக்கிப் பிடித்தன.

அவர் கோப்பை திறந்து ஒரு பக்கத்தை உரக்க வாசித்தார். "சங்க கால காதல் பாடல்களில் உடல் வர்ணனைகள்," என்று அவர் வாசித்து நிறுத்தினார். "மீனாட்சி, இது ஆய்வு அல்ல, இது ஆபாசம்." அவள் சிரித்தாள், அது ஒரு கூர்மையான சிரிப்பு. "அப்படியானால் குறுந்தொகையே ஆபாசம், சார். 'கொங்குதேர் வாழ்க்கை' பாடலை நீங்கள் வகுப்பில் வாசிக்கும்போது மாணவிகள் ஏன் சிவக்கிறார்கள்? உடலை பற்றி எழுதுவது ஆபாசம் என்றால், நம் இலக்கியத்தில் பாதி ஆபாசம் தான்." அவருக்கு பதில் சொல்ல முடியவில்லை, ஏனென்றால் அவள் சொன்வது உண்மை என்று அவருக்கு தெரியும். அவருக்கு நாற்பது வயது, அவளுக்கு இருபத்திரண்டு, ஆனால் அந்த கேபினில் வயது வித்தியாசம் ஒரு பொருட்டாகவே தெரியவில்லை.

"வாயை மூடு, மீனாட்சி," என்றார் அவர் தாழ்ந்த குரலில். அது ஒரு எச்சரிக்கை போல ஒலித்தது, ஆனால் அவள் அதை ஒரு சவாலாக எடுத்துக்கொண்டாள். "மூட மாட்டேன்," என்றாள் அவள், இன்னும் நெருங்கி வந்து. "நீங்கள் என்னை பார்க்கும் பார்வையை நான் பார்த்திருக்கிறேன், சார். செமினாரில் நான் பேசும்போது உங்கள் கண்கள் எங்கே இருந்தன என்று எனக்கு தெரியும்."

ராகவன் எழுந்து நின்றார். அவரது நாற்காலி பின்னால் நகர்ந்து சத்தமிட்டது. "நீ எல்லை மீறுகிறாய்," என்றார் அவர், ஆனால் அவரது குரல் இப்போது நடுங்கியது. மீனாட்சி மேஜையை சுற்றி வந்து அவர் முன் நின்றாள். அவளது பச்சை நிற சேலை அவள் உடலோடு ஒட்டியிருந்தது, மழை ஈரத்தில் ப்ளவுஸ் சற்று ஒட்டியிருந்தது. அவர்களுக்கு இடையே இருந்த காற்று மின்சாரம் போல கனத்தது.

"அப்படியானால் என்னை நிறுத்துங்கள்," என்று அவள் மெதுவாக சொன்னாள். அந்த ஐந்து வார்த்தைகள் கேபினில் ஒரு தீப்பொறி போல விழுந்தன. ராகவன் ஒரு கணம் தயங்கினார், பின் அவரது கை அவளது மணிக்கட்டை பற்றியது. அவர் அவளை இழுத்து தன் நெஞ்சோடு அணைத்தபோது அவளது உதடுகள் தானாக அவரது உதடுகளை தேடின. முத்தம் கடுமையாக, அவசரமாக, கோபமும் ஆசையும் கலந்ததாக இருந்தது.

அவரது கைகள் அவளது இடுப்பை பற்றி அவளை மேஜை மீது உட்கார வைத்தன. கோப்புகள் சரிந்து தரையில் விழுந்தன, ஆனால் இருவரும் அதை கவனிக்கவில்லை. அவர் அவளது சேலை முந்தானையை விலக்கி ப்ளவுஸின் கொக்கிகளை அவிழ்க்க தொடங்கினார். அவரது விரல்கள் நடுங்கின, ஆனால் அவளது விரல்கள் அவரது விரல்களை பிடித்து உதவின. "மெதுவாக இல்லை, சார்," என்று அவள் மூச்சிரைத்தபடி சொன்னாள். "இப்போது மெதுவாக வேண்டாம்."

