ગુજરાતી પાડોસણની ચુદાઈ: અડધી રાતે ખખડેલો દરવાજો

દરવાજા પર જોરથી ખખડાટ થયો ત્યારે રાતના અગિયાર વાગ્યા હતા અને ભાવેશના હાથમાં ચાનો કપ હતો. આ ગુજરાતી પાડોસણની ચુદાઈની વાત અમદાવાદની શાંત સોસાયટીના એક એવા ફ્લેટની છે જ્યાં અડધી રાતે ખખડેલો દરવાજો બે પાડોસીની જિંદગી બદલી ગયો. ભાવેશે દરવાજો ખોલ્યો તો સામે ઊભી હતી નિરાલી, સામેવાળા ફ્લેટની પાડોસણ, ભીના વાળ અને ગભરાયેલા ચહેરા સાથે.

ભાવેશભાઈ, મારા કિચનમાં નળ ફાટી ગયો છે. પાણી આખા ઘરમાં ફેલાઈ રહ્યું છે. પ્લીઝ જલ્દી આવોને. તેનો અવાજ ધ્રૂજતો હતો. ભાવેશે ચાનો કપ ટેબલ પર મૂક્યો અને ચપ્પલ પહેરીને તેની પાછળ દોડ્યો. તેની પત્ની તો એક અઠવાડિયાથી પિયર ગઈ હતી, ઘરમાં તે એકલો જ હતો.

નિરાલીના ફ્લેટમાં પગ મૂકતાં જ ભાવેશના પગ પાણીમાં ડૂબી ગયા. કિચનના સિંક નીચેથી પાણીનો ફુવારો છૂટતો હતો અને નિરાલીનો નાઇટડ્રેસ ભીંજાઈને તેના શરીર સાથે ચોંટી ગયો હતો. ભાવેશે તરત નીચે ઝૂકીને મેઇન વાલ્વ બંધ કર્યો. પાણીનો ફુવારો ધીમો પડ્યો અને પછી બંધ થઈ ગયો.

થઈ ગયું. હવે પાણી નહીં આવે. ભાવેશે ઊભા થઈને કહ્યું અને ત્યારે તેની નજર નિરાલી પર પડી. ભીના નાઇટડ્રેસમાંથી તેના સ્તનનો આકાર સ્પષ્ટ દેખાતો હતો અને તેના વાળમાંથી પાણીના ટીપાં તેની ગરદન પરથી સરકતા હતા. નિરાલીએ તેની નજર પકડી લીધી પણ તેણે નજર હટાવી નહીં. ઊલટાનું તેના હોઠ પર હળવું સ્મિત આવી ગયું.

તમે તો મારા તારણહાર નીકળ્યા. નિરાલીએ ટુવાલ લેતાં કહ્યું. મારા વર તો મુંબઈ ગયા છે, બે દિવસ પછી આવશે. આજે તો હું એકલી જ મરી જાત. ભાવેશે હસીને કહ્યું, પાડોસી શેના કામના. પણ તેની આંખો વારંવાર નિરાલીના ભીના શરીર પર જતી હતી.

નિરાલીએ ટુવાલથી વાળ લૂછ્યા અને પછી ભાવેશ સામે જોઈને બોલી, ચા પીશો. આટલી મદદ કરી, એટલું તો બનતું જ હોય. ભાવેશ ના પાડવા જતો હતો પણ તેના પગ ત્યાં જ થંભી ગયા. કિચનમાં પાણી હજુ ભરેલું હતું અને નિરાલીના પગ પાણીમાં ડૂબેલા હતા, તેની આંગળીઓ પર લાલ નેઇલપોલિશ ચમકતી હતી.

ચા બનતાં સુધી બંને ડ્રોઇંગરૂમમાં બેઠા. નિરાલીએ નાઇટડ્રેસ ઉપર એક પાતળો શાલ ઓઢી લીધી હતી પણ શાલ વારંવાર સરકી જતી હતી. ભાવેશે પૂછ્યું, તમારા વર ક્યારે આવશે. નિરાલીએ ઊંડો શ્વાસ લીધો અને બોલી, પરમ દિવસે. પણ આવે તોય શું, તેને તો મારામાં રસ જ નથી રહ્યો. છેલ્લા એક વર્ષથી અમે પતિ પત્ની ઓછા અને રૂમમેટ વધારે છીએ.

ભાવેશના ગળામાં ગાંઠ બંધાઈ ગઈ. તેણે ધીમેથી કહ્યું, એવું ન બોલો. નિરાલી તેની નજીક સરકી અને બોલી, સાચું જ કહું છું. એક સ્ત્રીને કેવું લાગે જ્યારે તેનો વર તેને અડે પણ નહીં. તેની આંગળીઓ ભાવેશના હાથ પર ફરી. ભાવેશનું આખું શરીર ઝણઝણી ઊઠ્યું.

ત્યાં જ નિરાલીનો ફોન વાગ્યો. સ્ક્રીન પર તેના વરનું નામ ચમકતું હતું. નિરાલીએ ભાવેશ સામે જોઈને આંખ મારી અને ફોન ઉપાડ્યો. હા બોલો, તે મીઠા અવાજે બોલી. નળ ફાટી ગયો હતો પણ ભાવેશભાઈએ આવીને બંધ કરી દીધો. હા, ચા પીને જશે. તમે ચિંતા ન કરો, સૂઈ જાવ. ફોન પર વાત કરતી વખતે તેનો એક હાથ ભાવેશની જાંઘ પર હતો અને તે ધીમે ધીમે ઉપર સરકતો હતો. ભાવેશનું દિલ જોરથી ધડકતું હતું, તેનો શ્વાસ અટકી ગયો હતો.

નિરાલીએ ફોન મૂક્યો અને હસીને બોલી, તેને કંઈ ખબર નથી પડતી. તે તો પોતાની દુનિયામાં છે. તેનો હાથ હજુ ભાવેશની જાંઘ પર જ હતો અને હવે તે તેના પાયજામાના ઉપરના ભાગને અડતો હતો. ભાવેશનો લંડ પાયજામામાં કડક થવા લાગ્યો હતો અને નિરાલી તેને હાથથી અનુભવી શકતી હતી. તેના ચહેરા પર તોફાની સ્મિત હતું.

તમારો વર ફોન પર હતો અને તમે આ કરો છો. ભાવેશે ધીમા અવાજે કહ્યું. નિરાલીએ તેના કાન પાસે આવીને બોલી, તો શું થયું. તે મુંબઈમાં છે, તમે અહીં છો. જે સામે હોય તેને જ માણવાનું. તેના શ્વાસ ભાવેશના કાનને અડતા હતા અને તેના હોઠ તેના ગળા પર ફરતા હતા. ભાવેશે હવે પોતાને રોકવાનો પ્રયાસ છોડી દીધો.

નિરાલી ઊભી થઈ અને ભાવેશનો ખાલી કપ લેવા ઝૂકી. ઝૂકતાં તેની શાલ સરકી ગઈ અને તેના સ્તન ભાવેશની આંખો સામે ખુલ્લા થઈ ગયા. ભાવેશની નજર ત્યાં જ ચોંટી ગઈ. નિરાલીએ શાલ સરખી કરવાને બદલે ધીમેથી કહ્યું, જોવું હોય તો બરાબર જુઓને. છુપાઈને શું જોવાનું.

ભાવેશના શ્વાસ તેજ થઈ ગયા. તેણે કહ્યું, નિરાલી, આ બરાબર નથી. નિરાલી તેની ગોદમાં બેસી ગઈ અને તેના કાનમાં બોલી, શું બરાબર નથી. હું તમને ગમું છું, તમે મને ગમો છો. આમાં ખોટું શું છે. તેના હોઠ ભાવેશના હોઠ પર આવી ગયા અને ભાવેશે બધો સંયમ ગુમાવી દીધો.