ப்ளவுஸ் திறந்ததும் அவரது உதடுகள் அவளது கழுத்தில் இறங்கின. அவள் தலையை பின்னால் சாய்த்து ஒரு முனகலை வெளியிட்டாள். அவரது நாக்கு அவளது கழுத்தில் இருந்து கீழே இறங்கி, அவளது மார்பகங்களை அடைந்தது. அவர் அவளது ஒரு மார்பை வாயில் எடுத்து சுவைக்க, அவளது விரல்கள் அவரது முடியில் புதைந்தன. அவளது முலைக்காம்புகள் விரைத்து நின்றன, அவர் அவற்றை பற்களால் மெதுவாக கடித்தபோது அவள் உடல் ஒரு முறை துள்ளியது.

"ராகவன்," என்று அவள் முதன்முறையாக அவரது பெயரை சொன்னாள், "சார்" என்ற மரியாதை காற்றில் கரைந்துவிட்டது. அவர் நிமிர்ந்து அவள் கண்களை பார்த்தார். அந்த பார்வையில் இனி ஆசிரியர் இல்லை, ஒரு ஆண் மட்டுமே இருந்தான். அவர் அவளது சேலையை இடுப்பில் இருந்து உருவி எடுத்தார். அவள் மேஜை மீது படுத்துக்கொண்டாள், அவளது கால்கள் மேஜை விளிம்பில் தொங்கின.

அவர் அவள் முன் மண்டியிட்டார். அவளது உள்ளாடையை கழற்றி வீசியபோது அவளது புண்டை அவர் கண் முன் விரிந்தது, ஈரத்தில் மின்னியது. அவரது நாக்கு அவளது புண்டையை தொட்ட முதல் கணத்தில் அவள் கத்தினாள். அவர் அவளது பருப்பை நாக்கால் சுழற்றி சுவைக்க, அவளது இடுப்பு மேஜை மீது துடித்தது. அவளது கைகள் அவரது தலையை அழுத்தி இன்னும் ஆழமாக தள்ளின. "ஆமாம், அங்கே தான், நிறுத்தாதீர்கள்," என்று அவள் கெஞ்சினாள்.

அவரது நாக்கு அவளுக்குள் நுழைந்து வெளியே வந்தது, அவளது ரசம் அவரது முகத்தில் பரவியது. அவளது உடல் இறுகி, ஒரு பெரிய அலறலுடன் அவள் முதல் முறையாக உச்சம் அடைந்தாள். அவளது புண்டையில் இருந்து பாய்ந்த ரசம் அவரது வாயை நனைத்தது. அவர் எழுந்து நின்று தன் பேண்ட்டை கழற்றினார். அவரது சுன்னி விரைத்து நீண்டு நின்றது, அதன் நுனியில் ஒரு துளி பிசுபிசுப்பு மின்னியது.

அவள் மேஜை மீது படுத்தபடியே கால்களை விரித்தாள். அவர் அவள் மீது சாய்ந்து தன் சுன்னியை அவளது புண்டை வாசலில் வைத்து மெதுவாக தள்ளினார். அவள் ஈரமாக இருந்ததால் அது எளிதாக உள்ளே நுழைந்தது, ஆனால் அதன் தடிமன் அவளை நிரப்பியபோது அவள் ஆழமாக மூச்சை இழுத்தாள். "அப்படித்தான்," என்று அவள் முனகினாள். "முழுவதும் உள்ளே விடுங்கள்." அவர் ஒரே தள்ளில் முழுவதும் உள்ளே சென்றார், அவளது நகங்கள் அவரது முதுகில் பதிந்தன.

மேஜை அவர்களின் இயக்கத்தில் ஆடியது. அவர் வேகமாக இயங்கத் தொடங்கினார், ஒவ்வொரு தள்ளலிலும் அவளது உடல் மேஜை மீது நகர்ந்தது. அவளது மார்பகங்கள் ஒவ்வொரு அடியிலும் குதித்தன. அவர் குனிந்து அவளது உதடுகளை கவ்வியபடி இயங்கினார், அவர்களின் மூச்சு ஒன்றோடொன்று கலந்தது. வெளியே மழை சத்தம் அதிகரித்தது, அவர்களின் முனகல்களை மறைத்தது போல இருந்தது.

"திரும்புங்கள்," என்று அவள் திடீரென சொன்னாள். அவர் விலக, அவள் மேஜை மீது குப்புற படுத்து இடுப்பை உயர்த்தினாள். அவர் பின்னால் இருந்து அவளுக்குள் நுழைந்தார், இந்த முறை இன்னும் ஆழமாக. அவரது கைகள் அவளது இடுப்பை பிடித்து அவளை தன் மீது இழுத்தன. ஒவ்வொரு தள்ளலும் அவளது உள்ளே ஒரு மின்னலை பாய்ச்சியது. "ஓக்குங்கள், ராகவன், என்னை நன்றாக ஓளுங்கள்," என்று அவள் கத்தினாள், அவளது குரலில் வெட்கம் முற்றிலும் மறைந்துவிட்டது.