ભાવેશે નિરાલીને પોતાની તરફ ખેંચી અને તેના હોઠ ચૂસવા લાગ્યો. નિરાલીની જીભ તેના મોંમાં ફરતી હતી અને તેના હાથ ભાવેશની પીઠ પર નખ મારતા હતા. ભાવેશના હાથ નિરાલીના નાઇટડ્રેસમાં ઘૂસી ગયા અને તેના નરમ સ્તન દબાવવા લાગ્યા. નિરાલીના મોંમાંથી સિસકારો નીકળી ગયો.

આહ, ભાવેશભાઈ, આટલા વર્ષે કોઈએ મને આવી રીતે અડ્યું છે. નિરાલીએ ધ્રૂજતા અવાજે કહ્યું. ભાવેશે તેનો નાઇટડ્રેસ ઉપર ખેંચી કાઢ્યો. નિરાલી હવે ફક્ત પેન્ટીમાં તેની સામે બેઠી હતી. તેના સ્તન ભારે અને ગોળ હતા, તેની ડીંટડીઓ કડક થઈને ઊભી હતી. ભાવેશે એક ડીંટડી મોંમાં લીધી અને ચૂસવા લાગ્યો.

નિરાલીએ ભાવેશનું માથું પોતાની છાતી પર દબાવી દીધું. તેની આંગળીઓ તેના વાળમાં ફરતી હતી. ભાવેશ બીજા સ્તનને હાથથી મસળતો હતો અને નિરાલીના શરીરમાં કરંટ દોડતો હતો. તેની પેન્ટી ભીંજાઈ ગઈ હતી અને તેની ચૂતમાંથી રસ ટપકતો હતો.

ભાવેશે નિરાલીને સોફા પર સુવડાવી અને તેની પેન્ટી ઉતારી નાખી. તેની ચૂત ભીની અને ફૂલેલી હતી, તેના હોઠ ખુલ્લા હતા. ભાવેશે પોતાની આંગળી તેની ચૂતમાં ઘુસાડી અને અંદર બહાર કરવા લાગ્યો. નિરાલીની કમર ઊંચી નીચી થવા લાગી અને તેના મોંમાંથી ચીસો નીકળવા લાગી.

અંદર નાખોને, આંગળીથી શું થશે. નિરાલીએ વિનંતી કરી. ભાવેશે પોતાનો પાયજામો ઉતાર્યો અને તેનો લંડ બહાર કાઢ્યો. નિરાલીની આંખો પહોળી થઈ ગઈ. આટલો મોટો, તે બબડી. તેણે લંડ પકડીને પોતાની ચૂતના મોં પર ઘસ્યો અને પછી ધીમેથી અંદર લીધો.

ભાવેશનો લંડ નિરાલીની ભીની ચૂતમાં સરકતો ગયો. નિરાલીએ તેના પગ ભાવેશની કમર ફરતે વીંટાળી દીધા અને તેને અંદર ખેંચવા લાગી. ભાવેશે ધક્કા મારવા શરૂ કર્યા, પહેલા ધીમે ધીમે અને પછી જોર જોરથી. સોફો દીવાલ સાથે અથડાતો હતો અને નિરાલીની ચીસો રૂમમાં ગૂંજતી હતી.

જોરથી, હજુ જોરથી. નિરાલી બરાડતી હતી. ભાવેશે તેના સ્તન પકડી લીધા અને પૂરી તાકાતથી ધક્કા મારવા લાગ્યો. તેનો લંડ નિરાલીની ચૂતના ઊંડાણ સુધી જતો હતો અને દરેક ધક્કે નિરાલીનું શરીર હચમચી જતું હતું. નિરાલીની ચૂતમાંથી પાણી વહેતું હતું અને ભાવેશના લંડ પર લપસણું થઈ ગયું હતું.

ભાવેશે નિરાલીને ઊંધી ફેરવી અને પાછળથી તેની ચૂતમાં લંડ ઘુસાડ્યો. નિરાલી ઘૂંટણિયે પડી હતી અને ભાવેશ તેના વાળ પકડીને પાછળથી ચોદતો હતો. આ પોઝિશનમાં તેનો લંડ વધુ ઊંડો જતો હતો. નિરાલીની આંખોમાં આંસુ આવી ગયા હતા, પણ તે ખુશીના હતા.

હું ઝરવાની છું, હું ઝરવાની છું. નિરાલી ચીસ પાડી ઊઠી. તેની ચૂત ભાવેશના લંડને જોરથી ભીંસવા લાગી અને તેનું આખું શરીર ધ્રૂજવા લાગ્યું. ભાવેશે પણ પોતાનો વેગ વધારી દીધો અને થોડી વારમાં તેનો લંડ પણ ફાટી પડ્યો. ગરમ વીર્ય નિરાલીની ચૂતમાં ભરાઈ ગયું.

બંને સોફા પર ઢળી પડ્યા, હાંફતા હાંફતા. નિરાલીએ ભાવેશની છાતી પર માથું મૂક્યું અને બોલી, આજે મને સાચી સ્ત્રી હોવાનો અહેસાસ થયો. ભાવેશે તેના વાળમાં હાથ ફેરવ્યો અને કહ્યું, તું તો હંમેશાથી સુંદર હતી, ફક્ત કોઈએ તને જોવાની તસ્દી ન લીધી.

થોડી વાર આરામ કર્યા પછી નિરાલી ઊભી થઈ અને બોલી, હજુ રાત બાકી છે. તે ભાવેશનો હાથ પકડીને બેડરૂમમાં લઈ ગઈ. બેડ પર પડતાં જ નિરાલીએ ભાવેશનો લંડ મોંમાં લઈ લીધો અને ચૂસવા લાગી. તેની જીભ લંડના ટોપા પર ફરતી હતી અને ભાવેશના શરીરમાં ફરી આગ લાગી ગઈ.

નિરાલીનો ચૂસવાનો અંદાજ અનુભવી હતો. તે લંડને ઊંડે સુધી ગળામાં લેતી હતી અને પછી બહાર કાઢીને તેના ટટ્ટા ચૂસતી હતી. ભાવેશના હાથ તેના વાળમાં હતા અને તે તેનું માથું દબાવતો હતો. થોડી વારમાં તેનો લંડ ફરી કડક થઈ ગયો, લોખંડ જેવો.

નિરાલી ભાવેશની ઉપર ચડી બેઠી અને તેના લંડ પર પોતાની ચૂત ટેકવી. ધીમે ધીમે તે નીચે સરકી અને લંડ તેની ચૂતમાં ઊંડે સુધી ઊતરી ગયો. નિરાલીએ ઉપર નીચે થવાનું શરૂ કર્યું, તેના સ્તન હવામાં ઉછળતા હતા. ભાવેશ નીચેથી તેના સ્તન પકડીને દબાવતો હતો.

આ પોઝિશનમાં નિરાલી પૂરી રીતે હાવી હતી. તે ઝડપ વધારતી ઘટાડતી હતી, ક્યારેક ગોળ ગોળ ફરતી હતી. ભાવેશનો લંડ તેની ચૂતના દરેક ખૂણાને અડતો હતો. નિરાલીના મોંમાંથી સતત સિસકારા નીકળતા હતા અને તેની આંખો બંધ હતી.

ભાવેશે નિરાલીને પોતાની નીચે લીધી અને તેના પગ પોતાના ખભા પર મૂક્યા. આ પોઝિશનમાં તેનો લંડ સૌથી ઊંડે જતો હતો. તેણે જોરદાર ધક્કા મારવા શરૂ કર્યા. નિરાલીની ચીસો વધી ગઈ અને તે બેડની ચાદર પકડીને ખેંચતી હતી. તેની ચૂતમાંથી અવાજ આવતો હતો, ભચ ભચ.