அவர் அவளது முடியை பிடித்து இழுத்து அவள் கழுத்தில் கடித்தபடி வேகத்தை அதிகரித்தார். அவளது புண்டை அவரது சுன்னியை இறுக்கிப் பிடித்தது, அவள் இரண்டாவது முறையாக உச்சத்தை நெருங்குவதை அவர் உணர்ந்தார். "நான் வரப்போகிறேன்," என்று அவள் அலறினாள். அவளது உடல் நடுங்கி, அவளது ரசம் அவரது சுன்னியை சுற்றி பாய்ந்தது. அந்த இறுக்கத்தில் அவரால் தாக்குப்பிடிக்க முடியவில்லை, அவர் ஒரு ஆழமான முனகலுடன் அவளுக்குள் தன் விந்தை பாய்ச்சினார்.

அவர் விலகியபோது அவளது புண்டையில் இருந்து அவரது விந்து வழிந்தது, அவள் அதை விரலால் தொட்டு பார்த்து உதட்டில் வைத்தாள். "இன்னும் முடியவில்லை," என்று அவள் சொன்னாள், இந்த முறை அவள் குரல் கட்டளை போல இருந்தது. அவர் அவளை தூக்கி புத்தக அலமாரியில் சாய்த்தார். அவளது முதுகு புத்தக முதுகுகளில் அழுந்தியது, சில புத்தகங்கள் நகர்ந்து சத்தமிட்டன. அவர் அவளது ஒரு காலை தூக்கி தன் இடுப்பில் வைத்து மீண்டும் அவளுக்குள் நுழைந்தார்.

நின்றபடி, அவளது உடல் அவருக்கும் அலமாரிக்கும் இடையே நசுக்கப்பட்டு, அவர் வேகமாக இயங்கினார். அவளது கைகள் அலமாரியின் விளிம்பை பிடித்திருந்தன, அவளது விரல்கள் மரத்தில் அழுந்தின. "உங்கள் புத்தகங்கள் பார்க்கின்றன, சார்," என்று அவள் மூச்சிரைத்தபடி சொன்னாள். "பார்க்கட்டும்," என்று அவர் உறுமினார், அவளது கழுத்தில் கடித்தபடி. அவள் அலமாரியில் சாய்ந்து தன் இடுப்பை அவரை நோக்கி தள்ளினாள், ஒவ்வொரு அடியும் அவளை உள்ளே ஆழமாக நிரப்பியது. அவளது முனகல்கள் கேபினில் எதிரொலித்தன, புத்தகங்கள் அதிர்ந்தன.

அவர் அவளை மேஜையில் இருந்து தூக்கி தன் நாற்காலியில் உட்கார வைத்தார். அவள் சேலை முழுவதும் கலைந்து, ப்ளவுஸ் திறந்து, முடி கலைந்து, கண்களில் ஒரு புதிய தீப்பொறியுடன் அவரை பார்த்தாள். "இன்னும் முடியவில்லை, சார்," என்றாள் அவள். அவர் அவள் முன் நின்று தன் சட்டையை கழற்றினார். அவரது மார்பில் வியர்வை மின்னியது, அவளது விரல்கள் அதில் கோடுகள் வரைந்தன.

அவள் நாற்காலியில் இருந்து சரிந்து அவர் முன் மண்டியிட்டாள். அவரது சுன்னி இன்னும் அவளது ரசத்தில் நனைந்து பளபளத்தது. அவள் அதை கையில் பிடித்து மெதுவாக உருவினாள், பின் அதன் நுனியை வாயில் எடுத்தாள். ராகவன் ஒரு ஆழமான மூச்சை இழுத்து மேஜையை பிடித்துக்கொண்டார். அவளது நாக்கு அவரது சுன்னியை சுற்றி சுழன்றது, அவளது வாய் மெதுவாக கீழே இறங்கியது.

"மீனாட்சி," என்று அவர் முனகினார், அவரது கைகள் அவளது தலையில் பதிந்தன. அவள் அவரை ஆழமாக எடுத்துக்கொண்டாள், அவளது தொண்டை அவரது நுனியை தொட்டது. அவளது கைகள் அவரது தொடைகளை பிடித்திருந்தன. அவர் அவளது வாயில் மெதுவாக இயங்கத் தொடங்கினார், ஒவ்வொரு தள்ளலிலும் அவளது கண்கள் அவரை பார்த்தன. அந்த பார்வையில் சவால் இருந்தது, சரணாகதி இல்லை.

அவள் விலகி எழுந்து நின்றாள், அவள் உதடுகளில் ஒரு பளபளப்பு. "இப்போது நான்," என்றாள் அவள். அவர் நாற்காலியில் உட்கார, அவள் அவர் மடியில் ஏறி அமர்ந்தாள். அவளது புண்டை அவரது சுன்னியை தேடி கண்டுபிடித்தது, அவள் மெதுவாக கீழே இறங்கினாள். அவள் முழுவதும் அமர்ந்தபோது இருவரும் ஒரே நேரத்தில் முனகினர். அவளது கைகள் அவரது தோள்களில், அவரது கைகள் அவளது இடுப்பில்.

அவள் மெதுவாக இயங்கத் தொடங்கினாள், மேலும் கீழும், ஒவ்வொரு இயக்கத்திலும் அவளது மார்பகங்கள் அவரது முகத்தில் உரசின. அவர் அவளது ஒரு முலைக்காம்பை வாயில் எடுத்து சுவைத்தபடி அவளது இடுப்பை தன் கைகளால் வழிநடத்தினார். அவளது வேகம் அதிகரித்தது, நாற்காலி கிரீச்சிட்டது. "இப்படித்தான் உங்கள் மாணவிகளை நடத்துகிறீர்களா, சார்?" என்று அவள் மூச்சிரைத்தபடி கேட்டாள், அவள் குரலில் குறும்பு.

"உன்னை மட்டும் தான்," என்று அவர் உறுமினார், அவளை இறுக்கி அணைத்து கீழிருந்து மேலே தள்ளினார். அவளது தலை பின்னால் சாய்ந்தது, அவளது முடி அவரது முகத்தில் விழுந்தது. அவளது புண்டை அவரை இறுக்கமாக பிடித்தது, அவளது உள் சுவர்கள் துடித்தன. அவள் தன் உச்சத்தை நெருங்குவதை உணர்ந்து வேகத்தை இன்னும் அதிகரித்தாள், அவளது நகங்கள் அவரது தோள்களில் ஆழமாக பதிந்தன.

"வருகிறது, வருகிறது," என்று அவள் கத்தினாள். அவளது உடல் ஒரு முறை விரைத்து, பின் நடுங்கியது. அவளது ரசம் அவரது சுன்னியை சுற்றி பாய்ந்து அவரது தொடைகளில் வழிந்தது. அவள் அவர் மீது சரிந்து விழுந்தாள், அவளது மார்பு அவரது மார்பில் ஒட்டியது. இருவரின் இதயமும் படபடவென அடித்துக்கொண்டது. அவர் அவளது முதுகை தடவிக்கொடுத்தார், அவளது வியர்வை அவரது விரல்களில் ஒட்டியது.

சில நிமிடங்கள் அமைதி. பின் அவள் நிமிர்ந்து அவர் கண்களை பார்த்தாள். "நீங்கள் என்னை முதன்முதலில் எப்போது இப்படி பார்த்தீர்கள்?" என்று அவள் கேட்டாள். ராகவன் தயங்கினார். "செமினாரில்," என்று அவர் ஒப்புக்கொண்டார். "நீ குறுந்தொகை பாடலை வாசித்தபோது, உன் குரல் நடுங்கியது, ஆனால் உன் கண்கள் நடுங்கவில்லை. அன்றிலிருந்து என் கேபினில் நீ நுழையும் ஒவ்வொரு முறையும் நான் என்னையே திட்டிக்கொண்டேன்."

"இப்போது திட்டிக்கொள்வீர்களா?" என்று அவள் கேட்டாள். அவர் பதில் சொல்லவில்லை, அவளது நெற்றியில் முத்தமிட்டார். அது மென்மையான, கிட்டத்தட்ட பாசமான முத்தம், அந்த மாலையின் மற்ற எல்லாவற்றுக்கும் மாறானது. அவள் கண்களை மூடிக்கொண்டாள். "என் தீஸிஸ் தலைப்பு மாறாது," என்று அவள் மெதுவாக சொன்னாள். "அதை நீங்கள் ஏற்றுக்கொள்ளத்தான் வேண்டும்." அவர் சிரித்தார். "நாளை பேசலாம்," என்றார் அவர் மீண்டும்.