નિરાલી ફરી ઝરવા લાગી. તેની ચૂત ભાવેશના લંડને ભીંસતી હતી અને તેનું પાણી વહેતું હતું. ભાવેશે પણ પોતાને રોકી ન શક્યો અને તેનો લંડ ફરી ફાટી પડ્યો. બંને પરસેવે રેબઝેબ હતા અને બેડની ચાદર ભીની થઈ ગઈ હતી. નિરાલીની છાતી ઝડપથી ઉપર નીચે થતી હતી અને તેના વાળ પસીનાથી કપાળ સાથે ચોંટી ગયા હતા.

થોડી વાર બંને એમ જ પડ્યા રહ્યા, એકબીજાને વળગીને. નિરાલીએ ભાવેશના પરસેવાવાળા કપાળ પર ચુંબન કર્યું અને બોલી, તમે જાણો છો, મેં ક્યારેય વિચાર્યું નહોતું કે મારી આ ઇચ્છા કોઈ પૂરી કરશે. ભાવેશે તેને વધુ જોરથી ભીંસી અને કહ્યું, હવે હું છુંને. તારે ફક્ત કહેવાનું, બાકી બધું મારા પર છોડી દે. નિરાલીની આંખોમાં ચમક હતી, એક એવી ચમક જે વર્ષોથી બુઝાઈ ગઈ હતી.

નિરાલીએ બેડની બાજુના ટેબલ પરથી પાણીનો ગ્લાસ લીધો અને અડધો ભાવેશને પિવડાવ્યો. પછી તેણે ભાવેશના હોઠ પરથી પાણીનું ટીપું ચાટી લીધું. તેની આ હરકતથી ભાવેશનો લંડ ફરી સળવળવા લાગ્યો. નિરાલીએ તે અનુભવ્યું અને હસીને બોલી, હજુ તો રાત યુવાન છે, ભાવેશભાઈ. આજે તો હું તમને સૂવા નહીં દઉં.

નિરાલી ભાવેશને વળગીને સૂઈ ગઈ. તેના શ્વાસ ધીમા પડ્યા અને તેના ચહેરા પર સંતોષ હતો. ભાવેશ તેના વાળમાં હાથ ફેરવતો રહ્યો અને વિચારતો રહ્યો કે આ રાત ક્યારેય પૂરી ન થાય. બહાર સોસાયટીમાં સન્નાટો હતો, ફક્ત એસીનો અવાજ આવતો હતો.

સવારે પાંચ વાગ્યે ભાવેશની આંખ ખૂલી. નિરાલી હજુ સૂતી હતી, તેનો હાથ તેની છાતી પર હતો. ભાવેશ ધીમેથી ઊઠ્યો, કપડાં પહેર્યા અને દરવાજા તરફ ગયો. જતાં જતાં તેણે પાછું વળીને જોયું. નિરાલીના ચહેરા પર સ્મિત હતું, જાણે તે જાગતી હોય અને બધું જોતી હોય.

ભાવેશ પોતાના ફ્લેટમાં આવ્યો અને દરવાજો બંધ કર્યો. તેના ફોન પર નિરાલીનો મેસેજ આવ્યો હતો. નળ તો તમે ઠીક કરી દીધો, પણ મારા દિલનો નળ હજુ વહે છે. કાલે રાત્રે પાછા આવશોને. ભાવેશે સ્મિત સાથે જવાબ લખ્યો, નળવાળો તો બહાને હતો, અસલી કામ તો હજુ બાકી છે.

તે દિવસથી દરરોજ રાત્રે અગિયાર વાગ્યે નિરાલીના ફ્લેટનો દરવાજો ખખડતો. ક્યારેક નળના બહાને, ક્યારેક બલ્બના બહાને, ક્યારેક તો કોઈ બહાના વગર જ. અને દરેક રાત નિરાલીની ચૂત ભાવેશના લંડની રાહ જોતી, ભીની અને તડપતી. પાડોસીનો આ સંબંધ હવે સોસાયટીના સૌથી મીઠા રાઝમાં ફેરવાઈ ગયો હતો.