அவள் அவர் மடியில் இருந்து எழுந்து தன் சேலையை சரி செய்யத் தொடங்கினாள். ப்ளவுஸின் கொக்கிகளை போடும்போது அவளது விரல்கள் நடுங்கின, இந்த முறை பயத்தால் அல்ல, ஒரு விசித்திரமான பரபரப்பால். அவள் கண்ணாடியில் தன் பிரதிபலிப்பை பார்த்தாள், கன்னங்கள் சிவந்து, உதடுகள் வீங்கி, கண்களில் ஒரு புதிய ஒளி. "நான் போகிறேன்," என்றாள் அவள்.

இருவரும் மூச்சிரைத்தபடி அப்படியே இருந்தனர். மழை சத்தம் மட்டுமே கேட்டது. பின் மீனாட்சி மெதுவாக எழுந்து தன் சேலையை சரி செய்தாள். "என் தீஸிஸ்?" என்று அவள் கேட்டாள், அவள் உதடுகளில் ஒரு குறும்பு புன்னகை. ராகவன் தன் சட்டையை போட்டுக்கொண்டு சிரித்தார், அது ஒரு தோல்வியுற்ற சிரிப்பு. "நாளை விவாதிக்கலாம்," என்றார் அவர். அவள் கதவை நோக்கி நடந்தாள், பின் நின்று திரும்பினாள்.

"சார், ஒன்று சொல்ல மறந்துவிட்டேன்," என்றாள் அவள், அவள் குரல் இப்போது தீவிரமாக இருந்தது. "இன்று காலை நான் உங்கள் மேஜை டிராயரில் ஒரு கடிதம் பார்த்தேன். முதல்வரின் கடிதம். என் தீஸிஸ் பற்றி அல்ல, உங்களை பற்றி." ராகவனின் முகம் வெளிறியது. "என்ன கடிதம்?" என்று அவர் கேட்டார், அவரது குரல் திடீரென கரகரத்தது. மீனாட்சி கதவின் கைப்பிடியில் கையை வைத்து நிறுத்தினாள். "அதில் உங்கள் பெயரும், ஒரு மாணவியின் பெயரும் இருந்தன," என்றாள் அவள் மெதுவாக. "ஆனால் அது என் பெயர் அல்ல, சார்." அவள் பதில் சொல்ல வாய் திறந்த அதே நேரத்தில் கேபின் கதவு பலமாக தட்டப்பட்டது. "சார், உள்ளே இருக்கீங்களா? முதல்வர் உங்களை உடனே கூப்பிடுறார்!" கதவுக்கு வெளியே பியூன் முருகேசனின் குரல் ஒலித்தது. ராகவன் அவசரமாக தன் சட்டையின் பொத்தான்களை போட்டுக்கொண்டு மேஜையை சரி செய்தார். மீனாட்சி கதவை திறக்காமல் அவரை பார்த்து புன்னகைத்தாள், அவள் கண்களில் ஒரு ரகசியம் மின்னியது. "அந்த கடிதத்தில் இருந்த மாணவியின் பெயரை நான் நாளை சொல்கிறேன், சார்," என்று அவள் கிசுகிசுத்தாள். "ஆனால் அதற்கு முன், என் தீஸிஸ் பற்றி நீங்கள் முடிவு செய்ய வேண்டும்."

ராகவன் அவளை அவசரமாக சைகை செய்தார், அவள் தன் சேலை முந்தானையை சரி செய்து முடியை கொண்டையிட்டாள். கண்ணாடியில் பார்த்தபோது அவள் கன்னங்கள் இன்னும் சிவந்திருந்தன, ஆனால் அவள் அதை மறைக்க முயற்சிக்கவில்லை. "ஒரு நிமிடம்!" என்று ராகவன் கதவை நோக்கி குரல் கொடுத்தார், அவரது குரல் இயல்பாக ஒலிக்க அவர் பெரும் முயற்சி செய்தார்.

அடுத்த பகுதி விரைவில் வருகிறது...